[ Fic gintama ] HijiGin Love forever.

ตอนที่ 24 : ❥ภาคโยชิวาระ : ตอน 7 : โยชิวาระ 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 547
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    22 เม.ย. 57

ภาคโยชิวาระ : ตอน 7 : โยชิวาระ 4

ไม่นานนักกินโทกิก็วิ่งออกจากกรงขังสีแดงเลือดนั่น แล้วทำท่าทีออดอ้อนคามุอิ ราวกับว่าที่เขาทำอยู่นั้นเป็นการดีใจที่ได้แขกคนแรกของวันเป็นเจ้าหัวส้มหน้าตี๋

สวัสดีคะ มาครั้งแรกสินะคะเดี๋ยวจะบริการดีๆเลย “

กินโทกิพูดยิ้มๆ ก่อนที่จะกอดแขนคามุอิเอาไว้ทั้งสองแขนของตน เอาง่ายๆเลยก็คือ คุณกินพยายามแสดงความเป็นสาวโยชิวาระอยู่นะเนี่ย !!

พี่สาวน่ารักดีนะเนี่ย แต่ว่าไม่ต้องทำท่าทางขนาดนี้ก็ได้นี่นา “

คามุอิยิ้มตอบ ไม่ทันขาดคำ คุณกินปล่อยแขนที่เมื่อตะกี้เกาะคามุอิแจออก แล้วก็เดินตามปกติ คามุอิเห็นแล้วถึงกับยิ้มแล้วหัวเราะออกมา

ฮะๆๆ พี่สาวนี่จริงใจดีนะ

‘ รู้ดีจริงๆนะแก =,.= ‘

คุณกินหงุดหงิดในใจ พยายามไม่ให้ตนเองเดือดพล่านจนโผล่ออกมาให้คนอื่นเห็น ไม่งั้นมีหวังได้รู้พอดีว่าเป็นผู้ชาย

แหมๆ ก็เป็นท่านคามุอินี่นา ฉันก็ต้องบริการดีๆสิคะ ด้วยใจเลยคะ โฮะๆๆ

คุณกินหัวเราะแหยงๆ เขาคงไม่อยากจะมาเดินข้างๆกับคามุอิซักเท่าไหร่หรอก แน่ล่ะ ! ใครมันจะไปอยากเดินกับคนที่ฆ่าคนได้เหมือนไม่ใช่คนน่ะ

“ เอ๋ ? นี่พี่สาวรู้ชื่อผมด้วยหรอ “

‘ ซวยแล้วสิ….. ‘

คามุอิทำท่าทีสงใส ก็ควรจะสงใสอยู่หรอก เพราะว่าคามุอิเองมาที่นี่เป็นครั้งแรกนี่นา ไม่ทันไร คุณกินก็เหงื่อตกเมื่อได้ยินคำถาม คุณกินพยายามหาข้ออ้างทันที

“ กะๆๆ…ก็ ท่านคามุอิเป็นถึงคนใหญ่คนโตไงคะ ใครๆก็รู้จักกันทั้งนั้นแหละคะ “

งั้นเหรอ

แล้วคามุอิก็เดินต่อไปยิ้มไปตามปกติของเขา

‘ เกือบไปแล้วไง ฉันจะรอดไปถึงวันหมดอายุไขไหมล่ะเนี่ย ‘

กินโทกิร้องไห้ในใจ ไม่นานนักก็มีเสียงคนข้างๆพูดประโยคชวนกินโทกิใจชื้น

วันนี้ผมจะไปหาเฮียโฮเซ็นล่ะ เราไปดื่มกันซักจองสองจอกละกันนะ “

คามุอิยิ้มพร้อมกับหันหน้ามาทางกินโทกิ ไม่ทันไรกินโทกิใช้สองแขนของตนโอบแขนซ้ายของคามุอิอีกครั้ง พร้อมกับส่งสายตาประกายแห่งความหวังไปยังคามุอิ ทำเอาคามุอิตกใจไม่ใช่เล่น

