The lost tale online [Shonen-Ai]

ตอนที่ 13 : ตอนที่ 12

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 27
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    6 ม.ค. 64


ตอนที่ 12


หลิวหยางลองใช้มือเลื่อนลวดลายที่นูนขึ้นมาจากประตูดู พบว่ามันเป็นอย่างที่เขาคิดมันสามารถขยับได้ เขาสลับมันไปมาเหมือนเล่นเกมเรียงภาพ


ชายหนุ่มใช้เวลามากกว่าหนึ่งชั่วโมงในการเรียงภาพปริศนาบนบานประตูทั้งสองข้างให้เสร็จเป็นรูปมังกรสองตัวกำลังสยายปีกหันหน้าเข้าหากัน นัตน์ตาของมังกรทั้งสองเรืองแสงสีส้มออกมา


คลืนนนนน


[ผู้เล่นค้นพบห้องสมบัติลับแห่งหอคอยเอเนลซิส]


ประตูค่อยๆ เปิดออกเผยให้เห็นห้องสมบัติลับ หลิวหยางเดินเข้าไปในห้องที่เต็มไปด้วยเหลียนทองรวมอยู่กับอัญมณีธาตุต่างๆกองกันเป็นภูมิเขาขนาดย่อมๆ มากมายเป็นประกายจนดูแสบตาตรงกลางห้องมีแท่นที่มีบางอย่างบนแท่นมีใข่ที่ขนาดใหญ่กว่าปกติ เปลือกเป็นเกร็ดแข็งสีแดงมันวาวตั้งอยู่ตรงกลางแท่น


หลิวหยางหันไปสนใจเหลียนทองและอัญมณีที่กองเป็นภูมิเขาก่อน เพราะตอนนี้เฟรย่าเริ่มร้องเพลงแปลกๆอีกครั้งแล้ว ชายหนุ่มเก็บของทั้งหมดเข้าช่องเก็บของในครั้งเดียว แต่เนื่องจากมูลค่าของสมบัติมีมากกว่าที่เขาจะเก็บไว้กับตัวได้ ระบบจึงขึ้นแนะนำให้เขาทำการเปิดบัญชีโดยอัตโนมัติ เหลียนทองสิบล้านเหลียนถูกฝากเข้าบัญชีที่ระบบเปิดให้ อัญมณีธาตุทั้งสี่อีกอย่างละหลายสิบอันเข้าไปในช่องเก็บของของเขา เขาคิดว่าถ้าเขานำอัญมณีพวกนี้ไปประมูลขายคงได้มากอีกหลายล้านเหลียนทองเลยทีเดียว หลังจากจัดการทุกอย่างเสร็จ เขาก็หันกลับมาสนใจใข่สีแดงที่อยู่บนแท่น เขาหยิบมันขึ้นมาด้วยความระมัดระวัง เพราะอาจจะมีกลไกกับดักติดอยู่ที่แท่นอันนี้ก็ได้ แต่เมื่อพบว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นจึงได้วางใจ เขากดตรวจสอบสถานะของใข่


ชื่อไอเทม  : ใข่แดง

ระดับ         :????

คุณสมบัติ :????


เขาพบว่าตัวเองไม่ได้ข้อมูลอะไรเลยจากค่าสถานะของใข่ใบนี้ เขาเลือกเก็บมันเข้าช่องเก็บของ หลิวหยางหันหลังออกจากห้อง แต่ทันทีที่เขาก้าวเท้าแรกออกไปแตะพื้นกลไกบางอย่างก็ทำงาน เขารู้สึกว่าพื้นที่เขายืนอยู่หายไปเขาตกลงไปและไถลไปบนรางขนาดใหญ่กว่าตัวเขาในขณะที่เสียงระบบดังขึ้นไปทั่วเกม


[ดันเจี้ยนหอคอยเอเนลซิสได้ถูกพิชิตอย่างสมบูรณ์แล้ว ดันเจี้ยนจะทำการปิดตัวเองลงในอีก 12 ชั่วโมง]


หลิวหยางลื่นไถลออกมาจากอุโมงลงมายืนบนพื้นได้อย่างสวยงาม ตรงหน้าของเขาคือป่าแห่งหนึ่งเมื่อหันกลับไปข้างหลังก็เจอกับกำแพงหอคอยสูง เขาพบว่าตัวเองออกมานอกหอคอยแล้วด้วยเส้นทางลับในห้องสมบัติ


ชายหนุ่มยกฮู้ดขึ้นคลุมหัวและเริ่มออกเดินทางจากไป


' เจ้าหนูสรุปเจ้าจะไปใหนต่อ? '


เฟรย่าถามขึ้นมาอีกครั้ง ครั้งนี้หลิวหยางยอมตอบเธอไป


" ไปที่อาณาจักรโรมาเนีย " เมื่อได้ยินคำตอบเฟรย่าก็เงียบลงซักพักก่อนจะพูดต่อ ' ข้าคิดว่าถ้าเจ้าเดินไปคงจะถึงประมาณชาติหน้าเป็นแน่ แต่ถ้าลองจับพวกมอนสเตอร์ดีๆ ซักตัวมาเป็นพาหนะได้ละก็คงใช้เวลาซักหนึ่งเดือนจึงจะไปถึง แต่! ถ้าเดินทางไปที่เมืองใกล้ๆ เพื่อใช้วาร์ปของเมืองนั้นละก็อาจถึงภายในห้าวัน '





