ข้างห้อง - MR. 305 [สนพ. Bookish House Publishing ]

ตอนที่ 4 : 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,609
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 921 ครั้ง
    20 ต.ค. 62

@𝖉𝖔𝖕𝖊𝖙𝖍𝖊𝖒𝖊𝖘𝖟 ♡.•* vanilla, beige, white, cream aesthetic

MR.305 EP.4

โอย...

สภาพตอนนี้ไม่สามารถบรรยายได้จริงๆ ผมตื่นขึ้นมาก็เกือบเที่ยงของอีกวัน ยอมรับเลยว่ายังหนักหัวไม่หาย ได้แต่นอนกระพริบตาปริบๆ เมื่อคืนภาพตัดไปตั้งแต่ตอนนั่งคุยกับไอ้พิงสองคนแค่นั้น หลังจากนั้นไม่มีภาพจำใดๆ หลงเหลืออยู่เลย เดาว่าไอ้พิงนั่นแหละที่เป็นคนเก็บศพผมกลับมาห้องตัวเอง

ตื่นแล้วเหรอไอ้ตัวดี

พิงงง กูแฮงค์ มียาปะ

มี เอาไปมันว่าก่อนที่จะโยนห่ออะไรสักอย่างมาให้ ผมค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นนั่ง

โอ้โห ไอ้พิงมันเปลี่ยนเสื้อให้ด้วยอะ ดูแลดีจังวะ

ไอ้ตะวันล่ะ

นอนอยู่ตรงโซฟา เพิ่งลุกเหมือนมึงนี่แหละมันว่าก่อนจะหย่อนตัวลงบนเตียง

เหยด รักเพื่อนนะมึงอะ รู้จักเตรียมหยูกยาให้เพื่อนด้วย” 

กูไม่ได้เป็นคนซื้อ

ผมชะงักแล้วมองหน้ามัน แล้วใครซื้อวะ

คนเดียวกับที่พามึงกลับมา เปลี่ยนเสื้อให้มึง แล้วก็ทำของกินตอนเช้าไว้ให้อะ

หา?” ตกใจจนอ้าปากค้างทันที

ตายห่า นี่เมื่อคืนกูพาใครเข้าห้องมาเนี่ย ฉิบหายแน่ รอบนี้เมาหนักจนไม่รู้เรื่องเลยเหรอ

"มึงเล่ามาให้ละเอียดเลยนะเจ ไอ้ผู้ชายคนนั้นมันเป็นใคร รู้จักกันได้ไง ทำไมมันดูแลมึงปานผัวขนาดนั้น!"

ผัวบ้านพ่อมึงอะ! ใครคนไหน?” ผมขมวดคิ้วทันทีก่อนจะใช้เท้ายันตัวไอ้พิงโทษฐานที่พูดจาไม่เข้าหู

ไอ้ห่าพิง มึงจะล้อเรื่องไหนก็ได้ แต่มึงจะล้อกูเรื่องนี้ไม่ได้

ผู้ชายแมนๆ ทั้งแท่งอย่างกูจะมีผัวได้ไง ไอ้เพื่อนเวร

ไอ้เจกูจะไปรู้ไหมว่าใคร เดี๋ยว… อ๋อ มันอยู่ในวงดนตรีที่ร้านเมื่อคืนนี่หว่า มือเบสมั้ง

เดี๋ยวนะ มือเบสวงเมื่อคืน...

ชัดเลย บรรลัยแล้วกู มือเบสวงดนตรีเมื่อคืนนี้ก็ไอ้สุขสันต์นี่หว่า! สัสเอ้ยมันเข้ามาในห้องได้อีกรอบแล้ว แถมรอบนี้ยังมาเปลี่ยนเสื้อผ้าให้อีก เวรละ เจอกันคราวหลังต้องเตือนกันหน่อยแล้วมั้ง

สรุปใคร

ข้างห้อง

มึงแน่ใจ

เออ มันอยู่ห้องตรงข้ามกูเนี่ย

แล้วมึงสนิทกันมากเหรอ

ไม่ ไม่สนิทเลย ไม่ชอบหน้าแม่งด้วยซ้ำไป

เหรอ แต่เมื่อคืนมึงทั้งเลื้อยทั้งงอแงใส่เขาเลยนะพิงว่าก่อนจะยิ้มร้าย

เชี่ย ข้อร้องอย่ายิ้มแบบนั้น กูขนลุก!

