:: [ทำ E-BOOK] :: Bad Marry : แต่งก่อนรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 34,365 Views

  • 324 Comments

  • 1,476 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    649

    Overall
    34,365

ตอนที่ 11 : Marry : 9

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4140
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 88 ครั้ง
    12 มี.ค. 61














          เขากลับมาจากน้ำตกแล้ว เข้านั่นกินอาหารที่ฉันทำไว้ให้อยู่ที่ห้องอาหาร ฉันไม่หนีเขาเหมือนในละครหรอก คนอย่างเขามันต้องกระอักเลือดตายด้วยคำว่าสำนึกผิดนั่นแหละ จะได้จำให้ขึ้นใจว่าสิ่งที่เขาทำมันเลวขนาดไหน แต่ยังมีผู้หญิงคนนั้นอีกคนสินะ แต่ฉันไม่ทำอะไรเขาหรอก เดี๋ยวคิมหันต์เขาก็จัดการเองนั่นแหละ แต่ถ้าผู้หญิงคนนั้นก้าวก่ายฉันเมื่อไหร่ ก็เตรียมตัวรับกรรมได้เลย

                “เหรียญ”

                “...” จงเป็นอากาศธาตุไปซะ

                “คุยกันหน่อยได้ไหม”

               

                วืด

               

             เขากำลังจะคว้าแขนฉันไว้แต่ฝันไปเถอะ อย่าหวังว่าจะได้เอามือสกปรกๆของนายมาจับฉันเลย แค่หายใจใกล้ฉันก็ขยะแขยงเต็มทนแล้ว ใช้เวลาไม่นานฉันก็มาถึงที่หมาย ที่นี่เป็นผับที่ฉันเคยมาร้องเพลงให้วันนี้ก็เป็นอีกวัน นักร้องพี่เขาลาเลยให้ฉันมาร้องแทน ก็แค่วันนี้วันเดียวเท่านั้นแหละ ฉันไม่ค่อยมีอารมณ์อยากร้องเพลงเท่าไหร่


                “ขอบใจนะเว้ยที่มาให้ไม่งั้นแย่เลยว่ะ”

                “ไม่เป็นไรหรอกน่า”


                เราไม่ได้พูดคุยกันมากเท่าไหร่พี่เขาก็ต้องทำงาน ฉันก็ต้องทำเหมือนกัน พอร้องเพลงเสร็จฉันก็อยู่ดื่มต่ออีกนิดหน่อย ฉันไม่ใช่คนคออ่อนเพราะฉันนั้นนิดหน่อยของฉันมันก็มากพอที่จะทำให้คนปกติเมาได้ล่ะนะ แต่ฉันรู้ลิมิตตัวเองดีเพราะงั้นไม่มีอะไรน่าห่วง

                ฉันกลับมาถึงบ้านก็เกือบตีสาม พอเขามาก็เห็นคิมหันต์นั่งรออยู่ที่ห้องรับแขก แต่ฉันไม่สนใจหรอก จะทำอะไรก็ทำไป อยากจะรอก็รอไปฉันไม่ห้าม เอาที่สบายใจเลย

                “ทำไมกลับเอาป่านนี้”

                “...”

                “นี่เธอกินเหล้าหรอ”

                “...”

                “เหรียญ!!!

 

                ปัง!!!



          ป่าวเขาไม่ได้ทำอะไรหรอก ฉันทำเอง ก็แค่ปิดประตูห้องน้ำเสียงดังไปหน่อยแค่นั้นเอง อีกนัยหนึ่งก็คือฉันยังไม่อยากเสวนากับเขาตอนนี้ ไม่อยากแม้กระทั่งมองหน้า ฉันไม่ใช่แม่ชีนะที่จะนิ่งได้สุด อย่างน้อยก็ต้องหาทางระบายอารมณ์บ้างแหละ ยอมรับเลยว่าฉันเอาความรู้สึกไปผูกกับเขามากกว่าครึ่งแล้ว และฉันก็ไม่อยากให้มันถลำไปมากกว่านี้ ฉันไม่อยากเจ็บ

               

