:: [ทำ E-BOOK] :: Bad Marry : แต่งก่อนรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 34,169 Views

  • 323 Comments

  • 1,470 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    453

    Overall
    34,169

ตอนที่ 2 : Marry : 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5955
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 103 ครั้ง
    30 ธ.ค. 60







บ้านศิลาการณ์


           “แกต้องแต่งงาน”

“เล่นตลกอะไรอยู่”เสียงทุ้มตอบโต้เจ้าของประโยคเมื่อครู่ ซึ่งนั่นก็คือผู้เป็นพ่อของเขานั่นเอง

“ฉันไม่ได้เล่นตลกแกต้องแต่งงานตามที่ฉันสั่งโดยไม่มีข้อแม้”ผู้เป็นพ่อยื่นคำขาดและแน่นอนว่าคนเป็นลูกทำอะไรไม่ได้อยู่แล้วนอกจากจะทำตามความต้องการของผู้เป็นพ่อ

“เมื่อไหร่”

“เดือนหน้า”

“ผมไม่รับปากว่าผู้หญิงคนนั้นมีความสุขหรอกนะ”

“แต่ฉันรับรองว่าแกจะหลงเด็กคนนั้นจนโงหัวไม่ขึ้นเลยล่ะ”

จบประโยคชายผู้มีอำนาจเหนือกว่าสิ่งใดก็เดินออกไปโดนทิ้งซองเอกสารสีน้ำตาลไว้ให้ดูต่างหน้า ในมือเขาคือรูปผู้หญิงจะต้องแต่งงานด้วย แต่ไม่รู้ว่าพ่อเขาเล่นตลกอะไรถึงเอารูปถ่ายไม่เห็นแม้แต่หน้าให้ดู จะเห็นก็เพียงแต่รูปร่างและผิวที่ขาวสุขภาพดีนั่น

“ท่านประธานคะ เอกสารที่ให้ดิฉันจัดการได้แล้วค่ะ”เลขาสาวสวยที่พ่วงด้วยตำแหน่งเพื่อนร่วมคณะสมัยเรียนมหาวิทยาลัย เขายอมรับในฝีมือการทำงานของเธอจริงๆ ไม่มีขาดตกบกพร่องสักอย่าง

“เอาไปวางไว้บนโต๊ะ”

 

[  เหรียญ  ]

“ไอ้ฟาร์มอยู่ไหนวะ!” หายหัวไปไหนของมันเนี่ยก็บอกแล้วว่าจะมาหา อย่าให้เจอนะแม่จะโบกให้คว่ำเลย

“จะแหกปากให้หมามันเห่าหรือไงวะไอ้เหรียญ”

“หายไปไหนมาวะ” ฉันหันไปโวยวายใส่ที่มันปล่อยให้คนสวยๆอย่างรอนาน

"ฉันก็มีการมีงานทำไหมล่ะ รอหน่อยที่มันจะตายใช่ไหม!

“ไม่ตายแต่ขี้เกียจรอเว้ย เรื่องด่วน!พอบอกว่าเรื่องด่วนมันก็ลากฉันมาหลังตึกทันที ฉันบอกหรือยังนะว่าไอ้ฟาร์มมันเป็นสัตวแพทย์ อันที่จริงก็ยังไม่ได้เป็นเต็มตัวหรอกเหลือแค่ฝึกอีกไม่กี่เดือนก็จบแล้ว

“มีไรว่ามา”

“ป๊าจะให้แต่งงานกับใครก็ไม่รู้”

“ห๊ะ วะ ว่าไงนะ”

“อย่ามาทำเป็นหูตึงตอนนี้ได้ไหมเนี่ย!!” โอ๊ยหงุดหงิดเว้ย เมื่อเช้าป๊าฉันมาหาแล้วบอกว่าจะต้องแต่งงาน ไอ้เราก็นึกว่าเรียนจบแล้วก็ให้มีครอบครัวไรงี้ แต่เปล่าเลย จะจับฉันแต่งงานกับใครก็ไม่รู้

“ฮ่าๆ ส่งสัยลุงทอนคงกลัวมึงหาผัวไม่ได้มั้ง” ไอ้เพื่อนเวร!!

