ข้างห้อง - MR. 305 [สนพ. Bookish House Publishing ]

ตอนที่ 25 : 25

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,444
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 660 ครั้ง
    7 พ.ย. 62

【ᴘɪɴ. ᴘxᴄɪғɪᴄ】

MR. 305
EP. 25


EP. 25

วันนี้เป็นวันที่สุขสันต์บอกว่าจะพาผมไปเจอคนในครอบครัวมัน ตั้งแต่ตกบ่ายมาผมก็เช็คสภาพตัวเอง กะจะให้มันดูดีที่สุด จะได้สร้างความประทับใจแรกกับคนที่บ้านมัน ตอนนี้ก็เลิกงานแล้ว ผมเลยลงมายืนรอมันที่ด้านล่างที่ทำงาน

เมื่อไหร่เขาจะมาสักทีพี่ปลาวาฬชะเง้อชะแง้มองหาคนที่จะมารับผม ไอ้ผมก็เลยหัวเราะออกมาเมื่อเห็นท่าทางนั้น

เขาอายุมากหรือน้อยกว่าแกอะเจเจ๊พิมหันหน้ามาถาม

อายุมากกว่า พี่เขาอายุสามสิบสองละ”

ไปเจอนางที่ไหนอะ บอกหน่อยสิพี่ปลาวาฬเดินเข้ามาถาม

ตอนนี้ผมเองก็ยังไม่ได้บอกว่าคนที่ผมคบอยู่เป็นใคร สงสัยว่าพี่ปลาวาฬคงคิดว่าเป็นผู้หญิงแน่ๆ ยืนรอไปสักพักรถยนต์คุ้นตาก็โผล่มาให้เห็น เหมือนไอ้หมีเองก็จะสังเกตเห็นผมพอดีเลยขับเข้ามาเทียบ

ฉันว่ารถคันนี้คุ้นๆ …” พี่ปลาวาฬพูดขึ้น และพอไอ้หมีมันลงมาจากรถเท่านั้นแหละ พี่ปลาวาฬกับเจ๊แกถึงกับหันหน้ามามองผมทันที

ผมมองสุขสันต์ด้วยความแปลกใจ วันนี้มันมาด้วยลุคใหม่ ผมที่ยาวๆ ของมันหายไปกลายเป็นสกินเฮด แต่เชื่อเถอะว่ามันโผล่มาด้วยผมทรงนี้แล้วดูแบดบอยฉิบหาย

ไอ้เชี่ยใจเต้น

ไปยัง

พี่ นี่พี่สุขสันต์ แฟนผมพอได้มาพูดอะไรแบบนี้ก็เขินว่ะ แฟนผมเนี่ยนะ...พูดไปได้ยังไง

เจ! ไปหามาจากไหน!”

ก็นึกว่าผู้หญิง บ้าเอ้ยยย

ผมไปล่ะ ไว้เจอกันพี่ผมโบกมือลาสองสาวก่อนจะขึ้นไปนั่งบนรถ แอบมองหัวไอ้หมีอีกรอบ

คิดยังไงวะไปทำทรงนี้

ทำไมไปตัดผมซะล่ะผมเอ่ยถามเมื่อมันขึ้นมาบนรถแล้ว

ไม่ชอบเหรอ

ก็เปล่าเท่ดีเหมือนมันจะดีใจที่ผมชมเลยกุมมือผมไปจูบเบาๆ

ผมรีบสะบัดมือออก โว้ย! จะจับกันง่ายๆ งี้เลยเหรอ

ตอนแรกก็เลือกไม่ถูก ร้านแนะนำมา

จริงอะ เขาแนะนำว่าอะไร

ทำทรงนี้แล้วแฟนหลงมันหันหน้ามาพูดกับผม

แน้ะ... หาเรื่องให้กูเขินอีกละ วุ้! แค่นี้ก็ไปไหนไม่รอดแล้วไหม ถามจริงเหอะ

เดี๋ยวไปตัดมั่ง คอยดูผมจับผมตัวเองก่อนจะบ่นขึ้นมาลอยๆ ถ้าตัดออกมาแล้วเท่แบบไอ้หมีนี่จะไม่ยอมปล่อยยาวอีกเลย

ไม่ต้องตัดหรอก เล็มๆ ออกก็พอสุขสันต์ใช้มือข้างที่ว่างมาจับผมของผมเล่น พี่ชอบแบบนี้

งุ้ยเขินนะเนี่ย

เหมือนขนหมาดี

ไอ้พี่มึง!”