               อีกด้านของบ้านอิฐได้ยืนดูเจ้านายทั้งสองอยู่ตั้งแต่แรก จนกระทั่งได้ยินเสียงปิดประตูดังสนั่น เขาพอจะเดาออกว่าเกิดอะไรขึ้น เพราะเขาก็รู้จักนิสัยเจ้านายตัวเองไม่น้อย แต่กับอีกคนเขาคิดว่านอกจากความดื้อ ความเอาแต่ใจที่แสดงออกมาให้เห็นบ้างครั้งเป็นแค่ส่วนหนึ่งของนิสัยลึกๆของเธอเท่านั้น คุณเหรียญเธอน่าจะใจแข็งและเด็ดเดี่ยวได้มากกว่านี้ล่ะมั้ง เขาก็ได้แต่ภาวนาให้ทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดีถึงเจ้านายของเขาจะทำผิดจริง แต่เขาก็อยากให้เจ้านายของเขามีความสุข

 

                “เหรียญ”

“...”เป็นอีกครั้งที่คิมหันต์เขาพยายามจะคุยกับฉัน แต่ฝันไปเถอะถ้าฉันไม่อยากคุยก็อย่าได้หวังต่อให้ตายยังไงก็ไม่มีทาง

                “ฉันอยากอธิบาย” ต่อให้เรียบเรียงมาสวยหรูแค่ไหนมันก็ไม่มีประโยชน์หรอ เสียเวลาเปล่า

               

                นอนดีกว่า

               

                คิดได้ดังนั้นฉันก็พาตัวเองไปนอนทันที วันนี้เธอเหนื่อยมาทั้งวันแล้วเหรียญพักผ่อนได้แล้ว พรุ่งนี้ยังมีเรื่องที่เธอต้องทำอีกเยอะ ไม่ต้องไปสนใจกับอะไรทั้งนั้น นอนได้แล้ว...

               

                วันนี้ก็ยังเป็นวันที่ฉันตื่นเช้าเหมือนเดิม ทำอาหารเหมือนเดิม ฉันรักษาสัญญาอยู่แล้ว ทำอาหารให้กินวันละมื้อ ฉันจะทำทุกอย่างที่เป็นกิจวัตรประจำวันของฉันให้เป็นเหมือนเดิม ไม่สิ มีแค่บางอย่างเท่านั้นที่ไม่เหมือนเดิม ฉันไม่ใช่คนที่เวลาเป็นอะไรแล้วพาล ใครไม่เกี่ยวฉันก็ยังทำตัวเหมือนเดิม


                “ชบาจัดโต๊ะเลยนะคะคุณเหรียญ”

                “ค่ะ เดี๋ยวเหรียญล้างมือแล้วตามไปนะคะ”

                “ค่ะคุณเหรียญ”

                พี่ชบายกของออกไปแล้ว วันนี้เธอก็ถามว่าฉันเป็นอะไรหรือเปล่า แต่ฉันก็ปฏิเสธไป จะให้บอกหรือไงว่าเห็นสามีตัวเองไปมีอะไรกับคนอื่น คงจะได้พูดไม่ออกกันทั้งบ้านพอดี

                “วันนี้มีข้าวต้มกุ้งค่ะคุณคิมหันต์”

                “อือ”

                ฉันออกมาจากครัวคิมหันต์ก็นั่งอยู่ก่อนแล้ว ฉันเลยลงไปนั่งที่ประจำที่เคยนั่ง พอกินข้าไปได้สักสามสี่คำคิมหันต์ก็ตักกุ้งในถ้วยตัวเองมาให้ฉัน 

               แต่ขอโทษที 

               ฉันไม่ต้องการ



               “เหรียญออกไปทำงานก่อนนะคะ”

                ฉันไม่รอให้ใครอนุญาตแล้วเลือกที่ตะเดินออกมาทันที แล้วก็เจอกับพี่อิฐที่ยืนอยู่ที่โรงรถเหมือว่าตั้งใจมารอฉันโดยเฉพาะ คงจะคุยเรื่องเจ้านายเขาล่ะมั้ง

                “คุณคิมเขารู้สึกผิดต่อคุณมากนะครับ” เดาผิดซะเมื่อไหร่เข้าข้างกันดีเหลือเกินนะ

                “ดีค่ะ”ฉันยกยิ้มให้นิดหน่อย

                “ให้อะ...”

