[NCT Dream X YOU] 꿈사탕 Dream Candy

ตอนที่ 2 : ♡ NDHS : 00 ห้องปกครองเป็นเหตุ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,303
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 107 ครั้ง
    28 ต.ค. 62

- 0 -

ห้องปกครองเป็นเหตุ
ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ nct dream gif

YOUME Part’s :

รอบๆตัวฉันเป็นเหมือนห้องสีเหลี่ยมสีขาวแสบตา ความรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังลอยอยู่ในอากาศ

ฉันหมุนตัวเองรอบห้องจนต้องหยุดเมื่อเจอกับบุคคลหนึ่ง...

“คุณ..” อยู่ๆก็มีผู้ชายมาปรากฎตรงหน้า เขาอยู่ห่างจากฉันพอสมควร ใบหน้าที่เดาอารมณ์ไม่ถูก เขาจัดว่าเพอร์เฟ็คไม่หยอกเลยทีเดียว

หน้าตาแบบนี้เป็นได้อย่างเดียว

เป็นพ่อของลูกฉันนี่แหละ

ขณะนั้นขายาวๆที่กำลังเดินเข้ามาหาฉันทีละก้าว..ทีละก้าว แม้จะใกล้มากแค่ไหนแต่ฉันก็ยังหาจุดบกพร่องของเขาไม่เจอ แต่มันก็ใกล้.. เอ่อ ไปมั้ง.. ก็เล่นห่างกันไม่ถึงคืบเนี่ย! ขยับนิดเดียวได้แลกอากาศกันแน่!

“เอ่อ.. คุณช่วย.. อะ..ออกไปหน่อยได้มั้ยคะ..” ฉันเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ มือยกขึ้นมาทำท่าจะดันตัวเขาออก แต่อีกคนกลับรวบมือฉันไว้แล้วขยับเข้ามาใกล้จนจมูกของเรานั้นสัมผัสกัน เล่นเอาหัวใจฉันเต้นไม่เป็นจังหวะเลยทีเดียว

ความรู้สึกตอนนี้มันเหมือนมีผีเสื้อเป็นร้อยๆตัวกำลังบินอยู่ในท้อง มันทั้งหวิวๆหายใจไม่ทั่วปอด แต่ก็รับรู้ถึงความอบอุ่นจากอีกคนที่ส่งมา

พ่อจ๋าแม่จ๋า หนูขออนุญาตปล้ำเขาได้มั้ยคะ T///T

ขณะกำลังหยุดความคิดบ้าๆข้างบน ร่างสูงกระตุกยิ้มหนึ่งที ฉันได้แต่กระพริบตารัวกับภาพที่เห็น อ่า ใบหน้าเขาใกล้เข้ามาแล้ว ริมฝีปากสวยได้รูปน่าสัมผัสนั้นกำลังจะกลืนกินฉันใช่มั้ย ทันใดนั้นฉันก็หลับตาลงทันที

“หาผมให้เจอนะครับ ผมอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลคุณนี่แหละ แล้วก็จำเอาไว้นะครับว่าคุณเป็นของผม” เสียงกระซิบแหบพร่าจนเหมือนเสียงครางนั้นดังใกล้ๆหูฉัน ไม่เพียงแค่นั้นแต่เขายังงับใบหูฉันอย่างหมั่นเขี้ยว มันเสียวเหมือนโดนไฟฟ้าช็อต แทนที่ฉันจะเจ็บปวดและถอยออก ตรงกันข้ามฉันกลับอยากโดนเขาช็อตอีก.. บ้าชิบ!

อีกคนหัวเราะในลำคอเบาๆ ริมฝีปากหนาค่อยๆเลื่อนเข้ามาใกล้ฉันมากขึ้น .. มากขึ้น..




 

ปัง!!!

“ยูมี เธอกล้าหลับในคาบฉันได้ยังไงห้ะ!!” อาจารย์แมมมอธตะหวาดเสียงดังลั่นจนฉันสะดุ้งเฮือกแล้วพบว่า..

