เพราะ(รัก)คนแบบเธอ

ตอนที่ 1 : แรกพบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 38
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    10 ม.ค. 63

เสียงคนกรีดร้องมากมายนับไม่ถ้วน แสงไฟหลากสีสันที่ชวนให้ตื่นตา กลิ่นไอของความสนุกคละคลุ้งอบอวลไปทั่วฮอล์ ท่ามกลางความตื่นเต้นของผู้คนมากมายเหล่านี้ มีเพียงหญิงสาวที่กำลังง่วนอยู่กับการทบทวนท่าเต้นและท่อนร้อง แม้จะรู้ว่าฝึกซ้อมมาอย่างดีแค่เพราะความเป็นมืออาชีพ เธอจึงพยายามอย่างที่สุดเพื่อไม่ให้กลุ่มคนที่รักเธอและเธอรักต้องผิดหวังต่อการขึ้นแสดง แม้จะรู้ดีว่าบทเพลงที่คัดสรรมาแล้วเพื่อคอนเสิร์ตครั้งสำคัญนี้ เธอได้ใช้โชว์มาแล้วหลายต่อหลายครั้ง เพราะความตื่นเต้นที่มีจึงไม่อาจมองข้ามหรือละเลย นั่นก็เป็นเพราะว่าเธอคือ ทิฟฟานี่ นักร้องสาวหน้าหวานที่คนทั้งโลกต่างหลงไหลและใฝ่ฝันที่จะมาร่วมสนุกกับเธอซักครั้งในคอนเสิร์ตสุดอลังการ อย่างเช่นครั้งนี้

 

Part Tiffany

"แทคะ ฟานี่ว่าสีลิปสติกดูอ่อนไปรึเปล่าคะ" ฉันที่กำลังส่องกระจกอยู่ แม้จะรู้ว่าต้องขึ้นแสดงแล้วแต่เพื่อความมั่นใจ ขอเช็คอีกซักครั้งแล้วกันอย่างน้อยก็ช่วยให้หายตื่นเต้นได้บ้าง

"แทว่าพอดีแล้วแหละ แดงกว่านี้คนอื่นคงคิดว่าฟานี่ไปกินเลือดมา"    

แทยอนเพื่อนสนิทคนเดียวของฉันเอง เค้าเป็นเหมือนคนในครอบครัว เป็นทุกอย่างให้กับฉัน เด็กสาวต่างถิ่นที่หอบฝันมาไกลจากอเมริกา แม้ว่าที่บ้านจะคัดค้านมากเท่ไหร่ก็ตาม แต่เพราะว่าฉันอยากเป็นนักร้อง ฉันอยากยืนอยู่บนเวทีแล้วมีคนมากมายเรียกชื่อฉัน ฉันว่ามันสุดยอดไปเลยหละ ตอนแรกไม่มีใครเข้าใจฉันเลย ฉันเหมือนอยู่ตัวคนเดียว พี่น้องของฉันไม่สนใจฉันซักนิดว่าฉันจะอยู่ยังไงที่โซล มีแต่คุณแด๊ดที่พยายามให้กำลังใจฉัน แต่ก็นะ...ฉันอยู่ห่างกับแด๊ดมากไป รอบข้างฉันที่ยังไม่คุ้นเคย จะไม่ให้รู้สึกอ้างว้างเลยคงเป็นไปไม่ได้ เหมือนพระเจ้าไม่ทอดทิ้งฉัน เพราะท่านส่ง 'แทยอน' เพื่อนสนิทอย่างที่ทำให้ฉันไม่รู้สึกถึงความเปล่าเปลี่ยว เพื่อนที่คอยเติมพลังแห่งความฝันให้กับฉัน คนที่ไม่ค่อยเข้าใจในภาษาและประเพณ๊ของที่นี่นัก ไม่สิ เรียกได้ว่า ทุกอย่าง ฉันต้องเรียนรู้ใหม่ทั้งหมด เพราะฉันไม่คุ้นเคย ฉันถอดใจและคิดว่าจะหอบกระเป๋ากลับบ้านครั้งแล้ว ครั้งเล่า แต่แทยอนพยายามบอกฉันให้อดทนทำในสิ่งที่รักและเดินทางไปยืนรับความสำเร็จด้วยกัน ต้องขอบคุณเค้าเลยหละ เพราะมีเค้า ฉันจึงได้มายืนอยู่บนเวที มีคนมากมายนับพันที่ตะโกนเรียกชื่อฉัน และพร้อมที่จะมอบกำลังใจให้ฉัน และเพราะชื่อเสียงที่โด่งดัง ฉันสร้างขึ้นมาด้วยหยาดเหงื่อของฉันเอง พี่ๆจึงยอมรับและสนับสนุนในเส้นทางที่ฉันเลือก 