“ฟาร์ม!!

“เออๆ แล้วจะเอาไงจะแต่งหรือไม่แต่ง”

“แต่ง! แกก็รู้ว่าป๊าฉันไม่เคยขออะไรจากฉันเลยยกเว้ยเรื่องนี้อ่ะ” ตั้งแต่เล็กจนโตป๊าไม่เคยขอหรือบังคับอะไรฉันเลยตามใจฉันสุดๆ ขนาดตอนโดนม๊าดูป๊ายังเข้าข้างฉันเลย

“ปฏิเสธไม่ได้เลยหรอวะ”

“ตอนแรกก็จะปฏิเสธนั่นแหละ แต่พอเห็นหน้าป๊าแล้วทำไม่ได้วะ” หน้าป๊านี่อ้อนวอนสุดๆไปเลย แล้วด้วยความที่ฉันขี้สงสารไง ก็เลยตอบตกลงไป

“เอาน่ามันอาจจะดีก็ได้นะเว้ย”

“ก็หวังให้เป็นแบบนั้นนั่นแหละ”

“แล้วมึงต้องแต่งเมื่อไหร่วะ”

“เดือนหน้า” ฟาร์มมีทาทีตกใจไม่น้อย ก็แหงละฉันยังตกใจเลย รอให้เรียนจบก่อนก็ไม่ได้ป๊านะป๊า

“แต่มึงยังเรียนไม่จบนะ ไม่ขอเลื่อนไปก่อนอ่ะ”

“ขอแล้ว เลื่อนได้แค่นี้” ฟาร์มเอื้อมมือมาตบบ่าฉันเบาๆหวังจะปลอบใจ

“อย่าทำหน้าอย่างนั้นดิ” พูดอย่างเดียวก็ได้ไหมล่ะ ไม่ต้องดึงหน้าฉันจนยืดยานก็ได้ไอ้บ้า!

“สาธุ ฉันขอให้ผู้ชายที่ฉันจะแต่งงานด้วยเป็นคนดี ไม่มีพิษมีภัย ใจดี อบอุ่น อยู่ด้วยแล้วไม่ปวดหัว และสุดท้ายขอให้เชื่อฟังฉันทุกอย่าง เพี้ยง!!!


เปรี้ยง!!!!


“กรี๊ด” พูดจบประโยคฟ้าก็ผ่าลงมาทันที ชีวิตดี๊ดี เหอะๆ

“ศักดิ์สิทธิ์ว่ะ ฮ่าๆ” เออหัวเราะเข้าไปเถอะไอ้เพื่อนบ้า อย่าให้ถึงตาฉันบ้างนะจะหัวเราะสามวันเจ็ดวันเลยคอยดู!

“ไปอยู่กับหมาเลยไปไอ้หมาหมอ”

“หมอหมาครับๆ” ชิ มันว่าจบฉันก็เดินกลับมาที่รถของตัวเองทันที นี่ฉันอุตส่าห์โดดฝึกงานมาเลยนะเว้ย กลับไปโดนด่าเละแน่ฉัน เวรกรรมแท้ๆไอ้เหรียญเอ้ย 

 


หนึ่งเดือนต่อมา

   PU’PUB

เสียงดนตรีดังไปทั่วผับ เนื่องจากวันนี้เป็นวันเปิดวันแรกหลังจากปิดปรับปรุงไปหนึ่งเดือนเต็ม แต่คนก็ยังเยอะเหมือนเดิม ไม่สิมันมากกว่าเดิมด้วยซ้ำ ถ้าถามว่าฉันมาทำอะไรที่นี่ละก็


ให้รอดูเอาเองดีว่า



“เอาล่ะครับต่อไปนี้จะเป็นการแสดงโชว์จากสาวสวยเพื่อนของภรรยาเจ้าของผับแห่งนี้ เชิญรับชมได้เลยครับ”