เอ้าเฮ้ย ชมว่าผมกูเหมือนขนหมาได้ไง โอ้โห พูดแบบนี้จ่ายเงินค่ายาสระผมมาให้กูเดี๋ยวนี้

ไม่ยอมๆ ผมฟาดแขนมันไปทีหนึ่ง หนอยแน่ เห็นว่าตัวเองหล่อแล้วจะทำร้ายจิตใจกันแบบนี้ก็ได้เหรอ แฟนผีบ้านี่

นั่งรถกันมาสักพักก็มาถึงบ้านมัน ผมลงจากรถด้วยความประหม่า ข้างหน้าบ้านมันเป็นตึกพาณิชย์ขนาดใหญ่ ติดป้ายตัวโตๆ ว่าโรงพยาบาลรักษาสัตว์ ไอ้หมีขับรถเข้าไปจอดในบ้านก่อนจะออกมาหาผมที่ยืนมองรอบๆ

ไป เขาอยู่ในบ้านกัน

ผมเดินเข้ามาในบ้านด้วยอาการสำรวมแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ซื้อของติดมือมาเล็กน้อย หวังว่าพวกเขาคงจะไม่ใจร้ายกับผมนัก ผมเดินตามไอ้หมีมาถึงข้างในก็เห็นมันเรียกแม่มัน ผมรีบยกมือไหว้ทันที

คนนี้เหรอ อืม ตาถึงดีนี่ เข้ามาข้างในสิลูก

ผมหันไปมองไอ้หมีทันที สุขสันต์ยิ้มให้ผมบางๆ แต่ยังไม่ทันจะไปถึงไหน หมาตัวใหญ่ก็วิ่งมากระโดดใส่ผม เล่นเอาผมถึงกับตัวแข็งไปทันที

เฮ้ย

ฮะเก๋า! หยุดไอ้หมีรีบห้าม และเข้ามาช่วยแยกหมาออกไป ไอ้หมาตัวนั้นก็เลยกระโดดใส่เจ้าของทันที ผมเห็นไอ้หมีโดนหมาเลียหน้าเลียตาก็อดตลกไม่ได้

พอก่อนฮะเก๋าสุขสันต์ลูบหัวหมาตัวนั้นไปมา

ไอ้หมาฮะเก๋าก็ดูจะคิดถึงมันมาก ดูสิ วิ่งดมมันรอบตัวเลย สุขสันต์จับเกาคางเกาคอเล่น ไอ้หมามันก็ทำหน้าเคลิ้มเชียว

ตัวนี้มันโดนรถชน พี่เลยเอามาเลี้ยงตั้งแต่สมัยเรียน พันธุ์โกลเด้น” เจ้าของบ้านหันมาเล่าให้ฟัง “หืม... who’s good boy? good boy?มันขยี้หมาอีกสักพัก ก่อนจะจูงมือผมไปนั่งตรงโต๊ะรับประทานอาหาร ตอนแรกก็นั่งกันอยู่สามคน แต่สักพักไอ้หมีก็เดินออกไปไหนก็ไม่รู้ ทิ้งให้ผมอยู่กับแม่มันสองคน บรรยากาศน่าอึดอัดเข้าปกคลุมทันที ผมนี่นั่งเกร็งฉิบหาย

ชื่อเจไดใช่ไหม ทำงานอะไรล่ะเราจู่ๆ แม่ของไอ้หมีก็ถามขึ้นมา

เอ่อ ผมเป็นพนักงานบริษัท CC ครับ แผนกบัญชีผมตอบกลับไปอย่างสุภาพ

ได้ข่าวอายุน้อยว่าสุขสันต์ อายุเท่าไรล่ะ

ผมยี่สิบแปดครับ ปีนี้จะยี่สิบเก้า”

แล้วไปเจอกันได้ยังไง เล่าให้แม่ฟังสิ

ถ้าผมตอบออกไปว่าลูกชายแม่บุกเข้าห้องผมนี่ เขาจะรับได้ไหมนะ

ก็อยู่คอนโดเดียวกัน เลยเจอกันน่ะครับพอผมว่าไปแบบนั้น แม่สุขสันต์ก็เงียบไป ผมเองก็ไม่รู้จะทำอะไรต่อ ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยมีแฟน ไอ้ครั้นพอมีแฟน แฟนก็ดันพามาเจอพ่อแม่ที่บ้านตั้งแต่สองวันแรก ผมนี่ทำตัวไม่ถูกเลย

