[FIC NCT] So long (JaeDo)

ตอนที่ 17 : CHAPTER 16

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,910
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 46 ครั้ง
    5 ก.ย. 59

CHAPTER  16

 

 

.

 

.




 

“วันนี้เหลือสอบตัวสุดท้ายแล้วใช่ไหมครับ?”

 

คิมโดยองกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้หลังโต๊ะเขียนหนังสือที่หอพัก หลังจากรับรู้ได้ถึงอะไรหนักๆที่เพิ่งถูกทิ้งน้ำหนักมาบนศีรษะก็ไม่ได้คิดจะหันไปเอาคำตอบว่าเป็นอะไร คนตัวบางทำเพียงแค่ยิ้มออกมาจางๆอาจเพราะรู้อยู่แล้วต่างหากว่าเป็นจองแจฮยอนคนเดิมนั่นแหละที่เพิ่งจะวางคางลงบนหัวเขา น้องชายตัวดีที่ตอนนี้เปลี่ยนสถานะไปแล้วคงเพิ่งตื่นถึงได้มีน้ำเสียงงัวเงียๆแบบนั้น

 

“อื้อๆ” โดยองผงกหัวขานรับจนศีรษะของจองแจฮยอนร่วงลงมาที่บ่า กระนั้นจะบอกว่าเป็นเพราะเขาทั้งหมดก็เห็นทีว่าจะไม่ได้ จนถึงวินาทีนี้โดยองตระหนักได้แล้วว่าน่าจะเป็นความตั้งใจของแจฮยอนเองเสียมากกว่าเพราะไม่ใช่เพียงแค่ใบหน้าของอีกฝ่ายที่ตกลงมาอยู่บนไหล่เท่านั้น แต่แขนทั้งคู่เองก็ยังเลื่อนมากอดเอวไว้หลวมๆ เล่นเอาพี่ชายตัวบางเผลอแขม่วพุงกลั้นหายใจอัตโนมัติเพราะไม่ได้เตรียมใจไว้สำหรับสัมผัสนั้น

 

“อะไร?” ใช้น้ำเสียงตวัดๆบวกกับใบหน้านิ่วคิ้วขมวดมองแจฮยอน โดยองที่พยายามปั้นหน้าเคร่งขรึมออกไปก่อนแล้วอยากจะด่าแทบตายที่อีกฝ่ายชอบมาทำให้ใจสั่นแบบนี้อยู่เรื่อย แต่ก็ดูเหมือนเรี่ยวแรงจะเหือดหาย ร่างกายเหลวเป๋วแลจะอ่อนปวกเปียกไปหมด และมักจะเป็นทุกครั้งเวลาที่แจฮยอนคลอเคลีย

 

“มอร์นิ่งคิสทีครับ” พูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อนไม่พอยังแหงนหน้ามองมาด้วยสายตาฉ่ำวาวอย่างนั้นอีก อย่างคิมโดยองจะไปสู้ไหวได้อย่างไรล่ะ ก็เห็นๆกันอยู่ว่ามักจะแพ้ทางให้อีกฝ่ายเสียทุกทีไป คราวนี้ก็คงอีกเหมือนกันแหละ

 

“ไม่...” โดยองสั่นหัวก้มหน้าลงเพียงเล็กน้อย เสสายตามองไปอีกทาง ทว่าอาการบึนปากเล็กๆกับสีของแก้มที่แดงสุกปลั่งอย่างนั้น ...มีหรือจะรอดสายตาคมดุจเหยี่ยวของจองแจฮยอนไปได้

 

และแน่นอนว่ากิริยาแบบนั้นย่อมถูกมองเป็นความน่ารัก... เชื่อว่าในหัวของแจฮยอนคงมีแต่คำนี้เต็มไปหมดเมื่อมองคนตัวบางที่อยู่ตรงหน้าตอนนี้ เด็กหนุ่มยกศีรษะออกจากบ่าอย่างจงใจก่อนจะฉวยแตะจูบเข้าที่ริมฝีปากที่ดูเหมือนจะเชื้อเชิญมากกว่าในยามปกติเพียงแผ่วเบาแล้วจึงผละออกมาแหงนหน้ามองเหมือนเดิมในขณะที่สองแขนกลับกอดรัดร่างผอมๆของคนพี่แน่นยิ่งขึ้นอีกราวกับโหยหาเสียเหลือเกิน  

 

