♥เป็นแค่รองประธานอย่าห้าว♥ (สนพ. บ้านวายบุ๊ค)

ตอนที่ 7 : ใจเย็นจนเริ่มจะช้า ดา ดา ดี้ ดา ดา (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21353
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2509 ครั้ง
    28 ส.ค. 62


anime writing gif - Google Search

-          7    -

 

ผมตั้งใจว่าจะเอาเสื้อที่คิงมันให้ยืมไปคืนกับเจ้าตัว แล้วก็ไปเอาเสื้อตัวเองคืนด้วย แต่ก็ยังไม่กล้าพอที่จะเจอที่โรงเรียน ดังนั้น ผมจึงรอเวลาจนถึงวันเสาร์ ผมตื่นแต่เช้า ปั่นจักรยานคู่ใจออกไปยังบ้านของเจ้าของถุงสีขาวนี่ ผมซัก ผมใส่น้ำยาปรับผ้านุ่ม พับมาอะไรให้มันเรียบร้อยแล้วแหละ เห็นว่าแพงนักนี่เสื้ออ่ะ เกิดดูแลของมันไม่ดีเดี๋ยวมันก็หาเรื่องมาแซะอีก

พอมาถึงหน้าบ้านมันผมก็ต้องหยุดคิดก่อน ตั้งใจว่าจะเอาไปให้เฉยๆ ไม่พูดอะไรทั้งนั้นแหละ เอาไปวางไว้แล้วก็รีบกลับออกมาซะ ผมเดินถือถุงสีขาวเข้ามาข้างในร้านก็ต้องชะงักเมื่อเจอกับพ่อของมัน แทนที่จะเป็นตัวเจ้าของเสื้อนี่

“อ้าว มาเช้าจัง เพิ่งเปิดร้านอยู่เลยนะเนี่ย จะเอาอะไรล่ะเรา”  พ่อมันพอสังเกตเห็นผมก็เลยเดินมาถาม สงสัยจะคิดว่าผมจะมาซื้อของ

“เอ่อผม”

“สมุดรายงานจะเอาเพิ่มอีกไหมพ่อ มันใกล้หมด  ยังไม่ทันจะได้ตอบพ่อมัน ผมก็ได้ยินเสียงของตัวลูกชาย สักพักไอ้คิงมันก็ปรากฏตัวให้เห็น มันเองก็ดูจะแปลกใจที่เห็นผมมาอยู่ที่นี่

“เอาเสื้อมาคืน เอาเสื้อกูมาด้วย”

“เพื่อนเหรอ”

“อือ”  มันพยักหน้าให้พ่อมัน เขาก็เลยหันมายิ้มให้ก่อนจะเดินออกไปจากตรงนี้ เหลือแค่ผมกับไอ้คิงยืนอยู่สองคน ผมยื่นถุงสีขาวให้มัน มันเองก็รับไปโดยไม่พูดอะไร

“เสื้อกูอ่ะ”

“อยู่บนห้อง เดี๋ยวไปเอาลงมาให้”

“รีบๆ”  พอผมสั่งมันไปไอ้ตี๋แว่นมันก็เดินกลับขึ้นไปบนบ้าน ผมออกมานั่งรออยู่ตรงบันไดหน้าร้าน อากาศตอนช่วงเช้าๆที่นี่ดีชะมัด ผมนั่งมองดอกไม้ที่วางเรียงรายอยู่ข้างตัว สวยดี ที่บ้านผมก็ปลูกเยอะเหมือนกัน ฝีมือแม่ผมนี่แหละครับ ทั้งกุหลาบเอย ดาวเรืองเอย ไปที่ไหนเห็นไม้ดอกไม้ประดับแม่ผมเหมือนผีสิงอ่ะ จะเดินเข้าไปข้างในทันที แล้วก็มักจะได้กลับมาบ้านตลอด

“ทิม”  ผมนั่งมองดอกไม้ไปๆมาๆสักพักก็ได้ยินเสียงเรียก คิงมันเอาเสื้อผมออกมาให้แล้ว ผมมองแล้วก็ต้องชะงักไปเลยเมื่อเห็นว่าเสื้อนักเรียนผมมันซักรีดมาเรียบร้อย แขวนใส่ไม้แขวนเสื้อมาให้ เสื้อนักเรียนผมสะอาดใสเรียบกริ๊บ โห…. เล่นใหญ่ไปเปล่าวะเนี่ย อะไรจะขนาดนั้นเว้ยย

“ซักรีดให้แล้ว”

“มึงบ้าป่ะเนี่ย”

