[ Fic gintama ] HijiGin Lovesabusabu.

ตอนที่ 17 : คืนที่ 14 : เงาสีเทา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 633
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    2 พ.ค. 55


คืนที่
14 : เงาสีเทา

 

 

ไม่รู้เมื่อไหร่เหมือนกัน

 

ที่ฉัน

 

เริ่มที่จะเข้าใจถึงคำว่า

 

ความรัก

 

 

บรรยายโดย saya

 

 

รับจ้างสารพัด… “

 

ฮิจิคาตะใบหน้าเริ่มแสดงอาการปวดราวและเจ็บใจ อะไรบางอย่าง

 

สิ่งที่เขาเห็นกินโทกิ

 

ยืนอยู่ข้างหน้าเขา..!?!?

 

ทากาสุกิ

 

กินโทกิยิ้มให้กับคนตรงหน้าที่ทำให้เขาเจ็บ

 

ทำเอาคนที่กระทำนั้นถึงกับตาค้าง

 

อย่าทำร้ายใคร..อีกเลยนะ.. “

 

พร้อมกับดาบที่แหลมคมจนแสงจันทร์สาดส่องลงมาจนมีแสงเปล่งออกมาเป็นสีเทา

 

มันเต็มไปด้วยคราบเลือดสีแดงเข้มข้นคลัก

 

มันมากจนหมดน้ำสีแดงนั่นตกลงสู่พื้น

 

 

กินโทกิ….!!!!!!! “

 

 

ฮิจิคาตะตะโกนสุดเสียงราวกับแสดงแทนความเสียใจที่เขามี

 

เขามองไปยังคนที่กระทำความเจ็บปวดให้กับกินโทกิ

 

ฮิจิคาตะคิดว่าทากาสุกิจะมีสีหน้าที่แจ่มใสที่ได้ฆ่าล้างสิ่งที่อยู่ตรงหน้า

 

แต่สีหน้าของทากาสุกิตอนนี้ราวกับคนสิ้นใจก็ไม่ปาน

 

เหมือนกับสูญเสียสิ่งสำคัญไปอะไรทำนองนั้น

 

ฮิจิคาตะเห็นดังนั้นเขาวิ่งเข้าไปประคองกินโทกิ

 

พร้อมกับตะโกนเรียกชื่อคนตรงหน้าไม่หยุด

 

เมื่อคนตรงหน้าลืมตาขึ้น เขาก็ต้องตกใจ

 

ฮิจิ..คาตะ ?? “

 

อ่ะเดี๋ยวนะ แกอดทนไว้อีกหน่อยฉันจะไปเรียก..!! “

 

กินโทกิใช้มือขวาไปสัมผัสใบที่ใบหน้าของฮิจิคาตะ

 

ทำเอาฮิจิคาตับรู้ได้ทันทีว่าคนตรงหน้าไม่มีแรงมากพอที่จะพูด

 

ไม่สมเป็นนายเลยนะ.. “

 

ฮิจิคาตะเห็นดังนั้นเขาจับมือกินโทกิราวกับบอกว่าให้หยุด

 

แต่กิโทกิกลับพูดไม่ยอมหยุด

 

ปกตินายจะต้องทิ้งฉันเอาไว้ไม่ใช่หรอ?? “

 

หยุดเถอะไม่ต้องพูดอะไรอีกแล้ว… “

 

นายจะต้องไม่สนใจฉันไม่ใช่หรอ?? “

 

… “

 

ฮิจิคาตะมองคนตรงหน้า พลางคิดในว่าคนตรงหน้าเขากำลังพูดอะไร

 

เขาฟังแล้วราวกับใจสลายอะไรอย่างงั้น

 

ฉัน… “

 

หุบปาก !! หุบปากไปเลยไอ้หัวหงอก!! คิดว่าฉันสนใจแกรึไง !!

