[ Fic gintama ] HijiGin Love forever.

ตอนที่ 22 : ❥ภาคโยชิวาระ : ตอน 4 : โยชิวาระ 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 795
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    22 เม.ย. 57

ภาคโยชิวาระ : ตอน 4 : โยชิวาระ 1

บรรยายโดย saya

          ฤดูใบไม้ผลิ ดอกไม้บานสะพรั่ง รูปร่างและรูปทรงของดอกไม้อันงดงามอยู่แล้ว ยังคงงดงามยิ่งขึ้น เมื่อมีสีสรรสวยสะอาดตา มาประดับอยู่บนกลีบดอก กลิ่นหอมเย้ายวนชวนให้เหลียวมอง

          แทนที่ชายหนุ่มจะเหลียวมองดอกไม้พวกนั้น กลับกลายเป็นว่าชายเหล่านั้นใช้สายตาของตน มองหญิงสาวที่กำลังกวาดสายตาและขาของตนอย่างอ่อนช้อยราวกับฟ้อนรำ ถึงแม้จะมีสิ่งที่สวยงามทัดเทียมกัน ก็ไม่สามารถส่องสว่างได้ขนาดนั้น  ไม่ทันไรก็มีเสียงประกาศอะไรบางอย่างที่ทำให้ทุกคนนั้นต้องจ้องมองมาที่หญิงสาวเพียงแค่คนเดียว ราวกับถูกมนต์สะกด

          โอยรันมาแล้ว…!!

          ผู้คนต่างหลบทางให้กับหญิงสาวที่กำลังกวาดเท้าตามจังหวะการเดินขนรองเท้าที่สูงเหนือพื้นอยู่มากพอสมควร ใบหน้าไม่ได้เต็มไปด้วยรอยยิ้มแต่อย่างใด อาจจะเต็มไปด้วยความเศร้าเสียด้วยซ้ำไป

          ณ ร้านรับจ้างสารพัด

          “ ห๊า? ให้ฉันไปสืบเรื่องที่โยชิวาระ ?

          กินโทกิทำหน้าอึ้งหวอ เมื่อฮิจิคาตะมาพูดพล่ามถึงเรื่องการสืบ ข่าวเมืองใต้ดินให้กินโทกิฟัง กินโทกิหน้าเบ๊ เหมือนเขาจะไม่ค่อยฟังฮิจิคาตะพูด นอกจากทำแรกและคำสุดท้าย

          อ่า..ใช่…ช่วงนี้ข่าวที่ว่ามีโฮเซ็นคนใหม่เข้าครอบครองโยชิวาระแล้วกำลังพยายามทำอะไรบางอย่างที่เราก็ไม่รู้ เลยอยากจะหาคนที่พอสืบหาข้อมูลได้น่ะ

          แล้วทำไมต้องต้องเป็นฉันล่ะ ?

          ก็แก.. “

          ฮิจิคาตะค่อยๆมองตั้งแต่หัวจรดเท้ากินโทกิ แต่แทนที่เขาจะพูดออกมาตามตรง เขากลับพูดบ่ายเบี่ยงประเด็นออกไป

          “ ต้องการเงินมากๆไม่ใช่รึไง งานนี้รับรองแกได้มากกว่าที่คิดแน่ “

          “ มากกว่าที่ฉันคิดเนี่ยมันเท่าไหร่กันล่ะ ฮืมม

          ชิ ! ฉันมัดจำเท่านี้ก่อน…ไว้งานสำเร็จเมื่อไหร่ฉันจะให้แกอีกครั้งนึง “

          ยะฮู้วว !! ใช้ได้เลยนี่ฮิจิคาตะคุง ไม่ต้องห่วงนะฉันจะหาข้อมูลมาให้จนหมดเลยล่ะ

          เออๆๆ..ขอให้ได้เหมือนปากว่าที่เถอะ “

          เฮอะ ! คอยดูผลงานของฉันก็แล้วกัน แล้วนี่แกจะให้ฉันเริ่มงานนี้เมื่อไหร่ ?

          วันนี้ ยิ่งเร็วเท่าไหร่ยิ่งดีเท่านั้น

          กินโทกิถอนหายใจ เขาค่อยข้างเบื่อหน่ายกับคำพูดและสีหน้าเคร่งเครียดชวนโมโหนั่นทุกครั้งที่เจอกับเขา เขาไม่ชอบรอยย่นบนหน้าผากนั่นซักเท่าไหร่นัก ไม่นานนักกินโทกิก็จ้องมองใบหน้าฮิจิคาตะแล้วยื่นมือเข้าไปจับหน้านั่นมาคลึงรอยย่นนั่นออก

          ทำอะไรของแกเนี่ย !?!?

