ข้างห้อง - MR. 305 [สนพ. Bookish House Publishing ]

ตอนที่ 12 : 12

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,861
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 733 ครั้ง
    28 ต.ค. 62

ً (@periwinkhle) | ทวิตเตอร์
MR.305
EP. 12

                         



EP. 12

แฮ่ก แฮ่ก

วันนี้ผมมาวิ่งออกกำลังกาย (ซึ่งนานๆ ทีจะมา) ผมหยุดวิ่งแล้วเดินลากตัวเองไปยืนเกาะรั้วที่อยู่ไม่ไกล ไม่ได้ออกกำลังกายมาเดือนกว่า พอกลับมาวิ่งอีกทีคือเหมือนจะตายเลย ตอนนี้เป็นช่วงเย็น คนมาออกกำลังกายกันที่นี่ค่อนข้างเยอะ ซึ่งก็ถือเป็นเรื่องปกติ

พี่ครับ

พักยังไม่ทันไร เสียงเรียกข้างตัวก็ดังขึ้น พอผมหันกลับไปมองก็เห็นเป็นน้องผู้ชายคนที่ทักผมที่คอนโดวันนั้น

เอชื่ออะไรนะ อ้อ! น้องกานต์

ว่าไง ออกกำลังเหรอเรา

เปล่าพี่ ทางผ่านจากหอเพื่อนน่ะน้องกานต์ตอบ แต่ก็สงสัยจะจริงเพราะยังใส่ชุดนักศึกษาอยู่เลย

แล้วทำไมเดินผ่านในสวนนี่ล่ะ

มันลัดดี เอ่อพี่มาออกกำลังกายที่นี่บ่อยไหม

ไม่อะ ว่างจริงๆ ถึงจะมา นี่ก็มาวิ่งในรอบเดือนกว่านะเนี่ย

อ๋อ…” น้องกานต์ทำหน้าเหมือนเข้าใจ ส่งเสียงอ๋อลากยาว

ผมเพิ่งสังเกตเห็นว่าน้องเขาถือของอะไรมาด้วยพะรุงพะรัง หอบของมาเยอะแยะ ทำไมไม่นั่งรถกลับ

ผมลงรถตรงนี้แหละ

เอ้า แล้วทำไมไม่ไปลงคอนโดเลยวะ มาลงทำไมที่นี่ผมถามกลับ

น้องมันเหมือนเอ๋อไปเลย ไม่ตอบ มัวแต่ส่งเสียงเอ่อ อ่า จนในที่สุดผมก็ปัดผ่านไป สงสัยไปถามน้องเยอะเกิน ไอ้เราก็ไม่ได้สนิทกันขนาดนั้นอะเนอะ

เออๆ ช่างมัน จะไปวิ่งต่อละ บายผมบอกน้อง ก่อนจะออกวิ่งเอาเหงื่อต่อ วิ่งวนไปเรื่อยๆ จนรู้สึกว่าเหนื่อยพอแล้วก็เดินเล่นจนวนกลับมาที่เดิมที่หยุดพักในตอนแรก และก็ต้องแปลกใจเมื่อเห็นว่าน้องกานต์ยังคงนั่งอยู่ตรงม้านั่งไม่ไกล

อะไรวะ ทำไมป่านนี้น้องมันยังไม่กลับอีก

เฮ้ผมเดินเข้าไปสะกิดไหล่ น้องกานต์ชะงักไปเล็กน้อยตอนที่เห็นผม ทำไมยังไม่กลับอีก รออะไร

เอ่ออ้อ ผมรอเพื่อนมาเอาไดรฟ์งาน มันอยู่กับผมน้องกานต์รีบตอบก่อนจะพยักหน้ารัวๆ

อ่อแล้วเพื่อนมายัง ให้รอเป็นเพื่อนไหมผมอาสา ยังไงก็คนในคอนโดเดียวกัน แล้วตอนนี้มันก็มืดแล้วด้วย

