[one piece] ทะลุมิติมาโลกวันพีช

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 5,862 Views

  • 130 Comments

  • 417 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,238

    Overall
    5,862

ตอนที่ 22 : ตอนที่ 8 กลับโลกปัจจุบัน(ยังไม่ได้ตรวจสอบ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 350
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    19 พ.ค. 62

ความเดิมจากตอนที่แล้ว


ติ้ง!


-----------------------------------------------------------------------------------------
[ท่านแน่ใจหรือไม่ว่าจะกลับไปโลกปัจจุบัน]
[ยืนยัน]
[ไม่ยืนยัน]
-----------------------------------------------------------------------------------------


ชั้นกดไปที่ยืนยันโดยไม่ลังเลทันที ผ่านไปสักพักก็เกิดแสงสว่างรอบๆตัวของชั้น มันสว่างมากจนชั้นต้องหลับตา


และแล้วร่างของชั้นก็ได้หายไปจากตรงจุดนั้นทันทีที่แสงหายไป... 

.
.
.
.
.
.

ณ บ้านของลูฟี่

(ไรท์พากย์)


เกิดแสงสว่างภายในห้องนั่งเล่นพร้อมกับการปรากฏร่างของเด็กผู้หญิงที่กำลังหลับตานั่งอยู่บนโซฟา แล้วเธอก็ค่อยๆลืมตาขึ้นเมื่อแสงได้จางลง...


(ลีน่าพากย์)


ลีน่า : อื้ออออ 


ชั้นค่อยๆลืมตาขึ้นเมื่อมีความรู้สึกว่าแสงได้จางลงแล้ว สิ่งที่ชั้นเห็นคือห้องนั่งเล่นที่คุ้นเคยก่อนที่ชั้นจะย้อนไปในอดีต


ลีน่า : กลับมาแล้วสิน่ะ


ชั้นพูดขึ้นเบาๆหลังจากที่ลืมตาได้อย่างเต็มที่แล้ว แล้วคิดในใจว่า


ลีน่า : (นี่ก็ตอนเย็นแล้วนินา ลืมไปเลยว่าก่อนย้อนไปอดีตเวลาในโลกปัจจุบันก็ตอนเย็นแล้ว รีบนอนดีกว่า ไหนๆก็ได้ทักษะการทำอาหารมาแถมตอนนี้ก็อยู่ขั้นกลางแล้วด้วย ลองทำอาหารให้ลูฟี่กินดีกว่า)


เมื่อคิดได้แบบนั้น ชั้นก็รีบล้มตัวลงนอนทันทีเพื่อที่จะได้ตื่นเช้าๆไปทำอาหารให้ลูฟี่กินดู

.
.
.
.
.
.

เช้าวันต่อมา

เอ้กอีเอ้กเอ้ก~


ลีน่า : อือออ เช้าแล้วหรอ?/ขยี้ตา


ชั้นที่ตื่นขึ้นเพราะไก่มันขัน(มีไก่ด้วยหรอ?/ไรท์)พร้อมกับพูดเบาๆด้วยความงัวเงียนิดหน่อย


พอชั้นเริ่มที่จะหายงัวเงียแล้ว ชั้นก็เดินไปอาบน้ำแต่งตัวให้เรียบร้อย 


หลังจากที่อาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว ชั้นก็เดินไปที่ห้องครัวพร้อมกับเปิดตู้เย็นดูวัตถุดิบเพื่อที่จะนำมาประกอบอาหารในเช้าวันนี้


ลีน่า : อืมมมม มีแต่เนื้อซะส่วนใหญ่ และก็พวกเครื่องปรุง กับพวกผักอีกนิดหน่อย เอาละ ตัดสินใจละ ทำแกงกะหรี่เนื้อดีกว่า 


หลังจากที่ชั้นได้เห็นวัตถุดิบแล้ว ชั้นก็ตัดสินใจที่จะทำแกงกะหรี่เนื้อให้ลูฟี่กินในตอนเช้าวันนี้ 


โดยเริ่มจากการหุงข้าวก่อน เมื่อหุงข้าวแล้วชั้นก็นำเนื้ออกมาจากตู้เย็นแล้วนำมาหั่นเป็นชิ้นๆแล้วก่อนจะนำเอาไปพักไว้ก่อน แล้วเริ่มทำเครื่องแกงกะหรี่เป็นอย่างถัดไป


