ข้างห้อง - MR. 305 [สนพ. Bookish House Publishing ]

ตอนที่ 14 : 14

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,333
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 836 ครั้ง
    31 ต.ค. 62


MR.305
Ep. 14

EP. 14

อะ..อา

...

อื้อ...”

ขณะที่กำลังนอนหลับสนิท จู่ๆ ก็รู้สึกแปลกๆ ขึ้นมา ผมพยายามที่จะพลิกตัวหนีสัมผัสอะไรสักอย่างที่อยู่บนตัว แต่กลับรู้สึกเหมือนมีอะไรหนักๆ ทับด้านบนไม่ให้ขยับไปไหนได้ จนในที่สุดผมก็ต้องยอมลืมตามองดู แต่ก็รู้สึกเหมือนกับตาผมมันจะหนักจนเกินไป มองเห็นแค่เงาดำรางๆ กำลังก้มๆ เงยๆ อยู่ตรงระหว่างขาของผมเอง

คะ...ใคร อื้อ!” ผมส่งเสียงถามออกไป

คนในเงาปริศนาเลื่อนตัวขึ้นมา ริมฝีปากผมโดนจู่โจม ด้วยความตกใจผมเลยพยายามดิ้นแต่มันก็ไม่เป็นผล มิหนำซ้ำคนที่กำลังจูบผมอยู่ตอนนี้ก็ดูท่าทางจะเมามันเหลือเกิน ผมโดนรุกหนักมากๆ ใจเต้นรัวเมื่อสัมผัสเปียกชื้นไล่เข้ามาข้างในปากผม ลิ้นเริ่มถูกรุกรานจนต้องถดหนี ทว่าข้างบนว่าหนักแล้ว ข้างล่างยิ่งพอๆ กัน ผมโดนมันใช้อะไรสักอย่างสัมผัสโดนส่วนนั้นอย่างจงใจ ทำเอาถึงกับต้องกำมือแน่น ตอนนี้ผมรู้สึกตัวแล้วว่าตัวเองเริ่มจะแย่ เลยรีบพยายามดันตัวออก ใช้แรงเฮือกสุดท้าย ในที่สุดผมก็ดันมันออกสำเร็จ ภาพที่เห็นคือผู้ชายร่างเปลือยหน้าตากำลังมีอารมณ์มากๆ กำลังจ้องมองผมในระยะประชิด

เจได อย่าดื้อกับพี่

 อะไอ้สุขสันต์!! เฮ้ยย อะไรวะเนี่ย มันเข้ามาในห้องนอนผมได้ยังไง!

มะ...มึง อ้ะ อย่า ไอ้ อ้ะ! อ้า!”

 

ครืดดด ครืดดดด

เฮือก!” ผมสะดุ้งตื่นตาเบิกโพลง มองไปรอบๆ ห้องนอน แสงสว่างลอดเข้ามาทางหน้าต่าง รีบดันตัวเองขึ้นก่อนจะตรวจสอบร่างกายของตัวเอง เมื่อกี้ฝันเหรอวะ ให้ตายสิ เหมือนจริงเป็นบ้า แล้วนี่เป็นอะไร ฝันถึงใครไม่ฝัน ดันฝันถึงไอ้เจ้าของห้อง 305 โอย

ผมใช้มือลูบหน้าตัวเองแรงๆ ก่อนจะตั้งสติแล้วลุกจากเตียง ทว่าพอผมลุกขึ้นยืนได้เท่านั้น ผมก็รับรู้ได้ถึงสัมผัสแปลกๆ ในกางเกงของตัวเอง ซึ่งทำเอาผมหน้าซีดทันที ผมก้มมองกางเกงตัวเอง กลืนน้ำลายมองของที่มันปกติอยู่ทุกวัน แต่วันนี้มันดันมาแปลก

เชี่ยอย่านะมึง อย่านะ สุดท้ายก็ทำใจเปิดออกดู

อะเหี้ยผมตัวแข็งทื่อเมื่อเห็นว่าตัวเองเผลอหลั่งอะไรออกมา ผมตกใจที่มันออกมาเยอะมาก คงเพราะผมเองก็ห่างกิจกรรมอะไรแบบนั้นไปนาน น้ำขาวขุ่นไหลย้อยลงไปตามขาอ่อน โอ้ย...อายว่ะ นึกย้อนกลับไปถึงฝันเมื่อคืนก็ยิ่งอาย

