♥เป็นแค่รองประธานอย่าห้าว♥ (สนพ. บ้านวายบุ๊ค)

ตอนที่ 6 : เป็นคนที่เธอไม่เคยจะหันมอง (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23,942
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,677 ครั้ง
    28 ส.ค. 62




in bloom

-          6    -

 

ชีวิตของเด็กวัยมัธยมปลาย หลายๆคนคงอาจจะนึกถึงภาพของการก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสือเข้ามหาลัยกันหน้าดำคร่ำเครียด แต่สิ่งที่ผมกำลังจะทำในไม่ช้านี้ ถือว่าเป็นหนึ่งในพ้อยท์สำคัญของการเป็นเด็กนักเรียนเลย

“เชี่ยตาม! ส่งมาๆ!

ผมร้องตะโกนบอกเพื่อนอีกคนในสนาม ไอ้ตามมันก็เลยเตะลูกบอลส่งมาให้ ผมรับเอาไว้ได้ ก่อนจะเลี้ยงหลบไอ้เด็กตัวโย่งตรงหน้า เลี้ยงลูกมาจนถึงหน้าประตูฝั่งตรงข้ามก่อนที่จะยิงเข้าไปหนึ่งดอกจุกๆ เสียงเฮดังขึ้นมา ผมหันไปหาทีมเด็กๆก่อนจะยักไหล่ส่ายเอวใส่มัน

ว้ายยย เล่นกับใครไม่เล่น เล่นกับไอ้ทิม

“กวนตีนเด็ก”

“เห็นมันทำหน้าแบบนั้นแล้วกูตลกดี”

ผมเดินไปตบอกไอ้เจมส์ ก่อนจะวิ่งเหยาะๆไปรอบๆ วันนี้ผมนัดเตะบอลกับเด็กมอต้นไว้ครับ พวกนั้นมันเป็นเด็กครูพละ เห็นว่าจะไปแข่งเตะเร็วๆนี้ มันเลยคันฟันอยากขอเจอ อ่ะ พวกผมมีสาม ไอ้เปรมมันไม่เล่นด้วยเพราะมันติดอ่านหนังสือสอบ อันนี้ผมก็เข้าใจมัน มันจริงจัง ผมก็เลยไปเรียกเพื่อนในห้องมาได้อีกนิดหน่อย รวมทีมอเวนเจอร์มาเตะกันเป็นเรื่องเป็นราว  จนตอนนี้ก็เลยเวลากลับบ้านมาเยอะแล้ว แต่เตะบอลกับเพื่อนมันสนุกจริงครับ ยิ่งได้เล่นกับเด็กที่มันฝีแข้งดีๆก็ยิ่งอัพเลเวลมันส์ๆไปอีก เหงื่อไหลไคลย้อยไปหมด

“เจมส์ๆ! 

“เฮ้!

พอเล่นกันไปจนเหนื่อยพวกผมก็ตัดสินใจที่จะหยุดเอาไว้แค่นี้ก่อน ค่อยๆพากันแยกย้ายกลับบ้านกลับช่องตัวเอง รู้ตัวอีกทีฟ้ามันก็เริ่มมืดแล้ว เด็กมันพากันลากลับบ้าน มีบ้างที่ยังเตะต่อ ไอ้ตามมันก็โดนแม่โทรตามละ เหลือผมกับไอ้เจมส์สองคนเพื่อนซี้ที่ยังคงนั่งพักอยู่ข้างสนาม

ผมมองเห็นสีท้องฟ้าวันนี้มันสวยดีเลยยกมือถือขึ้นมาอัพสตอรี่ท้องฟ้าคูลๆ ใส่แคปชั่นอินดี้ๆ แล้วแท็กไอ้เจมส์ มันเลยตบหัวมาทีว่าแท็กมันอีกแล้ว เอ้า! ไม่แท็กมึงจะแท็กใครล่ะวะ

“แม่กูพูดแบบนั้นอีกแล้ว”

“พูดอะไรวะ”

“เขาอยากให้กูเป็นเภสัช”

“แล้วมึงได้ตอบไหมล่ะ”

“หึ”

“เอาน่า แม่มึงต้องเข้าใจมึง เหลือเวลาอีกตั้งปีนะเว้ย”

“ปีหนึ่งมันไม่ใช่เวลาที่นานเลยนะไอ้ทิม”  มันพูดก่อนจะหันหน้ามามองผม ผมพอจะรู้มาบ้างนิดหน่อยว่าไอ้เจมส์มันโดนแม่เข็นตลอดว่าอยากให้เป็นเภสัช สานต่องานที่บ้าน ตามสายอาชีพของบ้านมัน แต่ไอ้เจมส์มันเป็นคนชอบเรื่องเทคโนโลยี ไอทีงี้ เกมงี้ มันไม่เคยบอกที่บ้านมัน มันไม่กล้า  เลยได้แต่มาปรึกษากับพวกผม