เสียงโห่แซวและกรีดร้องของนักท่องราตรีทั้งหลายทำให้โชว์นี้มันดูอลังการมากขึ้นกว่าเดิมและเพลงที่ใช้ในวันนี้คือ yonce  พอเสียงดนตรีดังขึ้นทุกสายตาก็จับจ้องมองเพียงแค่รางบางของคนที่อยู่บนเวที ลีล่าการเต้นราวกับมืออาชีพ ท่วงท่าที่หวาดเสียวนั้นทำให้ทุกคนทึ่งในความสามารถมากๆ และคนคนนั้นคือฉันเอง

ฉันมาเต้นให้เพื่อนเนื่องจากมันขอมา ฉันก็จัดให้มันหน่อยที่นี่เป็นผับจะให้เต้นน่ารักมันก็ยังไงๆอยู่ ถึงฉันจะไม่ได้เป็นมืออาชีพแต่ฉันก็เต้นมาตั้งแต่เด็กๆเพราะงั้นไว้ใจฉันได้เลย และพอเพลงมาถึงจุดจบ ฉันก็ได้รับเสียงปรบมือด้วยความชื่นชมอย่างไม่ขาดสาย แต่ฉันอยู่บนเวทีนานไม่ได้เพราะคืนนี้มีการแสดงดีหลายชุดน่ะ

“เก่งมากเลยเหรียญเต้นเก่งกว่าเดิมอีกมั้งเนี่ย” คนที่มาทักฉันเธอชื่อไอด้า เรารู้จักกันมาตั้งแต่ประถม ตอนนี้ก็ช่วยสามีเธอบริหารงานอยู่ที่บริษัทน่ะ

“แน่นอนสิ นี่ใครคะ”ฉันลอยหน้าลอยตาจนไอด้าคว่ำบากใส่ จากนั้นเราทั้งสองก็ระเบิดหัวเราะออกมา รับรองว่าถ้ามีใครมาเห็นต้องว่าเราบ้าแน่ๆ

“โอ๊ะ มาพอดีเลย เฮียผานี่เหรียญเพื่อนไอเองจำได้ไหม”

“อืม ขอบใจที่มาช่วยนะ” เราเคยเจอกันตอนงานแต่งยัยไอด้าแค่ครั้งเดียวหลังจากนั้นก็ไม่เจอเจอกันอีก ถ้าเป็นคนอื่นคงลืมไปแล้วมั้ง

“สวัสดีค่ะเฮียผา ไอฉันกลับก่อนนะเดี๋ยวไปไม่ทัน”

“ขอบใจนะเหรียญ กลับดีๆล่ะ” ฉันพยักหน้าให้ไอด้าก่อนจะหยิบของแล้วเดินออกมาทันที แต่ก็รีบจนไปชนใครเข้าก็ไม่รู้ ฉันก้มหัวขอโทษให้นิดหน่อยก่อนจะรีบเดินแทรกคนออกมาจากผับ แต่ไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือเปล่าฉันรู้สึกเหมือนมีใครมองอยู่ตลอดก็ไม่รู้ 

คิดมากน่า...


Rrrrrr

-คุณชายตังทอน-

“โหลๆป๊า”

“เต้นเก่งขึ้นนะเรา”

“ป๊าอยู่ในงานหรอคะ” ป๊ามาที่แบบนี้ด้วยหรอเนี่ย

“ใช่ ป๊ามากับเพื่อนน่ะ ทางผับเค้าเชิญมา”

“แล้วเป็นไงคะ ลูกสาวป๊าสวยป่ะ”

“สวยเหมือนแม่มัน” เบื่อความปากหวานนี้มากค่ะป๊า

“มีการชมแฟนตัวเองอ่ะ ฮ่าๆ”

“ตั้งใจทำงานนะลูก”

“ค่ะ ฝากจุ๊บม๊าด้วยนะ บายค่ะ”  