คะ จะรินเหล้าจนหมดขวดเลยคะ

‘ โอกาสดีของฉันแล้ว !! เอาล่ะ ! ต้องรีบไป ‘

เป็นอะไรไปล่ะเนี่ยพี่สาว เมื่อตะกี้ยังดูเศร้าๆอยู่เลยไม่ใช่เหรอ “

คามุอิทำหน้ามึน เนื่องจากเห็นอาการกระชุ่มกระชวยของคนตรงหน้าอย่างเห็นได้ชัด ไม่นานกินโทกิก็ตอบกลับด้วยสายตามุ่งมั่นอีกครั้ง

เรื่องมันผ่านไปแล้วล่ะคะ เรารีบไปดื่มกันเลยดีกว่านะคะ “

ไม่ทันที่คามุอิจะได้ต่อปากต่อคำ ก็ถูกกินโทกิลากไปทางปราสาทของโฮเซ็นทันที

แปลกจังนะพี่สาว ฮะๆๆ

คะๆ ๆ เรารีบไปกันดีกว่านะคะ

กินโทกิทำหน้าเอือมๆ

ทำไมถึงต้องรีบถึงขนาดนั้นด้วยล่ะ

รีบไปดื่มไงคะ

ฮะๆๆ ดูไม่ออกเลยนะว่าผมเป็นคนซื้อหรือคนถูกซื้อกันแน่ “

ไม่นานนักก็ถึงปราสาทที่โฮเซ็นอยู่

ขออนุญาตดูบัตรด้วยเจ้าคะ

เจ้าหน้าที่ประจำหน้าประตูของปราสาทคอยตรวจดูบัตรของคนที่จะเข้าไปในปราสาท ดูเหมือนกับว่าจะมีการป้องกันอยู่แน่นหนาพอสมควร คามุอิยื่นบัตรให้เจ้าหน้าที่

เชิญสำราญให้เต็มที่นะเจ้าคะ

และแล้วทั้งคามุอิ และกินโทกิก็ถึงภายในปราสาทที่โฮเซ็นอยู่ กินโทกิทำหน้าแอบดีใจเล็กๆ แหม ใครมันจะคิดว่ามันจะสำเร็จเร็วอะไรจะปานนี้กันล่ะ ไม่เค๊ยไม่เคย แล้วยิ่งแต่งเป็นหญิงอีก ยิ่งเข้าไปใหญ่ ไม่นานนักคามุอิก็พากินโทกิไปถึงห้องที่โฮเซ็นอยู่

เฮียโฮเซ็น อยู่รึเปล่าครับ

“ …เราลองเข้าไปเลยไหมคะ “

กินโทกิพยายามยุยงให้คามุอิเปิดเขาไปหาโฮเซ็นให้ได้ กะมาทีเดียวแล้วจะหาข้อมูลให้ครบแล้วก็จะได้เลิกทำงานแบบนี้ซักที

อืม ก็ดีนะ เฮียโฮเซ็น ถ้าไม่ตอบละก็พวกเราจะเข้าไปแล้วนะ “

คามุอิตะโกน พร้อมกับรอยยิ้มสดใสราวกับเปล่งแสงได้ ไม่นานนักเขาก็คิดเรื่องพิเรนๆออก

นี่พี่สาว เรามาร้องเพลง หากพวกเรากำลังสบายจงตลบมือพลัน ก็เถอะ พอร้องเสร็จแล้วก็ผลักประตูไปเลยนะ

ก็ได้

หากว่าเรากำลังสบายจงตลบมือพลัน

 

โครมมมมมม  !!!

 

เสียงผลักประตูดังสนั่น ทำเอาสาวใช้ที่ทำหน้าที่ดูแลห้องของโฮเซ็น วิ่งกระโจนออกมาถามหาถึงสิ่งที่ทำให้เกิดเสียงดังน่าตกใจนั่นทันที แล้วไม่นานนักสาวใช้ก็พบคามุอิและกินโทกิที่อยู่ในร่างของสาวโสเภณี

ไม่นานนักคามุอิก็เอ่ยถามซะตรงประเด็น ทำเอากินโทกิแอบสะดุ้งเล็กๆ ประมาณว่าคงจะดีใจที่จะเจอกับเป้าหมายเร็วขนาดนี้ ก็ต้องตื่นเต้นเป็นธรรมดา

