YAOI [ THE MISSION ]

ตอนที่ 19 : Mission 19 : come with me now (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 790
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 81 ครั้ง
    28 มิ.ย. 61

THE MISSION


ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ jamie dornan gif

Afraid to lose control
And caught up in this world
I've wasted time, I've wasted breath
I think I've thought myself to death
**นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายวายและมีคำหยาบนะคะ**

เซ็งฉิบหาย….

นั่งก่นคำนี้อยู่ในใจมาเกือบจะชั่วโมงได้  เป็นไปตามที่คาดไว้คริสเตียนโดนไล่ออก อันที่จริงนี่เป็นครั้งแรกที่เขาเพิ่งจะก่อเหตุการณ์แบบนี้ด้วยซ้ำ ปกติแล้วมันก็ยังไม่น่าจะโดนไล่ออกง่ายขนาดนี้หรอก เว้นเสียก็แต่มีไอ้จอมเสี้ยมแบบฟิวรี่คอยยุยงนายอยู่ ใช่ว่าเขาไม่รู้ว่าหมอนั่นเขม่นเขามาตั้งแต่วันแรกที่เข้ามาทำงาน ผ่านมาได้สองสามวันพอเกิดเหตุการณ์วิวาทขึ้นคริสเตียนเป็นคนจัดการคนพวกนั้นแล้วโยนออกไปนอกร้าน โดนเจ้านายชม หมอนั่นก็ยิ่งไม่พอใจเข้าไปใหญ่ เห็นทีพอจะได้โอกาสเขี่ยเขามันก็เอาซะเลยมั้ง

ควันสีหม่นล่องลอยอยู่ในอากาศไม่นานก็จางหายไป แสงไฟจากถนนยังคงจะพอแทรกเข้ามาตรงซอกตึกให้พอเห็นทางนิดหน่อย ออกจากร้านมาก็ยังไม่ได้ไปไหน นั่งอัดนิโคตินข้างกำแพงอยู่ตรงหลังร้านมองพวกติดยาที่เดินไปมาก็นึกสมเพช บ้างก็หิ้วสาวกลับไปกกที่รัง บ้างก็เดินทำมิวสิกวิดีโอเตะถังขยะ หลังร้านก็เป็นมุมที่ค่อนข้างได้เห็นอะไรเยอะดี  คริสเตียนนั่งนิ่งๆสูบบุหรี่มาจนจะชั่วโมงแล้ว ไม่แน่อาจจะเลยไปแล้วก็ได้ เขาแค่ยังไม่อยากกลับห้องตอนนี้แค่นั้น

แต่ยังไงซะ  วันนี้ก็มีเรื่องดีๆแล้วกัน

ไม่อยากจะเชื่อว่าวันนี้ทำงานอยู่ดีๆจะได้เจอกับคนที่นึกถึง แต่ยังไม่ทันอะไรก็โดนต่อยเสียจนหน้าหัน เสียฟอร์มชะมัด ยังไงก็ดุเหมือนเดิม ถึงแม้ว่าจะดูโทรมๆลงไปบ้าง แต่ก็ยังคงหน้าตาที่หล่อเหลาเอาการไว้ล่อสาวๆได้อยู่ ไม่ได้เจอกันเป็นเดือน ดูๆไปแล้วก็ไม่ค่อยมีอะไรเปลี่ยนไปสักเท่าไหร่นัก นึกอยากจะโกรธอยู่นะที่อีกฝ่ายทำให้โดนไล่ออก แต่ก็นั่นแหละ ไม่ช้าก็เร็วเขาก็ต้องโดนไล่ออกอยู่ดี ไอ้ฟิวรี่มันมีแผนการเยอะ

“ให้ตายสิ”  สบถเบาๆเมื่อเริ่มรู้สึกหงุดหงิด ก้มมองเงินจำนวนหนึ่งในถุงก่อนจะทิ้งก้นบุหรี่ลงพื้น ส้นรองเท้าขยี้นิดหน่อยปิดท้าย ก่อนที่ร่างสูงใหญ่ของชายวัยใกล้สามสิบจะลุกขึ้น  สงสัยว่าก่อนเดินกลับต้องแวะซื้อเบียร์ไปตุนไว้ซักหน่อยแล้ว  ส่วนเรื่องงาน เอาไว้พรุ่งนี้ค่อยหางานใหม่เอาแล้วกัน

