FIC :: ALL TONY

ตอนที่ 5 : [4] ULTRON (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 749
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    14 มิ.ย. 59

ULTRON(2)

     
          ระวัง! เขตของผู้ใหญ่ หนูๆเด็กๆไม่ควรรับชม ระหว่างอ่านอย่าสติแตกระหว่างอ่านเด็ดขาด อ่านข้างนอกระวังออกหน้าออกตา อ่านข้างในระวังบ้านพัง อ่านแล้วห้ามเอาไปทำตาม อย่าเอาคำพูดในนี้ไปพูดกับคนอื่น อย่าแบน อย่าบล๊อค อย่าด่า อย่าสวยใสโลกเป็นสีชมพูสะอาดตา เสพวายเท่านั้น หลงเข้ามาผิดก็ปิดด่วนๆๆ สายซาดิสต์ไม่ชอบรีบปิด เตือนแล้วนะคะ ขอบคุณคะหากเชื่อฟังเเละทำตาม          

          ' ร้อน... '
          ' ใครก็ได้ช่วยที '
          ' ฉันหายใจไม่ออก! '
          ' ปล่อยฉันเถอะ... '

          ' อัลตรอน...! '


         
" แกกำลังทำอะไร "
          ร่างของชุดเกราะที่คุ้นเคยเดินออกมาจากมุมๆหนึ่งในความมืด ที่โทนี่ไม่สามารถรับรู้ได้ว่าทิศไหนเป็นทิศไหน อัลตรอนเดินเข้ามาดูสิ่งที่อีกคนกำลังก้มหน้าก้มตาทำ
          " ก็สร้างร่างให้แกไง... "
          โทนี่มองเปรยอีกคนพลางละสายตาอย่างระเเวดระวัง พลางพูดห้วนๆออกมาเบาๆ
          " คิดว่าฉันจะหลงเชื่อคำพูดของแกง่ายๆงั้นหรอ? "
          อัลตรอนขึ้นเสียงพลางเดินอ้อมไปด้านหลังโทนี่ที่พยายามคุมตัวเองให้นิ่งที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้
          " แล้วจะให้ฉันทำยังไง ฉันก็ทำอยู่นี่ไง "
          โทนี่ยืนยันเสียงแข็งขืน พร้อมทั้งทุบโต๊ะแล้วหันไปมองอีกคนคนที่กำลังยืนนิ่งอยู่ข้างๆโต๊ะ
          " พูดไปคงเสียแรงเปล่า "
          อัลตรอนทุบบางอย่างที่โทนี่กำลังทำอยู่บนโต๊ะจนมันแหลกละเอียด โทนี่เห็นดังนั้นก็วิ่งหรี่ไปดูตรงนั้นก่อนจะโวยวายยกใหญ่
          " นี่แกทำอะไร!! "
          " งั้นก็ทำมันใหม่ อย่างแกคงไม่ยากเกินไปหรอก "
          อัลตรอนพูดทั้งเดินไปด้านหน้าอีกคนแล้วหันกลับมาฟังอีกคนพูดอย่างตั้งใจ
          " แกมันบ้าไปแล้ว นี่มันร่างแกนะ ฉันไม่ได้ทำอย่างอื่น "
          " อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ว่านั่นคืออะไรนะคุณสตาร์ค "
          อัลตรอนมองไปที่อาร์ครีแอคเตอร์ มือขวาของเขาชี้ไปตรงนั้นเบาๆ ก่อนจะค่อยๆไล้ไปที่แผงอกอีกคนเบาๆ
          " มันง่ายมากที่จะฆ่าแก แต่การที่จะให้แกยอมทำอะไรง่ายๆมันยากกว่าฉันรู้ดีว่าแกกำลังพยายามจะทำอะไร และจาวิสของแกที่แกกำลังพยายามจะติดต่อ... "
          พอโทนี่ได้ยินเสียงอัลตรอนพูดคำว่าจาวิสออกมา ต่อมจิตใต้สำนึกบางอย่างในตัวเขาทำให้เขาถึงกับต้องสะดุ้งขึ้นมาเล็กน้อย อัลตรอนเห็นดังนั้นก็รู้ว่าคิดไม่ผิดก่นจะเริ่มพูดต่อ
          " มันอยู่ในมือฉันแล้ว... "
          " หมายความว่าไง!? "
          " อยากรู้ก็สร้างมันให้เสร็จสิ แล้วเราจะเจรจาเรื่องนั้นกันอีกที "
          " .... "
          โทนี่ไม่ยอมพูดอะไรต่อ ตอนนี้เขากำลังคิด...