ว่าแต่กูทำแบบนั้นจริงดิ? เลื้อยใส่ไอ้หมียักษ์เนี่ยนะ แม่งนึกภาพไม่ออกเลยว่ะ บรึ๋ยยย

อย่าตลกไอ้สัสกูไม่ได้ทำ

เอ้า กูเห็นเต็มสองตา นี่ยังไม่รวมที่ไอ้คนนั้นมันพูดเสียงสองเสียงสามใส่มึงนะ ไอ้สัส กูมองภาพมึงด้วยฟิลเตอร์ใหม่เลยพิงพูดจบก็รีบเด้งตัวขึ้นให้พ้นจากรัศมีการโดนปาหมอนใส่ หมอนใบนั้นเลยปลิวไปกระแทกหัวไอ้ตะวันที่เพิ่งจะเดินเข้ามาในห้องแบบสะลึมสะลือ

ไอ้เหี้ย ขอบใจ กูตื่นเลย

ไอ้ตะวันมันรู้ไหมผมหันไปถามไอ้พิงที่ยืนเดาะกระพุ้งแก้มอยู่ข้างๆ

มันยิ้มกวนตีนก่อนจะตะโกนออกไป ตะวัน ไอ้เจมีผัว!

ห้ะ!

ไอ้สัสพิง! ไอ้เหี้ย ผัวบ้านพ่อมึงอะผมด่ากลับพร้อมชูนิ้วกลางใส่ไอ้เพื่อนเวรทันที

มันยังไม่หยุดนะ นี่ยังมีแลบลิ้นปลิ้นตาใส่อีก

โอ้โหเพื่อนเจไดครับ ถ้ามึงเห็นอย่างที่กูเห็นเมื่อคืนรับรองมึงจะไม่เกรี้ยวกราดแบบนี้ มึงกลายเป็นน้องนุ่มๆ อย่างกับต้นเลยกูจะบอก อ้อนเก่ง อะไรเก่ง แหม

จริงเหรอวะไอ้พิงตะวันถาม

เออดิ งอแงงื้อๆ สัส!” ยังไม่ทันจะรอให้มันได้แสดงท่าทางสะดีดสะดิ้งจบ ผมก็จัดการใช้เท้าเปล่ายันสะโพกจนมันถลาไปชนผนังห้องทันที นี่คือตัวอย่างของการกวนตีนคนแฮงค์ มันก็จะโดนอะไรแบบนี้

งอแงบ้านมึงอะ กูเคยทำอะไรแบบนั้นซะที่ไหน ไม่-เคย-ทำ-โว้ย!

ไอ้พิงมันมั่วแน่ๆ ไม่ก็คิดไปเองเป็นตุเป็นตะ เมื่อคืนมันก็เมาน้อยกว่าผมนิดเดียวเท่านั้นแหละ

โอ้ย มึงสองคนเลิกตีกันเหอะ ไปๆ กูเห็นมีข้าววางอยู่บนโต๊ะ กูกินเลยนะ หิวว่ะ

ห๊ะ ข้าวใคร กูไม่เคยทิ้งข้าวไว้ข้ามคืนผมรีบคว้าแขนไอ้ตะวันไว้ก่อนมันจะเดินออกไป

ก็พ่อหนุ่มมือเบสคนเมื่อคืนเขาทำไว้ให้เมื่อเช้าเนี่ย เขาออกไปจากห้องมึงตอนเจ็ดโมงกว่า กูลุกมาฉี่เลยเห็นเขาพอดีไอ้พิงส่ายหน้า “กูบอกมึงแล้วไง แม่งไม่เชื่อกูเอง”

