[ Fic gintama ] HijiGin Love forever.

ตอนที่ 25 : ❥ภาคโยชิวาระ : ตอน 8 : โยชิวาระ 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 587
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    22 เม.ย. 57

ภาคโยชิวาระ : ตอน 8 : โยชิวาระ 5

ฮะๆ พี่สาวนี่แปลกดีนะ

“ =m=

กินโทกิทำหน้ามุ่ยไม่พอใจอย่างรุนแรง ไม่ทันไรกินโทกิก็รีบดึงกิโมโนที่คอเสื้อของกิโมโนหล่นลงไปอยู่ที่ไหล่ให้ขึ้นมาอยู่ในที่ๆมันควรจะอยู่

ไม่ต้องห่วง ผมไม่ทำอะไรให้พี่สาวเป็นแผลหรอก “

‘ พูดเรื่องน่าอายออกมาได้หน้าตาเฉยเลยนะไอ้บ้านี่ !!

กินโทกิเบ้ปาก พร้อมกับถมน้ำลายในใจ พร้อมกับแสดงสีหน้าเบื่อหน่าย ไม่นานนักคามุอิก็ใช้มือขวาจับมือกินโทกิแล้วเปล่งพลังแสงออกมาจากรอยยิ้มแสนนุ่มนวลนั่น ทำเอาเอากินโทกิค้างไปพักนึงแล้วไม่นานนักก็คืนสติ

งั้น เดี๋ยวผมจะไม่ส่งล่ะนะ

ไม่เป็นไรหรอกคะ

กินโทกิบ่ายเบี่ยงเล็กน้อย ก่อนจะพละมือของคามุอินั่นออกจากมือของตน แล้วเดินไปข้างหน้าอย่างไม่เหลียวมามองด้านหลัง ไม่นานนักคามุอิก็ส่งเสียงเรียกอีกครั้ง

เดี๋ยวก่อนสิพี่สาว

“ … “

กินโทกิหันหลังมามอง

คราวหน้า ช่วยบริการแบบถึงลูกถึงคนเลยนะ “

“ คะ… “

กินโทกิยิ้มจางๆ ก่อนจะเดินกลับเข้าไปในกรงขังเช่นเดิม คามุอิที่ยืนอยู่ด้านหลังโดยไม่พูดอะไรต่อนั้น หลังจากกินโทกิเดินไปได้ไม่นานนัก คามุอิกลับพูดออกมา ราวกับจะบอกว่า คำๆนี้ไม่จำเป็นที่จะต้องให้กินโทกิได้ยิน

คามุอิใช้ลิ้นที่ตนใช้ชโลมลงบนไหล่ของกินโทกิยังคงมีรสหวานติดลิ้น ทำเอาคามุอิอดใจไม่ไหวที่จะต้องใช้ลิ้นของตนเลียลงบนริมฝีปากของตนเอง ทำให้หวนนึกถึงรสที่ติดลิ้นจนแทบอยากจะกระชากร่างนั้นกลับมาอยู่ในอนาเขตของตนอีกครั้ง

ซากาตะ กินโทกิ สินะ…รสชาติไม่เลว “

แล้วคามุอิก็เดินจากไปในเงามืด ไม่นานนักก็หายไป กลับมาทางด้านกินโทกิ

ไม่นานนักกินโทกิกลับเข้ามาทำหน้าที่ของตนในกรงขังสีแดงเลือดเช่นเดิม ไม่ทันที่จะได้พักหายใจ กลับมีเสียงของคนเฝ้าประตูตะโกนทำเอาสาวๆต่างพากันตกใจ

เธอคนนั้นน่ะ มีแขกต้องการพบเจ้า ออกมาเร็วเข้า “

“ อะ…เอ๋ ? ฉันหรอ “

กินโทกิทำหน้าอึ้งหวอ เพราะไม่ทันไรกลับมีแขกเรียกติดต่อกันอย่างหน้าตกใจ แถมยังเป็นเขาคนเดียวอีก ทำเอาสาวๆในห้องกรงเดียวกันแซวเล่นกันซะสนุกปาก

แหมๆ มาไม่ทันไรก็โดนเรียกตัวแล้วนะเนี่ย “

เห็นว่าได้พบแต่คนใหญ่คนโตด้วยใช้มั้ยล่ะ “

สาวงามในกรงขังเดียวกันไถ่ถามทำเอากินโทกิกระอักกระอ่วงตอบไม่ถูกขึ้นมาทันใด

‘ ใครมันจะตอบถูกเล่า !! ไอที่ว่าฉันมาแล้วจู่ๆมีพวกบ้าไร้เซลส์สมองมาเรียกตัวแบบนี้เนี่ย ใครมันจะไปตรัสรู้กันเล่า !!