สุขสันต์เป็นคนมองโลกในแง่ดี แต่บางครั้งเขาก็หัวรั้น” 

อ่า ครับถึงแม้จะไม่เข้าใจว่าทำไมแม่ของสุขสันต์ถึงพูดเรื่องนี้ขึ้นมา แต่ผมเลยพยักหน้าเห็นด้วยไว้ก่อน

มีหลายเรื่องเหมือนกันที่สุขสันต์เขาทำแม่หนักใจ หนึ่งในนั้นก็คือเรื่องสเป็คของเขาพอแม่พูดมาถึงตรงนี้ ผมก็เริ่มกลืนน้ำลายลงคอลำบาก สายตาแม่นิ่งมากจนผมได้แต่นั่งยิ้มแห้งๆ

ว่าแล้วว่าไอ้หมีมันได้มาจากใคร คนนี้เลย ผู้หญิงคนนี้เลย!

เขาคบไปทั่ว ทั้งผู้หญิง ทั้งผู้ชายแม่เน้นคำจนผมเริ่มยิ้มไม่ออกแล้ว เปลี่ยนแฟนหลายคน เพราะโดนเทบ้าง โดนนอกใจบ้าง โดนหลอก สารพัดอย่าง เราไม่ใช่คนแรกหรอกนะที่สุขสันต์พามาบ้าน

อ่า..ครับ

พี่เขาอายุเยอะแล้ว ในฐานะแม่ก็อยากเห็นเขามีความสุข

จริงจังกับพี่เขาไหม แม่ถามจริงๆ”

พอโดนถามมาแบบนี้ผมก็แสดงความจริงใจกลับไปทันที ครับ ผมจริงจัง

แม่มองผมสักพักก่อนจะยิ้มออกมาจางๆ

ผมก็เพิ่งจะเคยคบกับผู้ชาย ตอนแรกก็ลำบากครับ ยังไม่รู้อะไรหลายๆ อย่าง แล้วก็ยังไม่พร้อม แต่พอเจอพี่เขา ผมก็ได้เข้าใจในเรื่องพวกนี้มากขึ้น ตอนแรกผมแคร์เรื่องเพศกับสังคมมากๆ แต่ตอนนี้ผมปล่อยมันไปแล้วครับผมพูดไปตามความจริง มาจนถึงตอนนี้ผมเองก็ไม่ได้คิดถึงเรื่องนั้นเท่าไรแล้ว ยอมรับว่ายังแอบกังวลบ้าง แต่ก็พยายามไม่คิดถึงมัน

สุขสันต์เคยพลาดอะไรมาหลายอย่าง แม่ว่าคราวนี้เขาอาจจะสำเร็จแล้วก็ได้แม่พูดออกมาก่อนที่จู่ๆ เสียงดังจากข้างนอกจะเข้ามาแทนที่บทสนทนา สักพักก็ปรากฏร่างของคนสองคนกำลังเดินเข้ามา

ไหน คนไหน อุ๊ต้ะ น่ารักเกิ้นนนน

ผมชะงักไปทันทีที่จู่ๆ ก็มีผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาใกล้ๆ ก่อนจะจับผมลุกขึ้นยืน รู้สึกเอ๋อไปเลยตอนโดนจับแบบนั้น หันไปมองไอ้หมี มันก็เอาแต่ยืนกอดอกมองยิ้มๆ

เอ่อ..

ผมสายัณห์ พี่จะเรียกผมว่าสาเฉยๆ ก็ได้

ดูท่าทางคนนี้จะเป็นน้องชายของมัน

ผมยิ้มให้ คนพี่ชื่อสุขสันต์ คนน้องชื่อสายัณห์ แม่มันคิดได้ยังไงวะเนี่ย แต่ว่าสายัณห์ดูไม่คล้ายไอ้หมีเลย แอบตัวเก้งก้างเหมือนกัน แต่ไม่หนาเท่าพี่มัน