“ถ้ามึงถามกู กูก็จะแนะนำให้มึงไปอย่างที่มึงชอบ แต่กูแค่อยากให้มึงคิดดีๆก่อนแค่นั้น เรื่องพวกนี้มึงอาจจะฟังพวกกูได้ แต่ตอนสุดท้ายมึงก็ต้องเป็นคนตัดสินใจอยู่ดี”

“เชี่ยทิม เมื่อกี้แม่งเท่เฉยเลย”

ผมยักไหล่ตอบรับมัน ปกติก็เท่อยู่แล้วหรือเปล่าวะ โด่ แค่พูดคำคมนิดหน่อยก็เท่แล้ว นี่ใคร ไอแอมกัปตันทิมนะเว้ย  ผมกับไอ้เจมส์เดินไปล้างหน้าล้างตา ก่อนที่จะปั่นรถจักรยานกลับบ้านด้วยกัน เราสองคนก็คุยกันสัพเพเหระตามประสาวัยรุ่น ไม่นานก็มาถึงทางแยก เจมส์มันเลยปั่นกลับบ้าน ผมเองก็ต้องกลับบ้านตัวเอง ผมจอดรถจักรยานก่อนจะหยิบหูฟังขึ้นมาใส่ เปิดเพลงคลอบรรยากาศตอนเย็น ลมเย็นๆตีหน้าทำเอาผมรู้สึกสบายตัวไปด้วย  ปั่นมาไม่นานก็เห็นหลังคาบ้านตัวเอง ผมเอาจักรยานไปจอดเก็บ เดินเข้าบ้านไปก็สวัสดีแม่กับพ่อ กะว่าจะไปกินข้าวเลยแต่แม่ก็ด่าไว้ก่อน แม่ไล่ให้ไปอาบน้ำอีก ใครที่ไหนเขาอาบน้ำแล้วกินข้าว ไม่เอาอ่ะ ขี้เกียจ อาบน้ำแปรงฟันทีเดียวง่ายกว่า

“ดูลูกชายเราสิ กินมูมมาม”

“แบบนี้อ่ะเนอะผู้ชาย”

“ผู้ชายเหรอ หื้อ! แบบนี้มันไม่มีมารยาท เคี้ยวเบาๆ”  นั่น ผมโดนแม่ติงเรื่องเคี้ยวเสียงดังอีกแล้ว พอจะแกล้งทำประชดหน่อยก็โดนหยิกหูซะนี่ โห แม่คือจอมนางที่แท้ คารวะ กำราบได้หมดตั้งแต่พ่อยันลูก ดูพ่ผมดิ นั่งกินเงียบกริ๊บ ไม่คิดจะช่วยลูกชายเลยนะพ่อ

หลังกินข้าวเสร็จล้างจานเสร็จผมก็รีบวิ่งพุ่งจู้ดขึ้นมาอาบน้ำอาบท่า อาบน้ำไปก็ร้องเพลงไป อยู่ในห้องน้ำเหมือนตัวเองจะเสียงเพราะเลยว่ะ ทิมสายดีว่ามาก เสียงดีเว่อร์ๆ อยากลองไปรายการร้องเพลงเลยทีเดียว

“ฮ่า วันนี้ยอดวิวเท่าไหร่แล้ววะ”  ผมคลุมหัวด้วยผ้าเช็ดตัว ออกมาจากห้องน้ำแล้วก็มานั่งเล่นโทรศัพท์บนเตียง ผมกดเข้าแอพพลิคั่นสีแดง กดเข้าดูในแชนแนลตัวเอง ฮื้มมม!  ยอดวิวแตะหลักแสนแล้วโว้ย สองวันเองนะเนี่ย ไม่อยากจะคุย โด่ๆ  ผมเลื่อนอ่านคอมเม้นท์ไปก็พิมพ์ใจไป โอ้ย ขอบคุณมากครับที่ชมผม   ผมเลื่อนดูจนพอใจก็กดเข้าอินสตราแกรม เห็นจ๋าอัพสตอรี่ผมก็ดูก่อนเลย แต่ก็ต้องแปลกใจ เพราะว่ากลายเป็นสตอรี่ฝากร้านอีกแล้ว จ๋าแนะนำไอ้คิอีกแล้วว่ะ! อะไรวะ ทำไมมันใช้พื้นที่ของจ๋าทำแบบนี้เนี่ย คนเขาอุตส่าห์อยากจะเห็นหน้าตาน่ารักๆ ทำไมต้องมาเจอมันอีก

ไม่ใช่อะไร ก็อี study with me 3 hours ของมันนั่นแหละ ขิงเก่งงง จ้า แหม คือจะขิงว่าตัวเองอ่านหนังสือได้นานว่างั้นเหอะ

ผมล่ะหมั่นไส้ เลยลงสตอรี่แซะมัน หมั่นไส้ ผมถ่ายหน้าตัวเองก่อนที่จะพิมพ์ข้อความลงไป

‘call with me 3 hours’