 

แกน่ะไม่มีอะไรน่าสนใจสักนิดสักนิดเดียวแกน่ะไอ้บ้าน้ำตาล

 

ไอ้บ้า !!! ฉันเห็นแกทีไรก็อดที่จะแกล้งแกไม่ได้..!! ช่วยไม่ได้นี่หว่า..!! ก็แกดัน..เป็นคนแบบนั้น..

 

ฮิจิคาตะเริ่มน้ำตาคลอตลอดมาเขาเคยได้แต่แอบมอง ( ซึนเดะเระ = = )

 

พอเจอกันก็.. ( ซึนเดะเระ = = )

 

เหมือนปากมันขยับไปเอง

 

ไม่ว่าจะเจอกันทีไรฉันก็พยายามควบคุมตัวเองว่าจะไม่หาเรื่องแก

 

แต่มันก็หยุดไม่ได้ !! ตั้งแต่ที่คิดอย่างงั้นฉัน..ก็เป็นแบบนี้ ฉันทำให้แก..

 

เจ็บปวดฉันไม่รู้เลยกินโทกิ… “

 

กินโทกิมองใบหน้ารูปเรียวที่อยู่ห่างไปจากหน้าเขาไม่มากนัก

 

แต่แล้วกินโทกิใช้มือเรียวของตนจับไปที่ใบหน้าของฮิจิคาตะอีกครั้ง

 

ดีใจจัง… “

 

ฮิจิคาตะมองคนตรงหน้าด้วยความงุนงง

 

นายเรียกชื่อฉัน..ดีใจ..จริงๆขอบคุณนะ..ฮิจิคาตะ… “

 

เสียงของกินโทกิค่อยๆสั่นเครือขึ้นเรื่อยๆ

 

และเบาลงเรื่อยๆ เปลือกตาของกินโทกิเริ่มปิดลงราวกับทนพิษของบาดแผลไว้ไม่ไหว

 

ทันใดนั้นฮิจิคาตะหันไปมองค้อนทากาสุกิที่ยืนนิ่งเฉิยอยู่นานทันที

 

แก..ทำไมต้องทำกินโทกิด้วย

 

ฮึฮึมองฉันซะตาขวางเชียวนะคุณรองหัวหน้า..อ่า..

 

เสียดายจริงๆนะ..แต่ท่าทางเจ้านั่นจะไม่เหลือคงเขี้ยวซะแล้วล่ะ..

 

เอาไปก็ทำประโยชน์ได้แค่ 2 -3 อย่าง.. เพราะงั้น..ฉันเลิกสนใจหมอนั่นแล้วล่ะ ฉันยกให้ละกันนะ..

 

พอดีฉันเป็นคนเกลียดคนที่ไร้ประโยชน์น่ะ แต่ว่าฉันไม่รามือไปง่ายๆหรอกนะ.. “

 

ทากาสุกิเดินแล้วหันมามองฮิจิคาตะและกินโทกิ

 

พร้อมกับใช้สายตาอะไรบางอย่างที่คนมองถึงกับขนลุก

 

แต่แล้วทากาสุกิก็เดินจากไปโดยไม่เหลียงหลังมามอง

 

และเขาก็ทิ้งประโยคสุดท้ายก่อนที่เขาจะเดินจากไป

 

ดูแลดีๆด้วยล่ะ..ถ้ามีช่องว่างล่ะก็..หมอนั่นตายแน่ ! “

 

ฮิจิคาตะหวั่นๆกับคำพูดนั้นหน่อยๆ

 

แต่เขาก็หันกลับมาสนใจคนที่อยู่ในอ้อมแขนของตน

 

กินโทกิอย่าไปจากฉันอีกเลยนะ… “

 

แต่แล้วฮิจิคาตะก็โอบตัวเข้าไปโอบกอดคนตรงหน้าราวกับจะขาดใจ

 

แล้วมันจะเป็นยังไงต่อไปนะ..