คริสเตียนหยิบถุงกระดาษก่อนจะกระชับแจ็คเก็ตตัวเก่ง แล้วเดินออกมาจากซอกนั้น แต่ทว่า ยังไม่ทันที่จะได้ออกไปจากซอย สายตาของเขาก็ดันวอกแวกจนไปเจอกันอะไรบางอย่างที่เคลื่อนไหวอยู่ทางหลังร้าน คิ้วเข้มขมวดขึ้นทันที

อะไรของแม่งวะ

กลุ่มคนราวๆสี่ห้าคนมีชายบ้างหญิงบ้างปะปนกันไป ดูเหมือนว่ากลุ่มคนพวกนั้นกำลังหิ้วใครสักคนออกมาจากทางหลังร้าน ตามจริงคริสเตียนก็จะเลิกสนใจไปแล้ว มันก็คงจะเป็นแค่เด็กวัยรุ่นนักเที่ยวหิ้วเพื่อนขี้เมาออกมาทิ้งไว้อย่างเคย

แต่ความคิดนั้นกลับถูกลบหายไปเมื่อเห็นว่าพวกนั้นโยนร่างของใครบางคนเข้าไปที่ข้างกำแพง ซึ่งดูท่าทางอีกฝ่ายจะไม่มีแรงต่อต้านอะไรเลยด้วยซ้ำ แม้แต่ขยับตัวสักนิดก็ไม่มี

ชักจะแปลกๆแล้วนะ

“เทออกมาให้หมด ดูสิว่าวันนี้จะได้อะไรกลับไป กระเป๋าใหญ่เสียด้วย  ค้นกระเป๋ากางเกงมันสิ!  เสียงของผู้หญิงคนหนึ่งพูดขึ้นก่อนจะเทกระเป๋าสีดำขนาดย่อมลง ข้าวของบางส่วนหล่นกระจัดกระจายออกมาเต็มพื้นถนน ซึ่งส่วนมากก็มีแค่เศษกระดาษ สมุด ปากกาทั้งนั้น

“อะไรวะเนี่ย พนักงานออฟฟิศธรรมดา!  คนที่จับกระเป๋าเทเมื่อเห็นของทั้งหมดในกระเป๋าก็พูดพลางเขี่ยของพวกนั้นด้วยเท้าไปมา

“ฉันว่ามันค่อนข้างจะแย่ ที่เธอทำอยู่น่ะ”   เสียงทุ้มเอ่ยทัก หญิงสาวในชุดสุดเซ็กซี่หันหน้ามามอง ก่อนจะเอ่ยปากไล่คริสเตียน

“ไม่ใช่เรื่องของนาย”  เธอว่า ก่อนจะเดินเข้าไปหากลุ่มเพื่อนที่มุงชายคนหนึ่งอยู่ คริสเตียนมองตามหวังจะเข้าไปห้ามในสิ่งที่พวกเธอกำลังทำ แต่พอได้เห็นใบหน้าของคนที่นอนอยู่ตรงข้างทางก็ทำเขาเลือดร้อนขึ้นมาดื้อๆ

เป็นถึงตำรวจชั้นดี ทำไมถึงโดนอะไรโง่ๆแบบนี้ได้วะ

ไม่น่าเชื่อว่าผักตรงหน้าคืออดีตตำรวจฝีมือดีที่ทำงานในองค์ลับๆ  โทมัสตอนนี้อยู่ในสภาพที่ค่อนข้างจะไม่สู้ดีนัก สายตาดูเลื่อนลอยไปหมด เขาบอกเขาสั่งอะไรก็ทำ ไม่หือไม่อือ ชายเสื้อหลุดลุ่ยออกมานอกกางเกงจนผิดปกติของเจ้าตัว กลุ่มคนพวกนั้นยังคงค้นตามตัวโทมัสไม่หยุด จนในที่สุด เหมือนพวกนั้นก็เจอสิ่งที่ต้องการ กระเป๋าเงินสีดำถูกชูขึ้นในทุกคนในกลุ่มนั้นได้เห็น

“ฉันว่าแล้วว่าหมอนี่ต้องมีอะไรดี อ้ะ!