                “ให้รู้สึกผิดไปจนกว่าจะสำลักตายนั่นแหละค่ะ”

 

                รถยนต์คันหรูวิ่งออกจากบ้านด้วยความเร็ว ปล่อยให้อิฐยืนจมอยู่กับคำพูดสุดท้ายของเจ้านายอีกคนของเขา ถ้าคุณเหรียญจะเลิกกับคุณคิมหันต์เธอก็ทำได้ แต่ไม่ทำ เธอเลือกที่จะทรมานเจ้านายเขาให้จมอยู่กับความรู้สึกผิดต่อไปเรื่อยๆ จนกว่าผู้หญิงคนนี้จะพอใจ...สินะ

 

                อีกด้านหนึ่งในตัวบ้าน คิมหันต์กำลังนั่งจ้องเข้าต้มกุ้งตั้งแต่ที่หญิงสาวออกจากบ้านไป ปกติเธอชอบกินกุ้งจะตายไป แต่เพราะเขาหรือเปล่าที่ทำให้เธอไม่เจริญอาหาร คิมหันต์ได้แต่คิดวนไปวนมา จนทำให้เหล่าแม่บ้านที่ยืนรออยู่พบกับใบหน้าอันดุดันที่ไม่ได้เห็นไม่นาน ไม่สิตั้งแต่ที่เหรียญเข้ามาอยู่ที่นี่ต่างหาก แต่ดูเหมือนว่า มันจะดูดุดันมากขึ้นกว่าเมื่อก่อนเสียอีก นั่นเป็นความคิดที่ทำให้ทุกคนที่อยู่รอบข้างคิมหันต์ยืนตัวเกร็งจนแทบไม่กล้าที่จะหายใจ

 

ณ โรงเรียนสอนเต้น

               

                “มีอะไรหรือเปล่าแยม” ตอนนี้ฉันอยู่ที่โรงเรียนสอนเต้นของเพื่อนที่รู้จักกันสมัยเต้น เมื่อวานเธอบอกให้เข้ามาหาเพราะมีเรื่องจะคุยด้วย

                “คือมีคนอยากขอให้แกไปเต้นที่ผับให้อ่ะ”

                “ใคร?

                “เขาชื่อดินเขาบอกว่าเห็นแกที่ผับคุณภูผาอ่ะ” มันก็นานแล้วนะทำไมพึ่งจะติดต่อมา

                “ฉันไม่ค่อยว่างแกก็รู้” เสียงดายเหมือนกันนะ แต่ฉันต้องทำงานเพราะอีกไม่กี่วันฉันก็ต้องไปเริ่มงานที่โรงพยาบาลแล้ว

                “ฉันก็บอกเขาแล้วนะ แต่เขาบอกว่าขอวันนี้วันเดียวได้ไหม”

                “เอาอย่างนั้นก็ได้ แค่วันเดียวนะ”



          หลังจากนั้นฉันก็อยู่คุยกับแยมอีกพักใหญ่เลยล่ะ แยมเขาเป็นนักเต้นที่เดียวกับฉันเนี่ยแหละ วันแต่งงานเธอก็ไปนะ ขึ้นไปเต้นกับฉันด้วย แต่ฉันก็อยู่คุยกับแยมนานมากไม่ได้เพราะต้องไปหาไอ้ฟาร์มต่อ รายนั้นโทรมาโวยวายให้ฟังเรื่องคลินิกก็เลยว่าจะแวะเข้าไปดูสักหน่อย


                “แม่งทำงานช้ากันฉิบหาย”

                “จะบ่นอะไรมากวะฟาร์ม มึงเป็นคนสั่งเขาแก้แล้วแก้อีกไม่ใช่หรือไง”

                “ก็ขอบ่นหน่อยไม่ได้หรือไง นี้มันงานฉันนะเว้ย” แล้วมันก็บ่นนู่นบ่นนี่ไม่หยุดจนฉันต้องเอาอาหารหมายัดปากมันเข้าให้ถึงได้หยุด

                “หิวว่ะไปหาไรกินกัน”ไม่หิวยังไงไหวเมื่อเช้าฉันกินมาแค่ไม่กี่คำเองนะอย่าลืม

                “งั้นไปหาอะไรกินกันเดี๋ยวเลี้ยง”

                “ห้ามกลับคำนะ”

                “กูจะกลับคำเพราะมึงถามมากนี่แหละ ไปเดินไปได้แล้ว” แล้วมันก็ดันฉันออกจาตัวอาคารตรงไปที่รถ เราเอารถไปกันคนละคันเพราะมันจะไปทำธุระต่อ ส่วนฉันก็ไม่รู้จะไปไหนเหมือนกัน 


          ไม่อยากกลับบ้าน

               

ณ ร้านเฌอแตม

 

                “...อาหารครบนะคะลูกค้า”