 

เมื่อโอคิตะได้เพียงแต่ยืนมองทั้งสองคนอยู่ในมุมมืด

 

เหมือนเขาจะเข้าใจอะไรบางอย่างคนเขาต้องยิ้มออกมา

 

ถอดเปลี่ยนจากสีหน้าอึ้งๆเปลี่ยนเป็นสีหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม

 

แล้วก็เดินกลับออกไปอีกทางพร้อมกับทิ้งประโยคเอาไว้ราวกับ

 

ไม่จำเป็นต้องให้คนข้างหลังเขาทั้ง 2 ได้ยิน

 

อย่าเสียเขาไปอีกครั้งนะครับคุณฮิจิคาตะ

 

 





 

 

 

 

 






เฮ้วว...!! สวัสดีคะเพื่อนๆ ต้องขอโทษจริงๆคะที่หายไปนาน

แถมอีกอย่างก็คือ ตอนที่แล้ว ตัดจบแบบงงๆ ( ใช่มั้ยจ้าา )

อ่า...อันนั้นเป็นความตั้งจิตตั้งใจของ saya นะคะ ต้องขออภัยด้วย ( ส่วนใหญ่ไม่ชอบ )

พอดีว่าต้องการให้ดูลุ้น ( เกินไป ) เอิ๊กๆๆ ส่วนเรื่องที่หายไปนั้น

ความจริงตั้งโปรแกรมไปปฏิบัติธรรมวันที่ 30 ซึ่ง saya คิดไปเองว่าเป็นเดือนหน้า = =

เเล้วคราวนี้มันเลยกระทันหันมากๆค่ะ ซึ้งพระทัยจริงๆ = =

ไป 3 วัน 2 คืน กลับมาบ้านก็มาปั่น ฟิค ทันใด หวังว่าคงไม่มีปัญหาทางด้านกาย ( แต่อาจจะใจ )

ไปฝึกอบรมในครั้งนี้ไปลดความโลภ โกรธ หลง และ ( Y ) มาค่ะ

ซึ่งก็ดีมากๆเลยทีเดียว แต่ว่า saya ดันจำวันผิดซะงั้น = =

อันนี้ผิดเองล่ะคะ อ่าเรื่อง poll นี่ขอบคุณมากค่ะ ได้การตอบรับอย่างล้นหลาม ( 60 กว่าครั้ง )

ดีใจๆ ตอนแรกคิดว่าจะไม่มีคนมากดเลย ฮะๆๆ

ดูจากผลแล้วมีพระเอกตัวเด่น 3 คนเช่นเคยค่ะ ฮะๆๆ สำหรับคุณ ฮิจิ ไม่ต้องพูดถึง

นำโด่ไปเลย = = ...

อ่า เอ๋... วันที่ 5 เดือน 5 นี่มันวันเกิดของใครหว่า ??

เอ๋ saya ไม่ใช่จำผิด ชิมิชิมิ... ??

sakuyasamasan



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

279 ความคิดเห็น

  1. #268 Rainbow_Jang (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2556 / 15:59
    ดีใจด้วยน่า
    #268
    0
  2. #230 Sakuyasamasan (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2555 / 21:15
    ใช่เลยล่ะคะ ทาการู้สึกเสียใจเลยยอมรามือไปง่ายๆ

    อ่า แต่กินซังไม่เป็นไรหรอกคะ ฮะๆๆ

    เดี๋ยวก็ดูตอนต่อไปเลยนะคะ เพราะว่ากินซังหายดีเป็นปริทิ้ง ฮะๆ
    #230
    0
  3. #222 Eบร้ากลางซอย (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2555 / 20:27
     ทากาเสียใจเหมือนกันใช่ไมหละทีทำร้ายกินจังน่ะ
    ถึงได้ยอมไปง่ายๆ
    คุณกินอย่าเป็นอะไรน่ะ
    #222
    0
  4. #163 Sakuyasamasan (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2555 / 20:12
    ฮะๆๆ แสดงว่าต้องทำให้คุณกินอยู่ไม่สุข ชอบไปหาศัตรูทั้งๆที่รู้ว่าเป็นศัตรูดีมั้ยคะ ฮะๆๆ

