คัดลอกลิงก์เเล้ว

it always be me (1/2)

นีเอล นายไปให้สัมภาษณ์แบบนั้นได้ไง เดี๋ยวพวกแฟนคลับก็เข้าใจผิดหมดหรอก

ยอดวิวรวม

60

ยอดวิวเดือนนี้

20

ยอดวิวรวม


60

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


0
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  17 ส.ค. 62 / 12:47 น.
it always be me (1/2) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
ด้วยความที่เรายังทำใจเรื่องเนียลไม่ได้

ปล่อยให้เราได้กาวต่อในพื้นที่ของเราเถอะนะ

เนื้อเรื่อง อัปเดต 17 ส.ค. 62 / 12:47


"นีเอล นายไปให้สัมภาษณ์แบบนั้นกับนักข่าวได้ไง นายก็รู้นี่หน่าว่าตอนนี้ คนมันจิ้นเรากันไปถึงไหนถึงไหนแล้ว 

แล้วตอนนี้นายยังมีข่าวกับซอฮีอยู่ ชั้นไม่อยากโดนแฟนคลับนายกับซอฮีถล่มหรอกนะ" 

ทันทีี ที่เห็นคนพี่โทรมา นีเอลก็เผลอยิ้ม พร้อมกดรับสาย

เขาคิดอยู่แล้วว่าคนพี่ต้องโวยวายแน่ หลังรู้ว่าเขาไปให้สัมภาษณ์ในงานแฟนมีต 

เรื่องที่เวลาเขามีปัญหาอะไรหนักใจ ก็ต้องโทรหาซองอูฮยอง

เขาคิดเอาไว้ว่า เพราะงานที่รัดตัวของซองอู อีกฝ่ายก็น่าจะโทรมาหาเขาได้ หลังจากเขากลับเกาหลีแล้ว 

แต่ไม่คิดว่าจะโทรมาเร็วขนาดนี้

"อะไรกัน พี่ไม่แม้แต่จะพูดว่า สวัสดีนีเอล นายเหนื่อยมั้ย ฉันคิดถึงนายนะ.. แต่กลับโวยวายใส่ผมเรื่องนี้เนี่ยนะ มันจะไม่ใจร้ายไปหน่อยหรอ" 

หึหึ เสียงตัดพ้อแบบนี้หละ ที่เขามั่นใจว่ายังไงซองอูที่เอาแต่สปอยเขามาตลอดตั้งแต่สมัยยังอยู่ใน วง one on one 

แม้ว่าสัญญาของเขากับวงจะหมดไปเป็นปีแล้ว กับสมาชิกบางคน ยังแทบไม่ค่อยได้ติดต่อ แต่กับซองอูนั่นเป็นข้อ

ยกเว้นของเขามาตลอด เขาสองคนมีความสัมพันธ์แบบไหนตัวเขาเองยังตอบไม่ได้เลย



"นีเอลคนดี ขอโทษนะ ฉันน่าจะถามนายก่อนว่านายเป็นยังไงบ้าง ฉันรู้ว่าเรื่องงานของนายคงไปได้ดี แต่มันก็อดตกใจไม่ได้นี่ 

นายไปให้สัมภาษณ์แบบนั้น แล้วซอฮีจะรู้สึกยังไง..."

"ทำไมละครับ ก็เวลาที่ผมมีปัญหาคนแรกที่ผมนึกถึง ก็เป็นพี่ตลอดนี่" คนปลายสายเงียบไป นีเอลจับความรู้สึกไม่ได้ว่าคนปลายสายคิดอะไรอยู่ แต่ซักพักเสียงตะกุกตะกักก็ดังขึ้นว่า

"หะ หง่าา ไม่ได้นะนีเอล นายมีซอฮีอยู่แล้ว นายก็รู้ว่าแต่ก่อน คนเขาจิ้นเราขนาดไหน แต่ตอนนี้นายมีคนของนายเป็นตัวเป้็นตนอยู่แล้ว จะทำอะไรก็ต้องคิดถึงใจเธอให้มากนะรู้มั้ย"

เสียงของคนพี่ติดจะเศร้าลงอย่างเห็นได้ชัด 

ใช่..นีเอลรู้ดีเลยหละ ว่าองซองอูคิดยังไง

เขารู้ดีทุกอย่าง แต่ไม่เคยพูด เขารู้ว่าซองอูดูแลเขาดีเกินกว่าน้องชาย ซองอูพยายามเก็บอาการเสมอ 