“เอาไป”  มันยื่นเสื้อนักเรียนพร้อมไม้แขวนใส่มือมาให้เลย ผมรับมากะจะดึงไม้แขวนเสื้ออกคืนให้มัน แต่มันก็จับเอาไว้ ไม่ยอมให้ผมเอาไม้แขวนเสื้อออก อะไร จะให้กูถือกลับบ้านเนี่ยนะ ถือทั้งไม้กลับบ้านเนี่ยนะ

“มึงไม่เอาไม้หรือไง ให้กูทั้งไม้เลยเหรอ”

“อือ”

ผมส่ายหัว ก่อนที่จะดึงไม้ออกเอง ไม่สนสายตาที่มองมา ผมยัดไม้แขวนเสื้อใส่มือของอีกคน ก่อนจะจับเสื้อพาดขึ้นบนไหล่ ไม่สนว่ามันจะยับ ผมรีดใหม่ก็ได้ป่ะ ไม่เห็นยาก ผมเลี้ยวคอรถจักรยาน กะจะปั่นกลับบ้านแล้ว แต่ไอ้คิงมันก็ยังคงเดินมาขวางทางหน้ารถผม ก่อนที่มันจะเอาไม้แขวนเสื้อมาตีแขนผม ถึงแม้มันจะไม่แรงแต่ก็ทำผมคิ้วกระตุก อะไรของแม่งวะ! เฮ้ย ผีเข้าผีออกหรือยังไง เป็นแม่กูเหรอเนี่ย

“ดื้อ”  มันบอกว่าผมดื้อ มึงแหละบ้า มีอย่างที่ไหนมาตีแขนคนอื่นเขาง่ายๆแบบนี้ ผมก็เลยแย่งเอาไม้แขนเสื้อมันมา ก่อนจะตีมันคืนบ้าง อัพแรงขึ้นมาอีกนิดนึง ไอ้คิงมันก็ยังยืนอยู่เฉยๆให้ผมตี หน้านิ่งๆแบบนี้ของมันล่ะผมหมั่นไส้ที่สุดเลย ผมยกไม้แขวนเสื้อชี้หน้ามัน นึกคำด่าในหัวได้ร้อยแปดพันเก้าคำ แต่ก็ไม่ด่าออกไป ผมปั่นหนีกลับบ้าน เอาไม้แขวนเสื้อนั่นติดมือมาด้วย ฮึ่ย

ไม่อยากด่าเด็กเรียนเฉยๆหรอก กลัวแม่งช็อกตายเสียก่อน

 

 

 

 

พอกลับมาถึงบ้านผมก็สตาร์ทชีวิตสโลว์ไลฟ์สไตล์ไอแอมกัปตันทิม นั่งเล่นแกะคอร์ดเพลงใหม่เพื่อที่จะได้เล่นแล้วอัพลงในแชนแนล นั่งเล่นไปเล่นมาก็เริ่มเข้าที่เข้าทาง ผมร้องไปด้วย ออกมานั่งดีดเล่นอยู่หน้าบ้านเพราะแม่ไล่ให้ออกมา ผมนั่งเล่นกีตาร์ไปสักพักสายตาก็มองเห็นใครบางคนกำลังเดินผ่านมาทางนี้ ผมเลยหยุดเล่นกีตาร์ก่อนจะโบกมือให้

“ไปไหนมาอ่ะพีช”  ผมตะโกนถามเด็กผู้หญิงรุ่นราวเดียวกัน เธอชูถุงก๋วยเตี๋ยวในมือขึ้นมาให้ผมดู อันที่จริงผมกับพีชนี่รู้จักกันมานานแล้วครับ แต่ตอนนี้พีชเรียนอยู่อีกโรงเรียน สมัยเด็กๆเราสองคนก็เล่นด้วยกันบ่อยมากๆ สนิทกันเลยแหละ เพิ่งมาแยกกันตอนมอปลายนี่เอง

เห็นตั้งแต่พีชยังเป็นไอ้เด็กผมเปียฟันหลอ จนตอนนี้เป็นดาวโรงเรียนแล้วมั้ง

“เพลงอะไรอ่ะ” พีชขยับเข้ามาใกล้รั้วก่อนจะตะโกนถาม

“ไม่บอก รอดูเอา”

“แค่นี้ก็งก”

“บอกไม่ได้ ไม่เซอร์ไพรส์ดิ”

“กับเรายังจะต้องเซอร์ไพรส์อะไร รำคาญคนดังอ่ะ ไม่เคยเลี้ยงเพื่อนเลย”  เสียงพีชตัดพ้อ ผมนั่งกอดกีตาร์แล้วมองกลับกวนตีนๆ จนเจ้าตัวต้องแลบลิ้นให้แล้วเดินกลับบ้านตัวเองไป