          ' มันต้องจับจาวิสได้แน่ๆในขณะที่เรากำลังพยายามเรียกจาวิสให้มาตามเส้นช่องทางของอินเทอร์เน็ต '

          ' มันรู้ว่าผมจะทำอะไร มันเดาทางได้หมด มันได้เปรียบในทุกๆด้านจนตอนนี้มันมืดแปดด้านไปหมด ผมคงไม่มีทางเลือกอื่น '


          โทนี่สร้างร่างอัลตรอนจนสำเร็จในเวลา3วันตามที่อัลตรอนกำหนดไว้ อัลตรอนที่ดูจะตื่นเต้นกับร่างของตัวเองนั่นไม่ได้สนใจฟังเสียงของโทนี่เลย เขาเอาแต่ก้มหน้าก้มตาเช็คของตรงหน้า
          " ฉันทำได้แล้ว นั่นร่างของแก "
          " ทำงานได้ดีนี่ ตามแบบที่คิดไว้ อืม.. "
          " เรื่องจาวิส... "
          " แน่นอนตามสัญญาฉันจะปล่อยจาวิสให้ "
          " แล้วแกก็จะ... "
          " ตรงนี้มันต้อง... "
          อัลตรอนกำลังจะทำการเคลื่อนย้ายตัวเองเข้าไปในร่างอย่างไม่สนใจเสียงรอบข้างนั่นกำลังก้มไปหยิบสายส่งต่อสัญญาณมาพยายามเสียบให้มันเข้าที่เข้าทาง แต่ด้วยท่าทางเลิกละของอัลตรอนทำให้โทนี่อดรนทนไม่ได้
          " เฮ้อ... "
          เขาถอนหายใจ พลางเดินเข้าไปช่วย
          " นั่งสิ "
         
          ' มันต้องไม่ทำตามสัญญาแน่... '


          ในจังหวะที่อัลตรอนกำลังย้ายร่างโทนี่ก็หยิบเครื่องช๊อตไฟฟ้าแรงสูงที่ทำขึ้นมาเพื่อทำลายระบบอัลตรอนที่สร้างมาโดยเฉพาะไว้ในมือ ในตอนที่โทนี่เดินเข้าไปใกล้อัลตรอนก็พูดออกมา
          " พอฉันย้ายร่างเสร็จ จะไปส่งแกที่เดิมที่พามา "
         
           ' นี่ฉันคิดบ้าอะไร...จริงๆอัลตรอนก็ไม่ใช่คิดได้แต่เรื่องชั่วๆซักหน่อย '

          โทนี่วางมือลงก่อนจะเก็บเครื่องช๊อตนั่นไว้ที่หลังกางเกงเหมือนเดิม เขายืนรอจนอัลตรอนย้ายร่างสำเร็จ อัลตรอนที่อยู่ในเกราะไอออนแมนก็กลายเป็นร่างสมบูรณ์ที่ดูใหญ่กว่าเดิม ทั้งตัวเป็นไวเบรเนี่ยมชั้นดีสีเงินเงา ร่างนั่นสูงใหญ่กว่าโทนี่เป็นสองเท่า จนโทนี่ที่ตัวเล็กอยู่แล้วยิ่งดูเล็กไปกว่าเดิม
          อัลตรอนลุกขึ้นมาพูด
          " แกจะไปที่ไหน "
          " ถ้าเป็นไปได้... "
          ไม่ทันที่โทนี่จะพูดจบ อัลตรอนกลับคว้าเครื่องช๊อตไฟฟ้าของโทนี่มาแล้วช๊อตไปที่โทนี่เต็มๆจนร่างกายสั่นระริก อัลตรอนใช้อีกมือนึงที่ว่างสอดนิ้วไปในปากอีกคนเพื่อกันไม่ให้กัดลิ้นจนตายไปซะก่อน จนในที่สุดร่างคนตรงหน้าหยุดนิ่งไม่ไหวติงและกำลังอ่อนยวบลงก็ถูกแขนอัลตรอนคว้าลำตัวไว้พลางพาดลำตัวอีกคนไว้บนบ่า
          " แกมันโง่ "

 
          .
          .
          .
          .
         
 
          " อ๊าา!... "

       
          ' ร้อน... '
         

          " อ๊าาาอ๊าา!! "

         
          ' เจ็บไปทั้งตัวเลย '
         

          " อื้ออ อ๊าา "

           
" ทำหน้างงทำไม เสียงแกไง สตาร์ค ฟังดูดีใช่ไหม? "
          " อ๊าา!! "

            ' ไม่จริง....!! '    
   