พยายามทำเหมือนกับว่าดูแลใส่ใจคนอื่นเหมือนเขา

แต่เขารู้ว่าสิ่งที่เขาได้มันพิเศษเกินกว่าใครๆ

เขารู้ว่าข่าวที่ผ่านมา ระหว่าง เขากับซอฮี ทำให้ซองอูรู้สึกแย่

เสียงสั่นๆของคนพี่ ตอนที่เขาโทรไปหาหลังเป็นข่าว 

นีเอลคิดว่าเขาต้องโดนประชด โดนโกรธ แต่ไม่เลย ซองอูก็ยังคงเป็นซองอู สิ่งที่อีกฝ่ายให้เขากลับมามีแต่ความสบายใจ ปลอบใจเป็นห่วงเป็นใย

เป็นเขาเองที่เห็นแก่ตัว เขาอยากเก็บซองอูไว้ใกล้ตัว ในฐานะฮยองที่แสนดีแบบนี้ตลอดไป...


หลังจากวงของเขาแยกไป แต่ละคนก็มีทางของตัวเอง ซองอูเข้าวงการเป็นดาราเต็มตัว ได้แสดงซีรี่ย์ โฆษณา ได้ออกโซโลเดี่ยว ชีวิตคนพี่ไปได้สวยทีเดียว

ในขณะที่เขา คนที่เป็นเซ็นเตอร์ คนที่ดังกว่าใครๆ และถูกจับตามองมากมาย กลับไม่ได้ไปสวยงามอย่างที่คาดหวังไว้ บริษัทที่ดูเหมือนจะเป็นความหวังของเขา ทั้งลงทุน โปรโมท เขาคิดว่ามันทำเพื่อเขามาตลอดแต่ที่ไหนได้ โลกของวงการมายา มีแต่การเอาเปรียบ

กว่าเขาจะรู้ว่าตัวเองโดนหักหลัง ก็โดนแช่ค้างไปหกเดือน หกเดือนที่เต็มไปด้วยปัญหา...

นีเอลจมอยู่กับตัวเองและไม่ติดต่อใคร แม้แต่แฟนคลับ เขารู้ว่าพวกแฟนคลับกำลังรอ แต่เขาไม่อยากกลับออกไปในขณะที่พ่ายแพ้แบบนี้ เขาอยากให้ทุกคนรอและเชื่อใจเขา


ในบรรดาใครต่อใครที่พยายามจะเข้ามา ใครคนหนึ่งคนนั้นที่เขารู้ว่าจะอยู่ข้างเขาแน่ๆ คือซองอู เขาไม่ได้โทรไปหาซองอูมากนักหลังจากเกิดเรื่องต่างๆขึ้น เพราะรู้ว่าซองอูไม่ค่อยมีเวลา พวกเขาส่งข้อความ คุยแชทหากันแทบทุกวัน

ซองอูของเขายังเป็นกำลังใจที่ดีเสมอ

บางทีเขาก็ถามตัวเองว่าเขาคิดกับซองอูยังไง

นีเอลมั่นใจว่าเขาดูคนเป็นพี่ออก เขารู้ว่าคนพี่คิดอย่างไรกับเขา แต่เขาหละ เขาคิดอย่างไรกับซองอูกันแน่

นีเอลเป็นลูกชายคนเดียว เขาไม่ได้เป็นแค่ความหวังของแม่ แต่เป็นถึงความหวังของปูซานเลยด้วยซ้ำ

แม่จะคิดยังไงกันถ้ารู้ว่าเขาอาจจะเป็นเกย์ แล้วแฟนคลับจะคิดยังไง 

นีเอลยิ้มเวลาเปิดเว็บไซต์ต่างๆ แล้วพบว่าทุกคนเอ็นดูเขากับซองอู 

อาจจะถึงอยากให้เป็นแฟนกันจริงๆด้วยซ้ำ

แต่ถ้าเขาเป็นอย่างนั้นจริงๆ ทุกคนจะรับได้หรอ แล้วอนาคตของเขากับซองอูละ 

ที่พยายามมาด้วยกันตั้งมากมาย มันจะจบลงอย่างไร


อ่า... นีเอลมีเรื่องให้คิดมากจริงๆ นั่นทำให้เขา ตัดสินใจเริ่มห่างจากซองอู เขาเริ่มไม่รับสาย ไม่ตอบข้อความ 

