[ Fic gintama ] HijiGin Love forever.

ตอนที่ 48 : ❥ภาคปกติ : ตอน 31 : ไม่มีใครอยากให้คนอื่นเห็นส่วนที่ไม่ดีของตนเอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 359
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    10 พ.ค. 57


ภาคปกติ : ตอน 31 : ไม่มีใครอยากให้คนอื่นเห็นส่วนที่ไม่ดีของตนเอง

          “ ลุง...ขออีกขวด..

          กินโทกิกล่าวขึ้นพร้อมๆกับฝุบหน้าลงกับโต๊ะก่อนจะยกขวดสาเกสีขาวนั่นขึ้นมาเพื่อเป็นสัญญาณขออีกขวดจากพ่อค้าที่ยืนง่วนอยู่กับการเตรียมอุด้งขาย

          “ ได้เลยพี่ชาย “

          ไม่นานพ่อค้าผู้ชำนาญช่ำชองในการสาระแนเรื่องชาวบ้าน(?) แถมยังทำอาหารอร่อย เอาใจก็เก่งนั่นก็ยื่นสาเกขวดใหม่ใส่กิ๊งมาให้คุณลูกค้าที่เมาแอ๋อยู่ตรงหน้า กินโทกิที่ดื่มสาเกไปไม่รู้กี่ขวดต่อกี่ขวดนั่นสีหน้าแดงระเรื่อบ่งบอกได้ว่ามันเกินขีดจำกัดในการดื่มของเขาไปแล้ว แต่ไม่รู้ทำไมเขายังสั่งอยู่อีกนะ..

          หลังจากกินโทกิกระดกแก้วต่อไปลงคอยังไม่ทันกลืนก็ได้ยินเสียงของคนบางคนที่คุ้นเคยและทำเอากินโทกิสำลักน้ำลายทำเอาน้ำสาเกราคาไม่แพงนั่นกระจัดกระจายเต็มโต๊ะเล็กๆไปหมด

          “ ไง...ขายดีเหมือนเดิมนะลุง “

          “ โอ๊ะ! วันนี้ว่างมาทานด้วยหรอเนี่ย มานั่งนี่สิๆ “

          ว่าแล้วพ่อค้าจอมสาระแนเรื่องชาวบ้าน(?) ก็เชิญคุณรองหัวหน้าแห่งชินเซ็นกุมิมานั่งข้างๆกินโทกิที่กำลังจามเพราะดันสำลักน้ำลายซะได้

          “ แค่กๆๆ..แค่กๆ “

          “ ไม่คิดจะต้อนรับหน่อยหรือไงกัน ? หืม..

          ฮิจิคาตะกอดอกก่อนจะพูดแทงใจดำแล้วก็ชำเลืองตาไปมองคนข้างๆที่กำลังจามเสียงดังน่ารำคาญนั่น อีกอย่างคงจะเป็นห่วงไม่น้อยเห็นดังนั้นไม่นานกินโทกิก็สวนกลับด้วยคำพูดทันทีทันใด

          “ แค่กๆ เจ้าคนไม่มีน้ำใจเอ๊ย !! แค่กๆ “

          กินโทกิหันมาตะคอกใส่ก่อนจะทำหน้าเหมือนหายใจไม่ออกก็ไม่ปาน เพราะเขายังไอออกมาไม่หยุดหย่อน ฮิจิคาตะเห็นแบบนั้นแล้วก็อดสงสารไม่ได้เลยลูบหลังคนข้างๆเพื่อให้หายจากอาการไอเสียที

          “ เอาเถอะๆ...ไม่ต้องทักทายก็ได้ เอาเป็นว่าหยุดไอซักทีเถอะนะ “

          ฮิจิคาตะลูบหลังคนข้างๆเบาๆ ไม่นานกินโทกิก็หายเป็นปกติ แต่ฮิจิคาตะก็ยังคงลูบหลังอยู่กินโทกิเห็นก็ปัดมือคนข้างๆนั่นออกก่อนจะมองฮิจิคาตะตาขวางทีเดียวเชียว

          ฮิจิคาตะเห็นสายตาที่มองมาแบบนั่นก็อดหัวเราะไม่ได้ เพราะเรื่องอะไรทำให้กินโทกิไม่พอใจถึงขนาดทำหน้านิ่วคิ้วขมวดขนาดนั้นกันนะ ฮิจิคาตะเลนหยอกล้อด้วยคำพูดหยอกล้อทำให้คนตรงหน้าแก้หน้าไม่ได้ให้ขำเล่นไปเป็นเรื่องปกติไปเสียแล้ว

          “ อะไร? ไม่พอใจอะไรงั้นหรอ ?

