Genie Boyz ผมมันห่วย ช่วยรักผมที!

ตอนที่ 4 : Genie Boyz ep 3 ::: รูปเด็ด!!!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 211
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    26 เม.ย. 57


ep.3 รูปเด็ด!!!



    

l Honwoo Part l

            ฉันให้ยืมหมอนี่นั่งเป็นเพื่อนกินเหล้าจนกว่าจะเมา จะสั่งอะไรเพิ่มก็ได้นะ มันจะจ่ายเองน่ะ ไปทำภารกิจก่อนนะ ^___^” พูดจบไอ้ชอนตงก็รีบวิ่งออกร้านมาโดยที่ ผมแทบอยากจะกระโดดถีบมันที่ให้ผมเป็นเพื่อนกินเหล้าไม่พอยังให้เป็นคนจ่ายเงินทุกอย่าง ทั้งที่ผมไม่รู้เรื่องอะไรเลย

            แต่ก็ดีที่ได้เจอตัวยัยบ้านี่ไวๆหน่อย -*-

            ผมนั่งโต๊ะตัวตรงข้ามกับหล่อนซึ่งกระดกเหล้าเข้าปากไม่สนใจคนจ่ายเงินอย่างผมเลย ผมมองออกไปทางกระจกเห็นไอ้ชอนตงโบกมีบ๊ายบายให้อีกต่างหาย ชิบหายแล้ว เพิ่งมีเรื่องกับไอ้เฮียชองมาเพราะมันหาว่าผมโกงเกมเบสบอล หน้าก็ช้ำกำลังจะไปทำแผลที่บ้านอยู่แท้ๆดันซวยซะได้

            เชคบิลเลยฮะผมเรียกเด็กเสิร์ฟที่กำลังเดินผ่านมา เขาทำหน้าเหมือนดีใจมาก -*- แปลกคน เขารีบเดินมาที่โต๊ะทันที

            ฉันยังกินไม่อิ่มหญิงสาวแสนสวยต่างสถาบันกล่าวด้วยน้ำเสียงดุๆ เหอะๆ เชื่อเค้าเลย พอแรกเจอที่ผมเห็นตอนงานกีฬา เธอคนนี้เก่งเคนโด้น่าสนใจมาก และก็สวยมากๆด้วย แต่ความสวยในตอนนี้ มันไม่ใช่อ่ะ ปากเล็กๆนั่นเละซอสหมูย่างอย่างเห็นได้ชัด และบรรจงจัดการอาหารและเหล้าโซจูมากมายโดยไม่สนสายตาใดๆ

            เธอคือ ลีโซจู เป้าหมายของผม

            คุณผู้หญิงเค้ายังไม่อิ่ม เดี๋ยวผมเรียกอีกรอบแล้วกันผมกล่าว เด็กเสิร์ฟพยักหน้าเศร้าพลางเดินไปโต๊ะอื่น แล้วเธอยัยขี้เมา เธอจะกินให้ท้องแตกตายเลยหรือไง ฉันไม่มีเวลามานั่งเฝ้าเธอหรอกนะ

            จนกว่าฉันจะเมาโซจูตอบ พลางกระดกเหล้าโซจูชื่อเดียวกับหล่อน และก็จนกว่าฉันจะอิ่มด้วย

            หึๆ ทำตัวอย่างนี้ไง ถึงไม่มีใครอยากคบเธอเป็นแฟนแค่ได้ยินชื่อหล่อน ก็ไม่มีใครอยากเข้าใกล้แล้ว นอกจากจะขี้เมาแล้ว ยังไม่อ่อนหวานสมกับเป็นผู้หญิงหน้าสวยเอาซะเลย นี่คือสาวในอุดมคติที่ผมจับฉลากได้ มันยอดมากเลย

            โซจูหยุดกึกในขณะที่กำลังเคี้ยวหมูย่างคำโต จู่ๆน้ำตาของหล่อนก็ไหลออกมาจนผมแทบตกใจเพราะไม่คิดว่ายัยบ้านี่จะร้องไห้เป็นกับเขาด้วย