พี่ชื่อเจไดใช่ปะ เนี่ยพี่สุขสันต์ชอบโทรมา

มึงพอได้แล้วไอ้สา เกินไป ไปนั่งเลยไอ้หมีรีบรุดเข้ามาใช้มือหนาๆ อุดปากน้องชายพร้อมไล่ให้ไปนั่งที่ น้องมันนี่ดูท่าทางจะกวนตีนใช่เล่น พอพี่ปล่อยปากก็เอาแต่ทำหน้าทะเล้นใส่

สามันจบมาได้สองปีแล้ว ทำงานที่นี่แหละ” 

ตอนแรกผมก็กะจะตามแฟนไปหาทำงานแถวราชบุรีแหละ แต่พี่สุขสันต์มันไม่ค่อยอยู่ที่นี่ ผมเลยต้องทำงานแทน ไม่งั้นเจ๊งหมดน้องมันบ่นไปกินข้าวไป จนแม่ต้องปรามตลอด

แฟนมันเป็นหมอ อยู่ราชบุรีไอ้หมีมันก้มลงมาอธิบายให้ผมฟังก่อนจะตักปลามาให้ชิ้นใหญ่

แล้วนี่แกไปเยี่ยมพ่อแม่น้องมาหรือยังล่ะจู่ๆ แม่ก็ถามขึ้นมา

คำถามนี้เล่นเอาผมชะงักเลยทีเดียว ผมลืมเรื่องนี้ไปเลย ยังไม่ได้โทรบอกแม่เลยว่าได้ลูกเขยแล้ว เอาไงดีวะ เริ่มเครียดแล้วเหมือนกัน

ผมรอให้เจพร้อมก่อนแม่

แม่ยกยิ้มบางๆ มาให้ ไม่ต้องกลัว มีอะไรก็บอก ตอนนี้เราเป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว

ผมใจชื้นขึ้นมาทันที ครอบครัวของสุขสันต์นี่อบอุ่นชะมัด แต่เอพ่อมันไปไหนซะล่ะ ผมเองก็อยากจะถามแต่ก็ไม่กล้า เพราะมันเคยบอกเหมือนกันว่าที่บ้านมีกันสามคน เดี๋ยวค่อยถามแล้วกัน

เราสามคนนั่งกินนั่งคุยไปเรื่อยๆ พอได้มาคุยกับครอบครัวของสุขสันต์ผมก็ได้รู้เรื่องราวลับๆ อะไรของมันอีกหลายอย่าง เช่นไอ้หมีเคยจะปีนกรงเสือสมัยอนุบาล โคตรห้าว ไหนจะเรื่องหัวโจก เรื่องที่มันเคยแข่งแว้นจนขาเข้าเฝือกไปสามเดือน แต่ละเรื่องนี้เด็ดๆ ทั้งนั้น พอกินเสร็จผมก็อาสาล้างจานให้ ยืนล้างจานคนเดียวสักพักไอ้หมีมันก็เดินเข้ามาช่วย

ห้าวนักนะเราอะผมแซวมันก่อนจะยกไหล่ตัวเองไปชนแขนมันเบาๆ

โอเคใช่ไหม

อือ ครอบครัวพี่น่ารักดี

ดีใจนะที่ได้ยินแบบนี้

มันตอบมาแบบนั้นไอ้ผมเองก็ไม่รู้จะพูดอะไรต่อเลยล้างจานไปเรื่อยๆ สักพักผมก็โดนไอ้หมีมันจู่โจมเข้าที่แก้มขวา ผมตกใจจนต้องรีบตีแขนมันแล้วมองออกไปข้างนอก ...หวังว่าจะไม่มีใครเห็นนะ

เล่นอะไรเนี่ย เดี๋ยวคนอื่นเขามาเห็น

ไม่มีใครสักหน่อย

ไม่รู้ล่ะ อย่าทำแบบนี้ในนี้โจ่งแจ้งอีก

แต่ถ้ามีแค่สองคนก็ได้ใช่ไหมมันก้มลงมาถามด้วยแววตาเป็นประกาย

แหม่! อยากจะใช้นิ้มจิ้มตาให้มันบอดๆ ไปซะ ฮึ่ย!