หลังจากที่วางสายจากป๊า ฉันก็รีบขับรถเพื่อให้ทันเวลางาน และฉันมีเวลาแค่สองวันสำหรับชีวิตโสด ถึงเวลาจริงๆแล้วสินะ 


ณ โรงพยาบาล

 

“สวัสดีค่ะน้องเหรียญ วิ่งหน้าตั้งมาเลยนะ”

“กลัวไม่ทันค่ะพี่ตา เหรียญขอตัวก่อนนะคะ สวัสดีค่ะ” ว่าจบฉันก็รีบวิ่งเข้าไปในลิฟต์ โดนด่าแน่เลยฉัน ตอนแรกก็จะทันอยู่หรอกแต่ตอนมาดันมีคนขับรถตัดหน้านะสิ ดีนะไม่มีใครเป็นอะไรมาก แต่ก็ใช้เวลาพอสมควรกว่าจะเคลียร์ได้

“นักศึกษาแพทย์ศิฐารัตน์ทำไมคุณมาสาย”

 ฉิบ! 

หาย!

แล้ว!!!


“คือเกิดเหตุขัดข้องนิดหน่อยค่ะอาจารย์หมอ” ฉันได้แต่ก้มหน้ามองปลายเท้าตัวเอง ก็แหมอาจารย์หมอดลแม่งอย่างโหดเลย คราวก่อนไอ้หมอกายมาสายมันโดนสวดยับเลย แล้วฉันจะไปเหลืออะไร

“แล้วทำไมเธอไม่รู้จักเผื่อเวลารู้ไหมว่า...”

 ยาวค่ะ ฉันโดนสวยยาวและยับกว่าหมอกายเป็นไหนๆ วิญญาณเกือบออกจากร่างแล้วไหมล่ะฉัน พอพาตัวเองออกจากห้องดำ เพื่อนๆก็มากมาให้กำลังใจฉันด้วยการขำ? แล้วแต่เลยเพื่อนๆ อ่า จริงๆมันก็แค่ห้องทำงานของอาจารย์เท่านั้นแหละ แต่พวกเราเรียกกันแบบนั้นเพราะว่าใครที่ได้เข้าไปในนั้นต้องเจอแบบที่ฉันเจอทุกรายเวรกำอะไรของฉันวะ

 

 

“เฮ้ยไอ้เหรียญได้ข่าวว่าลาสามวันจะไปไหนวะ” ไอ้กาย มันเป็นเพื่อนสนิทในคณะแพทย์ของฉันเอง เราเจอกันตอนรับน้องนะ

“ไปหาผัว”

“เอาจริงดิกูแค่แซวเล่นเองนะ” มันเบิกตากว้างเอามือปิดปากแสร้งว่าตกใจ แต่หน้ามึงเจ้าเล่ห์มาเลยเพื่อนกาย

“มึงก็รู้อยู่แล้วยังจะถามมากอีกไอ้นี่” ใช่มันรู้อยู่แล้วว่าฉันจะแต่งงานเพราะแม่มันทำธุรกิจเกี่ยวกับพวกจัดงานแต่งมันเลยรู้เรื่องฉัน

“ฮ่าๆ แต่แม่กูบอกว่ามึงยังไม่ได้ไปถ่ายพรีเวดดิ้งนี่”

“อืม ถ่ายพรุ่งนี้” เป็นไงล่ะงานแต่งฉันสายฟ้าแลบดีไหมล่ะ

“อย่าทำหน้างั้นดิ ถ้าไม่อยากแต่งเดี๋ยวกูพาหนี”

“ไร้สาระว่ะ ไปแยกย้ายไปทำงาน”

 

 

KANDA WEDDING

               

