[NCT Dream X YOU] 꿈사탕 Dream Candy

ตอนที่ 6 : ♡ NDHS : 04 เผชิญหน้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,152
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 65 ครั้ง
    28 ต.ค. 62


ตอนนี้มีเนื้อหาที่ไม่ควรเอาเป็นเยี่ยงอย่างและคำหยาบเยอะพอสมควร
ถ้ารับไม่ได้กด x ได้เลยค่ะ ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย

 



- 4 -
เผชิญหน้า



น้องครับสนใจพี่หน่อยสิครับ” แจมินที่นั่งอยู่ข้างๆฉันกำลังทำเบะปากเป็นลูกหมาหูตกเพราะฉันไม่สนใจที่เขาพูด

ถ้างงว่าทำไมหมอนี่ถึงมานั่งข้างฉันได้ยังไง ยัยจอยเจ้าของที่ไม่ว่าหรอ ตอบเลยคือมันว่า ไม่เบาด้วยนะ แต่แจมินบอกถ้าฉันไม่ขอที่นั่งให้เขาจะจูบฉันกลางห้องมันนี่แหละ แถมยังจะเลียปากโชว์อีก แค่คิดว่าต้องจูบกับตุ๊ดโรคจิตแบบนี้ก็ขนแขนสแตนด์อัพแล้วค่า เพราะอย่างนี้จอยเลยต้องไปนั่งที่ว่างข้างหลังแทน

แล้วนี่ยังจะมาชวนฉันคุยตอนจารย์สอนอยู่อีก ถึงฉันจะปากหมาแต่ก็ไม่ได้อยากเข้าห้องปกครองอีกรอบนะโว้ย ไม่มีคะแนนจะให้เขาหักแล้วเนี่ย

“น้องครับคุยกับพี่หน่อย พี่เหงา” ร่างหนาเอาหัวแนบกับโต๊ะแล้วมองฉัน เรียกว่าจ้องน่าจะถูกกว่า ฉันไม่มีทางหันไปมองเขาจังๆเด็ดขาด เพราะเท่าที่เดาถ้าฉันหันไปเมื่อไหร่ ฉันโดนสายตาเขาเผาไหม้เกรียมแน่นอน

“ฉันไม่อยากเข้าปกครอง เงียบดิวะ” ฉันพูดเสียงกระซิบ สายตาจดจ้องอาจารย์ที่สอนอย่างไม่สนใจรอบข้าง

“พูดจาไม่เพราะพี่คิดครั้งละหนึ่งฟอดนะครับ” เอ่ยเสียงเข้มพร้อมกับจุดยิ้มที่มุมปาก ก่อนจะส่งสายตาหื่นกระหายมาให้ฉัน

โอ้ย ละไอการเงียบสักห้านาทีนี่จะตายมั้ยห้ะนาแจมิน!

“น้องเมินพี่แบบนี้ พี่งอนนะครับ” ไม่ว่าเปล่า เจ้าตัวเบะปากเป็นท่าสะพานโค้ง อะจ้ะ เบะเข้าไป เบะให้เป็นรูปวงกลมเลยค่ะพี่

“ถ้าพี่เงียบจนถึงพักเที่ยง น้องจะยอมทำตามที่พี่ขออย่างนึง” ได้ผล พอฉันบอกไปอย่างนั้นอีกคนก็เปลี่ยนความสนใจไปที่อาจารย์หน้าห้อง แถมยังปิดปากเงียบไม่พูดอะไรสักแอะ


 

พักเที่ยง

กริ๊งงงง!

ทันทีที่ครูได้ยินและปล่อยนักเรียนไปทานข้าว หลายคนรีบกรูไปทันที บ้างก็รีบไปกินข้าว บ้างก็รีบไปกินอาหารตาที่สนามกีฬาทั้งหลายแหล่ ตอนนี้ทั้งห้องเลยเหลือแค่ฉัน แจมิน แล้วก็จอย

“เหมือนเดิมป้ะไอยูมี” จอยถามฉัน เพราะปกติตอนเที่ยงนางจะลงไปส่องพี่จองกุกที่สนามบาสตลอดจนพี่เขาเหม็นขี้หน้ามันแล้วมั้ง ส่วนฉันชอบที่จะงีบอยู่บนห้องมากกว่าลงไปเดินตะแล๊ดแต๊ดแต๋ ความจริงก็คือฉันขี้เกียจนั่นแหละ

“เออเหมือนเดิมๆ ฝากด้วยเว่ย” พอตอบไปจอยเออออแล้วก็เดินออกไปทันที ส่วนฉันก็กำลังจะพักสายตาพอดีถ้าไม่ติดที่ไอ้คนข้างๆมันนั่งจ้องฉันตาเป็นมันแล้วเนี่ย!