เฮียโฮเซ็นอยู่รึเปล่าน่ะ

สาวใช้มองหน้าคามุอิพักหนึ่ง ไม่นานนักก็ตอบกลับพร้อมกับรอยยิ้มบนใบหน้า

วันนี้ท่านโฮเซ็นไม่อยู่เจ้าคะ ต้องขออภัยท่านทั้งสองด้วยนะเจ้าคะ “

อ่าว ไม่อยู่หรอกหรอ

คามุอิทำหน้าตาทะเล้น ไม่นานนักก็หันกลับมาพูดกับกินโทกิแทน

งั้นเราไปดื่มกันหน่อยดีมั้ยพี่สาว

….

กินโทกิไม่ได้ตอบอะไรกลับไป ท่าทางจะหมดกำลังใจพอสมควร กินโทกิเลยทำหน้าเมินคามุอิไปซะดื้อๆ แถมยังทำหน้าราวกับจะบอกว่า อยากจะลากไปไหนก็เชิญตามสบายอะไรทำนองนั้น

คามุอิเห็นดังนั้นแล้ว เขากับมือกินโทกิ พร้อมกับเอ่ยคพูดออกมาพร้อมกับรอยยิ้มแสนสดใสอีกครั้ง

งั้น เราไปดื่มกันเถอะ

แล้วคามุอิก็ลากกินโทกิเข้าโรงเตี๊ยมอย่างไว พร้อมกับซื้อห้องเอาไว้นั่งพักผ่อนโดยเฉพาะ บรรยากาศภายในห้องเงียบสงบ สีภายในห้องเน้นไปในโทนสีน้ำตาลอ่อนๆ รวมถึงแสงไฟจากหลอดไฟสีแดงอมน้ำตาล รวมถึงกลิ่มหอมๆจากจอกเหล้าชั้นดีนั่น ทำเอากินโทกิเคลิบเคลิ้มจนแทบจะทนไม่ไหว

ทำเอากินโทกิทำหน้าตาเยิ้มไปเลยทีเดียว คามุอิเห็นดังนั้นแล้วถึงกับอดที่จะล้อแล้วก็หัวเราะออกมาไม่ได้

ฮะๆๆ ผมมองคนไม่ผิดจริงๆด้วย

“ ทำไมหรอ ?

ก็ผมได้พี่สาวน่ารักๆ มารินเหล้าแบบนี้ค่อยสบายใจหน่อย “

“ เฮอะ… “

กินโทกิทำเสียงประชดประชันเบาๆ เพื่อไม่ให้คนตรงหน้าได้ยิน แต่เหมือนจะกลบไม่ค่อยมิดเท่าไหร่ ทำเอาเสียงนั่นได้ยินไปถึงหูของเสือร้ายซะได้

ที่พูดเมื่อกี้น่ะ หมายความวว่ายังไงหรอ “

ก็แค่ถอนหายใจน่ะคะ ไม่มีอะไรหรอกนะคะ

กินโทกิพยายามบ่ายเบี่ยงประเด็นออกไปไกลๆ เพื่อไม่ให้คนตรงหน้าตนสงใสในตัวของเขา

ไม่ เธอไม่ได้ถอนหายใจนี่ พูดออกมาสิว่ามีเรื่องอะไรให้สงใสนักหนาน่ะ

กะ ก็ไม่มีอะไรจริงๆนี่คะ

คามุอิเริ่มรุกรานกินโทกิเรื่อยๆ ดูเหมือนคามุอิจะดูหน้ากลัวขึ้นด้วย ทำเอากินโทกิทำตัวไม่ถูก ได้แต่พยายามที่จะหลีกหนีจากดวงตาสีเลือดนั่นอย่างระมัดระวัง

ไม่จริง เธอพูดโกหก เธอต้องโดนลงโทษ

“ หา ??