“กานต์ดา เวดดิ้งสวัสดีค่ะ ไม่ทราบว่าจะติดต่อเรื่องอะไรดีคะ” ทันทีที่ก้าวเข้ามาในร้าน เสียงพนักงานก็ดังขึ้นตอนรับอย่างดี นี่ถ้าฉันเต็มใจแต่งฉันคงมีความสุขกว่านี้ใช่ไหม โอ้ก็อด นี่ฉันมาอยู่จุดนี้ได้เยี่ยงไรใครก็ได้ช่วยตอบข้าที

                “ศิฐารัตน์ค่ะ ติดต่อไว้แล้ว”

                “คุณศิฐารัตน์นะคะ เชิญด้านนี้เลยค่ะ” ฉันเดินตามพนักงานของร้านมาหยุดที่ห้องๆหนึ่ง พอเข้าไปด้านในก็มีแต่ชุดแต่งงานมากมายเรียงกันอยู่ ให้เลือกสินะ

                “ให้ฉันเลือกเองหรอคะ” ถามเพื่อความแน่ใจสักหน่อยก็ดี

                “เปล่าค่ะ ทางร้านเตรียมชุดไว้ให้คุณแล้วค่ะ เชิญลองชุดทางด้านนี้เลยค่ะ” พนักงานคนเดิมเดินนำฉันไปข้างในอีก นี่มันร้านชุดแต่งานหรือเขาวงกตวะ พอมาถึงที่หมายจริงๆฉันก็เจอกับชุดแต่งานสีขาวบริสุทธิ์ แขนอยู่กลางห้อง มันสวยมาก ฉันไม่คิดว่าฉันจะได้ใส่ชุดแบบนี้ในเวลากระชั้นชิดอย่างนี้เลย ป๊าสุดยอดอ่ะ

                “ใครสั่งทำชุดนี้คะ”

                “คุณตังทอนท่านให้คุณกานต์ดาจัดการค่ะ” ฉันพยักหน้ารับ น้ากานต์หรือแม่ของไอ้กายฉันรู้สักเป็นอย่างดี ท่านก็รู้จักฉันดีเหมือนกันไม่แปลกที่จะรู้ว่าแบบไหนมันเหมาะกับฉัน

                “ยัยเหรียญลูก”

                “ม๊า คิดถึงจังเลยค่ะ” ฉันเดินเข้าไปกอดผู้หญิงที่ได้ชื่อว่าเป็นแม่ของฉัน ถึงแม้อายุจะมากแล้วแต่ท่านก็ยังสวยสมวัยอยู่เลย

                “คิดถึงแต่ไม่ไปหากันเลยนะยัยตัวดี”

                “ม๊าก็ว่าไป เมื่อวานเหรียญเพิ่งจะเข้าไปหาเองนะ” ใช่ เมื่อวานก่อนจะไปช่วยไอด้าฉันไปหาม๊าก่อน ท่านยังไล่ให้ฉันรีบไปช่วยงานเพื่อนอยู่เลย

                “ฮ่าๆ ม๊าลืมไป” ฉันยู่หน้าให้ม๊าเล็กน้อย ก่อนท่านจะดันฉันเข้าห้องเปลี่ยนชุดเตรียมถ่ายรูป

                “คุณน้องนี่ผิวดี๊ดีนะคะ” พี่ช่างแต่หน้าสาวประเภทสองเอยชม ฉันก็ยิ้มให้นิดหน่อยก่อนจะมองไปรอบๆ ตั้งแต่มาฉันยังไม่เห็นใครที่เข้าข่ายว่าจะเป็นเจ้าบ่าวของฉันเลย

                “มองหาเจ้าบ่าวหรอคะคุณน้อง”

                “ประมาณนั้นค่ะ”

                “ไม่ต้องห่วงค่ะ คุณเจ้าบ่าวแต่ตัวอยู่อีกห้องค่ะเดี๋ยวถึงเวลาถ่ายก็ได้เจอกันแล้วไม่ต้องคิดถึงหรอกเนอะ” คิดถึงก็บ้าแล้วค่ะพี่ หน้าหนูยังไม่เคยเจอเลยจะเอาอะไรไปคิดถึงคะ