เฮ้อ

ผมไม่รู้ว่าตัวเองเริ่มรู้สึกแบบนี้ตั้งแต่ตอนไหน ความรู้สึกที่ไอ้เด็กผมเปียมันทำเอาไว้ มันก่อขึ้นเรื่อยๆจนทับถมกัน จะล้นออกมาอยู่รอมร่อ  แต่ก็ยังทับถมเอาไว้เรื่อยมา ทับเอาไว้อย่างนั้น ผ่านมากี่ปีๆก็ยังได้แต่นั่งกอดกีตาร์มองแบบนี้ ไม่กล้าที่จะเดินไปพูดตรงๆ ได้แต่บอกผ่านเพลงโง่ๆคนเดียว

ผมแอบชอบพีช ใช่ แอบชอบเด็กผู้หญิงคนนี้ ชอบมานานแล้ว

เป็นความรู้สึกเล็กๆ ผมไม่เคยจะได้บอกเรื่องนี้กับใคร บอกแต่กับตัวเอง เพลงรักหลายเพลงที่อัพลงแชนแนลก็เหมือนเป็นตัวแทนให้ส่งความรู้สึกไปให้ถึงเจ้าตัว แต่เหมือนเขาเองจะไม่รับรู้อะไรเอาซะเลย

คำว่าเพื่อนนี่มันจุกจริงนะ

เอ้า!  อะไรวะ กลับมานั่งนอยด์กอดกีตาร์เป็นหมาเหงาแบบนี้ได้ยังไงเนี่ย เอ้อ มึงนี่นะ

ผมนั่งเล่นกีตาร์อยู่ตรงนั้นสักพักก็เบื่อ เลยเอาไปเก็บในบ้าน กะว่าจะออกไปร้านเกมสักหน่อย ผมตัดสินใจที่จะไปคนเดียววันนี้ ไม่ได้ไลน์บอกเพื่อน ผมขับรถมอเตอร์ไซค์ออกมายังร้านเกม ซื้อบัตรซื้ออะไรเรียบร้อยก็เข้าไปนั่งสุมหัวอยู่ในนั้น พอได้สวมหูฟังปุ๊บก็เหมือนเข้าไปในอีกโลกหนึ่ง สติสมาธิของผมจดจ่ออยู่ที่หน้าจอจนลืมเสียงรอบข้าง ลืมเวลาไปหมด ผมไม่รู้ว่าตัวเองพูดหรือตะโกนอะไรออกไปบ้าง  เล่นไปได้สักพักจู่ๆก็ตกใจ เมื่อไฟในร้านดับหมด รวมไปถึงหน้าจอที่ผมกำลังเล่นอยู่ด้วย เหี้ยไรเนี่ย!

ผมถอดหูฟังออกก่อนจะมองไปรอบๆ โอ้โห ฟ้ามืดมาก ในร้านไฟดับหมดเลย เสียงเด็กในร้านเลยบ่นกันเซ็งแซ่ ผมเองก็เซ็ง กำลังเล่นมันส์ๆเลย แม่ง อะไรวะ

ผมลุกเดินออกมาอยู่หน้าร้าน ฝนตกหนักแล้วก็แรงมากๆจนน่ากลัว ลมพัดยอดต้นไม้โอนเอนไปมาจนรู้สึกขนหัวลุก กลัวว่ามันจะหักโค่น เด็กๆนั่งรอกันอยู่ในร้าน ผมเลยออกมานั่งตรงโต๊ะไม้หินอ่อนข้างหน้า ข้างในพอแอร์ดับแล้วมันก็ร้อน ออกมานั่งข้างนอกเจอลมมันก็เย็นหน่อย