ไม่เป็นไรครับ เพื่อนมาเอาไปแล้ว เมื่อกี้นี้เลยน้องมันรีบบอก

ทำไมพูดเร็วจังวะ บอกช้าๆ ก็ได้ กูฟังไม่ทัน

งั้นกลับพร้อมกันปะ กำลังจะกลับคอนโด แต่เดินกลับนะ จะหาของกินตรงแถวๆ หน้าธนาคารผมชวนน้องกานต์กลับด้วย อีกฝ่ายพอได้ยินแบบนั้นก็ทำหน้าดีใจออกมา รีบลุกขึ้นยืนแล้วตอบตกลงทันที

ครับ ครับ ผมกลับด้วย

น้องมันจะยิ้มทำไมวะเนี่ย กูแค่ชวนกลับบ้าน ไม่ได้เลี้ยงข้าว

เอ่อเคๆ”

ผมกับน้องกานต์เราสองคนเดินกลับด้วยกันก็เลยทำให้ได้คุยกันบ้าง เพิ่งรู้ว่าน้องกานต์เรียนสถาปัตย์ฯ ปีสามแล้ว มิน่าเห็นมันแบกไอ้กระบอกข้าวหลามดำๆ อะไรนะอ้อ ซูมใส่แบบ แม่งเท่ฉิบหาย พอคุยกันมาจนถึงร้านข้าว เราสองคนก็ตัดสินใจที่จะหยุดกินข้าวกันที่ร้านข้างทางนั่นแหละ

พี่เจไดอายุเท่าไรเหรอครับ

ทายดิ

โห…”

เห็นแบบนี้หน้าผมก็ใสนะเว้ย หน้าเด็กด้วย มีหลายคนแล้วที่ทักว่าผมยังอยู่มหาวิทยาลัยด้วยซ้ำ

สามสิบห้า” 

โอ้โห! มึงเป็นใครเนี่ย กล้าดียังไงมาทำนายหนังหน้ากูว่าสามสิบห้า อยากตบคนว่ะ ไม่ไหวมาก ณ จุดนี้ ยังไม่มีใครทายถึงสามสิบสักคน มาจากไหนสามสิบห้า

หน้าพี่ดูตกใจมาก ไม่ใช่เหรอ

เห็นพี่แก่ขนาดนั้นเลย?”

ฮ่าฮ่า ผมล้อเล่น พี่อย่างอน

ใครงอน

อะ ผมว่าสามสิบ

โนๆ ยี่สิบแปดในที่สุดผมก็เฉลยออกไป พอน้องกานต์รู้แล้วก็ทำหน้าเหมือนกำลังบวกลบอะไรสักอย่างอยู่ในใจ พอผมจ้องมันมากๆ เข้า มันก็เหมือนจะรู้สึกตัวเลยรีบฉีกยิ้มให้ อะไร

เปล่าพี่ นับเลขอะไรนิดหน่อย

ไม่ต้องมานับอายุเลยนะผมพูดพลางชี้หน้าไปด้วย น้องกานต์เลยยิ้มออกมา

หูยย ยิ้มสวยนะเราอะ พอยิ้มปุ๊บแล้วหล่อขึ้นกว่าเดิมเป็นกองเลยว่ะ สาวๆ ที่มหาลัยน่าจะติดตรึม

ข้าวมาแล้วพี่น้องมันบอกเมื่อเห็นเด็กเอาข้าวมาเสิร์ฟถึงโต๊ะ

จะว่าไป น้องกานต์นี่มันก็ดูรู้งานดี เดินไปกดน้ำมาให้ผมเรียบร้อยเลย ดีว่ะๆ

พี่เอาแต่ถาม ถ้าเบื่อก็บอกได้นะเว้ย

ไม่อะ ผมชอบให้พี่ถาม ถามได้เลย อยากถามอะไรก็ถามดิ

เห้ยยย น้องแม่งเฟรนด์ลี่สัสๆ อะ 

ไม่อะ ถามเยอะแล้ว

แล้วงี้ผมถามพี่ได้ไหมน้องกานต์ถาม ผมกินข้าวอยู่เลยได้แต่พยักหน้ากลับไป

พี่เจไดพี่มีแฟนยัง

หูววว ถามกันโต้งๆ แบบนี้เลยเหรอ ไม่อยากบอกเลยว่ะ รู้สึกอับอาย กูแบบจะสามสิบแล้วแต่ยังแห้งแล้งขนาดนี้ อายเด็กมัน