ไม่นานนักคามุอิเปลี่ยนโหมดเป็นโหมดอัมหิต แล้วค่อยๆกระชากร่างบางนั้นเข้ามาใกล้ตนเองในระยะอันตราย แล้วค่อยๆถลกกิโมโนลายสวยนั่นลงเล็กน้อย จนทำให้เผยผิวขาวอมชมพูตรงหน้า

กินโทกิพยายามดิ้นรนเพื่อที่จะหลุดออกจากเงื้อมือของคามุอิ แต่ทำยังไงก็หนีคามุอิไม่พ้น คามุอิใช้กำลังมหาศาลของตนดึงกินโทกิเอาไว้จนดิ้นไม่หลุด

คามุอิค่อยๆใช้ลิ้นลูบไล้บนต้นคอของคนตรงหน้า ร่างบางสั่นเทา พร้อมกับเผยใบหน้าสีแดงระเรื่อออกมาพร้อมกับเปล่งเสียงหวานออกมาเบาๆ แต่ก็ไม่วายดิ้นรนและพยายามเปล่งเสียงขอความช่วยเหลือ ทั้งๆที่รู้ว่าเป็นไม่ได้

ชะ ช่วยด้วย ใครก็ได้ อ่ะ

“ ช่วยเหรอ ? พูดผิดไปรึเปล่าพี่สาว ที่ต้องพูดน่ะ คือช่วยทำต่อให้เสร็จไม่ใช่รึไงกัน ?

‘ ไม่นะ ! แบบนี้ฉันไม่เอาด้วยแล้ว ทำไมต้องเกิดเรื่องอย่างนี้ขึ้นด้วย !! ไม่จริง !!

คามุอิค่อยๆละเลงลิ้นของตนเองต่อไป ไม่นานนักกรกระทำแสนปวดร้าวก็จบลง แทนที่จะมีแต่เสียงโอดควรญของร่างบาง แต่กลับกลายเป็นเสียงหัวเราะของคามุอิขึ้นมาแทน

ฮะๆๆ พี่สาวนี่นะ ฮะๆ ทำไมต้องทำท่าทางอย่างนั้นด้วยล่ะ “

“ ฮึก….!

กินโทกิพูดในใจพลางเช็ดน้ำตาที่ร่วงหล่นออกมาเพราะกลัวอะไรบางอย่าง ทำเอาคามุอิหัวเราะกลิ้งไปหลายตลบนั่น

‘ ฉันสาบานกับท่านดวงอาทิตย์เลยว่าซักวันฉันจะต้องฆ่าแกให้ได้คอยดูเถอะ !!
B B

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

303 ความคิดเห็น

  1. #123 Sakuyasamasan (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 24 กันยายน 2556 / 21:34
    แหมๆๆ พอกันเลยคะ แอบดีใจที่มีคนนั่งเดา เอ๊ย ! มีคนปล่อยวางเหมือนเรา

    เฮอะๆ ถ้ามั่วแล้วถูก สำหรับซายะมันคือปฏิหาร์ยที่รอคอยมานานเลยล่ะคะ
    อยากจะจิ้มข้อที่มันถูก แต่มันก็ไม่เคยจะถูกให้ซักทีน่ะสิคะ ฮะๆๆ

    ขอบคุณมากนะคะ ไว้วันสอบวันสุดท้ายจะมาอัฟแล้วล่ะจ้าา รักนะ จุ๊บุๆ // โดนถีบส่ง
    #123
    0
  2. #122 mojini (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 24 กันยายน 2556 / 18:58
    เป็นเหมือนกันจ้า นี่ถึงขึ้นไม่อ่านเลยนะ ไปฟังที่เพื่อนสรุปเอา//ฮาา

    แต่ถึงในห้องสอบจะเครียดปวดหัวขนาดไหน แต่พอวันสุดท้ายปั๊บ โล่งงงงง

    โล่งมากกก มีปล่อยวางกับคำตอบที่วงๆไป อืมมมม ก้มันทำได้เท่านี้แหละ จารย์จะเอาไรมากคะ- -*


    ปิดเทอมแล้วมีเวลาอ่านฟิคไรเตอร์ มาอัพต่อไวๆนะจ้ะ 

    **อ้อ ยังไม่ได้สอบสินะ ขอให้ทำได้ๆๆๆ จะมั่วก็ขอให้ถูกนะจ้าาา 
    #122
    0