ฉันกำลังทำปากจู๋ยื่นหน้าจะจูบกับอากาศอยู่ค่ะทุกคน

ถึงหน้านี่จะฉาบไปด้วยปูนแต่สภาพแบบนี้ไม่อายก็บ้าแล้ว T^T

ฉันกวาดสายตาไปรอบห้องอย่างเร็วๆ บางคนก็ถือโทรศัพท์ที่น่าจะถ่ายหน้าอุบาทว์ๆของฉันอยู่ บางคนก็หัวเราะดังลั่นตบทั้งโต๊ะทั้งเพื่อน ส่วนอาจารย์ตรงหน้าก็ทำท่าเหมือนจะกินฉัน...

“ไปห้องปกครองกับฉันเดี๋ยวนี้!!”

“จาร์ยไปเองคนเดียวมะ.. โอ้ย! อย่าดึงหูหนู มันเจ๊บบบ” มือใหญ่ๆแถมด้านเอื้อมมาบิดหูฉันอย่างกับจะดึงให้ขาดติดมือไปให้ได้ ฉันตีมือครูรัวๆ ไม่น่าปากดีเลยโว้ย

“ถ้ายังจะปากดีฉันไม่บิดแค่หูเธอแน่” พูดจบก็สะบัดมือปล่อยหูฉันเป็นอิสระ

ถ้าไม่บิดหูแล้วเขาจะบิดอะไรฉันวะ =_=;;

 “เปิดเทอมมายังไม่ทันไรชื่อเธอนี่เป็นที่รู้จักไปทั่วแล้วนะรู้มั้ย ฉันละอายแทนเธอจริงจริ๊ง”

แหม่ นอกจากหน้าหนูจะหนากว่าปูนซีเมนต์แล้ว ปากหนูก็หยาบกว่ากระดาษทรายอีกนะคะอาจารย์ขา



 

ห้องปกครอง ณ New Dream High School

วาดหน้าผอ.ในโปสเตอร์โรงเรียนจนเละเทะ ไล่กดลิฟต์ทุกชั้น ขโมยของในร้านขนม เอาหนอน,ด้วง,จิ้งจกเข้ามาเลี้ยงในห้องเรียน ย้อมผม กินขนมในคาบ ใส่กางเกงพละไว้ใต้กระโปรงโดยปล่อยยาวเลยออกมา ปีนกำแพงโรงเรียน แล้วไหนจะวันนี้...” อาจารย์ปกครองสาธยายถึงวีรกรรมอันน่าภาคภูมิใจของฉันด้วยน้ำเสียงเหลืออด

“นี่มันไม่มีคะแนนจะให้หักแล้วนะยูมี”

“จารย์ก็ไม่ต้องหักสิคะ ไม่เห็นยากเลย โอ๊ยยย!” ฉันร้องเสียงหลงทันทีเพราะอาจารย์แมมมอธที่อยู่ข้างหลังเขกหัวฉันอย่างไม่ปราณี หัวคนนะคะไม่ใช่กลอง ตีได้ตีดี ฮือออ /(T_T)\

 “ใช้มาตรการขั้นเด็ดขาดจัดการยัยคนนี้มั้ยคะคุณปกครอง” อาจารย์แมมมอธเอ่ยด้วยน้ำเสียงหวานพร้อมกับส่งสายตาอ้อยเบอร์แรงไปให้อาจารย์ปกครอง

โอ้โห ไม่เบานะคะขุ่นพี่

พูดถึงอาจารย์ปกครอง คือเขาก็ชื่อปกครองจริงๆอะ แม่เขามีตาทิพย์รึไงกันนะถึงรู้ว่าโตมาจะมาทำหน้าที่นี้ หนูล่ะอยากจะกราบขอเลขสักสามตัวทีค่ะ เอาตรงๆแล้วหนูจะเลิกเกเรเลย

อาจารย์แมมมอธจริงๆแกชื่อจริยา แต่ฉันเห็นเขาท่าทางเหมือนแมมมอธดีอะ ดูเป็นเอกลักษณ์ดี เลยสถาปนาชื่อแมมมอธให้ซะเลย แถมเรียกกันทั้งสายชั้นเลยนะ ฉันนี่มันฉลาดไม่ใช่เล่นนะเนี่ย

“เดี๋ยวผมจะไปคุยกับผอ.ก่อน ได้เรื่องได้ราวอีกทีจะบอกคุณจริยานะครับ”

“ค่ะ ไลน์มาได้ตลอดเวลาเลยนะคะ” เอ่ยด้วยน้ำเสียงกระเหย้ากระหยอก ไม่พอยังวิ๊งค์ให้อาจารย์ปกครองอีก