“จ้องแบบนี้เอาไปกินที่บ้านเลยมั้ยพี่”

“ไม่อะ”

เอ๊า ไหนตอนแรกทำตัวอยากได้ฉันเหลือเกินหนิหว่า

“จริงๆไม่จำเป็นต้องกินที่บ้านนะ ห้องน้ำ หรือห้องเรียน พี่ก็กินได้ : )”

มีความมองบนแรง กูพลาดใช่ป้ะ

แล้วไอ้ก้อนเนื้อในอกซ้ายนี่ก็เต้นเป็นจังหวะบูมบาย่าเชียว

“เอ้อ พี่ไม่ไปหาไรกินอ่อ” ฉันถามขึ้นเพราะเห็นว่าคนข้างๆไม่มีทีท่าจะลุกเลยสักนิด ก่อนจะขัดด้วยสีหน้ารู้ทัน “ไม่ต้องเล่นมุขว่าจะกินฉันนะ มีความแก่มาก”

“พี่ไม่กินอะ ไม่รู้จะกินไรดี” ตอบเสียงเอื่อยๆก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนไป “ถึงพี่จะแก่ พี่ก็แก่พอที่จะเป็นผัวน้องได้อะครับ” เอ่ยแล้วยิ้มมุมปาก สายตาหื่นกระหายกลับมาอีกล่ะ โอย

“พี่หิวมั้ย กินเท้าน้องรองท้องก่อนได้นะคะ” พูดติดตลกพร้อมกับหน้าตาทะเล้น

“น้องจะเบี้ยวพี่หรอครับ ที่ว่าจะทำอะไรก็ได้ตามที่พี่ขอ”

ชิบหาย ยังจะจำได้อีก นี่อุตส่าห์แกล้งเปลี่ยนเรื่องแล้วนะเว้ย

“อะบอกมา”

“หอมแก้มพี่” พูดพร้อมกับพองแก้มมาทางฉัน

“ไม่ทำได้ป้ะ ขนลุกอะ” ฉันถอยห่างเพราะไม่อยากใกล้เขามากกว่านี้ ไม่ใช่กลัวเขาจะทำไร กลัวตัวเองจะห้ามใจให้ไปปล้ำเขาไม่ได้มากกว่า ยิ่งหล่อแบบนี้ด้วยยิ่งแล้วใหญ่ หัวใจน้องมันกระปรี่กระเปร่า แต่พอนึกถึงผ้ากันเปื้อนลายคิตตี้ทีไร น้องก็ขนลุกขึ้นมาเลยค่ะ บรึ๋ย

“ก็ลองดูสิ พี่จะตะโกนให้รู้ไปทั่วเลยว่าเราน่ะ...เสียงดังมาก ดังจนพี่นี่ตื่นตัวเลยครับ” ทำลอยหน้าลอยตาใส่อย่างคนชนะ

อะไรเสียงดัง? พูดให้มันชัดเจนหน่อยสิวะไอ้พี่บ้านี่ ใครได้ยินเข้าไม่นึกว่าฉันกับเขาอยู่กินกันแล้วหรอ บัดสีบัดเถลิง

“อะแฮ่ม นี่โรงเรียนไม่ใช่โรงแรม” เสียงผู้มาใหม่ดังขึ้นข้างหลังฉัน พอหันไปถึงกับตกใจเล็กน้อย

“นายหน้าลิง” พูดพร้อมกับชี้หน้าอีกคน

“เจอพี่ก็เอาแต่ชี้หน้า ระวังเถอะจะแช่งให้นิ้วกุดซะให้เข็ด” เขาพูดติดตลก

แต่แล้วทั้งห้องก็ตกอยู่ในความเงียบทันทีที่ผู้ชายสองคนข้างๆฉันนี้สบตากัน...

