[ Fic gintama ] HijiGin Lovesabusabu.

ตอนที่ 13 : คืนที่ 10 : ความจริงใจในวันนั้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 659
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    25 เม.ย. 55


คืนที่
10 : ความจริงใจในวันนั้น

 

 

ฉันอยากจะร้องไห้อย่างเด็กผู้หญิงดูซักครั้ง

 

อยากจะรู้ว่ามันเป็นยังไงเมื่อเรารู้สึกเชกเช่นเดียวกับเด็กสาว

 

แต่ดูท่าว่าจะไม่ไหวแฮะ

 

ก็ฉันมันตาลุงนี่นา

 

 

 

 

บรรยายโดย Saya

 

 

ท้องฟ้าสีมืดครึ้มบ่งบอกถึงค่ำคืนที่โหดร้าย

 

 ราวกับว่าจะมีฝนกระหน่ำและตกลงมาไม่มีทางหยุด

 

ลูกพี่ครับยังเจ็บเท้าอยู่หรือเปล่าน่ะ

 

โอคิตะมองคนที่อยู่ข้างๆตนด้วยความเป็นห่วง

 

อ่า..ไม่ๆ..ไม่เป็นไรๆ..เดินไหวๆ

 

กินโทกิส่ายหน้าไปมา พร้อมๆกับสีหน้าที่ซีดเผือกเล็กน้อยเพราะความเหนื่อยล้า

 

แต่ลูกพี่ดูท่าทางเหนื่อยมากเลยนะครับ ไม่เป็นไรจริงๆเหรอ ? “

 

ไม่หรอก..นายคิดมากไปหรือเปล่าโอคิตะคุงถ้าพูดไปคงขี่คอไม่ได้หรอก

 

อยากขี่คอเหรอครับ ? “

 

โอคิตะยิ้มให้คนตรงหน้าราวกับยิ้มเยาะ

 

ที่ไหนเล่า!! รีบไปได้แล้วน่า..แล้วก็เลิกมองฉันได้แล้ว !! “

 

แน่ะๆ เขิลล่ะซี้… “

 

ไปไกลๆเลยไป๊ !!! “

 

กินโทกิผลักคนที่ล้อตนไปข้างหน้า เพื่อไม่ให้คนตรงหน้าเห็นตนในสภาพหน้าอาย

 

 

แต่แล้วกลับมีเมามืดเงาหนึ่ง เดินได้อย่างแนบเนียน

 

และราวกับไหล่ของคนผู้นั้นต้านลมมาปะทะที่ไหล่ซ้ายของกินโทกิ

 

ทำเอากินโทกิใจหาย

 

เป็นอะไรหรอครับลูกพี่

 

ไม่ไม่มีอะไรน่ะ พอดีลมมันแรง..ก็เลย.. “

 

หนาวงั้นสินะครับ… “

 

ไม่หรอก ไม่เป็นไรน่ะ ก็แค่รู้สึกไม่ดีเท่านั้นเอง… “

 

งั้นให้ผมช่วยมั้ยล่ะครับ

 

ขณะที่โอคิตะยื่นมือไปหากินโทกิ กลับมีวัตถุบางอย่างผ่านมือของโอคิตะไป

 

ทำเอาเลือดไหลออกมายาวเป็นสาย

 

อ่ะเป็นอะไรรึเปล่าแล้วนี่มัน.. “

 

ลูกพี่ครับเงียบแปปนึงนะครับ.. “

 

!! “

 

ทันทีที่โอคิตะและกินโทกิเงียบลง

 

ทำเอาพื้นที่ที่เต็มไปด้วยต้นไม้นี้สั่นไหว

 

เสียงที่เงียบจนน่ากลัว เสียงฝีเท้าที่เหยียบย่างเข้ามาใกล้ทั้งสองเรื่อยๆ

 

แต่เสียงเท้านั่นก็ไม่พ้นที่จะเหยียบใบไม้แห้งจนได้ยินเสียงของฝีเท้า

 

 

 

สุดท้ายก็ได้ตัวซักทีฮึฮึฮึขอบใจที่คอยดูแลนะ… “

 

 

 

แต่แล้วกลับมีร่างมืดมายืนอยู่ด้านหลังของโอคิตะ โอคิตะไม่ทันได้ตั้งตัว

 

หลังจากได้ยินเสียนั้นก็สายไปเสียแล้ว

 

ร่างมืดใช้มือของตนทุบไปที่หลังคอของโอคิตะอย่างจังราวกับการสะกดจิต

 

ทำเอาโอคิตะล้มกองไปกับพื้นราวกับคนไร้สติ

 

โซโกะ..โซโกะ..!! อุ๊บ.

