ข้างห้อง - MR. 305 [สนพ. Bookish House Publishing ]

ตอนที่ 20 : 20

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,111
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 850 ครั้ง
    4 พ.ย. 62

핸드폰 배경화면 초고화질 다운로드 16 #감성 #텀블러 #인스타그램 #필카 #꽃 #Instagram #iphone #background #tumblr #flower

MR.305
Ep. 20

EP. 20

จากคราวที่แล้ว ผมพลาดอย่างไม่เป็นท่า มิชชั่นนี้ไม่ว่าอย่างไรผมก็ต้องผ่านไปให้ได้ ใช้แผนไอ้นนท์ไม่ได้ผล ใช้แผนเจ๊พิมก็ยังไม่ได้ผล ผมเลยหันมาใช้ความคิดของตัวเอง วันนี้เป็นวันศุกร์ วันที่ผมอาจจะได้เจอไอ้หมีอีกครั้ง ผมเลยเปิดกูเกิ้ลหาวิธีง้อ-วิธีขอโทษสารพัดรูปแบบ แต่ไม่ว่าจะดูกี่เว็บต่อกี่ผมก็รู้สึกว่ามันจะยังไม่เข้าท่า เผลอๆ อาจจะถูกเมินใส่แบบคืนนั้นด้วยซ้ำไป

เฮ้อ เอาไงดีวะ

จนแล้วจนรอด วิธีที่ผมจะเลือกก็คือการทำการ์ดขอโทษพร้อมช่อดอกไม้ตามเดิม ผมยอมลงทุนเดินไปหาซื้อการ์ดสวยๆ พร้อมช่อดอกไม้อีกครั้ง หอบกลับคอนโดเพื่อจะไปอาบน้ำแต่งตัว เอาให้หล่อกว่าวันนั้นอีก

ฮึ่ม! ถ้าวันนี้นกนะ...ก็นกอะ แต่ไม่เป็นไร สู้ใหม่โว้ย!

ฮ่า! ฮ่า!” ผมทดสอบกลิ่นปากตัวเองเป็นสิ่งสุดท้ายก่อนจะหอบช่อดอกไม้ออกมาจากคอนโด เดินทางมาถึงร้านเวลาเดิมเป๊ะ แต่ก็ยังไม่มีวี่แววของวงดนตรีที่จะขึ้น แต่วันนี้คนมาแน่นร้าน โดยเฉพาะผู้หญิง กูเดาไว้ก่อนแหละว่าจะวันนี้วงมันขึ้นแน่ๆ ผมเดินเข้ามาหาที่นั่งเพื่อที่จะได้นั่งใกล้เวที แต่ปรากฏว่ามันเต็มไปหมด หาที่นั่งไม่มีเลย สุดท้ายแล้วผมก็ต้องขึ้นไปนั่งดูชั้นบนใกล้ระเบียงตามเดิม ผมเลือกนั่งในที่ที่มันใกล้เวทีมากที่สุด

โอโห้คนเยอะฉิบหาย ยิ่งดึกคนยิ่งมา สงสัยแม่งดังจริง

ผมอดทนนั่งรอไปเรื่อยๆ นั่งมองดอกไม้ที่วางอยู่ตรงข้ามก็ไม่รู้ว่ามันจะเป็นหมันหรือเปล่านะคืนนี้ ผมดื่มเหล้าเพื่อเพิ่มความกล้าขึ้นมาอีกนิด สายตาก็พยายามสอดส่ายหาไอ้สุขสันต์ แต่จู่ๆ เสียงกรี๊ดก็ดังสนั่นขึ้น ผมเลยต้องรีบวิ่งไปเกาะราวดู

มาแล้ว! นั่นไง มันอยู่ตรงนั้น! ดูท่าทางมันจะยังไม่เห็นผมที่อยู่ข้างบน ไอ้หมีมันขึ้นมา ท่าทางมันตอนจับเครื่องดนตรีนี่เท่บาดใจ

เนี่ย...พอชอบมันแล้วแม่งทำอะไรก็ดูหล่อไปเลยว่ะ ขนาดเดินเฉยๆ ก็ยังหล่อ

แต่เดี๋ยว! ผมห้ามลืมสิว่ามาที่นี่ทำไม!

