ข้างห้อง - MR. 305 [สนพ. Bookish House Publishing ]

ตอนที่ 32 : 32

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,422
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 507 ครั้ง
    18 พ.ย. 62

Nos citamos en el corazón del DF, entre las jardineras de Bellas Artes, lugar que ha sido testigo de innumerables encuentros y ha observado alejarse a...
MR.305
EP.32

EP. 32

สุขสันต์ไปทำธุระเกือบอาทิตย์แล้ว ผมได้แต่ติดต่ออีกฝ่ายผ่านทางโทรศัพท์ ไม่รู้ว่าอีกคนจะกลับมาเมื่อไหร่ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันไปทำอะไรนักหนา เลยตัดสินใจว่าวันนี้แหละจะโทรไปถามให้มันรู้แล้วรู้รอด อดทนกับความสงสัยของตัวเองแบบนี้มันไม่ใช่ไอ้เจไดเอาเสียเลย

ตกเย็นผมก็นั่งรถกลับจากที่ทำงานตามปกติ แวะซื้อของกินนิดหน่อย กลับขึ้นมาบนห้องผมก็ต่อสายหาคนที่หายไป ยืนรอสายอยู่สักพักอีกฝ่ายก็รับ

สุขสันต์

[ไงเจ กลับถึงห้องแล้วเหรอ]

อื้อ

[อย่าลืมให้อาหารคุณนายนะ]

ถามอะไรหน่อยได้ไหม” อีกฝ่ายไม่ได้ตอบอะไรกลับมาผมเลยเดาเอาว่ามันคงจะรอผมถามอยู่ พี่...ไปทำธุระอะไร

เสียงจากปลายสายเงียบหายไปจนผมชักจะใจเสีย แต่สักพักมันก็ตอบกลับมา

[เจอยากรู้เหรอ]

เออดิ! กูนั่งเฝ้ามือถือเช้าเย็นจนจะบ้าตายอยู่แล้วเนี่ย! แฟนไปไหนไปทำอะไรกูไม่รู้เลย!

[เอาเป็นว่าไว้คุยกันที่ห้อง พี่กำลังจะถึง]

มันบอกว่ามันกำลังจะกลับมา ผมก็เลยดีใจขึ้นมานิดหนึ่ง หายหน้าหายตาไปหนึ่งอาทิตย์ ผม เอ่อ หมายถึงไอ้คุณนายมันคิดถึงจนเอาแต่ร้องเมี้ยวๆ ทั้งวันเนี่ย!

หลังจากที่วางสาย ผมก็สั่งข้าวสั่งไก่มารอแฟนตัวดีกลับมากินด้วยกัน ผมเดินไปอาบน้ำแต่งตัวรอบหนึ่งก็ยังไม่มีวี่แววว่าอีกฝ่ายจะมาถึง นั่งไถโทรศัพท์เล่นนั่นนู่นนี่ก็ยังไม่มีสัญญาณจากอีกคน สุดท้ายก็ต้องมานั่งโง่ๆ กับแมวดำรอแฟน ผมนั่งมองนาฬิกาเหมือนจะสามารถเร่งเวลาได้ จนตอนนี้ก็สองทุ่มแล้วมันก็ยังไม่โผล่มาสักที ผมเริ่มขี้เกียจรอแล้วเลยจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรตามอีกครั้ง ทว่าเสียงเคาะประตูห้องก็ดังขึ้นมาเสียก่อน

พ่อมึงมาแล้วผมก้มไปอุ้มคุณนายก่อนจะตรงดิ่งไปที่ประตูด้วยความเร็ว พอเปิดประตูออก คนที่ผมเห็นดันไม่ใช่แฟนตัวเอง แต่เป็นคนที่ทำเอาผมแทบจะทรุดลงไปนั่งกับพื้น

...พ่อกู! พ่อกูเอง!