นี่ผมฝันเปียกถึงไอ้หมีมันเหรอวะ จริงๆ เหรอวะ เอาจริงดิ ไอ้หมีสุขสันต์เจ้าของห้อง 305 คนที่เป็นผู้ชายด้วยกัน คนที่มีดุ้นเหมือนกันเนี่ยนะ แถมยังตัวใหญ่บะลักกั้กอีกต่างหาก แย่แล้วเจได มึงอาการหนักแล้ว!

ก้อก ก้อก ก้อก 

ใครมันมาเคาะตอนนี้วะ กูยังจัดการตัวเองไม่เรียบร้อยเลย โอ้ย!

ผมที่สติแตกอยู่แล้วเลยต้องรีบตั้งสติก่อนจะเดินไปคว้าผ้าขนหนูมาพันเอวเอาไว้ลวกๆ แล้วพอเดินไปเปิดประตูเท่านั้นแหละ บ้าเอ้ย! ไอ้หมีสุขสันต์มันมาทำไมแต่เช้าวะ

ตายๆๆๆ สู้หน้ามันไม่ได้อะฮือออ ผมอาย

เจได

อะ...เออ

ซื้อข้าวเช้ามาให้

ขอบใจแต่ไม่ต้อง มึงมาแค่นี้ใช่ไหมกูจะรีบไปอาบน้ำผมรีบพูดรัวๆ โดยที่เอาแต่มองพื้น พอพูดเสร็จก็รีบพุ่งกลับเข้าห้องทันที ทว่าก็โดนไอ้หมีมันดึงแขนเอาไว้ซะก่อน

เชี่ย! อย่าดึงแรง มันไหลไอ้เหี้ยมันไหล

เป็นอะไร ไม่สบายไอ้หมีถามด้วยความเป็นห่วง

ผมก็เอาแต่ก้มหน้าจนคางแทบชิดอก หน้ามันในฝันเมื่อคืนคือชัดเจนมาก ผมรู้สึกอายมากๆ ตอนนี้ไม่กล้ามองหน้ามันอย่างแรง แต่ดูเหมือนไอ้หมีจะสนใจผมเหลือเกินถึงได้พยายามที่จะจับผมเงยหน้าแล้วพลิกไปพลิกมา จนในที่สุดผมก็แพ้แรงมัน และยิ่งตกใจมากกว่าเดิมที่เห็นไอ้สุขสันต์ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ขนาดนี้

 

เจได อย่าดื้อกับพี่

 

หน้าแดง ไม่สบายเหรอ

ปะ..เปล่า

เหงื่อออกเต็มหน้าผากขนาดนี้ยังจะมาเถียง ตัวก็เย็น มานี่ไอ้หมอเฉพาะกิจตรวจเองพูดเองก่อนจะจับมือผมเดินเข้ามาในห้อง ท่าทางเป็นห่วงเป็นใยจนผมแทบจะกราบมันแล้วตอนนี้

...มึงไม่ต้องมาดูแลอะไรกูทั้งนั้นโว้ย ออกไป๊! ฮือออ

อยากแทรกแผ่นดินหนีมาก แล้วดูมันลากผมเดินฉับๆ ไอ้ของเหลวจังไรนั่นมันก็ยิ่งไหลเรื่อยๆ น้ำตาจะไหลแล้วนะตอนนี้ ถ้าไอ้สุขสันต์มันรู้ว่าผมเป็นอะไรนะ ไม่อยากจะคิดเลยว่าจะเกิดอะไรขึ้น