          “ เชอะ...!

          กินโทกิทำเหวี่ยงใส่ก่อนจะหันไปดื่มสาเกตามอารมณ์ต่อ ฮิจิคาตะมองคนข้างๆที่ดื่มสาเกหมดไปแล้วหลายขวด จนรู้สึกว่ามันเกินพอดีไปฮิจิคาตะเลยคิดจะห้าม

          “ นายดื่มมากไปแล้วนะ...นี่ก็ดึกแล้วกลับบ้านไปเถอะ “

          “ ไม่..! นายสั่งฉันไม่ได้หรอก ฉันไม่กลับก็คือไม่กลับ “

          ฮิจิคาตะมองคนข้างๆที่ทำหน้าภูมิอกภูมิใจในตนเองเสียเหลือเกินกับเรื่องแค่เรื่องเล็กๆน้อยๆก็ทำให้เป็นเรื่องที่เอามาแข่งกันได้ ช่างมีความคิดเหมือนเด็กซะไม่มี

          “ นายนี่มัน...ดื้อจริงๆเลยนะ “

          “ แล้วไง ? ฉันไม่ใช่เด็กๆแล้วนะ อย่ามาทำอะไรเหมือนฉันเป็นเด็กซะที !!

          “ เออๆ...ถ้าอยากจะเป็นผู้ใหญ่ก็ช่วยนั่งลงแล้วสงบปากสงบคำหน่อยได้ไหม?

          “ ถ้านายบอกว่าให้ฉันเงียบฉันจะทำเสียงให้ดังลั่นไปเลย !!

          “ เฮ้อ...ดันไปกระตุกต่อมซะได้...

          ฮิจิคาตะถอนหายใจทำหน้าเอือม ไม่ทันไรกินโทกิที่ยืนเซไปเซมาเพราะริทของเหล้าก็กระชากคอเสื้อฮิจิคาตะที่นั่งทำหน้าเอือมระอาอยู่ข้างๆ

          “ อย่ามาทำเป็นเงียบนะ! นี่ ! ไอ้บ้า !!! ไอ้รองหัวหน้าบ้ามายองเนสส !!

          กินโทกิตะโกนสุดชีวิตเพื่อให้คนข้างๆหันมาสนใจสิ่งที่เขากำลังพยายามทำให้คนข้างๆรำคาญ แต่ดันไม่ได้ผลซักวิธี จะด่าก็แล้ว จะเขย่าตัวก็แล้ว กินโทกิยืนนิ่งก่อนจะนึกอะไรออกจึงวิ่งออกจากร้าน...

          ไม่ยอมสินะ !! ฉันจะเอาคืนให้สาสมเลยคอยดู !! ‘

          กินโทกิวิ่งไปพร้อมกับคิดในใจ ทิ้งให้เจ้าของร้านกับฮิจิคาตะที่นั่งปิดหูอยู่นานนั่นถึงกับทำหน้าเหมือนกับจะร้องไห้

          “ ทีหลังไม่แกล้งแบบนี้ดีกว่าแฮะ...แสบหูชะมัดเลย...

          ฮิจิคาตะเอามือที่จับหูนั่นออกก่อนจะนั่งจิบสาเกชมจันทร์อย่างสบายอารมณ์อยู่คนเดียว มาทางอีกคนกันดีกว่า...

          กินโทกิที่วิ่งออกมาจากร้านเพื่อหาวิธีเอาคืนฮิจิคาตะ ด้วยอารมณ์ร้อนผสมกับแอลโกฮอล(สาเกที่ดื่มไป) ทำให้ความอยากเอาคืนนั้นเกิน 100 พิกัดของกินโทกิ ไม่นานหลังจากวิ่งออกมากินโทกิก็คิดแผนออก เขาแอบเข้าไปในชินเซ็นกุมิ ก่อนจะไปหลบที่หน้าต่างในห้องของฮิจิคาตะ แล้วก็พกไฟฉายกับผ้าห่มสีขาวมาด้วย (ไม่ต้องเดาก็ต้องรู้นะว่าเป็นอะไร)

          ก่อนจะเข้าไปหลบ ด้วยความรอบคอบของกินโทกิ(เหรอ?)