...พ่อ

พ่อยืนอยู่หน้าประตู มองผมด้วยสีหน้านิ่งๆ ผมได้แต่กลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคอ สักพักพ่อก็เดินเข้ามาในห้อง เผยให้ผมมองเห็นคนอีกคนที่ตามมาด้วย

พี่...พี่ไปพาพ่อมาเหรอผมเดินเข้าไปถามสุขสันต์ นึกตกใจที่อีกคนดูท่าทางโทรมขึ้น หน้าคล้ำแดดขึ้น ไม่รู้ว่าไปทำอะไรมา สุขสันต์ยักคิ้วใส่ผมก่อนจะจับหลังดันให้เข้ามาในห้อง ผมเห็นพ่อเดินสำรวจห้องก็เผลอเกร็งขึ้นมาโดยอัตโนมัติ

ห้องแกเหรอ

..ครับ

รกฉิบหายพ่อว่าก่อนจะเดินไปนั่งโซฟา ผมเลยรีบเดินไปหยิบเอาน้ำเย็นเทใส่แก้วแล้วเอาไปวางไว้ข้างหน้าพ่อทันที

มานั่ง ทั้งคู่นั่นแหละ

ผมกับสุขสันต์รีบหาที่นั่งกันทันที พ่อนั่งจิบน้ำไปเรื่อยๆ แต่ยังไม่เข้าประเด็นสักที มันอึดอัดอยู่หน่อยๆ ที่ต้องมานั่งเงียบๆ ต่อหน้าพ่อแบบนี้ ทั้งที่เราสองคนเวลาเจอหน้าคือต้องวิ่งเข้ากอดกันแล้วแท้ๆ

อีกอย่างผมยังสงสัยอยู่เลยว่าพ่อไปเจอกับสุขสันต์ได้อย่างไร แล้วทำไมถึงมาที่นี่ นี่พ่อหายโกรธแล้ว หรือยังไง? ผมไม่เข้าใจ

ไอ้เจ

ครับผมรีบขานรับ

ไอ้หนุ่มนี่มันดูแลมึงดีไหมพ่อถาม

ดี ดีครับ

ไปบ้านมันมาแล้วเหรอ

ครับพ่อ” 

ถ้ากูไม่ให้คบ จะทำยังไงพ่อถาม สายตาของพ่อทำเอาผมกลัวจนเสียวสันหลัง หันไปมองสุขสันต์ที่นั่งอยู่ข้างๆ มันก็เอาแต่บีบมือผม แต่ไม่พูดอะไรออกมาสักคำ

เอาล่ะ งานนี้ ซวยกูอีก

เจ ….ไม่เลิกได้ไหมพ่อผมตอบออกไป หวังว่าสีหน้าเว้าวอนของผมคงจะทำให้พ่อใจอ่อนขึ้นมาบ้าง

คบมันแล้วมีอะไรดี เสียชื่อเสียง เสียอนาคต แกจะมีลูกหลานให้กูไม่ได้ แล้วใครจะดูแลฟาร์มต่อ ไหนจะชาวบ้านอีก มึงรับไหวเหรอเจไดพ่อกอดอกถามผมเสียงเครียด ดูทรงนี้แล้วพ่อคงจะเอาจริง

ผมยืดอกเรียกความมั่นใจ เมื่อก่อนก็แคร์แบบที่พ่อแคร์ แต่รู้แล้วผมรู้แล้วว่าการแคร์สังคมไม่ได้ทำให้มีความสุขเลย ผมต้องหลอกตัวเอง ต้องฝืนทำในสิ่งที่ตัวเองไม่ได้เป็น ผมรับได้ในจุดนั้นมากกว่า ถ้าจะโดนสังคมด่าหรือประณามยังไงก็ช่าง แต่ผมเชื่อว่าเข้มแข็งพอ ผมจะพิสูจน์ให้เขาเห็นว่าผมมีความสุขผมตอบออกไปแบบนั้น ก่อนจะทำใจกล้าดึงมือออกจากมือสุขสันต์ ผมเดินไปยืนตรงหน้าพ่อก่อนจะลดตัวลงนั่งคุกเข่า พ่อมองลงมาแต่ผมตีความจากสายตาคู่นั้นไม่ออก ผมกำมือเล็กน้อยก่อนจะพูดต่อ

ผมรู้ว่าพ่อผิดหวัง แต่พ่อให้โอกาสผมได้ไหม ผมขอโทษที่ทำให้ตระกูลเสียหาย ผมขอนะพ่อ ขอให้ผมได้ใช้ชีวิตคู่กับเขา ผมรักเขาจริงๆ นะพ่อผมว่าออกไป พ่อมองมานิ่งๆ ผมเลยพนมมือขึ้นช้าๆ ก่อนจะกราบลงไปที่เข่าของอีกคน เกือบจะร้องไห้ออกมาแล้วตอนที่สัมผัสจากพ่อลูบเบาๆ ที่หัว [C1] ผมเงยหน้าขึ้นมามองพ่อตัวเองด้วยความตกใจ