                “ครบค่ะ” เราสั่งอาหารได้ไม่นาน พนักงานก็นำมาเสิร์ฟทันที ร้านเก๋ดีนะฉันชอบการตกแต่งแล้วก็บรรยากาศมาก เห็นแล้วสบายใจดี

                “อยากเล่าอะไรให้กูฟังไหม”

 

                กึก

 

                “กูต้องเล่าอะไรให้มึงฟัง” ฉันเลิกคิ้วเชิงถาม มันต้องไปรู้เรื่องอะไรมาแน่ๆ

                “ถ้ารู้จะถามไหม”

                “ไม่มีอะไรจะเล่า” ไม่ ฉันไม่อยากเล่ามันให้ใครฟังต่างหาก ฉันไม่อยากพูดถึงมันอีก

                “มีอะไรก็บอกกูได้นะ กูเป็นเพื่อนมึง”

                “รู้แล้วน่า ถ้ามีอะไรจะเล่าให้ฟังก็แล้วกัน” แต่ไม่ใช่เรื่องนี้ว่ะฟาร์ม ขอโทษด้วยแล้วกันนะ

 

                หลังจากกินข้าวเสร็จเราก็แยกกัน แล้วตอนนี้ฉันก็ไม่รู้จะไปที่ไหนดี ฝนก็เหมือนจะตกแล้วด้วย กลับบ้านก็ได้วะ เขาคงไม่อยู่บ้านหรอกงานการก็มีให้ทำ ถึงจะมีปัญหาส่วนตัวแต่ก็ไม่น่าใช่คนที่จะละทิ้งหน้าที่ของตัวเอง แต่ฉันลืมไปว่าวันนี้มันวันหยุด และฉันก็กลับมาถึงบ้านแล้วด้วย เอาเถอะทำเหมือนเมื่อวานก็พอ 


               แค่ไม่คุยกับเขาก็พอ...


                “เหรียญเฮียขอคุยด้วยได้ไหม” แล้วเหมือนว่าเขารอฉันอยู่แล้วด้วยแต่ก็น่าจะรู้คำตอบอยู่แล้วนะ

               

                ฉันไม่อยากคุย...



               “เฮียขอ แค่ยืนฟังเงียบๆก็ได้”

 

                ซ่า ซ่า

 

                ทันได้นั่นฝนก็ตกลงไม่อย่างหนัก ฉันก็เตรียมจะก้าวเข้าบ้านแล้วถ้าไม่ติดว่ามีเสียงหนึ่งดังขึ้นมาอีกครั้ง ฉันจะยอมฟังก็ให้ได้

                “เฮียยอมรับว่าสิ่งที่ทำลงไปมันเลวจนไม่น่าให้อภัยจริงๆ ตอนนั้นเฮียโกรธจนต้องหาที่ระบายเพราะเฮียไม่อยากทำร้ายเหรียญ”

 

เลยไปเอากับผู้หญิงคนอื่นสินะ

 

                “โกรธที่เหรียญบอกว่ารำคาญเฮีย โกรธที่เหรียญไปเรียกคนอื่นว่าที่รัก ไม่มีใครชอบให้เมียตัวเองไปเรียกคนอื่นว่าที่รักหรอกนะ” ข้อแรกพอเข้าใจแต่ฉันไปเรียกชายอื่นว่าที่รัก จะมีก็แต่หลานฉันที่ชื่อที่รัก คงได้ยินตอนที่ฉันคุยโทรศัพท์สินะ

                “เฮียสัญญาว่าจะไม่ทำอีก ให้โอกาสเฮียสักครั้งได้ไหม”มนุษย์เราเมื่อมีครั้งแรกเกิดขึ้นครั้งต่อๆไปมันก็จะตามขึ้นมาอีกเรื่อยๆนั่นแหละ 


             เสียเวลา

 

                ตุบ

 

                “เฮียจะนั่งอยู่ตรงนี้จนกว่าเหรียญจะยอมให้โอกาสเฮีย”

 

                งั้นก็เชิญนั่งไปจนกว่าจะตายนั่นแหละ

 

                หลังจากสิ้นคำของคิมหันต์ฉันก็เดินเข้าบ้านโดยมีพวกแม่บ้านยืนดูอยู่ ทุกคนไม่กล้าแม้แต่จะทักทายฉันด้วยซ้ำ ได้ยินเสียงพี่อิฐแว่วเข้ามา เขาไปบอกให้เจ้านายเขาลุกขึ้นน่ะ แต่ก็โดนไล่ออกมาจากตรงนั้นอยู่ดี จะทำอะไรก็ทำไปเถอะ