            แล้วไงล่ะ ฉันก็เป็นของฉันอย่างนี้ ใครรับไม่ได้ก็ไม่ต้องมาคบ แค่นั้นแหละ TOT” หมดสภาพสาวสวยระดับนางฟ้าโดยสิ้นเชิง นอกจากหล่อนจะร้องไห้แล้วยังอ้าปากอีกต่างหาก ถ่ายรูปแบล็กเมล์เล่นคงไม่เลวเนอะ

            ก่อนที่ผมจะล้วงมือถือออกมาหล่อนก็นั่งฟุบกับโต๊ะพลางร้องไห้เมื่อร้านเหล้าเปิดเพลงเศร้าแนวของคนอกหักแถมยังเป็นเพลงลูกทุ่งอีกต่างหาก =_= บรรยากาศดีมาก

            ทำบ้าอะไรของเธอน่ะ ผมจะเข้าไปอยู่ในถ้วยกิมจิแล้วนะ

            ฮือ...ทำไมไม่มีใครรักฉันบ้างล่ะ ฮือ...ผู้ชายมันก็เฮงซวยกันทุกคนแหละ TTOTT ห่วยที่สุดเลยเธอก่นด่าผู้ชายสารพัดทั้งที่ยังนั่งฟุบโต๊ะ

            ผู้ชายอย่างเราๆมันไม่มีดีอะไรซักอย่างเลยหรือไง

            “- - อยากทำอะไรก็เชิญผมกล่าวพลางกระดกเหล้าโซจูที่เหลือเพียงน้อยนิด เพราะยัยนี่ดื่มเอาๆคนเดียวจนสุดท้ายเหลือไม่ถึงครึ่งขวดเลยด้วยซ้ำ

            ยัยโซจูยิ่งดิ้นพล่านจนถ้วยกิมจิหกรดผมยาวๆของเธอ แถมมันยังกระเด็นมาติดแก้มผมอีกต่างหาก ชักจะยั๊วะแล้วนะ!!!

            คุณมี 1 ข้อความใหม่

            ชิ...ถ้าไม่ได้ข้อความใหม่ช่วย ยัยนี่ได้กลายเป็นผีผักดองกิมจิแน่ๆ ผมหยิบโทรศัพท์มาเปิดดูแล้วพบว่าไอ้ซังวูเป็นคนส่งมา

            ภารกิจแรก ถ่ายรูปคู่กับสาวในอุดมคติของคุณส่งมาก่อนหนึ่งทุ่มของวันนี้ : ศูนย์บัญชาการเกมรัก *-* เลิฟๆวัยรุ่นวุ่นวาย ปล.รูปเด็ดเท่านั้นถึงจะผ่านนะครับ

            ภารกิจแรก หึๆๆแบบไหนที่เรียกว่ารูปเด็ดกันนะ

            นี่ๆตื่นก่อนได้มั้ยผมเอานิ้วจิ้มกองขยะที่มีชื่อว่าลีโซจู หล่อนหน้าตายับเยินก่อนที่ผมจะขยับมานั่งข้างๆ มองกล้องด้วยโซจูมองมาทางกล้องอย่างว่าง่าย ให้มันได้อย่างนี้สิ หึๆๆๆเกมนี้สุดหล่อชนะแน่ (ไม่เคยจะหลงตัวเองเลยนะ)

            ฉัน...หึก

            หนึ่ง

            ไม่ไหวแล้ว มันแบบ

            สอง

            ฉันจะอ้วก โฮก....ขณะที่ผมกดถ่ายรูปก็รู้สึกเหมือนมีของเหลวกลิ่นโหดร้ายราดที่ไหล่ของผมอย่างจัง -*- โดยมีสาวหน้าสวยที่พังยับเยินไม่เป็นท่ากำลังเอามือเกาะแขนผมไว้