แล้วเมื่อไหร่มันจะหยุดตกวะเนี่ย จะได้กลับบ้านตอนไหนหนอ

ผมได้แต่นั่งรออยู่แบบนั้น ฝนมันเทลงมาหนักโคตรๆ ขับรถฝ่าออกไปไม่ดีแน่ๆ พอควักโทรศัพท์ออกมามันก็ดันแบตเกลี้ยง เพราะเมื่อคืนลืมชาร์จ สรุปแล้วสิ่งที่ไอ้ทิมมันสามารถที่จะทำได้ก็คือนั่งหายใจทิ้งไปเฉยๆ ทำอะไรไม่ได้เลย  โคตรเบื่อ โคตรเซ็ง  ผมเลยกลับเข้าไปข้างในร้าน นั่งเล่นอยู่ตรงเก้าอี้ตัวเดิมของตัวเอง นั่งพิงไปพิงมามันก็เหมือนจะเคลิ้มๆ  กำลังจะหลับอยู่แล้ว แต่เมื่อกี้ดันได้ยินเสียงฟ้าผ่าเลยสะดุ้งขึ้นมา ผมลุกออกไปดูข้างนอกพร้อมกับเด็กอีกหลายคน เขายืนมุงดูอะไรกันวะ ผมชะโงกหน้าออกไปดูก็เห็นว่าต้นไม้ที่ผมเสียวว่ามันจะหักมันดันล้มลงมาแล้ว เด็กมันบอกว่าฟ้าผ่าที่ต้นไม้ เหี้ย น่ากลัวมากๆ น่ากลัวชะมัด

นั่งรอไปเรื่อยๆเพราะไม่มีอะไรจะทำ จนตอนนี้ก็เย็นมากแล้ว หลังจากที่ฝนตกมาหลายชั่วโมงติด ตอนนี้ก็เหมือนฝนมันจะค่อยๆเบาลงแล้ว ผมลุกกลับออกมายืนข้างนอกอีกครั้ง โอ้โห..แม่มึง น้ำท่วมทั้งซอยเลยว่ะ แล้วแบบนี้ผมจะขับรถออกไปได้ยังไงเนี่ย พอฝนมันซา ไอ้เด็กประถมบางคนมันก็ห้าว เดินลุยน้ำกลับบ้านกัน เล่นกันสนุกสนาน แต่น้ำอ่ะมันสูงเกือบเท่าเอวเด็กมันเลย ผมไม่มีทางพามอเตอร์ไซค์ลุยผ่านไปได้แน่ๆ เอาไงดีวะ  ผมเห็นเด็กวัยรุ่นคนอื่นมันฝากรถมอเตอร์ไซค์แล้วก็เดินฝ่ากันไป เอาจริงดิ มึงไม่เอากลับไปด้วยจริงเหรอ

“พี่เบิ้ล”

“อะไรไอ้ทิม”  ผมเลยตัดสินใจเดินไปหาเจ้าของร้าน พี่แกคุ้นเคยกับผมดีครับ เพราะผมอ่ะลูกค้าเจ้าประจำเลย ตั้งแต่สมัยพี่แกเปิดร้านแรกๆนู่น พี่เบิ้ลแกนั่งสูบบุหรี่อยู่หน้าร้าน ดูท่าทางแกก็คงเซ็งนั่นแหละ รายได้หายไปแบบนี้

“ฝากรถได้ป่ะ จะเดินกลับ”

“ไม่โทรบอกที่บ้านมึงมารับวะ”

“จะเอารถอะไรมาล่ะ เนี่ย น้ำสูงขนาดนี้”

“เออๆ เดี๋ยวกูดูให้”

“ขอบใจว่ะพี่”

สรุปแล้วผมก็พาตัวเองลุยน้ำกลับบ้าน ผมไม่คิดอะไรมากหรอกครับ มันสกปรกก็จริงแหละ แต่ตอนนี้ผมอยากกลับบ้าน ไอ้จะพารถมอเตอร์ไซค์ลุยกลับมันก็มีโอกาสที่จะทำได้ แต่พอเจอต้นไม้ที่มันหักขวางซอยแบบนี้จะให้ผมทำไงอ่ะ วิงการ์เดียมเลวิโอซ่าเหรอ (คาถาเสกของลอยในแฮร์รี่พอตเตอร์น่ะครับ)

ผมปีนข้ามซากต้นไม้ตามเด็กๆมัน ตอนนี้กางเกงคือเปียกไปหมด เปียกยันไข่แล้วมั้ง กลับบ้านไปต้องอาบน้ำเป็นอย่างแรก ฝนตอนนี้มีแค่ปรอยๆ ไม่หนักแล้ว ฟ้าก็เริ่มมืด เพราะตอนนี้มันน่าจะเย็นมาก  ผมเดินมาเรื่อยๆจนใกล้จะถึงปากซอย น้ำมันก็ค่อยๆลดระดับลงไป จนเหลือแค่เท่าหน้าแข้งผมแล้ว  ร้านพี่เบิ้ลแกจะว่าใกล้บ้านผมมันก็ใกล้ จะว่าไกลมันก็ไกล โลสองโลได้มั้ง ผมต้องเดินกลับบ้านจริงเหรอวะ ฟัคคคค มันโคตรจะไม่คูลเลย