เนี่ยยย คอนเทนท์กูเท่กว่าเยอะเลย ดูซะ

พอลงสตอรี่ไปสักพักเพื่อนมันก็แซวใหญ่แซวโต ผมนอนตอบ reply เพื่อนตัวเอง บางคนมันก็ตลกจริงๆ  บางคนก็ส่งคลิปเสียงฮาๆมาให้อีก ผมล่ะนับถือเพื่อนแต่ละคน  เพื่อนต่างโรงเรียนผมก็มีนะ คือผมนี่ทูตสัมพันธไมตรีเลย ยอด follower ผมเยอะก็น่าจะมาจากเพื่อนต่างโรงเรียนนี่ด้วยส่วนหนึ่ง

แต่ในขณะที่ผมกำลังสนุกสนานกันอยู่นั้น จู่ๆผมก็ดันเห็นแจ้งเตือนอันหนึ่งที่ค้างเอาไว้

Kingking1 has followed you

เออ ลืมไปเลยว่ามันกำลังฟอลผมอยู่

มันเริ่มแล้ว….มันเริ่มก่อสงครามกับผมแล้ว

ผมยันตัวขึ้นนั่งทันที ก่อนจะมองดูการแจ้งเตือนนั้น นั่งจ้องมันนิ่งๆ ช่างกล้า ช่างกล้ามากที่ฟอลไอ้ทิม มันเป็นเด็กห้องคิงที่น่ารำคาญคนหนึ่งเลย มันไม่ได้แซะหรือด่าอะไร แต่อาศัยการกวนตีนผมด้วยหน้าอึนๆมึนๆกับการเข้าหาแปลกๆประสาทแดกนี่ เหมือนมันจะรู้ว่าทำแบบนี้ผมจะอารมณ์เสียได้มากกว่า

ได้ ได้เลย

บล็อกจ้า โนสน โนแคร์

พอผมจัดการได้ก็เลยออกไปอัพสตอรี่อีกทีก่อนที่จะยอมวางโทรศัพท์แล้วไปทำการบ้าน นึกๆไปแล้วก็สะใจอยู่คนเดียว แต่เอาจริงๆ ไอ้แว่นนั่นมันอาจจะไม่รู้ก็ได้นะว่าผมบล็อกมัน พวกนั้นมันคงไม่สนใจอะไรกับเรื่องพวกนี้หรอกมั้ง

 

 

##

 

“เจมส์ๆ มึงอยากลงแข่งแบตกับกูไหมวะ นี่ อำเภอเขาจัด”  ผมพูดก่อนจะยื่นหน้าจอให้เพื่อนดู ไอ้เจมส์มันขมวดคิ้วเล็กน้อย

“ชนะได้อะไรวะ”

“ตังค์ หมื่นหนึ่งเลยนะ”

“แม่กูจับเรียนพิเศษ ไม่น่าจะมีเวลามาซ้อมด้วย”

“อ่าว”  เสียดายว่ะ ผมอยากลงมากๆเลยนะ แต่ถ้าไม่มีคนลงด้วยก็คงต้องบ๊ายบาย

“แหม ได้ข่าวว่าเงินโอนเข้าแล้วไม่ใช่เหรอไอ้กัปตันทิม”

“อุ๊ปปปป”  ผมตีแขนไอ้ตามเมื่อมันพูดมาแบบนั้น แหม่ อย่าว่าอย่างนั้นอย่างนี้นะครับ รอบนี้ผมได้เหนาะๆเป็นหมื่นสองหมื่นเลยนะ อย่าล้อเล่นไปนะ ได้เยอะชะมัด สำหรับไอดอลหน้าใสแบบผมที่ซึ่งไม่มีภาระใดๆ มันก็เลยเหมือนเป็นสมบัติชิ้นใหญ่ รวยเละครับ ได้คนเดียวไม่ต้องหารใคร กิ้ววว

“เลี้ยง! เลี้ยง! เลี้ยง!  ไอ้ตามมันปรบมือชอบใจ สักพักเจมส์มันก็เล่นกับเขาด้วย ผมก็ได้แต่กลอกตาแล้วเดินไปซื้อน้ำซื้อขนมมาประเคนพวกมัน ไอ้เปรมที่ตอนแรกอ่านหนังสือเงียบๆพอเห็นน้ำเห็นขนมมันก็ยื่นมือมันมาร่วมวงอยู่เหมือนกัน

ตอนกูหาล่ะไม่ช่วย พอแจกหน่อยก็รุมใหญ่เลยน้า

ผมนั่งเล่นโทรศัพท์มือถือไปก็เห็นจ๋าลงสตอรี่อีกแล้ว น่ารักจังเลยคับบบ ฮืออ แก้มเป็นแก้ม ปากเป็นปาก น่ารักที่สุด

“มึง กูแบบ อยากทำป้ายไฟให้จ๋าอ่ะ เขาน่ารักมากมาย”

“มึงเพ้ออะไรอีกแล้วไอ้ทิม”