            ออกไปไกลๆเลยยัยโซจู หึย เหม็นชะมัดยาดโธ่...นอกจากจะไม่กระดิกแล้ว คนในร้านยังมองมายังโต๊ะที่ผมนั่งอยู่ราวกับว่ามันเกิดเหตุการณ์สำคัญเช่นนั้นแหละ ผมเอามือดันหัวของยัยโซจูออกหากให้มากที่สุด

            เสื้อกีฬาของผม -*- เละ

            โต๊ะของผม -*- เละ

            ยัยโซจู =*= เละ

            เช็คบิลด้วยครับผมเรียกเด็กเสริ์ฟคนเดิมให้มาเก็บเงิน ขืนอยู่ที่นี่นานผมแทบไม่อยากจะคิดเลยว่าสภาพของผมกำลังจะเละเหมือนยัยบ้านี่ซะแล้ว เด็กเสิร์ฟวิ่งมาอย่างรู้งานราวกับว่าเขาอยากให้จ่ายเงินไวๆอย่างนั้นแหละ

            ทั้งหมดสี่พันวอนครับหนุ่มร่างเล็กกล่าวพลางยื่นบิลมายังผม - - ตัวแค่นี้เขมือบทั้งโซจูสิบกว่าขวด แถมกับแกล้มหมดเกลี้ยง ยัยนี่กระเพาะใหญ่ปานนั้นเชียว

            “=_=”ผมจ่ายเงินเตรียมจะเดินออกจากร้าน หึ...คงไม่มีใครคิดให้ผมเป็นสุภาพบุรุษพาสาวหน้าสวยขี่หลังกลับหรอกนะ

            ไม่มีทาง!!!

            ผมเดินผ่านยัยโซจูที่เมาได้ที่ จู่ๆยัยนี่ก็ร้องตะโกนโวยวายลั่นร้านอีก - -

            “จะสนทำไม แค่ผู้ชายห่วยๆ!!!!

            อย่าไปสนเลย ผมจ่ายเงินให้แล้ว ไว้ไปคิดบัญชีกับไอ้ชอนตงต่อก็แล้วกัน

            ฮึ่ม...สายตาของคนทั้งร้านมองมาที่ผมด้วยแววตาเชือดเฉือนเพราะผมลุกมาจากโต๊ะของยัยขี้เมาโซจู แล้วไงล่ะครับ...ผมไม่เกี่ยวกับยัยนั่นเลยซักนิด

            อยากมองก็มองไปเถอะครับ ผมไม่สน

            ที่ผมสนอยู่ตอนนี้คือ อยากอาบน้ำ!!!

 

ที่บ้านฮอนวู 9.30 pm

            ทันทีที่กลับมาถึงบ้าน ผมก็ตรงดิ่งไปที่ห้องของตัวเอง จัดแจงเอาเสื้อผ้าเลอะอ้วกใส่ในถุงดำแทนที่จะเอาไปซัก =_= ไม่ไหวหรอก ถึงซักไปอีกกี่รอบผมก็จะไม่ใส่เสื้อตัวนี้อีกแล้ว อย่างนี้มันต้องทิ้งอย่างเดียว

            ผมเดินเข้ามาในห้องน้ำพลางเปิดฝักบัวและจัดการอาบน้ำสระผม ชำระล้างกลิ่นอ้วกบ้าๆนั่นออกไป ผมบีบครีมอาบน้ำที่พี่สาวของผมซื้อมาฝากจนแทบจะหมดกระปุกพลางได้ยินเสียงโทรศัพท์ดัง

            ใครที่ไหนโทรมาเวลานี้วะ

            ผมรีบอาบน้ำให้เสร็จแล้วหยิบผ้าเช็ดตัวมาปกปิดส่วนล่างของร่างกายแล้วเดินออกมา โทรศัพท์มือถือโชว์หมายเลขที่ผมไม่ได้รับ

