[ Fic gintama ] HijiGin Love forever.

ตอนที่ 41 : ❥ภาคหอพิรุณแห่งความฝัน : ตอน 24 : บางทีเราก็ไม่ถูกใจในสิ่งที่เราเป็น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 278
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    22 เม.ย. 57

ภาคหอพิรุณแห่งความฝัน : ตอน 24 : บางทีเราก็ไม่ถูกใจในสิ่งที่เราเป็น

ความเดิมตอนที่แล้ว กินโทกิกับฮิจิคาตะในอนาคตได้สลับตัวได้อย่างรวดเร็วอย่างกับวางแผนมาล่วงหน้ายังไงอย่างงั้น แต่หลังจากที่สลับคู่กันเรียบร้อยแล้ว กินโทกิกลับถูกกลุ่มคนบางกลุ่มจับตัวไปในความมืดมิด เมื่อฮิจิคาตะรู้จึงจำใจต้องขอความช่วยเหลือจากตนเองในอดีต!!

          ประวัติศาสตร์ที่ถูกเปลี่ยนแปลงด้วยมือของตนเองในอนาคตจะทำให้เรื่องราวเหล่านี้จบลงได้ยังไงกันนะ ? โปรดติดตามได้เลย!!

          ฮิจิคาตะ !! “

          ฮิจิคาตะในอนาคตวิ่งพุ่งตรงไปหาเขาเองในอดีตพร้อมกับตะโกนเรียกชื่อตัวเองอย่างสุดตัว ทำเอาทั้งสองในอดีตที่กำลังพลอดรักกันตกใจสะดุ้งดังเฮือกกันเลยทีเดียวเชียว

          ฮิจิคาตะในอดีตและกินโทกิในอดีตหันมาทางต้นเสียงโดยไม่ได้นัดหมาย และคงเพราะหน้าตาเหมือนกันอย่างกับแกะเลยทำให้เจ้าตัวทั้งสองคนตกใจไม่น้อย แต่ฮิจิคาตะคงรู้ว่าคงมีเวลามานั่งอธิบายให้ฟังได้นานนัก จึงพูดไปคราวๆอย่างรวดเร็ว

          ขอโทษที่ทำให้ตกใจนะ แต่ช่วยเข้าใจเร็วๆทีเถอะนะ ฉันคือนายในอนาคต และตอนนี้ฉันต้องการความช่วยเหลือ “

          ฮิจิคาตะโน้มตัวให้กับตัวเองในอดีต ไม่นานนักกินโทกิและฮิจิคาตะในอดีตก็เข้าใจ ก่อนจะเปลี่ยนมาเป็นสีหน้ายิ้มแย้มแล้วค่อยๆยกตัวฮิจิคาตะที่โน้มตัวอยู่นั้นให้เงิยขึ้นมาพูดคุยกันตรงๆ

          ท่านคือข้าในอนาคตสินะ ข้าไม่แปลกใจที่หน้าตาช่างละม้ายคล้ายข้ายิ่งนัก…เจ้าว่าเหมือนข้าไหมกินโทกิ

          ฮิจิคาตะในอดีตหันไปถามคนข้างๆด้วยท่าทีขบขันเล็กน้อย ไม่นานนักกินโทกิในอดีตก็หัวเราะคิกคักก่อนจะตอบคำถาม

          เหมือนกันไม่ผิดเลยเจ้าคะ แต่ว่า…ไม่ทราบว่าท่านต้องการอะไรหรือ?