นั่งลงมันจับผมกดลงกับโซฟา ผมรีบหุบขาตัวเองเข้าหากันทันที แล้วงอตัวสุดฤทธิ์

ปวดท้องเหรอมันถามเมื่อเห็นว่าผมงอตัวหนีมัน

เปล่า มึงออกไปสักที กูจะไปอาบน้ำแล้ว ต้องรีบออกไปทำงานอีก สายแล้ว

มองหน้าก่อน

ให้ตายยังไงผมก็ไม่มอง

เจได มองหน้ากันหน่อยมันพูดเสียงอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด จู่ๆ ผมก็เกิดอาการขนลุกอะไรไม่รู้ เหมือนมันเห็นว่าผมไม่ตอบมันสักที ไอ้หมีมันเลยย่อตัวลงนั่งคุกเข่าต่อหน้าผมแล้วจับหน้าผมไว้

โอ้ยยยย กะจะฆ่ากูให้ตายเลยใช่ไหมทำแบบนี้ คนมันไม่อยากมองหน้าก็คือไม่อยากมอง แล้วกูก็ไม่ได้ป่วยด้วย! กูแค่ฝันถึงมึง!

เป็นอะไร เจ็บตรงไหน ปวดท้องเหรอ ปวดตั้งแต่เมื่อไหร่มันถามผมเหมือนเป็นห่วงมากๆ ในเวลาปกติผมคงไม่เคยเห็นมันพูดอะไรกับผมแบบนี้ แต่ก่อนอื่น มันต้องเลิกยุ่งกับผมก่อน! จะไม่ไหวแล้วนะเว้ย นี่หนีบขาจนปวดไปหมดแล้ว

กูไม่ได้เป็นอะไร ออกไปได้แล้ว ไม่งั้นกูจะโกรธจริงๆ นะผมพยายามจะก้มหน้าหนี

เจได อย่าดื้อ

ดื้ออะไรล่ะ! มันมาอีกแล้วไอ้ประโยคแบบนี้มันเหมือนในฝันเลย ยิ่งคิดก็ยิ่งหน้าร้อนไปเรื่อยๆ ผมรู้สึกว่าตัวเองกำลังอายแบบอายมากๆ คิดดูสิ... ตอนนี้กำลังนั่งจ้องหน้ากับผู้ชายที่ฝันเปียกด้วยเมื่อคืน แล้วผมเองก็ยังไม่ทันได้ทำความสะอาดตัวเองอีกต่างหาก

โอยจะร้องไห้จริงๆ แล้วนะ ไม่ไหวแล้ว

เจได

มึงออกไปก่อนดิ๊ กูขอร้อง กูไหว้ล่ะสุขสันต์ มึงออกไปก่อนผมโอดครวญเสียงสั่นๆ ไม่คิดเหมือนกันว่าตัวเองกำลังจะร้องไห้เพราะไอ้เรื่องแบบนี้

ไอ้ห่าเจ มึงมันน่าอายที่สุดเลยเว้ยยย มึงจะมาร้องไห้ทำซากอะไรวะ! หยุดไหลเดี๋ยวนี้เลยไอ้น้ำตานี่

นะ มึงออกไปก่อนผมขอร้องมันอีกรอบ

สุขสันต์มองมาทางผมอยู่แล้ว ดูเหมือนมันจะทำตัวไม่ถูกเหมือนกันที่เห็นผมน้ำตาคลอ แต่พอขอร้องอีกรอบมันก็ยอมลุกขึ้น ผมโล่งใจที่คราวนี้มันยอมรามือง่ายๆ

เจได

ยั๊งงง! มึงยังไม่ออกไปอีกเหร๊ออออ ออกไป๊ไอ้หมีผี กูไม่ไหวแล้วโว้ยยย อยากอาบน้ำ อยากชำระล้าง มันแปดเปื้อนกูไปหมดแล้ว มึนจะซึมลงโซฟาแล้วไอ้หมีผี!