“ทำแบบนี้มันไม่ดีนักนะ ว่าไหม”

“ปล่อยนะไอ้เวรนี่!  คริสเตียนยิ่งกำรอบข้อมืออีกฝ่ายไว้แน่น พลางจะใช้มืออีกข้างดึงกระเป๋าสตางค์กลับคืน หญิงสาวที่โดนเขาใช้แรงจับแขนไว้ก็หน้าบิดหน้างอร้องบอกให้ปล่อย ร้อนถึงเพื่อนในกลุ่มที่ตอนนี้อ้อมเขาไว้อยู่

“สงสัยจะไม่ยอมไปดีๆ เฮ้ย! เล่นแม่ง!  ผู้ชายคนหนึ่งพูดก่อนจะยกเท้าเตรียมจะถีบเขาเต็มที่ แต่คริสเตียนหลบทันเลยปล่อยให้เท้านั่นไปโดนผู้หญิงที่เขาจับอยู่จนกระเด็นออกไปทันที คริสเตียนแย่งกระเป๋าสตางค์กลับมาได้แล้ว แต่พอหันไปก็เห็นว่าไอ้พวกนั้นพยายามที่จะรุมเข้ามาทำร้ายเขา

เด็กพวกนี้นี่มันจริงๆ เก็บเลือดไว้เลี้ยงสมองดีกว่าไหม

พลั่ก!

Sh*t! จัดการมันสิวะ! อยากเป็นฮีโร่นักหรือไงวะ!  ไอ้เกรียนคนหนึ่งพูดหลังจากที่โดนเขาสวนกลับไปหนึ่งหมัด หลังจากนั้นมันก็ไม่พูดต่อ พุ่งตรงเข้าหามาคริสเตียนพร้อมกันสองคน เขาเลยใช้ขาข้างหนึ่งยันไปที่อก มือข้างหนึ่งกระชากคอเสื้อผู้ชายตรงหน้าเข้ามาหาตัว ก่อนจะใช้หลังมือฟาดลงไปที่ท้ายทอยแบบไม่ยั้งแรงจนมันทรุดลงไปต่อหน้าต่อตาเพื่อนๆ ส่วนอีกคน แน่นอนว่าคริสเตียนไม่ปล่อยให้รอด ใช้ความเร็วเข้าไปประชิดตัวมันแล้วจับขึ้นเหวี่ยงลงพื้นทันที

“อั่ก!  เสียงร้องเล็ดลอดออกมาจากปากคนที่นอนอยู่กับพื้น เงยหน้าขึ้นไปสบตากับเหล่าบรรดาผู้หญิงที่นุ่งน้อยห่มน้อยอยู่ไม่ไกล พวกหล่อนมีสีหน้าตกใจอย่างเห็นได้ชัด คริสเตียนเลยทำท่าจะพุ่งเข้าใส่พวกเธอ พวกหล่อนเลยพากันวิ่งหนีกรี๊ดกร๊าดแตกกระเจิงไปคนละทิศละทาง   ละสายตาจากพวกนั้นมามองคนที่รู้จักก็ต้องหายใจออกมาเบาๆ โทมัสนอนตาลอยอยู่กับพื้น  ร่างสูงก้มลงเก็บข้าวของใส่ลงในกระเป๋าคืนให้กับคุณตำรวจอย่างไม่รีบร้อน จับใส่อย่างเป็นระเบียบกันโดนอีกฝ่ายโวยวายใส่ ก้มมองดูรอบๆเพื่อเช็คว่ามีอะไรตกหล่นไหมก่อนจะเขยิบเข้าไปใกล้เจ้าของกระเป๋า

“วันนี้คุณทำแสบมาก รู้ใช่ไหม”  พูดไปก็ดูเหมือนคนตรงหน้าจะไม่รับรู้ สายตาไม่ได้โฟกัสที่หน้าเลยให้ตายสิ