ตอนนี้ผมออกมาจากซอยแล้ว กำลังเดินอยู่ข้างถนนใหญ่ รถราวิ่งผ่านไปมา ลมยังคงพัดมาบ้าง ผมนี่หวิวๆเลย หนาวโว้ย กะว่าข้างหน้ามีตลาดคงจะแวะซื้ออะไรกินสักหน่อย ผมเดินมาคนเดียวเรื่อยๆ จนสักพักก็ได้ยินเสียงแตรรถบีบใส่ ตอนแรกผมก็ไม่สนใจ คิดว่ามันคงบีบใส่ศาลข้างๆนี่ แต่พอผมเดินผ่านมาแล้วเสียงมันก็ยังดังอยู่ จนต่อมารถคันหนึ่งก็วิ่งมาจอดเทียบข้างหน้าผม รถกระบะสีดำจอดอยู่ข้างหน้าไม่ไกล ก่อนที่คนบนรถจะเดินลงมา

ไอ้คิง! ไอ้คิงอีกแล้วเหรอวะ! โอ้ย คือพาผมไปอาบน้ำมนต์ไปที่ไหนก็ได้ไป พาไปหน่อย ไม่ไหวแล้ว ทำไมถึงได้เจอหน้ากันบ่อยแบบนี้วะ  แล้วทำไมมันก็ชอบโผล่มาในตอนที่ผมลำบากตลอดเลยเนี่ย

“ทำไมมาเดินอยู่ตรงนี้”

“เสือก”  ผมว่าก่อนจะเดินไปข้างหน้า แต่คิงมันก็พาตัวของมันมาขวางทางผมเอาไว้อีก

“เอ๊ะ”

“ไปทำอะไรมา ทำไมเปียก”

“ก็บอกว่าเสือก”

“จะกลับบ้านเหรอ”

“เออ หลีก”

“ไปขึ้นรถ”

“ห้ะ”  ผมเผลอร้องออกมา อะไรนะ นี่มันจะให้ผมกลับไปกับมันงั้นเหรอ เดี๋ยว จะให้กลับยังไง มันเปียกเนี่ย แล้วอีกอย่าง มันกำลังจะช่วยเหลือผมอีกแล้วเหรอวะ ไอ้ตี๋นี่มันคิดอะไรถึงช่วยคนที่เหม็นขี้หน้ามันเนี่ย เอาบุญหรือยังไง

“จะไปส่งบ้าน”

“เดินไปแป๊บเดียวก็ถึง”

“บอกให้ขึ้นรถ”

“อย่ามาสั่งกูนะเว้ย!  พอผมชี้นิ้วใส่หน้ามัน มันก็เลยจับแขนแล้วออกแรงลากไปที่รถ โอ้โห อันนี้คืออะไรวะเนี่ย โคตรจะบังคับกูเลย เดี๋ยวก่อนสิโว้ยย! ยังไม่ได้บอกเลยนะว่าจะไปด้วย

“ปล่อยดิวะ”

“ขึ้นไป”

“กูจะนั่งกระบะ”  ผมสะบัดแขนออกก่อนจะเดินกลับไปข้างรถ เหยียบล้อแล้วกำลังจะปีนขึ้น แต่ก็โดนมันดึงกางเกงเอาไว้ ผมเลยต้องกลับลงมายืนข้างล่างเหมือนเดิม ไอ้คิง! กางเกงกูน่ะจะดึงทำไมวะ! เดี๋ยวมันก็หลุดขึ้นมาหรอก แม่ง เล่นอะไรไม่รู้เรื่อง

“อะไรของมึง”

“มานั่งข้างหน้า”

“จะนั่งด้านหลัง”

“ของมันเต็มน่ะเห็นไหม”

“เห็น  แต่กูจะนั่งด้านหลัง กูไม่อยากนั่งกับมึง ชัดไหม” ผมพูดออกไป คิงมันเลยเงียบ ผมเดาเอาเองแล้วแหละว่ามันคงตามใจผม โอเค ยอมไปกับมันก็ได้ ขี้เกียจจะเดินกลับบ้านเองเหมือนกัน ไหนๆมันก็เสนอให้ผมกลับด้วยแล้วผมก็ขอฉวยโอกาสนี้ไว้หน่อย

“ทิม มานั่งด้านหน้า” แต่แล้วผมก็ต้องชะงักมือที่จับรถเอาไว้ หูยย รอบนี้มันใช้เสียงแข็งกับผมว่ะ ช่างกล้า คิดว่าไอ้ทิมมันจะกลัวไหมอ่ะ โด่ ผมทำหน้ามึนจะกลับขึ้นไปนั่งด้านหลังอีกรอบหนึ่ง แต่คราวนี้ไอ้แว่นมันเลยพุ่งเข้ามาดึงแขนแล้วลากเข้าไปในรถ มันเปิดประตูแล้วดันหัวให้ผมเข้าไปนั่งด้านใน