"แทยอน!! มาว่าฟานี่แบบนี้ได้ยังไงกัน คนยิ่งไม่มั่นใจอยู่"

 

ไม่พูดเปล่า ฉันใช้มือที่เรียวสวยฟาดไปที่แขนขาวๆของเธอ จนเกิดรอยสีชมพูเล็กน้อย คนอะไรขาวราวกับทานหลอดไฟเป็นอาหาร บางครั้งฉันก็อิจฉาในผิวขาวของเธอเหมือนกัน

"แทว่าสวยแล้วจะไม่มั่นใจอีกหรอ"

"มั่นใจค่ะ แต่ไม่ใช่เพราะแทนะ เพราะฟานี่รู้ตัวเองดีว่าสวย"

"แล้วจะมาถามแททำไมหละเนี่ย"

พูดไปงั้นแหละ แต่ในใจก็ยังคงประหม่าอยู่ดี ครั้งนี้ครั้งที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ที่ได้ยืนตั้งสติ เรียกสมาธิก่อนขึ้นแสดง แต่เพราะว่าเป็นอาชีพที่ฉันรัก ฉันจึงรู้สึกไม่มั่นใจทุกครั้ง กลัวว่าแฟนคลับที่ฉันรักและรักฉันจะไม่ได้ดูโชว์ที่สมบูรณ์แบบจากไอดอลของเค้า

"พี่แท พี่ฟา พร้อมรึยังคะ"

เสียงของมักเน่ ซอฮยอน ที่โปรโมทเพลงร่วมกันดังขึ้น คำว่าพร้อมรึยัง นั่นทำให้หัวใจของฉันเต้นแรงขึ้นไปอีก ทิฟฟานี่กำลังจะออกไปหาทุกคนแล้วนะคะ 

"หูยมักเน่ของวงนับวันจะสวยนำพี่ๆเค้าไปแล้วนะ"

"พี่แทก็พูดไปค่ะ น้องได้วิชาจากพี่ฟาต่างหาก"

"วิชาตื่นเต้นด้วยหรอ ดูสิน้องซอเหงื่อจะเต็มมือแล้วมั้ง"

พูดล้อเลียนกันอยู่ได้ ไม่เป็นฉันไม่รู้หรอกน่า หึ้ย!! แทนะแท 

"เลิกล้อฟาซักทีเถอะค่ะ แค่นี้ฟาก็ตื่นเต้นจะแย่อยู่แล้ว ยิ่งมาล้อฟาอีก สมาธิฟาหายเต้นผิดขึ้นมา แทจะต้องรับผิดชอบนะคะ"

"พี่ฟาจะเต้นผิดได้ยังไงคะ ซ้อมเยอะกว่าน้องซออีก ขนาดพี่แทอยู่ห้องเดียวกันยังนอนดูพี่ฟาซ้อมเลย"

"เพราะฟานี่เป็นคนขี้ลืมค่ะ"

"อีกแล้วนะคะแท!!!"

สติหาย...หมดกันคราวนี้ รอให้จบโชว์ก่อนแล้วกันนะ ฉันจะบอดให้เนื้อเขียวเลยคอยดู!!

"ไปกันเถอะอีกสองนาทีต้องขึ้นแสดงแล้ว"

เสียงของแทตอนน้ำเสียงจริงจัง บุคลิกที่เปลี่ยนไปในทันที ทำให้สติฉันกลับมาอีกครั้ง ถ้าสมาธิของฉันมันมาได้ง่ายๆแบบแทก็คงดี 

ฟู่วว!! เอาหละฟานี่ ทำให้เต็มที่นะ ทำให้ดีที่สุด เธอทำได้!!!

.

.

.

.

.

 

โชว์สิ้นสุดลงไปแล้ว และมันก็ผ่านไปได้ด้วยดีอย่างทุกครั้ง มีเสียงบอกรักฉันมากมาย นี่คือกำลังใจชิ้นสำคัญของฉันเลยหละ สงสัยต้องรีบโพสต์ของคุณแฟนๆซะแล้ว จริงสิ ฉันควรรีบโพสต์นะเพราะอย่างน้อยเรื่องนี้ฉันก็ใช้แข่งกับแทยอนเหมือนกัน ใครโพสต์ขอบคุณแฟนคลับทีหลัง จะต้องเป็นคนล้างจาน !! ได้ยินไม่ผิดหรอก ก็เพราะว่าฉันกับแทอยู่บ้านหลังเดียวกัน ต้องมีกฎในการอยู่ร่วมกัน อย่างเช่นเรื่องนี้ การล้างจานที่ต้องหาคนแพ้ ชนะ เพราะที่ผ่านมามักเกี่ยงกันล้างตลอด

"ฟานี่กำลังทำอะไรอยู่ ช่วยปลดกระดุมด้านหลังหน่อยสิ แทปลดไม่ได้"