            ซังวูน้อย

            พระเจ้า =_= ผมไม่ได้เมมชื่อมันว่าอย่างนี้ แต่ไอ้ซังวูมันแอบเปลี่ยนชื่อตอนขอยืมมือถือไปโทรหาเจ๊ซังแน่ๆ ผมกดเบอร์ซังวูน้อยของมันแล้วโทรออก ไม่นานนักก็ได้ยินเสียงสุดหื่นและบ้าบอของมัน

            (ฮัลโลววววว คิมฮอนวู ฉันมาแจ้งผลการแข่งภารกิจแรก) ไอ้ซังวูเอ่ยเสียงแจ้ว

            อะไร มีอะไรก็รีบพูดมา เพราะสุดหล่อไม่ค่อยมีเวลาว่ะผมกล่าวแล้วได้ยินเสียงมันหัวเราะ กวนประสาทชิบหาย

            (ฮ่าๆๆๆ ใจเย็นๆ ก็เกมรักวัยรุ่นวุ่นวายไง *-----* ภารกิจแรกมีคนผ่านแค่คนเดียว เพราะฉะนั้นวันนี้ไอ้ชอนตงนำไปก่อน 1 : 0)

            แค่นี้เหรอที่จะโทรมาผมพูดไปงั้นแหละ ผมทำภารกิจบ้าๆของมันไม่สำเร็จเพราะยัยโซจูอ้วกใส่เสื้อผมซะก่อน

            (แปลกที่คิมฮอนวูป๊อดได้แค่ 0 แต้มอ่ะ ไม่น่าเลยๆๆนะ ซังวูน้อยคนนี้เอาใจช่วยในภารกิจหน้าแล้วกัน ขอให้โชคดีกับภารกิจหน้า ฮ่าๆๆๆ)

            ตู๊ด...ตู๊ดตู๊ด....

            ปลายสายวางไปอย่างว่องไวราวกับว่ามันรู้ทันว่าผมจะพูดอะไรต่อ แต่ที่แน่ๆมันบอกว่าผมป๊อด ไอ้ซังวู -*- เจอหน้าแกโดนเอาคืนอีกคนแน่ๆ

            “ชิ” ผมกดโทรศัพท์มือถือของตัวเองเพื่อเช็คดูรูปเด็ดที่ไม่คิดจะส่งให้ไอ้ซังวูดู ไม่ได้ป๊อดหรอกครับ แค่รูปมันเด็ดเกินเพราะยัยขี้เมานั่นอ้วกใส่ผมพอดี

            ขืนส่งไป มีหวังรูปถูกเผยแพร่ไปทั่วห้องแน่ คนอย่างผมยิ่งไม่ชอบให้ใครมาล้อด้วยสิ เสียความเพอร์เฟคหมด

            ผมปิดรูปเด็ดพลางโยนโทรศัพท์มือถือไว้บนเตียง แล้วกลับไปอาบน้ำอีกรอบ - - ยิ่งคิดถึงกลิ่นอ้วกของยัยโซจูยิ่งสยอง มีหวังคืนนี้ไม่ได้ทำอะไรนอกจากอาบน้ำสระผมสักสิบรอบจนตัวเปื่อยแน่ๆ

            ผู้หญิงในอุดมคติ...หึ ป่านนี้จะเน่าคาร้านมั้ยล่ะเนี่ย

 

หอพัก Soengi High School 11.40 pm

            ร่างหญิงสูงของหญิงสาวเดินเข้ามาในหอพักของโรงเรียนยามวิกาล ดวงตาปรือๆกึ่งหลับกึ่งตื่นเพราะความเมากำลังมองทางเดินที่มืดสนิทเพราะกฏของหอพักในช่วงเวลาตั้งแต่ 3 ทุ่มเป็นต้นไป จะไม่อนุญาตให้นักเรียนหญิงภายในหอพักออกไปจากบริเวณหอพัก เพื่อความปลอดภัยและความเรียบร้อย ตามทางเดินจึงปิดไฟมืดสนิท