 ไอ้พิง มึงนี่ชักจะรู้ไปทุกเรื่องเลยนะ มึงเป็นกล้องวงจรปิดประจำห้องกูหรือไงวะ

มึงๆ แล้ววันนี้ห้องกูมีถุงอะไรมาแขวนไว้ไหม

กูยังไม่ได้ออกไปข้างนอกเลย ทำไมวะ อ๋อ ที่มึงเล่าให้ฟังใช่ปะ เขายังไม่หยุดอีกหรอวะไอ้พิงกอดอกพิงประตู

ผมได้แต่พยักหน้าตอบกลับไป ตอนนี้ กูสงสัยว่าไอ้คนที่มึงเห็น มันคือคนที่เอาถุงมาให้กู

เฮ้ย แบบนี้คือมันจีบมึงแล้วปะเนี่ย

จีบเหี้ยไรล่ะ” ผมปาหมอนอีกใบใส่ไอ้พิง

บ้าบอดูความคิดมันแต่ละอย่าง หวังพึ่งอะไรมันได้บ้างไหมเนี่ย ชงเก่งฉิบหาย นี่เพื่อนมึงนะเว้ย จะประเคนให้ใครก็ได้หรือไง

เอ้า ทำขนาดนี้ เทคแคร์ทุกวันขนาดนี้ คนไม่มีใจเขาไม่ทำกันหรอก

เออว่ะหรือจะเป็นอย่างที่ไอ้พิงมันว่าวะ พอมันพูดมาแบบนี้ใจผมนี่แกว่งเลยครับ นี่ถ้าเกิดว่าไอ้สุขสันต์ชอบผมขึ้นมาจริงๆ อย่างที่ไอ้พิงว่า ชีวิตผมคงอยู่ยากแน่ แค่เห็นหน้ามันผมก็หงุดหงิดแล้วอะ

แล้วมึงถามเขาแล้วเหรอ ว่าเขาเอามาวางไว้หรือเปล่า

กูถามแล้ว เขาปฏิเสธทุกรอบเลย

เอ้าไอ้สัสไอ้พิงมันด่าผมก่อนจะเดินออกไปจากห้องนอน ทิ้งให้ผมนั่งหัวยุ่งอยู่กลางเตียง

ผมนั่งคิดทบทวนตามที่เพื่อนพูดแล้วก็อดรู้สึกจั๊กจี้ไม่ได้ ถ้ามันเป็นอย่างนั้นจริงนะ ผมก็ไม่รู้จะทำหน้าอย่างไรตอนเจอกันอะ โอ้ยแค่รู้ว่ามันทำอะไรเมื่อคืนนี้ก็อับอายขายขี้หน้าจนแทบจะแทรกแผ่นดินหนีแล้ว ฮือออ~ อับอายสุดๆ ตั้งแต่เกิดมา นอกจากกางเกงเป้าแตกตอนประถมก็มีอันนี้แหละที่ทำให้ผมหน้าบางได้ ทั้งๆ ที่ผมเป็นคนหน้าหนามากแท้ๆ เชียว

 

พอเริ่มเข้าบ่ายสองไอ้เพื่อนทั้งสองตัวก็แยกย้ายกันกลับรัง ผมเลยได้แต่นั่งดูทีวีในห้องแอร์เย็นฉ่ำคนเดียว มือก็กดเปลี่ยนช่อง ปากก็คาบไส้กรอกซึ่งเป็นไอเทมเด็ดจากถุงเซเว่นประจำวันของวันนี้ นอนอยู่เฉยๆ ก็มีคนเอาของกินมาให้ โอ้... ชีวิตแฮปปี้สัสๆ

ก้อก ก้อก

ใครมาวะ หรือไอ้สองตัวนั้นมันลืมของผมพึมพำกับตัวเองก่อนจะเดินไปยังประตูห้อง พอเปิดออกก็แทบจะลมจับเมื่อเจอว่าคนที่มาเคาะเป็นใคร

เวรล่ะ...ไอ้หมีสุขสันต์ มันจะมาโผล่ทำไมตอนนี้ โอ้ย...ยังทำใจรับความจริงไม่ได้เลยอะ

กินข้าวยัง

ห้ะอ่อ เอ่อ กินแล้ว มีธุระอะไร

นึกว่ายังไม่ตื่น

บ่ายสองแล้ว ยังไงก็ต้องตื่นไหมวะพอผมพูดออกไปแบบนั้นไอ้สุขสันต์มันก็เงียบไปพักหนึ่ง รออยู่สักพักจนเห็นว่ามันไม่น่าจะพูดอะไรแล้วก็เลยจะปิดประตู แต่มันก็ดันลีลา ทำท่าเหมือนจะพูดอะไรสักอย่างแต่ไม่ยอมพูดออกมาสักที ผมเลยเผลอชักสีหน้าใส่

อะไร มีอะไร

อยู่ด้วย ข้างนอกมันร้อน

หา!

