YAOI [ THE MISSION ]

ตอนที่ 9 : Mission 9 : Ended (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 927
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 99 ครั้ง
    20 พ.ค. 61

THE MISSION


Related image

I'm talkin' to ya
See you standing over there with your body
Feeling like I wanna rock with your body
And we don't gotta think 'bout nothin' ('Bout nothin')

**นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายวายและมีคำหยาบนะคะ**


โดนหลอกเต็มเปาขนาดนี้เลยเหรอวะ!มิน่า ไอ้เรย์โนล์ดมันถึงตั้งรับมือทัน แล้วยังหนีมานี่ได้ เพราะไอ้แก่รัสเซียนั่นคนเดียว!

“คุณจะทำอะไร”  คริสเตียนจับข้อมือของอีกฝ่ายเอาไว้เมื่อเห็นว่าจะเดินเข้าไป  โทมัสหันกลับมามองตาขวาง

“พวกมันหลอกฉัน ไอ้ภารกิจโง่ๆนี่ ทุเรศ” โทมัสกัดฟันด่า พลางเหลือบมองไปยังพวกนั้นที่ยืนรวมวงหัวเราะร่า

หัวเราะไปเถอะพวกแก ก่อนที่จะไม่ได้หัวเราะอีก

“คุณใจเย็นสิ เข้าไปตอนนี้มีแต่เสีย บอกบิลล์ให้บันทึกภาพผ่านเลนส์หรือยัง”

[ฉันบันทึกตั้งแต่เข้ามาแล้วน่าพี่เบิ้ม]

เสียงเอกลักษณ์เฉพาะตัวของริชาร์ดดังตอบกลับ โทมัสยืนนิ่ง พอเริ่มจะควบคุมสติตัวเองได้แล้วก็ค่อยๆเดินหนีไปอีกมุม ทำทียิ้มให้คนที่เดินผ่านไปมา ตอนนี้เขาต้องการแผน

อา...ใช่สิ คิดออกแล้ว

“บิลล์ นายยังจำแผนที่เราทำกับอดีตประธานสมาชิกสภาคนนั้นได้หรือเปล่า”  โทมัสเอ่ยถามอีกฝ่ายผ่านเครื่องติดต่อเบาๆ  แต่ถึงอย่างนั้นอีกฝ่ายก็ได้ยินชัดแจ๋ว

[จำได้ นายถามทำไม] ริชาร์ดถามกลับ  ความจริงอดีตประธานสภาคนนั้นที่โทมัสพูดถึงน่ะ เป็นคนในภารกิจแรกๆของพวกเขาเลย พร้อมทั้งยังเป็นผลงานอันน่าภูมิใจเสียด้วย เพราะคู่กรณีดันคอร์รัปชั่นเสียจนเงินชาติเสียไปเป็นล้านๆเหรียญต่อปี ส่วนวิธีจัดการน่ะเหรอ....

“เอาภาพจากเลนส์ออกอากาศที”

[โคตรได้ใจว่ะเพื่อน เอาจริง?]

“ใช่ ทั้งของอเมริกา กับรัสเซีย เรื่องแฮก แกถนัดนี่ ทำเลย” โทมัสสั่ง

[Absolutely yes,Sir]

จากนั้นเขาก็จงใจเดินเข้าไปใกล้อาวุธสงครามก่อนจะกวาดสายตาให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เก็บรายละเอียดผ่านเลนส์เล็กๆที่อยู่ในตาเพื่อเก็บเป็นหลักฐาน ข้างกายมีคริสเตียนตามมาติดๆ

“เคลวิน พวกคุณไม่ใช่ตำรวจใช่ไหม” จู่ๆอีกฝ่ายก็เอ่ยขึ้น โทมัสแค่นหัวเราะออกมาพลางมองเสี้ยวหน้าของคนสูงกว่า ความจริงแล้วเรื่องพวกนี้มันไม่ใช่เรื่องที่ผู้กองอย่างเขาจะอามาประกาศสุ่มสี่สุ่มห้า เลยตั้งใจเมินอีกฝ่ายไปดูสินค้าสีดำบนโต๊ะอีกครั้ง

“คุณสนใจอะไรเป็นพิเศษไหม”  ยังไม่ทันจะได้มองเท่าไหร่ โทนเสียงคุ้นๆก็ดังขึ้นอีกข้างของตัว เป็นไอ้นายกคนนั้น อา...หมอนี่ชื่ออะไรนะ? รุซโซ่อะไรสักอย่าง