หลิวหยางที่เดินทางมาจนถึงเมืองที่อยู่ใกล้เมืองเริ่มต้นมากที่สุดเป็นเมืองขนาดกลาง เขาเดินเข้าไปในเมืองโดยแต่งตัวมิดชิดยกฮู้ดขึ้นมาคลุมหัวจนไม่สามารถมองเห็นหน้าตาได้


สาเหตุที่เขาแต่งตัวแบบนี้มาจากเมื่อไม่กี่วันก่อนมีรูปของเขา (ที่พึ่งรู้ตัวว่าโดนถ่ายไป) และข้อความระบุว่าเขาเป็นศัตรูของกิลเดม่อนกิลใหญ่อันดับสามของเกมถูกโพสลงเพจหลักของกิล อีกทั้งในข้อความยังระบุเงินรางวัลค่าหัวของเขาเอาไว้ด้วย


หลิวหยางไม่ได้สนใจเรื่องที่ถูกล่าค่าหัวแต่เขาไม่พอใจที่ข้อความนั้น มันทำให้ตัวตนของเขาเด่นมากในฐานะผู้เล่นที่กลายเป็นศัตรูกับกิลทั้งกิล


ชายหนุ่มเดินทางมาถึงจุดให้บริการวาร์ปของเมือง หลิวหยางเสียค่าบริการหนึ่งร้อยเหลียนเงินเพื่อใช้วาร์ป


เพียงพลิบตาเดียวหลิวหยางก็โพล่มาที่เมืองขนาดใหญ่ที่ดูเจริญรุ่งเรืองที่นี่คือเมืองหลวงของอาณาจักรโรมาเนีย สาเหตุที่เขามาที่เมืองแห่งนี้เพราะว่าอีกไม่นานจะมีกิจกรรมใหญ่จัดขึ้นที่นี่ อีกทั้งที่เมืองนี้ก็มีแหล่งที่ฟาร์มเวลหลายที่อีกด้วย


ตอนนี้หลิวหยางเลเวล 41 แล้วการจะเข้าร่วมกิจกรรมใหญ่ที่มาถึงเขาต้องมีเลเวลถึง 50 ซ่ะก่อน วันนี้หลิวหยางคิดที่จะลองรับเควสล่าเนื้อมอนสเตอร์กับ npc ดูเพราะมันเป็นอีกทางที่ทำให้ได้ทั้งเงินและค่าประสบการณ์ได้เร็วขึ้น ชายหนุ่มตามหา npc เพื่อรับเควสและเดินทางออกนอกเมือง ขณะเดินไปที่ประตูเมืองเขาพบกับแผ่นศิลาจารึกขนาดใหญ่เท่าตัวคน ซึ่งมันกลายเป็นจุดสนใจสำหรับเขาเพราะออร่าสีแดงที่แผ่ออกมาจากศิลาก้อนนั้น เขาเดินเข้าไปดูมันด้วยความสนใจอักษรโบราณที่สลักอยู่บนศิรา


' เจ้าหนูสนใจศิลานี่หรือ ที่โรมาเนียแห่งนี้มีชื่อเสียงเรื่องอัศวินมังกรมากศิลาจารึกแผ่นนี้ ก็เขียนเรื่องตำนานของอัศวินมังกรเอาไว้เช่นกัน ' เสียงของเฟรย่าดังขึ้นแก้ความสงสัยของหลิวหยาง


' อืม...แต่พลังอ่อนๆที่แผ่ออกมานี่ ข้ารู้สึกคุ้นๆ อยู่นะ... ' ประโยคที่สองเฟรย่าพูดออกมาเบาๆ แล้วเงียบไป หลิวหยางยืนนิ่งอยู่ซักพักก็ไม่ได้ยินเฟรย่าพูดอะไรออกมาอีกจึงละความสนใจจากศิราไปก่อน มุ่งหน้าออกจากเมืองไปทำเควสก่อน


เย็นวันนั้นหลิวหยางกลับเข้าเมืองมาส่งเควสและหาโรงแรมที่พักสำหรับค้างคืนในคืนนี้ ชายหนุ่มสังเกตว่าวันนี้เฟรย่าเงียบหายไปทั้งวันอย่างผิดปกติจนแม้แต่เขายังสังเกตเห็นได้






*ยังไม่ได้แก้คำผิด


หลิวหยาง

ร่างในเกมที่เจ้าตัวดูจะไปปลื้มเท่าไร





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

21 ความคิดเห็น

  1. #14 Luvyday2 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 มกราคม 2564 / 01:54
    น้องน่าร้ากกกก🌼😆🌼
    #14
    0
  2. #13 1414 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 มกราคม 2564 / 00:59

    ติดตามครับ อ่านเพลินมาก

    #13
    0