พี่ขอโทษนะมันว่าออกมาแบบนั้นก่อนจะทำหูตกหางตกเดินออกไป ผมที่กำลังโมโหถึงกับงง

ขอโทษ มันขอโทษอะไรผมเนี่ย

เฮ้ยๆ ... อย่าบอกนะว่ามันคิดว่าผมร้องไห้เพราะมันอะ ตลกแล้ว! มันจริงจังไหมวะนั่น เอ้า! กลายเป็นว่าตอนนี้ผมรู้สึกผิดเฉยเลย เช้านี้มันอะไรนักหนาวะเนี่ย

ผมสะบัดหัวไล่ความคิดเกี่ยวกับไอ้หมีออกไป แล้วรีบวิ่งเข้าไปอาบน้ำชำระร่างกาย ซักเสื้อผ้า ก่อนจะออกมาแต่งตัวเตรียมตัวไปทำงาน ผมออกมานอกห้องหยิบถุงเซเว่นประจำวันแล้วเผลอมองไปยังห้องตรงข้าม ป่านนี้ไอ้หมีจะเป็นอย่างไรบ้างวะเนี่ย ใจหนึ่งก็คิดอยากจะเดินเข้าไปเคาะห้องแล้วถามให้รู้แล้วรู้รอด แต่อีกใจก็ยังไม่กล้าเจอหน้ามันอยู่ดี

ช่างเถอะ มันคงไม่เป็นอะไรหรอกมั้ง โตๆ กันแล้วคงไม่คิดมากหรอก

 

ผมว่ามันแปลก

ไอ้สุขสันต์หายไปสามวัน สามวันเต็มๆ !

ตั้งแต่เหตุการณ์นรกแตกวันนั้นมาจนถึงวันนี้ก็ผ่านมาสามวันแล้วที่ผมไม่ได้เจอหน้าสุขสันต์อีกเลย ย้ำว่าไม่ได้เจอเลยแม้แต่เงา มันหายไปราวกับว่าไม่ได้อยู่คอนโดนี้อีกแล้ว ไอ้ช่วงแรกๆ ผมก็ไม่อะไร พยายามไม่นึกถึง แต่พอมาจนถึงวันนี้ผมก็อดนึกไม่ได้ว่าไอ้หมีคงจะคิดว่าผมโกรธมันจริงๆ ถึงได้หายหน้าไปเลย

สุดท้ายไอ้เจคนนี้จากที่เคยไม่แคร์อะไร ก็ดันกลายเป็นคนที่เอาแต่นึกถึงเรื่องมันวนไปวนมาอยู่ตลอด สลัดอย่างไรก็ไม่หายไปสักที ...ภาพที่สุขสันต์มองมาตอนที่มันบอกขอโทษยังฝังในหัวไม่หาย

มาช้านะไอ้เจ ปกติมึงจะมาคนแรกตลอด

นนท์ทักขึ้นเมื่อผมเดินเข้าไปหา วันนี้ผมนัดกับเพื่อนเอาไว้ว่าจะมากินเหล้ากันที่ร้านเหล้าแห่งหนึ่ง ผมกับมันเดินเข้าไปหาพิงกับตะวันที่นั่งรออยู่ด้านใน

พิงยื่นแก้วให้ทันทีที่ผมนั่งลงบนเก้าอี้ มึงทำหน้าอะไรแบบนั้นวะเจ มึงมาร้านเหล้าแล้วจะมาเครียดอะไร เลิกคิดเรื่องงาน

กูก็ไม่ได้เครียดสักหน่อยผมว่า เราสี่คนนั่งกินนั่งคุยกันไปมาอยู่อย่างนั้น แต่ไม่รู้ว่าทำไมผมถึงยังเอาแต่นึกถึงไอ้หมี แม้กระทั่งตอนที่ผมนั่งอยู่กับพวกเพื่อน มีทั้งเหล้า ทั้งเพลงมันๆ มีทั้งผู้หญิงนั่งโต๊ะชิดกันขนาดนี้ แต่มันก็ยังทำให้ผมนึกถึงไอ้หมีได้อยู่ดี

เจ มึงเป็นอะไร

หือ? เปล่านี่

พิงขมวดคิ้วไม่พอใจก่อนจะขยับเข้ามาใกล้ มึงเป็นอะไรมันตีหน้าถามจริงจัง

ผมเงยหน้ามองมันก่อนจะสังเกตเห็นว่าเพื่อนอีกสองคนก็กำลังสนใจพวกผมอยู่เหมือนกัน

เนี่ย ผมแม่งไม่เคยจะมีความลับกับพวกนี้ได้เลย มันดูออกหมด

ผมถอนหายใจ ก่อนจะเริ่มเล่าเรื่อง กูไม่ มึง...การที่เรามีคนๆ หนึ่งอยู่ในหัวนี้มันยังไงวะ