“ไอ้มาร์ค/ไอ้แจมิน” มาร์คพุ่งไปดึงคอเสื้ออีกคน ฉันไม่รอช้ารีบห้ามทัพทันทีก่อนที่ห้องเรียนจะเปลี่ยนเป็นเวทีมวย

“เป็นบ้าอะไรกันเนี่ย นี่โรงเรียนนะเว้ย จะทำไรก็คิดหน่อยดิวะ” ได้ผล มาร์คลดมือลง ส่วนแจมินก็จัดคอปกเสื้อให้เข้าที่ แต่บรรยากาศมาคุนี่สิที่ทำเอาฉันเหงื่อตก...

“มึงกลับมาทำไม แจมิน” มาร์คพูดด้วยเสียงสั่นเล็กน้อย น้ำเสียงแบบนี้ไม่รู้ว่าเพราะโกรธหรือกลัวกันแน่

“กูกลับมาแล้วมันทำไม หรือมึงกลัวว่ากูจะทำแบบนั้นอีก” อีกคนไม่ยอมน้อยหน้า พูดกระแทกกระทั้นแล้วเน้นคำว่าแบบนั้นหนักๆ

“ไอ้เชี่ยนี่” ประธานนักเรียนทำท่าจะพุ่งเข้าใส่อีกคน เอะอะก็จะชกๆ ตำแหน่งนี่ได้มาได้ไงวะ จับฉลากเอาหรอ ชักไม่นับถือมันแล้วเนี่ย

เป็นบ้าอ่อมาร์ค เพิ่งพูดไปเองนี่ว่าที่นี่โรงเรียน” ตอนนี้ฉันยืนอยู่ตรงกลางคอยดันสองคนไม่ให้เข้าใกล้กัน ฉันตำหนิมาร์คก่อนจะหันไปอีกฝั่ง “พี่แจมินก็อีกคน อย่ากวนโอ๊ยได้ป้ะ”

“ทำไมน้องเรียกมันว่าพี่ แต่กับพี่กลับไม่เรียก” มาร์คเอ่ยอย่างหัวเสีย เออฉันก็ลืมตัวนี่วะ มันตกใจมั้ยล่ะเออ

“เขาไม่นับถือมึงไงไอ้มาร์ค” แจมินเหยียดยิ้มเยาะหยัน

“กูขอเอาเลือดมึงออกสักหน่อยเหอะ” ไม่รอช้ามาร์คพุ่งเข้าไปหาแจมินแบบไม่คิดชีวิต ฉันที่เสนอหน้าไปกั้นกลางเลยโดนลูกหลงนิดหน่อย

พลั่ก!

กลายเป็นว่าหมัดของมาร์คดันมาโดนฉันแทน ฉันรับรู้ถึงความโกรธของเขาทันที แม่งเอ้ย เห็นถึกๆงี้ก็ผู้หญิงคนนึงนะเว้ย โอ้ยละกลิ่นคาวเลือดคลุ้งปากเลยกู โมโหแล้วโว้ย!

“หยุด!!!” ฉันตะคอกเสียงดัง

“พี่ขอโทษ...” มาร์คเอ่ยเสียงเจื่อนอย่างรู้สึกผิด จะเอาเลือดออกหรอ เป็นไง ออกสมใจมั้ยล่ะ ได้แต่คิดแล้วเก็บไว้ในใจ เกิดฉันโพล่งไปเขาสองคนพุ่งเข้าใส่กันอีกว่าไง ใครเจ็บ ก็กูนี่ไง

มึงทำน้องกูเจ็บ” คราวนี้กลายเป็นฝ่ายแจมินที่พุ่งเข้าใส่อีกคน

“หยุดโว้ยยยย!!!” ฉันตะโกนขึ้นอย่างเหลืออด “จะคุยกันดีๆตรงนี้หรือจะไปคุยกันที่ห้องปกครองห้ะ เลือก”

เออ อยากจะพุ่งหากันมากใช่มั้ย อยากเอาเลือดอีกคนออกมากใช่มั้ย เอาเลยฉันไม่ห้ามแล้ว อยากทำไรก็เชิญเลย ถ้าไม่คิดถึงผลที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้ก็ตามใจ” พูดด้วยน้ำเสียงเอือมระอาพร้อมกับถอยห่างออกจากสองคน ให้เผชิญหน้ากันไปเลย ดูซิอย่างนี้ยังจะอยากชกกันอีกมั้ย

“ฉันจะไม่หาเรื่องถ้าเธอเลิกคบกับมัน” มาร์ค

“ฉันจะไม่สนใจมันถ้าเธอเป็นแฟนฉัน” แจมิน

“ห้ะ =_=;;”