เมื่อได้เครื่องแกงแล้ว ชั้นก็เริ่มนำผักออกมาโดยเริ่มจากปอกมันฝรั่งแล้วนำไปล้างน้ำให้สะอาดแล้วนำมาหั่นเป็นชิ้นเล็ก ต่อมาก็หั่นหอมใหญ่ แครอท 


พอหั่นเสร็จแล้วชั้นก็เริ่มตั้งกระทะ โดยใส่น้ำมันไปก่อนแล้วรอให้น้ำมันร้อน เมื่อน้ำมันร้อนก็ใส่เนื้อที่ชั้นหั่นเป็นชิ้นๆลงไปแล้วเริ่มผัดจนเนื้อเกือบสุก พอเนื้อเกือบสุกแล้วก็ใส่หอมใหญ่ แครอท มันฝรั่งและผัดไปเรื่อยๆก่อนที่จะตักทั้งหมดที่อยู่ในกระทะเทลงไปในหม้อ เติมน้ำเข้าไปแล้วเคี่ยวไปเรื่อยๆ


พอผักและหมูสุกเปื่อยได้ที่แล้ว ชั้นก็นำเตรื่องแกงที่ทำเอาไว้เทลงไปในหม้อก่อนจะคนให้เข้ากันแล้วใส่เครื่องปรุงเพื่อปรุงรสชาติแล้วคนให้เข้ากันอีกรอบนึง รอจนมันเดือดแล้วชั้นก็ปิดเตาแล้วตักใส่จานทันที โดยตักข้าวลงไปในจานก่อนที่จะตามด้วยแกงกะหรี่ราดลงไปแล้วจัดจานนิดๆหน่อยๆ


รูปภาพที่เกี่ยวข้อง


เมื่อจัดจานเรียบร้อยชั้นก็นำไปวางบนโต๊ะกินข้าว แล้วกำลังจะเดินไปปลุกลูฟี่ แต่ทว่า


ปังๆๆ!! (เสียงเคาะประตูแบบดังๆ)


??? : ลูฟี่!! ออกมาเดี๊ยวนี้!!


ชั้นที่ได้ยินเสียงตะโกนอยู่หน้าบ้านก็พึ่งนึกว่า คงถึงตอนที่มังกี้ ดี การ์ปมาหาลูฟี่แล้วพาไปหาดาดันแน่ๆ เมื่อนึกได้อย่างนั้นชั้นก็รีบเดินไปเปิดประตูให้ทันที


ทันทีที่ชั้นเปิดประตูมา คุณการ์ปที่กำลังจะตะโกนอีกครั้งก็หยุดลงพร้อมกับมองมาที่ชั้นอย่างสงสัย ก่อนจะพูดกับชั้นว่า


คุณการ์ป : หือ...เธอเป็นใครน่ะ แล้วลูฟี่อยู่ไหน?


ลีน่า : หนูเป็นพี่สาวของลูฟี่ค่ะ


คุณการ์ป : (หือ...เดี๊ยวนี้ลูฟี่มันมีพี่สาวแล้วหรอ) ชั้นการ์ป เป็นปู่แท้ๆของลูฟี่ หนูชื่ออะไรล่ะ


ลีน่า : หนูชื่อลีน่าค่ะคุณการ์ป


คุณการ์ป : เคินคุณอะไรเล่า เรียกชั้นว่าคุณปู่ก็ได้ สนใจมาเป็นหลานชั้นไหมล่ะ? 


ลีน่า : (เจอหน้ากันก็ขอเป็นหลานเลยหรอค่ะ เอาตามที่สบายใจเลยค่ะ)อะ..แหะๆ แล้วแต่คุณการ์ปเอ๊ยคุณปู่เลยค่ะ 


ชั้นรีบเปลี่ยนวิธีเรียกทันทีเพราะโดนจ้องซะขนาดนั้น สุดท้ายก็กลายเป็นหลานภายในเวลาไม่กี่วิทันที


คุณปู่การ์ป : ว่าแต่เจ้าลูฟี่อยู่ไหนล่ะ?