 

 

                [คิมหันต์]

 

                เหรียญเข้าบ้านไปแล้ว ไม่แม้แต่จะชายตามองผมด้วยซ้ำ ทั้งๆที่ผมก็ยอมรับผิดทุกอย่างแล้ว เธอจะให้ผมทำยังไงกันแน่ จะให้ผมตายเลยใช่ไหมเธอถึงจะพอใจ

                “คุณคิมหันต์ครับเข้าบ้านเถอะครับเดี๋ยวป่วยเอา”

                “อย่ามายุ่งกับกู”

                “แต่...”

                “มีอะไรไปทำก็ไป” ผมไล่ไอ้อิฐที่เป็นลุกน้องคนสนิทไปเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับมัน มันไม่จำเป็นต้องมาตากฝนกับผม “บอกให้ไปไง!!

                “ครับ”



          ขอโอกาสให้ฉันสักครั้งไม่ได้หรือไงเหรียญ ฉันสัญญาว่าจะไม่ทำมันอีก แค่ครั้งนี้ครั้งเดียวได้ไหม พอเธอเป็นแบบนี้ฉันทนมันไม่ไหวจริงๆว่ะ เอาคนที่ดื้อเป็นเด็กคนเดิมกลับมาได้ไหม เธอในตอนนี้เหมือนคนที่ฉันไม่รู้จักเลย ฉันขอนะ

 

                ทั้งๆที่รู้ว่าเธอก็คงไม่ได้ยินความคิดของผม ผมก็ยังอยากให้เธอให้โอกาสผม ยอมรับอย่างลูกผู้ชายเลยว่าผมรักเธอเข้าแล้ว อาจจะรักตั้งแต่แรกเจอเลยด้วยซ้ำเพราะเธอไม่เหมือนคนอื่น ไม่เหมือนคนที่ผมเคยเจอมา คนที่ทำตัวเป็นเด็กแต่บางเรื่องก็ดูเป็นผู้ใหญ่ เธอไม่วุ่นวาย เธอไม่ก้าวก่ายชีวิตผมจนน่ารำคาญ เธอคอยดูแลผมแทบทุกอย่าง ผมไม่อยากเสียเธอไป

                “ขอโอกาสให้ฉันสักครั้งนะเหรียญ”


               ทุกคนในบ้านล้วนแต่มองคิมหันต์อย่าเป็นห่วงเพราะเขานั่งตากฝนมานานกว่าสามชั่วโมงแล้ว และฝนก็ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดเลยด้วยซ้ำ

                “คุณเหรียญเธอเป็นยังไงบ้างแม่” ชบาถามแม่เธอออกไปเจ้านายอีกคนก็น่าเป็นห่วงอยู่เหมือนกัน

                “ไม่ต่างกันเท่าไหร่หรอก” ใช่หัวหน้าแม่บ้านบอกอย่างเหนื่อยใจ เธอตามเหรียญไปตั้งแต่แรก เหรียญร้องให้อยู่หลังประตู ได้ยินแค่เสียงใจยังแทบสลาย ไม่รู้ว่าผู้หญิงตัวเล็กๆคนนี้ไปเจอเรื่องอะไรเข้า ถึงทำให้เธอร้องให้ได้น่าสงสารขนาดนี้ ต่อหน้าคนอื่นทำเป็นไม่สนใจแต่ในใจก็แหละละเอียดเหมือนกัน

                “สงสารคุณทั้งสองเขานะป้า”

                “ความรักก็เป็นอย่านี้แหละพ่ออิฐเราเข้าไปยุ่งมากไม่ได้หรอก”

                “เห้อ...”