 

แต่แล้วมือใหญ่นั่นก็เปลี่ยนเป้าหมาย เขาใช้มือซ้ายล๊อกมือทั้ง 2 ข้างของกินโทกิไว้

 

พร้อมกับใช้มือขวาปิดปากคนตรงหน้าอย่างรุนแรง

 

ฮึฮึฮึอย่าส่งเสียดังไปล่ะไม่งั้นแผนของฉันจะเสียหมด.. “

 

อืองือ..

 

กินโทกิพยายามจะดิ้นให้หลุดจากการพันธนาการ จนไปเห็นกับสิ่งที่ไม่ควรเห็นเข้า

 


สายตาของนักฆ่า..ไม่..ไม่ใช่..!! สายตานี่มัน..ความโกรธแค้น..ชิงชัง..

จนตานั่น
กลายเป็นสีของผีเสื้อกลางคืน !! ‘

 

 

ได้ตัวแล้วล่ะฮึๆๆ..เป็นยังไงกินโทกิแผนใหม่ของฉันไงล่ะ..สบายดีมั้ย..

 

ทากาสุกิ !!!

 

 

กินโทกิเห็นดังนั้นเขาใช้ฟันกัดมือคนตรงหน้าจนคนตรงหน้าถึงกับต้องสะบัดมือทิ้ง

 

เมื่อกินโทกิหลุดออกมาจากการพัณทนาการได้

 

เขาก็วิ่งเข้าไปหาโอคิตะที่นอนไร้สติอยู่ตรงหน้าทันที

 

โซโกะ!! โซโกะ!! ตื่นสิตื่นสิ!! โซโกะ!!! ฮึก… “

 

กินโทกิเขย่ากายคนตรงหน้า

 

พร้อมกับหลั่งน้ำตาออกมาราวกับว่าจะขาดใจ….

 

แต่เหมือนว่าจะๆไม่มีปฏิกิริยาอะไรตอบกลับมาเลย

 

ฮึฮึฮึกินโทกิ..นายนี่เหมือนเดิมเลยนะ..

 

สุดท้ายนายมันก็แค่ตัวขี้ขลาดที่ไม่สามารถเดินไปด้วยตัวคนเดียวได้..เพราะงั้น….

 

ทากาสุกิเดินเข้ามาใกล้กินโทกิเรื่อยๆ พร้อมกับใช้มือหนาคว้าใบหน้ารูปไข่นั่นอย่างรุนแรง

 

พร้อมกับยื่นหน้าเข้าไปใกล้ ราวกับเป็นเรื่องปกติของเขา

 

แกต้องมาอยู่กับฉัน..!! เพราะไม่มีใครที่จะปกป้องแกได้ดีไปกว่าฉันอีกแล้ว..!! กินโทกิ!! “

 

อึก..

 

กินโทกิพยายามดิ้นให้หลุด

 

แต่คนตรงหน้ากลับกระชากใบหน้านั่นรุนแรงยิ่งกว่าเดิม

 

พร้อมกับตวาดเสียงดังลั่น อย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน

 

กินโทกิ..!! แกพูดออกมาสิว่าต้องการฉัน !! “

 

ไม่..!! ไม่เอา..!! “

 

บอกออกมาสิว่าแกอยากมาอยู่กับฉัน !! “

 

ไม่..สักนิด!! “

 

พูดออกมาสิ !! พูดออกมาสิกินโทกิ..!! พูดออกมา!! “

 

 

กินโทกิกลับไม่ตอบออกมาอย่างเคย

 

แต่กลับเงียบไปครู่หนึ่ง พร้อมกับพูดออกมาพร้อมส่งสายตาของตนจ้องเขม่งมาที่ทากาสุกิ

 

จะบอกให้ฉันพูดให้ตายยังไง….