ทำไมอยากรู้วะ

อะเอ่อ ผมขอโทษทีพี่ ถ้าเกิดว่า

เอ้า จะรู้สึกผิดทำไม โธ่ คำถามมันไม่ได้ร้ายแรงขนาดนั้น ใจเย็นผมรีบบอกมันทันที น้องกานต์ที่ดูจะใจเสียตอนแรกเลยพอมีสีหน้าดีขึ้นหน่อย เอ้อ มันก็ไม่ใช่ว่าจะถามไม่ได้หรอกนะไอ้คำถามนี้

หลังจากนั้นเราสองคนก็ไม่ได้พูดอะไร ต่างคนต่างเงียบไปสักพัก สุดท้ายผมก็ตอบกลับออกไปเสียงเบาๆ

เปล่าอะ ยังไม่มี

ห้ะ

ยังไม่มีแฟน ชัดไหมผมเพิ่มเสียงให้ดังขึ้น

โอ้ย อย่าให้พูดดังมากได้ไหม กูอายโว้ยยย!

นั่น! แล้วพอกูพูดออกไปแล้วแม่งก็ยิ้มแปลกๆ แบบนั้นอะ แม่งล้ออะไรกูอยู่ในใจแน่ๆ เลย ไอ้เด็กนี่ อุตส่าห์รู้สึกดีด้วย อุตส่าห์เอ็นดู เดี๋ยวปั๊ดเอาเครื่องปรุงปาหัวแม่ง

แล้วพี่ชอบคนอายุมากกว่าหรือเด็กกว่า

แน่ะ! มันยังยิงคำถามมาอีกละ

อายุขนาดนี้แล้วจะไปหาคนอายุมากกว่ามาจากไหนวะ เขาแต่งงานกันไปหมดแล้วมั้งผมบ่นออกมาด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ

โฮ...รู้งี้กูรีบชิงหาแฟนตั้งแต่ปอสามแล้ว

แปลว่าพี่ชอบคนอายุน้อยกว่างั้นดิ

ไม่รู้ รอไปเรื่อยๆ เดี๋ยวมันก็มาของมันเองผมตอบกลับ หลังจากนั้นเราสองคนก็สลับกินสลับพูดคุยไปเรื่อยๆ จนเวลาล่วงเลยถึงได้เดินกลับคอนโดด้วยกัน

แล้วสมัยพี่เรียนไม่มีคนมาจีบพี่เลยเหรอ

ไอ้มีมันก็มีเว้ย แต่ตอนนั้นเหมือนได้เป็นแค่คนคุยเขาอะ เซ็งไปวันๆ อ้ะ! ลิฟต์มาละ

พี่เจไดครับ

หือ ว่าไงพอผมเข้ามาในลิฟต์ ไอ้เด็กน้องกานต์ก็เรียกผมไว้ก่อนจะเดินตามเข้ามา มันทำท่าเหมือนจะพูดอะไรสักอย่าง แต่ประตูลิฟต์ที่เพิ่งปิดก็เปิดออกอีกรอบเสียก่อน

คนที่เข้ามาใหม่จ้องมาที่ผมทันที ไม่ใช่ใคร... ไอ้สุขสันต์เจ้าของห้อง 305 นั่นเอง เชี่ยเอ้ย...ทำไมชีวิตช่วงนี้ถึงได้เจอะเจอไอ้หมีนี่ตลอดเลยวะ ไม่เข้าใจ เหมือนพอมันเห็นว่าผมมากับใครก็เลยเอาตัวตันๆ ของมันเดินเข้ามายืนขนาบข้างผม ในมือมันหิ้วถุงอะไรไม่รู้มาด้วยเยอะแยะ