ผมรีบวิ่งกลับไปที่โต๊ะก่อนจะไปคว้าเอาช่อดอกไม้กับการ์ด เพื่อที่จะเอาไปยื่นให้ไอ้สุขสันต์มัน แต่ปรากฏว่าพอผมลงไปข้างล่าง อื้อหือ คนเยอะมาก ผมนี่แทบจะเดินไปไม่ได้

ขอทางหน่อยครับ ขอโทษครับผมพยายามที่จะหาทางไปข้างหน้าเวที แต่พอพวกมันเริ่มเล่นเพลงคนก็ยิ่งลุกขึ้นมาเต้นกัน

โธ่เว้ย! มึงช่วยร้องเพลงช้าอกหักๆ ก่อนก็ไม่ได้ ลำบากโว้ย!

ผมพยายามที่จะแทรกไปข้างหน้า แต่เพราะด้วยช่อดอกไม้ด้วยมันเลยทำให้ไปยาก โอ้ย! จะกระโดดทำไมฮะแม่คุณ!

อ้ะ! เชี่ย!” ผมอุทานออกมา เมื่อช่อดอกไม้ที่ผมถือมากลับโดนข้อศอกของผู้หญิงคนหนึ่งจนมันหลุดออกจากมือไป ตอนนี้มันนอนแอ้งแม้งอยู่ท่ามกลางฝีเท้าของบรรดาขาแดนซ์เป็นที่เรียบร้อย โดนยำเละเลย ดอกไม้หลุดมือไปก็เหมือนวิญญาณผมหลุดไปด้วย ผมยืนมองอย่างอึ้งๆ อีกแค่ไม่กี่ก้าวก็จะถึงเวทีแล้วอะ

โอ้ย จะร้องไห้ ตั้งหลายร้อยนะเว้ยช่อนั้นอะ ข้าวแบบสามสี่วัน โอ้ย ใจกู

ช่างมันเว้ย! ปาดน้ำตาแล้วเดินต่อไป!

ผมเลือกที่จะลืมช่อดอกไม้ช่อนั้น ก่อนจะพยายามเดินไปข้างหน้าเพื่อที่จะไปให้สุขสันต์มันเห็น ในที่สุดผมก็มาถึงฟร้อนท์ไลน์ได้ ผมโบกมือโบกไม้ให้ แต่มันก็ยังเอาแต่เล่นเครื่องดนตรีมันอย่างเมามันโดยที่ไม่เงยหน้าไปมองรอบๆ ผมเลยใช้จังหวะที่คนอื่นเขากระโดดกันกระโดดไปด้วย ตัวกูก็ดันสั้นอีก มันจะเห็นไหมล่ะเนี่ย

เฮ้! สุขสันต์! สุขสันต์โว้ยย เห็นกูไหม! !” ผมตะโกนออกไปเพื่อให้มันหันมามอง แต่ก็เท่านั้น มันก็ยังคงเล่นเครื่องดนตรีอยู่ดี ผมเลยยืนตั้งสติคิดหาวิธีอื่น ทว่าในขณะที่ผมกำลังนึกอยู่นั้น จู่ๆ ไอ้นักร้องนำมันก็ดันถอดเสื้อตัวนอกโยนออกมาให้แฟนคลับ ไม่รู้ว่าโชคหรืออะไรที่ทำให้เสื้อตัวนั้นมันดันหล่นมาคลุมหัวผมพอดีเป๊ะ ผมรีบดึงออก โอ้ย อะไรวะเนี่ย กูไม่ได้อยากได้โว้ยยย!