“อื้อ นิสัยอะ” หลังมือบางยกขึ้นแตะริมฝีปาก ทั้งที่กำลังจงใจแสดงใบหน้าง้ำงอให้เห็นแต่โดยองก็กลับกลั้นรอยยิ้มเอาไว้ไม่ได้เลย จนเมื่อไม่รู้ว่าจะทำยังไงดีแล้ว เขินเด็กนิสัยไม่ดีตรงหน้ามากแล้วด้วย โดยองก็เลยใช้มือเดิมที่แตะริมฝีปากตัวเองนั่นแหละเปลี่ยนไปยันหน้าอีกฝ่ายให้ห่างออกไปแทน “ไปแปรงฟันก่อนเลย”

 

“งั้นแปลว่าถ้าแปรงฟันแล้วก็ทำได้ใช่ไหมครับ?”

 

“เดี๋ยวนี้ชักจะเอาใหญ่แล้วนะ” แจฮยอนไม่เถียงต่อ เด็กหนุ่มหัวเราะสดใส ก่อนจะถอนร่างออกไปก็ขอมัดจำไว้ด้วยการหอมเข้าที่แก้มเนียนเสียฟอดใหญ่ แถวบ้านอาจเรียกฟัด จนคนพี่ตัวเอนไปอีกฝั่ง ได้ดังใจแล้วจึงรีบปล่อยตัวพี่ชายเพื่อเตรียมตัวหนี

 

“จ...จองแจฮยอน... น....นายนี่มันจริงๆเลย”

 

“ขอแปรงฟันก่อนแล้วเดี๋ยวจะออกมาจัดหนักนะครับ”

 

ได้ฟังดังนั้น คนอายุมากกว่ายิ่งหน้าแดงก่ำ ทว่าโดยองก็ยังเป็นโดยองคนเดิมนั่นแหละ ที่ทำได้เพียงยกกำปั้นขึ้นมาขู่ฟ่อๆ “อยากได้หนักๆ จะเอาหมัดไหมล่ะฮะ!” สงสัยจะยังไม่เข็ด ...รอบนี้ไม่รู้ว่าแจฮยอนอยากตาแตกหรือยังไง แผลมุมปากคราวก่อนแม้จะหายเจ็บหายฟกช้ำแล้วแต่ก็ยังคงทิ้งร่อยรอยแผลเป็นไว้ให้เห็นอยู่เลย

 

“โดยองงี่ไม่น่ารักเลย ชอบใจร้ายกับแฟนตัวเอง” แล้วดูยู่ปากเข้าสิ คิดว่าน่ารักตายแหละ โดยองเบะปากให้เห็นเพราะความหมั่นไส้

 

แต่ก็ยังรู้สึกแปลกๆอยู่มาก เหมือนจะยังไม่ค่อยชิน เพราะแม้จะอยู่ในสถานะใหม่มาจนสัปดาห์กว่าๆแล้ว แต่พอได้ยินคำนั้น ที่ใช้จำกัดความสถานะของพวกเขาในตอนนี้ ไม่ว่าจะจากปากของพวกเขาเองหรือแม้กระทั่งจากคนรอบตัว โดยองก็ยังมีอาการใจเต้นแถมยังพองโตทุกครั้ง ในความรู้สึกยังเหมือนเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งอยู่ สำหรับเขามันเหลือเชื่อและเหมือนฝันเกินไป ที่ในที่สุดคนที่เขาเลือกมาตลอดก็เลือกเขาแล้วเช่นกัน

 

“อย่าเยอะ นายน่ะอย่าเยอะ ไปล้างหน้าแปรงฟันได้แล้วไป” ปากร้องไล่แต่ตายังยิ้มอยู่เลย คราวนี้แจฮยอนยอมทำตามเดินเข้าห้องน้ำไปอย่างว่าง่าย เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายลับตาไปแล้วแถมยังได้ยินเสียงปิดประตูห้องน้ำยืนยัน โดยองจึงหันกลับมาสนใจกับกองชีทวิชาที่จะสอบกลางภาคเป็นตัวสุดท้ายในช่วงบ่ายวันนี้ แต่ก็ทำไม่ได้ในทันที เพราะดูเหมือนกลิ่นกายของแจฮยอนยังวนเวียนอยู่ที่ปลายจมูกจนทำให้ต้องอมยิ้มออกมาอยู่เลย ร่างเพรียวต้องใช้เวลาไปอีกพอสมควรกว่าจะมีสมาธิกลับมาอ่านหนังสือต่อได้ ใช้เวลาอ่านหนังสือต่อไปอีกพักหนึ่ง แจฮยอนก็ทำธุระส่วนตัวออกมาจากห้องน้ำเรียบร้อย เด็กหนุ่มที่ตัวสูงกว่าเขานิดหน่อยเดินไปลากเก้าอี้อีกตัวที่มีคู่กันมานั่งลงข้างๆเขา