“จริงจัง สาระ คนอะไรไม่รู้น่ารักฉิบหาย น่ารักแบบ โอ้ยยยย”  ผมโอดครวญออกมาก่อนจะนอนไถหัวลงไปกับกระเป๋าบนโต๊ะ ยิ่งมองก็ยิ่งน่ารัก คนอะไร๊

“มึงๆ แล้วสรุปวันนี้จะยังไง ใบสมัครมึงพิมพ์มาแล้วใช่ไหม”

ในขณะที่ผมกำลังหวีดจ๋าอยู่นั้น จู่ๆตามมันก็ถามขึ้นมา ใบสมัครที่มันพูดถึงนี่ก็คือใบสมัครชมรมครับ ผมเป็นประธานชมรม สืบต่อมาจากรุ่นพี่มอหก พี่แกมอบอำนาจให้ วันนี้จะเป็นวันที่เปิดให้น้องๆมอสี่ได้เลือกเข้าชมรม ซึ่งแน่นอน ชมรมดนตรีของผมก็ต้องเปิดรับสมัครเด็กใหม่หน้าใสเอ๊าะเอาไว้ให้ใจฟูเล่นๆ ดังนั้น ผมจึงเตรียมการมาแล้วว่าต้องพิมพ์กี่ใบ ใช้โต๊ะที่ไหน ประชามสัมพันธ์ยังไง ทีแรกกะว่าจะตั้งวงโชว์ แต่โดนแซะมาว่าเล่นใหญ่ เอ้อออ ใช่สิ พวกกูมันเล่นใหญ่ตลอดแหละ ขอโทษ

“มึงพิมพ์มากี่ใบ”

“พอน่า มึงเชื่อกู”

“เออ ขอให้มันถึงเหอะ”

“พูดงี้หมายความว่าไง หื้อ จะตีกับกูเหรอ”

“โอ้ย ใครจะตีกับคนประสาทแดกแบบมึง”

“ไอ้ตามมมม!  ผมโวยวายก่อนจะตีหัวมันไปที แต่มันก็สู้ครับ ตีหัวผมกลับ สงครามประสาทระหว่างผมกับมันก็เลยเริ่มขึ้น เราสองคนวิ่งไล่จะตีหัวกันเหมือนเด็กน้อยมอต้น เผลอๆเด็กมันก็ยังไม่ทำ ไอ้ตามมันวิ่งไล่จะตีหัวผม มันวิ่งมาล็อกคอก่อนจะง้างมือ ผมเลยรีบดึงตัวลอดวงแขนมันแล้วชิ่งหนี แต่ไม่ทันสังเกตว่าข้างหลังมันเป็นถังขยะ เลยชนมันเต็มๆ หงายเก๋งลงไปนอนกอดข้างมัน เหมือนโชคมันจะยังร้ายไม่พอ ผมดันไปชนถังขยะที่มันเต็ม มันเลยไหลทะลักออกมาใส่ตัว กลิ่นนี่แบบอื้อหืออ จะอ้วกแตก ไอ้เหี้ยจะอ้วก ไม่ไหว!

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า  สัสทิม มึง ฮ่า ฮ่า ไอ้เหี้ยเอ้ย ไอ้โง่”

“เชี่ยตาม!มึงหยุดเลย! มึงนั่นแหละแกล้งกู แม่งเอ้ย!  ผมชี้หน้าด่ามันที่ตอนนี้ยกเอามือถือขึ้นมาถ่ายผม มิหนำซ้ำไอ้เจมส์มันยังวิ่งตามมาถ่ายอีก เด็กนักเรียนที่อยู่รอบข้างก็มอง  แม่ง โคตรอาย โคตรของโคตรอายเลย มองกันมันทั้งโรงเรียนเลยมั้ง กัปตันทิมบินพลาดลงถังขยะ

แอบเห็นนะว่าไอ้เปรมมันก็นั่งมองอยู่ แม่ง!

“มองเหี้ยไรวะ! ไม่แดกอ่ะข้าวเที่ยง!  ผมหันไปโวยใส่บรรดาเด็กนักเรียนที่ยืนจ้อง จนพวกนั้นพากันเดินหนีไป ตอนนี้ผมโคตรจะหัวเสีย หัวร้อนมาก ตัวก็เหม็น ทำไมวันนี้กูซวยแบบนี้เนี่ย โอ้ย

“มึงเริ่มเองนะ กรรมตามสนอง สมน้ำหน้า”

“เชี่ยทิม มึงโคตรเหม็น”  เออ ผมก็เหม็นตัวเอง เหมือนได้กลิ่นนมบูดเลย แหวะ จะอ้วกจริงจัง เหม็นบรม เหม็นโคตรๆ