อธิบายเพิ่มเติมอีกหน่อยซิ

คือกูอะแบบมีคนเข้าใจผิดเว้ยว่ากูอะโกรธเขา แต่จริงๆ แล้วกูไม่ได้โกรธ แล้วทีนี้เขาก็หายหัวไปเลย กูก็เอาแต่นึกถึงเขาผมอธิบายเพิ่ม

แล้วยังไง มึงก็ไปบอกเขาดิว่าเขาเข้าใจผิดนนท์บอก

คือ...กูไม่ได้เจอเขาเลยไง แล้วอีกอย่างกูก็ไม่เคยติดต่อเขาไปก่อน

มึงกลัวเสียฟอร์มอะไรของมึงเนี่ยเจ มึงรู้ตัวไหมว่ามึงอะฟอร์มเยอะฉิบหาย ฟอร์มเหี้ยไรเยอะแยะพิงเริ่มด่า

เอ้า กูไปขี้ฟอร์มตรงไหนอะ ก็ปกติ ไม่เห็นจะมีฟอร์มอะไรเลย

เจ คือมึงอะแคร์เขามากขนาดนี้มึงยังไม่รู้ตัวอีกเหรอคราวนี้เป็นตะวันที่ออกความเห็นบ้าง

บ้าผมเนี่ยนะแคร์ไอ้สุขสันต์ ตลกแล้ว ผมไม่สนใจอะไรมันขนาดนั้นหรอกน่า เลอะเทอะว่ะ 

เอางี้ มึงโอเคหรือเปล่าล่ะกับการที่เขาหายหน้าไป ถ้ามึงโอเคมึงก็ปล่อยไป แต่ถ้ามึงไม่โอเค สิ่งที่มึงควรทำก็คือไปอธิบายให้เขาฟังซะ ว่าเขาเข้าใจผิดพิงพูดให้คิดตาม ก่อนจะยื่นแก้วเหล้าที่เพิ่งชงเติมมาให้

ผมนั่งนึกทบทวนตามที่ไอ้พิงมันพูด นั่งคิดไปวนมา ทบทวนกับตัวเอง เอาวะเป็นไงเป็นกัน! เดี๋ยวโทรไปเคลียร์กับมันเลยแล้วกัน นี่ไม่ได้แคร์อะไรหรอกนะ แค่ไม่ชอบให้คนอื่นมาเข้าใจผิดเฉยๆ หรอก แค่นั้นแหละ!

แต่ก่อนอื่น...ขอกินเหล้าย้อมใจก่อนแล้วกัน จะได้ใจกล้าหน่อย ไม่อย่างนั้นก็ปอดแบบนี้แหละวะ

เวลาผ่านไปเรื่อยๆ สี่สิงห์ก็กลายเป็นหมาคาโต๊ะ ตะวันกับนนท์กอดคอกันร้องเพลง ผมที่เพิ่งจะกลับมาจากห้องน้ำเห็นภาพนั้นแล้วก็อดขำไม่ได้ เลยหยิบเอามือถือขึ้นมาอัดไว้ แต่พอแพลนกล้องไปที่เวทีเท่านั้นแหละ วงดนตรีคุ้นหน้าคุ้นตากำลังแสดงอยู่ นักดนตรีคนหนึ่งที่ผมกำลังตามหาก็อยู่บนนั้น ผมซูมกล้องไปที่มัน ไอ้สุขสันต์คนที่ผมกำลังตามหากำลังรูดเบสอยู่บนเวที ใจผมเต้นตุ้มๆ ต่อมๆ ทันทีที่แค่ได้เห็นหน้ามัน

ด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์หรืออะไรไม่รู้ที่ทำให้ผมใจกล้าเดินไปหามันก่อน ผมกะจะเข้าไปคุยกับมันหน้าเวทีแต่คนแม่งเยอะฉิบหาย เลยนั่งรอไปเรื่อยๆ จนวงมันเล่นดนตรีเสร็จ ยอมนั่งรอจนเกือบจะหลับ แต่สุดท้ายผมก็ยังสามารถเดินไปข้างเวทีได้สำเร็จ ผมเดินโงนเงนไปเกาะข้างๆ ที่กั้นก่อนจะตะโกนออกไปเสียงดัง