                “เดี๋ยวพวกคุณเขาก็จัดการปัญหาของเขาได้นั่นแหละ เราดูอยู่ห่างๆก็พอแล้วล่ะ”

 

               เหรียญไม่กลับมาหาผมจริงๆ ไม่มีแม้แต่เงาด้วยซ้ำ ผมมองไปที่หน้าต่างห้องนอนตลอดเธอก็ไม่เคยเปิดม่านมาดูดำดูดีผมเลย ใจร้ายชะมัด

                “เหรียญ” ผมเงยหน้าขึ้นเพราะมีสองขามาหยุดอยู่ตรงหน้าพร้อมร่มคันใหญ่

                “ไม่มีหมอคนไหนปล่อยให้คนตายต่อหน้าต่อตาโดยไม่ช่วยหรอกนะ”

 

                ถึงเธอจะว่าอย่างนั้นผมก็ดีใจ อย่างน้อยเธอก็มา



                 “ลุกขึ้นมาได้แล้ว”

                หลังจากนั้นเธอก็ไล่ผมไปอาบน้ำแล้วก็ให้ผมไปหาเธอที่ห้องลับที่เธอห้ามเข้า พอเข้ามาถึงได้รู้ว่ามันเป็นห้องแล็บขนาดย่อมของเธอเลยล่ะ

                “แพ้ยาตัวไหนหรือเปล่า”

                “ไม่แพ้” แล้วเธอก็ฉีดยาให้ผมสองเข็มก็ไม่รู้หรอกว่ามันมีอะไรบ้าง

                “กินข้าวแล้วก็ไปพักซะ”

                “เหรียญ...”

                “ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น” แล้วเธอก็ไล่ผมออกจาห้องทางสายตา ผมเองก็ไม่ตื้อเธอต่อแล้วออกมากินข้าวตามที่เธอสั่ง

                “ป้าไม่รู้ว่ามีเรื่องอะไรกัน แต่ให้เวลาเธอหน่อยนะคะ”

                “อืม” ผมพยักหน้าให้ป้าช้อยก่อนจะลงมือกินข้าวที่ไม่ได้กินมาทั้งวัน แค่เธอยอมคุณกับผมมันก็ดีมากเท่าไหร่แล้ว ผมจะถือว่าเป็นสัญญาณที่ดี

 

[จบบันทึกคิมหันต์]

 

สุดท้ายฉันก็ลงไปหาเขาจนได้ อย่างที่บอกนั่นแหละฉันเป็นหมอนะ ฉันไม่ปล่อยให้ใครมาตายต่อหน้าต่อตาหรอก ก็แค่ไม่อยากให้ใครตายก็เท่านั้น

 

หมับ

 

“ให้โอกาสฉันได้ไหม” แรงกอดจากทางด้านหลังทำให้ฉันต้องชะงัก เขาคงกินข้าวเสร็จแล้วสินะ

“...”

“นะเหรียญ”

“...”

ฉันแกะมือเขาออกแล้วเข้านอนทันที ตอนนี้มันก็สามทุ่มกว่าแล้ว และฉันก็กินยาไปแล้วมันเลยง่วงนะ แต่ไม่ต้องห่วงเรื่องที่รับปากแยมไว้หรอฉันโทรไปบอกเธอว่าไม่สบายเธอก็ไม่ว่าอะไรแล้วล่ะ

“เลิกเป็นแบบนี้สักทีได้ไหมวะ!!” แต่ยังไม่ทันไรเขาก็โพล่งขึ้นมาทันที นี่คือฉันผิดหรอวะ

“...”

“ต้องรอให้ฉันตายก่อนไหมเธอถึงจะพอใจ!

“นายคิดว่ามันง่ายนักหรือไงที่ต้องไปเห็นสามีตัวเองเอาอยู่กับคนอื่นน่ะ!

“...”

“เออฉันผิดที่บอกว่ารำคาญ แต่ตอนที่ฉันโกรธนายฉันไม่เห็นต้องไปเอากับคนอื่นเลย!!

“ฉัน...”

“ขอโทษสักคำยังไม่มีแล้วนายจะมาถามหาอะไรจากฉัน!!!

เป็นแบบนี้ก็ไม่ไหวเหมือนกันเว้ย เอาแต่พูดบ้าอะไรก็ไม่รู้ คำขอโทษก็ไม่เคยมีให้ แล้วฉันควรจะให้อภัยเขาดีไหมล่ะ!! ยอมรับมันทุกอย่างแต่ไม่รู้จักขอโทษ

“ฉันขอโทษ” ถ้าฉันไม่พูดก็คงไม่ได้ยินสินะ

               “ถ้าไม่สำนึกก็ไม่ต้อง!!