แต่เหมือนมันจะเป็นโชคช่วย เพราะการที่นักร้องนำโยนมาแบบนั้นเลยทำให้นักดนตรีคนอื่นหันมามองด้วย ไอ้หมีมันก็เลยเห็นผมเข้าจนได้ มันเบิกตาขึ้นเล็กน้อยที่เห็นผมยืนอยู่ตรงนั้น ผมพยายามที่จะโบกมือให้มันเห็นการ์ด แต่สุดท้ายมันก็ยังคงเมิน

เดินมาหยิบเอาการ์ดจากมือกูนี่มันจะยากไหมห้ะ!

นั่น! ทำไมเดินรับดอกไม้จากผู้หญิงได้แล้วเดินมารับการ์ดจากกูไม่ได้!

สุดท้ายแล้วไอ้เจไดคนกากก็ทนไม่ไหว ต้องเดินซมซานคอตกกลับมานั่งอยู่ที่เดิม ตรงนั้นคนเบียดกันมาก หายใจไม่ออก ไม่รู้ไปมุงกันได้ไง

แล้วคราวนี้จะเอายังไงดีวะ อุตส่าห์เสนอหน้ายื่นการ์ดไปให้ขนาดนั้นเขายังไม่เอาเลย เฮ้อ ดูท่าทางมันจะยังไม่ยอมฟังผมง่ายๆ ตอนนี้ผมได้แต่นั่งแกว่งเท้า คิดไม่ออกแล้วว่าจะใช้มุขไหนต่อ หรือว่าเราจะกลับไปรอมันที่ห้องดี แต่มันจะกลับห้องหรือเปล่าล่ะ หรือถ้ามันจะกลับแล้วมันจะกลับเมื่อไหร่

เฮ้อผมถอนหายใจออกมาเสียงดังก่อนจะยกเหล้าเข้าปากไปอีก มาถึงจุดนี้คือตัน ตันมาก ผมอยากโทรไปหาเพื่อนนะ แต่ผมรู้สึกว่าผมอยากจบเรื่องนี้ด้วยตัวเอง อยากลองใช้วิธีของผมให้มันถึงที่สุดก่อน

หืมผมนั่งมองวงดนตรีมันเล่นไปเรื่อยๆ ไอ้สุขสันต์เวลามันอยู่บนเวทีแบบนี้มันมีเสน่ห์จริงๆ นะครับ ดูมันตอนนี้สิ ฮอตเหลือเกินอะ พ่อหนุ่มนักดนตรี หายไข้หวัดใหญ่ทีก็โยกเอาๆ เลยนะ

ผมกวาดสายตาไปรอบๆ ก่อนจะหยุดอยู่ที่พนักงานชายคนหนึ่ง เขากำลังเขียนไวท์บอร์ดอยู่ไม่ไกล ทันใดนั้นเอง หัวผมก็คิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ ผมรีบวิ่งไปที่พนักงานคนนั้นทันที

น้อง น้อง!”

ครับ มีอะไรเหรอครับ

พี่ขอยืมไวท์บอร์ดกับปากกาหน่อยได้ไหมผมเอ่ยปากขอยืมน้องพนักงานไป

เอ่อ ให้ยืมได้แค่ปากกาอะครับ กระดานมันยึดไว้ ว่าแต่พี่จะเอาไปทำอะไรน้องถามกลับพลางยื่นปากกาให้ผม

ไม่เอากระดานก็ได้ มีสมุดหรือกระดาษอะไรไหมผมถามกลับ

น้องพนักงานชะโงกหน้าเข้าไปถามในห้องพนักงานให้ แต่ผลที่ได้ก็คือการส่ายหน้ากลับมา ผมกวาดสายตาไปรอบๆ เพื่อที่จะหาอะไรที่มันจะสามารถเขียนได้ แล้วก็เห็นมีน้องผู้ชายคนหนึ่งเปิดกระเป๋าแล้วมีสมุดอะไรไม่รู้เต็มไปหมด ผมเลยรีบวิ่งเข้าไปที่โต๊ะทันที