“อ่ะๆ เอาถังขยะขึ้นด้วยจ้า”  พอผมลุกขึ้นได้แล้วจะเดินหนี ไอ้ตามกับไอ้เจมส์มันก็จิกให้ผมกลับไปตั้งถังขยะ ผมยกนิ้วกลางใส่พวกมัน ก่อนจะกลั้นใจไปหยิบถังสีน้ำเงินใบโตให้มันตั้งขึ้น จะอ้วกว่ะ กลิ่นแบบสลบได้ ร้ายกว่าไซยาไนด์ก็อีนี่แหละ ผมใช้เศษฟิวเจอร์บอร์ดตักขยะที่เหลือกลับเข้าถัง โอ้โห โคตรเหี้ยเลย ทำไมกูต้องเจอเรื่องนี้ด้วยนะ

“ไอ้เหี้ยเหม็นว่ะ”

“ไอ้ตาม ไหนมึงบอกกับกูว่า You never walk alone ไง เพื่อนรัก”

“โอ้โน้วว You walk alone นั่นแหละดีแล้ว เหี้ยย!  ผมแกล้งจะวิ่งเข้าไปกอดเพื่อนรักทั้งสอง พวกมันก็วิ่งหนีผมทันที แหมม ทีอย่างนี้ล่ะเกลียดกูจัง ตอนกูเลี้ยงขนมเมื่อกี้เกือบจะเลียขานี่ ฮึ่ย!  ผมเลยตัดสินใจที่จะเปลี่ยนเส้นทางไปยังห้องน้ำ ผมพอจะนึกออกว่าห้องน้ำโรงยิมมันมีห้องอาบน้ำห้องหนึ่ง เอาไว้ให้พวกนักกีฬามันใช้ ผมเลยไปที่นั่น วันนี้คงขึ้นคาบบ่ายสาย แต่ช่างเหอะ  ผมเข้ามาข้างใน บรรยากาศห้องน้ำมันก็จะวังเวงหน่อยๆถ้าต้องมาคนเดียวเงียบๆแบบนี้ แต่ผมไม่ใช่คนขี้กลัวอยู่แล้วเลยไม่อะไร ผมเข้ามาข้างในห้องน้ำ กะว่าจะซักเสื้อนักเรียน กางเกงมันเปื้อนนิดหน่อย เอาน้ำลูบๆเอาก็ได้ แต่เสื้อนักเรียนคือเหม็นมาก กลิ่นแรงมาก ผมต้องซัก เสื้อนักเรียนมันแห้งเร็วอยู่มั้ง นั่งตากพัดลมใหญ่ในหอประชุมแป๊บๆก็คงแห้ง

ผมถอดเสื้อผ้าออก ก่อนจะอาบน้ำ แอบเห็นมีขวดน้ำยาสระผมทิ้งไว้ นาทีนี้ผมไม่สนแล้ว ขอใช้ๆอะไรก็ได้อาบก่อน แบบเหม็นมาก ไม่ไหว จะอ้วกจริง ขยะอะไรเน่าขนาดนั้นวะ คนเก็บขยะนี่เขาโคตรจะเก่งเลยนะเนี่ย ทำกันไปได้ไง

ผมอาบเสร็จก็สะบัดตัวให้น้ำมันกระเด็นออก ยืนสะบัดตัวจนรู้สึกว่ามันแห้งแล้วก็เลยสวมกางเกงกลับ ผมยืนซักเสื้ออยู่สักพักก็ได้ยินเสียงเคาะประตูห้องน้ำ นาทีนั้นจู่ๆผมก็สะดุ้งไปเลย เชี่ย ใครมาเคาะวะ เวลานี้น่าจะขึ้นเรียนกันไปหมดแล้วนะเว้ย เชี่ยๆๆๆๆ

“ทิม”

“ใครวะ”

“อาบน้ำเหรอ”

“กูถามว่าใครไอ้สัส!  ผมตะโกนถามออกไป สักพักก็ได้ยินเสียงตอบกลับมา

“คิง”  ห้ะ ไอ้คิง ไอ้คิงห้องคิงที่มันใช้ชื่อแอคเคาท์ว่า Kingking1 น่ะนะ?  มันมาที่นี่ทำไม มีธุระอะไรวะ ทำไมไม่ขึ้นเรียนเนี่ย

“มึงมาทำไม”

“เสื้อเปื้อนมากไหม”  เหมือนมันจะไม่ได้ฟังสิ่งที่ผมพูดออกไปเลยว่ะ อะไรเนี่ย  ผมเลยจิ๊ปากก่อนที่จะเปิดประตูออก ไอ้แว่นมันชะงักไปเลยเมื่อเห็นผมอยู่ข้างในห้องน้ำในสภาพเปลือยท่อนบน แต่แล้วยังไง ผมไม่สนเหอะ ผู้ชายเหมือนกัน ไม่อายอะไรหรอก ถอดเสื้อข้างสนามกีฬาคนเห็นเป็นสิบๆก็ยังไม่อาย

“มึงว่ามันมากไหมล่ะ”  ผมชูเสื้อนักเรียนตัวเองที่ยังมีฟองเต็มให้มันดู พอมันเงียบไปแบบนั้นผมก็เลยกลับมาซักต่อ