 

“โดยองงี่จะออกไปกี่โมงครับ” พอได้รับคำถามแบบนั้น มือบางก็เอื้อมไปคว้าโทรศัพท์ที่อยู่ไม่ห่างกันบนโต๊ะรกๆ เพื่อดูเวลาจากหน้าจอ

 

“อีกพักนึง เดี๋ยวจะไปอาบน้ำละ”

 

“แล้วสอบเสร็จกี่โมงครับ?”

 

“ห้าโมง”

 

“สอบเสร็จแล้วไปหาอะไรกินกันนะ”

 

โดยองมองหน้าอีกฝ่ายยิ้มๆก่อนพยักหน้าตอบรับ “อื้ม” แจฮยอนยิ้มตอบ ใช้มือย้ำสัมผัสลงบนหัวของคนพี่เพียงแค่นั้นแล้วก็รามือออกมา

 

“งั้นผมไม่กวนนะครับ โดยองงี่อ่านหนังสือต่อเถอะ” บอกกับโดยองแค่นั้น กำลังทำท่าจะลุกไป โทรศัพท์มือถือของคิมโดยองก็สั่นขึ้นมาเสียก่อนจนพวกเขาทั้งคู่ต้องหันไปมองแทบจะพร้อมกัน

 

มือบางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ใช้ดวงตามองลงไปยังหน้าจอ ก่อนจะหันหน้าจอไปโชว์ให้คนที่กำลังทำท่าจะลุกไปให้ดูบ้าง “พี่ยองโฮน่ะ”

 

แจฮยอนยิ้มรับก่อนพยักพเยิดหน้าให้ “รับสิครับ”

 

พอจองแจฮยอนอนุญาตมาแบบนั้น โดยองก็สไลด์หน้าจอรับสายทันที ไม่เพียงแค่นั้นยังเปิดลำโพงให้ได้ยินทั้งเขาและแจฮยอนด้วย อย่างแรกเลยคงเพราะติดพันอยู่กับการทำโจทย์จึงไม่สะดวกหากจะต้องใช้มือหนึ่งเพื่อยกหูโทรศัพท์ ส่วนอีกข้อหนึ่งที่เป็นเหตุผลสนับสนุนให้ต้องเปิดลำโพงแบบนี้ก็คงเพราะว่าท้ายที่สุดแล้ว ไม่ว่าเรื่องที่เขาคุยไม่ว่าจะกับใครก็ตามที โดยองก็ต้องเล่าให้แจฮยอนฟังอีกรอบอยู่ดี สู้ฟังไปพร้อมกันแบบนี้นั่นแหละน่าจะเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด

 

“เออ ว่าไงพี่”

 

วันนี้มึงสอบตัวสุดท้ายแล้วใช่ปะวะ?

 

อ่าฮะ

 

ไปฉลองกันไหม?พอฝ่ายปลายสายถามมาแบบนี้ โดยองก็หันไปมองแจฮยอนที่เขาเพิ่งจะตอบตกลงรับนัดหลังสอบเสร็จไปเมื่อก่อนหน้าไปเพียงไม่กี่นาทีนี้เอง เห็นใบหน้าที่ก่อนหน้านั้นเอาแต่ยิ้ม เปลี่ยนมาเป็นหันมองตรงไปด้านหน้าไม่ยอมสบตากันเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่แล้วก็รู้สึกใจคอไม่ค่อยดีเลย ...จะงอนกันอีกแล้วหรือเปล่าก็ไม่รู้...