“ อ่ะ เอ่อ….

นี่ รีบมาได้แล้ว

คนคุมห้องตะโกนเข้ามาข้างในอีกครั้งหนึ่ง ราวกับเป็นการเตือนว่า นี่เป็นครั้งสุดท้าย ถ้าไม่ออกมาละก็ มีหวังโดนลงโทษแหงแซะ กินโทกิก็รีบวิ่งจ้ำอ้าวออกมาทันใด พร้อมกับหาแจกที่เรียกตัวกินโทกิออกมา ไม่นานนักผู้คุมห้องก็บอกให้กินโทกิเดินขึ้นไปบนห้องรับรอง

ขึ้นไปทางนั้นสิ แขกของเจ้าอยู่ที่นั่น

อ่ะ ขอบใจ

กินโทกิพูดจบ ก็รีบเดินขึ้นไปบนห้องรับรองอย่างรวดเร็ว เพราะเผื่อว่าอาจจะเป็นเบาะแสให้ได้เจอกับโฮเซ็นก็เป็นได้

แต่แล้วก็ถึงหน้าห้อง ไม่รู้ทำไมกินโทกิจึงรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาซะงั้น ทำเอาเขาขาอ่อนไปเลยทีเดียว

‘ โว้ยย ฉันจะตื่นเต้นทำไมเนี่ย ? เป็นเพราะเป็นแขกคนแรกที่เรามาในรูปแบบอย่างนี้สินะ เอ๋ๆๆ อ๋า แต่อย่างว่าและนะ ขออย่าให้เป็นแขกที่ทำตัวเหมือนพี่ชายของยัยหมวยนั่นก็พอแล้วล่ะ เอาล่ะ กินโทกิ พร้อมแล้ว !!

กินโทกิตะโกนในใจ ราวกับเป็นการเพิ่มกำลังใจให้กับตนเอง เพื่อให้เดินต่อไปข้างหน้าได้อย่างไม่สะดุด ว่าแล้ว กินโทกิก็เปิดประตูเลื่อนญี่ปุ่นนั่นไป พร้อมกับยิ้มเพื่อเป็นการต้อนรับ

สวัสดีเจ้าคะ

กินโทกิหลับตาพูด แต่ผ่านไปนานพอสมควรกลับไม่มีเสียงตอบ ทำเอากินโทกิต้องเปิดตาขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ เมื่อเปิดเปลือกตามาเห็นภาพ ก็เหมือนจะเห็นคนที่คุ้นหน้าคุ้นตากันดีอยู่พอสมควร

“ เอ่อ…ฉันก็รู้นะว่าแกทุ่มเทให้กับงานที่ทำ แต่ว่า ไม่ต้องตอนรับซะดีแบบนี้ก็ได้นะ กินโทกิ

“ อะๆๆ….นี่แกเองหรอกเร๊อะ !!!! “

กินโทกิตะโกนเสียงดัง พร้อมกับชี้นิ้วไปทางคนที่กำลังนั่งอยู่บนฟูกนั่งสูบบุหรี่อย่างสบายอารมณ์อยู่ แล้วกำลังทำท่าบีบมายองเนสลงข้าวที่สาวใช้นำมาเสริฟก่อนหน้าที่กินโทกิจะมาถึง

“ ก็เออไงล่ะ เปลี่ยนอาชีพไปวันเดียวลืมชื่อฉันรึไง ฮิจิคาตะ โทชิโร่ รองหัวหน้า… “

เออๆๆ เลิกพล่ามเถอะ ฉันจำได้อยู่แล้วล่ะไอ้บ้ามายองเนส “

นั่นสินะ แกไม่มีทางลืมฉันได้หรอกไอ้บ้าน้ำตาล “

งั้นหรอ คนบ้ามายองเนสน่ะลืมง่ายกว่าปลอกกล้วยซะอีกนะขอบอก “

ไม่เลย มายองน่ะ ไม่แพ้ น้ำตาล หรอกไอ้บ้าห้าร้อยเอ๊ย “

“ เออๆ ไม่แพ้ๆ ว่าแต่ตอนนี้หยุดชวนทะเลาะมีได้ไหม ถ้าหยุดเดี๋ยวให้ 500 เยนเลย “

“ 500 เยนใครมันจะไปเอาฟะ “

“ ก็เรื่องของเอ็งเด้ ! “

หลังจากกินโทกิพูดจบ กลับกลายเป็นว่าทั้งสองกลับเงียบไปเฉยๆซะอย่างนั้น ไม่นานนักฮิจิคาตะเริ่มพูดเปิดประเด็นจริงจัง