“เฮ้ยๆ! เชี่ย! กูเปียกไอ้คิง ตูดกูเปียกมึงจะให้นั่งรถมึงได้ไง!  ผมขืนตัวไว้ไม่ยอมนั่งลงไปกับเบาะรถมัน เบาะผ้าอย่างดีขนาดนี้ผมไม่กล้านั่ง ได้แต่เกาะคอนโซลหน้ารถเอาไว้ ส่วนตูดก็เกร็ง ไม่ยอมนั่งลงกับเบาะ คิงมันเลยถอนหายใจเสียงดังก่อนจะเดินไปหลังรถ ผมได้ยินเสียงมันฉีกอะไรสักอย่าง แล้วมันก็กลับมาพร้อมกับถุงพลาสติกในมือ มันเอามารองเบาะให้ก่อนจะดึงผมให้นั่งลง

“แค่นี้”

แม่งเอ้ย! เออ! ยอมก็ได้วะ!

ผมนั่งนิ่ง รอให้คิงมันเดินกลับมานั่งที่เบาะคนขับ เพิ่งรู้นะเนี่ยว่ามันขับรถได้ ขับคล่องซะด้วย สงสัยคงจะขับบ่อย แหงล่ะ บ้านมันขายของนี่หว่า

“คาดเบล์ท”

“เออ สั่งใหญ่เลยนะมึง”  ผมขี้เกียจฟังมันบ่นเลยดึงเอาเบล์ทมาคาดไว้ แอร์เย็นๆทำเอาผมรู้สึกหนาว

“มึงรับแอร์ดิ หนาวว่ะ”

“โอเคยัง”  มันเลื่อนมือมาปรับแอร์ให้ พออากาศมันเริ่มเย็นน้อยลงผมก็รู้สึกโอเคขึ้น เลยพยักหน้าเบาๆตอบกลับ

“แล้วสรุปมาทำไมแถวนี้”

“บอกว่าเสือก”

“ที่ถามเพราะไม่ได้อยากยุ่ง อยากรู้”

มันต่างกันยังไงวะ ไอ้อยากยุ่งมันก็คืออยากรู้ ซึ่งมันก็คืออยากเสือกไม่ใช่หรือไง

“ค่ำๆมืดๆจะมาเดินคนเดียวแบบนี้มันไม่ได้”

“จะกลัวอะไร กูผู้ชายเนี่ย”

“ผู้ชายผู้หญิงมันก็เสี่ยงเหมือนกัน”

  พอมันขึ้นน้ำเสียงจริงจังแบบนี้ผมเองก็เลยเผลอเงียบไปเองโดยอัตโนมัติ ไม่รู้จะตอบอะไรกลับไป แอบมองไอ้คิงมันด้วยหางตา มันเองก็กำลังตั้งใจขับรถ ไม่ได้มองมาที่ผม

“ต้องไปทำธุระบ้านญาติ รอบนรถแป๊บหนึ่ง เดี๋ยวไปส่งบ้าน”

“อือ”

“จะกินอะไรไหม”

“ไม่”  ผมปฏิเสธออกไป คิงมันเลยขับมาจอดที่หน้าตึกๆหนึ่ง มันลงรถไปทำธุระของมัน ผมนั่งรออยู่ด้านบนคนเดียว ก้มดูเสื้อผ้าเปียกๆของตัวเองแล้วก็ต้องถอนหายใจ ต้องซักมืออีกแล้ว ขี้เกียจว่ะ ไอ้คิงมันลงรถไปได้สักพักแล้ว ผมนั่งรอบนรถก็อดใจไม่ได้ที่จะสอดส่ายสายตาไปมา นั่งรออยู่อย่างนั้นสักพัก แต่แล้วจู่ๆก็รู้สึกว่ามีอะไรสั่นๆอยู่แถวหน้ารถ และที่มาของมันก็คือไอ้มือถือเครื่องสีดำ ผมเหลือบมอง ไม่กล้าจะทำอะไร เพราะกลัวมันจะเสียมารยาท ผมชะเง้อมองหาไอ้คิง มันก็ยังคงไม่ปรากฏตัว สายนั้นตัดไป สักพักก็โทรมาใหม่ ผมชั่งใจอยู่อย่างนั้น ก่อนที่นิสัยความขี้เสือกของตัวเองจะเผลอชะโงกหน้าดูหน้าจอโทรศัพท์ พ่อมันนั่นแหละโทรมา ผมมองหน้าจอนั้น ก่อนที่สายจะตัดไป เผยให้เห็นภาพพักหน้าจอ ผมชะงักเมื่อเห็นว่าคนในภาพนั้นมันคุ้นๆ กำลังว่าจะหยิบเอามือถือมันมาดู แต่แล้วเจ้าตัวก็กลับเข้ามาในรถ ผมเลยต้องรีบกระแอมกระไอนั่งตัวตรง ทำตัวให้มีพิรุธน้อยที่สุด