          " ลืมตาขึ้นมาดูสภาพตัวเองก่อนสิ ฮึฮึ "
          " อือ อ๊าา.. "
          ร่างอัลตรอนที่กำลังรุกเร้าเข้าควบคุมอีกคนไว้อย่างง่ายดาย กับร่างบางที่กำลังลืมตาขึ้นมาดูความโสมมของตัวเองก่อนจะรู้ตัวอีกทีเขาก็ได้แต่โอดครวญร่ำร้องพร้อมเอามือทั้งสองข้างที่ยังพอมีแรงมาปิดตาตัวเอง ทั้งเพื่อปิดบังน้ำตา และเพื่อปกปิดความน่าอับอายนี้เอาไว้ไม่ให้เห็นไปเกินกว่าที่จะรับได้
          " ข้างในแกมันกำลังตอบรับอย่างดีเชียวล่ะ ดูเหมือนว่าแกเองก็คงจะ เคย...สินะ "
          " อย่ามาพูดบ้าๆแบบนั้นนะ ! "
          " แล้วนี่อะไร หืม? มันกำลังรู้สึกดีไม่ใช่หรอ? "
          " หยุดพูด !! "
          " ยิ่งแกบอกฉันยิ่งอยากจะพูดนะ ฮึฮึฮึ "
          " อึก... "
          โทนี่กลับสงบปากสงบคำ แต่ดูเหมือนอัลตรอนจะไม่ชอบใจเอาซะเลย เขาเลยเปลี่ยนอริยาบทในทันที เขาผลิกตัวเองลงไปนั่งพลางผลิกอีกคนขึ้นมานั่งบนต้นขาของเขาโดยที่ยังคงควบคุมอีกคนอยู่ อัลตรอนขยับขยายอย่างไม่ลดละ เขาทำทุกอย่างเพื่อให้อีกคนขอร้องให้เขาหยุด เพราะเขากลับรู้สึกดีที่ได้ยินอีกคนรู้สึกทรมาณจนต้องร้องขอชีวิต
          " อ๊าา!! พอ..หยุด!! "
          " มันใหญ่ขึ้นหรือเปล่า ? "
          อัลตรอนพูดพร้อมแนบใบหน้าเข้ากับอีกฝ่าย มือทั้งสองจับล๊อกต้นแขนเรียวของอีกคนไว้ไม่ยอมรามือ
          " อ๊า! พูดบ้าอะไร!? "
          " ตอบมาสิ  มันดีใช่ไหม? "
          " ไม่! "
          " แบบนี้ก็ไม่งั้นเหรอ? "
          อัลตรอนขยับเร็วขึ้น
          " อ๊าา!! ไม่! "
          " แล้วแบบนี้ล่ะ ? "
          " เลิกเล่นบ้าๆซักที แกจะถามอีกกี่ครั้งฉันก็จะตอบว่าไม่ ! "
            " มันทำให้ฉันรู้สึกท้าทายนะรู้ไหม ? "

          ' ดูสภาพฉันตอนนี้สิ...ไม่กล้า...จะไปเจอหน้าใครได้อีกต่อไปแล้ว '

          " ไม่พูดซักหน่อยละหือ... ถ้าแกพูดว่ารู้สึกดีฉันอาจจะหยุดทำนะ "
          อัลตรอนปล่อยร่างที่หมดพิษสงนั่นลงนอนคว่ำลง ก่อนตัวของมันเองจะลงไปนั่งเเนบชิดเอวนั่น มือข้างซ้ายเย็นเฉียบของมันโลมเล้าไปทั่วตัวของอีกคนที่ไม่ยอมพูดอะไรมานานได้แต่หายใจหอบติดต่อกันไม่ยอมหยุด
          แต่แล้วก็เหมือนเป็นเเรงฮึดสุดท้ายของโทนี่ที่พยายามพูดพร้อมมองขวางไปที่อีกคน
          " แต่แกก็จะไม่ปล่อยฉันกับจาวิสไปอยู่ดี "
          " พูดอะไรดูใจร้ายใจดำแบบนั้นกัน ฉันปล่อยจาวิสของแกไปตั้งนานแล้ว "
          " ห้ะ !? "
          โทนี่มีท่าทีตกใจเล็กน้อย เขาหวังว่าระบบที่เขาทำไว้จะทำงานเมื่อจาวิสถูกปล่อย แต่มันกลับไม่ทำงาน นั่นทำให้เขารู้สึกอ่อนเพลียไปมากกว่าเดิม
          " แต่ดูทีท่าแล้วไม่เห็นจะมาช่วยแกเลยนี่ เเย่จังเลยนะ ฮึฮึฮึ "
          อัลตรอนกำลังรู้สึกสนุกที่ได้ปั่นหัวคนตรงหน้าที่กำลังจนมุม ทั้งร่างที่บอบช้ำเกินกว่าจะขัดขืน และไม่สามารถหนีได้