ไอ้หมีพูดแบบเร็วๆ จนผมฟังแทบไม่ทัน แล้วก็พุ่งตัวเข้ามาในห้องทันที มันเดินไปยังโซฟาหน้าทีวี แน่ะ ยังมีการมานั่งกอดหมอนสุดที่รักของกูอีกนะ!

เฮ้ย ออกไปจากห้องกู ห้องมึงก็มี ลุก!” ผมเดินเข้ามาหา ใช้แรงดึงมันให้ลุกจากโซฟา โอ้โห ความรู้สึกในตอนนี้คือเหมือนดึงสมอด้วยมือเปล่าอะ ตัวมึงทำด้วยอะไรเนี่ย!

เปลือง

พูดออกมาได้ ไอ้เฮงซวย มันก็เปลืองไฟห้องกูเหมือนกัน

เดี๋ยวช่วยหาร

ไม่ต้องมาหารมาอะไรทั้งนั้น แค่ออกไปจากห้องกูก็พอ” ผมยังคงรบเร้ามันอยู่อย่างนั้น แต่ไอ้หมียักษ์มันก็ดีไม่สนใจใยดีอะไรผมเลย เอาแต่เลื่อนช่องไปเรื่อยๆ จนในที่สุดมันก็ไปหยุดอยู่ที่ช่องหนังช่องหนึ่ง ความจริงผมไม่ค่อยดูหนังจากช่องพวกนี้เท่าไร ปกติก็ดูโดยใช้อินเตอร์เน็ตเอามากกว่า บนหน้าจอเป็นหนังแอคชั่นชื่อดังอย่าง Fast and Furious ความจริงแล้วผมชอบเรื่องนี้มาก นี่ก็ไม่ได้ดูนานแล้วเหมือนกัน

ชอบภาคไหน

จู่ๆ คนข้างตัวก็ถามผมขึ้นมา ผมมองหน้ามันด้วยความไม่วางใจ ก่อนจะถูกดึงแขนให้ลงไปนั่งข้างๆ

เฮ้ย นี่กูเป็นเจ้าของห้องตัวเองไหมเนี่ย ร่างกายกูก็บังคับไม่ได้ แย่!

อะไร ปล่อย!

เออ เอาไงก็เอาวะ ไล่ยากไล่เย็นนัก มึงอยากอยู่ก็อยู่ไป ทนฟังกูบ่นกูด่าให้ได้ก็แล้วกัน สิ้นเดือนค่าไฟมากูจะให้มึงออกให้ทุกบาทเลย ฮึ่ย!

ว่าไง ชอบภาคไหน

สาม

นี่ชอบภาคห้า

แล้วไง กูไม่ได้ถาม

แล้วทำไมถึงชอบภาคสาม

ชอบฮาน” เหลือบตามองคนชวนคุยแบบเนียนๆ อีกครั้ง “เลิกถามสักทีได้ไหม จะดูก็ดูไปเฉยๆ อยู่ให้เปลืองไฟแล้วยังจะทำให้รำคาญอีกผมบ่นกระปอดกระแปด เพราะไอ้หมีสุขสันต์หันมองมาทางนี้อยู่ก่อนแล้ว ผมเลยเผลอนึกถึงคำพูดมั่วๆ ของไอ้พิงขึ้นมาได้ นึกถึงแล้วก็เผลอสะดุ้งแล้วเขยิบตัวหนีเนียนๆ

ชอบภาคห้า เพราะว่าคิดว่ามันสนุกสุด

ภาคสามสนุกกว่าเถอะ ดริฟท์กันมันหยดทั้งเรื่องขนาดนั้น โคตรสนุก

แต่ภาคห้ามันมีฉากลากตู้เซฟกลางเมือง มันรวมทีมกันเป็นครั้งแรกด้วย

ภาคห้ามันไม่เห็นสนุกเท่าภาคสามเลย ฮานก็บทน้อยลง

แต่ภาคห้ามัน..

