[ Fic gintama ] HijiGin Love forever.

ตอนที่ 27 : ❥ภาคโยชิวาระ : ตอน 10 : โยชิวาระ 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 552
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    22 เม.ย. 57

ภาคโยชิวาระ : ตอน 10 : โยชิวาระ 7

ไม่นานเกินรอ กินโทกินั่งลงบนเสื่อทาทามิที่ถูกรองด้วยเบาะสีเนื้ออ่อนๆถูกวางอยู่ในกรงสีแดงเลือด จากนั้นก็ตามมาด้วยเสียงฮือฮาของเหล่าชายหนุ่มท่องราตรีทั้งหลายเข้ามาจดจ้องกินโทกิที่นั่งอยู่นิ่งๆกันคึกคัก ทำเอากินโทกิกระอักระโอ่งทำตัวไม่ถูกขึ้นมาทันที

          นี่โอยรันคนใหม่งั้นหรอ ?

          สุดยอดไปเลยนะว่าไหม

          ลองซื้อตัวดูดีไหม

          หลังจากสิ้นเสียงเจื้อยแจ้วของเหล่าชายหนุ่มผู้หวังครอบครองสาวที่อยู่ในกรงที่ถูกพันธณาการนั่น กลับมีเสียงใสที่เจื้อยแจ้วเสียยิ่งกว่าดังออกมาทำเอากินโทกิยิ้มไม่ออก

          โอ้โหแฮะ พี่สาวนี่เก่งจังเลยนะ ไม่ได้เจอวันเดียวเป็นโอยรันซะแล้ว

          ฮึๆ

          หนุ่มน้อยผมเปียสีส้มอมเหลืองทักทายกินโทกิด้วยร้อยยิ้มแสนสดใส ไม่นานนักกินโทกิหัวเราะกลับไปเบาๆ

          งั้นคราวนี้ผมซื้อตัวไปอีกดีไหมนะ ถ้าผมซื้อตัวไปล่ะก็ต้องบริการดีๆนะ

          คามุอิตอบด้วยหน้าตาแช่มชื่นหัวใจอย่าบอกใครเชียว แต่แทนที่กินโทกิจะยิ้มออก กลับทำหน้าซะเบื่อโลกสุดกู่ แถมยังแอบว่าหนุ่มคามุอิในใจอีกตะหาก

          ‘ ยังกล้ามาเจอหน้าฉันอีกงั้นเร๊อะ!! ตาหนูสมองกลวงเอ๊ย ! จงยืนเกาะกรงสีแดงนี้ไปตลอดชาติเถอะ ! ‘

          กินโทกิทำหน้าตวาดๆนิดๆ  ก่อนที่จะมีเสียงจากสาวเฮียะกะเรียกตัว ทำเอาชายหนุ่มที่อยู่นอกกรงขังฮือฮากันหนักกว่าเก่าเสียอีก

          ท่านโอเซ็นเรียกเจ้าคะท่านโอยรัน “

          อ่ะ..อ่า “

          หลังจากกินโทกิพูดจบประโยดและกำลังจะเดินไปเสียงของคามุอิก็ดันส่งไปถึงหูของกินโทกิจนได้ ทำเอากินโทกิสั่นสะท้านไปทั้งตัวอย่างช่วยไม่ได้

          สงใสคงจะทนไม่ไหวแล้วล่ะสิท่า “

          คามุอิพูดพร้อมเม้มมุมปากเรียวของตนเองพร้อมกับจ้องหลังกินโทกิตาไม่กระพริบ ก่อนที่จะเปลี่ยนสีหน้าจากก่อนกลายเป็นสายตาที่สามารถกัดกินเหยื่อได้โดยไม่ต้องใช่อาวุธ

          แต่กินโทกิกลับฟังมันผ่านๆไปแล้วก็เดินเข้าไปในปราสาทของโฮเซ็นด้วยตัวคนเดียวอีกครั้ง

         

          ณ ปราสาทของโฮเซ็น

 

          กินโทกิเดินผ่านประตูทุกประตูที่หนาแน่นและมีคนป้องกันไว้มากมายได้ด้วยตัวคนเดียว ไม่นานนักกินโทกิก็มายืนอยู่หน้าประตูแล้ว ทำเอาเขาต้องถอนหายใจดังเฮือกออกมาไม่ได้

          ‘ ตื่นเต้นจังแฮะ…จะว่าไปภารกิจครั้งนี้ก็ไม่ได้ยากอยากที่คิดนี่นะ ‘

          กินโทกินึกในใจ ไม่นานนักเขาก็นึกถึงหน้าของคนๆหนึ่งขึ้นมาอย่างกะทันหัน แล้วค่อยๆหยิบนกหวีดตัวเล็กๆที่ใส่เอาไว้ในกิโมโนนั่นขึ้นมาดูเล่น