สุขสานนนนน!” ไอ้หมีมันดูจะตกใจเหมือนกันที่เห็นผมมายืนโบกไม้โบกมืออยู่ตรงนี้ ผมเห็นมันคุยอะไรสักอย่างกับคนในวงก่อนจะเดินมาหาผม สุขสานน มึงมาคุยกับกูดิ๊

นี่เมา? กลับยังไง

มึงไม่ตอบคำถามกูวะ!” ผมโวยวายก่อนจะพยายามปีนที่กั้นไปหามัน

สุขสันต์ตกใจใหญ่ รีบเข้ามารับตัวผมไว้เมื่อเห็นว่ากำลังจะหน้าคว่ำลงไป

ทำไมดื้อแบบนี้วะ มันสูง ตกลงมาจะทำยังไง เฮ้ย! เขามากับกู เปิดประตูให้หน่อยไอ้หมีหันไปสั่งใครสักคน ก่อนที่ผมจะถูกลากไปนั่งในที่ไหนสักที่

สุขสันต์จับผมนั่งเก้าอี้เหมือนเป็นตุ๊กตาตัวหนึ่ง ผมนั่งตาแป๋วมองมัน

ไอ้เต้ ไปเอาผ้ากับน้ำมาทีมันสั่งใครสักคนที่ยืนอยู่ข้างกัน ผมหันไปมองก่อนจะยกมือขึ้นทักทายช้าๆ

เฮีย คนนี้อะเหรอ

มึงอย่าพูดมาก ไปเอามา เร็วๆ”

มึง กูฟังไม่รู้เรื่อง มึงพูดอะไรวะ ปวดหัวว่ะ อยากนอน

อย่าเพิ่ง นอนไม่ได้!” ไอ้หมีรีบถลาเข้ามาหาผมทันทีที่เห็นว่าผมกำลังจะเอนตัวลงไปกับพื้น

มันเข้ามารับแต่ผมก็ยังเอนตัวไปเรื่อยๆ จนในที่สุดก็ไหลไปอยู่บนพื้นได้สำเร็จ ไอ้หมีเข้ามารวบตัวผมเอาไว้ให้นั่งบนตักมัน ผมเทน้ำหนักพิงไปที่อกหมี ก่อนจะซุกหน้าลงกับไหล่กว้างๆ ของมัน ความอุ่นเริ่มทำให้ผมตาปิดทีละน้อยๆ สติก็เลือนรางลงทุกที

เมาแล้ว

สุขสานนน

อือ ว่า

กูไม่ได้โกรธนะ

วันนั้น กูไม่ได้โกรธกูแค่ กู กู

อือๆ รู้แล้ว

อย่าโกรธ อย่าโกรธนะ หายโกรธกู ไม่ชอบเลย

ไม่ได้โกรธเหมือนกัน

ไม่ได้โกรธแล้วหาย อึกไปไหน

นึกว่าเจจะไม่อยากเห็นพี่

ไม่เอา ไม่หายอีกแล้วนะ

ครับ พี่รู้แล้ว

 

ไอ้ดิน มึงเห็นเหมือนที่กูเห็นไหมไอ้เหี้ย มึงดู มึงเคยเห็นเฮียเป็นแบบนี้ไหม

หงุดหงิดมาเป็นอาทิตย์ อารมณ์ดีเฉยเลยว่ะ ไอ้กูก็นึกว่าเป็นเมนส์ ที่ไหนได้ รอคนมาง้อ” 

แหงล่ะ คนของเฮียเขาเข้ามาถึงที่ขนาดนี้

น่ารักเนอะ

อย่าไปพูดให้เฮียได้ยินนะมึงไอ้เต้ โดนไล่กระทืบแล้วกูไม่ช่วยนะ

แล้วพวกมึงสองคนจะคุยกันอีกนานไหม เบาหน่อย เขาหลับแล้ว

หูยยยยยยย มาว่ะ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 836 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

