[NCT Dream X YOU] 꿈사탕 Dream Candy

ตอนที่ 20 : ♡ NDHS : 16 รู้สึกดี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,671
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 47 ครั้ง
    8 ม.ค. 60




- 16 -
รู้สึกดี

 

“นายมาทำไม” ฉันถามเสียงเรียบพลางพยายามแสดงสีหน้าให้นิ่งที่สุด พยามแสดงออกว่าไม่กลัวทั้งที่ข้างในสั่นเป็นเจ้าเข้า เพราะดันรู้เรื่องชั่วช้านั่นฉันเลยกลัวขึ้นมา



กลัวว่ามันจะซ้ำรอย...



“ฉันมาหาเมียไม่ได้หรอ?” เขาพูดเสียงก้าวร้าวพร้อมกับเชยคางฉันขึ้น



“หยาบคาย ไร้มารยาท”



“หึ ทำตัวแบบนี้แสดงว่าไอ้นั่นมันบอกเธอแล้วสินะ เรื่องนั้นน่ะ” กระแทกเสียงอย่างอารมณ์เสียแล้วปล่อยมือที่เชยคางฉันอย่างแรงจนหน้าฉันหันไปอีกทาง




เท้าก็เจ็บ ยังจะต้องมาเจอแบบนี้อีกหรอ




“ออกไปจากห้องของฉันก่อนที่เรื่องนั้นจะถึงหูตำรวจ” ฉันขู่เสียงแข็งพร้อมกับส่งสายตารังเกียจเดียจฉานไปให้



“ฮ่าๆๆ สถานะของเธอมันไม่เหมาะกับประโยคเมื่อกี้เลยนะ ว่ามั้ย?” เขาหัวเราะเย้ยหยันแล้วนั่งยองๆตรงหน้าฉัน “ว้า เสียดายจัง ของเล่นวันนี้มีแผลแหละ ฉันควรทำยังไงดีน้า” ไม่ว่าเปล่าเจ้าตัวยื่นมือมาบีบที่เท้าฉัน ถึงมันจะไม่โดนแผลตรงๆ แต่แม่งก็โคตรเจ็บไม่น้อย เลยเผลอกัดปากตัวเองแรงจนเลือดซิบ



มาร์คลีในตอนนี้เหมือนปีศาจในร่างเทวดา ใบหน้าหล่อเหลาของเขากลับดูน่ากลัวพิลึกเมื่อประดับไปด้วยรอยยิ้มร้ายกาจเกินเด็กมัธยมปลาย น้ำเสียงและการกระทำอันต่ำช้า ค่อยๆแสดงธาตุแท้ออกมาโดยไม่รู้ตัว



กลัว ฉันกลัว...



พี่แจมิน พี่อยู่ที่ไหน ไหนบอกจะไปแป๊ปเดียว...



เขาเริ่มใกล้เข้ามามากขึ้น นั่นทำให้ฉันกลัวแบบปิดไม่มิด สัมผัสที่ท้ายทอยและหลังเข่าเป็นผลให้ฉันหลับตาปี๋ เขาช้อนตัวฉันขึ้น แต่เอ๊ะ.. มันนิ่งจนฉันสงสัยและลืมตาขึ้นมา...



เขาพาฉันมาที่ห้องน้ำก่อนจะวางฉันบนโถส้วมอย่างระมัดระวัง ดึงฝักบัวลงมาแล้วเปิดให้น้ำไหลชโลมล้างเลือด เขาอ่อนโยนจนฉันเริ่มอ่อนใจ...



“ถ้าเธอเป็นแผลแบบนี้ฉันก็แกล้งไม่สนุกสิ รีบๆหายล่ะ” เขาบ่นไปแล้วก็ล้างแผลนั่นไปเรื่อยๆ สงสัยฉันจะมีความสุขกับการมองเขาทำแบบนี้มากไปนิด รู้ตัวอีกทีอยู่ๆแผลฉันก็มีผ้าพันรอบเรียบร้อยแล้ว แถมยังไม่เจ็บสักนิด



 “นั่งเงียบเชียว กลัวฉันขนาดนั้นเลย” เขาถามขึ้นหลังจากย้ายฉันมานั่งปลายเตียง ส่วนมาร์คลีเป็นฝ่ายชันเข่าอยู่ข้างล่าง เอาแต่จ้องแผลฉันไม่วางตา ไหนจะเป่าเพี้ยงๆอยู่เรื่อยๆด้วย เพี้ยง!” นั่น ยังคงไม่เลิก



นี่คิดว่าเป่าๆแผลผ่านผ้าแล้วฉันจะเจ็บน้อยลงรึไงวะ?