          " แกยังไม่บอกเลยว่ารู้สึกดีหรือเปล่า ? "
          " ... "
          " ใครใช้ให้แกหลับกันห้ะ! "
          อัลตรอนถึงกับอารมณ์เสียที่อีกคนกลับหลับไปเพราะทนพิษบาดแผลไม่ไหว
          " อ๊ะ ! "
          " บอกมาสิ "
          อัลตรอนถามย้ำทั้งๆที่อีกคนยังไม่ทันได้ตั้งตัว โทนี่ได้แต่ทำหน้ามึนปนสงสัยก่อนจะนึกออกถึงเสียงตวาดเมื่อสักครู่ เขาขยับตัวเล็กน้อยพลางพูดออกมาด้วยน้ำเสียงประชดประชันสายตาเขาดูก้าวร้าวขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด
          " ยังจะต้องให้ฉันทำอะไรอีก แกก็ได้ทุกอย่างแล้วนี่ เเกขืนใจฉัน ! ไอ้วิปริต ! "
          อัลตรอนต่อยไปที่ท้องของอีกคนอย่างรุนแรงเเละรวดเร็ว
          " อุ๊ค !! "
          " คำพูดของแกมันไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกโกรธหรอก แต่ที่ทำก็แค่รู้สึกไม่เห็นด้วยกับที่แกบอกว่าฉันขืนใจ "
          " อึ๊ก.. "
          " แกก็ต้องการพอๆกับฉันไม่ใช่หรือไงกัน ? หรือจะบอกว่าไม่จริง ฮึฮึฮึ "
          อัลตรอนกำลังยั่วโมโหคนตรงหน้าเพียงเพราะว่าเขารู้สึกสนุกที่ได้เห็นอีกคนลุกฮือขึ้นมาสู้เสียมากกว่าอยู่นิ่งๆสงบปากสงบคำ
          " นั่นเพราะแกขังฉันไว้ แกจับจาวิส แกไม่ทำตามสัญญา "
          โทนี่ตวาดเสียงดังอย่างไม่พอใจ เขาแทบจะพูดไปร้องไห้ไป เพราะสิ่งที่เจอมาก่อนหน้านี้มันเเบจะทำให้เขาเป็นบ้าอยากจะตายไปแต่อัลตรอนก็เข้ามาขวางเสียทุกครั้งซะจนแทบจะคลั่ง
          " แต่นั่นก็เป็นเพราะแกอีกนั่นล่ะสตาร์ค อันที่จริงเครื่องช๊อตที่แกทำมาเพื่อทำลายฉันโดยเฉพาะมันก็เจ๋งดีนะ อยากจะลองใช้ซักหน่อย หวังว่าแกคงไม่ว่าอะไรฉัน อ่อ ถึงจะว่าฉันก็ไม่เปลี่ยนใจจะใช้มันกับแกหรอกนะ "
          อัลตรอนคืบคลานเข้ามาใกล้ร่างอีกคนที่กำลังถอยหลังอย่างสุดชีวิต เขาควบคุมอาการกลัวของเขาโดยการกอดตัวเอง ยิ่งแบบนั้นอัลตรอนยิ่งรู้สึกชอบใจไม่น้อย
          " แกจะทำบ้าอะไร !? "
          " สิ่งประดิษฐ์ก็ต้องมีการทดลองจริงไหม? เอาล่ะฉันจะลองให้แกเองก็แล้วกันนะ "
          " อ๊ากกกก !! "
          โทนี่ร้องลั่นเพราะความเจ็บปวดที่เเทรกซึมผ่านร่างไปทั่วร่างกาย อัลตรอนใช้เครื่อช๊อตช๊อตไปที่ต้นคออีกคน ร่างของโทนี่ดิ้นพรากราวกับกระเเสไฟฟ้าที่กำลังเคลื่อนไหวอยู่ในร่างก็ไม่ปาน อัลตรอนไม่ยั้งมือ แม้กระทั่งอีกคนกำลังพยายามกัดลิ้นตัวเองอัลตรอนก็ใช้นิ้วชี้และกลางของเขาจับเอาไว้ไม่ให้คนตรงหน้าตายไปซะก่อนที่เขาจะทรมาณให้สาสมกับที่ตั้งใจไว้
          " แฮก...แฮ่ก... "
          อัลตรอนวางมือก่อนจะเข้าไปแนบใกล้ชิดอีกคนตรงหน้าที่กำลังนอนแผ่ร่างเปลือยบนพื้นเย็นเฉียบนั่นด้วยแววตาเลื่อนลอยเต็มที
          " เป็นยังไงบ้างกับสิ่งประดิษฐ์ของแกล่ะ ฮึฮึฮึ มันดีใช่ไหม? เมื่อครู่แกเกือบจะกัดลิ้นตัวเองไปพบปรโลกซะเเล้ว "
          อัลตรอนหัวเราะอย่างสนุกสนานกับการกระทำของตนเอง
          " แล้วทำไมแก..ไม่ปล่อยให้ฉันตายซักที "
          โทนี่ที่พยายามพูดออกมาให้ฟังพอรู้เรื่องนั่นจิกตามองอีกคนไม่วางตา
          " ถ้าอยากได้คำตอบแกจะต้องมีสิ่งตอบแทนนะ "
          " แกยังจะเอาอะไรจากฉันอีก ! "
          " เป็นของฉันซะสิ... "
          สิ้นเสียงอัลตรอน ความเงียบก็เข้ามาครอบงำอยู่ซักพัก จนกระทั่งโทนี่พูดออกมาเบาๆพร้อมกับขมวดปมคิ้วของเขา
          " แกหมายความว่ายังไง "
          " แกเข้าใจความหมายดีอยู่แล้ว ตอบมาสิ ถ้าอยากได้คำตอบก็ตอบตกลงซะ ถ้าไม่อยากจะได้ก็ตอบไม่อย่างที่เคยพูดมาก่อนหน้านี้ หลังจากนั้นฉันก็จะทรมาณแกจนแกต้องร้องขอชีวิตและถวายชีวิตให้กับฉัน "
          อัลตรอนพูดพร้อมกับเดินไปเดินมาไปทั่วราวกับวัดใจคนตรงหน้า ว่าเขาจะเลือกถวายชีวิตอันแสนอัปยศหรือเลือกจะตายอย่างไร้ศักดิ์ศรี
          " ตกลง... "