พอคุยอะไรกันเสร็จเรียบร้อยแล้วคุณก็กลับไปเรียนตามปกติ โดยไม่รู้เลยว่าห้องปกครองนั้นจะเปลี่ยนชีวิตคุณไปตลอดกาล



 

ห้องสมุด ณ New Dream High School

AINA Part’s :

ห้ามเสียงดัง

ฉันอ่านป้ายที่แปะเรียงรายตามมุมต่างๆในห้องสมุดนี้ ถึงแม้มันจะเยอะและมีถึงหลายภาษาก็จริง แต่คนในนี้ไม่ได้ทำตามมันเลยสักคน

ยกเว้นฉันไว้คนนึงละกันค่ะ

ฉันเลิกสนใจกฎข้อนั้นแล้วกลับมาจดจ่อหนังสือในมือเหมือนแต่แรก ฉันชอบอ่านหนังสือ ไม่ว่าจะหนังสืออะไรก็เถอะ ฉันอ่านได้หมดเลยค่ะ เว้นก็แต่แนวเดียว แนวสยองขวัญไม่ก็เรื่องลี้ลับนั่นเองค่ะ..

ให้ตายก็ไม่มีวันที่จะแตะมันเด็ดขาดเลยค่ะ T____T

ขณะกำลังดื่มด่ำในโลกของตัวเองนั้น ก็ได้มีผู้หญิงคนหนึ่งหน้าตาจัดว่าน่ารักมาสะกิดฉัน

“นี่เธอ ช่วยไปดูห้องน้ำให้ทีสิ เพื่อนฉันติดอยู่ในนั้นอะ เปิดประตูยังไงก็เปิดไม่ออกเลย ช่วยฉันทีนะ” ขอร้องด้วยน้ำเสียงจริงจัง พลางดึงมือฉันไปกุม

ถ้าไม่ช่วยก็ดูจะใจร้ายเกินไปใช่มั้ยคะ..

“อะ..อื้อ!” ทันทีที่เอ่ยรับคำไปเธอคนนั้นก็รีบให้ฉันลุกแล้วลาก เอ่อ พาฉันไปยังห้องน้ำ มันเป็นห้องไม่ใหญ่มาก มีประตูปิดมิดชิดเพื่อเก็บเสียงไม่ให้ดังออกไปถึงภายในห้องสมุด

ความจริงฉันเป็นพวกมือหนักนะคะ จับต้องอะไรเป็นต้องเสียต้องพังตลอด ไม่รู้ว่าจะช่วยเขาได้รึเปล่านะ..

พอถึงต้นเหตุมีเสียงตะโกนขอความช่วยเหลืออยู่ข้างใน เพราะว่ามันเก็บเสียงเนี่ยแหละ คนในห้องสมุดก็เลยไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในนี้ แย่ชะมัดเลย

ฉันบิดลูกบิดเท่าไหร่มันก็ไม่ได้ ทั้งถีบทั้งกระโดดอัด แงะนู่นแงะนี่ ก็ไม่มีทีท่าจะสำเร็จเลย..

นี่ประตูหรือเหล็ก พังยากพังเย็นเหลือเกิน โมโหแล้วนะโว้ย!!

โครม!!!

ในที่สุดฉันก็พังประตูห้องจนสำเร็จ ประตูตัวปัญหาล้มไม่เป็นท่า

“ขอบคุณเธอมากๆเลยนะที่ช่วยฉัน ฉันไปแล้วนะ” ทันทีที่ผู้หญิงที่ขอให้ฉันช่วยได้รับอิสระ เธอก็ขอบคุณแล้วหนีแจ้นไปเลย

เฮ้ยเดี๋ยว ฉันทำประตูพังเพราะเธอนะเว้ย มารับผิดชอบก๊อนนนนนนน

“เกิดอะไรขึ้นคะเนี่ย?” พี่ผู้หญิงคนนึงวิ่งมาดูตามเนื้อตามตัวฉัน ถึงเสียงมันจะไม่ดังมากจนได้ยินทั้งห้อง แต่ในบริเวณใกล้เคียงนั้นได้ยินชัด โต๊ะบรรณารักษ์เป็นต้น “เราไม่เป็นอะไรใช่มั้ยคะ” ถามฉันด้วยน้ำเสียงเป็นเดือดเป็นร้อนไม่น้อย

