FIC :: STEVExTONY :: U KNOW WHO I AM.

ตอนที่ 4 : [2] สวัสดีนี่คือโทนี่ สตาร์คผู้โดนล้างสมอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 790
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    11 ธ.ค. 58



               ถ้าหากจะเปรียบเทียบผมกับคนอื่นๆแล้วล่ะก็ ผมมีหลายอย่างที่แตกต่างออกไป


                คุณคิดว่าอะไรที่ทำให้คุณแตกต่างล่ะ..? ‘


                พิธีกรสาวชื่อดังที่ได้ชื่อว่าคุ้ยข้อมูลอันเป็นเป็นส่วนตัวของเซเลปชื่อดังมาได้ทะลุไปถึงอดีตยันอนาคตนั่นกำลังถามด้วยน้ำเสียงสุดสดใสเปรมปรีไม่น้อย ใบหน้าของคนที่ถูกถามนั่นยิ้มกรุ่มกริ่มราวกับเห็นเรื่องที่กำลังคุยอยู่นี่เป็นเรื่องน่าสนุกไม่น้อยเลยทีเดียว ไม่นานเขาก็ตอบคำถามสั้นๆนั่นแบบสั้นๆ


                ความบ้ายังไงล่ะ… ‘


                สตาร์คตอบแบบติดตลก ก่อนยิ้มร่ากวาดสายตาไปทั่วห้องส่ง โบกมือร่าเริงราวเด็กอนุบาลไม่เคยออกทีวี


                ถ้าไม่บ้าก็ไม่ใช่ผมหรอก….


            บรรยายโดย โทนี่


                จู่ๆทำไมบทสัมภาษณ์นี่ถึงเข้าหัวมาซะเฉยๆแบบนี้ซะงั้นล่ะ ไม่ได้พิศวาสพิธีกรคนนี้เสียหน่อย เหมือนจะน่ากิน แต่จริงๆแล้วไม่ได้น่ากินเลยซักนิด


                “ คุณสตาร์คต้องการระบบรักษาความปลอดภัยเพิ่มเติมไหมครับ?


                จาวิสที่พึ่งคำนวณอะไรบางอย่างให้ผมนั่นกำลังเตือนผมให้ตั้งระบบรักษาความปลอดภัยเพิ่ม ซึ่งตามจริงแล้วผมไม่ได้ต้องการมันเลยซักนิด บอกตามตรงนะ ว่ายังไงซะผลงานครั้งนี้ก็คงไม่ผิดพลาด….มั้งนะ….


                “ไม่ จาวิสนายไม่เชื่อมือฉันหรือไงกันหืม?


                “ เข้าใจแล้วครับคุณสตาร์ค “


                จาวิสที่เหมือนเป็นผู้ช่วยผมยอมที่จะสงบปากสงบคำ แทนที่จะพูดเตือนเป็นล้านๆครั้งเหมือนเมื่อก่อน นั่นทำให้ผมอดที่จะสงสัยไม่ได้


                “ เป็นอะไรจาวิส นายดูไม่ปกตินะ “


                ผมเดินลงมาจากแผงควบคุมนั่นก่อนจะคว้าน้ำเขียวอื๋อในกระป๋องนั่นออกมาดื่มพร้อมกวาดสายตามองไปที่เครื่องมือขยัน(โทนี่เรียกแบบนี้)ที่กำลังทำตามคำสั่งที่เขาสั่งมันไปเมื่อสามสิบนาทีก่อน


                “ ผมก็คิดว่าผมเองไม่ค่อยปกติครับคุณสตาร์ค ถ้าเป็นไปได้ผมอยากจะเช็คระบบตรวจสอบไวรัส “


                “ ไว้ฉันจะจัดการให้นายแน่จาวิส หลังจากฉันทำงานคราวนี้สำเร็จ “

                ผมพูดพลางหยิบปฏิกรณ์อาร์คขนาดเล็กที่อยู่ตรงหน้าผมวางไว้ตรงๆที่ผมคิดว่าน่าจะหยิบได้ง่ายที่สุดก่อนวางตัวลงบนเก้าอี้นุ่มๆน่านั่ง ถอดเสื้อออกพลางเอาสายไฟระโยงระยางนั่นโยงไว้ตามตัวเพื่อความปลอดภัยพื้นฐาน ผมรู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก หากงานนี้สำเร็จ ผมจะได้สร้างสิ่งใหม่ๆให้โลกที่แสนหน้าเบื่อนี่ได้เสียที