 

จะบอกให้ฉันทำตามที่แกต้องการเท่าไหร่

 

ฉันก็ไม่มีทางไปกับแกหรอก !! เจ้างั่งทากาสุกิ เอ๊ย !!!

 

ทากาสุกิใจสั่นเล็กน้อย เพราะไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่คนตรงหน้าตนดูเข้มแข็งขึ้นมา

 

แถมยังตะคอกใส่เขาอย่างไม่เกรงกลัวอีก

 

ทำเอาทากาสุกิถึงกับหัวเราะออกมาได้อย่างไม่ธรรมชาติเหมือนเคย

 

ฮึๆๆ งั้นสินะ จะทำยังไงแกคงไม่ยอมพูดแต่ความจริงน่ะฉันไม่ได้อยากจะพาตัวนายกลับไปหรอก

 

?? “

 

ทากาสุกิหันหน้าไปมองคนที่นอนสลบคาที่อยู่ข้างหลังกินโทกิ

 

แล้วพูดออกมาเบาๆ..

 

ฉันไม่ต้องการแกซักหน่อย..ที่ฉันต้องการน่ะ..ก็คือชีวิตไอ้หมอนั่นต่างหาก!! “

 

ทากาสุกิพูดจบประโยคทำเอากินโทกิตาค้างเมื่อเห็นทากาสุกิย้ายตัวมาข้างๆตน

 

ในวินาทีนั้นทากาสุกิใช้ดาบยกสูงขึ้นเหนือหัวของโอคิตะ

 

ราวกับว่าเขาตั้งใจที่จะฟาดดาบลงอย่ารุนแรง

 

แต่แล้วขณะที่คมดาบกำลังเหวี่ยงลงมายังจุดหมาย

 

กินโทกิกลับใช้ร่างของตนพุ่งเข้าไปราวกับไม่คิดถึงผลลัพธ์ที่เกิดขึ้น

 

ฮึฮึฮึ

 

เสียงหัวเราะในลำคอเหมือนเช่นเคย

 

กินโทกิหลับตาราวกับรอรับความเจ็บปวดที่จะเจอ

 

แต่ความเจ็บปวดนั้นกลับกลายเป็น

 

อุ๊..

 

แทนที่ทากาสุกิจะฟาดดาบลงมาอย่างจังเต็มหลังของกินโทกิ

 

จากดาบกลับกลายเป็นผ้าสีขาวผืนเล็กที่ชุบน้ำอะไรบางอย่างมาจนเปียกชุ่ม

 

ฮึฮึฮึ.. โทษทีนะกินโทกิพอดีที่ฉันพูดไปตะกี้น่ะ

 

กินโทกิเริ่มรู้สึกได้ว่าเปลือกตาเริ่มปิดไปเรื่อยๆ

 

รวมถึงความรู้สึก การรับรู้ทางด้านการได้ยิน รวมไปถึงความรู้สึก มันชาไปหมด

 

ระหว่างนั้นเท่าที่ฉันจำได้มีเพียงคำพูดเดียว..

 

ฉันโกหกน่ะที่ฉันจะพูดน่ะก็คือ… “

 

‘ ??...พูดอะไรน่ะ ! ‘






 

จะให้ตายยังไงฉันก็จะพาแกกลับไปให้ได้..กินโทกิ

 

‘ ?!?! ‘

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เฮ้ววว..!! ฟิค ตอนนี้เสร็จเร็วขึ้นผิดปรกติของ Saya ฮะๆๆ

ปรกติต้องใช้เวลาซัก 1 อาทิตย์ ถึงจะสมบูรณ์ค่ะ

แต่นี่ใช้ไป 2 วันกับอีกครึ่งวัน โอ้วว

แต่งออกมาได้อย่างหนุกหนานน เฮอะๆๆ

จับ กินซังเคะ สนุกดีแท้หนออ // โดนกินซังเคกหัว..