          พอดูแล้วก็อดที่จะยิ้มมุมปากไม่ได้ ทำเอากินโทกิเผลอยิ้มแล้วก็หัวเราะออกมาอย่างช่วยไม่ได้เมื่อนึกถึงตอนที่ได้เจอกันล่าสุด

          ‘ ให้กลับไปทะเลาะด้วยงั้นเหรอ ฮึ..เป็นคนที่แปลกจริงๆนั่นล่ะ แต่ก็… ‘

          ไม่ทันที่กินโทกิจะคิดต่อได้จบ เขาก็จำต้องเก็บภาพความทรงจำเหล่านั้นพร้อมกับเก็บนกหวีดอันนั้นไว้ที่เดิมก่อน แล้วค่อยๆสูดลมหายใจแล้วจึงค่อยๆเลื่อนบานประตูนั่นไป

          ไม่นานนักกินโทกิเดินเข้ามาในห้องของโฮเซ็น ภายในห้องขนาดใหญ่ตกแต่งไปด้วยโคมไฟสีแดง พร้อมกับตกแต่งแบบญี่ปุ่นโบราณ

ไม่นานนักกินโทกิถึงกับต้องเปล่งเสียงเรียกคนที่ตนมาหา เนื่องจากไม่มีคนหรือสิ่งมีชีวิตอยู่ในห้องเลย ทำเอากินโทกิในเต้นไม่น้อย

          ท่านโฮเซ็น… “

          กินโทกิค่อยๆเปล่งเสียงเรียกแล้วค่อยๆเดินเข้าไปภายในห้อง ยิ่งเดินเข้าไปลึกเพียงใดก็ทำเอาใจเต้นมากขึ้นไปทุกๆครั้งที่ก้าวขา กินโทกิเดินไปได้ไม่นานนักกลับรู้สึกได้ถึงการสั่งไหวของมนุษย์อยู่ด้านหลังของตน

          ไม่ชักช้ารีกรอ กินโทกิหันกลับไปทางด้านหลังอย่างรวดเร็ว แต่กลับไม่เห็นคนหรือเพียงแต่เงาของสิ่งมีชีวิต กินโทกิเห็นว่าน่าจะไม่มีซะแล้ว จึงรีบวิ่งออกจากห้อง

แต่กลับเป็นว่าเมื่อกินโทกิรีบวิ่งออกจากห้องกลับมีมือหนากระชากร่างบางนั่นเข้าสวมกอดพร้อมทั้งใช้ผ้าชุบน้ำผสมกับยาบางชนิด ทำเอาร่างกายกินโทกิถึงกับชาและค่อยๆคลายกล้ามเนื้อทุกส่วนของร่างกายลง

“ อ่ะ…อือ…!

กินโทกิดิ้นรนก่อนที่ร่างกายจะค่อยๆหมดสติ พร้อมกับมือมืดนั่นค่อยๆพูดที่หลังหูกินโทกิเบาๆ ทำเอาร่างที่ใกล้จะไม่รู้สึกตัวนั่นกระตุกขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ

“ เป็นยังไงบ้างล่ะ ผีเสื้อของฉัน.. “

เสียงของเขาช่างดูเย็นชาและไร้ความปราณี หลังจากชายร่างสูงพูดจบ กินโทกิหมดสติลงไปนอนกองกับพื้น

 ไม่นานนักชายร่างสูงนั่นก็อุ้มกินโทกิไว้ พลางเดินเข้าไปในห้องด้านในลึกเกินที่คนภายนอกจะรับรู้ได้ ไม่นานนักก็ตามมาด้วยเสียงหัวเราะแสนเย็นชา และหายไปพร้อมกับร่างบางไร้สติ….

อาจจะเป็นไปได้ว่าจะไม่มีคืนหน้าหรือคืนไหนๆสำหรับร่างบางนั่นอีก เพราะนี่คงเป็นคืนสุดท้าย เอาล่ะ ชะตาชีวิตชักจะเล่นตลกอะไรอีกซะแล้วสิ

กงล้อที่เรียกว่าวงเวียนแห่งชีวิตกำลังหยุดหมุนหรือว่ากำลังแล่นไปด้านหน้าอย่างไร้จุดหมายกันแน่ คงจะต้องค้นหาคำตอบภายในตอนถัดไป
B B

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

303 ความคิดเห็น

  1. #286 Rainbow_Jang (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2557 / 20:16
    กินจังงงงงง
    #286
    0
  2. #138 mojini (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2556 / 18:12
    บ้ะเจ้าาาา คุณกินอย่างเมพอ่าาาาา 

    งี้แหละ คนมันสวย(?) ฮ่าๆๆๆๆ
    #138
    0
  3. #135 ก้อนหนมปัง^^ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2556 / 17:45
    เอร๊ยยยยย  คุณกินได้เป็นโฮยรันด้วย เหอๆๆๆ
    #135
    0