          กินโทกิในอดีตเอียงคอถามเข้าประเด็นที่ฮิจิคาตะในอนาคตต้องการ ไม่นานนักฮิจิคาตะก็ค่อยๆเริ่มอธิบายเรื่องราวแบบคร่าวๆให้ฟัง

          คือ…ฉันมาในอดีตกันสองคน แต่อีกคนถูกคนจับตัวไปน่ะ ฉันต้องรีบไปช่วย “

          ฮิจิคาตะในอนาคตทำท่าทีรีบร้อนและดูร้อนรนไม่น้อย เหมือนเขาจะดูเป็นห่วงกินโทกิเอาซะมากๆ ไม่ทันไรเมื่อฮิจิคาตะในอดีตเห็นดังนั้นก็เข้าใจได้ทันทีว่าตัวเองในอนาคตกำลังรู้สึกเช่นไร ก็แน่แหละเน๊อะถ้าไม่รู้ก็แย่แล้วล่ะ

          ท่านควรใจเย็นๆก่อน ก่อนอื่นช่วยบอกชื่อของเพื่อนท่านด้วยได้ไหม ?

          ฮิจิคาตะในรูปแบบสุขุมนั่นเริ่มถาม

          กินโทกิ….

          เมื่อสิ้นเสียงคำตอบ เหมือนคำตอบนั้นจะทำให้กินโทกิในอดีตตกใจไม่น้อย เพราะไม่เพียงแค่ฮิจิคาตะในอนาคตมาแต่กินโทกิเองก็มาด้วย แต่ดันโดนจับตัวไป ไม่ทันไรกินโทกิในอดีตก็ดันคิดอะไรออกขึ้นมา จึงค่อยๆเอ่นถามฮิจิคาตะในอนาคตอย่างรวดเร็ว

          ท่านฮิจิคาตะ กินโทกิเพื่อนของท่านที่ว่านั่นใบหน้าเช่นเดียวกับข้าหรือเปล่า ?

          ฮิจิคาตะฟังคำถาม ก่อนจะค่อยๆมองใบหน้าของกินโทกิในอดีต เพื่อจะได้แน่ใจว่าเหมือนกันตามที่ถาม ไม่นานนักฮิจิคาตะก็ไม่พูดอะไรแต่พยักหัวให้คนตรงหน้าพอเข้าใจว่าถูกต้องแล้ว 

          ด้วยคำตอบแบบนั้นทำให้กินโทกิในอดีตนึกอะไรออกขึ้นมา ไม่แน่นี่อาจจะไข้ข้อสรุปที่ทั้งสองมายังอดีตของตัวเองได้ด้วยก็ได้ กินโทกิในอดีตยืนนึกอยู่สักพักก่อนจะถามคู่รักของตนด้วยความตื่นตระหนกไม่น้อย

          ฮิจิคาตะ…ท่านคิดเช่นเดียวกันหรือเปล่า ?

          กินโทกิมองหน้าคนข้างๆ ก่อนจะถามคำถามชวนงุนงงให้กับฮิจิคาตะในอนาคต แต่ฮิจิคาตะในอดีตก็ดันทำสีหน้าอึมครึมไม่น้อย ก่อนจะค่อยๆบอกกับฮิจิคาตะในอนาคตให้รู้ว่าพวกเขาสันนิษฐานไว้ว่ายังไง และเขาคิดว่าอะไรเกิดขึ้นกับกินโทกิในอนาคต

          ข้าไม่รู้ว่าข้าสันนิษฐานถูกหรือเปล่า แต่ว่าข้าเชื่อว่าเขาต้องอยู่ที่นั่นแน่ๆ

          ฮิจิคาตะในอดีตทำหน้าขืนข่มเล็กน้อยพร้อมกับหันไปมองคนข้างๆตน ก่อนจะบอกเป้าหมายที่จะไปตามกินโทกิในอนาคตเป็นที่แรก นั่นก็คือ…

          เมืองราตรี โยชิวาระ ซึ่งเป็นที่อยู่ของข้าเองเจ้าคะ

          กินโทกิในอดีตโค้งตัวเล็กน้อย ก่อนจะทำหน้ากังวล เอาล่ะ….มุ่งสู่เมืองยามราตรี โยชิวาระ!!!