มันเบียดผมเอ็ดมันเบาๆ แต่มันก็ทำเป็นทองไม่รู้ร้อนยืนนิ่งๆ อยู่อย่างนั้น

เอ้อ กานต์จะพูดอะไรนะเมื่อกี้ผมขยับตัวออกจากไอ้สุขสันต์แล้วไปยืนข้างน้องกานต์

อ๋อ ผมขอไลน์พี่ได้ไหม แต่ถ้าไม่ให้ก็ไม่เป็นไร ผมกะเอาไว้ถามเรื่องบริษัทอะไรแบบนั้นเฉยๆ”

น้องมันบอกมาแบบนี้ผมก็ไม่ได้ติดใจอะไร น้องกานต์ก็ดูเป็นคนคุยถูกคอดี แล้วก็ดูไม่ได้ร้ายอะไรขนาดนั้น แค่ให้ไลน์ไปมันคงไม่เป็นไรหรอก มันก็คงจะเอาไว้ถามเรื่องทำงานต่ออะไรของมันนั่นแหละมั้ง

ถึงแม้ผมจะงงที่มันมาขอคอนเนคชั่นอะไรแบบนี้จากคนที่จบคนละสายก็เถอะ แต่ผมก็เห็นมันเป็นเหมือนน้องคนหนึ่งแล้วตอนนี้ ผมจึงรับโทรศัพท์ของน้องมาแล้วจัดการแอดไลน์ตัวเองให้ ระหว่างนั้นก็เห็นน้องมันกดปุ่มเปิดประตูค้างไว้ด้วยเพราะลิฟท์มาถึงชั้นสองแล้ว

ขอบคุณมากครับพี่เจได อันนี้เป็นน้ำส้ม ผมซื้อมาให้พี่

อ้อ ข้างร้านที่เราไปกินอะนะ ไปซื้อมาตอนไหนวะ

ผมแวบไปซื้อมาให้ บายครับ ฝันดีครับ

ครับผมผมยกยิ้มก่อนจะโบกมือให้น้องกานต์ที่เดินออกจากลิฟต์ไปแล้ว แต่พอลิฟต์ปิดรอยยิ้มผมก็หดไปเพราะเงาหน้าดุๆ ของไอ้หมีข้างตัวสะท้อนให้เห็น

เฮ้ย...อะไรวะ ไอ้หมีมันผีเข้าอีกแล้วเหรอวะ ไปกินรังผึ้งรังแตนที่ไหนมาอีก

ใคร

หูยยย เสียงมึงพร้อมฟาดกูมากตอนนี้

น้องกานต์ไง ไม่เคยเจอน้องเหรอ น้องเป็นหลานป้าแดง

น้อง?” มันยิ่งขมวดคิ้วเมื่อเห็นผมพูดคำว่าน้อง เอ้า ก็เขาอายุน้อยกว่าอะ

น้องอยู่ปีสามอยู่เลย

แล้วให้ไลน์ไป สนิทกันแล้วเหรอ

ก็นิดนึงผมตอบแค่นั้น มันก็มาถึงชั้นพอดี พอประตูเปิดออกผมก็รีบเดินออกมา แต่ดันมีอุ้งตีนหมีจับแขนเอาไว้อีก

เอ้า! อะไรของมึงเนี่ย

ไปรู้จักกันได้ยังไง

ก็อยู่คอนโดเดียวกัน รู้จักกันมันจะไปแปลกตรงไหน อ้อ มึงล่ะรู้จักใครบ้างนอกจากกู

แล้วไปกินข้าวกันมาแล้วด้วยเหรอ

เอ๊ะ! ไอ้หมีนี่มันจะอยากรู้อะไรนักหนาวะ

อือ วันนี้ไปวิ่ง เลยเจอกัน แล้วก็เลยพากันไปกินข้าว

อะไรวะ แล้วกูจะรายงานมันทำไมล่ะเนี่ย พอมาคิดได้แบบนี้แล้วมันก็น่าตีตัวเองจริงๆ

ไอ้หมีได้ยินผมตอบแบบนั้นมันก็ตีหน้าคิดหนักอะไรไม่รู้ของมัน ทำไมมันชอบทำตัวซีเรียสอยู่เรื่อยเลยวะ ผมเลยขยับตัวจะดึงแขนออกจากอุ้งตีนที่รั้งไว้ แต่เหมือนไอ้หมีจะยังไม่หมดธุระ มันเลยขยับตัวเข้ามาใกล้ผมอีก กลิ่นน้ำหอมจางๆ ลอยเข้าจมูก