          ฮิจิคาตะหน้าเข่มงกว่าเดิมซะอีก เมื่อกินโทกิใช้มือทั้งสองของตนพยายามคลี่ใบหน้าที่ยับเยิบยู่ยี่นี่ให้เป็นไปตามที่เขาอยากจะให้มันเป็น

          ปล่อยนะเอ็ง อยากตายรึไงว่ะ !! “

          หนวกหูน่า ! อยู่นิ่งๆแล้วปล่อยให้ฉันจัดการเองน่า ! “

          ฮิจิคาตะยอมนิ่งเงียบตามที่กินโทกิต้องการทันที เขาจ้องมองคนตรงหน้าหน้าที่ใบหน้าอยู่ใกล้เพียงไม่กี่เซ็นติเมตร ผิวขาวอมชมพูดูนวลเนียนน่าสัมผัส ริมฝีปากเรียวสวยโดยที่ไม่ต้องแต่งเติมสีสัน ขนตาเรียวยาว ดวงตาคงราวกับใบมีดที่สามารถเฉือนศัตรูได้ทุกเมื่อ

          ระหว่างที่ฮิจิคาตะมองใบหน้าของกินโทกิอย่างไม่วางตานั้น กินโทกิไม่ได้รู้เรื่องเลยด้วยซ้ำไป  เขาเอาแต่ตั้งใจกับการคลึงใบหน้าที่มีแต่การขมวดคิ้วและทำสีหน้าจริงจังอยู่เสมอนั่นไม่น้อยเลย แต่แล้วเขาก็จับมุมปากฮิจิคาตะทั้งสองข้างเพื่อให้คนตรงหน้ายิ้ม พร้อมกับเขาก็ทำท่าทางล้อเลียนกวนประสาท

          ฮี่ๆๆ… “

          “ ยิ้มอะไรของแกวะ

          นายเองก็ยิ้มด้วยสิ นี่แน่ะ ! “

          กินโทกิใช้นิ้วมือดันมุมปากทั้งสองข้างของฮิจิคาตะขึ้น พร้อมกับขำใบหน้าตรงหน้าที่เขาทำให้คนตรงหน้ายิ้ม ดูเหมือนจะรอยยิ้มจะไม่เหมาะเท่าไหร่กับท่านรองปิศาจนะ รอยยิ้มที่กินโทกิจัดให้มันอยู่ใบหน้าของฮิจิคาตะทำเอาฮิจิคาตะเจ็บจนน้ำตาเล็ดออกมา กินโทกิเห็นดังนั้น ทำเอาเขาลงไปขำกลิ้งไปกับพื้น

          ฮะๆๆๆ…!! แกมันบ้าจริงๆเลย ฮะๆๆๆ

          เออๆๆ รีบไปได้แล้ว

          ‘ หาเรื่องสนุกได้ตลอดเวลาจริงๆหมอเนี่ย ‘

          อะไรๆๆ แพ้เรื่องนี้สินะนายน่ะ ฮะๆๆ

          หนวกหู ! “

          ‘ ฉันเอาชนะแกไม่ได้หรอก… ‘

          “ นายหัดยิ้มไว้บ้างก็ดีนะ

          ไม่จำเป็นขอบใจ… “

          ‘ ไม่ว่าเรื่องไหนก็ตาม แค่เรื่องง่ายๆ ฉันยังแพ้แกเลย ‘

          “ ทำเป็นคนไร้หัวใจไปได้…= 3 = “

          กินโทกิทำหน้าเบ๊…ฮิจิคาตะพูดออกมาเบาๆ ราวกับว่าเขาไม่อยากให้คนตรงหน้าเขาได้ยินซักเท่าไหร่นัก

          “ แค่ฉันเห็นนายยิ้มก็พอแล้ว… “

          ‘ ความสุขของฉันคือการที่ได้เห็นแกยิ้มทุกวันต่างหากเล่า ! เจ้าเซ่อเอ่ย !