อย่ามาตลกผมตีแขนมันไปทีก่อนจะหันมาล้างจานให้เสร็จ

หลังจากล้างจานเสร็จแล้ว สุขสันต์ก็เดินไปหยิบผ้ามาซับมือให้...โคตรน่ารักเลยนะมึงเนี่ย

อยากขึ้นไปดูห้องพี่ไหม

หืม ได้เหรอ

ไอ้หมีจูงมือผมออกมาจากห้องครัว เดินผ่านห้องนั่งเล่นเห็นแม่กับน้องกำลังนั่งดูละคร พอน้องเห็นผมโดนไอ้หมีลากก็เลยรีบแซวทันที

แม่ดู พี่สุขสันต์มันพาแฟนขึ้นห้อง

ยุ่งจังวะไอ้หมีบ่นออกมา

เฮ้ยพี่ พี่อย่าไปหลงกลมันเด็ดขาดเลยนะเว้ย ผมเตือนไว้ก่อน แม่งชอบทำตาสะกดจิต

บอกตอนนี้ไม่ทันแล้วไหม กูหลวมตัวไปตั้งเท่าไรแล้ว

ไอ้หมีเห็นน้องมันพูดไร้สาระเลยดันตัวผมให้เดินขึ้นบันไดไป เดินไปไม่ไกลก็เห็นห้องที่หน้าประตูมีข้อความเขียนด้วยปากกาเคมี ตัวหนังสือคดโค้งเหมือนเด็กเขียนไว้

ห้องพี่สุขสันต์ หูยย~

ลายมือไอ้สา ตั้งแต่สมัยเด็กๆ แล้วเจ้าของห้องบอก ก่อนที่จะเปิดประตูพาเข้าไปข้างใน

ผมชักจะตื่นเต้นเล็กน้อย เพราะเพิ่งเคยเข้ามาครั้งแรก ห้องมืดๆ กลายเป็นสว่างเมื่อเจ้าของห้องเปิดไฟ ห้องนอนมันก็เหมือนห้องเด็กผู้ชายทั่วไป มีโปสเตอร์นักดนตรีแปะเอาไว้ตามประสาคนชอบดนตรี ผมเดินสำรวจห้องมันอย่างลืมตัว เห็นมีถ้วยรางวัลแข่งว่ายน้ำด้วย

นี่รูปสมัยไหนเนี่ยผมชี้ไปที่รูปใบหนึ่งที่ใส่กรอบเอาไว้

สุขสันต์เดินเข้ามาดู ตอนนี้มอสี่

อ้อ ที่ว่าห้าวแว้นอะนะพอผมแซว มันก็เลยหอมแก้มมาที

โว้ยย เลิกหอมแก้มได้แล้วโว้ย!

เมื่อก่อนพี่เป็นนักกีฬาโรงเรียน เลยมีเหรียญมีถ้วยเยอะมันพูดพลางโชว์รางวัลต่างๆ ให้ดู ผมเองก็เลยสำรวจห้องมันต่อ

อยากดูอะไรก็ดูเลย

พอมันอนุญาตผมก็สำรวจทันที เห็นมีอัลบั้มเก่าๆ อันหนึ่งวางอยู่ก็เลยหยิบมาเปิดดู ส่วนมากจะเป็นรูปมันสมัยเด็กๆ มีโผล่บ้างตอนมอต้น เปิดไปเรื่อยๆ จนเห็นรูปใบหนึ่งหลุดออกมา เป็นรูปมันใส่ชุดนักเรียน

โอ้โหหล่อตั้งแต่มอปลายเลยนะเนี่ย

ผมมองรูปที่มันยืนอยู่ข้างๆ ผู้หญิงคนหนึ่ง ผู้หญิงคนนั้นกำลังซบไหล่มันพร้อมกับถือดอกไม้เอาไว้ด้วย

อ่าหรือว่าคนคนนี้จะเป็นคนที่มันบอกว่าชอบแล้วยอมเรียนตามกันนะ

จู่ๆ ก็พลันรู้สึกคันยุบยิบในใจ ก่อนจะเก็บรูปนั้นใส่ไว้ตามเดิม ผมเดินกลับไปหาไอ้หมีที่นอนรออยู่บนเตียง พอผมลงไปนั่ง มันก็ดึงให้ผมลงไปนอนด้วย

ทำหน้าแบบนั้น สงสัยอะไร

หน้าผมเวลาสงสัยนี่มันออกชัดขนาดนั้นเลยเหรอวะเนี่ย

ก็เมื่อกี้..เปิดรูปเจอสมัยมอปลายกับผู้หญิงคนหนึ่ง ใช่คนที่พี่เรียนตามไหม

หึงเหรอ ไอ้หมีมองหน้าผมก่อนจะถามยิ้มๆ

ยิ้มอะไร ใครหึง ไม่มีเถอะ

ไม่ได้หึงสักหน่อย เฉยๆ”