    อ่าๆ....วันที่ 5 วันเกิดตา ซึนเดะเระ นะคะ มาฉลองวันเกิดให้หมอนั่นด้วยล่ะ !! ( ขอร้อง )

    เดี๋ยว saya จัดงานวันเกิดให้แน่นอนค่ะ ในตอนสุดท้าย ฮุฮุ เตรียมของขวัฐไว้แล้วล่ะ เฮอะๆ

    ถ่อสังคารไปหามาจากดาวอังคารเลยที่เดียว = =

    อ่า จะเเต่ง ฟิค ฉลองสินะคะมาชวนกันด้วยน่ารักมากๆเลย ขอบคุณนะคะที่ชวน

    เพราะงั้นก็ส่งลิงค์มาให้ด้วยจะเป็นการขอบคุณมากๆเลยจ้าา จะติดตามไปน๊จ๊ ^__^
    #163
    0
  5. #159 NatsuKi_Mi (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2555 / 13:51
     ท่านรอง ซึนเดเร๊ะะะจริ๊ง//ทากะตัดใจง่ายไปป (ไปหาซึระกัน//โดนถีบ)
    ในที่สุดท่านรองก็......ง่ายไปป หาตัวมารเพิ่มนะ พี่ซายะ 555555
    #159
    0
  6. #158 ✿*゚’゚・✿Queen (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2555 / 13:26
     โอ้วววววว ทากาของเค้า ทำไมตัดใจงายยังงั้นละเนอะ เเต่ก็ดีละ 5555555+

    โอ้ววววว ไม่นะคุนกินอย่าต๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยย  (ก็คงไม่ตาย) 55+

    มาอัพต่อไปนะ หุหุ วันที่5 นั่น -0- วันเกิดหมอนั่นไงล่ะ หึหึ ฮิบาริไง (เห้ย ผิดเรื่อง) ออ ช่ายย วันเกิดลูฟี่ไง (ถูกเเร้ววววว) 

    จบ 555+ โอ้ว เด๋วเราก็แต่งฟิคฉลองวันเกิด'หมอนั่น' เหมือนกันนะเออ หุหุ ตามมาอ่านด้วยก็ได้น้าจะดีใจมั่กๆ55(แอบโฆษณา)//วิ่งหนี 
    #158
    0
  7. #157 Sakuyasamasan (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2555 / 11:32
    จะอัฟต่อจ้าาา >0< !!

    อ่าเรื่อง " ทำไมทากาสุกิปล่อยกินจังไว้ง่ายจัง "

    ก็เพราะเเทงเขาเข้าไปซะเต็มที่ไงล่ะคะ เลยราวกับรู้สึกผิดน่ะคะ

    ความจริงทากาสุกิตกใจด้วยนะ เพราะเขาคิดว่ากินจังอ่อนแอน่ะจ้าา

    เเต่ว่าทาคารักต้อง ฆ่าจนเลือดสาด มั้งค่ะ ฮะๆๆ
    #157
    0
  8. #155 เจ้าชายไร้เงา_I'm Future (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2555 / 11:11
    โอเย! อัพแล้นน
    #155
    0
  9. #153 nagisashin (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2555 / 08:52

    รามือง่ายไปแล้วทาคาสุกิ~~~!!

    มันต้องรักต้องฆ่าสิ (อินี่โรคจิต -*-)

    แต่เรื่องนี้จั่วหัวฮิจิกินนี่เนอะ อิอิ... งั้นยอมๆไปละกัน (ยอมไร?)

    ...จริงๆแล้วฮิกินมันก็ซึนกันทั้งคู่นั่นแหละ! (เผ่น)

    อัพต่อนะคะ ลุ้นมาก ><

    #153
    0
  10. #152 stardust (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2555 / 08:33
    อ๊ากกกก อัพต่อไปนะคะ ><
    #152
    0