หยุดพอไม่ต้องพูดแล้ว ถ้าจะเถียงกับกูเรื่องนี้ก็กลับห้องไปเลยไปและแล้วก็เป็นผมที่เกรี้ยวกราดอีกครั้ง ก็ดูมันดิ โอ้ย วอแวอะไรไม่รู้นักหนา

นอนได้ไหม ง่วงว่าจบมันก็จับหมอนมาวาง เอนตัวลงหันหัวมาทางผม มันนอนหงายหน้ามองผมที่นั่งอยู่ ผมก็เผลอมองหน้ามัน จะว่าไปมันก็แอบหล่อเหมือนกันนะ สาวคงติดเยอะแน่ๆ ยิ่งเป็นนักดนตรีด้วย สาวคงตามกรี๊ดกันเป็นแถบ

ชอบดูหนังเหรอ

ถามทำไม

อยากรู้

ก็ชอบรอบนี้ผมตอบไปตามตรง เกรี้ยวกราดใส่มันหลายรอบเดี๋ยวมันจะเอาไปโพนทะนาว่าเจ้าของห้อง 304 ใจร้าย ชอบด่า ชอบว่า ชอบไล่ (แต่ทั้งหมดมันก็เกิดขึ้นจากความมึนของมึงทั้งนั้นอะ ไอ้หมี)

Hobb and Shaw กำลังมา หนังภาคแยก

ตลกผมว่า ชื่อทั้งสองที่มันพูดออกมาเป็นหนึ่งในตัวละครของหนังที่ผมชอบครับ และตอนนี้ไอ้นี่มันกำลังพูดถึงหนังภาคแยกขอตัวละครสองตัวนี้จากหนังหลัก บ้าจะทำจริงเหรอวะ ทำไมกูไม่เห็นรู้เรื่องเลยอะ

พูดเรื่องจริง

มาเมื่อไหร่

กลางปีมันตอบกลับมาสั้นๆ แค่นั้น

หลังจากนั้นเราสองคนก็ไม่ได้พูดอะไรกันต่อ ผมเลิกที่จะสนใจมันก่อนจะดูหนังในทีวี ตอนนี้ในห้องก็มีแค่เสียงทีวีที่ดัง เราสองคนไม่ได้พูดอะไรกันอีก แต่ผมก็รู้สึกได้ว่ายังมีตาคู่หนึ่งกำลังจ้องมองผมอยู่

จะเอาอะไรอีก ให้เข้าห้องมานอนเปลืองแอร์ มานอนดูทีวี มึงจะยังเอาอะไรอีก

มันไม่ตอบแต่ส่ายหน้าไปมา ทว่าก็ยังไม่เลิกจ้องหน้าผมอยู่ดีอะ

ทำหน้าตลก

เอ้า! มึงจะมามองอะไรกูล่ะ ดูทีวีไปดิ

พักสายตาไง

มึงจะมานอนตากแอร์เฉยๆ อะนะ เปลืองไฟกูว่ะ จ่ายให้กูไหมก็ไม่ผมยังคงบ่นให้มันฟังเรื่อยๆ ยุคนี้เงินทองไม่ใช่ของหาง่าย ยิ่งกับผมที่เป็นพนักงานบริษัท ถึงเงินเดือนจะพอกินก็เถอะ แต่ผมก็อยากเหลือเก็บไว้บ้าง

เอามาดิ จะจ่ายให้

เออ เดี๋ยวเอาไปแปะหน้าห้องเลย

กล้าเสนอก็กล้าสนอง

แต่ต้องให้มาอยู่นี่ทุกวันนะ ไม่งั้นไม่จ่าย

บ้าไปแล้ว มึงหาเรื่องเข้าห้องกูจนได้นะ จะติดใจอะไรนักหนาวะกับห้องกูเนี่ย แอร์มันเย็นกว่าหรือยังไง