          โทนี่พูดทั้งๆที่ยังก้มหน้าก้มตา เขาไม่ได้อยากตอบแบบนั้น แต่การที่เขาตอบตกลงแปลว่าเขาจะต้องมีแผนสำรองอยู่ในหัวเสมอ นี่อาจจะเป็นทางที่เขาเลือกเป็นอย่างดีที่สุดเเล้ว
          " ฉลาดนี่คุณสตาร์ค ฮึฮึฮึ ที่ไม่ยอมปล่อยให้แกตายเพราะว่าแกเป็นของฉันแล้ว และแกจะต้องทำตามที่ฉันต้องการ อย่างเช่น... "
          อัลตรอนพูดจบก็นั่งบนบัลลังค์สีเงินสวยที่มีขนาดพอดีกับตัวพลางยกขาข้างนึงพาดไปที่ผนักวางแขนก่อนจะพูดออกมา
          " จัดการนี่ให้ฉันทีสิ ฉันรู้แกเคยทำให้กับคนอื่นมาก่อน อ๊ะ เหมือนฉันจะอ่านใจแกได้นะ ทหารหนุ่มผมบลอนด์หรือเปล่าคุณสตาร์ค...?? "
          " หยุดพูดถึงหมอนั่นนะ ! "
          " แทงใจดำสินะ มนุษย์ช่างบอบบาง ไม่ใช่แค่จิตใจ แต่ร่างกายก็เช่นกัน "
          ในขณะที่โทนี่เคลื่อนตัวเข้าไปใกล้อัลตรอนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้บัลลังค์ อัลตรอนก็ไม่หยุดเล้าโลม เข้าใช้มือมืออย่างชำนาญช่ำชองราวกับมนุษย์คนหนึ่งเพียงแค่ร่างกายไม่ใช่ มือข้างหนึ่งของเขาลูบคลำสะโพกแน่นนั่นอย่างชำนาญการ โทนี่ไม่ได้ขังขืนราวกับรู้ดีว่าขัดขืนไปก็มีแต่ผลเสีย
          ร่างบางนั่งค่อยๆก้มตัวแล้วชันเข่าใกล้ๆอีกคนที่นั่งอยู่สูงกว่า จนใบหน้าของเขาอยู่ตรงกับตรงนั้นจนกระทั่งเขาค่อยๆอ้าปากไล้ตั้งแต่โคนจรดปลาย ขบเม้มอย่างค่อยๆ คงเป็นเพราะเขาไม่ได้อยากจะทำมัน แต่มันจำเป็น เมื่อเริ่มได้ซักพัก
          " มานั่งตรงนี้สิ "
          อัลตรอนชี้ไปที่ขาข้างซ้ายของตัวเองเชื้อเชิญให้อีกคนขึ้นมานั่งตรงนั้น น้ำหนังของโทนี่ไม่ได้เป็นอุปสรรค์ให้กับอัลตรอน แม้โทนี่จะล้มทับเขาเขาก็ไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไรเลยแม้แต่น้อย
          โทนี่ที่เงียบไปพักใหญ่ก็ลุกขึ้นมานั่งตามที่ถูกเชิญ ไม่ทันได้ทำท่าทีอะไรอัลตรอนก็วางมือข้างซ้ายของเขาเข้าโอบหลังของอีกคน มือขวาลูบไล้ไปยังผิวกายสีน้ำผึ้งนั่นอย่างโหยหา ถึงแม้ว่าเขาจะสัมผัสมันมาเป็นแรมวันแล้ว แต่มันก็ไม่ได้เพียงพอต่ออัลตรอนเลยซักนิด ร่างกายอ่อนเพลียนั่นแทบจะไม่อยากรองรับอะไรแล้วแต่กลับกลายเป็นว่าร่างกายยังคงตอบรับตัณหานั่นอย่างไม่ยอมลดละเสียที
          ตามด้วยอัลตรอนที่ขยับสะโพกอีกคนให้เข้ามาใกล้พลางซุกไซร้ไหล่คนตรงหน้าโดยไม่พูดพร่ำทำเพลงใดๆ เวลาผ่านมาได้ไม่นานนักอัลตรอนกลับหยุดชะงักตัวเองกระทันหัน โทนี่เห็นดังนั้นเขาก็ค่อยๆผละตัวเองออกมาจากร่างใหญ่ตรงหน้าก่อนจะตามมาด้วยมือของเขาที่กำลังถืออะไรบางอย่างในมือ
          อัลตรอนที่แทบไม่ต้องประมวณผลก็รับรู้ได้ทันทีที่เห็นท่าทางดูมั่นใจของอีกคนที่กำลังยืนถือเจ้าสิ่งที่เรียกว่าระบบปฏิบัติการณ์ของอัลตรอนอยู่ในมือ
          " นะ...นี่แก!? "
          "
แกมันน่ารังเกียจ "
          " สตาร์ค ! แกมันขี้แพ้ ! "
          " ขยับตัวเองให้ได้ก่อนเถอะ "
          " ฮึ่ย ! แกไม่มีวันหนีออกไปจากที่นี่ได้ ไม่มีวัน! "
          เขาเดินออกมาจากตรงนั้นเงียบๆพลางหาผ้าจากแถวๆนั้นที่ใหญ่พอจะคลุมตัวของเขาได้พลางเดินไปข้างหน้าอย่างไร้จุดหมาย ราวกับว่าที่นี่เป็นห้องปิดตายขนาดใหญ่ใต้ติด พื้นที่ทั้งหมดเป็นสีดำทึบไร้ผู้คน พื้นเย็นเฉียบราวน้ำแข็งจับมาหลายปี เมื่อสังเกตุดูก็ได้พบว่าเพดานไม่ได้อยู่สูงเกินกว่าที่จะเอื้อมถึง ทั้งยังมีความชื้นสูง สตาร์คที่เดินไปเรื่อยๆนั่นพยายามคิดหาวิธีการออกไปจากที่นี่
          แต่ภายในใจก็ยังคงตัดพ้อตัวเองที่หากไม่มีเกราะเขาเองก็ไม่มีเเรงหรืออะไรเพียงพอจะไปสู้ใครได้ ทั้งยังช่วยตัวเองให้หลุดพ้นจากอะไรแย่ๆได้อีก ในใจที่สับสนและยุ่งเหยิงนั่นยังไม่แพ้กับร่างกายที่ถูกกระทำอย่างรุนแรงนั่นไม่ได้
          เดินไปเรื่อยๆเขากลับยิ่งรู้สึกได้ถึงแรงกดดัน ทั้งไม่รู้ว่าข้างหน้าจะเป็นอะไร ข้างหลังอัลตรอนจะตามมาทันไหม
         