“โทมัส คุณ คุณ”  มือสากสะกิดใบหน้าอีกฝ่ายเบาๆเพื่อเรียกสติ แต่ดูเหมือนว่าคนตรงหน้าจะแค่ปรายมามองเขาเท่านั้น คุณผู้กองมองหน้าเขาเนิ่นนานอยู่ร่วมนาทีก็เริ่มมีปฏิกิริยา คิ้วขมวดเล็กน้อยเป็นสัญญาณว่าเจ้าตัวอาจจะไม่ดีใจนักที่เจอเขา

“ไหนว่าเก่ง โดนยาแค่นี้ทำอย่างกับเป็นอัมพาต”  ว่าพลางเขี่ยใบหน้าอีกคน ตอหนวดสัมผัสนิ้วเขาเล็กน้อย

“อือ”  โทมัสแค่ร้องอืออาในลำคอเหมือนอย่างจะพูด แต่ดูท่าทางอีกคนจะส่งเสียงได้แค่นั้น

เอาล่ะ ทีนี้ก็ต้องส่งซินเดอเรลล่าให้กับรถฟักทองสินะ

“เพื่อนคุณอยู่ไหน จะไปส่ง”  ถามออกไปเสร็จแล้วก็ลึมนึกว่าอีกคนพูดไม่ได้ คริสเตียนลุกขึ้นยืนมองไปรอบๆ ก่อนจะเจอโทรศัพท์ของโทมัสตกอยู่ไม่ไกล มือหนาหยิบขึ้นมาทันทีก่อนจะกดโทรออกหาริชาร์ด แต่ติดอยู่ที่โทมัสดันใส่รหัสเอาไว้ คริสเตียนจึงเงยหน้าไปสบตากับโทมัสที่ตอนนี้กลับไปลอยอีกแล้ว

“คุณ รหัสอะไร ผมจะเข้าได้ยังไง”   ถามไปก็เหมือนเดิม ไม่มองหน้า ไม่ตอบรับ

คุยกันตอนนี้มันก็คือคุยกับกองขี้ชัดๆ

เหมือนจะเคยเห็นผ่านๆว่าใช้นิ้วมือ คริสเตียนใช้มือจับมือของคนตรงหน้าก่อนจะเลือกหานิ้วแล้ววางทาบลงไปยังแป้นรับบนสมาร์ทโฟน ไม่นานมันก็หน้าจอสว่างให้เห็น วอลเปเปอร์สีดำบ่งบอกถึงนิสัยเจ้าตัว มีแอพลิเคชั่นเพียงเล็กน้อย ดูท่าทางเขาจะมีไว้แค่เท่าที่จำเป็นก็พอ  คริสเตียนเลิกสำรวจโทรศัพท์ของคนตรงหน้าแล้วส่งข้อความไปยังเพื่อสนิทของเจ้าตัว

อยู่กับคริสเตียน เมายาอยู่

พิมพ์ส่งไปแค่นั้นก่อนจะล็อคเครื่องให้เจ้าตัว ดูท่าทางว่าวันนี้เขาคงจะทำอะไรไม่ได้นอกจากตัดสินใจที่จะพาอีกคนกลับห้องไปด้วย จะทิ้งให้เพื่อนออกมารอรับมันก็เสี่ยงเกินไป มานอนตรงนี้คนเดียวไม่ดีแน่ ไอ้ครั้นจะบุกเข้าไปลากริชาร์ดออกมาก็ไม่รู้อยู่ส่วนไหน ออกมาอีกทีคุณเขาคงโดนลากไปแล้ว ท่าทางยิ่งน่าลากอยู่

“ไปกับผมก่อนแล้วกัน ถ้าพรุ่งนี้ด่าหรือโวยวายจะฟาดให้” บ่นพึมพำกับอีกฝ่าย แต่ก็สะพายกระเป๋าข้างหนึ่ง ส่วนแขนอีกข้างก็ค่อยๆพยุงขึ้น คริสเตียนพยายามที่จะพยุงให้เดินไปด้วยกัน ถึงแม้ว่าเขาจะตัวใหญ่กว่าแต่ใช่ว่ามันจะทำได้ง่ายเมื่ออีกฝ่ายไม่มีแม้แต่แรงจะลากขาตามด้วยซ้ำ