แต่ถึงแม้เขาจะไม่ตอบข้อความของซองอูกลับไป

คนพี่ก็ยังส่งข้อความมาหาเขาอย่างสม่ำเสมอ มีทั้ง "นีเอลเป็นยังไงบ้าง" "นีเอลเหนื่อยมั้ย"


เขาอ่านทุกข้อความจากหน้าจอ แต่ไม่เคยเข้าไปตอบ ไม่รู้สิ เขาแค่เครียดจนเกินไป บางทีการได้ทำร้ายใจใครซักคน

ก็คงเป็นทางที่ได้ระบายความเครียดก็ได้...


ตอนนั้นนีเอลคิดว่าเขาควรจะเปิดใจให้ใครซักคน อย่างน้อยปัญหาแรกที่ก่อกวนใจเขาอยู่ ก็ควรจะจบไปซักที...

'ซอฮี' เป็นคนที่เข้ามาได้ถูกที่ถูกทาง เราอยู่หมู่บ้านเดียวกัน เธอเป็นไอดอลชื่ิอดังที่ใครๆก็รู้จัก แต่พออยู่กับนีเอล 

เธอก็เป็นแค่ผู้หญิงธรรมดา ทำอาหารเก่งเอาใจเก่ง

นีเอลยอมรับว่า ในตอนนั้นความรู้สึกที่มีให้เธอนั้น 'เป็นความรู้สึกดีๆ'


ในทุกๆวันจะมีแชทแชทหนึ่งที่ยังคงส่งมาหาเขา

เขาเลือกไม่เปิดอ่านมัน มันอยู่บนสุด นีเอลปักพินไว้ แต่มือของเขาเลือกจะกดอ่านข้อความของใครอีกคนนึงแทน

....


"หวัดดีครับ โทรมาหาผมแต่เช้าเลยนะ พี่ไม่ให้ผมพักหน่อยหรอ อีก 1 อาทิตย์เราจะเดบิวต์แล้วนะ ผมเหนื่อยจะแย่ ขอผมนอนอีกหน่อยเถอะ" 

นีเอลกรอกเสียงลงด้วยความเหนื่อย เขารู้ว่าคนที่โทรเข้ามาเป็นผู้จัดการส่วนตัวของเขา 

คงโทรมาเรื่องเตรียมตัวไปซ้อมอีกละสิ แต่เขาเหนื่อย เพิ่งจะนอนไปสามชั่วโมงเองนะ ขอพักต่ออีกหน่อยเถอะ


"นี่เอล เรื่องใหญ่ ดิสแพทโทรมาหาเรา พวกนั้นรู้เรื่องนายกับซอฮีละนะ พวกนายไปเดทกัน แต่ไม่ได้บอกฉันเนี่ยนะ" 

ชิบหาย นีเอลตัวชาวาบ ใช่วันนั้นเขาแอบออกไปกับซอฮี การซ้อมต่อเนื่องหลายวันกลายเป็นความหน่าย

เขาเริ่มไม่มีความสุข ในตอนนั้นเขาแค่อยากออกไปเจอเธอ มันทำให้เขารู้สึกดีขึ้น

ทั้งที่มั่นใจว่าจะไม่มีใครเห็นแล้วเชียว...

บ้าจริง เขาใกล้จะเดบิวต์อยู่แล้ว ดันมาเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้


"นีเอล บอกพี่มาเราจะเอายังไง เราต้องคิดเรื่องนี้กันดีๆนะ พี่ให้เวลาเราเตรียมตัว ครึ่งชั่วโมง เราต้องเข้าบริษัทกัน 

พี่โทรเรียกทีมPR กับทีมกลบุทธ์แล้ว แค่นี้นะ"


วางโทรสับไปแล้ว 10 นาที เขาก็ยังคิดไม่ออก ทำยังไงดี ถ้าทุกคนรู้เรื่องนี้ ทุกอย่างที่เขาทำมาคงพังทั้งหมด

เขารู้ว่าจะมีคนที่เข้าใจเขา แต่คนที่ไม่เข้าใจก็มีแน่ๆ เขาจะยอมให้ทุกอย่างที่ทำมา ทั้งบริษัท ทั้งคนของเขามันพังหรอ

.......