ชื่อฟ้าใส ตอนนี้น่าจะอยู่อเมริกา ไม่ได้ติดต่อกันนานแล้ว เห็นว่ามีแฟนเป็นฝรั่งพี่มันพูดออกมาก่อนที่จะรวบเอวผมเอาไว้ อยากรู้อะไรอีก

เจ้าของห้องเอาจมูกตัวเองมาถูไถกับจมูกของผมไปมา หน้าผมเห่อร้อนทันที

ไหนบอกจะใส่กาวน์ให้ดู

อยากเห็นเหรอมันพูดขึ้น ก่อนที่จะเดินไปข้างนอกห้อง แอบได้ยินเสียงน้องมันโวยวายอะไรสักอย่าง สักพักพี่มันก็เดินกลับขึ้นมาบนห้องพร้อมกับเสื้อสีขาว

ไปปล้นไอ้สามา ของพี่อยู่ในตึก ขี้เกียจไปเอาพอมันพูดจบก็เลยใส่ให้ผมดู แต่พอมันใส่เสร็จผมก็ขำก้ากออกมาทันที

ไอ้หมีตอนนี้เหมือนแหนมไม่มีผิด เสื้อกาวน์ที่มันขโมยน้องมาใส่คือรัดเปรี๊ยะจนกล้ามออก ผมหัวเราะจนน้ำตาเล็ด

ดูแฟนผมตอนนี้สิ หัวเกรียนๆ กับเสื้อกาวน์รัดๆ โทรศัพท์กูอยู่ไหนวะ อยากถ่ายรูป

ขำพอหรือยัง

ฮ่า ฮ่า โอ้ย มันตลกอะเหมือนมันเองก็หมั่นไส้ที่ผมหัวเราะหนักไปหน่อยเลยพุ่งเข้ามาจั๊กจี้เอวผม ทำให้ผมยิ่งดิ้นพล่านหนักกว่าเดิมอีก ผมหัวเราะจนน้ำตาไหลและปวดท้องไปหมด แต่ไอ้หมีมันก็ยังไม่เลิก ตามมาจี้อยู่นั่นจนสุดท้ายผมก็ดิ้นหนีมันจนตกเตียงดังตุ้บ ไอ้เจ้าของห้องมันเลยรีบมาดูอาการ

แควก!

ฮะ ฮะ เสื้อขาด เสื้อขาดแล้ว ฮ่าฮ่า

ในจังหวะที่มันกำลังจะก้มลงมาดูผม เสียงผ้าขาดก็ดังขึ้น พอมองดูชัดๆ ก็เห็นผ้าขาดเป็นแนวยาวตั้งแต่รักแร้ลงไป

โอ้โห ไม่อยากจะตลกนะ แต่มันตลกไปแล้ว

ส่วนเจ้าตัวที่พอเห็นแบบนั้นก็เลยได้แต่ยิ้มอายๆ ออกมา

แล้วเจ็บตรงไหนไหม ตกเตียงน่ะ

หึ ไม่อะ

เฮ้อ

สมน้ำหน้า น้องด่าแน่ๆ”

กลับเหอะถ้างั้นไอ้หมีพาผมออกมาจากห้องนอน พอลงมาถึงข้างล่างมันก็คืนเสื้อกาวน์ให้น้อง ไม่ต้องสงสัยเลยว่าหลังจากนั้นจะเป็นอย่างไร

พี่เหี้ยเอ้ย! พรุ่งนี้ก็ต้องใส่ทำงานไหม!” น้องเห็นปุ๊บก็ขว้างหมอนใส่สุขสันต์ทันที

ใส่ของกูไปก่อน

โว้ย! พี่เจได ผมฝากจัดการมันให้ที รำคาญแม่ง! ไปไหนก็ไปเลยไป

ไอ้หมีมันหัวเราะเบาๆ ก่อนที่พวกเราทั้งคู่จะลาแม่และน้องกลับคอนโด ระหว่างทางที่กลับบ้านไอ้หมีก็อมยิ้มตลอดทาง จนผมอดที่จะถามมันไม่ได้