ผมชะงักไปเล็กน้อย มึงจะขยับเข้ามาทำไมเนี่ย แล้วจะถามอะไรนักหนา กูจะกลับเข้าห้องแล้ว

อยากกินน้ำส้ม เอามามันพูดจบก็ดึงถุงน้ำส้มไปจากมือทันที

เอ้า! เขาซื้อมาให้กูเว้ย มึงจะมาเสียมารยาทขโมยไปซึ่งๆ หน้าแบบนี้ไม่ได้นะเว้ย

เขาซื้อมาให้กูอะ แล้วมึงจะเอาไปแบบนี้เลยเหรอผมพยายามจะแย่งกลับมา แต่ไอ้หมีมันก็เอาไปซุกไว้ด้านหลัง พอเห็นแบบนั้นผมก็เลยหยุดยืนมองมันนิ่งๆ จ้องตากันสักพักไอ้หมีก็เอาถุงที่มันหิ้วมาเยอะแยะใส่มือผมแทน

อะไรมึงเนี่ย!”

แลกกันกับน้ำส้ม

อันนี้มันเยอะไป อะไรเนี่ย ของกินทั้งนั้น มึงจะเอามาแลกน้ำส้มขวดเดียวเนี่ยนะ ข้าวมึงกับน้ำส้มเนี่ยนะ ถามจริง

เฮ้ย! ไอ้สุขสันต์มันยังสติดีอยู่ปะเนี่ย ทำมันมาแลกอะไรแบบนี้

ไม่ใช่ข้าวกู ซื้อมาให้

ให้ใคร? กู?”

อือ

โอ้พระเจ้า วันนี้มีคนซื้อของกินให้ผมถึงสองคนด้วยกัน ย้ำว่าสองคน! อีกคนก็น้ำส้ม อีกคนก็อาหารเย็นตั้งหลายถุง อะไรกันวะเนี่ย ทำไมจู่ๆ เขาก็มาทำดีกับกูกันแบบนี้

แล้วมึงไม่กินหรือไงผมถามกลับไป ไอ้หมีมันยักไหล่

เออ! หิวกลางดึกแล้วมาเคาะห้องนะ จะโบกให้ผมชี้หน้าขู่ไอ้สุขสันต์ มันมองนิ้วชี้ผม จ้องอยู่อย่างนั้นจนผมต้องลดมือลง

ฮ่วย! ทำไมหมู่นี้รู้สึกโดนลวนลามทางสายตานักวะ

ไม่มีอะไรแล้วใช่ไหมกูจะได้ไปสักทีผมเห็นมันไม่ตอบก็เลยทึกทักไปเองแล้วเดินกลับห้องทันที เดินไปเปิดถุงออกดูก็เห็นอาหารเยอะแยะไปหมดทั้งพวกของเวฟ ของสด เสียดายที่ผมกินมาแล้ว เลยได้แต่ใส่ตู้เย็นน้อยเอาไว้ เอาไว้ทำกินวันพรุ่งนี้แล้วกันวะ

ผมไปอาบน้ำ ทำธุระต่างๆ จนเรียบร้อยก็เดินมาเช็คโทรศัพท์ ไล่ตอบไลน์พี่บาร์กับพี่ที่ทำงานไปจนหมด ก็เพิ่งจะสังเกตเห็นแชตใหม่มีข้อความเข้า กดเข้าไปดูพอเห็นรูปโปรไฟล์ก็รู้เลยว่าใคร

 

21:40 น.