          ห๊ะ…ตะกี้กูดว่าอะไรนะ “

          อ่า..ไม่มีอะไร ฉันแค่บ่นน่ะ เมื่อไหร่จะถึงโยชิวาระเนี่ย = = 

          “ อีกนิดเดียวน่า อดใจรอหน่อยนะคุณรองหัวหน้า ฮะๆๆ

          ‘ เอาเถอะ ยังไงซะหมอนี่ก็ยอมทำงานที่เราจะให้ทำแล้ว ขอให้สำเร็จทีเถอะ ‘

 

          ณ โยชิวาระ

         

          อ่าว…คุณกินนี่นา แม่ฮะๆ คุณกินมาเยี่ยมล่ะ

          อ่าว…สวัสดีจ๊ะคุณกินเชิญนั่งก่อนสิจ๊ะ พาใครมาด้วยล่ะ

          อ๋อ…นี่เป็นเพื่อนผมน่ะ เอิ่มตอนนี้ซึคุโยะอยู่ไหม ?

          มีธุระกับเขาหรอจ๊ะ ?

          อะ ใช่แล้ว พอดีมีเรื่องจะรบกวนหน่อยน่ะ

          “ ถ้าทางเราช่วยได้ก็จะช่วยแล้วล่ะ เชิญเข้ามานั่งรอก่อนเถอะ เดี๋ยวฉันกับเซตะไปตามซึคุโยะมาให้นะจ๊ะ

          ขอบใจนะ…เอ้า..ยื่นเซ่ออะไรอยู่เล่า ? เข้ามานั่งสิ “

          อะ..เออ.. “

          ฮิจิคาตะนั่งลงบนม้านั่งข้างๆกินโทกิ กินโทกิค่อยๆสังเกติปฏิกิริยาของคนที่นั่งข้างๆตน

          มีอะไร ? ตกใจรึไง ?         

          ก็ไม่เชิง “

          เรื่องอะไรล่ะ ?

          ช่างเถอะ “

          นี่บอกมานะ มันค้างคาใจนะรู้ไหม ?

          ก็บอกว่าอย่ายุ่งไง เรื่องนั้นจะเป็นยังไงก็ช่างมันเถอะ !! “

          อะไรของแก ฉันพูดดีๆด้วยแล้วนะ

          อะไร ? ฉันไม่ได้โกรธอะไรซักหน่อย “

          “ ฉันก็ไม่ได้โกรธแต่นายควรจะหันมาพูดกับคนอื่นตรงๆบ้าง ! “

          อ๊ะ ! “

          กินโทกิกระชากคอเสื้อฮิจิคาตะเข้ามาในระชะประชิด เหมือนเขาจะไม่พอใจที่ฮิจิคาตะไม่ยอมพูดตรงๆและเปิดใจเพื่อคุยกับใคร ทำเอากินโทกิความดันขึ้นสูง โมโหคนตรงหน้าถึงขีดสุด

          แทนที่ทั้งคู่จะได้เถียงกันต่อ เหมือนทว่ากินโทกิจะกระชากคอเสื้อของฮิจิคาตะจนสุดแรง ทำเอาตัวเองเซถลาลงไปล้มลงกับพื้นพร้อมกับมือก็กระชากคอเสื้อฮิจิคาตะลงมาด้วย

          ทำเอาทั้งสองคนอยู่ในท่าที่กินโทกิอยู่ด้านล่าง ฮิจิคาตะอยู่ด้านบน ทั้งสองมองหน้าสลบกันไปมา โดยที่เหมือนบทสนทนาก่อนหน้านี้ได้หายไป

          ไม่ทันที่ทั้ง 2 จะได้ตั้งตัวกลับมาคนเดินเข้ามา พร้อมกันถึงสามคน คือฮิโนวะ เซตะ และ ซึคุโยะ ทั้งสามเปลี่ยนจากสีหน้าอึ้งหวอเป็นสีหน้าขำขัน ไม่ทันไรฮิโนวะก็พูดออกมาเบาๆ

          เรื่องที่จะให้ช่วยน่ะ เรื่องแบบนั้นหรอจ๊ะ ?

                ฮิโนวะยกนิ้วก้อยขึ้นมาแสดงสัญลักษณ์บางอย่างที่สื่อความหมายได้ในหลายๆความหมาย ทำเอากินโทกิใบหน้าเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงเลยทีเดียว

 B B

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

303 ความคิดเห็น

  1. #303 PoPaPar (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 เมษายน 2564 / 11:22
    ฮิโนวะชงเก่งมาก! เยี่ยม!
    #303
    0
  2. #294 Ye_2woonWon (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2558 / 21:08
    โถ่คุณกิน ก็ท่านรองเขาเป็นอย่างนั้นอยู่แล้วนี่ อยากหาเรื่องคุยกับเขาก็บอกมาเห๊อะะ
    #294
    0