“ของคุณภาพดีอย่างนี้ คุณไปเอามาจากตลาดไหนกันนะ” โทมัสเอ่ยออกมา พลางใช้มือเรียวลูบไปยังกระบอกปืนด้านหน้าเบาๆ น้ำเสียงที่เปล่งออกมาจากคอค่อนข้างแปร่ง เนื่องจากเครื่องแปลภาษาของริชาร์ด ตอนแรกก็นึกตกใจด้วยซ้ำ แต่ตอนนี้เริ่มจะปรับตัวได้แล้วกับเสียงที่ไม่ใช่เสียงของตัวเอง

“เรื่องนายหน้า อยากให้คุณไว้วางใจผม ตัวที่คุณจับอยู่นั่นน่ะ แสดงดีไม่หยอก บรรจุกระสุนเรียบร้อย พร้อมขาย” โทมัสได้ยินแบบนั้นก็ละมือออกมากอดอกมองอีกฝ่าย

“ปืนรัสเซียเหรอ?”

“เปล่าหรอก ปืนพวกนี้มีหลายประเทศแอบทำ ผมเป็นนายหน้ากว้านซื้อมาขายในราคาที่ถูกที่สุด ผมขายให้หลายประเทศนะ อเมริกา ญี่ปุ่น อิรัก จอร์แดน รวมถึงจีน” หลังอีกฝ่ายพูดจบก็เลยหยิบปืนขึ้นมาสองกระบอก

“ผมคิดว่าคุณคงจะชอบสองตัวนี้  รับรองว่าแรงดีไม่มีตก” โทมัสยืนยิ้มก่อนจะพูดออกมาอีก

“คุณนี่ท่าจะใหญ่โตน่าดูนะ ถึงทำอะไรแบบนี้ได้”

“ฮ่าฮ่า ความจริงผมก็ไม่ได้อะไรขนาดนั้นหรอก  ผมแค่มีวิธีประจำตัวที่ชอบใช้”

หลังอีกฝ่ายพูดจบ โทมัสเลิกคิ้วมองอีกฝ่ายหวังจะให้พูดต่อ ไอ้นายกนั่นหัวเราะเบาๆแล้วพูดออกมา

“ผมไม่ชอบให้ใครมาขวางเท่าไหร่ เลยต้องกำจัดทิ้งไปบ้างน่ะนะ มันเป็นปกติของคนอย่างพวกเรานี่นา”  หลังพูดจบหมอนั่นก็วางปืนลง

เพราะแบบนี้เลยล่อให้เขาไปหารังไอ้เรย์โนล์ดสินะ....ไอ้บรรลัยเอ้ย!

“อเมริกานี่ตลาดใหญ่พอสมควรนะ กำไรเยอะใช้ได้ล่ะสิ”

“ดูท่า   คุณจะสนใจเรื่องของผมมากกว่าเรื่องของสินค้าอีกนะ” อีกฝ่ายเหมือนจะจับไต๋เขาได้เลยพูดดัก โทมัสนิ่งไปนิดแต่ก็กลับมาหัวเราะเสียงดัง

“จะค้าจะขาย มันก็ต้องมีการพูดคุยถูกไหม?”

“อา...ถ้าอย่างนั้นผมไม่รบกวนคุณดีกว่า เชิญดูสินค้าให้พอใจนะครับ คุณ..?”

“หยวน โม่ว” โทมัสตอบกลับ  อีกฝ่ายแค่ยิ้มรับแล้วหมุนตัวเดินจากไป

[ของรัสเซียฉันแฮกได้แค่ช่องเดียวว่ะ เอาไหม] เสียงริชาร์ดดังขึ้นมาข้างๆหู

“เอา ทำเลย เดี๋ยวนี้”  โทมัสสั่ง หลังจากนั้นทั้งคู่ก็ไม่ได้พูดอะไร โทมัสทำทีเดินเลือกชมสินค้า เวลาผ่านไปเกือบสิบนาทีได้ จู่ๆเสียงจากจอโทรทัศน์ขนาดยักษ์กลางห้องก็ดังขึ้น ข้างในเป็นภาพที่คุ้นตา ตั้งแต่เริ่มที่เขาเข้ามาในห้องนี้ หลายคนส่งเสียงฮือฮา ดูท่าทางไอ้ริชาร์ดมันจะทำสำเร็จแล้ว

“บ้าเอ้ย!หน้าฉัน!  ชายหัวโล้นสักเต็มตัวตะโกนก่อนจะรีบวิ่งไปแย่งรีโมทมาจากคนที่ถือแล้วกดเปลี่ยนช่องทันที แต่ไม่ว่าเขาจะเปิดไปช่องไหน ทุกช่องก็จะขึ้นภาพพวกนี้ ทำเอาคนในห้องฮือฮากันเสียงหลง โทมัสเหลือบตามองไปยังเป้าหมายสองคนด้านหลัง สองคนนั้นมีสีหน้าวิตกกังวลอย่างเห็นได้ชัด