 

ว่าไงวะ มึงเงียบไปทำไมเนี่ย ต้องคิดนานขนาดนี้เลยหรือไงวะโดยอง เอ้อ แล้วก็ชวนแฟนมึงมาด้วย กูยังไม่ได้คิดบัญชีกับมันเลย เด็กห่านี่ตอนยองโฮพูดประโยคที่เกี่ยวกับอีกคนที่ก่อนหน้ามีสีหน้าเปลี่ยนไปโดยองก็ยังคงมองแจฮยอนอยู่ พอเด็กนั่นเงยหน้าขึ้นมาสบตา โดยองที่เหมือนรออยู่ก่อนแล้วพอแจฮยอนมองหน้าเขากลับ จึงขยับปากถามออกไปโดยไม่มีเสียงว่า ไปไหม? ทว่าพอถามออกไปแล้ว ก็รู้สึกเหมือนพลั้งปากน่ะ นึกอยากตบปากตัวเองขึ้นมาอีก เขาไม่ควรถามแจฮยอนด้วยซ้ำ ก็แค่ปฏิเสธซอยองโฮออกไปตรงๆมันยากตรงไหนวะคิมโดยอง เกิดน้องมันงอนขึ้นมาอีกจะทำยังไง บางทีก็เบื่อตัวเองที่ให้ความสำคัญกับทุกคนไปเสียหมดแบบนี้ จะปฏิเสธใครแต่ละทีก็รู้สึกยากเย็นแสนเข็ญตลอด

 

แต่ดูเหมือนจะผิดคาด เพราะอยู่ๆใบหน้าตรงหน้าก็เกิดมีรอยยิ้มเล็กๆ เขาที่ปรับอารมณ์ไม่ทันจึงทำได้แค่ยิ้มตามไปอย่างแหยๆ เสี้ยววินาทีแจฮยอนก็พยักหน้าตอบคำถามให้เขา พอได้รับคำตอบแบบนั้นคนตัวบางก็เปล่งเสียงตอบพี่ชายคนสนิทกลับไปทันที

 

“ไปๆ แล้วพี่จะไปคิดบัญชีกับแจฮยอนมันเรื่องอะไรวะ?” เขาแสร้งถาม ทั้งที่ดูเหมือนว่าตัวเองก็น่าจะรู้อยู่แล้วด้วยซ้ำว่าเรื่องอะไร

 

ก็ไอ้วันนั้นไง ที่อยู่ๆมันก็เรียกแทอิลมาน่ะ เฮ้ย กูลืมไป ไม่ใช่แค่มันดิ มึงด้วย บอกแล้วว่าอย่าบอกใคร แต่มึงแม่งก็หักหลังกู วันนี้พวกมึงได้ตายทั้งคู่แน่ๆพอได้ยินยองโฮข่มขู่มาแบบนี้พวกเขาก็พากันหัวเราะออกมาพร้อมกันอย่างไม่ได้นัดหมาย ซอยองโฮก็เป็นแบบนี้ มักจะเก่งแต่กับพวกเขานี่แหละ เหมือนจะดีแต่ปากด้วยซ้ำ เพราะสุดท้ายก็ทำอะไรไม่ได้อยู่เหมือนเดิมทั้งจัดการคนรอบข้าง หรือแม้กระทั่งเรื่องของตัวเอง ...ยกตัวอย่างเช่นเรื่องของมุนแทอิลที่ตัวเองชอบนักชอบหนาเป็นต้น

 

แต่มันก็ทำให้พี่ได้เบอร์พี่แทอิลเขาหรือเปล่าวะ เออ แล้วเป็นไง ได้โทรหาเขาบ้างหรือยังล่ะ

 

ยังเลยว่ะ

 

“โหย พี่ อะไรวะ ขอเบอร์เขาจนได้มาแล้ว แล้วพี่ไม่โทรไปแบบนี้ เขาจะคิดไงวะ”

 

เขาจะคิดอะไรด้วยเหรอวะ?

 

ไอ้พี่ยองโฮโว้ย! เขาไม่คิดน่ะสิแปลก

 

เออ ช่างแม่งไปก่อน ก็กูยังไม่กล้านี่หว่า ก็พวกมึงนั่นแหละ เล่นกูกันซะแบบนี้เขาก็รู้หมดแล้วดิว่าที่กูตามมึงไปชมรมๆบ่อยๆน่ะไม่ใช่เพราะกูไปเฝ้ามึงแต่ไปเฝ้าเขาต่างหาก

 