จะมาอยากอยู่อะไรนักวะพอผมถามไปอย่างนั้นไอ้สุขสันต์มันก็ดันเงียบ ไม่ตอบอีกตามเคย มิหนำซ้ำยังชิงหลับตาหนีไปอีก

ผมนั่งมองมันหลับไปทั้งอย่างนั้น คิดดูดีๆ แล้วไอ้สุขสันต์มันก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรขนาดนั้นนะ ตัดเรื่องที่มันชอบวอแวมาที่ห้องกับปากหมาออกไป มันก็เป็นเพื่อนบ้านที่ดีคนหนึ่ง

เออ นี่ก็ยังไม่ได้ขอบใจที่มันพากลับมาส่งห้องเมื่อคืนเลย ถึงแม้ว่ามันจะข้ามเส้นความเป็นส่วนตัวของผมไปหน่อย แต่อย่างไรก็ถือว่าเป็นบุญคุณของมัน

แม่งเอ้ย! อยากขอบคุณนะ แต่มันกระดากปากอะ จิ๊ๆๆ

เมื่อคืน

เออ เนี่ยวิถีสปาร์ตาร์ ขอบคุณตอนหลับ ใจกากปากเก่งที่แท้ทรู

ขอบใจที่พากลับ แต่ทีหลังพากลับก็แค่พากลับ ไม่ต้องวุ่นวายเพิ่ม

ผมพูดเร็วจนลิ้นแทบพันกัน ใจนี่เต้นตุ๊บๆ เกิดมาไม่เคยขอบคุณใครแล้วตื่นเต้นกลัวเขาได้ยินขนาดนี้มาก่อนเลย ผมหันไปมองจอทีวีของตัวเองก็พบว่าหนังกำลังจบแล้วเลยจัดการกดปิดทีวีซะ ถึงอย่างไรตอนนี้ผมก็ไม่มีอารมณ์ดูหนังดูอะไรแล้ว กลับไปนั่งเช็คเมลอีกนิดหน่อยแล้วก็เข้าไปนอนในห้องดีกว่า

เอแต่ไอ้ครั้นจะปล่อยให้หมอนี่มันนอนแอ้งแม้งแบบนี้ก็ไม่ได้ ผมยังไม่ไว้ใจมันขนาดนั้น สรุปแล้วผมก็เลยลุกไปเอาโน้ตบุ๊คคู่ใจกลับมานั่งตรงที่เดิม ไอ้สุขสันต์ยังคงนอนหลับตาพริ้มอยู่ ผมถอนหายใจก่อนจะดูนั่นดูนี่ไปเรื่อย

อือ เต็มใจแต่จู่ๆ เสียงติดทุ้มนั่นก็ดังขึ้น ผมนี่อ้าปากค้างเลย

เหี้ยแล้ว! นี่มันแกล้งหลับเหรอวะ อย่าบอกนะว่ามันได้ยินที่ผมพูดไปหมดแล้ว โอ้ย... หน้าบางอีกแล้วอะกูวันนี้ ตายๆๆ ผมเลือกที่จะไม่ตอบไม่มองอะไรทั้งนั้น เตรียมเอาหูฟังมายัดใส่หูหนีมันด้วยซ้ำ

พอๆ ไม่ฟังแม่งแล้ว ไม่ว่ามันจะพูดอะไรก็เรื่องของมันเถอะ จะไม่หลับจะอะไรก็เรื่องของมัน แต่ไอ้เจจะไม่ทน!

เจ...เจได

เรื่องหนังอะ ไม่ได้อยากเถียง

ก็คนมันอยากคุยด้วย ให้ทำไงวะ

 

 TBC.