“เอาไป” ผมหยุดมือที่กำลังซักเสื้อ ก่อนจะมองถุงสีขาวที่ถูกยื่นมาให้จากคนนอกห้องน้ำ คิงมันไม่มองผมเลยว่ะ อุ้ย อุ้ยยย ผมสังเกตเห็นหูมันแดงด้วยแหละ  อะไร อย่าบอกนะว่ามันเห็นผมถอดเสื้อ? เด็กห้องคิงมันอ่อนไหวเหรอวะกับเรื่องเปลื้องผ้าเปลื้องผ่อนเนี่ย

“อะไร”

“เอาไปเปลี่ยน เปียกขนาดนั้นจะใส่ยังไง”  ผมขมวดคิ้วก่อนจะล้างเสื้อแล้วบิดมันให้หมาด ผมพาดมันเอาไว้กับไหล่ แล้วหยิบถุงไปดู เห็นแล้วก็แอบประหลาดใจ ข้างในเป็นเสื้อคอปกสีเทา มีตราสัญลักษณ์แปลกๆ กลิ่นยังใหม่อยู่เลย มันไปหามาจากไหนเนี่ย

“ให้กูเหรอ”

“อือ”

“สาระ มึงจะมาช่วยกูทำไม เอ้อ แล้วมึงรู้เรื่องกูได้ไงวะ”

“มีใครบ้างที่ไม่รู้”  พอมันตอบกลับมาแบบนี้ผมนี่แทบจะเอาหัวโขกผนังห้องน้ำ โอ้ยยย ไม่ต้องย้ำก็ได้ไหม เหี้ยเอ้ย หมดกันภาพลักษณ์คนหล่อ ไม่เหลือ ไม่เหลืออะไรแล้ว เสียใจมากแบบมากๆ

ผมยืนมองเสื้อคอปกในมือ สลับกับเสื้อนักเรียนที่พาดอยู่กับไหล่ ยังมีน้ำหยดติ๋งๆก็เลยชั่งใจ ผมยัดเสื้อสีเทากลับคืนใส่ถุงก่อนจะยื่นให้ไอ้แว่นมัน แต่เจ้าตัวก็ไม่ยอมรับไป

“เอาไป กูไม่เอา”

“แล้วจะใส่เสื้อนักเรียนเปียกหรือไง”

“เออ นั่งตากพัดลมแป๊บเดียวก็แห้ง”

“เป็นบ้าเหรอ” 

“เอ้าเฮ้ย”  ผมหงุดหงิดทันทีที่ไอ้คิงมันพูดมาแบบนี้ อะไรวะ ต่อยกันไหม ตัวๆ หนอยย กล้าดียังไงมาพูดกับกูแบบนี้ เพื่อนกูไม่ใช่ สนิทไหมก็ไม่  คิงมันถอนหายใจก่อนจะหันหน้ามามองผม มันก้าวเข้ามาข้างในห้องน้ำจนผมต้องรีบถอย เชี่ยๆ อะไรวะเนี่ย จะทำอะไรวะ

มันเข้ามาแล้วก็ไม่พูดไม่จา หยิบเอาเสื้อนักเรียนเปียกๆของผมออกจากไหล่ แล้วเดินออกไปจากห้องน้ำ ผมนี่เหวอเลย เฮ้ย แบบนี้ก็ได้เหรอ ผมรีบเดินตามมันออกมา เห็นมันหิ้วเสื้อของผมไปนู่นแล้ว เชี่ยเอ้ย! อะไรเนี่ย ทำบ้าอะไรของมัน จะเอาเสื้อผมไปไหน ผมออกมาข้างนอกในสภาพเปลือยอก ก็แอบร้อนๆหนาวๆอยู่เหมือนกัน เลยต้องยกมือมาบังไว้

“ไอ้คิง! เชี่ยคิง! โว้ยย!  ผมเรียกเท่าไหร่มันก็ไม่ยอมหันหน้ากลับมา ยังคงเดินหิ้วเสื้อนักเรียนลิ่วๆออกไปนอกโรงยิม ผมเดินตามมันไป แต่ในขณะนั้นเองผมก็ต้องเบรกเท้า เมื่อเห็นว่าไอ้คิงมันกำลังหยุดเจอใครบางคน

เชี่ยเชี่ยแล้ว วิกานดามา วิกานดา!