โอ้ย เหมือนเมาแล้วหูตากูไวขึ้นจังวะวันนี้

ขอโทษนะครับ มีสมุดหรืออะไรไหมครับ

ห้ะ?!” ดูเหมือนเขาจะไม่ได้ยินเลยถามผมกลับ

มีสมุดหรือกระดาษอะไรไหม ผมขอหน่อย เอ้อ! หรือไม่อย่างนั้นผมขอซื้อเลยก็ได้ผมรีบควักกระเป๋าสตางค์ออกมา ผู้ชายคนตรงหน้าเหมือนจะทำอะไรไม่ถูกอยู่เหมือนกัน มากินเหล้าแท้ๆ แต่โดนติดต่อขอซื้อกระดาษ แต่เหมือนเขาก็งง เลยก้มลงไปหยิบสมุดวาดเขียนหน้าเปล่าเล่มหนึ่งขึ้นมาให้ผม ผมควักเงินให้เขาไปก่อนจะรีบวิ่งกลับโต๊ะตัวเอง

มา! รอบนี้ไม่ว่ายังไงก็ต้องได้แล้วปะวะ!

ผมเริ่มเขียนข้อความลงบนกระดาษทีละหน้า เขียนตัวใหญ่พอให้มันมองเห็น พอเขียนเสร็จผมก็เดินไปเกาะตรงระเบียง พยายามที่จะดึงสายตาไอ้หมีด้วยการโบกมันไปมา แต่มันก็ยังไม่มองขึ้นมาข้างบนสักที บ้าเอ้ย! ผมมองซ้ายขวา โชคดีที่ข้างบนนี่ไม่ค่อยมีใครเท่าไร เพราะลงไปเต็มอยู่ที่ข้างล่างแล้ว 

เฮ้ย!” ผมส่งเสียงอีกที พร้อมกับยกสมุดให้มันเห็นด้วย ผมเหยียบระเบียงเหล็กเอาไว้ก่อนจะใช้ตัวพิงระเบียง

อันตรายฉิบหายเลย ทำไมต้องลงทุนขนาดนี้เนี่ย โอ้ย!

แต่ดูเหมือนสิ่งที่ผมทำมันจะได้ผลก็คราวนี้ เพราะไอ้สุขสันต์มันมองขึ้นมาข้างบนแล้ว ผมยิ้มออกเมื่อเห็นมันมองมา โชคดีที่ตอนนี้เป็นเพลงช้า ไอ้หมีมันเลยไม่ได้เล่นหนักอะไร มันจ้องมาที่ผม ผมสูดลมหายใจเข้าปอด ก่อนจะค่อยๆ พลิกหน้ากระดาษให้มันดู

กูมีเรื่องจะบอก

มันยังคงทำหน้านิ่งมองมา ผมใจหายไปอีกครึ่งหลอด แต่ก็ยังทำใจดีสู้เสือ เปิดต่อไปอีกแผ่น

วันนั้นที่พูดไป

ไม่ได้ตั้งใจ

วันนั้นคิดไม่ได้

ตอนนี้รู้แล้ว

ผมเปิดกระดาษแผ่นต่อมา ชักเมื่อยแขนที่ต้องถือไปด้วย ยึดระเบียงไปด้วย ไอ้หมีมันมองมาก่อนที่จู่ๆ จะขมวดคิ้ว ผมเห็นมันทำแบบนั้นก็เลยดูป้ายที่ตัวเองถือ กะจะเขียนคำว่าขอโทษ แต่น่าจะด้วยความที่ผมเริ่มเมามันเลยเละกลายเป็นคำว่าอะไรก็ไม่รู้