พ่อส่งแกมาได้แค่นี้ พ่อพาแกเข้าเรียน พาหัดขับรถ จนเห็นแกเรียนจบ มีงานทำ มีครอบครัว ถ้าใครสักคนจะดูแลต่อ ...ก็คงเป็นมันนี่แหละพ่อว่าก่อนที่จะเบนสายตาไปมองอีกคนที่นั่งอยู่ไม่ไกล

ผม..ผมไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหม

ที่พ่อพูดมาแบบนี้ มันแปลว่าพ่อยอมรับแล้วใช่ไหม มันแปลว่าเรื่องทุกอย่างมันจบลงแล้วใช่ไหม

พะ..พ่อ

รับปากพ่อ อย่าปล่อยให้ไอ้นั่นมันทำร้ายแก อย่าปล่อยให้มันทำแกเสียใจ

ครับ ครับพ่อ

ไม่รู้ว่าเพศเดียวกันแบบพวกแกจะอยู่ได้นานไหม แต่ก็ขอให้มันนานๆ ก็แล้วกัน

พ่อผมไม่รู้จะพูดอะไร มันพูดไม่ออก เลยได้แต่พุ่งเข้ากอดพ่อตัวเองทั้งอย่างนั้น ไอ้ตอนแรกที่ว่าน้ำตาไม่ไหล พอมาถึงจุดนี้มันก็แอบซึมๆ ออกมาไม่ได้ ผมขอบคุณพ่อมากจริงๆ ผมรักพ่อมาก ผมรู้ว่ามันยากกับการที่จะต้องยอมรับเรื่องพวกนี้ แต่พ่อสามารถที่จะทำมันเพื่อผมได้ ผมไม่รู้แล้วจริงๆ ว่าผมจะตอบแทนพ่อกับแม่ยังไง

บอกรักเท่าไรก็ไม่พอจริงๆ สำหรับสิ่งที่พ่อกับแม่ทำให้ผมในวันนี้

อ้อมกอดที่ผมห่างหายไปนานค่อยๆ กระชับแน่นขึ้น พ่อเองก็คงจะคิดถึงเหมือนที่ผมคิดถึงพ่อ เราสองคนพ่อลูกกอดกันกลมอยู่อย่างนั้น จนเวลาผ่านไปสักพักก็ค่อยๆ ผละออก พ่อยื่นมือมาผลักหัวผมเบาๆ

ร้องไห้เป็นเด็กเลยไอ้ลูกหมา

พ่อ

เอ้า! ส่วนมึงก็กลับห้องมึงไป จะมานั่งเสนอหน้าอยู่ทำไม กูจะอยู่กับลูกกูพ่อหันไปพูดใส่สุขสันต์ที่นั่งยิ้มอยู่ไม่ไกล สุขสันต์มันเลยพยักหน้าให้ คุณนายเดินเข้าไปถูขามัน สุขสันต์เลยก้มลงไปอุ้มขึ้นมาแนบอก มันลุกขึ้นก่อนจะค่อยๆ เดินออกไปจากห้อง

เดี๋ยว!” เสียงพ่อเรียกสุขสันต์เอาไว้ ทำให้ต้องหันกลับมามอง

ครับคุณลุง

ทีหลัง …ไม่ต้องเรียกกูว่าลุง

แล้วผมจะ

มึงจะเรียกอะไรของมึงก็ช่างสิวะ! ไปไหนก็ไปได้แล้ว กูเหม็นหน้ามึง!” พ่อผมออกปากไล่อีกคน สุขสันต์มันอมยิ้มเล็กน้อยก่อนจะเดินออกไป ทิ้งให้ผมอยู่กับพ่อตัวเองสองคน

พี่เขา..ไปที่บ้านมาเหรอพ่อผมเอ่ยถามออกไปด้วยความสงสัย

เออ เข้ามากวนตีนกูทุกวัน รำคาญหน้ามัน!” แน้ะ ใส่อารมณ์อีก

พ่อได้ทำอะไรพี่เขาหรือเปล่า

อ้อนี่มึงห่วงมันเรอะไอ้เจ! !” เอ้า กลายเป็นว่ากูผิดอี๊ก! กูก็แค่เป็นห่วงแฟนมันก็ผิดครับคุณผู้โช้มมม