                “ค่ะ”

                “เรียบร้อยแล้วค่ะไหนลองหมุดตัวสิคะ สวยมากอย่างกับเจ้าหญิงหลุดออกมาจากป่าใหญ่”

                “ตกลงมันสวยหรือมันยังไงกันแน่ค่ะเนี่ยฮ่าๆ”

                “สวยสิคะ นี่ไง”

                พี่จินพาฉันฉันไปที่กระจกบานใหญ่เพื่อนให้มองตัวเองได้ถนัด ฉันยังตลึงเลย นี่ไม่ได้อวยตัวเองนะแต่มันออกมาดีมาก ชุดแต่งงานสีขาวสะอาดปาดไหล่คว้านหลังฉันยอมใจคนตัดชุดเลยจริงๆ

                “นี่ค่ะรองเท้า ใส่เสร็จแล้วก็ออกไปด้านนอกได้เลยค่ะ เดี๋ยวพวกพี่เก็บของเสร็จจะตามไปดูนะคะ”

                ฉันพยักหน้าตอบรับใส่รองเท้าแล้วเดินออกมาจากห้องแต่ตัว ม๊ากับน้ากานต์ที่นั่งคุยกันอย่างอออกรสก็เดินเข้ามาหาฉัน หน้ากานต์ทำหน้าปราบปลื้มกับฝีมือของตัวเองก่อนจะเข้ามากอดฉัน น้ากานต์บอกว่าเธอตั้งใจทำมากเพราะคิดไว้แล้วว่าถ้าฉันใส่มันจะต้องสวยมาก ฉันรู้สึกโชคดีมากเลยที่น้ากานต์เป็นคนตัดชุดให้อย่าน้อยมันก็ทำให้งานแต่งที่ฉันไม่เต็มใจมันมีอะไรพิเศษบ้าง

              

                “นั่นไงพี่เค้ามาพอดีเลย คินหันต์ทางนี้ลูก” 


ฉันหันหลังไปตามทิศทางที่ม๊ามองแล้วฉันก็ได้เจอกับคนที่ฉันจะต้องแต่งงานด้วย เขาเป็นผู้ชายที่เรียกได้ว่าสมบูรณ์แบบมาก ทั้งหน้าตาหล่อเหลาแต่ติดไปทางดุ ส่วนสูงที่คิดว่าน่าจะเกือบร้อยเก้าสิบ ผิวขาว ไหนจะหุ่นที่ดูก็รู้ว่าออกกำลังกายเป็นประจำ ทุกอยากมันลงตัวมาก แต่มันจะดีกว่านี้ถ้าฉันเต็มใจแต่งงาน

“สวัสดีครับอาริน”

“จ๊ะ นี่น้องเหรียญลูกสาวอา”แม่แนะนำฉันให้คิมหันต์ เขาก็แค่มองฉันแล้วพยักหน้าเท่านั้น

“ครับ”

“ส่วนนี่คิมหันต์ ไหว้พี่เค้าสิเหรียญ” ฉันได้แต่กรอกตา ให้ไหว้หรอฝันไปเถอะ

“เหรียญเมื่อยแขนอ่ะม๊าเพิ่งเลิกงานมา โอ๊ย!! ม๊าเจ็บ”

“ดีจะได้จำ เราเด็กกว่าก็ต้องไหว้พี่เขาสิ”

“ก็เหรียญไม่เคารพ” ฉันลอยหน้าลอยตาเดินไปทางที่เอาไว้ใช้ถ่ายรูป แต่ก็ไม่วายได้ยินเสียงแม่ขอโทษขอโพยตานั่นยกใหญ่ ส่วนเจ้าตัวก็ตอบแค่ว่า ไม่เป็นไรครับ ผมเข้าใจ ก่อนจะเดินตามฉันมา แล้วเราก็เริ่มถ่ายรูปกัน

 

 

“ใกล้ๆกันหน่อยครับ”

“ใกล้อีกครับ”

“อีกนิดครับ”

“อีก...”