                 บรรยายโดยไรท์เตอร์

                 โทนี่โยงสายตรวจคลื่นหัวใจเสร็จก็รีบร้อนถอดเครื่องปฏิกรณ์อาร์คที่อกตัวเองแล้ววางบนชั้นวาง มืออีกข้างคว้าไปจะหยิบอันใหม่มาใส่โดยเร็ว แต่ทว่าสายตรวจคลื่นหัวใจเจ้ากรรมนั่นดันรั้งตัวเขาไว้ทำให้เขาขยับตัวได้ยาก โทนี่พยายามขยับตัวให้เข้าใกล้สิ่งที่ตนจะหยิบ แต่ด้วยความรีบร้อนของเขา ทำให้ตัวเขากลิ้งตกลงจากเก้าอี้

                 " อึก..! อ่าโธ่เอ๊ย! "

                โทนี่บ่นในใจก่อนพยายามเคลื่อนตัวเองให้ใกล้ขึ้น ขาเขาพยายามลุกขึ้นยืน แต่ด้วยพลังงานที่ถูกถอดออกเมื่อครู่ทำให้เเรงของเขาลดลงอย่างช่วยไม่ได้ มือของเขาที่กำลังพยายามดันตัวเองขึ้นมาจากพื้นเพิ่มไร้เรี่ยวแรง ใบหน้าของเขาเริ่มซีดเผือกเป็นสีขาวขุ่น ดวงตาเริ่มมองไม่เห็นสิ่งที่มอง และไม่นานนัก เขาก็แน่นิ่งพร้อมกับชีพจรที่หยุดเต้น จาวิสที่ไม่สามารถช่วยอะไรได้มากนัก ก็นึกถึงคนๆหนึ่งขึ้นมาจนได้

                 ห้องรับแขก

                 " ไม่เคยรู้สึกเหนื่อยเเบบนี้มาก่อนเลยนะนาตาชา... "

                 สตีฟถือโทรศัพสุดไฮเทคนั่นอย่างไม่คุ้นเคย เขาคุยอยู่กับนาตาชาเพื่อนร่วมงานสาวสวยของเขา

                 " ฮะๆ คงจะเกินที่คุณจะรับไหวแล้วสินะกัปตัน "

                 " ใช่ ผมไม่ไหวแล้วจริงๆ ผมยอมแพ้เลยนาตาชา "

                 สตีฟบ่นพลางถอนหายใจ คิ้วที่แทบจะชนกันของเขานั่นพันกันคลายไม่ออก

                 " งั้นฉันก็ไม่อยากจะฝืนคุณหรอกนะ กลับมาอยู่ที่ชิลก็แล้วกันถ้าคุณต้องการ งานนี้จบแล้วล่ะ "

                 " ขอโทษด้วยนะนาตาชาที่ผมรับงานนี้ไม่ได้จริงๆ"

                 " ฉันเข้าใจคุณกัปตัน ไม่มีใครเอาสตาร์คอยู่หรอก "

              " ผมคิดว่าผมเป็นพี่เลี้ยงเด็กเสียอีก..."

                 " คุณสตีฟครับ.... "

                 สตีฟกดวางสายทันทีทันใดที่ได้ยินเสียงของจาวิสพ่อบ้านระบบอัจฉริยะที่ฉลาดเกินว่าที่เขาจะรู้ได้ ไม่ทันที่สตีฟจะได้ถามถึงต้นเสียงนั่น จาวิสก็ตัดบนพูดขอความช่วยเหลืออย่างรวดเร็วทันที

                 " รบกวนช่วยคุณสตาร์คด้วยครับ "

                 " ฮะ...? ฉันหรอก "

                 สตีฟทำหน้ามึนก่อนเอานิ้วชี้มาที่ตัวเองแบบงงๆ

                 ' ก็แน่ละ หมอนั่นเนี่ยนะเรียกให้ฉันช่วย ผีเข้าหรือไงกันนะ แถมยังให้จาวิสมาขอให้ฉันช่วยเนี่ยนะ ไม่สมเป็นเขาเอาซะเลย '

                 สตีฟบ่นในใจ

                 " คุณสตาร์คทำการทดลอง แต่ผิดพลาด ได้โปรดรีบเถอะครับ "