เอ้อ ก็ใช่ไง กูมันพ่อมึงนี่ ไม่ใช่ผัวมึง

ผัวเผออะไรเล่าพ่อ! ใครผัว!” ผมโวยทันที พ่อพูดออกมาได้ยังไงว่าไอ้นั่นน่ะผัวผม นี่ลูกชายพ่อเลยนะเว้ย ทำไมพูดแบบนี้อะ

เอ้า นี่มึงยังไม่ได้กันหรอกเรอะ

..พ่อ! พูดเรื่องนี้หน้าตาเฉยได้แบบนี้เลยเหรอ ผมพูดไม่ออกเลยนะเนี่ย

ใจนึงกูก็โล่ง แต่อีกใจกูก็ว่ามันไร้น้ำยา

พ่อ! !”

โอยย ทำไมพ่อกูเป็นคนแบบนี้เนี่ย นี่ลูกชายเด้อ ลูกชายคนเดียวอะ!

มันมาบ้าน มันพยายามอธิบาย ตอนแรกพ่อก็ไม่ฟัง เลยไล่ให้มันไปทำงานในฟาร์ม อึดดี เลยยอมฟังมันก็ได้

ขอบคุณพ่อนะที่ยอมฟังผมว่าก่อนจะดึงมือพ่อมาจับเอาไว้ ผมรู้สึกได้เลยว่าพ่อแก่ขึ้นกว่าเดิมมาก ก่อนที่จะย้ายมาทำงานพ่อยังไม่ดูแก่มากเท่าไร แต่พอมาวันนี้คนเรามันก็เปลี่ยนไปตามกาลเวลา ลูบมือหยาบกร้านไปเรื่อยๆ ก็พลันนึกถึงเรื่องราวสมัยก่อน พ่อกับผมเราสนิทกันมาก พ่อชอบพาไปเล่นในฟาร์ม พาไปขายไข่ พาไปให้อาหารไก่ ผมมีความทรงจำเยอะแยะมากๆ เลยนะครับกับพ่อเนี่ย

อา ผมรักพ่อกับแม่จัง

กูมองปราดเดียวกูก็รู้ว่ามันจะดูแลมึงได้ กูกลัวแต่มันจะทิ้งมึงทีหลัง

ถ้าเป็นอย่างนั้นพ่อคิดว่าเจจะยอมรึไง

กูก็ไม่อยากจะเตือนอะไรมาก กูว่ามึงก็คงคิดได้ โตก็โตแล้ว งานก็มี เงินเดือนก็ดี มึงดูแลตัวเองได้ขนาดนี้แล้ว เรื่องพวกนี้มึงน่าจะคิดได้ แต่นั่นแหละกูกับแม่มึงก็อดห่วงไม่ได้อยู่ดี เกิดโดนเขาหลอกมาอะไรมาก็จะพลอยโดนด่าทำไมเลี้ยงลูกโง่

เอ้า พ่อเนี่ย! พ่อกู จะพูดให้ซึ้งหน่อยก็ไม่ได้ เป็นต้องวกกลับมาด่ากูจนได้อะ ไม่รู้อะไรนัก 

มึงรักมันมากเลยเรอะ

อือ

เออ รักกันก็ดูแลกันดีๆ ป่วยไข้อะไรก็ดูแลกัน อยู่กันไปนานๆ”

แบบพ่อกับแม่ใช่ปะ

เออ

พ่อ รักพ่อนะ รักมากกผมพุ่งเข้ากอดพ่ออีกรอบ แอบได้ยินเสียงพ่อหัวเราะเบาๆ ด้วย ผมโคตรชอบเวลานี้ นาทีนี้ ชอบมากๆ มันรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนที่มีความสุขที่สุดในโลกเลย นี่ถ้าแม่มาด้วยก็คงดี

ชาวบ้านหน้าไหนมันมาด่ามึง กูจะยันหน้าให้

โหดจังเลย พ่อใครเนี่ย

มาด่าลูกชายกู เดี๋ยวกูโบกตาหลุด

ขอบคุณนะพ่อ ขอบคุณทุกอย่างเลยผมบอก ก่อนจะลูบมือพ่อไปมา

ผมมีความสุข มีความสุขจนไม่รู้จะว่ายังไง นึกถึงสุขสันต์ขึ้นมา มันเองก็คงจะมีความสุขมากไม่ต่างกัน ผมไม่นึกเลยนะว่ามันจะกลับไปที่บ้านผมเพื่อไปปรับความเข้าใจกับพ่อ ผมล่ะทึ่งในความพยายามของพี่มันจริงๆ

สรุปว่ามันยังไม่ได้มึงจริงๆ เหรอวะ

พ่อ!”