โอ้ย ไอ้เจได! ไอ้โง่ ทำไมไม่เช็คก่อนวะ ผมเลยลดป้ายลงมาก่อนที่จะดึงเอาปากกามาเขียนให้มันถูกต้อง แต่จู่ๆ ผมก็ดันเซ วูบไปด้านหลังจนนึกว่าจะหงายหลังลงไปแล้ว โชคดีที่ผมยังเกาะราวเอาไว้ได้ทัน

ฟู่ว! ใจหายแวบเลย นึกว่าจะหล่นหัวฟาดไปซะละ

ผมตั้งใจเขียนให้มันถูกต้อง ก่อนที่จะพลิกป้ายกลับไปเหมือนเดิม ผมขึ้นไปเกาะระเบียงอีกครั้ง ทว่ารอบนี้ไอ้สุขสันต์มันไม่ได้อยู่บนเวทีแล้ว เป็นเพื่อนมันอีกคนที่จับกีตาร์เล่นแทน ผมพยายามที่จะสอดส่องสายตาหาดูว่ามันหายไปไหน แต่มันก็ไม่เห็น

ไปไหนวะเหวอออ!” ผมร้องออกมาเมื่อจู่ๆ ก็ถูกดึงให้ลงมาจากระเบียง หันไปดูก็ต้องตกใจเมื่อเห็นว่าเป็นใคร

ไอ้สุขสันต์มันมาอยู่ตรงนี้ได้ยังไงเนี่ย! นี่มันลงมาจากเวทีแล้วขึ้นมาบนนี้เหรอ

เอ่อ…” ผมกะว่าจะพูดอะไรออกไป แต่คราวนี้ดูท่าทางไอ้สุขสันต์มันจะโมโหอะไรมาด้วยสักอย่าง ซึ่งผมก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร มันลากผมให้ลงมาจากชั้นบน ผมเลยต้องรีบคว้ากระเป๋าตัวเองลงมาด้วย

ฮะ...เฮ้ย จะพาไปไหนอะผมถามแต่มันก็ไม่ตอบอะไรเลย เอาแต่ลากผมออกมาข้างนอกอย่างเดียว

ตอนแรกนึกว่ามันจะลากออกไปโยนไว้ที่หน้าร้าน ที่ไหนได้มันดันพามาที่ลานจอดรถวีไอพีทางด้านหลัง มันลากผมมาจนถึงรถยนต์คันคุ้นตา ไอ้หมีตอนนี้มันดูเกรี้ยวกราดมากกว่าที่เคยเป็น แรงดึงมันโคตรจะเยอะ ผมนึกกลัวมันจับใจ มันกดปลดล็อครถแล้วหันมาพูดกับผม

ขึ้นรถ

นะ..นี่ไม่ได้พูดแล้ว นี่มันสั่งชัดๆ

มึงจะพากูไปไหนอะผมถามออกมาด้วยความกล้าๆ กลัวๆ สองมือก็กอดกระเป๋ากับสมุดไว้แนบอก

ขึ้นรถ!”

จ้า ขึ้นแล้วจ้า กลัวแล้ว อย่าพากูไปฆ่าก็พอ

พอผมขึ้นมานั่งบนรถไอ้สุขสันต์มันก็ออกตัวทันที ผมนี่รัดเข็มขัดแทบไม่ทัน โอ้ย พ่อคุณ จะขับเร็วอะไรขนาดนั้น กูนี่นั่งเกร็งจนตัวแทบจะจมลงไปในเบาะแล้ว

สุขสันต์...ชะช้าหน่อย

เงียบไป

แง ดูมันดิ ตอนนี้โคตรดุอะ

ผมกลัวมันมากๆ มันจะพาผมไปฆ่าหรือเปล่าก็ยังไม่รู้เลย แต่พอนั่งมาเรื่อยๆ ผมก็โล่งใจที่มันไม่ได้พาผมไปฆ่าหมกป่าแบบที่คิด แต่มันดันพากลับมาที่คอนโด มันขับรถไปจอด ก่อนที่จะบังคับให้ผมลงรถ พอลงรถเสร็จก็ไม่พูดไม่จา เดินนำเข้าลิฟต์ไป