                 " ทดลองผิดพลาด !! "

                 สตีฟได้ยินคำนั้นก็เหมือนสมองถูกช๊อตเป็น 10ครั้ง เขาวิ่งอย่างไม่รีรออะไรตรงดื่งไปยังที่ล่าสุดที่เขาเจอโทนี่ ก่อนกวาดสายตามองหาคนที่เขาจะมาช่วย และแล้วเขาก็ต้องเหมือนถูกช๊อตอีกครั้ง เขาเจอร่างเล็กนั่นนอนกองอยู่กับพื้นท่าทางเหมือนพยายามคว้าอะไรบางอย่าง ตาปิดสนิท ร่างที่หลายเป็นสีขาวซีด ดวงตาที่ปิดราวกับจะไม่มีทางเปิด ร่างที่อ่อนแรงเกินกว่าจะขยับได้ สตีฟประคองอีกคนไว้ในแขนนั่นก่อนสั่งเกตไปที่อกของอีกคนที่ไม่มีสิ่งที่คุ้นเคย

                " จาวิส ที่หน้าอกของเขาหายไปไหนน่ะ ?! "

                " อยู่บนโต๊ะครับคุณสตีฟ "

                " ขอบใจ...."

                สตีฟวางร่างนั่นอย่างเบามือ มือของเขาคว้าปฏิกรณ์อาร์คนั่นไว้ในมือก่อนรีบใส่เข้าไปในที่ๆควรอยู่ แสงจากปฏิกรณ์อาร์คค่อยๆสว่างขึ้น ความหวังที่คนตรงหน้าจะฟื้นขึ้นมามีไม่น้อย แต่กลับไม่เป็นไปตามที่สตีฟหวังเสียเท่าไหร่นัก ร่างตรงหน้านั่นยังคงแน่นิ่งไม่ไหวติงรวมถึงเสียงหายใจก็ตามที่

                ไม่นานสตีฟก็ฉุดคิดได้ เขาก้มลงต่ำ ปากเขาประกบเข้ากับปากอีกคน

                สตีฟกำลังพยายามผายปอดให้กับคนตรงหน้า

                ' จริงๆแล้วผมไม่ควรทำแบบนี้เลย '

                สตีฟบ่นในใจ แต่เขาก็ยังคิดว่าหากใครไม่ทำแล้วใครจะทำ หากปล่อยไว้นานกว่านี้ร่างตรงหน้าอาจจะไม่ตื่นมาอีกเลยก็เป็นได้ เขาได้แต่เพียงตั้งหน้าตั้งตาผายปอดต่อไป

               สตีฟสีหน้าเริ่มแย่ลงหลังจากที่เขาผายปอดมานานเกือบครึ่งชม. ลมหายใจของเขาหอบพร่าเพราะความเหนื่อย ริมฝีปากของเขาที่ช้ำระบมไม่แพ้กับคนที่นอนสลบอยู่ ด้วยความหวังที่เหลืออยู่น้อยนิดของเขาได้ดับลง สตีฟเลือกที่จะยอมแพ้ ก่อนพยายามพยุงร่างของคนตรงหน้าขึ้นแล้วพูดเบาๆ

              " ขอโทษนะจาวิส ... "

              สตีฟกำลังจะยกร่างนั่นขึ่้นแต่กลับสัมผัสได้ถึงมือของคนตรงหน้าที่กำลังพยายามขยับ สตีฟเห็นดังนั้นก็รีบวางคนตรงหน้าลงตรงเก้าอี้ข้างๆเขาก่อนมองร่างตรงหน้าอย่างตั้งหน้าตั้งตา

              ' ตื่นมาสิสตาร์ค.... '

              " อึก อ่า ! "

              โทนี่ที่กระพริบตาถี่เพื่อปรับสายตาให้เข้ากับแสงก่อนมือทั้งสองจะตะเกียดตะกายเช็คเครื่องปฏิกรณ์ที่หน้าอกว่ายังอยู่ดีก่อนหายใจโล่งอกพลางมองไปยังคนตรงหน้าที่ทำหน้าโล่งอกพอๆกัน

               " อะไร? ทำไมนายมาอยู่ที่นี่ "

               โทนี่ถามหน้ามึน

               " คุณไม่จำเป็นต้องรู้ รู้แค่ว่าผมช่วยคุณทันก็พอ "

              " ฮึ ตาแก่ใส่ชุดสีธงชาติเนี่ยอะนะช่วยฉันจาวิส.??"