"นีเอล ทีมกลยุทธ์แจ้งมาว่า ถ้าจะให้ดิสแพทเลื่อนการปล่อยข่าว ก็ต้องจ่ายเพิ่ม นี่ครั้งที่สามแล้วนะ "

"ครับ จ่ายเขาไป แค่ครั้งนี้ก็พอ อย่างน้อยเราก็เดบิวต์พรุ่งนี้แล้ว ให้มันผ่านพรุ่งนี้ไปก่อน อีกสองวันถ้าดิสแพทจะปล่อยก็ให้เขาปล่อยเลย ผมยอมรับ เรื่องทั้งหมดมันคือความผิดของผมเอง"


"อืม แล้วนายคุยกับซอฮีหรือยัง"

"ครับ เธอก็รู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไหร"

"วันที่ปล่อยข่าวจริงๆมันจะแย่กว่านี้ นายก็เตรียมรับมือให้ดีหละ"


"ครับ "

....

ตึ้ง! เสียงข้อความดังขึ้น วันนี้เพลงของเขาเพิ่งจะปล่อยในยูทูป เขาไปงานเปิดตัว และสัมภาษณ์อีกมากมาย

เขาเหนื่อยมาก กำลังจะนอนอยู่แล้ว แต่ดันเห็นข้อความของซองอูทักมาซะก่อน อืม.....

นานแค่ไหนแล้วนะ ที่เขาไม่ได้ตอบคนคนนี้ 


เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตอนนี้เขารู้สึกยังไงกับซองอู แต่รู้ว่า ความรู้สึกบางอย่างมันจางไปตามกาลเวลา 

บางทีเขาอาจจะ คุยกับซองอูได้ซักทีแล้วมั้ง...


"ครับ พี่ซองอูสบายดีใช่มั้ย ผมไม่ค่อยว่างเลย" นีเอลเลือกกดเปิดข้อความของซองอู แล้วตอบกลับไป

"เห้ย นีเอล ตอบฉันแล้วหรอ นึกว่านายเปลี่ยนเบอร์ไปซะแล้ว"

"ไม่หรอกครับ ผมยุ่งมากจริงๆ พี่เป็นไงบ้าง?"

"ฉันสบายดี เพลงใหม่นายเท่มากเลย ฉันชอบมาก"

"ดีครับ ผมดีใจที่พี่ชอบ"

"นีเอล"

"ครับ?"

"นายยังเป็นเหมือนเดิมมั้ย ยะ.. ยังเป็นนีเอลคนเดิมรึปล่าว" เสียงปลายสายถามมาด้วยความไม่แน่ใจ

"..." นีเอลเงียบ เขากำลังคิด

"ตอบหน่อยสิ"


"ซองอูฮยองครับ ไม่มีใครเหมือนเดิมหรอกนะ คนเรานะมันเปลี่ยนไปทุกวัน..."

"อ่อ เข้าใจแล้ว 55 ฉันนี่ถามอะไรงงชะมัดๆ วันนี้ดีใจมากเลยที่ได้คุยกับนาย เดี๋ยวฉันขอตัวก่อนนะ เพลียมากเลย"

"ครับ ฝันดีนะ"

"อืม ฝันดีนีเอล"

อย่างน้อย เขาก็จบปัญหานี้ได้จริงๆซักที ?

......
2 วันถัดมา

"เอาหละทุกคน ทำตามแผนที่ได้เตรียมไว้ ดิสแพทจะปล่อยข่าวตอน 8 โมง แต่ละฝ่ายเตรียมพร้อมนะ"

ผู้จัดการแต่ละฝ่ายเริ่มแยกย้ายไปทำตามแผนการ นีเอล ทั้งเครียด ทั้งสับสน 

เขาไม่รู้ว่ามันจะเกิดอะไรหลังจากนี้บ้าง แต่คนที่ผิดหวังในตัวเขามันจะมีมากแน่นอน เขาจะทำอย่างไรดี

....
 
8.00 น.