เรื่องไปถึงไหนแล้ว

ก็นะ ฉันเขียนแผนที่ทางเข้าเอาไว้ให้ ตอนขาเข้าลำบากพอสมควร มีคนตรวจเข้มงวดมาก แต่ถ้าพ้นทางเข้าไปได้ก็ไม่มีอะไรต้องกังวล “

พูดจบกินโทกิก็ยื่นแผนที่ที่ตนวาดเอาไว้แบบลวกๆ เอาไปให้ฮิจิคาตะ ฮิจิคาตะยื่นมือไปหยิบไว้ แล้วค่อยๆถามต่อ

แล้วได้เจอไหม โฮเซ็นน่ะ

แค่เกือบน่ะ โฮเซ็นไม่ได้อยู่โยชิวาระไปพักหนึ่ง

เขาไปไหน

ไม่รู้หรอก ที่ฉันรู้คือโฮเซ็นจะกลับมาวันพรุ่งนี้ “

“ … “

จู่ๆกินโทกิกับฮิจิคาตะก็เงียบไปอีกพักหนึ่ง แล้วเหมือนว่าบรรยากาศจะเริ่มแย่ขึ้นเรื่อยๆ ทั้งอึดอัด ทั้งรู้สึกไม่ดี ไม่นานนักกินโทกิก็ลุกขึ้นแล้วบอกลากับฮิจิคาตะ

งั้นฉันไปก่อนล่ะนะ ฝากไปบอกพวกชินปาจิกับคางุระทีว่าอีกไม่นานฉันจะกลับไป

กินโทกิเดินไปจนถึงประตู จู่ๆฮิจิคาตะที่นั่งนิ่งเงียบไปนานพอสมควรก็พูดออกมาเบาๆ

กินโทกิ

…?

กินโทกิถึงกับหันหลังกลับมา ไม่นานนักฮิจิคาตะก็พูดต่อ

“ รีบๆกลับ….มาทะเลาะกับฉันอีกนะเข้าใจไหม “

“ เอ๋ ?

กินโทกิทำหน้ามึน ไม่นานนักฮิจิคาตะก็เดินเข้ามาใกล้กินโทกิ แล้วค่อยๆใช้มือหนาของตนทั้งสองข้างหยิกแก้มกินโทกิยกใหญ่ ทำเอากินโทกิอดที่จะบ่นไมได้

อะไรเนี่ย ปล่อยนะ โอ๊ยๆๆ เจ็บๆๆ

“ ฮึ..! “

ฮิจิคาตะหยิกแก้มตบท้ายด้วยการเคาะหัวคนตรงหน้าหนึ่งที ทำเอากินโทกิโกรธยกใหญ่ ทำท่าทีโวยวายฮิจิคาตะไม่น้อย

“ อะไรของแกเนี่ย !? จู่ๆก็เข้ามาหยิกแก้มแล้วเขกหัวเฉยเลย เดี๋ยวเถอะ ทีหลังฉันจะทำกับแกอย่างนี้บ้าง ให้เจ็บกว่านี้ไปเลย ! “

“ อืม…อย่าลืมที่พูดล่ะ ไปล่ะ

ฮิจิคาตะพูดจบก็เดินออกไปจากห้องราวกับสบายใจสุดๆ ทำเอากินโทกิไม่ทันโต้กลับ เขาก้พอจะเข้าใจความหมายของมัน

ไม่นานนักกินโทกิก็จับแขนเสื้อฮิจิคาตะที่กำลังเดินอยู่เพื่อให้หันมาคุยกับตนตรงๆ แต่ทว่าเหมือนจะมีพระเจ้าดลบันดาลอะไรซักอย่าง กินโทกิดันลื่นไปทับกับฮิจิคาตะซะได้

แต่เหมือนกับว่าการทับกันครั้งนี้จะไม่ธรรมดาๆซะแล้ว เหมือนกับว่าฮิจิคาตะกับกินโทกิจะสัมผัสถึงสิ่งผิดปกติบางอย่างที่อยู่บนใบหน้าของตน !!