“เอาไป”  มันยื่นเอาของในมือมาให้ ผมชะงักเมื่อเห็นว่ามันคือโตเกียว ไส้แบบตู้มมาก ยังอุ่นๆอยู่เลยว่ะ

“อะไร”

“เผื่อหิว”  ผมรับเอามา อันที่จริงก็หิวนั่นแหละ แต่ยังขอไม่กิน เพราะกลัวกลิ่นมันจะติดรถ เดี๋ยวพ่อมันจะด่าผมเอา

ผมนั่งถือโตเกียวเอาไว้ในมือจนกระทั่งมาถึงบ้านตัวเอง พอมันจอดปุ๊บผมก็เลยรีบปลดเข็มขัดแล้วลงจากรถทันที

“ทิม”

“อะไร”

“ยา”  มันเดินเข้ามาหาผม ก่อนจะยื่นแผงยาให้ ก้มมองดูก็เป็นยาแก้ไข้แก้หวัดยี่ห้อที่ทุกคนคุ้นหูคุ้นตากันดี

“เอามาให้ทำไม”

“ไปอาบน้ำ กินข้าว ยานี่ก็เผื่อป่วย”

“กูจะป่วยอะไรกะอีแค่ฝนแค่นี้ เว่อร์ป่ะ”  ผมยื่นแผงยาให้มันคืน แต่ไอ้ตี๋แว่นมันก็ไม่รับ แถมยังเดินหนีกลับไปที่รถอีก อะไรของมันเนี่ย จะมาเทคแคร์อะไรผมขนาดนี้วะ คนดีนักเหรอไอ้นี่ ชอบช่วยเหลือคนทุกข์คนยากนักหรือไง หมั่นไส้ว่ะ

ผมยืนมองมัน ที่ตอนนี้ขึ้นรถไปแล้ว ยืนชั่งใจอยู่สักพักก็คิดว่าจะทำอะไร เลยรีบเดินไปยืนเทียบข้างรถ คิงพอมันเห็นเดินมามันก็เลยรีบหยุดรถทันที ผมเดินมายืนรออยู่ข้างประตู คิงมันเห็นผมยืนก็เลยลดกระจกลง

“มีอะไร”

“เอ่อ….

“ว่า”

คือ กูขอบใจ”  ผมพูดออกไปเบาๆ ตบประตูรถมันไปที  แต่เชื่อว่ามันได้ยิน ผมรีบเดินหนีกลับเข้าบ้าน ไม่อยู่รอมองหน้าใครทั้งสิ้น เมื่อกี้คือพูดไปเพราะไม่อยากให้มันนับเป็นบุญคุณเฉยๆ ทำตามมารยาทอ่ะเข้าใจไหม ยูโน้ว แม่สอนมาดี ใครช่วยก็ต้องขอบคุณ ต่อให้คนคนนั้นจะเป็นศัตรูก็เหอะ

พออาบน้ำเสร็จอะไรเสร็จ ผมก็รู้สึกสบายตัวขึ้นมาหน่อย ไม่เหนอะหนะแล้ว ผมกินข้าวกับแม่ คุยกันหรรษา จนได้กลับขึ้นมาบนห้องอีกครั้ง พลันสายตาก็หันไปเห็นแผงยาที่ใครบางคนให้ไว้ ผมมองมันอยู่อย่างนั้น

เออ กินๆก็ได้วะ กันไข้เอาไว้ก่อน ยังไงกันก็ดีกว่าแก้

ผมกินยาไปเม็ดหนึ่ง ก่อนจะเอาแผงยานั่นซุกไว้ในลิ้นชัก

เออ….มันทำไมดีกับผมจังเลยวะ ปกติใจดีกับทุกคนแบบนี้ตลอดไหมวะ

 

##

 

CaptainTim  posted a story :

บทสวดแผ่ส่วนบุญส่วนกุศล เผื่อมีบางคนอยากใช้ บุญเยอะแล้วนะ เลิกทำบุญได้แล้ว เบื่อคนดี

 

 

 