 

          ทางด้านกินโทกิ

 

          กินโทกิที่ถูกพิษบางอย่างที่สูดดมเข้าไปแล้วทำให้ร่ายกายหยุดการเคลื่อนไหวไปพักใหญ่ เริ่มรู้สึกตัวถึงความหนาวที่เหมือนกับถูกสาดน้ำนั่นลืมตาตื่นขึ้นมา ก่อนจะจับใจความคำพูดของคนตรงหน้าที่เป็นผู้หญิงหน้าตาหน้ากลัวหลายคนมุงเขาอยู่

          ไม่ทันได้จับใจความต่อก็ดันโดนน้ำเย็นสาดเข้าใบหน้าซะอย่างงั้น น้ำเย็นนั่นทำเอาตานั่นเปิดโผล่งขึ้นมาเลยทีเดียว เมื่อตาเปิดแล้วหูก็เริ่มทำงาน ไม่ทันไรก็ได้ยินเสียงตวาดจากหญิงสาวเหล่านั้นทันที

          ตื่นแล้วสินะเจ้า! เจ้าช่างกล้านักนะที่หนีออกจากโยชิวาระ นี่ดีเท่าไหร่แล้วที่ท่านโฮเซนไม่อยากให้เจ้าหายไปในปรโลกน่ะ ! “

          สำนึกไว้ซะบ้างนะ! “

          เหล่าหญิงสาวตรงหน้าเริ่มตะหวาดเสียงใส่กินโทกิที่เหมือนจะโดนจับมัดไว้ไม่ให้ดิ้นไปไหน พร้อมทั้งเสื้อผ้าที่ทั้งเนื้อทั้งตัวเปียกไปหมด นั่นอาจจะเป็นเพราะถูกสาดน้ำใส่เมื่อซักครู่ แต่น้ำนั่นก็เย็นเกินไปจนทำเอากินโทกิพูดเถียงอะไรไม่ออกได้แต่คิดอะไรไว้ในใจ

          ‘ บ้าเอ๊ย! อะไรเนี่ย? จู่ๆก็โดนจับตัวมา จู่ๆก็โดนน้ำเย็นสาดใส่ เย็นจนพูดไม่ออกซักคำแล้วเนี่ย!

          อาจจะเป็นเพราะท่าทีที่ทำหน้าไม่พออกพอใจของกินโทกิ ทำเอาคนที่ยืนล้อมอยู่นั่นไม่ค่อยจะพอใจเสียเท่าไหร่นัก จึงตะหวาดเสียอีกรอบให้พอหายสะใจไปเล่นๆ ซึ่งในความจริงแล้วหญิงพวกนี้หมดภารหน้าที่แล้วด้วยซ้ำไป

          อะไร? ทำหน้าไม่พอใจหรอ? เจ้าอย่าหวังว่าเจ้าเป็นถึงโอยรันระดับสูงแล้วจะมาข่มคนอย่างพวกข้าได้หรอกนะ เจียมใส่กะโหลกของเจ้าไว้ด้วย!! “

          หญิงคนนั้นพูดจบก็เข้ามาเขกหัวกินโทกิที่ทำหน้ามุ่ยไม่พอใจอยู่ ไม่ทันไรก็ตามมาด้วยเสียงหัวเราะแสนสามสมใจจากหญิงสาวผู้จงเกลียดจงชัง ไม่ทันที่หญิงกลุ่มเฮียะกะกลุ่มนั้นจะทำอะไรต่อ ก็ดันมีหยิงสาวคนหนึ่งท่าทางไม่รู้สาอะไรวิ่งเข้ามาพร้อมเรียกว่าโอยรันก่อนจะเข้ามาปกป้องกินโทกิยกใหญ่

          ท่านโอยรัน ! ไม่เจ็บตรงไหนนะเจ้าคะ ? นี่พวกเจ้าไปทำรุนแรงเกินไปหน่อยเหรอ?