"ดิสแพท ปล่อยภาพแล้วนะนีเอล กำลังให้ทีมประเมินสถานการณ์"

ตอนนี้ในบริษัทฯ ของเขากำลังวุ่นวาย..ทุกคนวิ่งวุ่นกันไปหมด

"ตอนนี้ทางสำนักข่าวหลายสำนัก กำลังติดต่อเข้ามานะครับ ผมจะบอกพวกเขาว่าจะติดต่อกลับไปทีหลังนะ"

"มีนักข่าวมารอทั้งที่หน้าบริษัท และที่บ้านคุณนีเอลเลยครับ ทีมรักษาความปลอดภัยกำลังจัดการอยู่"

"ทวิตเตอร์และโซเชียลต่างๆ ร้อนเป็นไฟเลย คุณนีเอลขึ้นอันดับหนึ่งในแท็กแล้วครับ"

"ผลกระทบหละ?"

"ลบมากกว่าบวกครับ"

"ทุกคน.. ผม ขอโทษนะครับ ผมผิดเองเรื่องนี้ ผมทำทุกคนลำบาก" 

นีเอลหันไปพูดและโค้งขอโทษพนักงานทุกฝ่าย แม้จะมีความเคร่งเครียดในสายตาทุกคน แต่เขาเชื่อว่าทุกคนที่นี่ยังอยู่ข้างๆเขา

"เรามาผ่านเรื่องนี้ไปด้วยกันนะครับ" ขอให้เชื่อผมอีกซักครั้ง

.....

นีเอลไม่รู้ว่าตัวเองกำลังรออะไร ตัวเขากับซอฮีเพิ่งคุยเรื่องนี้จบไป ได้บทสรุปว่าช่วงนี้คงต้องห่างๆกันก่อน 

ทั้งบริษัทฯเขาและของซอฮีคงไม่ยอมให้พวกเขาได้เจอตัวกันแน่ๆ

ไม่เจอกันไม่เป็นไร อย่างน้อยก็ยังได้ส่งข้อความหากัน แม้ว่าตอนนี้เวลาที่จะตอบข้อความเธอยังแทบจะไม่มีก็ตาม... 

เห้อ...เขาคุยกับคนที่ทำให้เขาสบายใจไปแล้ว

แต่ทำไมความรู้สึกหนักอึ้งนี่ยังอยู่หละ 


อืม คำขอโทษของเขาที่ให้แฟนคลับ ไม่ได้ทำให้กระแสดีขึ้น บ้างก็ว่าเขาโกหกหลอกลวงบ้างหละ 

บ้างก็ตัดพ้อเขาอย่างแรงบ้าง เขารับได้ทั้งหมดเลย เพราะเขาทำตัวเอง 

ทั้งที่คิดว่าจะทำใจได้แท้ๆ แต่ตอนนี้ทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันทำให้เขาดิ่งไปหมด

.......

04.30 น.

ไม่รู้ว่านีเอลหลับไปนานแค่ไหน แต่แสงไฟจากหน้าจอโทรศัพท์สว่างวาบขึ้น ทำให้เขาอดสงสัย ใครกันที่ส่งข้อความมาตอนนี้

"นีเอล เป็นยังไงบ้าง ฉันรู้ข่าวแล้ว"

"นายโอเคมั้ย ?"

"อ่า ฉันไม่อยากกวนนายหรอก แค่อยากให้รู้ว่า"

"นายยังมีฮยองคนนี้อยู่ข้างๆเสมอ"

":)"

เขาไม่รู้ว่าน้ำตามากมายมันไหลมาจากไหน ทั้งที่โดนแฟนคลับด่าในแฟนคาเฟ่ หรือส่งข้อความส่วนตัวมาด่า 

เขายังไม่ร้องไห้ แต่ตอนนี้มันเหมือนความเข้มแข็งของเขาหายไปหมดแล้ว

มือหนา กดหาเบอร์มือถือของคนที่ไม่ได้โทรไปหามานาน

ปลายสายกดรับอย่างรวดเร็ว เหมือนรอเขาอยู่

"ฮยอง ผม ผมคิดถึงฮยองครับ"

"ขอโทษที่หายไป ขอโทษที่สุดท้ายผมก็เป็นคนเห็นแก่ตัว อย่างที่ใครๆเขาบอกจริงๆ ขอโทษครับ"

"แต่ตอนนี้ช่วยอยู่ข้างๆผมด้วยนะครับ อย่าเพิ่งทิ้งผมไปอีกคนได้มั้ยครับ"

.....