ฉันตาโตเป็นไข่ห่านทันที อีพี่นี่จะเอาฉันให้ได้เลยใช่มั้ยวะ แล้วดูตอนนี้ เต๊าะไม่ดูสถานการณ์เลยเนี่ย

คนนี้ของกู กูไม่ให้” มาร์คพูดแล้วรั้งเอวฉันไปอยู่ข้างๆ แต่มืออีกข้างของฉันกำลังถูกแจมินกุมอยู่ เขาจับมือฉันตั้งแต่ตอนไหนวะเนี่ย

เดี๋ยวก่อน ตะกี้ยังจะชกกันอยู่เลยไม่ใช่รึไงวะ ไหงกลายเป็นศึกชิงนางเฉย แล้วทำไมนางคนนั้นต้องเป็นฉันด้วยวะเฮ้ย?!

“ต่อให้น้องเขาเป็นของมึงหรือเป็นของใคร กูก็จะทำให้เขาเป็นของกูให้ได้” แจมินพูด เขาคิดว่าฉันกลัวสินะถึงได้ลูบมือฉันเป็นเชิงว่าไม่ต้องกังวลไป พี่อยู่กับน้องตรงนี้งั้นหรอ นี่ไม่รู้เลยหรอ ฉันไม่ใช่คนขี้กลัวขนาดนั้นเหอะ ถึงจะมีสั่นบ้างก็นะ

“ทำเหมือนที่มึงเคยทำหรอวะห้ะ ทำเรื่องเหี้ยๆแบบนั้นนี่งานถนัดมึงสินะ”

“มึงเหี้ยกว่ากู กูยังไม่ว่ามึงสักคำ”

“น้องว่าพี่แจมินไปคุยกับน้องที่อื่นก่อนดีกว่า” ฉันตัดสินใจดึงมือข้างทีกุมกันอยู่นั้นกะจะพาออกไปสงบสติอารมณ์ข้างนอก แต่มาร์คกลับรั้งมือของฉันอีกข้างเอาไว้

“ถ้านายได้น้องก่อน ฉันจะเลิกยุ่งกับนายแบบตัดขาด”

“อย่ามาบ้า น้องไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้” ร่างสูงเอาตัวเองมาบังไม่ให้ฉันสู้หน้ากับมาร์คตรงๆ

“มึงป๊อดล่ะสิ แจมิน” มาร์คยกยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์เหมือนผู้ถือไพ่เหนือกว่า ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ฉันได้แต่อ้าปากหวอ “ระหว่างมึงกะกูใครจีบน้องติดก่อน จะซ้อมอีกคนขนาดไหนก็ได้ ตกลงมั้ย”

แต่มึงห้ามทำร้ายยูมีเด็ดขาด” แจมินดูท่าจะเป็นห่วงฉันมากๆ เขาจับมือฉันแน่นแถมมือเขายังสั่นนิดๆด้วย..

“โอเคตามนั้น มึงเตรียมค่าทำแผลไว้เลย มึงได้หยอดข้าวต้มแน่” มาร์คชี้หน้าอีกคนอย่างเอาเรื่องก่อนจะเดินออกไป

ฉันไม่เข้าใจ คนที่เจอวันนี้ใช่คนเดียวกับมาร์คลีคนที่อาจารย์ไว้ใจและฝากฝังฉันให้ดูแลจริงหรอ? ทำไมเขาถึงได้อารมณ์ร้อน ป่าเถื่อน แถมยังหยาบกระด้างแบบนั้น บอกตรงๆเลยฉันอยากรู้นะว่าอะไรที่ทำให้เขาสองคนถึงเกลียดขี้หน้ากันได้มากขนาดนี้

“ตอนนี้พี่เหนื่อย ถ้าน้องอยากรู้ เดี๋ยวพี่จะเล่าให้ฟังเอง” ร่างสูงเอ่ยอย่างรู้ทัน มือหนายีผมฉันอย่างเอ็นดู ความอบอุ่นมันแผ่เข้ามาในตัวฉัน ก่อนที่เขาจะเดินไปนั่งที่โต๊ะของตัวเองแล้วฟุบลงไปอย่างคนหมดแรง