นายกานต์ : สวัสดีครับพี่เจได อันนี้ผมเองนะ กานต์เอง

 

22:10 น.

ThelastJedi : เออ รู้แล้ว มีอะไรหรือเปล่า พี่เพิ่งเห็น

 

ผมนึกว่าน้องมันจะหายไปแล้ว แต่ปรากฏว่าขึ้น ‘read’ ทันทีที่ผมส่งข้อความไป นี่มันนั่งเฝ้าหน้าจออยู่ปะเนี่ย ผมไม่ได้ตอบมันตั้งหลายสิบนาที มีอะไรสำคัญมากขนาดนั้นเลยเหรอวะ

 

นายกานต์ : เปล่าครับ ขอโทษที่รบกวน พอดีผมจะเช็คเฉยๆ ว่าใช่ไลน์พี่หรือเปล่า ถ้ารบกวนผมก็ขอโทษด้วยนะครับ

 

F*ck รูปโปรไฟล์กูออกจะเด่นหราขนาดนี้ มึงยังไม่ชัวร์อีกเหรอวะว่าเป็นกูเนี่ย โอ้ยน้อง

 

ThelastJedi : พี่เจไดเอง

นายกานต์ : น้ำส้มอร่อยไหมครับ

 

ตายล่ะ...กูไม่ได้กิน ถ้าเกิดตอบไปว่าหมีขโมยไปน้องจะตกใจไหมวะเนี่ย

 

ThelastJedi : ขอโทษทีนะ พี่ยังไม่ได้กินเลย

 

ครืดด ครืดด

แม่มึง!” ผมอุทานเมื่อจู่ๆ ก็ดันมีสายเข้าขณะกำลังตอบแชทน้องกานต์ ฟู่วว โทรศัพท์เกือบตกพื้นไอ้ฉิบหาย แต่พอมองดูเบอร์คนโทรเข้าเท่านั้นแหละ

หมีผี

ผมเมมเบอร์มันเอาไว้แล้ว จำให้มันขึ้นใจเลยว่าอันนี้เบอร์ไอ้สุขสันต์ ชอบโทรมาดีนัก ใจจริงนี่อยากกดตัดสายทิ้ง แต่เดาได้เลยว่าถ้าผมตัดสายมันห้องผมได้โดนถล่มแน่ๆ คืนนี้ ยังไงก็ไม่รอด ผมเลยตัดสินใจรับสายจนได้

มึงจะโทรมาทำไม จะนอน

[ทำอะไรอยู่]

ก็บอกว่าจะนอน โว๊ะ

[ข้าวอะ ไอ้พวกที่แช่แข็งมาก็เอาใส่ฟรีซซะ เข้าใจไหม เอาไว้ทำกิน จะได้ไม่ต้องลงไปหากินข้างล่าง]

นั่น โทรมาก็สั่งกูเป็นพ่อเลยนะ

เออ รู้แล้ว ใครเขาจะโง่ทิ้งไว้ในถุงวะ

[อย่าให้มันเสียของ]

เออ รู้ว่าซื้อมาแพง งั้นทีหลังก็ไม่ต้องซื้อดิ กูไม่ได้ขอ กูเลี้ยงตัวเองได้!”

ไอ้หมีมันเงียบไปซักพัก [ตัวแค่นี้ จะช่วยเลี้ยง ไม่ดีหรือไง

ช่วยเลี้ยงบ้าบออะไรล่ะ! พูดจาอะไรแปลกๆ

ละ..เลี้ยงเลิ้งเหี้ยไร เลอะเทอะ!” ผมผุดลุกผุดนั่งอยู่บนเตียง เอาหมอนข้างตัวมากอดไว้ ทำตัวไม่ถูกเลยตอนไอ้หมีมันบอกจะเลี้ยง

[อายุเท่าไร]

ห้ะอยู่ดีๆ ไอ้หมีมันก็เปลี่ยนเรื่อง ผมงงหนักมากตอนที่จู่ๆ มันก็ถามเรื่องอายุขึ้นมา