กลัวจะหิวกลางดึกระหว่างลอบสังหารรองหัวหน้าชินเซ็นกุมิ (?) (เก็กเสียงเข้ม) เลยพกเอาช๊อกโกแลตมาด้วย (ทำตาบริ้งๆเปลี่ยนเสียงแอ๊บแบ๊ว) เป็นกำลังเสริมได้เป็นอย่างดีทีเดียว ฮึๆๆ

กินโทกิหัวเราะในใจอย่างชั่วร้าย เพราะนี่เป็นการกลั่นแกล้งที่กินโทกิคิดว่าประสบความสำเร็จชัวร์ๆ (เหรอ?) แบบว่า...แอบไว้พอมาก็ “แบร่!” ใส่

อยากเห็นหน้าหงายเงิบของหมอนั่นไวๆจังแฮะ ฮะๆๆ แค่คิดก็สนุกแล้ว

กินกิตั้งใจนั่งรอคนที่ตนเองตั้งใจจะแกล้ง แต่แล้วเวลาก็ล่วงเลยไปหลายชั่วโมง ทำเอากินโทกิสลบไสลไปในที่สุด

 

เช้าวันใหม่...สดใส๊สดใส...

 

“ อืม...

ร่างบางลุกขึ้นมาก่อนจะบิดขี้เกียจโดยการยืดแขนไปข้างบน ก่อนจะเงยคอตามไป ก่อนจะลืมตาตื่นขึ้นมา... กลับพบว่า...เขากลับมานั่งคร่อมอยู่ตรงหน้าฮิจิคาตะที่ทำหน้าเหวออยู่

“ กิน..กินโทกิ...

“ ฮิจิตาตะ ?

ร่างบางที่นั่งคร่อมคนตรงหน้า ที่ทำหน้าสงสัยว่าทำไมตนเองถึงมาอยู่ตรงนี้ได้ ภาพตอนเมื่อคืนที่พยายามจะนึกให้ออกก็นึกไม่ออก ไม่นานก็มามองที่ตัวเองก่อนจะพบว่า...

 

 

ไม่มีเสื้อผ้าเหลือเลยแม้แต่ชิ้นเดียว...



         ย้ำ...ไม่เหลือเลย...!!

 

 

“ ว้ากกกกก !!!!











คุยกับไรท์...^^

วันนี้ไม่มีอะไรพูดคะ...เพราะมันเฟลมาก...เฟลสุดๆ.....เฟลตรงที่....

จะเปิดเทอมเเล้ว.... // วิ่งไปจิ้มขี้ เอ๊ย! จิ้มปฎิทิน











B B

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

303 ความคิดเห็น

  1. #276 Takgy (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2557 / 21:21
    เกิดมีซัมติงแฮปเพ่นเมื่อคืนสินะคะคุณกิน 555 //จะเปิดเทอมแล้วเหมือนกันค่ะ อยากจะร้องไห้
    #276
    0
  2. #229 umi (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2557 / 16:12
    owo มุ้งมิ้งกันจริง
    #229
    0
  3. #210 mojini (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2556 / 14:12
    แหมมม ถ้าจะเพลินในอดีตขนาดนี้นะ 

    ฮิจินี่กลายเป็นคุณชายไปเลยอ่ะ 

    อยากเห็นคุฯกินนน ต้องสวยแน่ๆเลยยย 

    ฮ๊าาาา แค่คิดก็ฟินแล้ววว


    เอ้ะ นี่เค้าจะมาดูดอกไม้ไฟกันนี่ จะป๊ะกันป่ะเนี้ยย ขอให้เจอกันเถอะ

    อยากรู้มันจะเป็นยังไง อิอิ สู้ๆนะไรเตอร์ แล้วจะมาอ่านต่อน้าาา ขอหนีไปอ่านหนังสือสอบก่อน........
    #210
    0
  4. #207 SAKI (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2556 / 14:52
    รอตอนต่อไปนะคะ  
    #207
    0