          ' จะบ้าตายอยู่แล้ว ! '

          จนท้ายที่สุด เขาหมดแรงที่จะเดินต่อไปข้างหน้า เท้าของเขาถูกน้ำแข็งกัดจนเดินไม่ไหว สติที่เริ่มเลือนลางเพราะอากาศที่ไม่ถ่ายเท กับร่างกายที่หนาวเกินกว่าที่จะต้านทานไหว เขาทรุดฮวบลงกับพื้นเย็นนั่นก่อนจะเอนกายนอนบนนั้น สายตาพลางมองไปยังเพดานสีดำสนิท ในหัวของเขาเต็มไปด้วยเรื่องราวต่างๆมากมายในอดีต ย้อนมาจนถึงตอนนี้
          เขาได้แต่คิด...

          ' ฉันจะมาตาย...เพราะเรื่องแบบนี้น่ะหรอ...? จะว่าไปก็เหมาะสมดีนะ...ตายเพราะไร้ทางออก ตายเพราะไม่มีแรงจะสู้ มันก็สมเป็นฉันดี... '

         
" ไม่เป็นไรนะผมจะอยู่ข้างๆคุณเอง "


          ' แต่ก่อนจะตาย ทำไมฉันต้องคิดถึงหมอนั่นด้วย เกลียดคำพูดโกหกของหมอนั่นที่สุดเลย! '

          " ผมจะปกป้องคุณไม่ว่าจากอะไรก็ตาม "

          ' จะปกป้องฉันงั้นหรอ? ฉันมันโง่เองที่ไปหลงเชื่อคำพูดลอยๆของหมอนั่น พอกันที... '
    
          " ผมรักคุณ.. "

          ' ในชีวิตนี้ฉันคงเชื่อใจใครไม่ได้อีกแล้วใช่ไหม... '

          " สตาร์ค..!? "
         
          ' ไม่อยากจะ...มีชีวิตอยู่ต่อไปเเล้วใครก็ได้ช่วยทำให้มันจบลงที '
         
          .
          .
          .

          กลิ่นกายที่คุ้นเคย กับสัมผัสแปลกประหลาด หรือว่าเราจะตายแล้วจริงๆ...น่าแปลกที่กลับรู้สึกอบอุ่นขึ้นมากกว่าจะหนาวขึ้นกว่าเดิม
          สงสัยคงโดนปลูกฝังให้คิดว่าสวรรค์มันคงจะหนาวกว่าที่เป็น แต่ถ้าอุ่นแบบนี้ก็ไม่ได้ไม่อยากหรอกนะ รู้สึกเหมือนถูกกอดโดยพระเจ้า โอบกอดที่ยากจะอธิบายเป็นคำพูด อยากจะอยู่แบบนี้ตลอดไปเลย...