              โทนี่กวาดสายตามองอีกคนอย่างเหยียดหยามตามสไตล์ของเขา

              " ครับเจ้านาย คุณสตีฟช่วยใส่เครื่องปฏิกรณือาร์คให้กับคุณรวมถึง... "

              "  ช่วยใส่เสื้อ !! "

              สตีฟพูดขัดจาวิสที่กำลังจะพูดเรื่องจริงที่เกิดขึ้นเมื่อไม่กี่นาทีที่่ผ่านมา ตีฟไม่อยากให้สตาร์ครู้เรื่องพรรคนั้นหรอกนะ มีหวังได้กลายเป็นแผลใจไปตลอดชีวิตแหงๆ

              " อ่อ... ขอบใจละกันนะ เอาล่ะต้องทำงานต่อแล้ว ใส่อันใหม่แล้วรู้สึกฟิตปึ๋งปั๋งเหมือนเกิดใหม่เลยแฮะ "

              โทรี่พูดพลางลุกขึ้นจากเก้าอี้ก่อนเดินไปยังโต๊ะทำงานตัวโปรด แต่ด้วยแรงที่ยังไม่คงที่ขาโทนี่อ่อนฮวยอย่างช่วยไม่ได้ สตีฟถึงกับต้องเข้าไปพยุงอีกคนเเต่กลับถูกปัดมือออก

             " ฉันเดินเองได้.... "

             สตีฟผู้หวังดีถึงกับฉุนขึ้นหัว ใบหน้าเขาบ่นบอกว่าเขาไม่ชอบใจอย่างมากกับการกระทำอันไม่มีความพอดีเอาเสียเลย

             " บางทีคนเราก็มีขอบเขตความอดทนที่จำกัดนะคุณสตาร์ค "

             " ......... "

             โทนี่ยืนยิ่งเงียบก่อนฟังเสียงฝีเท้าของอีกคนที่เกิดขึ้นไปด้านบน ทิ้งโทนี่ที่กำลังเหนื่อยอ่อนนั่นทำงานพร้อมทิ้งคำถามที่ค้างคาใจโทนี่ไม่น้อย

             " เจ็บ.... "







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

87 ความคิดเห็น

  1. #66 TATSUYAKIIIIVII (@TATSUYAKIIIIVII) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2559 / 12:14
    กำลังรู้สึกว่าซีเรียส แต่พอเห็นรูปประกอบแล้วยิ้มออกมาทันที

    ชอบที่กัปตันไม่อยากให้รู้ว่าช่วยโดยการผายปอด (คอมเมนต์โดยเลี่ยงคำว่าจูบเลยนะ 555)

    ชอบความรู้สึกอึน ๆ แบบในเรื่อง ดูเหมือนว่าโทนี่เองก็ไม่เปิดใจว่าคิดอะไรอยู่ เรื่องราวคงกำลังดำเนินต่อไปหลังจากนี้อาจจะแสดงออกมากขึ้น

    ว่าแล้วกดตอนต่อ 5555
    #66
    1
    • #66-1 AI (@ployty2544) (จากตอนที่ 4)
      10 พฤษภาคม 2559 / 16:58
      กดตอนนต่อๆปายยย
      #66-1
  2. #24 เซริว (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2559 / 10:29
    ป๋าทำปู่น้อยใจแล้วนะ
    #24
    0
  3. #16 yuzo2 (@yuzo) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 มกราคม 2559 / 20:52
    ป๋า ป๋าอย่าดื้อกับปู่มากสิ เด๋วก็โดยกดรุนแรงหรอก
    #16
    1
    • #16-1 AI (@ployty2544) (จากตอนที่ 4)
      28 มีนาคม 2559 / 11:48
      ตายแล้วพูดเหมือนรู้ฉากจบ #ผิด
      #16-1
  4. #10 LE BASIlIC (@tonkao2208) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2558 / 01:45
    เกือบตายแล้ว โทนี่
    #10
    0
  5. #1 1234 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2558 / 23:23
    ชอบมากกกกๆๆๆ มาต่อให้หน่อยน้าาา
    #1
    1
    • #1-1 AI (@ployty2544) (จากตอนที่ 4)
      30 พฤศจิกายน 2558 / 18:03
      ต่อเรียบร้อยแล้วน้า <3
      #1-1