ขออยู่เงียบๆสักพักแล้วกันนะ ฉันไม่ไหวจริงๆไม่ไหวแล้ว ฉันเดินออกมาจากห้องแล้วเดินเข้าห้องนอนที่เคยเข้าไปนอนเมื่อครั้งก่อน แล้วไปนั่งพิงขอบเตียงทันที น้ำตาที่คิดว่าหมดไปแล้วเมื่อตอนหัวค่ำกลับไหลลงมาอีกรอบหนึ่ง ทำไมฉันต้องมาทรมานกับสิ่งที่ตัวเองทำด้วย ทั้งๆที่จะทำให้เราเหมือนตายทั้งเป็นแต่กลับเป็นฉันเองซะมากกว่าที่เหมือนตายทั้งเป็น ทรมานจนแทบไม่อยากหายใจ

 

แหมะ

 

น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าที่ไหนลงมามันไม่สามารถทำให้ฉันหายทรมานได้เลยซ้ำร้ายมันยังทำให้ฉันทรมานหนักกว่าเดิม เมื่อนึกถึงสิ่งที่เขาทำ ทำไมฉันมาเจอเรื่องบ้าแบบนี้ด้วย

“เหรียญ”

“ออกไป” ฉันบอกคิมหันต์ที่ไขประตูเข้ามาในห้อง “ฉันบอกให้ออกไปไง!!

“เฮียขอโทษ”

“อย่ามากอดฉัน!!!” ฉันสะบัดสุดแรงแต่มันก็ไม่หลุด ยิ่งฉันดิ้นมากเท่าไหร่เขาก็ยิ่งกอดฉันแน่ขึ้น

“เฮียขอโทษ”

                “อย่ามาโดนตัวฉันนายมันสกปรก!!” กอดคนอื่นแล้วยังมีน่ามากอดฉันอีกหรอ

                “ขอโทษครับ”

               

พรึบ

 

ฉันทิ้งตัวเองลงกับพื้นคิมหันต์เลยต้องนั่งลงกับพื้นเหมือนฉันด้วย ทำไมฉันต้องมาร้องไห้เหมือนเด็กที่พ่อแม่ไม่ซื้อของเล่นให้ด้วยเนี่ย

“ให้โอกาสเฮียนะ”

“นายมันสกปรก”

“ครับเฮียมันสกปรก” รู้ตัวเองก็ดี

“นายกอดคนอื่น”

“ไม่กอดแล้วครับ” โกหกทั้งเพ

“ทำไมเป็นคนแบบนี้วะ ฉันทำอะไรผิดนักหนาหรอ”ฉันช้อนตาขึ้นไปถามคนที่กอดฉันแน่ เขาก็มองลงมาก่อนจะส่ายหน้า

“เฮียผิดเองครับเหรียญไม่ผิด” ใช่นายผิดทั้งหมดนั่นแหละ นายผิดคนเดียว

“ห้ามทำอีก”

“ไม่ทำแล้วครับ กลับห้องเรากันนะเด็กดี”


แค่นี้ฉันก็ให้อภัยเขาแล้วหรอวะ ไหนต้อนแรกตั้งใจจะทำลายความรู้สึกเขาแต่กลับมาเป็นแบบนี้ได้ยังไงนะ มันจะไม่เกิดขึ้นแล้วใช่ไหม แล้วถ้ามันเกิดขึ้นอีกฉันจะให้อภัยเขาอีกไหมนะ

















อัพครบ
(คอมเมนต์เป็นกำลังใจให้นักเขียนด้วยนะคะ)
.......................................................................

มาคุยกัน


ออเจ้าข้าเหงาเหลือเกิน
ข้าคิดถึงคอมเมนต์ของออเจ้าทั้งหลาย
ข้าอยากรู้ความรู้สึกของออเจ้าว่าคิดเช่นไร
 ข้าจะบอกว่าตนนี้นั้นข้าแต่ไปร้องให้ไป
และหวังว่าออเจ้าจะอินเหลือนข้าเช่นกัน
ข้ามาพูดเท่านี้แล ฮ่าๆๆๆๆ

.......................................................................

หืมมมมม ใครทำอะไรซิ
ทำไมช่างรุนแรงอย่างนี้ ใจเย็นๆกันเด้อ
อย่าเพิ่งตีกันเด้อสู...

ขอเสียงคนรอหน่อยเร็วววว
มาอ่านกันเยอะๆน้าาาา

.......................................................................

ข้ามาแต่เพียงเท่านี้แล 
หวังว่าออเจ้าทุกคนจะยังรอข้าอยู่
ฮ่าๆ มีความอินละคร

ปล. มีใครอยู่บ้างไหม 
ข้าอยากได้ยินเสียงอออเจ้าทั้งหลาย
ข้าคิดถึงง...