“ฉันก็ต้องกลัวพี่ดิ เรื่องที่พี่ทำมันใช่เรื่องน่ายกย่องหรอ” ฉันพูดแล้วพยามไม่มองหน้าอีกคน ก็ถ้าเกิดฉันหันไปก็ต้องสบตากับเขาที่จ้องฉันอย่พอดีน่ะสิ เกิดบ้าบิ่นดึงฉันเข้าไปจูบจะว่าไง สถานที่ยิ่งเป็นใจซะด้วย



อีกคนเอื้อมมือมาลูบผมฉันอย่างเอ็นดู มือที่ขยับเบาๆผ่านผมฉันมันทำให้ใจเต้นแรงไม่แพ้ตอนอยู่ใกล้พี่แจมินเลย “พี่ขอโทษ ที่ทำให้เรากลัว”



“พี่ไปแล้ว ดูแลตัวเองด้วย อย่าซนเหมือนวันนี้อีก เข้าใจมั้ย?” เขายืนขึ้นเต็มความสูง ยีผมฉันอย่างหมั่นเขี้ยวก่อนจะเดินจากไป แต่ฉันก็ดึงอีกคนไว้ซะก่อน



“ข.. ขอบคุณค่ะ” เอ่ยอย่างยากลำบาก ก็ด่าเขาไปซะขนาดนั้นแล้ว อยู่ๆต้องมาขอบคุณมันก็แปลกๆเหมือนกันนะ



อย่าลืมนะว่าพี่เคยพูดอะไรกับเราและแจมิน” เขาเปิดประเด็นขึ้นมาทั้งๆที่ยังหันหลังให้ฉันอยู่ พอไม่เห็นสีหน้าเขามันเลยทำให้ฉันเดาอารมณ์อีกคนไม่ได้



“พูด.. พูดอะไร?”



“ที่พี่จะจีบเราไง พี่ยังไม่ลืมหรอกนะ” เขาหลุดหัวเราะตัดพ้อออกมาเบาๆก่อนจะพูดต่อ “เห็นช่วงนี้ไปได้สวยเลยนี่ ก็เลยต้องมาทำแต้มซะหน่อย นี่ปล่อยให้แจมินได้ออกโรงก่อนเลยนะ ฮ่ะๆ”



“...” ฉันไม่ได้ตอบเพราะไม่รู้จะพูดอะไร ได้แต่นั่งเสียดาย อุตส่าห์ดีใจนึกว่าลืมๆคำสัญญาบ้าบอนี่ไปแล้ว ที่ไหนได้ จำซะแม่นเชียว



ฉันยังคงนั่งนิ่งไม่ไหวติง แม้มาร์คลีจะออกจากห้องนี้ไปแล้ว แต่ฉันก็ยังคงเหมือนเดิม จนกระทั่งแจมินกลับมาด้วยท่าทางรีบร้อนนั่นแหละ ฉันถึงดึงสติตัวเองกลับมาได้




“อ่า.. มันมาหาเราจริงๆสินะ” แจมินตัดพ้อก่อนจะย้ายตัวเองมานั่งชันเข่าตรงหน้าฉัน ก่อนจะจับเท้าพลิกไปมาอย่างต้องการตรวจความเรียบร้อยของมันยังไงยังงั้น



“พี่...”



“พี่เจอมันตอนกำลังขึ้นมา” เขาว่าเสียงเรียบก่อนจะลุกขึ้นนำอุปกรณ์ทำแผลไปวางที่ตู้เล็กๆข้างเตียงที่ฉันนั่งเหม่ออยู่ เมื่อเรียบร้อยก็กลับมานั่งข้างๆฉัน



“พี่โกรธนะ โกรธมาก”



“...” ฉันนั่งฟังเงียบๆ เขาไม่ผิดนะ ถ้าฉันเห็นเขาอยู่กับผู้หญิงคนอื่นก็คงโกรธไม่ต่างกันอะ แต่เอ๊ะ? แล้วฉันจะหวง เอ้ย โกรธไปทำไม? มีสิทธิ์ด้วยหรอ? แล้วในฐานะอะไร?



ได้แต่คิดแล้วก็สงสัย




คณิตศาสตร์ยังเข้าใจง่ายกว่าการเค้นคำตอบจากหัวใจเลย




“แต่พี่เข้าใจนะ ว่าเราเจ็บตัว พี่เลยไม่อยากงี่เง่า”



“น้องยังไม่ได้ว่าอะไรเลยป่ะวะพี่”



“ก็...”