ดิ้นเป็นหนูติดจั่นเลยนะ ไอ้พวกสกปรก

“ฝีมือคุณ ไม่เลวนี่” คริสเตียนเอ่ยชมอีกฝ่าย หลังจากเวลาที่เริ่มทำงานกันมา ที่จริงเขาก็พอจะรู้แหละว่าคนตัวเตี้ยนี่ฉลาดเป็นกรดขนาดไหน เรื่องการวางแผนเหมือนทุกคนจะยกให้หมอนี่ สมแล้วที่งานจะออกมาแบบนี้

“แน่นอน นี่มันออกมาจากสมองฉัน” โทมัสยิ้มร่า พลางมองไปยังจอโทรทัศน์ที่ตอนนี้ฉายภาพของเรย์โนล์ดกับไอ้นายกนั่นยืนคุยกันออกรสออกชาติ เอากอดอกเอาสะโพกพิงขอบโต๊ะ พลางเอ่ยปากถึงคนที่ถือรีโมทตาค้างข้างๆตัว

“เฮ้ พอจะมีช่องของรัสเซียไหม”  อีกฝ่ายหันหน้ามามอลงเขา ก่อนที่จะรีบเลื่อนให้ ไม่นานนัก ช่องสัญญาณดาวเทียมของทางรัสเซียก็ปรากฏขึ้นต่อสายตาของเขา โทมัสหันไปมองนายกตัวดีที่ยืนอ้าปากค้างหน้าตาซีดเผือกอยู่ไม่ไกล

“คุณสนใจอะไรเป็นพิเศษไหม” 

“ของคุณภาพดีอย่างนี้ คุณไปเอามาจากตลาดไหนกันนะ”

“เรื่องนายหน้า อยากให้คุณไว้วางใจผม ตัวที่คุณจับอยู่นั่นน่ะ แสดงดีไม่หยอก บรรจุกระสุนเรียบร้อย พร้อมขาย”

“ปืนรัสเซียเหรอ?”

“เปล่าหรอก ปืนพวกนี้มีหลายประเทศแอบทำ ผมเป็นนายหน้ากว้านซื้อมาขายในราคาที่ถูกที่สุด ผมขายให้หลายประเทศนะ อเมริกา ญี่ปุ่น อิรัก จอร์แดน รวมถึงจีน”

บทสนทนาคุ้นเคยดังขึ้น ไอ้นายกนั่นยิ่งตาโต แต่จู่ๆก็เหมือนจะนึกขึ้นได้เลยรีบหันซ้ายหันขวาแล้วก็มาเจอโทมัสที่ยืนมองอยู่ ทันใดนั้นเขาก็เริ่มรู้สึกได้ทันทีว่าลางร้ายกำลังจะมาเยือน

“ไอ้เวรนั่น!!มันเป็นคนทำเรื่องพวกนี้!!ฆ่ามัน!!

ฉิบหายล่ะไอ้เปรตเอ้ย!

หลังจากที่ไอ้นายกนั่นชี้นิ้วมาที่เขาแล้วตะโกนขึ้น ทุกสายตาก็จ้องมาที่เขาด้วยแววตาโกรธแค้น จากนั้น พอเขาคิดจะถอยหลังออกจากห้องนี้ ลูกสมุนไอ้นายกนั่นก็ยกปืนขึ้นมาจ่อที่เขาทันที

ปัง! ปัง!

โทมัสรีบก้มตัวหลบ คริสเตียนจึงใช้โต๊ะนั้นเป็นที่กำบัง เขาหยิบปืนที่วางอยู่บนโต๊ะมาคนละกระบอก ก่อนจะยิงสวนกลับคืนบ้าง ตอนนี้ลูกค้าหลายคนเริ่มวิ่งหนีชุลมุนแย่งกันออกไปข้างนอก ส่วนข้างในก็ยิงกันแทบเป็นแทบตาย ทั้งโทมัสและคริสเตียนถูกยิงต้อนด้วยลูกสมุนนับสิบ

“คริสเตียน โต๊ะจะพรุนแล้ว!

x!” คนตัวสูงกว่าสบถ ก่อนจะเล็กไปที่หัวของหนึ่งในสมุนอย่างแม่นยำจนอีกฝ่ายล้มพับไปกับตา จากนั้นเขาทั้งคู่ก็ใช้ความไววิ่งไปหลบตรงมุมห้อง แต่ดูเหมือนโทมัสจะยังไวไม่พอ เลยทำให้เขาโดนยิงเข้าที่แขน แต่รู้สึกว่าน่าจะโดนถากๆ ถึงกระนั้นก็รู้สึกเจ็บพอสมควร

“อึ่ก!