ลีน่า : ตอนนี้ลูฟี่ยังไม่ตื่นค่ะ หนูกำลังจะขึ้นไปปลุกอยู่พอดี


คุณปู่การ์ป : งั้นหรอ หนูลีน่าไม่ต้องไปปลุก เดี๊ยวปู่คนนี้จะไปปลุกมันเอง 


พอคุณปู่พูดเสร็จก็เดินเข้าไปในบ้านพร้อมกับตรงขึ้นไปที่บันได แต่ระหว่างที่คุณปู่กำลังเดินขึ้นไปหาลูฟี่ ชั้นก็ได้ยินเสียงแว่วๆของคุณปู่ที่พึ่งเป็นหมาดๆบ่นระหว่างขึ้นบันไดด้วย


คุณปู่การ์ป : หนอยย เจ้าลูฟี่ พอชั้นไม่อยู่ก็ทำตัวตามสบายเลยน่ะ


ชั้นที่ได้ยินเสียงคุณปู่อยู่แว่วๆก็คิดในใจว่า


ลีน่า : (โชคดีน่ะลูฟี่ เดี๊ยวพี่ยืนไว้อาลัยให้)


หลังยืนไว้อาลัยไปสักพักชั้นก็ได้ยินเสียงอันแสนโครตดังของคุณปู่และเสียงโครมครามมาจากห้องของลูฟี่


คุณปู่การ์ป : ตื่นได้แล้วลูฟี่!!!


โป๊ก!!


ลูฟี่ : โอ๊ย! ปู่! มันเจ็บน่ะ 


คุณปู่การ์ป : เจ็บสิดี พอชั้นไม่อยู่แกก็ได้ใจใหญ่เลยน่ะเจ้าหลานไม่รักดี! ไปอาบน้ำแต่งตัวแล้วไปกับชั้นเดี๊ยวนี้!

.
.
.
.
.

ผ่านไปสักพัก ชั้นก็เห็นคุณปู่เดินลงมา และข้างหลังคุณปู่เป็นลูฟี่ที่เดินตามหลังมาทั้งที่ที่หัวมีอะไรปูดๆออกมาด้วย น่าจะเจ็บน่าดูเลยน่ะ


คุณปู่เดินมาหาชั้นแล้วพูดกับชั้นว่า


คุณปู่การ์ป : ตอนแรกปู่จะพาเจ้าลูฟี่ไปฝากคนๆนึงไว้ แต่พอดีตอนนี้มีหนูอยู่ด้วย ปู่ก็เลยอยากจะถามหนูว่าจะไปกับเจ้าลูฟี่ด้วยไหม ปู่ไม่อยากบังคับหนูน่ะ


ลีน่า : ไปค่ะ 


คุณปู่การ์ป : ฮ่าๆๆ งั้นหรอๆ ดีๆ ฝากดูแลเจ้าลูฟี่ด้วยล่ะ


ลีน่า : ได้เลยค่ะ ปกติหนูก็ดูแลลูฟี่อยู่แล้ว


ลูฟี่ : เดี๊ยวๆๆ เดี๊ยวก่อนน่ะปู่ ปู่กับพี่ลีน่าไปรู้จักกันตอนไหน แล้วปู่จะพาผมไปไหนน่ะ


คุณปู่การ์ป : ต่อไปนี้หนูลีน่าจะมาเป็นหลานของชั้นอีกคน และก็เรื่องที่ชั้นจะพาแกไปไหนน่ะหรอ แน่นอนอยู่แล้ว ชั้นก็จะพาแกไปอยู่กับหลานอีกคนของชั้นน่ะสิ


ลูฟี่ : หาาาา!! ไม่เอาน่ะปู่ อยู่แบบนี้ก็ดีอยู่แล้วอะ ถึงจะดีใจที่พี่ลีน่าจะมาเป็นพี่แท้ของชั้นแล้วก็เถอะ


คุณปู่การ์ป : แกไม่มีสิทธิเถียง! ไปกันได้แล้ว 


ลีน่า : เดี๊ยวก่อนค่ะคุณปู่


คุณปู่การ์ป : มีอะไรหรอหนูลีน่า 


ลูฟี่ : (โครตจะสองมาตรฐานเลยอะ)


ลีน่า : คือหนูทำอาหารเอาไว้ให้ลูฟี่น่ะค่ะ จะทิ้งมันหนูก็เสียดาย เลยอยากจะขอให้คุณปู่ให้ลูฟี่มากินข้าวก่อนไปได้ไหมค่ะ แน่นอนว่าส่วนของคุณปู่ก็มีน่ะค่ะ


คุณปู่การ์ป : หือ เอาสิ หลานรักขอมาทั้งที (เดี๊ยวๆ พึ่งรู้จักกันเลื่อนขั้นเป็นหลานรักแล้วรึ/ไรท์)


ลูฟี่ : อาหารรรรร!!