2 อาทิตย์ผ่านไป

"นีเอลเป็นไงบ้าง" ข้อความเดิม ตอนเที่ยงคืน ต่างกันที่วันนี้นีเอลกลับเลือกที่จะรีบตอบไป

"ครับ วันนี้ก็เหนื่อยเหมือนทุกๆวัน อาทิตย์หน้าผมมีงานมีตที่สิงคโปร์"

"ดีจังแฮะ ส่วนของฉันมีงานประกาศรางวัล แจฮวานก็มางานนี้ด้วยนะ ฉันคงต้องประกาศชื่อนายนั่นในงานด้วย"

"ฮ่าๆ คงจะเขินๆน่าดูเลยนะครับ วันนี้ผมได้ดูซีรี่ย์ที่พี่แสดงด้วย น่ารักดีนะครับ"

"หมายถึงนางเอกหรอ?"

"ก็ต้องหมายถึงพี่สิครับ ใครจะน่ารักไปกว่าพี่ละ"

"หง่าา อย่าล้อเล่นสิ เขินวะ" ซองอูนี่น่ารักเป็นบ้า ยิ่งเวลาเขิน เขานึกถึงแก้มแดงๆ ยิ้มตาปิดของซองอูออกเลย

"เอ่อ ฉันจะรอดูแฟชั่นสนามบินของนายนะ ต้องหล่อแน่ๆเลย"

"แต่ผมหวั่นใจมากกว่า ไม่รู้แฟนคลับจะว่ายังไงบ้าง ยังโกรธอยู่แน่ๆ"

"พวกเขาเข้าใจนายแน่ๆ"

"เหมือนที่พี่เข้าใจผมใช่มั้ย" 

นีเอลรู้ว่าคำพูดของเขามันอาจจะทำร้ายใจซองอูไปบ้าง

แต่เขาคิดแล้วว่ามันไม่มีความสัมพันธ์ไหนยั่งยืนกว่าความสัมพันธ์ของเพื่อน หรือพี่ชาย น้องชายอีกแล้ว

ถึงมันไม่ได้ใช้เวลาสั้นๆที่จะทำให้ซองอูกลับมาคิดกับเขาแค่น้องชายจริงๆ แต่เขารู้ว่าวันหนึ่งซองอูจะเข้าใจ

นีเอลคิดว่าเขาคิดถูกแล้ว นี่เป็นทางเดียวที่จะทำให้ชีวิตเขามีซองอูไปอีกนานๆ

"อืม" ซองอูครางตอบ

"แล้วนายกับซอฮี เข้ากันได้ดีใช่มั้ย หมายถึง นายมีความสุขดีใช่มั้ย"

"ครับ เธอดีมาก น่ารัก และเป็นกำลังใจที่ดีของผม"

"อ่า ดีจัง"

"พี่หละ เห็นว่าโดนเอาไปเป็นคู่จิ้น กับซึงโฮฮยองหรอ"

"ก็ว่ากันไปเรื่อย ทำไมไม่โดนจิ้นกับนางเอกบ้างนะ.." ซองอูตัดพ้อ

"ก็พี่น่ารักไงครับ" นีเอลพูดออกไปอย่างที่ใจคิด แต่สงสัยจะเล่นมากไปหน่อยอีกฝ่ายถึงเงียบกริบ

"ผมล้อเล่นน่า พี่คิดมากหรอ"

"ปล่าว ฉันไปนอนก่อนละ พรุ่งนี้เข้าฉากแต่เช้าเลย ขอให้ทุกวันมีแต่เรื่องดีๆนะนีเอล"

"ครับ พี่ก็ด้วย ฝันดี"

..........

งานมีตที่สิงคโปร์

"คุณนีเอล เจอช่วงเวลาที่ยากลำบากมามากเลยนะครับ ไม่ทราบว่าผ่านช่วงเวลานั้นมาได้ยังไง 

มีกำลังใจสำคัญจากไหนบ้างครับ"

"อ่า ผมมีกำลังใจจากแฟนคลับแล้วก็คุณแม่ เป็นกำลังใจที่สำคัญของผมเลยนะครับ"

"แล้วยังมีอีกมั้ยครับ?" เสียงแฟนคลับเงียบกริบรอฟังคำตอบจากปากคนที่พวกเขารัก

"ครับ ก็พี่ซองอูแหละครับ ผมมักจะโทรไปปรึกษาพี่เขาตลอดเลย..."