ก็นี่ไง เป็นเหตุผลที่พี่ไม่ควรรออะไรอีกแล้ว ก็ในเมื่อพี่แทอิลเขารู้ว่าพี่ชอบเขาแล้วพี่ยังจะรออะไรอยู่อีกวะ ขืนพี่ยังเฉย สุดท้ายแล้วพี่ก็ยังต้องชอบเขาอยู่ดีถูกปะล่ะ ส่วนพี่แทอิลเขาก็ไม่ได้รู้สึกอะไรด้วยอยู่แล้ว พี่นิ่งไปเขาก็แค่ค่อยๆลบพี่ออกไปจากความทรงจำก็แค่นั้น แต่ถ้าพี่เดินหน้ามันก็ยังมีโอกาสที่เขาอาจจะชอบพี่อยู่ไม่ใช่หรือยังไงล่ะ เรื่องแค่นี้ก็คิดไม่ได้อะไรวะ

 

แหม ทีอย่างนี้ก็เก่งเชียวนะมึง คราวก่อนยังมาร้องไห้กับกูเรื่องไอ้แจฮยอนมันอยู่เลยร่างเพรียวหันไปหาแจฮยอน ก็เห็นอีกฝ่ายทำตาโตเหมือนคนตกใจ เหมือนอยากจะถามกันว่าเรื่องจริงเหรอ โดยองล่ะนึกอยากจะปิดลำโพงไปเสียให้รู้แล้วรู้รอดในตอนนี้ แต่ก็เพราะว่ามันไม่ทันแล้วไง ถึงปิดไปก็ไม่ช่วยให้สิ่งที่ฝั่งปลายสายพูดไปแล้วนั้นลบล้างหรือหายไปได้อยู่ดี

“ใครเขาไปร้องไห้ตอนไหนกันวะ พี่แม่งชอบมั่ว” ตอนนี้โดยองก็เลยไม่กล้ามองหน้าแจฮยอนอีก

 

ทำเป็น ก็พอกันแหละมึงกับกูน่ะ ละนี่มึงทำอะไรอยู่วะ

 

ก็อ่านหนังสืออยู่อะ

 

อ่อเหรอ แจฮยอนอยู่ด้วยปะ

 

ก็อยู่

 

อ่าฮะ อยู่ด้วยกันนี่ได้อ่านหนังสือแน่นะเขาแทบจะจินตนาการหน้าซอยองโฮตอนนี้ออกได้เลยว่าติดจะเจ้าเล่ห์ขนาดไหนในขณะที่พูดประโยคสองแง่สองง่ามประมาณนี้

 

“อ่านดิวะ จะให้ทำอะไรล่ะ”

 

แล้วปกติพวกมึงทำอะไรกันล่ะ

 

“โว้ย” โดยองโวยวายเพื่อกลบเกลื่อนซ่อนความเขินอายที่มักจะเกิดขึ้นทุกครั้งยามโดนล้อโดนแซวแบบนี้ “พี่แม่งไร้สาระ ไม่คุยด้วยแล้วจะอ่านหนังสือ”

 

เออๆ โอเค งั้นแค่นี้แหละ เออ กูจะบอกว่าวันนี้ตื๊ดๆนะ เดี๋ยวนี้เฮียชานยอลขยายธุรกิจไปทำคลับแล้วด้วย เพิ่งเปิดเลย ต้องไปเจิม อีกอย่างวันนี้พิเศษหน่อย ฉลองให้ไอ้แทยงมันด้วยพอพูดถึงเรื่องหลังเขาก็ขมวดคิ้วตามไปด้วยความสงสัย

 

หืม...พี่แทยงมันทำไม?

 

อ้าว เพื่อนมึงไม่ได้บอกเหรอว่ามันคบกับไอ้แทยงแล้วพอได้ยินประโยคนี้ โดยองก็ร้องอ๋อในใจขึ้นมาทันที เป็นเรื่องของเตนล์กับแทยงนั่นเองที่พวกเขาทุกคนต่างลุ้นกันมานาน

 

“ก็เล่าให้ฟังแล้ว”

 

โอเค ตามนั้น แล้วเจอกันนะ เดี๋ยวกูโทรบอกอีกทีว่ากี่โมงคราวนี้พออีกฝ่ายทำท่าจะวางแล้วจริงๆ โดยองก็เหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาบางอย่างได้

 

“เอ้ยๆ เดี๋ยวๆ ไปคลับก็แสดงว่าอย่างนี้ก็ต้องมีเหล้าอะดิ”

 

เอ้า เรื่องนั้นมันก็ต้องแน่นอนอยู่แล้วปะมึง

 