ลูฟี่ที่ได้ยินว่าพี่สาวของตัวเองทำอาหารไว้ก็รีบวิ่งไปที่โต๊ะกินข้าวทันที


ลูฟี่ : ว้าววว น่ากินมากเลยพี่ลีน่า มันคืออะไรอะ?


ลีน่า : สตูเนื้อน่ะ พี่เห็นลูฟี่ชอบกินเนื้อเลยทำอาหารที่มีเนื้อน่ะ 


ชั้นที่พึ่งเดินมาถึงที่โต๊ะกินข้าวพร้อมคุณปู่ก็โดนลูฟี่ถาม ชั้นจึงตอบไปพร้อมกับไปตักข้าวแกงกะหรี่มาให้คุณปู่


ลีน่า : นี่ค่ะของคุณปู่/ยื่นจาน


คุณปู่การ์ป : ขอบใจน่ะ มีหลานน่ารักมันรู้สึกดีแบบนี้สิน่ะ งั่ม


คุณปู่พูดขึ้นพร้อมกับกินข้าวไปด้วย

.
.
.
.
.

หลังจากที่กินข้าวกันเสร็จ คุณปู่ก็ลากลูฟี่เดินทางไปหาคนๆนึง ส่วนชั้นก็เดินตามหลังสองปู่-หลานไป แต่ระหว่างเดินทางลูฟี่ก็ทะเลาะกับคุณปู่อยู่ตลอดทาง


ลูฟี่ : ก็บอกแล้วไงว่าผมไม่อยากไป!! แล้วก็ผมน่ะจะเป็นราชาโจรสลัด!! เป้าหมายของผมคือราชาโจรสลัดเท่านั้น!!


คุณปู่การ์ป : ไม่ใช่แค่กินผลปีศาจเข้าไปแต่แกยังจะพูดแบบนี้อีกเรอะ!! ทั้งแกและเอส เมื่อโตขึ้นจะต้องเป็นทหารเรือที่แข็งแกร่งที่สุด!!


โป๊ก!!


ชั้นที่ฟังปู่-หลานเถียงกันก็คิดว่าตอนแรกยังดีๆอยู่เลยไม่ใช่หรอ ทำไมตอนนี้ถึงมาทะเลาะกันซะแล้วล่ะเนี่ยย


ลูฟี่ : โอ๊ยยยยย เจ็บน่ะปู่! เราเป็นยางแท้ๆทำไมถึงเจ็บล่ะเนี่ย


คุณปู่การ์ป : ชั้นอาจจะคิดผิดที่ปล่อยแกไว้ที่หมู่บ้านนี้ แต่มีหนูลีน่าอยู่ด้วยคงไม่เป็นอะไร


คุณปู่พูดพร้อมกับมองมาที่ชั้นอย่างไว้ใจ

.
.
.
.
.
.

ณ บ้านของโจรภูเขา


ปังๆๆๆๆๆ!!


พอมาถึงที่หมายแล้วหรือก็คือบ้านจอมโจรภูเขาดาดันนั่นเอง คุณปู่ก็เคาะประตูเสียงดัง ส่วนลูฟี่ที่ถูกคุณปู่ปล่อยตัวแล้วก็วิ่งไปวิ่งมา สำรวจนั่นสำราจนี่จนชั้นต้องบอกให้หยุด ลูฟี่จึงเลิกวิ่งไปมาแล้วยืนอยู่ที่เดิม


??? : เฮ้ย! หนวกหูจริงๆเลย แกเป็นใครอยากตายรึไงหะ!!