ไม่ทันได้คุยกันตรงๆ ทั้งสองกลับลุกขึ้นอย่างไว พร้อมกับพร้อมใจกันหันหลังใส่กันพร้อมกับเดินหนีกันไปเองซะงั้น

ปะ ไปก่อนนะ

“ อะ อือ… “

แล้วทั้งสองก็เดินออกไปแบบเงียบๆ ทางด้านฮิจิคาตะ เขาเดินออกมาจากโยวาระ ระหว่างทางกลับเขารีบวิ่งเข้าห้องน้ำสารธารณะ

[ บรรยายโดย ฮิจิคาตะซัง นะฮ๊าฟฟ ]

เดี๋ยวนะ ความรู้สึกเมื่อตะกี้ที่เราชนกับไอ้บ้าหัวถั่วงอกนั่น มันอยู่ที่ปาก เดี๋ยวนะ ? ! ไม่จริงมั้ง ไม่ใช่หรอก ฉัน…เออ…คือ

ฉะ ฉันไม่ได้ตั้งใจซักนิดเดียวเลยนะ ถึงจะเคยคิดเรื่องพรรค์นั้นก็เถอะนะ….เอ่ย ! ไม่ใช่ ไม่มีทางเราต้องคิดไปเองแน่ๆ ใช่ ๆ เอาล่ะใจเย็นๆ แล้ว…. ว้อย !! หยุดคิดมากฮิจิคาตะ เอ็งไม่ได้ทำ ! อีกอย่างหมอนั่นมันคงไม่คิดมากหรอก…

ทางด้านของกินโทกิ กินโทกิเดินเข้าไปในห้องน้ำของโยชวาระ แล้วค่อยๆคลำรอยประทับเบาๆบนหน้าผาก พร้อมกับบนใบหน้ากลายเป็นสีแดงระเรื่อ พลางนึกคิดถึงความรู้สึกที่ตนไม่เคยคิด

[ บรรยายโดย กินโทกิ นะฮ๊า ]

ฉันต้องเป็นบ้าไปแน่ๆ ฉันต้องแย่แน่ๆ ฉันต้องละลายแน่ๆ ไม่ไหวแล้ว !! ฉันไม่กล้าเจอหน้าหมอนั่นแล้วอ่ะ ไม่ไหวแล้วจริงๆนะ!!!

แล้วความรู้สึกดีนี่มันอะไรกัน ฉันโดนผู้ชาย…จุ๊บหน้าผากเชียวนะ ฉันๆๆ…ไม่ไหวแล้ว….(ทำท่าระโหยอ่อนแรง) ฉันไม่เคยคิดถึงเรื่องแปลกๆแบบนี้มาก่อนเลยนะ !

( มองกระจก ) น่าอายชะมัด ! ทำไมต้องเขินด้วยล่ะ

“ ว้อยยย !!! ฉันไม่ได้ชอบหมอนั่นนะ ไม่ได้ชอบนะ !!!! “

เอ่อ ขอโทษนะครับในห้องน้ำห้ามส่งเสียงดังนะครับ “

อ่ะ ขอโทษด้วยคะ

อ่า…ฉัน…จะกล้าเจอหน้าหมอนั่นมั้ยนะ หวา จู่ๆก็เห็นหน้าหมอนั่นล่ะ ฉันต้องแย่แน่ๆเลย ใครก็ได้ช่วยฉันที(ทำท่าเหมือนหมดแรง)
B B

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

303 ความคิดเห็น

  1. #211 มายองเลอร์ที่13 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2556 / 16:34
    อรั่ยยย หนูมุยทำอะร๊ายย
    อ่านไปใจเต้นไปเลยค่ะ ลุ้น555+
    ปล.BG]ายตามากค่ะฟฟฟฟ
    #211
    0
  2. #130 mojini (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2556 / 21:36
    อุตาย... แปปๆนี่จะกดคุณกินแล้วรึเฮียยย 

    หึ่นล่ะสิ ฮึๆๆ หูยย เฮียแกหื่นโหดซะด้วย

    ระวังนะคุณกินนนน 
    #130
    0
  3. #128 นักเวทย์ปีศาจ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2556 / 18:48
    เกือบไปแล้วไหมล่ะคุณกิน เหอๆ =_=
    ปล. BG สวยมาก ชอบ >///<
    #128
    0