“ทีหลังจะเอายาให้กิน ถ้าเกิดมันจะง่ายขนาดนี้” คริสเตียนบ่น ก่อนจะวางอีกฝ่ายลงข้างทาง หมุนตัวนั่งย่อลง แล้วค่อยๆต้อนคนเมายาให้เข้ามาใกล้หลัง คว้ามือสองข้างมาคล้องคอเขาไว้ แล้ค่อยๆยกอีกฝ่ายขึ้น

เป็นไปด้วยความทุลักทะเลเมื่อคริสเตียนต้องแบกผู้ชายด้วยกัน โทมัสหนักพอใช้ได้เลย  ลำบากไปอีกเมื่อคุณตำรวจไม่แม้แต่จะกอดคอเขาไว้เพราะไม่มีแรง เดือดร้อนถึงคริสเตียนที่ต้องจับแขนไว้ข้าง จับขาไว้ข้าง เดินสะพายทั้งกระเป๋าทั้งเจ้าของมาตามทาง ค่อนข้างแปลกในสายตาของคนที่มองผ่านไปมาที่ผู้ชายหน้าตาดีสองคนมาแบกกัน นานอยู่เหมือนกันกว่าที่เขาจะพาร่างของอีกคนมาถึงห้องพัก คริสเตียนเปิดประตูเข้าไปในห้องเจอปีเตอร์ที่นั่งดูทีวีอยู่ก็เลยออกปากเรียกให้มาช่วย

“นายสั่งไม่ให้ฉันพาใครเข้ามาแต่ตัวเองพาเข้ามาเนี่ยนะ เชื่อเลย” ปีเตอร์บ่นพลางเดินเข้ามาใกล้

“หุบปากพีท ช่วยเอากระเป๋านี่ไปหน่อย”  คริสเตียนยื่นกระเป๋าสะพายสีดำให้อีกฝ่ายอย่างทุลักทุเล

ปีเตอร์ขมวดคิ้วมองก่อนจะรับมา สายตาซุกซนเริ่มมองคนที่พี่ชายเขาพาเข้ามาในห้อง เส้นผมสีเข้าลู่ลงปรกหน้าจนมองเห็นไม่ชัดว่าเป็นใคร ไวเท่าความคิด ปีเตอร์ใช้มือปัดผมของอีกฝ่ายออกก่อนจะร้องออกมาทันที

“โอ้โห วันนี้ไม่ได้ใช้มือแล้วเว้ย”

shut  your f*ck up

“ไม่เห็นต้องหงุดหงิดเลย วันนี้ยอมไม่นอนห้องคืนหนึ่งก็ได้ จะไปค้างห้องบรูค”  ปีเตอร์กล่าวยิ้มๆ  บรูคคือเพื่อนข้างห้องที่พวกเขาเพิ่งจะรู้จักกันได้ไม่กี่อาทิตย์ที่ผ่านมา ไม่รู้ไปทำอีท่าไหนถึงสนิทกับไอ้ปีเตอร์นี่ได้

“เลิกไปอาศัยห้องคนอื่นอยู่สักที”   คริสเตียนพาร่างของอีกฝ่ายมาจนถึงห้องนอนก่อนจะโยนลงเตียง เขายืดไหล่ตัวเองเล็กน้อยหลังจากแบกผู้ชายตรงหน้ามาเป็นเวลานาน

“ทำไงได้ คืนนี้นายจะเผด็จศึกนี่  ว่าแต่มีอุปกรณ์ป้องกันไหมล่ะ ฉันให้นะ จะเอา soft touch super slim หรือ strawberry” ปีเตอร์ว่า  คริสเตียนหันหน้ามามองเขาตาขวางไม่ได้พูดอะไร ก่อนจะถอดเสื้อตัวเองออก โยนแจ็กเก็ตไปปลายเตียง แล้วถอดเสื้อยืดสีขาวของตัวเองโยนไปตามอย่างรวดเร็ว