“คุณ!” คริสเตียนมีสีหน้าตื่นตระหนก ก่อนจะดึงเขามาหลบด้านหลังตัวเอง ไอ้หนวดตรงหน้ากลายร่างเป็นไอ้โจรป่าบ้าระห่ำ หมอนี่ยิงสวนโต้กลับไปจนร่วงได้หลายคน เลือดไหลออกมาจากบาดแผลจนแขนเสื้อชุ่มไปหมด

“ไอ้เวรเอ้ย!ให้พวกฉันหนีออกไปก่อนสิวะ!!  เหมือนเขาได้ยินเสียงของไอ้เรย์โนล์ดดงขึ้น โทมัสมองไปที่เป้าหมายสองคนนั้น ดูเหมือนว่ามันกำลังจะให้ลูกน้องพาหนี  แต่ยังไม่ทันที่จะได้หนี จู่ๆเพดานห้องก็ร่วงลงมาจังๆ หล่นทับลูกน้องหลายคน  โทมัสมองภาพตรงหน้า ชายชุดดำพร้อมอาวุธครบมือไต่ลงมาตามเชือกจนมาถึงพื้นห้อง ก่อนที่จะยิงกระหน่ำใส่ไอ้พวกลูกสมุนทันที

นี่น่ะเหรอตำรวจที่ไอ้ริชาร์ดพูดถึง  มาถูกจังหวะใช่ย่อย

“พวกแก!!  ดูเหมือนไอ้เรย์โนล์ดจะโมโหมากๆแล้ว มันหยิบเอาปืนที่อยู่ใกล้ตัวขึ้นมายิงต่อต้าน จนมีตำรวจบางคนร่วงไปต่อหน้าต่อตาโทมัส เห็นพี่น้องอาชีพเดียวกันต้องมาเสี่ยงชีวิตเพื่อเขาแบบนี้ก็ทำเอาผู้กองหนุ่มเลือดร้อนขึ้นมา เขากระชับปืนในมือแน่น ไม่สนว่าจะเจ็บแผลขนาดไหน ก่อนจะเดินนำออกมาจากมุมนั่น แล้วเล็กปืนไปที่ไอ้เรย์โนล์ดก่อนจะยิงปืนรัวๆใส่ร่างนั่นจนเต็มไปด้วยเลือด ไอ้นั่นมองหน้าเขาเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่จะล้มลงไป

ปัง! ปัง!

ปัง!

เสียงปืนยังคงดังเป็นระยะๆ  ลูกน้องพวกนั้นเริ่มร่วงไปทีละคนสองคน เขาพยายามที่จะยิงกลับ แต่จู่ๆสายตาก็เหลือบไปเห็นไอ้นายกนั่นกำลังจะหนีออกไปจากห้องผ่านทางหนีไฟ โทมัสจึงรีบวิ่งตามไปทันที อีกฝ่ายวิ่งหนีออกไปอย่างรวดเร็ว ทางฝ่ายโทมัสเองก็ตามไปติดๆ เขาพยายามยกปืนขึ้นยิงใส่ แต่ลูกน้องของอีกฝ่ายก็โต้กลับมาเสียทุกครั้ง ทางที่วิ่งมานั้นคล้ายจะเป็นทางหนีไฟ โทมัสวิ่งตามมาก็เหมือนจะเห็นท่อน้ำด้านบน จึงจัดการเล็งปืนให้ยิงแตกกระจาย ก่อนที่มวลน้ำขนาดย่อมจะไหลออกมาดักทางกลุ่มคนด้านหน้าเอาไว้

ปัง!ปัง!

ฝั่งนั้นยิงกลับมา โทมัสจึงใช้โอกาสนี้ หลบตัวเข้ากับผนังด้านข้าง แล้วเล็งไปที่ลูกน้องอีกคน และแน่นอนว่าเขาสามารถสอยไอ้เวรนั่นจนร่วงได้

“ไปเร็วสิวะ!!จะรอให้มันฆ่าก่อนรึไง!” เสียงทุ้มของไอ้นายกดังขึ้น

“ให้ตำรวจไปดักที่ทางออกของทางหนีไฟ!ด่วน!” โทมัสสั่งการไปยังริชาร์ดก่อนจะรีบวิ่งตามอีกสองคนที่เหลือ สองคนนั้นวิ่งไปจนเจอประตูทางออก โทมัสเห็นมือที่กำลังจะจับลูกบิดก็เลยชิงแปะกระสุนลงบนมือข้างนั้นเอาไว้ก่อน

ปัง!

“โอ้ย!!แม่งเอ้ย!