ผมรีบแอบทันที มองเห็นไอ้คิงมันคุยอะไรสักอย่างกับครูผู้หญิงขาโหด ก่อนที่มันจะได้ขึ้นห้องเรียนแบบชิลๆ ส่วนวิกานดาก็เดินมาใกล้ๆแถวนี้แล้วหยุดยืนคุยกับแม่บ้านที่กำลังเดินผ่านมาเหมือนกัน ผมก้มมองดูเสื้อโง่ๆนั่นในถุง แปลกใจอีกครั้งที่เห็นว่ามันไม่ได้ให้มาแค่เสื้อคอปก แต่ยังมีเสื้อกันหนาวสีดำอีกตัวซ่อนอยู่ด้านล่าง เซอร์ไพร์สกูจังเลย

เอาวะ มาขนาดนี้แล้ว ถ้าอยากรอดด่านวิกานดากูคงโชว์นมแล้วเดินผ่านไม่ได้หรอก

ผมเลยตัดสินใจที่จะสวมใส่เสื้อคอปกสีเทานั่น นึกแปลกใจที่มันไม่ค่อยพอดีตัวเท่าไหร่ ตราสัญลักษณ์แปลกๆตรงหน้าอก ผมมองสักพักก็พอจะนึกออกว่ามันคือตราของชมรมเด็กเรียนเก่งหรือเหี้ยไรสักอย่างของพวกห้องคิงมัน แต่เอาเหอะ แค่อย่าให้ใครเห็นก็เป็นพอ ผมดึงเอาเสื้อกันหนาวสีดำออกมาสวม แอบชะงักไปนิดนึงตรงจังหวะที่ได้กลิ่นจางๆมาจากเสื้อตัวนี้ ผมก้มดมดูอีกที หือออ นี่มันฉีดน้ำหอมด้วยเหรอวะ จริงดิ

แต่แม่ง หอมจังวะ ทำไมเด็กเรียนแบบมันถึงมีเทสเลือกของดีแบบนี้ได้

สรุปแล้วผมก็เลยใส่มันคลุมทับ แล้วกลับขึ้นมาหาเพื่อนบนห้องแบบเนียนๆ แต่ก็ไม่เนียนเท่าไหร่ครับ เพราะทั้งเพื่อนทั้งครูรู้กันหมดแล้วว่าผมมีวีรกรรมทุเรศนั่น ผมนี่เอาหน้ามุดโต๊ะเลย เชี่ยเอ้ย อายว่ะ แบบอายมากๆ

“มึงไปหาเสื้อผ้ามาจากไหนวะ”

“เสือก”  ผมตอบกลับไอ้ตาม หนอย โกรธนะเนี่ย ทำไมมึงถึงไม่ดึงกูไปที่อื่นวะ ทำไมต้องพาไปเล่นตรงนั้น บาปกรรมติดตัวเลยเนี่ย

“เชี่ย ตัวนี้แพงนะเนี่ย”  ไอ้เจมส์พอมันมีช่องมันก็ขยับเข้ามาใกล้ก่อนจะจับเสื้อกันหนาวไปดู สายตามันตอนนี้ดูไม่น่าไว้ใจมากๆ

“มึ้งงง ตัวนี้สามพันกว่าเลยนะเว้ย!

“พ่อมึง”  ผมอดที่จะบ่นมันออกมาไม่ได้เมื่อไอ้เจมส์มันพูดออกมาดังๆ แต่ดีที่ตอนนี้ครูแกสั่งงานให้ทำ ดังนั้นเลยไม่ต้องห่วงเท่าไหร่

“จริงจัง กูอ่ะเห็นนานแล้ว จริงๆว่าจะเก็บตังค์ซื้อ โคตรเท่ ไอ้เหี้ยมึงไปเอามาจากไหนเนี่ย”

  ผมนั่งเงียบ ไม่รู้จะตอบเพื่อนยังไง รู้แค่ว่าไม่อยากตอบไปตามความจริงว่าได้มาจากเด็กห้องคิง

“ผ้าดีมาก โอ้โห”

“พอได้แล้ว”  ผมเห็นมันจับเยอะมากๆก็เลยดึงออก ไอ้เจมส์มันทำสีหน้าขัดใจเล็กน้อย ผมเองก็รู้สึกเกรงใจมันอยู่เหมือนกัน ยิ่งรู้ว่าของมันแพงขนาดนี้ผมก็ยิ่งอยากจะถอดออกแล้วเอาไปคืนมัน ไม่รู้ว่าทำไมคิงมันถึงช่วยผมแบบนี้ ทั้งๆที่ผมเองก็ไม่ชอบหน้ามัน คนเราจะยอมช่วยเหลือคนที่ด่าเรามาตลอดได้จริงๆเหรอวะ

มันใจดีจังวะ

 

 

##

 

 

 

“คิง ทำไมยังไม่ใส่เสื้อชมรมอ่ะ เดี๋ยวเราก็ต้องไปตั้งโต๊ะแล้วนะ”

“มันผิดไซส์”

“หือ จริงอ่ะ เอ้า เปลี่ยนกับเพื่อนเอาไหม หรือยังไง”

“ไม่เป็นไร”

“แล้วซักเสื้อใครอ่ะ”

“รีบๆนะ เดี๋ยวเราต้องไปแล้ว เพื่อนรอ”

“อือ จะเสร็จแล้ว เดี๋ยวตามไป”

 

 

100%

 