.......................................................................






















ฝากติดตามเรื่องนี้ด้วยนะคะ
Bad Marry


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 88 ครั้ง

31 ความคิดเห็น

  1. #314 comtoontrans (@comtoontrans) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 19:15
    มันไม่ใช่เรื่องนะผัวเอากับคนอื่น แม่ง ขยะแขยงมาก เลิกได้เลยละ
    #314
    0
  2. #306 Rich99 (@Rich99) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 10:52

    เอ้า ยอมๆ แต่จัดการอิเลขาไปซะ เคืองใจ

    #306
    0
  3. #302 Kanijang_1630 (@Kanijang_1630) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 10:16
    ถ้าเปงเรานะ เราก้อขยะแขยงมากสามีเรากอดอื่น เกลียดเลยด้วย
    #302
    0
  4. #121 airin0618 (@airin0618) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 18:51
    ต้องจัดการนังนาร่านด้วยนะเหรียญ😡😡
    #121
    0
  5. #116 221040sb (@221040sb) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 07:42
    ใจอ่อนจนได้
    #116
    0
  6. #114 annjaijai (@annjaijai) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 22:30
    สงสารรรรรรร
    #114
    0
  7. #113 airin0618 (@airin0618) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 22:14
    ไม่รู้สิ เป็นเราเราคงทำใจไม่ได้ นอกกายกันขนาดนั้น ถ้าก่อนแต่งไม่ว่าเลย นี่แต่งแล้วแต่กลับทำ เฮ้อ ตอนทำไม่คิดก็นี่แหละน้าาาาา
    #113
    0
  8. #112 lmoda_2 (@lmoda_2) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 21:44
    รออออออ
    #112
    0
  9. #111 annjaijai (@annjaijai) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 21:43
    อยากรู้วิธีต่อไปคะ
    #111
    0
  10. #110 airin0618 (@airin0618) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 21:09
    สะใจมาก ขนาดยังไม่ได้กันนะ นอกใจซะละ ไม่น่ารักเลยพี่คิม
    #110
    0
  11. #109 221040sb (@221040sb) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 20:34
    แกรออาละวาดทีเดียวเหรอคิม เหมือนเก็บกด
    #109
    0
  12. #108 Karamail_309 (@karamail_309) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 20:31
    มาต่ออีกนะเจ้าคะ อยากจะรู้เสียจริงว่าคุณพี่คิมจะง้อแม่หญิงเหรียญยังไง
    #108
    0
  13. #107 gam14082000 (@gam14082000) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 23:00
    ชอบความสตรองของเหรียญ
    #107
    0
  14. #106 221040sb (@221040sb) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 13:54
    ถ้าแกง้อเมียได้แค่นี้ทั้งที่ความผิดแสนใหญ่หลวงก็จงเป็นธาตุอากาศต่อไปเถอะอิคิม!!!!
    #106
    0
  15. #105 annjaijai (@annjaijai) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 06:41
    สุดยอดๆๆๆๆๆๆ
    #105
    0
  16. #104 airin0618 (@airin0618) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 06:23
    ชอบๆๆๆๆ ต้องสตรองงงงงงงงง เหรียญสู้ๆๆ
    #104
    0
  17. #102 lmoda_2 (@lmoda_2) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 23:24
    เหรียญใจแข็งง
    #102
    0
  18. #101 aonann241 (@aonann241) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 16:12
    แม่เหรียญคนจริง
    #101
    0
  19. #100 gam14082000 (@gam14082000) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 11:35
    สมหน้า5555+
    #100
    0
  20. #99 0887208932 (@0887208932) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 22:34
    ถ้าเราเหนื่อยล้าจงเดินเข้าป่า อย่างน้อยก็ไม่ต้องพบเจอคน ใจร้ายอย่างเทอ
    #99
    0
  21. #98 Grace-za (@grace-km) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 07:00
    เจิมมมมมมมม
    #98
    0
  22. #97 ตัวแอล (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 23:16
    ออเจ้าช่างใจนัก ข้าจักฟ้องจ้อย
    #97
    0
  23. #96 221040sb (@221040sb) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 23:09
    เจิมมมมมมมม
    #96
    0
  24. #95 lmoda_2 (@lmoda_2) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 22:08
    เจิมมมมมม
    #95
    0
  25. #94 lmoda_2 (@lmoda_2) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 22:08
    เจิมมมม
    #94
    0