กรี๊ดดดดด เสียงแฟนคลับดังขึ้นมา จนพิธีกรต้องรีบออกตัว

"โอ้โห แฟนคลับกรี๊ดกร๊าดกันใหญ่เลยนะครับ ดูท่าคงชอบคำพูดนี้ของนีเอลนะครับเนี่ย"

"ฮ่าๆ ครับ อย่างที่บอกพวกเรายังคงสนิทกันเหมือนเดิม พี่เขาเป็น เป็นพี่ชายที่แสนดีของผมครับ"

.......

"เห้ออ พี่ชายที่แสนดีหรอ ใครอยากเป็นกัน" ซองอูพิมพ์ข้อความไปหาแจฮวาน

"ว่าแล้ว พี่ต้องส่งข้อความมาหาฉัน ตลกชะมัด"

"เออ ช่างมันเถอะ นายรู้ ฉันก็ได้แต่บ่นให้นายฟัง"

"ว่าแต่นายเป็นบ้าอะไรนะ ฉันเห็นรูปนายในไอจี ตลกชะมัด อะไรทำให้นายเดินท่ามกลางฝน โดนที่ร่มมันพังขนาดนั้น"

"อะไรกันพี่ นั่นมันเป็นสไตล์ของผมเลยนะ" แจฮวานถึงกับตัดพ้อที่ซองอูไม่เข้าใจสไตล์ของเขา เขานะออกจะเท่

สาวๆก็ชอบผู้ชายตลกทั้งนั้นแหละน่า เขาเข้าใจอะไรผิดหละ

"เดี๋ยวๆเอาเรื่องนี้ก่อน นี่พี่ยังชอบมันอีกหรอ มันหายจากพี่ไปตั้งนาน พึ่งทักมาหาพี่ ตอนตัวเองมีเรื่อง 

เห็นแก่ตัวเป็นบ้า เฮอะ ผมบอกพี่แล้ว มาชอบผมตั้งแต่ที่แรกก็ไม่เชื่อ"

"พอน่าา ให้ฉันได้มีความสุขในมุมเล็กๆของฉันเถอะ นี่ฉันก็ตัดใจได้ตั้งเยอะแล้ว 

เดี๋ยววันหนึ่งฉันคงตัดใจได้เอง"

"พี่ก็พูดงี้มาตั้งนานแล้วมั้ยละ ทำได้ซะที่ไหน"

"เชื่อสิได้แน่นอน ฉันหมดหวังแล้ว นายก็เห็นอยู่ ฉันก็ทำได้แค่พี่ชายนี่หละ"

"หยุดตัดพ้อน่า อย่างน้อยพี่ก็ยังมีสถานะนะ แล้วทำไมไม่เปิดใจให้ซึงโฮฮยองละ เขาชอบพี่จริงๆนี่"

"ไม่รู้สิ ถ้าเราชอบกัน มันจะเกิดไรขึ้นละ ไม่มีใครรับได้หรอกนะ"

"บ้าน่า มีไอดอลเริ่มเปิดตัวเรื่องเป็นเกย์แล้วหลายคน ถ้าพี่เปิดตัว มันอาจจะเป็นกระแสที่ดีก็ได้นะ"

"ฉันไม่ยอมเสี่ยงแน่ ตอนนี้ฉันมีความสุขดีแล้ว ให้มันจบลงแค่ที่ตัวฉันเถอะ ฉันไปละ ไว้เจอกัน"

"อ้าว มาไวไปไว ได้พี่ไว้เจอกันนะ"


สำหรับนายแล้วฉันก็เป็นได้พี่ชายที่แสนดีสินะนีเอล มันคงไม่มีวันเลยใช่ไหมที่นายจะเปิดใจให้ฉัน...

วันนี้ฉันยังรอ ยังมีความหวัง แต่ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าความรู้สึกนี้ของฉันมันจะจบลงเมื่อไร..



ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ แดนแดนของลูก จากทั้งหมด 4 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น