          หญิงสาวตัวน้อยลูบคลำใบหน้าที่สั่นเทาของกินโทกินั่นเบาๆ ก่อนจะหันไปทาบทามหญิงสาวที่ยืนอยู่เป็นวงกว้าง แต่เหมือนว่าคำพูดทาบทามนั้นจะไม่ค่อยถูกใจเฮียะกะกลุ่มนั้นเสียเท่าไหร่นัก

          “ เจ้ามันก็แค่ลูกหมาที่ตามโอยรันไปต้อยๆเท่านั้นแหละ ! หลบไป! นี่คือการลงโทษผู้ที่หนีออกจากโยชิวาระแห่งนี้ อย่างเจ้าไม่ต้องมายุ่ง ! “

          หญิงสาวโต้กลับ แต่สาวน้อยคนนั้นกลับไม่ยอมถอยหนี แต่กลับพยายามปกป้องคนสำคัญของตนซึ้งก็คือโอยรันอย่างเต็มที่

          “ หากว่าท่านโอยรันมีแผลเป็นละก็ท่านโฮเซ็นต้องไม่ประทับใจเป็นแน่ เพราะฉะนั้นถ้าพวกเจ้าทำร้ายท่านโอยรันแม้แต่ปลายเส้นผมละก็ ท่านโฮเซ็นต้องไม่ไว้ชีวิตของพวกเจ้าเป็นแน่

          หญิงสาวยืนกรานด้วยความมั่นอกมั่นใจ ด้วยคำพูดอันห้าวหาญนั่นละมั้ง เลยทำให้หยิงสาวเฮียะกะหลายสิบคนยอมถอยหนีไปด้วยความเงียบด้วยสำนึกในความตามของตนเอง

          เห็นดังนั้นหญิงสาวก็วิ่งเข้ามาโอบกอดโอยรันของตนก่อนจะค่อยๆพยุงเดินไปยังห้องส่วนตัวของโอยรันโดยเฉพาะเลยทีเดียวเชียว

          เป็นอะไรไหมเจ้าคะท่านโอยรัน ? เดี๋ยวข้าเอาเสื้อผ้ามาให้ท่านเปลี่ยนก็แล้วกันนะเจ้าคะ “

          หญิงสาวพูดจบก็วิ่งไปเอาผ้าขนหนูพร้อมกับเสื้อผ้าชุดใหม่มาวางไว้ก่อนจะพูดคุยกับโอยรันที่ตนเองเข้าไปอย่างเป็นกันเอง

          ท่านโอยรันนี่ดื้อจริงๆเลยนะเจ้าคะ ข้าบอกแล้วไงเจ้าคะว่าห้ามหนีออกไปพร้อมกับท่านชายน่ะ นี่ก็เป็นครั้งที่ 2 แล้วนะเจ้าคะ ถ้ามีครั้งต่อไปแล้วล่ะก็ ข้าช่วยท่านแบบนี้ไม่ได้แล้วนะเจ้าคะ

          หญิงสาวทำหน้าตามองค้อนและดูเหมือนจะไม่ค่อยพอใจพฤติกรรมของโอยรันที่ตนเข้าใจเสียเท่าไรห่นัก ไม่ทันไรกินโทกิก็พอจะพูดออกและไว้ใจคนตรงหน้าได้มากพอสมควรจึงค่อยๆพูดอะไรออกไปให้คนตรงหน้าฟัง

          นี่…ฉันไม่ได้บอกให้เธอเชื่อนะ

          อะ…เอ๋ เสียงของท่านเปลี่ยนไปนะเจ้าคะ แล้วนี่ท่านพูดศัพท์อะไรกันละเจ้าคะ ?