เหมือนว่ากำลังรู้ว่าฉันจะโพสต์เพื่อจะได้ชัยชนะอย่างนั้นแหละนะแท -.-

"ทุกครั้งก็ปลอดได้ ทำไมวันนี้ปลดไม่ได้หละคะแท"

"ไม่รู้สิ แต่ว่ามันปลดไม่ได้อ่ะฟา"

"ขอฟาดูหน่อย" มันจะยากอะไรขนาดนั้นเชียวนะ ถ้าแกล้งกันขึ้นมาล่ะก็ จะทบต้นทบดอกเลยหละ 

 

"สวัสดีครับแทยอน ฟานี่ " 

เสียงผู้ชายที่ดังขึ้นจากประตูห้องสำหรับแต่งตัวนักแสดง ทันทีที่ละสายตาจากหลังของแทไปมองหาต้นเสียง มือของฉันกลับหยุดทำงาน สายตาของฉันกลับหยุดนิ่ง โฟกัสที่หน้าของเค้า นี่มันนิคกี้ นักร้องอีกค่ายของวง คนที่ฉันชอบเค้า คลั่งไคล้ในความหล่อของเค้า เป็นไปได้ยังไง ฉันใฝ่ฝันมาตลอดว่าอยากเจอตัวจริงของเค้าในระยะ 3 เมตรซักครั้ง พระเจ้า!! นี่มันคือเรื่องจริง หล่อมาก หล่อมากจริงๆ เทพบุตรของฉัน 

"สวัสดีค่ะคุณนิคกี้"

เสียงของแทยอนที่ตอบกลับไปก็ยังไม่ส่งผลให้โสตประสาทของฉันทำงานปกติ ฉันยังคงค้างที่หน้าของเค้า สายตาของเค้าที่น่าค้นหานั่น มันทำให้ฉันไม่อาจหันไปมองที่อื่นได้เลย

"เอ่อ...ทิฟฟานี่เป็นอะไรรึเปล่าครับ จ้องผมนานแบบนี้ ผมก็เขินเป็นนะครับ"

"อ่อ...ปะ เปล่าค่ะ ฟาแค่...แค่รู้สึกดีใจมากเลยน่ะค่ะที่คุณนิคกี้มาเยี่ยมถึงที่ห้อง"

"จะไม่รบกวนใช่มั้ยครับ พอดีผมเห็นโชว์ของคุณสามคนแล้วรู้สึกสนุกมากน่ะครับ มีเสียงกระหึ่มทั้งฮอล์เลย"

"ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะต้องขอบคุณผู้ใหญ่เค้าน่ะค่ะ ที่มอบเพลงดีๆและโอกาสดีๆแบบนี้ให้กับพวกเราสามคน แล้วก็ฟานี่กับน้องซอด้วยที่ทำให้เพลงนี้สมบูรณ์แบบ"

"ขอบคุณนะคะคุณนิคกี้ที่มาแสดงความยินดีกับพวกเราสามคน ฟานี่ไม่คิดว่าจะได้เจอคุณแบบใกล้ชิดขนาดนี้"

"แหมเราก็ยืนบนเวทีเดียวกันบ่อยๆนะครับ"

"ตอนนั้นกับตอนนี้ไม่เหมือนกันหรอกนะคะ ตอนนี้ได้พูดคุยแบบเป็นกันเอง แตกต่างจากตอนยืนอยู่บนเวทีค่ะ"

"นั่นสินะครับ แต่ผมต้องรีบไปแล้วมีงานรออีกครับ เอ่อ จะไม่เป็นการลุกพื้นที่ความเป็นส่วนตัวเกินไปมั้ยครับ ถ้าผมจะคอนแทคส่วนตัวของทุกคน"

"ฟานี่สะดวกค่ะ!!"

ตายแล้ว จบกัน ดันพูดเร็วไปหน่อยลืมคิดไปว่า ยังไม่ได้ถามผู้จัดการเลย มันเป็นกฎของทางบริษัทที่ต้องถามผู้จัดการก่อนทุกครั้ง แต่นี่คือคุณนิคกี้ นักร้องหนุ่มที่ผู้หญิงทุกคนอยากจะเข้าหาเลยนะ แล้วดูสายตาของแทสิ ส่งสายตาโหดมาแบบนี้ ฉันจะทำยังไง!!!

 

 

---TBC---

Talk with Write 

อัพตอนแรกค่ะ

ตอนต่อ ๆ ไปจะค่อย ๆ ทยอยอัพนะคะ ช่วยติดตามกันด้วยน๊า

ปล. ไรท์ไม่ได้มีเจตนาทำให้ศิลปินเสียหายนะคะ ทุกอย่างเกิดจากความมโนของไรท์เอง

และพบกันตอนหน้าค่ะ

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น