แต่แจฮยอนมันดื่มไม่ได้นะพอพูดออกไปแบบนี้กลับได้ยินเสียงหัวเราะดังลั่นมาจากปลายสาย ทำให้โดยองอดไม่ได้ที่จะหันไปมองหน้าแจฮยอนราวกับอยากจะหาคำตอบ ทว่าแจฮยอนกลับยักไหล่ทำหน้าราวกับไม่รับรู้อะไรด้วยทั้งนั้น

 

มึงก็เลิกโอ๋มันสักทีไอ้แจฮยอนน่ะ เลิกทำอย่างกับน้องมันเป็นไข่ในหินได้แล้วไหมวะ มันโตแล้ว นิดหน่อยเองน่า ถ้ากินไม่ได้ก็ให้แม่งนั่งแดกน้ำอัดลมไปแล้วกันงั้นอะ เฮ้ยๆ แค่นี้แหละ มึงอ่านหนังสือต่อเถอะทิ้งท้ายกับเขาเพียงแค่นั้นแล้วซอยองโฮก็วางไปเลย

 

“อะไรของเขาวะ อยู่ๆก็หัวเราะ” โดยองพึมพำอยู่กับตัวเอง ยังไม่ทันได้ถามความคิดเห็นกับแจฮยอนในเรื่องนั้น อีกฝ่ายก็ชิงพูดบางอย่างขึ้นมาเสียก่อน

 

“ตกลงเรื่องพี่เตนล์กับพี่แทยงนี่มันยังไงเหรอครับ?” อยู่ๆก็ถามขึ้นมา โดยองก็อดที่จะหันไปมองอีกฝ่ายด้วยดวงตาที่โตกว่าปกตินิดๆไม่ได้

 

“อ่า... จะเริ่มยังไงดีอะ” เขาทำท่านึก... โดยไม่รู้จริงๆว่าจะเริ่มเท้าความจากตรงไหนก่อนดี “สัญญามาก่อนสิว่าถ้าพูดแล้วจะไม่หน้างอน่ะ” พอเขาพูดแบบนี้ขึ้นมา แจฮยอนก็หัวเราะอย่างแปลกใจ

 

“แล้วทำไมผมต้องหน้างอด้วยล่ะครับ”

 

“ก็ไม่รู้ใครที่ชอบทำหน้างอเป็นหมีกินผึ้งเวลาที่พูดถึงพี่แทยง” โดยองยิ้มล้อ ก่อนถามคำถามที่คาใจมานานแล้วเหมือนกัน “นายน่ะไม่ชอบพี่แทยงเขามากเลยเหรอ?”

 

“ก็พี่แทยงเขาชอบโดยองงี่นี่ครับ ผมก็เลยรู้สึกขัดหูขัดตายังไงไม่รู้” แจฮยอนพูดออกมาตรงๆ และเพราะคำพูดของจองแจฮยอนแบบนั้นแหละที่ทำให้โดยองเผลอยิ้มกว้าง

 

“แค่เคยชอบไหมล่ะ แต่ตอนนี้ไม่ได้มีอะไรแล้ว”

 

“ก็นั่นแหละ ก็เพราะเคยชอบไง ก็เลยระแวงว่าอาจจะกลับมาชอบอีกก็ได้”

 

“เด็กโง่เอ้ย ไอ้ที่นายคิดน่ะมันก็อาจจะเป็นไปได้ถ้าเขาไม่ได้มีเตนล์อยู่ในใจมาตั้งนานแล้วแบบนั้น แล้วอีกอย่างหนึ่งนะ ถ้ายังชอบอยู่... ฉันกับพี่แทยงก็คงเป็นเพื่อนที่สนิทใจกันขนาดนี้ไม่ได้หรอก คิดมากเหมือนเตนล์ไปได้”

 

“อ้าว แล้วพี่เตนล์คิดมากเรื่องอะไรล่ะครับ” พอประโยคสนทนาดูเหมือนจะวกกลับเข้ามาที่คำถามตั้งต้น โดยองก็พยายามนั่งนึกอยู่อีกพัก เหมือนพยายามเรียบเรียงจัดระบบเรื่องที่มีอยู่ในสมองให้สื่อสารออกมาแล้วเข้าใจได้ง่ายๆ

 