เสียงร้องโหยหวนของลูกน้องดังขึ้น โทมัสจึงรีบวิ่งเข้าไปก่อนจะใช้ปืนจ่อคนเป็นนายเอาไว้ ไอ้นั่นตกใจแล้วมองเขาตาโต

“กะ...แกต้องการอะไร ไอ้ตำรวจมันจ้างแกเท่าไหร่ ฉันจะให้มากกว่านั้น!แกอยากได้อะไร บอกมา ฉันจะให้ทุกอย่าง ฉันมีทุกอย่าง” อีกฝ่ายละล่ำละลักบอกเขาเสียงสั่น แหงล่ะ ปืนจ่อหัวขนาดนี้ ขืนพูดอะไรไม่ถูกใจได้ตายเข้าพอดี โทมัสกระตุกยิ้ม

“ไม่อยากเชื่อว่าจะจำกันไม่ได้ ทั้งๆที่หลอกกันไว้ขนาดนั้นแท้ๆ”  โทมัสกล่าวสั้นๆ

“แกเป็นใคร!  อีกฝ่ายตะโกนถาม

“เดี๋ยวก็รู้ ไอ้นายกอยู่กับผมที่ทางหนีไฟ”  เขาส่งสัญญาณผ่านทางริชาร์ดให้กระจายไปยังตำรวจที่เหลือ

“สุดท้ายก็ไม่รอด” โทมัสกล่าวยิ้มๆ ไอ้นายกยืนมองเขาหน้านิ่ว แต่จู่ๆมันก็คลายสีหน้าลงแล้วยกยิ้มบ้าง ทำเอาโทมัสชะงักไป

“ใครกันแน่ที่จะไม่รอด หึ!

ด้วยสัญชาตญาณหรือลางสังหรณ์อะไรสักอย่างที่ทำเอาโทมัสเริ่มจะตะงิด เลยหันไปข้างหลัง แต่ยังไม่ทันที่จะได้สังเกตอะไรจู่ๆก็มีเสียงปืนดังสวนขึ้นมาเสียก่อน

ปัง!

“อั่ก! F*ck!   ผุ้กองหนุ่มร้องเสียงหลงก่อนจะลงไปทรุดกับพื้นทันที เขาก้มลงมองดูตัวเองก็ถึงกับตกใจ เลือดจำนวนหนึ่งไหลออกมาจากบริเวณลำตัว เขากดบาดแผลบริเวณเหนือชายโครงเอาไว้ ตอนนี้เขานอนนิ่งอยู่ตรงแทบเท้าไอ้นายกนั่น

บัดซบเอ้ย!ไอ้เวรนั่นมันยังไม่ตายเหรอไง

เป็นลูกน้องไอ้นายกคนนั้นที่เขาสาบานว่าเขายิงมันจนร่วงแล้วจริงๆ  ไอ้เวรนั่นเดินเข้ามาหาเขาก่อนที่จะยกปืนชี้มาที่เขา ร่างของหมอนั่นยังคงมีเลือดอยู่ แต่สงสัยว่าคงโดนส่วนที่ไม่สำคัญพอเลยทำให้ยังมีแรงลุกมายิงเขาได้

“อ้อ...ฉันรอดแล้วว่ะ ไปรอฉันที่นรกแล้วกัน จัดการมัน!” ไอ้นายกยื่นยิ้มร่า ก่อนจะสั่งลูกน้องให้ยิงเขาแล้วรีบหนีออกไปจากที่นี่ ไอ้ลูกน้องคนที่ถือปืนมองหน้าเขาอย่างเหี้ยมโหด

ไอ้เวร นี่ต้องมาตายแบบนี้จริงดิวะบาร์เชลตัน!

ปัง!ปัง!ปัง!

โทมัสหลับตาปี๋เมื่อได้ยินเสียงปืนดังขึ้น แต่พอรู้สึกว่าตัวเองไม่ได้เจ็บตัวก็ต้องลืมตาดู กลายเป็นว่าไอ้หน้าเหี้ยมคนเมื่อกี้นี้หายไป เหลือแค่ร่างไร้วิญญาณนอนตาเหลือกมองมาที่เขา โทมัสเบนสายตาออกจากใบหน้านั้นก่อนจะพบกับไอ้หนวดร่างใหญ่รีบวิ่งมา

“เคลวิน! 