             
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.509K ครั้ง

6,814 ความคิดเห็น

  1. #6782 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 08:20
    เจ้าทิมทำไมดื้อจริง
    #6782
    0
  2. #6699 Pangpp24 (@RatchaneewanPaNg) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 15:13
    เราว่ารูปทิมแน่ๆ
    #6699
    0
  3. #6570 Kiimiie (@kiimiie) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 21:08
    คือรูปทิมแน่ๆ
    #6570
    0
  4. #6521 Waan_hyper (@Waan_hyper) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 12:10
    ทิมอันบล็อคคิงเถ๊อะะะะ สงสารคิง
    #6521
    0
  5. #6520 Waan_hyper (@Waan_hyper) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 12:09
    รูปหน้าจอโทรศัพท์คิงที่ทิมรู้สึกคุ้นๆหน้าเนี่ย..ใช่ทิมป่ะ 555
    #6520
    0
  6. #6491 Jinjoo.K (@yeye_mylove2) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 16:33
    ทิมเด็กขี้ดื้อ
    #6491
    0
  7. #6449 SandSeaSun (@babiejj) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 21:41
    ทิม-ดื้อ คิงมาหอมหัวทีดิ๊
    #6449
    0
  8. #6430 gnawkezi~* (@ikwang-dh) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 15:26
    คิงคือพ่อพระเอกคนดี ส่วนทิมนี่คือพ่อคนมึนและซึนมาก เจ้าดื้อ
    #6430
    0
  9. #6118 jjtk (@bebiejaney) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 16:39
    คิงสู้ คนดีมากแงงงง -ดื้อก้ไม่รุ้อะไรเล้ย
    #6118
    0
  10. #5476 TiwticAmp_90 (@winnaya) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2562 / 18:45

    เอาใจช่วยคิงเด้อ

    แบบว่าเจ้าทิมแอบรักคนอื่นอยู่ด้วย งานยากเลย

    #5476
    0
  11. #5466 katekate (@fairykate27) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2562 / 16:22
    ทำไมร้ายยยย 55555 เทคแคร์ถมเข้าปายยย ใกล้จุกอกแว้วว
    #5466
    0
  12. #4780 jonginshi88 (@jonginshi88) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 15:32
    ทิมมันแสบบบบ
    #4780
    0
  13. #4541 MarkT_ (@natthakritta_aom) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 17:17
    น้องไม่สงสัยเลยหรอว่ามาถูกทางได้ไง ว่อยยย 555555
    #4541
    0
  14. #4271 crzoldyck7 (@crzoldyck7) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 14:56
    คิงนี่ก็บังเอิญมาเจอได้ตลอดเลย..บังเอิ๊ญบังเอิญ
    #4271
    0
  15. #4009 Kanoknaphat Samorparp (@tawbigm) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 16:35
    จับทิมมาตีก้นสักทีได้มั้ย ดื้อจังเลยลูกเอ้ย !!
    #4009
    0
  16. #3155 BaBiBuDuB (@poppywnp) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 15:03
    คิงเขาก็ดีกับเทอคนเดียวอ่ะจ้าา
    #3155
    0
  17. #2939 salmonism (@p_imchanok) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 01:29
    เเสบจังอ่ะลูก 55555
    #2939
    0
  18. #2830 ข้าน้อย (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 17:08

    ทิมนี่มันกวนโอ้นต้ลอดจินๆ

    #2830
    0
  19. วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 00:59
    เจ้าทิมมันแสบจริงๆ เลยน้าา 555
    #1763
    0
  20. #1384 thesaipan (สป) (@pankikiki) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 14:14
    คิงคือของดีจริง
    #1384
    0
  21. #1369 doublendoubleo (@nnjtmmq) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 12:01
    ใช่ รูปทิมแน่นวล
    #1369
    0
  22. #1283 pim pimmi (@pim35225) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 23:19
    ฉันว่ารูปทิมมม
    #1283
    0
  23. #1169 H2O-69 (@kinekong) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2562 / 04:47
    เอ๊ะๆๆๆๆ? ทิมมีคนที่ชอบแล้ว เอาแล้ววว หวังว่าทิมจะเปลี่ยนใจมาชอบคิงผู้แสนดีสักวัน
    #1169
    0
  24. #1153 นาพัด🍃 (@mackyexo) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2562 / 22:59
    คิงมาเป็นแฟนเราดีกว่า เจ้าทิมมันทึ่ม!!!
    #1153
    0
  25. #1089 tiwnok (@tiwnok) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2562 / 19:09
    มีความผัวสุดๆเลยว้อยยยยยยย!!!!!
    #1089
    0