พออยู่ในลิฟต์สองคนบรรยากาศก็ยิ่งมาคุขึ้น ผมไม่กล้ามองมันเลย ได้แต่ก้มกอดสมุดเอาไว้ พอมาถึงชั้นไอ้หมีมันถึงออกแรงลากผมให้ออกจากลิฟต์ มันบังคับผมมาเรื่อยๆ จนในที่สุดก็มาถึงห้องมัน

อะ...ห้องมึงเหรอ

เข้าไป

ฮือ เสียงมันตอนนี้พร้อมฆ่าผมมาก ผมเลยจำใจเข้าไปในห้องมันอีกครั้งอย่างช่วยไม่ได้ เสียงมันปิดประตูไล่หลังดังปังทำเอาผมสะดุ้ง แมวน้อยของมันเลยเดินแม้วๆ มาเหมือนจะเข้ามาหาผม แต่ไอ้สุขสันต์เดินมาหิ้วมันไปใส่เอาไว้ในกรงที่อยู่ไม่ไกล

มีอะไรจะพูดก็พูดมา

อะ...” มันตวัดสายตามาทางผม สีหน้าตอนนี้ไม่รู้ว่ามันโมโหหรืออะไร แต่ทำเอาผมต้องรีบหลบสายตาทันที

พูดสิ ให้พูดแล้วนี่ไง อยากพูดนักไม่ใช่รึไง

จะขึ้นไปทำไมบนระเบียง อยากตกลงมาหรือไง!”

ขอ

ยังไม่ทันที่ผมจะได้พูดขอโทษ ไอ้หมีมันก็ถอนหายใจออกมาเสียงดัง ทำเอาผมใจเสียขึ้นมาทันที จากที่ย้อมใจมาแล้วสารพัดมากมาย แต่พอมาเจอมันโหมดนี้ผมก็ไปไม่เป็นเหมือนกัน ได้แต่กอดสมุดแนบอกแน่นจนมันยับยู่ยี่ไปหมด

เมาแล้วยังจะปีน ถ้าพลาดตกลงมาแล้วมันจะเป็นยังไง โตแล้วทำไมไม่คิด

ยิ่งโดนมันดุผมเองก็น้ำตารื้นขึ้นมาอย่างเสียไม่ได้ ต่อให้มันจะเสียงดังใส่ผมมาหลายรอบ แต่ไม่เคยมีครั้งไหนที่ผมไม่กล้ามองหน้ามันเท่าครั้งนี้ รอบนี้สุขสันต์มันดูจะอารมณ์เสียมากๆ

ฮึก…” ผมเผลอหลุดเสียงสะอื้นออกไป และดูเหมือนสุขสันต์จะทันได้ยิน ผมไม่รู้ว่ามันจะว่าอะไรผมต่อ แต่ผมทนไม่ไหวแล้ว ผมตั้งใจว่าผมจะขอโทษมัน ผมต้องขอโทษมันให้ได้

ข...ขอโทษ

ที่ ฮึก... พูดแบบนั้น ฮึกตอนนั้นไม่ทันได้นึกจริงๆ” มันเงียบไป ผมเลยเดาเอาว่ามันคงกำลังฟังผมอยู่ เลยพูดต่อ กูกูมัวแต่กลัว กูกลัว ถ้าคิดอะไรไปรู้ใช่ไหมว่ามันยาก

ฮึก...นี่ไม่เคยชอบผู้ชายมาก่อนนะเว้ย! ไม่รู้จะทำยังไง ฮึก!” ยิ่งพูดออกไปก็ยิ่งพานน้ำตาไหลเรื่อยๆ คงเพราะผมเมาด้วย อารมณ์มันเลยมามากกว่าปกติ มึงเข้ามาเปลี่ยนกู ฮึก...กูไม่รู้จะทำยังไง ไม่ได้ตั้งใจพูดแบบนั้น แต่ตอนนั้นกูยังรับไม่ได้