ให้ตาย...หมอนี่ช่วยชีวิตเขาไว้เหรอวะเนี่ย

“คุณโอเคไหม”

“อึ่ก...โอเค ไอ้นั่นมันหนีไปแล้ว”  โทมัสเปล่งเสียงออกมาอย่างยากลำบาก

[เฮ้ เพื่อน ตอนนี้ไอ้นายกนั่นโดนจับตายอยู่ทางด้านนอกของร้านแล้วว่ะ ตำรวจท้องถิ่นนี่ฝีมือไม่เบา]  เสียงริชาร์ดเป็นเหมือนสิ่งที่ทำให้เขาโล่งใจในตอนนี้

แบบนี้ก็หมายความว่า...ภารกิจนี้สำเร็จสินะ

“ภารกิจสำเร็จแล้ว” โทมัสพึมพำออกมา คริสเตียนก้มลงมองอีกฝ่ายก่อนจะพลิกตัวสำรวจบาดแผล เขาค่อนข้างจะตกใจกับบาดแผลช่วงเหนือชายโครงของอีกฝ่าย คริสเตียนจึงตัดสินใจโยนปืนทิ้ง แล้วค่อยๆประคองอีกคนให้ลุกขึ้น

“ไหวไหม รถพยาบาลอยู่ข้างนอก” เขากล่าวกับอีกฝ่ายสั้นๆ พอเห็นคนตัวเตี้ยพยักหน้าก็หายใจออกมาเบาๆแล้วค่อยๆพยุงคนเจ็บออกมาข้างนอก โทมัสกุมแผลเอาไว้ เจอยิงกี่ทีๆก็ไม่เคยชินหรอก เจ็บตลอด พอออกมาข้างนอกเขาก็พบว่าตำรวจมาอยู่ที่นี่กันเต็มไปหมด นักพนันหลายคนถูกจับ ส่วนศพของสองคนนายบ่าวก็นอนจมกองเลือดอยู่ไม่ไกล โทมัสเบนสายตาหนีจากภาพนั้น ก่อนที่ตัวของเขาจะถูกหามใส่รถเข็นแล้วเข็นเข้าไปยังรถพยาบาลทันที

รู้สึกว่า...ใบหน้าเปื้อนเลือดของไอ้อดีตทหารนั่นจะเป็นสิ่งสุดท้ายที่เขารับรู้ก่อนที่จะสลบไป

****

 

 

“อือ....”  เสียงครางยานของคนบนเตียงดังขึ้น เรียกให้ริชาร์ดต้องรีบลุกไปดู ตอนนี้โทมัสกำลังนอนพักอยู่บนเตียงในโรงพยาบาลใกล้ๆที่เกิดเหตุ ยอมรับว่าตอนแรกเขาค่อนข้างตกใจเหมือนกันที่จู่ๆก็ต้องมารู้ว่าเพื่อนตัวเองโดนยิง แต่พอมารู้เอาจริงๆหมอนี่ก็ถูกหามส่งโรงพยาบาลแล้ว ครั้งสุดท้ายที่หมอนี่โดนยิงมันก็นานมากแล้ว เขาไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะพลาดท่าจนโดนขนาดนี้ แต่โชคยังช่วย ดีที่ไม่โดนจุดสำคัญ ถึงกระนั้น เพื่อนเขาก็ต้องนอนแช่อยู่แบบนี้

“เฮ้ เป็นไงบ้าง”  เขาเอ่ยถามกลับไป โทมัสพยายามจะเปิดตามองหน้าเพื่อน แต่มันก็ยากเสียเหลือเกิน โทมัสหลับไปวันหนึ่งเต็มๆ ข่าวของเรื่องนี้กระจายออกเป็นวงกว้างทั้งรัฐบาลอเมริกาและรัสเซียต่างก็ตื่นตัวกับข่าวนี้ ผู้เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้เริ่มถูกเรียกตัวเสียจนวุ่นวายกันไปหมด

นั่นแหละน้า ไอ้พวกชอบหลอกชาวบ้านให้เดือดร้อนก็ต้องโดนแบบนี้ อยากใช้ใครไม่ใช้ มาใช้โทมัสกับเขา ดูก็รู้ว่าจุดจบจะเป็นยังไง

“น้ำ”  เสียงแหบพร่าเอ่ยขึ้นมา ริชาร์ดเลยรีบกุลิกุจอหยิบเอาแก้วพร้อมหลอดยื่นใส่ปากเพื่อนรักทันที โทมัสดูดเข้าไปช้าๆ จนพร่องไปครึ่งแก้วก็ดันมือเขาออก

“งานเป็นไง”  เหลือเชื่อเลยโทมัส นายนี่นะ ตื่นมาก็ถามหางานเลยรึไง

“เรียบร้อยเหมือนเดิมแหละ แล้วนี่ไปทำยังไงให้โดนยิงได้”

“ไอ้นั่นมันไม่ตาย” โทมัสตอบบสั้น ริชาร์ดไม่ได้ถามอะไรต่อ ก่อนจะสังเกตได้ว่าเพื่อนตัวเองกำลังมองหาอะไรสักอย่าง จึงเอ่ยถามขึ้น

“หาอะไรน่ะ ให้ช่วยไหม”