พอคุณปู่เคาะประตูไปสักพักก็มีคนมาเปิดประตูพร้อมกับโวยวายยกใหญ่ ซึ่งนั่นไม่ใช่ใครที่ไหนเลย เธอคือโจรภูเขา ดาดันนั่นเอง..เอง..เอง


แต่พอดาดันเจอเข้ากับหน้าและรังสีอำมหิตของคุณปู่ก็รีบนั่งลงอย่างสงบเสงี่ยมทันที


คุณดาดัน : ค-คุณการ์ป


คุณปู่การ์ป : ไง ท่าทางสบายดีน่ะ


คุณดาดัน : อย่ามาล้อกันเล่นสิ จริงๆคุณน่าจะวางมือจากชั้นได้แล้วน่ะ เจ้าเอสมันก็สิบขวบเข้าไปแล้วด้วย!!


คุณปู่การ์ป : งั้นเรอะ สิบขวบแล้วหรอ แล้วมันสบายดีไหม? ฮ่าๆ


คุณดาดัน : แล้วเจ้าเด็กกับยัยหนูนี่ใคร


คุณดาดันที่คุยกับคุณปู่แล้วหันมาเห็นชั้นกับลูฟี่ยืนอยู่ข้างหลังก็ถามขึ้นมา


คุณปู่การ์ป : ฝากเจ้านี่และก็เด็กคนนี้ด้วยน่ะ


คุณปู่ชี้ไปที่ลูฟี่ก่อนจะชี้มาที่ชั้นพร้อมพูดกับคุณดาดันไปด้วย 


คุณปู่การ์ป : เอ้า! ลูฟี่ หนูลีน่า ทักทายซะสิ


คุณปู่หันมาบอกชั้นกับลูฟี่ให้ทักทายคุณดาดัน ซึ่งคนที่ทักทายเป็นคนแรกเลยจะเป็นใครไม่ได้นอกจากลูฟี่นั่นเอง


ลูฟี่ : ไง!


พอลูฟี่ทักทายเสร็จ ชั้นก็ทักทายต่อทันทีว่า


ลีน่า : สวัสดีค่ะ ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยน่ะค่ะ


คุณดาดัน : ไอความต่างอย่างชัดเจนนี่มันคืออะไรเนี่ย แล้วนี่มันใครอีกละเนี่ยเจ้าเด็กสองคนนี้เนี่ย


คุณปู่การ์ป : หลานชั้นเอง


คุณดาดัน : เอ๊!!!!!!!!

.
.
.
.
.
.

===============================================
ตัดจบค่ะ555 หากผิดพลาดประการใดต้องขออภัยคนอ่านด้วยน่ะค่ะ เดี๊ยวไรท์จะพยายามาแก้คำผิดให้ทีละนิดทีละหน่อยน่ะค่ะ ส่วนเรื่องการโหวตเรื่องที่แต่งใหม่ ไรท์จะปิดการโหวตวันเสาร์ไม่ก็อาทิตน่ะค่ะหรืออาจนานกว่านั้น(?) และเวลาไหนก็ต้องดูอีกที แต่ถ้าใครที่อยากให้ปิดโหวตตอนไหนก็คอมเม้นบอกได้น่ะค่ะ 

ปล.อยากจะถามว่าคนอ่านอยากให้โคราซอนรอดไหมค่ะ? จะได้แต่งให้รอดหรือไม่รอดก็ได้ค่ะ
















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #121 Akuma jimo yami (@OPTX4869) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 23:51

    สองมาตราฐาน !!

    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-05.png

    #121
    0
  2. #97 myself1507aya (@myself1507aya) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 05:11

    ใกล้เจอเอสแล้ว
    #97
    0
  3. #95 Jitlada Jakthong (@fha333777) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 18:50

    บ้างทีก็สงสารดาดันนะ555

    #95
    1
    • #95-1 ployploy1282548 (@ployploy1282548) (จากตอนที่ 22)
      18 เมษายน 2562 / 18:53
      ต้องปวดหัวกับพวกตัวแสบ555
      #95-1
  4. #93 Todoya (@Todoya) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 17:44
    ความต่างอย่างชัดเจน555
    #93
    1
    • #93-1 ployploy1282548 (@ployploy1282548) (จากตอนที่ 22)
      18 เมษายน 2562 / 18:15
      คุณปู่การ์ปแลดูมีความสองมาตรฐาน รักหลานไม่เท่ากัน555
      #93-1