แล้วตอนนี้ล่ะ

ผมชะงักไปเมื่อจู่ๆ ก็มีเสียงสุขสันต์ถามกลับมา น้ำเสียงติดเย็นชาของมันทำให้ผมรู้ว่ามันยังไม่ดีพอ

ตอนนี้

ผมกำสมุดวาดรูปในมือแน่น พยายามนึกถ้อยคำที่เคยเรียบเรียงไว้ แต่นึกยังไงก็นึกไม่ออก ในหัวมันตีกันมั่วไปหมด ผมพยายามที่จะเค้นเสียงเพื่อพูดออกมา

แค่จะมาบอกว่าวันนั้นไม่ได้ตั้งใจพูดแบบนั้น แค่นี้ใช่ไหมสุขสันต์ถามกลับ แบบไม่ได้ใช้อารมณ์แต่อย่างใด แล้วที่บอกว่ารู้แล้ว คือรู้อะไร ที่บอกว่ารับได้แล้ว คือรับอะไรได้

ถ้ากลับมา แล้วจะยังไง ไหนบอกไม่อยากมีอยู่ในชีวิตขนาดนั้นไง คือยังไงเจได อธิบายอะไรสักอย่างเหอะ

พอฟังที่สุขสันต์พูดจบ ผมก็ทำใจกล้าเดินเข้าไปหาอีกคนช้าๆ แม้จะกลัวขนาดไหน แต่ผมก็ค่อยๆ ก้าวเข้าไปหามัน ผมเอาแต่ก้มมองพื้น พอเห็นปลายเท้าของอีกคนอยู่ตรงหน้าผมถึงหยุดอยู่ตรงนั้น ผมสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะค่อยๆ เอามือไปจับกับมือของอีกคน สุขสันต์ไม่ได้ดึงมือหนี มันยืนนิ่งๆ อยู่อย่างนั้น ผมใช้มืออีกข้างไปจับไว้และกลายเป็นว่าผมกำลังกุมมือมันอยู่ สมุดหล่นลงไปนอนอยู่ตรงปลายเท้าผม เห็นชัดเจนเลยว่ามือผมมันสั่นมากขนาดไหน

ขอโทษ

ขอโทษทุกอย่าง ขอโทษที่ไม่รู้อะไร ขอโทษที่เอาแต่กลัว

ฮึกขอโทษที่ขี้ขลาด ไม่กล้ายอมรับความจริงผมก้มลงมองมือที่ยังถูกกุมเอาไว้ น้ำตาหยดหนึ่งร่วงใส่บนมือของมัน ผมรีบใช้นิ้วโป้งตัวเองลูบออก ไม่รู้ว่าตอนนี้สุขสันต์มันจะทำหน้าอย่างไร ไม่รู้ว่ามันจะมีแววตาแบบไหน ผมเอาแต่ก้มมองดูมืออยู่อย่างนั้น

‘trust in what you love’

ผมสังเกตเห็นรอยสักที่มือมันจนได้

ที่บอกว่ารับได้คือรับได้ว่ารักคนเพศไหนมันก็ไม่ผิด

ส่วนที่บอกว่ารู้ก็คือรู้แล้ว

เจรู้แล้วเจชอบพี่ เจชอบพี่ ฮึก

 TBC.