“เขาโดนยา ไปเอาอ่างน้ำกับผ้าชุบมาเช็ดตัวหน่อย ฉันจะไปอาบน้ำ” คริสเตียนสั่งเสร็จก็เดินออกมาจากห้องนั้นทันที เดินเข้าไปในห้องน้ำ พอได้กระแสน้ำเย็นๆช่วยไล่ความร้อนกับความเหนอะหนะจากเหงื่อไคลก็ทำเขารู้สึกสบายตัวขึ้นมาหน่อย วันนี้อาบน้ำเร็วกว่าปกติเพราะเป็นห่วงว่าปีเตอร์จะทำอะไรแผลงๆกับคุณตำรวจ ยิ่งตอนนี้นอนนิ่งเป็นผักปลายิ่งน่ากลัว

ใช้เวลาไม่ถึงสิบนาที คริสเตียนก็ออกมาจากห้องน้ำ เดินดุ่มๆมายังตู้เสื้อผ้าก่อนจะสวมใส่มันอย่างลวกๆ แล้วรีบตรงไปยังห้องนอนทันที แต่พอไปถึงเขาก็ต้องชะงักเมื่อเห็นว่าน้องชายตัวดีทำอะไร

“อ้าว อาบเสร็จไวจัง”

“ฉันให้นายเช็ดตัวเฉยๆ ไม่ได้ให้ถอดเสื้อผ้า”  คิ้วเข้มขมวดมุ่น ปีเตอร์หัวเราะคิกคัก พลางหันกลับไปมองผลงานของตัวเอง หลังจากที่คริสเตียนสั่งให้เขาทำ เขาก็รู้เลยว่าโอกาสแกล้งอีกฝ่ายมาถึงแล้ว อยากจะเห็นจริงๆเวลาพ่อทหารเขาตบะแตกเนี่ย ดูสิ อุตส่าห์ลอกผ้าลอกผ่อนนอนกางขาขนาดนี้ถ้าพี่ชายเขาใจแข็งก็คงจะพลาด

“เถียงสิว่านายไม่ชอบ”

“ไร้สาระ ออกไปได้แล้ว”

“แหม ได้ทีก็ไล่กันเลยนะ” ปีเตอร์ว่า

“เลิกแอบกินเบียร์ฉันสักทีพีท นายกินของฉันจนจะหมดตู้อยู่แล้ว”  คริสเตียนบ่นคนอายุน้อยกว่า

“นิดนึงเอง กับน้องกับนุ่งจะห่วงอะไรนัก”  ปีเตอร์ว่าสั้นๆก่อนจะเดินอกมาจากห้อง แต่ก็ยังไม่วายโผล่หัวกลับเข้าไปแกล้งพี่ชายตัวเอง

“แล้วสรุปจะเอาแบบไหน คอนดอมน่ะ”

go to hell,Pete 

เสียงหัวเราะดังขึ้นเมื่อเขาด่าออกไป เลิกสนใจน้องชายตัวดีแล้วหันมามองผู้ชายตรงหน้า  ผิวของโทมัสโผล่พ้นผ้าห่มมาเล็กน้อย มือหนาดึงข้อเท้าลง จากขาที่ตั้งชันอ้าออกทั้งสองข้างเลยกลายเป็นเหยียดตรงแทน  ถอนหายใจออกมาเล็กน้อยก่อนจะดึงผ้าห่มมาคลุมปิดท่อนขาของอีกฝ่าย โทมัสเป็นผู้ชายที่เหมือนผู้ชายทั่วไป นึกๆแล้วก็ยังงงว่าไปพิศวาสได้ยังไงผู้ชายด้วยกันแท้ๆ

เดาว่าเขาไม่ใช่เกย์หรอก มันก็แค่ช่วงเวลากลัดมันของผู้ชายที่เปลี่ยวๆแค่นั้น

ไม่ได้ชอบสักหน่อย แกไม่ใช่เกย์นะคริสเตียน เป็นผู้ชาย

สาบานได้ว่าประโยคเมื่อครู่เขาท่องกับตัวเองมาเป็นร้อยๆครั้งที่นึกถึงคนตรงหน้า คริสเตียนดึงผ้าห่มให้คลุมไหล่มนนั่นก่อนจะเผลอลอบมองร่างกายของอีกฝ่ายเล็กน้อย แค่แทะโลม ไม่ได้หวังจะทำอะไรมากกว่านั้น