            แต่มีหรือที่คนชอบหนีออกไปนอกโรงเรียนอย่างหล่อนจะทำตาม

            โซจูไขกุญแจและเข้ามาในห้องนอนของตัวเอง สิ่งแรกที่เธอทำคือกระดกเหล้าโซจูที่ถือติดมือมาตอนไหนไม่รู้ และจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเธอก่อเหตุอะไรไว้ที่ร้านเหล้า

            “กลับมาสู่ห้องที่ว่างเปล่า ง่วงนอนจังเลย” หญิงสาวหน้าสวยทิ้งตัวลงบนเตียงนอนนุ่มๆของตนเองทั้งที่ยังไม่ได้อาบน้ำ ดวงตาของเธอเริ่มปิดสนิทด้วยฤทธิ์เหล้า พลางควานหาโทรศัพท์มือถือในกระเป๋ากระโปรงของตนเองเมื่อรู้สึกว่ามีเสียงข้อความเข้ากวนประสาทขณะนอนหลับ

            คุณมี 1 ข้อความใหม่

            =_= ใบหน้าเรียวสวยมองเบอร์โทรที่ไม่คุ้นเคยซึ่งเป็นผู้ส่งข้อความมาและเธอก็ต้องตาโตเพราะรูปนั้นมันเป็นรูปที่เธอกำลังอ้วกโดยโฟกัสหน้าของเธอแบบใกล้ๆ

            O_O! มาได้ยังไงเนี่ย

            มือเรียวรีบกดโทรหาเจ้าของรูปเด็ดบ้าๆนั่น ไม่นานนักเจ้าของเบอร์โทรก็รับโทรศัพท์ด้วยน้ำเสียงอารมณ์ดี

            (รูปที่ฉันส่งให้เด็ดดีมั้ยล่ะ) เสียงนั้นคือเสียงของผู้ชายที่เธอเจอเมื่อตอนเย็นนั่นเอง

            “เด็ดบ้าอะไร นายกล้าดียังไงมาถ่ายรูปฉัน!!!” ปลายสายหัวเราะร่า เมื่อเขาคิดหาวิธีแกล้งคืนยัยขี้เมาที่อ้วกใส่เสื้อกีฬาของเขาและเขาเองต้องมานั่งจ่ายค่าเหล้าให้เธออีก

            (คิดว่าฉันเป็นใครกัน J คนอย่างคิมฮอนวู ไม่ยอมถูกคุณผู้หญิงกดขี่ข่มเหงได้หรอกนะ)

            “นายทำไปเพื่ออะไร ไอ้คนโรคจิต”

            (ฮ่าๆ ได้ความสะใจที่ได้แกล้งเธอคืนไงยัยขี้เมา ฉันอาจจะเอารูปเด็ดๆนี้ไปเผยแพร่ในเวบเพจของโรงเรียนเธอและอีกสามโรงเรียนก็ได้นะ) น้ำเสียงเขาเจ้าเล่ห์ชะมัด

            “นายต้องการอะไร”

            (ต้องการ เงินค่าเหล้า 4,000 วอน และอะไรดีล่ะ อืมมมมมม ไว้ค่อยบอกอีกทีแล้วกัน ฉันง่วงนอนแล้ว)

            “นี่นาย”

            (จะทำไมล่ะครับ)

            “ลบเดี๋ยวนี้เลยนะ”

            (ถ้าฉันไม่ลบล่ะ J เธอจะทำไม หืม)

            “หึย...กวนประสาทชะมัด”

            (ไว้ฉันคิดออกว่าต้องการอะไรจะโทรไปบอกอีกทีนะ ยัย-โซ-จู-ขี้-เมา)

 

            Genie boyz : : To be Continuous 4

        



 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

11 ความคิดเห็น

  1. #3 Va valentine (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2556 / 21:01
    ยัย โซ จู ขี้ เมา
    #3
    0