[อายุเท่าไร] ไอ้หมีผีถามเสียงเขียว

ยี่สิบแปด ทำไม ถามทำไม จะเอาไปตีเลขเหรอผมถามมันกลับ รอบนี้ไอ้หมีมันก็เงียบไปอีก เอาจริงๆ ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าไอ้สุขสันต์มันอายุเท่าไร อายุมากกว่าหรือน้อยกว่าผมอันนี้ก็ไม่รู้ เรียกกูๆ มึงๆ มาตลอดเลย

[เจได]

หลังจากที่เงียบไปนาน ไอ้หมีมันก็ส่งเสียงกลับมา นี่ถ้าเงียบไปอีกแป๊บกูจะกดวางแล้วนะ บ้านรวยนักหรือไงวะโทรเอาๆ หรือได้โปรดี

เออ เรียกทำไม กูจะนอนแล้วนะ ง่วง

[นี่อายุมากกว่านะ เลิกใช้กูมึง]

บ้า! ตลกแล้ว! ไอ้หมีมันบอกมาว่ามันอายุมากกว่า เฮ้ย เฉยเลย! กลายเป็นว่ากูต้องเคารพมัน มันเป็นพี่! ไอ้หมีมันอายุมากกว่าผมจริงดิ

อย่ามาอำกู มึงอายุเท่าไรเรื่องนี้ผมจริงจัง

[หึ เด็กน้อยเอ้ย ไปนอนได้แล้วเจได ดึกแล้ว]

มันหัวเราะ! เฮ้ย! ใครเด็กน้อยวะไอ้นี่ แล้วอายุมันก็ไม่บอก ขี้ตู่ฉิบหาย!

มึงอย่ามาเรียกกูเด็กน้อยนะ!”

[ไม่เรียกเด็กแล้วเรียกอะไร น้องเจ]

อะไอ้บ้าเอ้ย! ใครให้เรียกแบบนั้นวะ ใครน้องมึง! อย่ามาเรียกแบบนั้นะเว้ย ฮือออ หมดกันภาพลักษณ์ ของผม พอไอ้หมีมันเรียกน้องเจแบบนั้นผมกลายเป็นเหมือนอะไรก็ไม่รู้อะ

[ไปนอนไป ไหนว่าง่วง]

กูไม่ง่วงแล้ว! จะไปเคลียร์กับมึง! ใครบอกให้เรีย...

[เจได อย่าดื้อกับพี่]

พอมันพูดมาแบบนั้นผมยิ่งอารมณ์ปรี้ดกว่าเดิม กะจะแรปด่ามันสักหน่อย แต่ไอ้หมีผีมันก็ดันวางสายไปเสียก่อน ผมในตอนนี้คือโมโหจนขึ้นหน้า หนอย... กล้าเรียกกูว่าน้องเจเหรอ ไอ้หมีผี! ผมระบายอารมณ์ไปบนหมอนข้างตัวเอง ต่อยๆๆ จนในที่สุดก็นอนหอบแฮ่กอยู่บนเตียง ผมดิ้นไปมาด้วยความรำคาญใจ

หนอย... พี่งั้นเหรอ ฝันไปเถอะว่ากูจะเรียกมึง!

ให้ตายยังไงก็ไม่เรียกว้อยยยยยยยยยยย!!!

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 733 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

790 ความคิดเห็น

  1. #775 PhoBlink (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 12:07

    อย่าดื้อกับพี่ ช็อตนี้ก็คือบู้มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