  
       " นายครับ ! นาย... "
          " เฮือก...! "
          ผมสะดุ้งขึ้นมาเพราะเหมือนจะได้ยินเสียงใครบางคนเรียก นั่นก็เป็นเรื่องจริง จาวิสที่อยู่ในร่างหุ่นเกราะไอออนแมนกำลังเรียกผมที่กำลังอยู่บนเตียงที่คล้ายๆเตียงพักฟื้นแบบงงๆ
          " เจ้านายฟื้นแล้ว นอนลงเถอะครับ ผมจะเช็คอัตราการเต้นของหัวใจอีกซักพักว่าปกติดี "
          " จาวิส ? "
          " ครับนาย "
          " ฉันยังไม่ตาย ? "
          หรือนี่เป็นสวรรค์ ? ฉันชักจะไม่แน่ใจเเล้วนะ สรุปว่านี่ฉันยังไม่ตายจริงๆสินะ ก็ไม่ได้ดีใจหรือเสียใจหรอกนะ แค่ประหลาดใจซะมากกว่า คนเขาเตรียมใจไว้แล้วพอมาเจออะไรแบบนี้มันต้องแปลกใจสินะ
          " แน่นอนครับ "
          " นายมาช่วยฉันทันงั้นหรอ ? "
          " อันที่จริงไม่ทันหรอกครับ เพียงแค่มีคนช่วยผมออกตามหาอีกแรงแล้วก็จัดการเรื่องของไฮดร้าเรียบร้อยแล้ว ภารกิจสำเร็จเสร็จสิ้นครับนาย "
          ภารกิจเสร็จสิ้น...หรือว่าเป็นเขา...?
          " จาวิสใครมาทำภารกิจแล้วใครช่วยนายตามหาฉัน? "
          " คือ... "
          " บอกมาสิจาวิส ฉันอยากจะรู้ว่าเขามาหรือเปล่า ความรู้สึกนั่นต้องเป็นเขาแน่ๆ "
          " ไม่ใช่เขาหรอกครับ... "
          ไม่...ไม่ใช่งั้นหรอ...
          " เพราะงี้สินะนายถึงไม่ค่อยอยากจะบอกฉัน ช่างเถอะ ถ้าไม่จำเป็นสำหรับฉันก็ไม่ต้องบอก... "
          ผมที่กำลังตัดพ้อพลางลุกขึ้นจากเตียงก็ถูกมือของชุดเกราะนั่นคว้าเอาไว้ทันควันจนผมต้องหันไปสนทนาต่อ
          " เป็นเรื่องสำคัญที่ต้องบอกครับ "
          " ก็ว่ามาเลยจาวิส ตอนนี้ไม่มีอะไรทำให้ฉันรู้สึกแปลกใจได้อีกแล้วล่ะ "
          " คนที่มาช่วยคุณทำภารกิจกับช่วยตามหาคุณ
winter soldier ครับ "
          แปลกใจที่สุดในชีวิตผมแล้วล่ะ !


ULTRON (2) END .
ตอนนี้จะเชื่อมต่อไปเรื่อยๆนะคะ ส่วนจะเป็นตอนไหนนั้น โปรดติดตามชมตอนต่อไปได้เร็วๆนี้คะ <3
NEXT UNIT BUCKEY/STEVE x TONY. too the long long way.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

107 ความคิดเห็น

  1. #104 Pepper_S (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 11:34
    ซาดิสมาก อัลตรอนแล้วคือตัวใหญ่กว่านีนี่ตั้งสองเท่า omg

    น้องงงง
    #104
    0
  2. #91 micupcake16 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 00:13
    อัลตรอนใจร้ายมากก ชอบโทนี่ก็ถนอมโทนี่หน่อยจิ
    #91
    0
  3. #58 ★Nya~LaZy★ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2559 / 07:31
    ผีบ้ามากอ่ะนังอัลตรอนนน นังผี ฮือออ ทำร้ายโทนี่เขาได้ไง แกอยากได้เขาแกก็บอกไปดีๆสิ เดียวตีตายเลย โทนี่อ่อนแอนะ น่าทะนุทะนอมขนาดนั้น แล้วพี่บัคกี้คือไรคะ มาทำอะไรรรร นี่มัน อัลตรอนไอรอนค่ะ ยังไม่ถึงคราวพี่พระเอกน้องจะไม่เชียร์ค่ะ แม้ในใจลึกๆจะอยากให้หลายp ก็ตาม แฮ่กๆๆๆๆ /โดนตบ
    #58
    1
    • #58-1 AI(จากตอนที่ 5)
      14 มิถุนายน 2559 / 13:18
      อ่าวว เขาซึนตามคนสร้างบอกดีๆไม่ได้คะ5555 พี่บัคกี้เป็นจุดเชื่อมตอนใหม่อย่าว่าบัคกี้พระเอกตอนใหม่ของเก๊านะ 5555 แน่นอนคะในไม่กี่ตอนข้างหน้า 3p จะเกิดขึ้น----
      #58-1
  4. #57 NPanlutan (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 20:00
    คุณพระคุณเจ้า !!!! winteriron ต้องมาค่ะ โอ้ยยยยยย