รอยแผลบนเนินอกเดาว่าน่าจะมาจากรอยกระสุนเป็นจุดเด่นอยู่ตรงแอ่งชีพจร ปลายนิ้วสะกิดเบาๆที่แผลนั้น ผู้ชายที่ทำงานแบบนี้ย่อมมีแผลแบบนี้กันทั้งนั้น เขาเองก็มี ไล่นิ้วตามร่างกายอีกฝ่ายลงมาเรื่อยๆก็เจอรอยแผลเป็นอีกประปราย  มันคงดูแปลกๆที่จะพูดอะไรแบบนี้ออกมา

น่าค้นหา มีเสน่ห์

ถ้าถามหาคำจำกัดความของผู้ชายตรงหน้า ก็คงเป็นคำพวกนี้

ละสายตาจากเนินอกไปมองยังลูกกระเดือก จุดอ่อนของเจ้าตัว สลับกับใบหน้าที่ยังคงหลับตาพริ้ม ดูท่าทางอีกฝ่ายจะสลบไปแล้วด้วยฤทธิ์ยา ปกติพวกที่ทำอะไรแบบนี้มักจะไม่ใช้ยาแรงถึงขั้นตาย อย่างมากก็แค่เป็นแบบโทมัส สลบไปเฉยๆ

“อึ่ก!  ชะงักมือทันทีเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายมีปฏิกิริยา โทมัสกระตุกเล็กน้อยเมื่อเขาจงใจใช้ปลานิ้วลูบลูกกระเดือกพลางเขี่ยไปมา    จุดตรงนี้น่าสนใจตลอดสิน่า

ความจริงแล้วคนตรงหน้าไม่ใช่คนที่ดูเข้าหาได้ง่ายเสียเท่าไหร่นัก เกราะป้องกันของอีกฝ่ายค่อนข้างสูง ใบหน้าที่ดูเหมือนจะครุ่นคิดอะไรสักอย่างตลอดเวลา อีกทั้งเวลาเข้าใกล้ยังชอบแผ่รังสีคุกคามอยู่เนืองๆ คำพูดคำจาก็ค่อนข้างกระแทกแดกดัน

ไม่รู้สิ รู้แค่ว่าสิ่งที่ได้เห็นอยู่ตอนนี้มันค่อนข้างประหลาดใจอยู่ไม่น้อย

"ความจริงแล้วคุณหล่อแค่หน้าสินะ ที่เหลือ....ไม่เข้ากับหน้าคุณเลยคุณตำรวจ"  พูดแค่นั้น ก่อนจะลอบเลียริมฝีปากที่แห้งผากของตัวเอง คริสเตียนลุกขึ้นยืนมองร่างที่ตอนนี้ยึดที่นอนประจำของเขาไปก็ส่ายหัวไปมาไล่ความคิดบ้าๆ ตอนนี้นึกอยากจะด่าปีเตอร์ที่เป็นตัวแสบทำอะไรแบบนี้ แล้วก็อยากจะด่าที่ถามอะไรโง่ๆพวกนั้น

มันจะมา soft touch strawberry อะไรกัน…. ก็รู้อยู่แล้วว่าไม่ใช้

100%


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 81 ครั้ง

82 ความคิดเห็น

  1. #43 fanggg- (@iamseyhaneul) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 22:21
    อมก. ไม่ใช้คอนดอมด้วยจ้า กรี้ดดด
    #43
    0
  2. #41 ~Tear~ (@princessstory) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 23:12
    กรี๊ดดดดด ตื่นเร็วเข้า!!!
    #41
    0
  3. #40 Lai_linlin (@iamalone0w0) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 22:48
    เอ้ะ???
    #40
    0
  4. #39 Prasitthiphon (@0933789979) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 20:54
    โห ไม่ชงไม่ใช้เลยนะ
    #39
    0