“ไม่ให้เหรียญคี่คอเขาเลยล่ะคะ”ฉันโวยวายเมื่อตากล้องไม่พอใจในความใกล้กันสักที อีกนิดนี่รวมร่างกันได้แล้วนะเว้ย

“เอ่อ งั้น...”


พรึ่บ


“เฮ้ย!!!” ฉันร้องเสียงหลงเมื่อคิมหันต์อุ้มฉันขึ้นในท่าเจ้าสาว แต่จะทำอะไรก็บอกกันก่อนได้ไหมล่ะนี่ถ้าร่วงลงไปจะทำยังไง ชีวิตฉันมีค่านะเว้ย

“อย่าเรื่องมาก”


สิ้นคำเราก็ถ่ายกันต่อโดยที่เขาและฉันแกล้งกันไปมาจนผู้ใหญ่หัวเราะ ไม่สิ ฉันแกล้งเขาคนเดี๋ยวมากกว่า ส่วนเขาน่ะขู่ฉัน จะจูบบ้างล่ะ จะอุ้มบ้างล่ะ แล้วก็อีกมามายที่ไม่สามารถบรรยายได้ และนั่นมันก็ทำให้ฉันโมโหหนักกว่าเดิม


“สุดท้ายนะครับขอแบบมองหน้ากันแบบลึกซึ้งนะครับ”สิ้นคำพูดช่างภาพเราก็หันหน้าเข้าหากัน แล้วหน้าเราก็ใกล้กันขึ้นเรื่อยๆจนฉันตกใจ

“อย่าคิดทำอะไรบ้าๆนะ” ฉันพูดเบาๆพอให้ได้ยินกันแค่สองคน

“รู้หรอว่าจะทำอะไร”

“ไม่...อื้อ!” ฉันยังพูดไม่จบประโยค เขาก็กดริมฝีปากลงมาอย่างรวดเร็วจนฉันตั้งตัวไม่ถูกมันโหวงๆยังไงก็ไม่รู้เหมือนจะไม่มีแรงยืนเลยฉันทำได้แค่คล้องแขนกับคอของเขาเท่านั้นไม่สิเขาเป็นคนจบแขนฉันไปคลองซะมากกว่า

“โอเคครับเรียบร้อยแล้ว” เสียงช่างภาพเรียกสติของฉันได้พอดี ฉันเลยผลักออกจากเขาแล้ววิ่งไปเปลี่ยนชุดทันที บ้าเอ้ย น่าอายชะมัดแล้วอย่างนี้ฉันจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนล่ะเนี่ย ไอ้บ้าเอ้ย!!


“ที่เหลือเดี๋ยวทางเราจัดการเองนะคะคุณรินดา ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ”

“ขอบคุณค่ะคุณกานต์ เดี๋ยวดิฉันขอตัวกลับก่อนแล้วกันนะคะไว้เจอกันใหม่ค่ะ”

หลังจากม๊าก็บอกลาน้ากานต์เสร็จ เราก็มารวมกันอยู่หน้าร้านซึ่งฉันว่าจะกลับคอนโดสักหน่อย ไหนๆก็ได้หยุดแล้ว พักผ่อนหน่อยก็แล้วกัน

“ไปกินข้าวกันสิลูกเหนื่อยกันมาทั้งวันแล้ว”แหมม๊าอย่าคิดว่าลูกไม่รู้นะคะ

“ไม่ดีว่าค่ะ เหรียญธุระ”

“ได้ยังไง วันนี้หยุดงานไม่ใช่หรอ” ก็ลูกไม่อยากไปกับเขานี่คะ คนนิสัยไม่ดี!