ยิ้มอะไรนักหนา

มีความสุข

มีความสุขอะไร

มีความสุขที่มีเจมันหยอดมาอีกดอก ก่อนจะคว้ามือผมไปจูบ

ชอบจังนะมือกูเนี่ย ไม่รู้จะเสพติดอะไรนักหนา

เออ

ดีใจนะที่เห็นเจไปได้ด้วยดีกับที่บ้านแบบนั้น

อือ ก็ดีใจเหมือนกัน

ทีนี้ก็เลิกกังวลเรื่องที่บ้านได้แล้วนะพี่มันกระชับมือผมให้แน่นขึ้น

ผมกระชับมือตอบเบาๆ อื้อ

พี่อยู่ตรงนี้ รอจนกว่าเราจะพร้อม ไม่ต้องรีบ ค่อยๆ ไป โอเคไหม

อื้อ

พี่รักเจ

โอ้ยยยยย แล้วจู่ๆ ก็มาบอกรักกันแบบนี้กูจะไปเป็นไหมเล่า มือจะหงิก!

ผมไม่ได้ตอบอะไรกลับไปเพราะเขินมาก และเหมือนมันจะรู้ทันก็เลยคะยั้นคะยอให้ผมตอบ พอดีกับมาติดไฟแดง มันก็เลยหันมาจ้องหน้าผม

อะ..อะไร

พี่รอฟัง

ฟังอะไรเล่า!”

นี่จะไม่พูด?” จู่ๆ สีหน้าก็เปลี่ยนไป มันเริ่มนิ่งขึ้น ก่อนที่จะกลับไปนั่งนิ่งๆ เหมือนเดิม มือที่จับไว้ก็ปล่อยออกด้วย

โอ้โหกะอีแค่กูไม่บอกก็คือเล่นใหญ่ขนาดนี้เลย

ผมมองคนที่ยังคงตีฟอร์มทำหน้านิ่งแล้วก็ได้แต่แอบหัวเราะในใจ

สุดท้ายก็ยอมแพ้กับความสุขสันต์ เลยโน้มหน้าไปจูบปากมันหนักๆ สักที พอจะผละออกไอ้หมีก็ดึงไปจูบต่อ จนกระทั่งเราสะดุ้งเพราะเสียงแตรรถข้างหลังบีบใส่ ผมรีบผละออกมานั่งดีๆ ส่วนไอ้หมีก็เอาแต่อมยิ้ม

แม่งเอ้ยพ่อแม่กูโดนด่าแล้วมั้งเนี่ย

 


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 660 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

790 ความคิดเห็น

  1. #682 ooD.AmP.ii~KloGiee (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 09:43
    สงสารน้องสา กราวขาดไปแล้ว 555555555
    #682
    0
  2. #658 baekbow (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 13:22
    งุ้ยยยยยย คนนึงบอกรักภาษาพูด อีกคนบอกรักภาษากายงี๊หรอ มันจะน่ารักไปแล้ววววววว // ครอบครัวพี่หมีน่ารักจัง
    #658
    0
  3. #609 CornNa (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2562 / 00:01
    เป็นมวยถูกคู่ 5555
    #609
    0
  4. #527 12311232123312 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 09:29
    แงงงงงงงงงงงๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #527
    0
  5. #480 PPsry (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 16:36
    พี่หมีน่ารักจังงงง
    #480
    0
  6. #436 Yanapat. (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2562 / 22:16
    เอ็นดู แงงง
    #436
    0
  7. #378 thesaipan (สป) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 07:41
    น่ารักจนใจเหลว
    #378
    0
  8. #327 fallingforyou. (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 10:51
    น่ารักกันทั้งครอบครัวเลยอะ กี้ดดดด พี่หมีก็ขยันหอมเเก้มจังฉันเขินเหมือนโดนหอมเอง 5555
    #327
    0
  9. #288 Kim-kibom (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 14:49

    หวานเชียว

    #288
    0
  10. #151 ความถี่สีชมพู (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 11:34
    ตัวบิดแล้วฮื่อ T////T
    #151
    0
  11. #84 manejanb (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 20:10

    เขินนนนน
    #84
    0
  12. #83 tamtang46 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 20:02
    อ่านไปแล้วเขินแทนเจเลยอ่ะ55555น่ารักกก
    #83
    0
  13. #82 Kim_miK (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 20:01

    เจไดคือขี้เขินนนนน ????????????

    #82
    0