 #ข้างห้อง305

 


 

 




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 921 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

790 ความคิดเห็น

  1. #788 jaoslott (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2563 / 00:55
    ก็คนมันอยากคุยด้วย.. ตุยยยยยย นุ้บนิ้บมากเลยคูมสุขสันต์ ฮืออออ
    #788
    0
  2. #772 PhoBlink (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 11:32

    ใจอ่อนยวบเลย คุณสุขสันต์

    #772
    0
  3. #766 TIKIT (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 10:22
    ทำไมคุณสุขสันต์ชอบทำตัวให้คนอ่านสงสารคะะะ
    #766
    0
  4. #717 FAHKRAMXTER (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:38
    แรงมากนะนายสุขสันต์
    #717
    0
  5. #684 _Rattanawadee (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 มกราคม 2563 / 08:26
    ยอมน้องเถอะ น่ารักกกมากก
    #684
    0
  6. #671 ooD.AmP.ii~KloGiee (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 มกราคม 2563 / 05:46
    อร่ะ อร้าย อร้ายยยยย อร้ายยยยยยยยยยนนน เขิล อร้ากกกกกกกกกก
    #671
    0
  7. #637 baekbow (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2562 / 21:51
    งื้อออออออ ก็คนมันอยากคุยด้วย ให้ทำไงวะ // จะบ้ากะละมัง เอาแบบนี้เลยหรอพ่อหมี เปย์เก่ง แถมเนียนเก่งด้วย ว่าแต่เขาไปปิ๊งปั๊งกันตอนไหนนะ
    #637
    0
  8. #611 snk_onge (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 04:27
    หื้อออออ นายสุขสันต์!!!!! บ้าบอไปแล้วววว เขิงงงงง
    #611
    0
  9. #555 doublendoubleo (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2562 / 21:17
    แงงงงงง ใจบางไปหมด ยวบยาบมาก
    #555
    0
  10. #530 Andromayda (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 14:56
    หาเาหานินหนาเนำนดนำนดดรหรรดเำนดนดนหรหนนังหมี!!!!
    #530
    0
  11. #507 12311232123312 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 17:02
    แงงงงงงงหๆๆๆๆๆๆๆๆๆฟฟฟฟ
    #507
    0
  12. #460 MyUniverseOSH (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 16:38
    วงวาร แล้วอิพี่มันจะได้ยินป่ะวะ
    #460
    0
  13. #445 m ma ri (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 22:49
    พี่เอ้ยยยยย ใจบางเป็นกระดาษแล้ววว
    #445
    0
  14. #442 rainbowhwi23 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 01:48
    รู้มั้ยว่าอยากคุยยย รู้มั้ยยยยยย
    #442
    0
  15. #441 nilkan47 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 15:38
    อยากคุยก็บ๊อกกกกก~
    #441
    0
  16. #429 Yanapat. (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2562 / 22:50
    อู้ยยยย พี่หมีมีพัฒนาการน้าา
    #429
    0
  17. #416 นักโทษหมายเลข0 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2562 / 21:09
    อิพี่~~~ ก็คนอยากคุยยยย
    #416
    0
  18. #411 Mercimiew (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2562 / 08:38
    ง่อววววว อิหมี พัฒนาเว้ยยยย 55555
    #411
    0
  19. #391 galepn (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 13:53
    พี่หมี พูดไม่ค่อยเก่งแต่รักหมดใจ งี้ป้ะะ5555555
    #391
    0
  20. #352 thesaipan (สป) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 17:02
    ก็คนมันอยากจีบ คิคิ
    #352
    0
  21. #340 fsbeentaken (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 23:08
    สรุปพี่หมีอยู่ห้องข้างๆ หรือห้องตรงข้ามกันอ่ะเจไดดดดด งงไปหมดแล้วเด้อ
    #340
    0
  22. #311 fallingforyou. (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 01:14
    เเงงงงง เอ็นดูการจีบเเบบคอยดูเเล ถ้าจะออกค่าไฟให้ก็ย้ายมาอยู่ด้วยกันเลยต่ะ
    #311
    0
  23. #274 Kim-kibom (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 10:12

    พี่หมีน่ารักนะเนี่ย

    #274
    0
  24. #256 PuayPuayPloy (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 00:15
    กรี๊ดดดดด พ่อหมีเค้าลุกแล้วโว้ยยยย
    #256
    0
  25. #242 fangyfang (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 17:56
    น่ารักง่าาา
    #242
    0