เอาเถอะ ถึงฉันจะไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงปกป้องฉันขนาดนี้ทั้งที่เราเพิ่งจะรู้จักกันแท้ๆ และถึงฉันจะอยากรู้มากกกกกๆ แต่ฉันจะไม่ถามอะไรเขาแล้วกัน เพราะอีกคนดูท่าจะเหนื่อยไม่ใช่น้อยแหละ

จังหวะที่ฉันกำลังนั่งจ้องใบหน้าตอนหลับของแจมินอยู่ จอยเพื่อนฉันก็มาพร้อมกับของกินในมือพอดี ฉันรับนมกับขนมปังจากอีกคนมา กำลังจะกินแล้วๆ แต่ก็ฉุกคิดได้ว่าคนข้างๆนั้นยังไม่มีอะไรลงท้อง แม้แต่น้ำเปล่าก็ไม่..

ฉันรีบผละออกไปโรงอาหารทันที หยิบนมกับขนมปังแบบมั่วๆมา ก็แหงอยู่แล้วฉันน่ะไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาชอบอะไร ยังไงเขาก็น่าจะกินได้แหละหน่า ดูๆแล้วเขาก็ไม่เหมือนกับคนที่เลือกกินเท่าไหร่นะ

ฉันวางของที่ซื้อมาให้เขาไว้ใต้โต๊ะ ยังไม่อยากจะปลุกอีกคนตอนนี้ ตื่นเมื่อไหร่ค่อยให้กินแล้วกัน แล้วถ้าสงสัยทำไมอาจารย์ไม่ถามหรอปล่อยอีกคนนอน จริงๆไม่ถามก็บ้าแล้ว แต่ฉันเป็นคนบอกว่าเขาไม่สบายไง เจ๋งใช่มั้ยล่า

และคาบบ่ายก็ผ่านไปแบบที่ฉันนั่งจ้องอีกคนแทบทุกคาบ ฉันจ้องเพราะเขาขี้เหร่หรอกหน่า ฉันไม่ได้คิดว่าเขาหล่อหรือน่ารักสักนิดเลยนะ พูดจริ๊ง






 

AINA Part’s :

ห้องสมุด

“คนนั้นไง แฮชาน คนที่พี่จะให้เธอทำให้เขาหายกลัวผู้หญิงน่ะ” พี่มัดหมี่พูดก่อนจะชี้ไปทางผู้ชายคนนึง ท่าทางเขาแอบน่ากลัวนิดๆ แต่เวลาเขายิ้มนี่ จัดว่าน่ารักไม่หยอกเลยนะ

คนนี้แน่ๆนะคะ” ฉันถามอีกครั้งเพื่อความมั่นใจ

“จ้ะ พี่ฝากด้วยนะ”

ฉันพยักหน้าตอบพี่เขาไปเป็นเชิงว่าเข้าใจ อีกคนตบไหล่ฉันเบาๆก่อนจะเดินออกไป เหลือแต่ฉันที่ยืนหลบอยู่เพียงคนเดียว

......รึเปล่า

“อืม.. อะ..” เสียงครางในลำคอเบาๆเรียกความสนใจจากฉันได้เป็นอย่างมาก ฉันมองไปทางต้นเสียงที่อยู่มุมสุดของแถบนี้ เป็นมุมอับที่คนไม่ค่อยจะมาอยู่หรือมาหาหนังสืออ่านกัน พอประมวลภาพตรงหน้าได้ทำเอาฉันแช่แข็งทันที

มีคนจูบกัน! ไม่ใช่จุ๊บธรรมดานะ จูบแบบจูบดูดดื่มอะ ฮือ ตาช้านนนนน T^T

เหมือนผู้ชายคนนั้นจะรู้ตัวแล้วว่ากำลังถูกมอง เขาผละจากผู้หญิงคนนั้นแล้วเดินมาหาฉัน เธอหน้าเสียอย่างมากที่อีกคนทำแบบนั้น พอได้เห็นใกล้ๆก็ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเธอถึงจูบกับเด็กคนนี้ ก็ริมฝีปากเขามันหนาแถมยังสีแดงระเรื่อที่พาคิดไปไกลนั่นอีก ขนาดฉันยังอยากจะลองบ้างเลย เฮ้ย! ไม่ใช่แล้วๆๆๆ

“พี่จ้องผม” เขามาหยุดตรงหน้าแล้วพูดกับฉันพร้อมกับยิ้มมุมปากและสายตาเจ้าเล่ห์ที่ปิดไม่มิด

“พี่ขอโทษค่ะ พี่จะไปเดี๋ยวนี้เลย” ฉันก้มหน้าไม่กล้าสบตาเขา ทำท่าจะเดินออกมาแต่อีกคนดึงฉันเข้าไปแล้ว

แล้วก็หอมแก้มฉัน!
 