    #775
    0
  2. #723 FAHKRAMXTER (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2563 / 08:21
    อย่าดื้อกับพี่ อหพี่สุขสันต์ สหยหวหงหงหหงหง
    #723
    0
  3. #704 WTwinter (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 20:01
    เห้ยยย พี่เหรอ นี่คิดว่าเป็นน้องตลอดเลยอ่ะ
    #704
    0
  4. #687 _Rattanawadee (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 มกราคม 2563 / 10:47
    พีค พี่ว่ะ
    #687
    0
  5. #667 barious (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2562 / 23:10
    แอบหงุดหงิดเจไดอะ พูดจาไม่ดีเลย กับคนอื่นก็พูดดีๆได้ ทำไมกับพี่หมีถึงโวยวายใส่ตลอด
    #667
    0
  6. #645 baekbow (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 14:32
    "เจได อย่าดื้อกับพี่" ว้อยยยยยยยย เอาฉันไปทิ้งที ไม่ไหวแล้วววววว เธอจะใช้ความละมุนแบบนี้มาแอทแทคเราไม่ได้น้าาาาา ฮือออออออ // แต่เอาจริงต่อให้พี่หมีอายุน้อยกว่าเราก็เรียกแทนเจว่าน้องอยู่ดี เพราะเคะมักจะเป็นน้องตัวเล็กสำหรับเราเสมอ 555 // มีความหวงหนักมากแม่ น้ำส้มก็ไม่ให้กินนะ
    #645
    0
  7. #564 doublendoubleo (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2562 / 21:59
    ฮืออออออออออออ ไม่ไหวววววอ่า
    #564
    0
  8. #551 CornNa (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 23:50
    งู้ยยยย พี่สุขสันนนน เขินนนน
    #551
    0
  9. #537 Andromayda (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 03:21

    ฮื่อออออายุเท่าไหรรรรรรรรร่ นี่ไงคนที่แก่กว่าแล้วยังไม่ได้แต่งงานรอเจไดอยู่!เป็นเขิน
    #537
    0
  10. #515 12311232123312 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 18:13
    แงงงงงวววววงวว
    #515
    0
  11. #482 shin ai2 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 17:23
    แง้งงงงงงงงงง อย่าดื้อกับพี่ อะฮืออออ
    #482
    0
  12. #472 PPsry (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 14:30
    อย่าดื้อกับพี่ โง้ยยยย พี่หมี เขินนนน
    #472
    0
  13. #457 E\'BRaa Pheung (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2562 / 01:40
    โง้ยยย อย่าดื้อกับพี่ โอ้ยยใจนุ้งง
    #457
    0
  14. #424 นักโทษหมายเลข0 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2562 / 09:17
    โอ้ยยยย อิบ้า เขินแทนนน อย่าดื้อกับพี่ งื้ออ

    แพ้หมี
    #424
    0
  15. #419 OngNielisScience (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2562 / 03:22
    ใจสั่นเลยอ่ะ แง้ หมีเฉยไม่ได้แล้ว ต้อง พี่หมี แง้วงงงงงง
    #419
    0
  16. #413 Mercimiew (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2562 / 12:51
    แอทแท็คมากตอนนี้ กุมจัยยยย >////<
    #413
    0
  17. #395 UNFOUND (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 02:41
    แอร๊ยยยยย น้องเจอย่าดื้อกับพี่หมีสิคะ
    #395
    0
  18. #364 9494 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 21:57
    จิงๆเขิน ดูออก
    #364
    0
  19. #362 thesaipan (สป) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 21:48
    โอ้ยยยใจบางงง
    #362
    0
  20. #318 fallingforyou. (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 02:03
    อายุห่างกันกี่ปีอะ ถ้าพี่หมี 40 นี่ช๊อคนะ 55555
    #318
    0
  21. #261 PuayPuayPloy (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 21:12
    พี่หมีน้องเจ กรี๊ดดด
    #261
    0
  22. #239 FNnp142 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 17:28
    พี่หมีเค้าเลี้ยงดีขนาดนี้ ยอมพี่เค้าเถอะเจได ได้เค้าเป็นผัวแล้วจะสบาย เชื่อสิ 555555
    #239
    0
  23. #227 Strawberrybunny (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 02:10
    พี่หมีตีมึน555555555 ชอบตรงนี้เลยน
    #227
    0
  24. #209 YYEE (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 22:54
    ขอหมีเป็นของตัวเองหนึ่งอัตราค่า ฮื่อออ
    #209
    0
  25. #175 JKie_Pf (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 15:36
    ละทวยกับคำว่าพี่ของพี่หมีTwT
    #175
    0