“ทีหลังอย่าคิดอะไรไปเองดิ”



“...”



“บางทีน้องอาจจะชอบให้พี่งี่เง่าก็ได้นะ”









โอ้โหๆๆๆ โอ้โหหหหหหหหหห คนจริงอะ พรูดดดดเลย (ขอพื้นที่หวีดความแมนของตัวเอง)



“พี่ไม่ง่ายหรอกนะ :P” เล่นลิ้นแถมยังฉีกยิ้มหวานใส่ฉัน รู้สึกเหมือนโดนแทงจนหน้าแดงเขินแรงไม่รู้ตัว ตอนนี้ขอเสนอชื่อเรือว่า



#ทีมพี่แจมขี้อ่อย



แต่ก็นะ



ฉันว่า...



ฉันรู้สึกดีกับแจมินเข้าแล้ว







 

- 40% -







 

 

หนึ่งเดือนผ่านไป



“ช่วงนี้ยูมีไม่ค่อยมีปัญหาเท่าไหร่ แสดงว่าการปฏิบัติงานของเธอยังใช้ได้อยู่นะ มาร์คลี” อาจารย์ปกครองว่าแล้วก็คลี่ยิ้มบาง แทนที่ฉันจะมีความสุข ทำไมฉันรู้สึกว่ามันน่าขนลุกมากกว่าอะ บรึ๋ย



เอาจริงๆนะตั้งแต่อาจารย์ฝากฝังฉัน ฉันก็ไม่เห็นพี่มาร์คเขาจะมาดูลงดูแลเทคแคร์อะไรฉันสักนิดเลยป่ะวะ



ไม่ทำอะไรก็ได้หน้าเฉยเลย



บ่นฮึดฮัดในใจระหว่างที่อาจารย์ปกครองพูด ฉันจับใจความได้ว่าหมดหน้าที่ของมาร์คลีแล้ว นั่นคือฉันเป็นอิสระซักที แต่ไม่รู้ว่าฉันหรือมาร์คลี ใครกันแน่ที่เป็นอิสระ -.-



ช่วงนี้ฉันค่อนข้างที่จะสนิทกับมาร์คลี เพราะว่าไม่ค่อยจะได้เจอหน้าแจมินเท่าไหร่ โรงเรียนก็มานะ แต่พอเลิกเรียนก็หายเงียบไปเลย ที่หอก็ไม่มาหาฉันเลย พอไปหาที่ห้องก็ไม่อยู่สักที นั่นก็คือหนึ่งเดือนที่ผ่านมาตั้งแต่วันนั้นเขาก็ค่อยๆหายไปจากชีวิตฉันเรื่อยๆ



ถ้าถามว่าไม่โกรธมาร์คลีหรอ จริงๆก็โกรธ แต่ดูๆแล้วเขาก็ไม่มีทีท่าร้ายขนาดนั้นอะ ตอนนั้นเขาอาจจะพลั้งไป นานเข้าก็เรียนรู้จากความผิดพลาดแล้วแก้ไขมัน แถมไม่ใช่คนรู้จักมักจี่อะไรกับฉันซะเท่าไหร่ด้วย ที่สนใจเรื่องนี้ก็เพราะแจมินเกี่ยวข้อด้วยเฉยๆ ในเมื่อไม่มีอะไรแล้ว มันก็ไม่สำคัญแล้วอะ



“ยูมี เย็นนี้ว่างมั้ย?” มาร์คลีถามขึ้น ตอนนี้เราสองคนกำลังเดินขึ้นตึกอยู่เพื่อที่จะไปเรียนคาบบ่ายต่อ



“ไม่ว่างอะ น้องต้องไปห้างกับจอย”



“งั้นเดี๋ยวพี่ไปด้วยนะ โอเคตามนี้ เจอกันหน้าโรงเรียนประตูสองนะครับ โชคดี” แรปใส่ฉันแล้วก็เดินแยกไปทิ้งฉันไว้กลางทางพร้อมกับเครื่องหมายเควสชั่นมาร์กตัวใหญ่เท่าฝาบ้าน



งี้ตลอดอะ พูดเองเออเองสรุปเอง






 

ตกเย็น



“จอย วันนี้พี่มาร์คไปด้วยนะ” ฉันเปิดประเด็นขึ้นพลางเก็บอุปกรณ์การเรียนใส่กระเป๋า ว่าจะบอกตั้งแต่ขึ้นมาแล้วแต่ไม่มีช่องทางให้ฉันได้พูดเลย พอจะเปิดปากเจ๊ปากแดงก็ตวัดไม้ขึ้นลง โอ้ยละท่าทางคุณนายเขานี่แบบ ถ้าโดนคงลงแดงตายแน่ๆ เพราะฉะนั้นจึงรอเลิกเรียนคือดีที่สุดคือเหมาะที่สุดล่ะ