แถมเป็นคู่ที่แรร์ดีแท้หนออ... คู่ Taka x Gin น๊จ๊ = w =

ตอนท้าย Taka ใช้ยาสลบกับ กินซัง ด้วยล่ะ ฮุฮุๆ

มี ความสุข !! เฮ๊อะๆๆ

แล้วก็ตอนนี้แต่งนิยายตอนพิเศษคู่พิเศษอยู่นะคะ

เห็นมีคนอยากได้ เฮอะๆๆ = w =

รับรองค่ะว่าตอนพิเศษก็สนุกเหมือนเช่นเคยค่ะ

เพราะงั้นก็รอตอนต่อไปได้เลยนะเค๊อะ

บ๊ายบายยย


// เฮ...คราวนี้รู้สึกจะเป็นวันมามากนะคะ บ่นซะยาว... ฮะๆๆ


sakuyasamasan











 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

279 ความคิดเห็น

  1. #276 uni (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2559 / 19:08
    ชอบอ่า

    ทากาโหดดี

    หายากมากคู่นี้ ชอบ ทากา x กินจัง

    ที่สุดดดดด



    แต่ก็รักคู่ ฮิจิ x กิน มากกว่า
    #276
    0
  2. #264 Rainbow_Jang (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2556 / 15:46
    ทากาแก่ทิ้งซึระไว้นัยฮ่ะ
    #264
    0
  3. #241 MUKIPUN™ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2555 / 20:53
    ทากาสุงิ นายมัน S เหมือนกับโชโกะสินะ!!!!!
    #241
    0
  4. #218 Eบร้ากลางซอย (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2555 / 20:06
     ทากาาาาาาาาาาา
    ชั้นเกลียดแก = =

    #218
    0
  5. #134 Sakuyasamasan (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 เมษายน 2555 / 08:57
    ตอนต่อไปฮิจิซังออกโรงแล้วจ้าา ^^
    #134
    0
  6. #127 เจ้าชายไร้เงา_Prince of Shadow (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 เมษายน 2555 / 23:48
    ฮิจิคาตะ!! มาช่วยคุณกินเดี๋ยวเน้!!
    #127
    0
  7. #113 Sakuyasamasan (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 เมษายน 2555 / 21:07
    จัดให้จ้าาา...ตอนต่อไปก็ใกล้เสร็จแล้วรออ่านกันได้เลยจ้าา
    #113
    0
  8. #112 NatsuKi_Mi (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 เมษายน 2555 / 14:36
    ฮิจิคาต่าาาา ท่านรองงบ้าา รีบมาเอาตัวกินจังไปเด๊ //ทากะมันโปะยาใส่ภริยาแกแล้ว
    มาเอาเร๊ววว (คู่ทากะกินน เรร์ดี อู้วววว)พี่ซายะแต่งมาเรื่อยๆเลยเน่อออ
    #112
    0
  9. #111 Sakuyasamasan (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 เมษายน 2555 / 10:07
    เข้าใจเลยใช่มั้ยล่ะคะ ฮิฮิ ^__^

    ส่วน...Taka ของ ฟิค นี้ค่อนข้างเอาแต่ใจนะคะ ฮะๆๆ // Taka จ้องเขม่ง...

    เนื่องจาก Taka เคยเป็นคนรักของ กินซัง ค่ะ เลยออกแนวรักนองเลือด ฮะๆๆ

    ส่วน ท่านรอง ตอนนี้ไปนอนจมกองน้ำตาดูดแท่งมะเร็งอยู่ที่ชินเซ็นงุมิคะ ฮะๆๆ // โดนทชชี่ตบ

    แต่ว่าตอนต่อไป Taka ยังไม่พอใจค่ะ เขาอยากจะให้ กินซัง พูดออกมาด้วยตัวของตัวเองแม้ว่าจะเป็นการบังคับก็ตามทีค่ะ ^^
    #111
    0
  10. #110 stardust (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 เมษายน 2555 / 08:50
    โห พูดเอาแต่ใจอ่ะทาคาสุกิ ให้ตายยังไงก็ต้องเอากลับไปให้ได้ ท่านรองทชชี่อยู่หนายยยยTT^TT
    #110
    0
  11. #109 ✿*゚’゚・✿Queen (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 เมษายน 2555 / 01:42
    อออออออออออออ ตกลงเเร้ว ไอคนที่ กดคุนกินในซอกนั่น ทากาสินะ - -* 

    เข้าใจเเหละ ว่าทำไมฮิจิถึงไม่เข้ามาช่วย *0* 
    #109
    0