 

หลังจากเหตุการณ์วันที่ไอ้หมีพาพ่อผมมาบุกห้องก็ผ่านมาเดือนกว่าแล้ว และปลายสัปดาห์ที่จะถึงนี้ก็เป็นวันเกิดของสุขสันต์ ตั้งแต่เราสองคนคบกันมาก็ถือว่าเจอเรื่องสุขเรื่องทุกข์มาด้วยกันพอสมควร พอถึงวันเกิดมันก็เลยอยากจะเซอร์ไพรส์ขอบคุณเล็กๆ น้อยๆ แต่ก็แค่นึกอยากจะทำเพราะทำไม่เป็น ผมไม่ใช่สายเซอร์ไพรส์ ทำไปก็กลัวจะแป้ก ไอ้หมีมันยิ่งฉลาดๆ อยู่ด้วย

สุดท้ายผมก็เลือกที่จะหาซื้อของขวัญให้มันแทนเค้ก เพราะไอ้หมีมันเป็นสัตว์ประหลาด ไม่ชอบกินของหวาน ผมเลยกะจะหาซื้อเนื้อย่างไปนั่งกินที่ห้อง หรือไม่ก็ซื้อของกินตามปกติ

ผมเดินเข้ามาในร้านขายเครื่องดนตรี มองเห็นเครื่องดนตรีมากมายหลายชนิดวางเรียงรายอยู่ในร้าน ไม่รู้จริงๆ ว่าจะซื้ออะไรให้มัน เลยได้แต่เดินดูรอบๆ จนกระทั่งพนักงานของร้านสังเกตุเห็นและเดินเข้ามาถาม

พี่อยากได้อะไรเป็นพิเศษไหม

นั่นสิ ผมเองก็ไม่รู้ว่าจะอยากได้อะไร งั้นลองถามความคิดเห็นจากพนักงานดูก็แล้วกัน

พี่อยากซื้อของขวัญให้แฟน เขาชอบเล่นกีตาร์ มีอะไรแนะนำไหม

โอ้ มาทางนี้เลยพี่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะรู้ดีเลยบอกให้ผมเดินตาม

ผมเดินตามไปถึงโต๊ะที่มีอะไรสักอย่างวางอยู่เต็มไปหมด และหยิบขึ้นมาดูอันหนึ่ง

อันนั้นเขาเรียกปี๊กกีตาร์นะพี่ นี่ ผมรับทำสร้อยจี้ปิ๊ก เขียนให้ฟรีด้วย อันนี้คือสร้อยให้เลือกน้องพนักงานเดินไปเปิดตู้สร้อยให้ผมดู มีสร้อยหลากหลายรูปแบบวางให้เลือก

เออว่ะ สร้อยก็ดูจะเหมาะกับสุขสันต์ดี มันเป็นคนไม่ชอบใส่เครื่องประดับมากมาย ถ้าได้ไอ้ปิ๊กกีตาร์อะไรนี่ไปห้อยคอ มันคงชอบ เท่ด้วย ใช้ประโยชน์ได้ด้วย

งั้น เอาอันนี้ ใส่กับสร้อยอันนี้

พี่จะให้ผมเขียนว่าอะไร เขียนใส่กระดาษไว้เลยพี่น้องคนขายยื่นกระดาษมาให้

ผมยืนนึกข้อความที่จะทำให้อีกฝ่ายประทับใจได้ งั้น...เอาอันนี้ก็แล้วกันวะ

ผมเขียนข้อความใส่ลงไปในกระดาษแล้วยื่นให้น้องพนักงาน ยืนรอน้องทำไม่นานก็เสร็จ สร้อยคอจี้ปิ๊กกีตาร์สีดำอยู่ในมือผมแล้ว ราคาแอบแรงอยู่เหมือนกันนะเนี่ย