          หญิงสาวยังคงทำหน้าในความหมายที่ไม่เข้าใจ กินโทกิเห็นดังนั้นจึงพูดบอกความจริงกับหญิงสาวคนนั้นเบาๆ

          ฉัน…เป็น…ผู้…ชาย “

          ห๊า !!!!!! “

          หญิงสาวได้ยินก็ทำหน้าตกใจพักหนึ่ง ก่อนจะทำหน้าไม่เชื่ออีกครั้ง ทำเอากินโทกิปวดหัวตุบๆเลยทีเดียวเชียว

          เอาเป็นว่า…ฉัน…ไม่ใช่โอนรันนะ “

          กินโทกิถอนหายใจก่อนจะพูดออกมา เหมือนว่าหญิงสาวคนนั้นก็เริ่มจะเข้าใจมาสักนิดหนึ่ง แต่หญิงสาวคนนั้นก็ยังคงถามต่อ

          ถ้าท่านไม่ใช่ท่านโอยรันของข้า แล้วท่านเป็นใครละเจ้าคะ ? แต่ท่านเหมือนท่านโอยรันของข้ามาเลยนะเจ้าคะ “

          หญิงสาวถาม ก่อนที่กินโทกิจะนั่งคิดอยู่พักหนึ่ง

          ‘ สงสัยจะหน้าตาเหมือนกันเลยสินะ ฉันในอดีตน่ะ… ‘

          ไม่ทันที่กินโทกิจะได้คิดไปไหนไกล ก็ตามมาด้วยคำถามต่อมาของหญิงสาว

          ถ้าท่านไม่ใช่โอยรัน แล้วก็ไม่ใช่ผู้หญิง แสดงว่าท่านเป็นตัวตายตัวแทนของท่านโอยรันหรอเจ้าคะ?

          หญิงสาวทำหน้าตาบริ้งๆ เหมือนจะเข้าใจผิดแถมยังหวังคำตอบแบบที่เป็นไปไม่ได้เสียอีกต่างหาก ทำเอากินโทกิตอบไม่ถูกกันเลยทีเดียว

            เออ…มันไม่ใช่แบบนั้นหรอกนะ ฉันก็แค่…โดนจับมาผิดเท่านั้นแหละ

          งั้นหรอเจ้าคะ “

          กินโทกิพยายามเลี่ยงไม่อธิบายถึงที่มาของตนเพื่อให้สาวน้อยตรงหน้าตนเข้าใจอะไรง่ายๆ ก่อนที่เขาจะปวดหัวจนไม่อยากจะเล่าต่อ

          แล้วท่านโอยรันของข้าละเจ้าคะ ?

          เขายังไม่ตายหรอก เพียงแค่ตอนนี้ฉันถูกจับมาผิดน่ะนะ

          ลำบากแย่เลยเจ้าคะ ไม่เป็นไรนะเจ้าคะ เดี๋ยวข้าจะดูแลท่านขณะที่ท่านโอยรันไม่อยู่เองเจ้าคะ ส่วนเรื่องที่ท่านเป็นผู้ชายข้าจะปกปิดไว้เป็นความลับสุดยอดเลยเจ้าคะ “

          อืม…ขอบใจนะ ฉันคงต้องรอจนกว่าจะมีคนมาช่วยนั่นแหละนะ “

          ท่านต้องใส่ชุดแบบนี้นะเจ้าคะ “

          หญิงสาวชูชุดกิโมโนสายห่านสีขาวลากยาวหลายเมตรมาให้กินโทกิดู ทำเอาเขาขนลุกเลยทีเดียว

          ในระหว่างบทสนทนาระหว่างทั้งสองคน กลับมีคนที่3ที่ได้ยินเสียงของทั้งสองคุยกันในที่มืด คนที่ต้องการแย่งในสิ่งที่ตนไม่มี และต้องการให้ตนเองเหนือกว่าใครด้วยวิธีการแสแสร้งแกล้งทำ

          ตอนต่อไป ฮิจิคาตะจะหากินโทกิเจอและช่วยได้หรือเปล่า และ กินโทกิจะถูกเปิดเผิยความลับในระหว่างที่เป็นโอยรันจำเป็นได้หรือเปล่า ติดตามตอนต่อไปเร็วๆนี้จ้า

 

B B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

303 ความคิดเห็น

  1. #190 mojini (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2556 / 19:07
    รับทราบจ้าาา 
    #190
    0