“ไม่มีนี่ ไม่ได้หา”  เพื่อนรักเขาตอบเสียงเรียบ ริชาร์ดยืนนิ่งมอง ก่อนที่จู่ๆจะยกยิ้มขึ้นมา

อา....มองหาพี่เบิ้มอยู่สินะ แหมๆ

“พี่เบิ้มเขาลงไปซื้อของกิน เดี๋ยวขึ้นมา”

“ฉันไม่ได้ถามถึงไอ้เวรนั่น!” โทมัสตวาดเสียจนเริ่มเจ็บชายโครง ริชาร์ดเห็นแบบนั้นก็หัวเราะร่า จนโทมัสอดใจไม่ไหวปาหมอนใส่เขามาจังๆ

นี่ขนาดป่วยยังแรงเยอะขนาดนี้เลย?

“ใจเย็นดิเอ้อ!

“ฟื้นแล้วเหรอ” ยังไม่ทันที่โทมัสจะขว้างหมอนอีกใบไปยังเพื่อนรัก  จู่ๆก็ปรากฏร่างของเพื่อนร่วมทีมอีกสองคนเดินเข้ามาข้างในห้องนี้ คริสเตียนกับไอ้เด็กผมทองที่ชื่อปีเตอร์เดินหอบของกินเข้ามาในห้อง

“ไม่ฟื้นมั้ง ขนาดนี้” โทมัสตอบกลับไอ้เด็กไมอามีสั้นๆ

“แสดงว่าหายดีแล้วน่ะ”  ริชาร์ดจึงสมทบสั้นๆ เรียกเสียงหัวเราะจากเด็กหนุ่มได้เป็นอย่างดี

ไอ้เพื่อนเวร.โทมัสคิดในใจ

“คุณฟื้นตัวไวกว่าที่คิด”  คริสเตียนว่าก่อนจะเดินมาข้างๆเตียงเขา  โทมัสเป็นคนมีรูปร่างสมส่วน อีกทั้งยังแข็งแรง เรื่องนี้เลยทำให้เขาฟื้นตัวได้ไว

“เจ็บอะไรตรงไหนไหม”

“โอ้ยพี่เบิ้ม มันจะเป็นอะไร คนถึกอย่างหมอนั่นน่ะโดนระเบิดเข้าไปยังวิ่งได้เลยมั้ง”  ริชาร์ดค่อนแขวะเขา โทมัสจึงส่งสายตาพิฆาตส่งไปให้เพื่อนตัวดีของเขาหุบปาก

“เปิดข่าวหน่อย”  โทมัสพูดออกไป คริสเตียนจึงหยิบเอารีโมทข้างๆตัวมากดให้ ไม่นานภาพบนจอก็ปรากฏข่าวเมื่อวานที่ทำเอาทั้งเมืองสนอกสนใจ ข่าวนี้กลายเป็นเรื่องช็อกของทั้งสองประเทศไปโดยปริยาย เพราะคราวนี้โทมัสดันจัดการพ่อค้ารายใหญ่ทางด้านอาวุธสงครามไปได้  อีกหน่อยอาชญากรรมคงเริ่มลดลงบ้างแล้ว

“อาวุธล่ะ” โทมัสเอ่ยถามเพื่อน

“ทางรัฐบาลยึดไว้เป็นของกลางอยู่ ตอนนี้เรื่องนี้กำลังไต่สวนดำเนินคดี แต่ก็นั่นแหละ คนที่เกี่ยวข้องเต็มๆอย่างไอ้เรย์โนล์ดกับไอ้รัสเซียตายไปแล้ว คงได้แต่ตามหาคนที่เกี่ยวข้องมารับโทษ”  ริชาร์ดเดินมาอยู่ข้างเตียงพลางมองไปที่ข่าวนั่นเช่นกัน  พอนึกๆดูแล้ว ถ้าขาดตำรวจท้องถิ่นพวกเขาก็คงจะไม่สามารถจับได้ แต่พอคิดดูอีกที ถ้าขาดพี่เบิ้มกับเด็กหนุ่มผมทองก็คงแย่เหมือนกัน  รู้ตัวอีกทีเขาก็เผลอหันไปมองไอ้เด็กผมทองข้างตัว หมอนั่นส่งยิ้มกว้างสดใสมาทางเขา

ไอ้เด็กนี่แหละเป็นคนติดต่อตำรวจท้องถิ่นมาให้   ไม่ใช่เขาที่เป็นคนติดต่อ

“อา...ฟื้นแล้วสินะ สวัสดีครับ”  ทันใดนั้น เสียงเปิดประตูก็ดังขึ้น พร้อมกับการปรากฏตัวของคนอีกสองสามคน ซึ่งพวกเขาไม่เคยเห็นหน้า พอคนที่มาใหม่ได้รับสายตาแบบนั้นก็เลยเริ่มแนะนำตัวให้ทุกคนได้รู้จัก