ผมเก็บของขวัญชิ้นนั้นเอาไว้ รอจนถึงวันเกิดแฟนตัวดีแล้วถึงเอาออกมา

เมื่อวันเกิดมาถึงผมเองก็ไม่ได้ทำอะไรให้มันหรูหราหรือผิดปกติ ผมเข้ามารอมันที่ห้อง 305 เหมือนอย่างทุกวัน เตรียมอาหารการกินเอาไว้ รอไม่นานเจ้าตัวก็กลับมาที่ห้อง สุขสันต์เดินเข้ามาหาผมก่อนจะหอมหน้าผาก ผมก็ยังเขินอยู่นะ ต่อให้จะคบกันมานานเท่าไรก็ไม่ชินสักที พอมันมาทำอะไรแบบนี้ก็ยังคงเขินอยู่ดี

เหมือนเจ้าของห้องมันจะจำไม่ได้ว่าวันนี้เป็นวันอะไร มันเดินกลับมานั่งกินข้าวกับผมตามปกติ พอกินข้าวเสร็จผมก็ชิงอาบน้ำก่อน และพอมันเข้าไปอาบน้ำบ้าง ผมก็รีบวิ่งไปเตรียมของขวัญทันที ผมรีบเอากล่องปิ๊กน้อยกลอยใจมาถือเอาไว้ในมือแล้วเดินไปรอมันที่ห้องนอน ถือกล่องปิ๊กเอาไว้ด้วยใจตุ้มๆ ต่อมๆ นั่งรอไปสักพักร่างโตๆ ของหมีก็เดินเข้ามา เหมือนมันจะแปลกใจเล็กน้อยที่เห็นผมนั่งยิ้มรออยู่ที่ปลายเตียง

มานั่งนี่ จะเช็ดผมให้ผมกวักมือเรียกให้พี่มันมานั่งข้างหน้า พอมันนั่งลงบนเตียงแล้วหันหลังให้แบบนี้มันสูงชะมัด จากที่นั่งอยู่เลยต้องเปลี่ยนมาเป็นชันเข่าเช็ดหัวให้มัน ผมมันยาวนิดเดียวเอง เช็ดแป๊บเดียวก็แห้ง

วันนี้เป็นไงบ้างผมชวนคุย

ก็ดี มีคนเอางูมารักษาด้วย

งูอะนะ

อื้อมันตอบออกมาแค่นั้น

ผมโยนผ้าขนหนูไปไว้อีกทาง ก่อนจะควักสร้อยออกมาจากกล่องแล้วหย่อนให้มันให้อยู่ในระดับสายตาคนตรงหน้า พร้อมทั้งโผเข้ากอดอีกคนจากทางด้านหลัง

Happy Birthday ครับแฟนผมพูดเบาๆ เพราะความเขิน

หือ วันนี้วันเกิดพี่เหรอมันเอ่ยถามด้วยความแปลกใจก่อนจะคว้าเอาสร้อยในมือผมไปดู

Always me Always you ใครเขียนเนี่ยมันหันหน้ากลับมาถาม

ผมไม่ตอบแต่ชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง มันเลยยกยิ้มก่อนจะดึงให้ผมไปนั่งบนตักหนาๆ ของมัน แขนข้างหนึ่งสอดมาที่เอวผม ส่วนอีกข้างก็ยื่นสร้อยมาให้

ใส่ให้พี่หน่อยมันอ้อน

ผมแกะตะขอสร้อยออกก่อนที่จะค่อยๆ สวมให้อีกคน สายตาที่มองมาทำเอาผมเขินขึ้นมาเล็กน้อย