#ข้างห้อง305


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 850 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

790 ความคิดเห็น

  1. #785 manee_kk (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2563 / 01:23
    กี้ดดดดดดดดดหะรยลยตะฃะ่สว
    #785
    0
  2. #771 doubleg200 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 23:57
    แงงงงน้อง เก่งมาก ในที่สุดก็ได้บอกพี่แล้ว ตอนนี้แบบกุมใจมากๆ บีบหัวใจชั้นเหลือเกิน
    #771
    0
  3. #746 เอ๋ชินดง (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 มีนาคม 2563 / 22:03
    น้องเจไดดดดดด แงงงง พี่เกือบร้องไห้แล้วรู้ไหม ขอบคุณที่รู้ใจตัวเองเร็ว ขอบคุณ ขอบคุณจริงๆ แงๆๆๆๆๆ ฮืออออ TTTTTTTTTTTTTTTT
    #746
    0
  4. #728 FAHKRAMXTER (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:55
    โอ๋ๆๆๆๆๆๆๆน้องค้าบมาให้แม่เช็ดน้ำตาให้เร็วๆๆๆๆๆๆๆ
    #728
    0
  5. #693 _Rattanawadee (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 มกราคม 2563 / 16:08
    น้ำตาไหลจ้าาา
    #693
    0
  6. #679 ooD.AmP.ii~KloGiee (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 04:36
    อร้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย น้องงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง พี่ใจอ่อนยวบยาบ
    #679
    0
  7. #653 baekbow (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 04:24
    โอ๊ยยยย ร้องไห้ตามน้อง คือมันไม่ได้เศร้านะ แค่อ่อนไหวตามน้อง น้องอยากบอกแต่น้องเมาไง มันเลยอึนๆ พี่หมีก็อย่าดุนักสิ น้องพยายามอยู่เห็นไหม
    #653
    0
  8. #590 doublendoubleo (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 22:33
    น้องเจ สงสารน้องจับใจเลย พี่หมีอย่าดุอีกนะ ไม่ไหวสงสารมาก
    #590
    0
  9. #585 lkyxx (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 21:12
    แง ร้องไห้เลย น้องเจ
    #585
    0
  10. #579 myplt (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 09:49

    พี่จะลงรีไรท์เมื่อไรง้า รอน้าา

    #579
    0
  11. #541 Andromayda (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 14:00
    ฮือออออออเจกอดๆนะ
    #541
    0
  12. #523 12311232123312 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 21:03
    แงงงงงงงงงง
    #523
    0
  13. #495 salammy2546 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2562 / 21:07
    ข้าพเจ้าร้องตามเลยอ่ะ
    #495
    0
  14. #485 shin ai2 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 18:35
    ถ้านี่เป็นสุขสันต์คือใจออ่นยวบตั้งแต่หลุดสะอื้นออกมาแล้ว
    #485
    0
  15. #479 PPsry (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 15:48
    แงงงงงงง ในที่สุด ฮืออออออ
    #479
    0
  16. #469 oooomo (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 19:36
    แงงงง ใจน้องงงง
    #469
    0
  17. #459 mamamoon4869 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 14:15
    ฮื่อออ น้องเจจจ
    #459
    0
  18. #398 UNFOUND (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 23:46
    ฮือออออออ น้องเจรู้กกกกก ซักทีนะ
    #398
    0
  19. #389 myWildcat (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 23:02
    ฮืออออจะที น้องเจจจจ แงงงงงง ลุ้นมานาน แง
    #389
    0
  20. #373 thesaipan (สป) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 06:58
    พี่หมีแพ้น้องแล้วแน่เลย แงงงงยัยน้องง
    #373
    0
  21. #369 9494 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 23:24
    ฮือออแออ ใจพี่หมีคงยวบตั้งแต่น้องจะตกระเบียงแล้วมั้งคะ
    #369
    0
  22. #329 indytheendblue (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 13:36
    เจได โอ๊ยยย น่ารักกกกกกกกก น้องงงงงงงงงง
    #329
    0
  23. #324 fallingforyou. (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 03:07
    น้ามตานองหน้าเเล้วจุดนี้
    #324
    0
  24. #285 Kim-kibom (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 13:44

    กว่าจะรู้ตัวนะน้องเจ

    #285
    0
  25. #268 PuayPuayPloy (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 23:27
    หมี!!!! ทำใจดีๆไว้55555555
    #268
    0