“หนูไม่เป็นอะไรหรอกค่ะพี่.. ตะ แต่ว่า” ฉันพูดเสียงอ่อยก่อนจะเบนสายตาไปทางประตูที่พังไม่เป็นท่าตรงหน้า

พี่เขาเรียกฉันไปที่เคาน์เตอร์ที่เอาไว้ติดต่อเรื่องต่างๆกับบรรณารักษ์ เช่น ยืมหนังสือ คืนหนังสือ บลาๆ แล้วเธอก็ให้ฉันนั่งตรงข้ามเขา

“ไหนเล่าให้พี่ฟังซิคะว่าเรื่องมันเป็นไงมาไง”

“คะ..คือหนูอ่านหนังสืออยู่ แล้วมีคนมาขอให้ช่วยเปิดประตูให้น่ะค่ะ พอดีเพื่อนเขาเปิดไม่ออก แล้ว..แล้วหนูก็ ..ก็ช่วยจนอย่างที่เห็นนั่นแหละค่ะ ฮึก” ฉันพูดไปสะอึกสะอื้นไปด้วย  ความจริงฉันเป็นคนร้องไห้ง่ายมาก หรือเรียกง่ายๆคืออ่อนแอนั่นเองค่ะ

“เอ่อ...” น้ำเสียงอีกคนกระอั่กกระอ่วนอย่างบอกไม่ถูก

“หนูไม่ตั้งใจจริงๆนะคะพี่ หนู..ฮึก อย่าบอกปกครองเลยนะคะ หนูไม่อยากให้ที่บ้านรู้ ฮือ” ฉันปล่อยโฮออกมาจนพี่เขาตะครุบปากแทบไม่ทัน

“โอเค หยุดร้องนะคะ พี่จะคุยกับปกครองให้”

“จริงนะคะ” มองพี่เขาด้วยสายตาเป็นประกายอย่างมีความหวัง

“แต่พี่มีข้อแม้นะคะ”

จะให้หนูเป็นเบ๊พี่ก็ได้ค่ะ อะไรก็ได้ ฮือ เวลานี้ให้ไปเก็บอึ๊หมาหนูยังทำให้ได้เลย T^T

“..น้องต้องรักษาอาการกลัวผู้หญิงให้เพื่อนพี่!”

ตัวแข็งไปสามวิ..

พี่ไม่รู้ใช่มั้ยคะว่าหนูเนี่ยก็กลัวผู้ชายนะ แงงงงงงง T[]T!!
 




- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
จบบทนำไปแล้วเน้อ ตอนนี้ผู้ๆเรายังไม่ออกโรงค่ะ 
แต่ไม่ต้องห่วงตอนหน้ามาแน่ ค่าตัวแพงต้องใช้ให้คุ้ม 55555555 
เรื่องนี้นางเอกมี 3 คนเนอะ เลือกเอาตามความฟิน 
เมนใครก็เลือกคนที่มาพัวพันใกล้ๆกับนางเอกคนนั้นเลย5555555
แต่ว่าตอนนี้ยังไม่ได้คิดเรื่องพระเอกใครคู่ใครเลยค่ะ 
รอเสียงโหวตของเหล่าสาวเพ้อ(เจ้อ)ละกันโน้ะ ระน้า

 

 

         
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 107 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

542 ความคิดเห็น

  1. #129 ju'st (@em-my111) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2559 / 22:25
    น่าติดตามๆ
    #129
    0
  2. #50 piixms (@wafflekawaii) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2559 / 19:49
    อู้ยยย เมื่อเขาสองึนมาเจอกัน 555 จะเป็นไงน้า
    #50
    0
  3. #6 dreamyoumsk (@dreamyoumsk) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 23:19
    รออยู่นะคะะะ
    #6
    0
  4. #5 0829289631 (@0829289631) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 14:17
    รีบมาต่อนะค่ะสู้ๆค่ะ
    #5
    0
  5. #4 jpsrbubble (@jeonpim) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 10:04
    รีบมาต่อน้าาา -3-
    #4
    0
  6. #3 -iingfah (@kang0inin) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 08:27
    หุ้~~~~~ ติดตามค่ะ ><
    #3
    0
  7. #2 peporoohjung19 (@peporoohjung19) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 04:27
    อ่านแล้วตลกอะะะ มาต่อเร็วๆนะค๊าาาา
    #2
    0