“เออพอดีเลย เพราะฉันก็ว่าจะบอกแกอยู่ว่าวันนี้ไม่ว่างว่ะ แหะๆ” มันตอบพร้อมหัวเราะแห้งๆให้ ส่วนฉันนี่เริ่มมองแรงขึ้นเรื่อยๆ “ค-คือฉันไม่ได้อยากทิ้งแกนะเว้ยแต่แบบวันนี้พี่จองกุกเขามีแข่งอะมันกระทันหันฉันเลยไม่ทันได้บอกแกก่อนอะ ^-^;;;”



“ผู้สำคัญกว่าเพื่อนอะ นี่แหละนะคนเรา” ฉันแกล้งทำงอนใส่ จริงๆไม่งอนหรอก ฉันเข้าใจนิสัยสตรีที่ดี เพราะถ้าเป็นฉันก็คงเลือกผู้ชายอะ อื้อหือ ความรักเพื่อน



“เดี๋ยวมาง้อนะตอนนี้ไปก่อน บาสจะเริ่มแข่งล่ะ เห็นว่าพี่จองกุกเจอกับพี่เหรินจวิ้นซะด้วย หล่อประทะหล่อ เสื้อบาสพร้อมกล้ามมัดๆ ไหนจะเหงื่อตามไรผมและเนื้อตัว โอ้ยยยยยยย พ่อจ๋าแม่จ๋า อาหารสายตาโคตรๆ อร้ายยยยยยยย กรี๊ดดดดดดดด” กรีดร้องกับตัวเองแล้วก็วิ่งแหล๋นแจ๋นติดฝุ่นทิ้งฉันไปเลยจ้า



-________-



จ้าเพื่อนจอยจ้า



ฉันเดินมาที่ประตูสองคนเดียว ถ้าแจมินอยู่ก็คงมาส่งไม่ก็ไปด้วยกันแล้ว แต่วันนี้เขาดันหยุดอะดิ ไหนบอกจะจีบฉัน ไหนบอกจะขัดขวางมาร์คไง



แจมินนะแจมิน จะหักคะแนนความประพฤติซะให้เข็ด! :<



“อ้าว ไหนจอยอะ?” มาร์คลีถามขึ้นพร้อมกับมองซ้ายขวาหาเจ้าของชื่อผู้เป็นเพื่อนรักฉัน มองไปยังไงก็ไม่เจอหรอกพี่ มันอยู่ที่สนามบาสนู่น ป่านนี้กรีดร้องไปกี่ลมแล้วก็ไม่รู้



“มันมีธุระอะ”



“ว้า โดนเพื่อนทิ้งหรอครับน้องสาว” เขาแหย่เล่น แต่ยิ้มมุมปากนี่ไม่ใช่เล่นๆเลย



โอ้ย ใจน้อง



“พี่อยากไปห้างหรือโรงบาล?”



“โหดจังว่ะ พี่ต้องกลัวให้ป่ะ เด็กน้อยเอ๊ย” แซะด้วยความหมั่นไส้แล้วยีผมฉันอย่างแรง



โอ้ยไอ้พี่บ้า เอาหัวไปเล่นที่บ้านเลยมั้ยถ้าจะขนาดนี้



“เออ ขยี้เข้าไป” ฉันสบถแล้วพ่นลมออกมาด้วยใบหน้าบึ้งแบบน่ารักสไตล์สาวโคเรีย



“ก็เราน่าหมั่นไส้ พี่เลยให้ดูเอ็น เอ้ย! พี่เลยเอ็นดู”



ป้าบ!




“ทะลึ่ง!” ตบเข้าไปที่หัวไหล่อีกคนทันทีที่ประโยคสองแง่สองง่ามนั่นเข้าหูฉัน สายตาไปสะดุดกับรถเมล์สายที่พาฉันไปห้างพอดี “เฮ้ยพี่ รถเมล์มาแล้วๆๆ”



และฉันกับพี่เขาก็ขึ้นรถเมล์อย่างปกติ แต่ฉันคิดว่ามันแปลกๆ เพราะฉันรู้สึกเหมือน...



มีสายตาหนึ่งกำลังซุ่มมองอยู่








 

เวลา 19:48 น.



ฉันจะบ้าตาย!