“เหรียญจะไปหาฟาร์มค่ะ เขามีเรื่องนิดหน่อย”

“งั้นผมลานะครับ”เขายักมือไหว้แม่ฉันก่อนจะเดินไปที่รถสปอร์ตคนหรูแล้วขับออกไปอย่างรวดเร็ว จะรีบไปตายหรือไงขับอะไรเร็วขนาดนั้น

“ไว้เจอกันนะลูกเดี๋ยวม๊าไปธุระก่อน”ฉันลากับม๊าเสร็จก็เดินกลับไปที่รถของตัวเอง บ้าเอ้ยทำไมปากมันยังรู้สึกยุบยับๆอยู่เลยวะเนี่ย

 

ณ ร้านรวมเพื่อน

                                               

“ฮ่าๆ สมน้ำหน้าไปแกล้งเขานัก”

หลังจากที่ว่าจะกลับคอนโดฉันก็เปลี่ยนแผนโดยการนัดฟาร์มกับไอด้าออกกินข้าวด้วยกันแทน แต่ดูมันสิ แทนที่จะเป็นห่วงฉันแต่ไม่เลย ไม่มีสักนิด!

             “กูเพื่อนมึงนะเว้ย มึงต้องเข้าข้างกูสิ!!!”ฉันเล่าทุกอย่างให้เพื่อนฟังถึงมันจะน่าอายแต่ฉันก็จะเล่า เพราะฉันอยากระบาย

              “พี่เขาก็ดูเป็นผู้ใหญ่ดีนะ เหรียญน่ะดื้อเอง”

              “ไอด้า!! ทำไมพวกแกสองคนเป็นอย่างนี้วะ”ตกลงนี่มันสองคนเป็นเพื่อนใครแน่วะเพื่อนใคร! ไอ้พวกเนรคุณ ไอ้เพื่อนเลว

            “ดื้อเงียบอย่างมึงเจออย่านี้แหละสมควรแล้ว ฮ่าๆ”จบกันชีวิตฉัน ทำไมต้องมาเจออะไรอย่างนี้ด้วยเนี่ยฉันไปทำกรรมอะไรไว้นักหนาหรอ! 


                หงุดหงิดโว้ย!!!




อัพครบแล้วจ้า
(คอมเมนต์เป็นกำลังใจให้นักเขียนด้วนนะคะ)
 ............................................... 
แนะนำตัวละครเพิ่มเติม 
  
  ...............................................  
มาคุยกัน
เราขอแทนตัวเองว่า 'ดีพ' แล้วกันนะคะ 
เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกที่เราตั้งใจแต่งมาก
ถ้าใครมีเรื่องติชมก็บอกกันได้เลยนะ
เราจะได้นำทุกคำติชมไปพัฒนาและปรับปรุงให้ดีขึ้น
ช่วยเป็นกำลังใจให้เราด้วยนะคะ
 ...............................................

      ฝากติดตามเรื่องนี้ด้วยนะคะ

       Bad Marry   

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 103 ครั้ง

8 ความคิดเห็น

  1. #318 ภิรารัตน์ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 21:48

    สนุกมากๆไม่เคยอ่านแล้วหัวเราะแบบนี้เลย

    #318
    0
  2. #317 do.love (@ying-pd) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2561 / 12:42
    เพิ่งมาเปิดอ่าน น่าสนุกดีนะคะ
    #317
    0
  3. #316 do.love (@ying-pd) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2561 / 12:41
    เลื่อนมาเจอรูป แจบอม แอร้ยยย เขินซะงั้น
    #316
    0
  4. #309 comtoontrans (@comtoontrans) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 17:29
    น่ารักอะเรื่องนี้ สุดๆๆขำนางเอก
    #309
    0
  5. #162 Fang_ju (@reesa_jongkook) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 09:49
    น้องก็ดื้อไง
    #162
    0
  6. #139 INUNG_KNWJA (@INUNG_KNWJA) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 17:48
    เราชอบๆน่ารักก สู้ๆนะคะไรท์
    #139
    0
  7. #32 airin0618 (@airin0618) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:18
    เพิ่งมาอ่าน สู้น้า



    #32
    0
  8. #2 airin0618 (@airin0618) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 20:32
    รอๆๆๆๆๆๆ
    #2
    0