“สวัสดี ผมชื่อนิค มาจากสำนักงานกลาง FBI ทางสารวัตรให้ผมมาคุยกับพวกคุณทุกคน โดยเฉพาะคุณ”  อีกฝ่ายสบตามายังโทมัส ก่อนจะพูดต่อ

“อันนี้เป็นเอกสารพ้นจากสถานะนักโทษอย่างเป็นทางการของคุณครับคริสเตียน นานทีเดียวกว่าจะจัดการให้ได้”  สาวผมสั้นข้างตัวนิคเดินมาหาคริสเตียนก่อนที่จะยื่นให้อีกฝ่ายแล้วเดินกลับไป

“ตอนนี้ผมก็พ้นสถานะนักโทษ? ไม่ต้องขึ้นศาลทหาร?” อีกฝ่ายกล่าวถามเพื่อความแน่ใจ

“คุณกลายเป็นประชาชนแล้วครับ คริสเตียน”  อีกฝ่ายตอบกลับยิ้มๆ  คริสเตียนดูเอกสารในมือ ในใจของเขาดีใจไม่ใช่น้อย ที่เขาไม่ต้องมาทนอยู่ในคุกที่ถูกมัดคอไว้ด้วยข้อหาฆ่าคนบริสุทธิ์ ซึ่งเป็นข้อหาที่เขาไม่ได้ทำ นานทีเดียวทีอาชีพทหารอันน่าภาคภูมิใจของเขาจบลง

และตอนนี้เขารู้สึกเหมือนได้ชีวิตกลับมา

“คุณมาแค่นี้เหรอ?”  โทมัสเบนสายตากลับมามองนิค นิคยิ้มออกมาก่อนจะตอบกลับ

“ครับ ที่จริงผมมีข่าวจะมาบอกผู้กองอีกอย่าง”

“ผู้กอง?”  คริสเตียนกับปีเตอร์ขมวดคิ้วก่อนจะพูดขึ้นมาพร้อมกัน

“เอ่อ...”  โทมัสกับริชาร์ดหันไปมองหน้ากันโดยอัตโนมัติ ฉิบหาย เขาลืมเรื่องนี้ไปเลย จะให้พวกนี้รู้เรื่องนี้ไม่ได้

“เอ้า พวกคุณไม่รู้? เขาเป็นผู้กอง จาก FBI นั่นก็จาก FBI นี่พวกเขาไม่ได้บอกคุณเหรอ?”

คงไม่ทัน....

ตอนนี้เป็นตอนที่โทมัสเริ่มจะเกลียดเวรนิคนี่แล้ว  ริชาร์ดเองที่โดนหางเลขไปด้วยก็ได้แต่ยิ้มแหยๆตอบกลับไป ทั้งสองคนหันมามองพวกเขานิ่งๆ

“นั่นแหละครับ ผู้กองบาร์เชลตัน สารวัตรให้ผมมาบอกว่าถ้าหายดีแล้วให้ติดต่อกลับไปครับ ท่านมีเรื่องจะคุยด้วย ธุระของผมมีแค่นี้ ผมต้องขอตัวกลับก่อน ขอให้หายไวๆนะครับคุณผู้กอง”   อีกฝ่ายทิ้งระเบิดลูกใหญ่เอาไว้แล้วเดินออกไปจากห้องทันที ทิ้งให้โทมัสนั่งมองตากับริชาร์ดเพื่อขอความคิดเห็นจากอีกฝ่าย

“มีอะไรจะพูดกับพวกผมไหม ผู้กองบาร์เชลตัน”

ทำไมเขารู้สึกว่าน้ำเสียงของไอ้หนวดนี่มันเยือกเย็นกว่าทุกครั้งวะ!

100%

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 99 ครั้ง

82 ความคิดเห็น

  1. #72 zzzPLAzzz (@zzzwanmaizzz) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 13:08
    อุส่าปิดมาได้ตั้งหลายวันดันมาแตกเพราะอินิคซะได้นี่

    5555555
    #72
    0
  2. #21 com23476 (@com23476) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 21:31

    คิดจะปิดบังสามีเร็วไป100ปี555

    #21
    0
  3. #17 soulzzx1ヅ (@The-reapers) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 16:28
    โดนแล้ว55555
    #17
    0
  4. #16 soulzzx1ヅ (@The-reapers) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 16:28
    โดนแล้ว55555
    #16
    0
  5. #15 fanggg- (@iamseyhaneul) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 17:53
    เอาละสิ จะมีมวยมั้ยเนี่ย 5555555
    #15
    0