อีกครั้ง หอม-แก้ม-ฉัน!!!!


ไอ้เด็กบ้านี่มันคิดอยากจะจูบใครก็จูบเลย อยากจะหอมแก้มใครก็หอมเลยรึไงนะ!

ฉันเหมือนถูกฟรีซไว้ ตอนนี้หน้าฉันต้องเหวอและแดงมากๆแน่ จะบ้าตาย T///T

“เคยมีคนบอกมั้ยว่าเวลาพี่เขิน พี่น่ารักมากๆ” เด็กคนนี้กำลังมองมาที่ฉันแล้วส่งยิ้มไร้เดียงสามาให้ นั่นยิ่งทำให้หน้าฉันมันร้อนมากกว่าเก่าเป็นสิบเท่า!

ห้ะ... ฉันน่ารักหรอ

เพราะฉันทั้งขี้อายและอ่อนแอ ชีวิตนี้เลยไม่คุ้นเคยกับผู้ชาย ยิ่งคำว่าน่ารักจากเพศตรงข้ามน่ะหรออย่าไปหวังเลย เกิดมาขนาดนี้ยังไม่เคยโดนชมสักครั้ง

“ไม่..มี”

“พี่น่าสนใจจัง ผมขอจีบพี่นะครับ”









- - - - - - - - - - - - 
แก๊ เด็กมันรุกกกกกกกกก
แจมินก็แจมินเถอะ เจอจีซองไปเรือสั่นรุนแรงค่ะพูดเลย
พี่มาร์คเราก็ไม่เบา เจอกับแจมินปุุ๊ปก็จะชกเลย โถคุณพี่
เราจะพักเรื่องของมาร์คมีมิน(มาร์คxยูมีxแจมิน)ก่อนเนอะ
ตอนหน้าทุกคนจะเริ่มมีความเกี่ยวข้องกันแล้วนะ!
ต้องลุ้นอีกว่าไอนะจะเลือกใครระหว่าง
รุ่นพี่เจโน่ กับ รุ่นน้องจีซอง
แค่คิดก็แซ่บแล้ว ฮอลลลลล
- - - - - - - - - - - - 



 
         
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 65 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

542 ความคิดเห็น

  1. #406 YEOLLII (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 02:23
    จีซองงงงงง ????
    ทำไมมีแต่คนมาแย่งเรานะไม่เข้าใจเลย //ปล่อยเราไปค่ะ 555555
    #406
    0
  2. #133 em-my111 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2559 / 22:57
    ยัยเจี๊ยบ!!! เป็นเด็กเป็นเล็ก >3<
    #133
    0
  3. #108 BLexoKD (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2559 / 04:18
    จีซองออกมาแย้ว>< งื้ออออน่ารัก
    #108
    0
  4. #52 SAY-LLLLL (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 21:28
    ฮือออ ฟินอลังการมากคะงานนี้ //สู้ๆนะคะไรท์ ไฟว์ติ้งง
    #52
    0
  5. #51 creamaee (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2559 / 20:59
    รอนะค่ะ~~~
    #51
    0
  6. #48 centtoyssmile (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2559 / 17:08
    รอค้าาาาา ชอบยูมี5555555555 รักทุกทีมม
    #48
    0
  7. #47 Irene_Jessica (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2559 / 15:20
    รอน่ะค้าาาาา
    #47
    0
  8. #46 rainbonpink (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2559 / 15:05
    เจิมรอค่า
    #46
    0
  9. #44 Ppeeechicken (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2559 / 13:35
    รอค่าาๆๆรียๆอัพน้าา
    #44
    0
  10. #43 crmwrny_ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2559 / 13:02
    รอค่าาาา
    #43
    0
  11. #41 Minmimi (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2559 / 12:32
    รอๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆค่ะ
    #41
    0
  12. #40 akakakakakakakak (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2559 / 12:19
    รอค่ะ^^
    #40
    0
  13. #39 dreamyoumsk (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2559 / 12:11
    รออ่านทุกทีมเลยนะคะะะ
    #39
    0