             
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.677K ครั้ง

6,818 ความคิดเห็น

  1. #6781 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 08:09
    คิงโซหลัวมากจังจ้ะ
    #6781
    0
  2. #6698 Pangpp24 (@RatchaneewanPaNg) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 14:59
    คิงน่ารักอ่ะใส่ใจเก่งดูแลเก่ง
    #6698
    0
  3. #6619 นานา' (@poison31909) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2562 / 11:05
    ไม่ไหวแล้วคิง น่ารักเกินไปแล้วนะ ฮือ
    #6619
    0
  4. #6569 Kiimiie (@kiimiie) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 20:53
    โอย คิงน่ารักอ่ะ
    #6569
    0
  5. #6559 Jezzy Jimmy (@jm_monkey) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2562 / 20:23
    คิงน่ารักอ่ะ ชอบเล็กๆน้อยๆที่ทำให้ทิมอ่ะ
    #6559
    0
  6. #6519 Waan_hyper (@Waan_hyper) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 12:01
    มองมาจากดาวอังคารยังเห็นเลยอ่ะว่าคิงห่วงทิมแค่ไหน ทำไมทิมถึงไม่รู้สึกสักที งื้ออออออ
    #6519
    0
  7. #6490 Jinjoo.K (@yeye_mylove2) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 16:24
    เนี่ย แสนดีขนาดนี้อ่ะคนเรา รักกกก
    #6490
    0
  8. #6428 gnawkezi~* (@ikwang-dh) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 14:08
    ทิมดื้อได้ใจจริงๆ แต่คิงก็พ่อพระใจดีนาารักอะไรขนาดนี้ จีบอยู่ไม่รู้หรอ 5555
    #6428
    0
  9. #6401 Crema' (@starbling) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2562 / 21:47
    ไม่ต้องแล้วทิม แกไม่เอาฉันเอาเองงง มารักพี่เห๊อะน้องคิงงงง
    #6401
    0
  10. #6398 icetharinee (@icetharinee) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2562 / 21:23
    คิงดีมาก โอ้ยแม่

    ฮือ
    #6398
    0
  11. #6285 686814123new (@686814123new) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2562 / 12:11
    ฉันรักคิงงอ่ะโอ้ยยยโซหลัวดีเด่นมากกก นังทิมแกอย่าบร็อกนะ แม่จะตบให้คว่ำเลยนี่.

    รู้บ้างเส้ว่าเค้าดีกับแกเพราะอะไร.
    #6285
    0
  12. #6116 pearrysis (@pEArry1230) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 16:27
    สู้ๆนะคิง. น้ำหยดใส่หินทุกวันหินยัง
    กร่อน ถ้าคิงใจดีกับน้องอย่างนี้ทุกวันน้องก็ต้องใจอ่อนบ้างละนะ หุหุ
    #6116
    0
  13. #5889 meknn (@meknn2) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2562 / 14:53
    นุ้งคิงงงง แงงพ่อยอดขมองอิ่ม
    #5889
    0
  14. #5805 jjtk (@bebiejaney) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 23:49
    น้องงอย่าบล็อคคคคคนี่คือผัวพระราชทานแร้วววววว
    #5805
    0
  15. #5475 TiwticAmp_90 (@winnaya) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2562 / 18:37

    ดีขนาดนี้ น้องทิมยังบล็อคได้ ฮือออ คิงเอ๊ยย

    #5475
    0
  16. #5470 fai1845 (@fai1845) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2562 / 17:44
    น้องคิงพี่ขอหน๊อีกซักคนได้ไหม ฮือๆ
    #5470
    0
  17. #5451 katekate (@fairykate27) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2562 / 11:33
    โอ้ยยย อยากได้แบบคิง หาซื้อได้ที่หนายยย
    #5451
    0
  18. #5370 fazaferinns (@tqxofaniiza) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2562 / 00:26
    อยากได้คิงต้องทำไงงงงง แงๆ
    #5370
    0
  19. #4944 떼이TOEY (@Taehyung_lovely) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 14:44
    มีคิงอีกคนมั้ยคะ? ขอนิสัยงี้เลย
    #4944
    0
  20. #4775 jonginshi88 (@jonginshi88) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 14:48
    ทำไมไม่คุยกันดีๆ นังทิมมมม
    #4775
    0
  21. #4558 Little-Karin (@Litter-Karin) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 22:45
    ผัวมากจ้าา หยักได๋55555
    #4558
    0
  22. #4315 ssyeol (@infinityseth) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 16:20
    อยากได้คิงอีกสิบคน ฮืออออ
    #4315
    0
  23. #4258 crzoldyck7 (@crzoldyck7) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 14:36
    คิงเอ้ยยยยย..รักเกิ๊นนนนนนน
    #4258
    0
  24. #4189 Darkness and Lighting (@guinnapoon) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 13:21
    โอ้ยยย ซักเสื้อให้ด้วยหรออ
    #4189
    0
  25. #4024 twinkle little@lover (@akari-chang) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 22:12
    คิงงงงง อยากได้คิงเป็นผัวจ้าา
    #4024
    0