อยากจะด่าความฉลาดน้อยของตัวเอง ดันเสียตังค์ไปเกือบห้าร้อยแค่เพราะไปคีบตุ๊กตา เล่นเกมเต้น แข่งรถ ชกมวย ชู้ตบาส และอีกหลากหลายชนิดเกมที่พรากปัจจัยสำคัญที่เรียกว่าเงินของฉันไป ฮืออออออ



ตอนเล่นก็สนุกแหละ แต่พอสติกลับมาเท่านั้นแหละ เห้ชัดๆเลย



กริ๊ก แอ๊ดด...




ทันทีที่เปิดประตูห้องฉันก็รู้สึกแปลกๆ โอเคไม่ได้เข้าผิดนี่มันคือห้องฉันน่ะแหละ แต่ว่าความรู้สึกมันเหมือนกับว่า... มีคนเข้ามาก่อนหน้าฉันไม่นาน ทั้งที่ฉันเนี่ยก็เพิ่งไขประตูเมื่อกี้เองกับมือ แล้วใครที่ไหนจะมาได้วะ?



ปัง! พลั่ก! กริ๊ก!




ไวเท่าความคิด ฉันถูกผลักจากข้างหลังจนล้ม ตามด้วยประตูถูกปิดอย่างแรงแถมยังล็อคซะด้วย นี่ฉันจะโดนโจรฆ่าข่มขืนเหมือนในข่าวมั้ย? ฉันยิ่งสวยเอ็กสเป็กผู้ด้วย ไม่สิมันต้องไม่เกิดเรื่องแบบนั้น ฉันยังใช้ความสวยไม่คุ้มเลยนะ โอ้ย มันใช่เวลามั้ยเพ้อเจ้อ! ฉันควรจะหาอะไรป้องกันตัวสิ T_T



ฉันรีบหันไปดูทันทีด้วยความตกใจ แต่ก็ต้องช็อคกว่าเมื่อคนนั้นคือ...




“พี่แจมิน!?”







 
- 100% -

 

- - - - - - - - - - - - - - - - - -
TALK 7.1.2017
แกกกกกกกก หักมุมป่ะ
อิพี่มาร์คยังไม่ร้ายร้อยเปอร์เซ็นนะคะนางเอก
ด้วยความเอ็นดูในทรงผมมาม่าของพี่เขา น้องจะให้พี่ไปต่อนะ
555555555 จะบอกว่าอะไรๆก็เป็นไปได้เนอะ
นิยายยังไม่จบก็โดดกบกันต่อไป เอ้ย ก็อย่าเพิ่งนับศพพระเอก คิกคิก



 

커터✿THEME
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 47 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

542 ความคิดเห็น

  1. #446 maimaipat (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 มกราคม 2560 / 02:17
    เทใจให้มาร์คเลยยย
    #446
    0
  2. #436 caremy (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 14:33
    แจมินเล่นอะไรของแก?ชั้นงงไปหมดแล้วนะ-..-
    #436
    0
  3. #432 rainbonpink (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 01:20
    ตอนนี้เทใจให้มาร์คเลยอ่ะ มีทำผงทำแผล เป่าผงเป่าแผล
    แล้วจอยนี่ คือทิ้งเพื่อนไปหาผ. เข้าใจยูมีเลยเพราะเมื่อวานก็โดนเพื่อนเทแบบนี้เหมือนกัน
    แล้วแจมนี่คือ? ตอนนี้เปลี่ยนเรือจนจะเมาและ 55
    สุดท้ายนี้ขอร่วมหมั่นทรงผมมาม่าของมาร์ค และเปียสีทองของแจ นี่คือน่าจะทะเลาะกะสไตล์ลิสก่อนทำอ่ะ รอตอนต่อไปค่ะ
    #432
    0
  4. #431 creamaee (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 21:27
    ทำไมรู้สึกว่าชอบมาร์คลีในแนวนี่ รอค่ะ
    #431
    0
  5. #430 -Nichapazz- (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 20:59
    เกลียดความร้ายของมาร์คลี และมีความเกลียดทรงผมมาม่าของมาร์คลี 55555555
    #430
    0
  6. #429 yhxth_ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 20:48
    ต่อเร็วๆนะคะไรท์ ;___:
    #429
    0
  7. #428 centtoyssmile (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 17:07
    พี่มาร์คแบบ เหมือนจะแบด55555555 ทีมพี่แจมินขี้อ่อยค่าาาา
    #428
    0
  8. #427 Sora_MB (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 16:14
    แหมมม่เกือบแล้ว เกือบด่าอิพี่มาร์คนางแล้ว555555555
    #427
    0