790 ความคิดเห็น

  1. #758 Area7. (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 13:39
    -บ้าาาาทำมันอ่อนโยนขนาดเน้แง้งงงงง ><
    #758
    0
  2. #724 FAHKRAMXTER (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:35
    ใจเหลวเปนขี้เลย
    #724
    0
  3. #688 _Rattanawadee (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 มกราคม 2563 / 11:07
    พี่อ่อนโยนมาก ทำว่าป่วยเป็นอะไร​หรือ แล้วตอนมาง้ออีกกด งื้ออออ
    #688
    0
  4. #677 ooD.AmP.ii~KloGiee (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 มกราคม 2563 / 15:58

    เฮียยยยยยยยยน
    #677
    0
  5. #647 baekbow (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 15:53

    พี่หมีอย่าแทนตัวเองว่าพี่ ม่ายยยยย มันเขินเกินไปอ่ะ งื้อออออออ // น้องมาง้อด้วย อ้อนสุดๆ แบบนี้พี่หมีใจบางแย่เลย
    #647
    0
  6. #600 มนุษย์กรุ๊ปเลือดวาย (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 12:07
    น่ารักที่สุดเลยเว้ยแกรรรรร
    #600
    0
  7. #583 f-srcn (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 12:31
    ฮือออออออออออ บางเป็นทิชชู่
    #583
    0
  8. #566 doublendoubleo (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2562 / 21:30
    อุแงงงงงงงงง
    #566
    0
  9. #538 Andromayda (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 03:50

    หสนำนนหยหยดพไยยกสสไยำยำนดนกเกินไปแล้ว!!
    #538
    0
  10. #517 12311232123312 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 19:46
    แงงงงงงงงงงน่ารัดฝกๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #517
    0
  11. #484 shin ai2 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 17:40
    เหมือนเปรมจากเรื่องคิงทิมเลย555
    #484
    0
  12. #474 PPsry (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 14:50
    หูยยยยยยยย อุกรี๊ดๆๆๆ
    #474
    0
  13. #467 real__nk (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2562 / 15:04
    กรี๊ดดดดดดดดดดดด ดรีณดวแหยนกรไนนกนดดนร //กรี๊ดอัดหมอน
    #467
    0
  14. #425 นักโทษหมายเลข0 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2562 / 09:50
    ชอบที่สุดตอนน้องเมา ขี้อ้อนเลยยย
    #425
    0
  15. #365 thesaipan (สป) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 22:01
    เฮียมันร้ายยย
    #365
    0
  16. #319 fallingforyou. (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 02:15
    เเงงงงง ค่ดน่ารักเลย ไม่อยากคิดถึงตอนเป็นแฟนกันเลยอะเเทนตัวเองว่าพี่กับเจงี้ ฉันเขินม้วนเลยนะ
    #319
    0
  17. #281 Kim-kibom (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 13:11

    กรี๊ด .. ใจบางเลย

    #281
    0
  18. #263 PuayPuayPloy (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 22:48
    หมีแทนตัวเองว่าพี่คือฉันตายไปเล้ยยยยย
    #263
    0
  19. #250 teeranur (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 23:19
    อบอุ่นนนน
    #250
    0
  20. #241 FNnp142 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 17:54
    พี่หมีใจเหลวแล้ว มีคนมาง้อ มาซุกอกเนี่ยะะะ

    กรี้ด
    #241
    0
  21. #228 Strawberrybunny (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 02:23
    เเงงงงง พี่หมี 💕
    #228
    0
  22. #210 YYEE (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 23:10
    น่ารักแบบไม่ไหวแล้ววววว แงงง้
    #210
    0
  23. #190 NoeyGuy (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 02:29
    นว้องงงงงงㅠㅠ
    #190
    0
  24. #110 ก็แค่ฝุ่น (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 15:42
    น้องรู้ตัวได้แล้วมั้ง
    #110
    0
  25. #97 ความถี่สีชมพู (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 11:35
    เฮียยยยย

    โอ้ย น่ารักมากฮือ <3
    #97
    0