    นังอัลตรอนแกร้ายกาจมาก ทำร้ายคนดีของชั้นได้ยังไง โหดร้ายย ;_;
    #57
    1
    • #57-1 AI(จากตอนที่ 5)
      13 มิถุนายน 2559 / 22:21
      ใครบอกก อาจจะมาหลอกก็ได้นาาา อย่าโทาอัลตรอนเลยคะ โทษไรท์เถอะ 5555
      #57-1
  5. #56 kkkdaytv14 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 19:37
    แอร๊ยยยอัพแล้วววว ฟินอ่ะะะ นั่งยิ้มอยู่คนเดียวแล้วตอนนี้
    #56
    1
    • #56-1 AI(จากตอนที่ 5)
      13 มิถุนายน 2559 / 22:21
      ฟินกับควมรุนแรงหรอกหรอคะ //เฮือกกกสายSนี่นาา
      #56-1
  6. #55 1234 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 19:32
    นี่มันทางของชั้นนี่นาาาาาา winteriron จ๋าาาาามามะๆๆ เถื่อนไปอีกชอบอะโหดดี><~~รอๆๆๆอัพบ่อยๆน้าาา
    #55
    1
    • #55-1 AI(จากตอนที่ 5)
      13 มิถุนายน 2559 / 22:22
      สายSมาเอง 555 ไหน ใครบอกวินเทอร์ไอออน? อาจจะมาหลอกก็ด้ายยย
      #55-1
  7. #54 1234 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 19:31
    นี่มันทางของชั้นนี่นาาาาาา winteriron จ๋าาาาามามะๆๆ เถื่อนไปอีกชอบอะโหดดี><~~รอๆๆๆอัพบ่อยๆน้าาา
    #54
    0
  8. #53 kottonne (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2559 / 01:04
    ชอบอ่ะ แลดูรุนแรง ฮ่าๆๆๆ โทนี่ผู้บอบบางจะเป็นไงต่อนะ รอค่ะ
    #53
    1
    • #53-1 AI(จากตอนที่ 5)
      11 มิถุนายน 2559 / 07:41
      ชอบอะไรที่ดูรุนแรง หวายSMนะเราอะะะ //จิ้มๆ
      #53-1
  9. #52 sugarmale (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2559 / 23:09
    ไรท์สายซาดิสป่ะเนี่ยยยย โอยยย ฟินนน
    #52
    1
    • #52-1 AI(จากตอนที่ 5)
      11 มิถุนายน 2559 / 07:40
      ไรท์ป๊าวววววว//เสียงสูงแรงมาก
      #52-1
  10. #48 kkkdaytv14 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2559 / 20:32
    อ้าก(?) อยากอ่านต่ออ่า หลังจากที่ไม่ค่อยมีเวลาเข้ามาอ่าน(ขี้เกียจ) ก็ได้อ่านแล้ววว ป๋าน่าสงสาร..โถ่ๆ ฮรืออT~T รอจ้า
    #48
    2
    • #48-1 AI(จากตอนที่ 5)
      6 มิถุนายน 2559 / 07:39
      ทำไมขี้เกียจอ่านละคะ 5555 ใกล้มาต่อแล้วคะ รอซักหน่อยน้า
      #48-1
    • #48-2 AI(จากตอนที่ 5)
      6 มิถุนายน 2559 / 07:40
      ทำไมขี้เกียจอ่านละคะ 5555 ใกล้มาต่อแล้วคะ รอซักหน่อยน้า
      #48-2
  11. #47 sugarmale (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2559 / 00:54
    ค้างงงฝุดๆๆๆ
    #47
    1
    • #47-1 AI(จากตอนที่ 5)
      6 มิถุนายน 2559 / 07:40
      ต้องค้างๆถึงจะสนุกกกก
      #47-1
  12. #44 Silver_Wolf (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2559 / 11:43
    รออออออออออน้าาาาา
    #44
    1
    • #44-1 AI(จากตอนที่ 5)
      27 พฤษภาคม 2559 / 21:38
      จ้วบบบ(?)
      #44-1
  13. #43 ★Nya~LaZy★ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2559 / 22:34
    นั่งรอแบบรัวๆ ฮืออออ อัลตรอนอย่าทำไรเจ๊รุนรงนะ
    #43
    1
    • #43-1 AI(จากตอนที่ 5)
      27 พฤษภาคม 2559 / 21:38
      ไม่รุ่นแรงไม่ใช่แนว อุ้ยยย--- ขอโทษด้วยคะที่ออกจะรุนแรงไปซักนิด จะเขียนเตือนไว้ให้ก่อนอ่านนะคะ
      #43-1
  14. #42 1234 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2559 / 21:28
    เอาแล้วๆๆๆ><
    #42
    1
    • #42-1 AI(จากตอนที่ 5)
      27 พฤษภาคม 2559 / 21:37
      ไรท์ออกทะเลแล้วตอนนี้---
      #42-1