ดูตามันตอนนี้ดิ โคตรหวานเชื่อม แม่ง มองผมเหมือนมองอะไรก็ไม่รู้

เสร็จละ

ขอบคุณครับพูดจบก็โน้มหน้าเข้ามาจูบเบาๆ

ปกติเราสองคนจะจูบกันแค่แป๊บเดียว ไม่ได้หวือหวาอะไรมากมาย แต่วันนี้ พอมันผละออกไปไม่ถึงสามวินาที มันก็กลับเข้ามาฉกฉวยริมฝีปากผมอีกรอบ ไม่รู้เหมือนกันว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ลมหายใจผมสะดุด จูบเบาะๆ เหมือนเด็กอนุบาลเมื่อครู่มันหายไป แทนที่ไว้แค่รสชาติที่แสนจะวาบหวาม มือไอ้หมีเริ่มอยู่ไม่สุข ข้างหนึ่งเริ่มสัมผัสไปมาที่หลังของผม ส่วนอีกข้างก็เลื่อนขึ้นมาที่ท้ายทอย ก่อนที่ลิ้นของมันจะพยายามดุนดันเข้ามาในปากผมให้ได้ ตอนแรกผมก็ตกใจกับสัมผัสเปียกชื้น แต่พอเคลิ้มเข้าก็ปล่อยไปเสียอย่างนั้น เรียวลิ้นของมันพัวพันอยู่กับลิ้นของผม พอจะถอยหนี อีกคนก็ไล่ตาม นึกใจกล้าลองรุกเข้าปากพี่มันบ้าง ผลที่ได้คือโดนขย้ำสะโพกหนักๆ เป็นของตอบแทน เราจูบกันอยู่อย่างนั้น สักพักไอ้หมีมันก็ผละออก ผมเผลอมองเห็นสายเชื่อมระหว่างปากของเราทั้งคู่ ไม่รู้เลยว่าตอนนี้หน้าของผมมันแดงขนาดไหน ลมหายใจร้อนๆ ของอีกคนทำเอาผมเบลอไปชั่วขณะ

เจไดสุขสันต์เรียกชื่อผมพลางใช้ปลายจมูกถูไถไปมาตามใบหน้า ผมได้แต่มองมือตัวเองที่กำเสื้อยืดสีขาวของอีกคนจนมันยับยู่ยี่คามือ

หะ..หือ

พี่ขอบคุณนะ สำหรับของขวัญ

ครับ

เจได

อะ...อื้อ

คืนนี้พี่ขอได้ไหม”


 


TALK


 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 507 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

790 ความคิดเห็น

  1. #692 ooD.AmP.ii~KloGiee (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 6 มกราคม 2563 / 15:33
    อั๊ยยะ
    #692
    0
  2. #665 baekbow (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 17:14
    กรี๊ดดดดดดดดด หมีขอออออออ // หมีขอที่ไม่ใช่หมี ยังไงดีน้องเจ ให้ไม่ให้ดีคะ // แอบโรแมนติกเหมือนกันนะเราอ่ะ ซื้อสร้อยปิ๊กให้ด้วย
    #665
    0
  3. #627 ilee2 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 / 02:31
    พี่หมีจะกินกระต่ายหรออออออ
    #627
    0
  4. #626 jarbkonshobnok (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 23:08
    กี้สส._.
    #626
    0
  5. #625 Phornchita Pragobsuk (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 21:10
    ตลกพ่ออ่ะ ยังไม่ได้กันจริงหรอ 555 พ่อตอนนี้เค้าได้กันแล้ววว
    #625
    0
  6. #492 PPsry (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 21:14
    แอบน้ำตาซึม จบตอนก็คือกรี๊ดมากกกก ฟ้ดสงเงเบเยเ
    #492
    0
  7. #409 M'X19 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 08:27
    อื้อหื้ออออออออ. กรี๊ดดดดดด
    #409
    0
  8. #403 UNFOUND (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 02:16
    กรี้ดดดดด ลูกจะโดนหมีกินแล้ว
    #403
    0
  9. #386 thesaipan (สป) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 10:10
    กี้ดดดดพี่หมี
    #386
    0
  10. #295 Kim-kibom (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 16:00

    ฟินกันไปจร๊าๆๆๆ

    #295
    0
  11. #172 fomeriam690 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 09:19
    อ๊าย. เขินแร๊ง
    #172
    0
  12. #158 ความถี่สีชมพู (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 12:09
    กี้ดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #158
    0
  13. #134 tamtang46 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 02:45
    กี๊ดดดดดดดด วันนี้ที่รอคอย
    #134
    0
  14. #131 Lucky baby B (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 18:35
    ตอนนี้เลิ่กลั่กมากเลยค่าาาา
    #131
    0
  15. #130 manejanb (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 12:26

    จัดไปน้องเจได....
    #130
    0
  16. #128 BABYBB (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 09:40
    นังเจจะโดนหมีขย้ำแล้ววววววว แอร้ยยยยยยยย
    #128
    0
  17. #127 ก็แค่ฝุ่น (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 09:13
    น้องจะรอดจากพี่หมีมั๊ยนะ
    #127
    0