“คืองี้... เริ่มแรกฉันกับเตนล์ก็ยังไม่ได้เป็นเพื่อนสนิทกันหรอก ก่อนหน้าที่จะมาสนิทกันน่ะ เตนล์กับพี่แทยงรู้จักกันมาก่อน แล้วเตนล์ก็เคยบอกชอบพี่แทยงไปแล้วแต่ก็โดนปฏิเสธเอา ซึ่งก่อนหน้านั้นเตนล์มันก็มีมาเล่าให้ฟังเหมือนกันว่าชอบคนๆนึงแต่ก็โดนหักอกเอา ฉันเองก็เพิ่งมารู้นี่แหละว่าจริงๆแล้วไอ้คนที่เตนล์มันชอบน่ะเป็นพี่แทยง มันเพิ่งจะสารภาพให้ฟังหลังจากที่ฉันกับนายตกลงคบกันแล้วนี่อะ”

 

“อ้าว ทำไมล่ะครับ ทั้งที่สนิทกันขนาดนี้แต่ก็ไม่เคยรู้มาก่อนเลยเหรอครับ?”

 

“ไม่รู้ ไม่เคยรู้เลย พอฉันเอาเรื่องที่ฉันคบกับนายไปบอกก็น้ำตาแตกร้องห่มร้องไห้ขึ้นมาเลย ตอนนั้นก็เล่นเอาตกใจแทบแย่”

 

“อ้าว ทำไมถึงเป็นแบบนั้นไปได้ล่ะครับ”

 

“ก็พอเตนล์เริ่มเปิดปาก ฉันก็รู้สึกผิดและเสียใจเหมือนกันนะ ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าเตนล์จะคิดมากเกี่ยวกับเรื่องฉันกับพี่แทยงขนาดนี้ ขนาดว่าพี่แทยงคอยหมั่นบอกว่าชอบเตนล์มันทุกวัน แต่มันก็ยังจะวกคิดกลับมาได้ว่าฝ่ายนั้นอาจจะยังชอบฉันอยู่ พอถามว่าแล้วทำไมไม่เล่าให้ฟังบ้าง มันก็บอกว่าไม่อยากให้ฉันคิดมาก ปรากฏว่า...เลยกลายเป็นมันนั่นแหละที่คิดมากอยู่คนเดียว คิดบ้าคิดบอจนไม่กล้าตอบรับพี่แทยง จนฉันคบกับนายแล้วนั่นแหละ มันถึงมั่นใจมั้งว่าพี่แทยงคงจะไม่หันกลับมาชอบฉันอีกแล้ว โอ้โห... ตอนฟังครั้งแรกนี่ก็ขึ้นเหมือนกันนะ แบบ...อะไรวะ นอกจากจะไม่มั่นใจในคนที่ตัวเองชอบแล้ว ยังเหมือนไม่เชื่อใจเพื่อนสนิทอย่างฉันอีก แต่ก็นะ ก็เห็นใจแหละ ไม่รู้ว่าคิดไปขนาดนั้นได้ยังไง พอได้คุยกันจริงๆจังๆก็เลยเหมือนได้ปรับความเข้าใจผิดๆที่เตนล์มันมีมาตลอด” พอพูดถึงตรงนี้ ก็เลยคิดว่าควรจะพูดเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเขากับอีแทยงให้แจฮยอนเข้าใจกระจ่างไปด้วยเลยแล้วกัน

 

“มันเป็นเรื่องแน่นอนอยู่แล้วหรือเปล่าอะแจฮยอน ที่เวลาเราเตะตาใครสักคน เราก็อยากทำความรู้จักใครคนนั้นให้มากขึ้น ก็เหมือนที่พี่แทยงมันเป็นกับฉันในตอนแรกนั่นแหละ แต่พอได้คุยกัน เริ่มมองเห็นนิสัยกันมากขึ้นก็รู้ได้ในเวลาไม่นานเลยว่าควรอยู่ห่างๆกันดีกว่า ฉันกับพี่แทยงน่ะไม่เหมาะที่จะอยู่ด้วยกันเลยจริงๆ เข้าใกล้กันทีไร ถ้าแถวนั้นมีหินคงได้คว้าขึ้นมาขว้างใส่กันจนหัวแตกไปข้างนึงแล้ว พูดอะไรก็ดูเหมือนจะไม่เข้าหูกันไปเสียหมด” พอพูดถึงตรงนี้แจฮยอนก็หัวเราะให้ได้ยิน

 

“จริงเหรอครับ ผมเห็นว่าพี่ไม่ค่อยพูดกับพี่แทยงเลยนึกว่ายังมีอะไรคาใจกันอยู่เสียอีก”

 

“ถ้าพูดเข้าหูกันก็คงพูดไปแล้วไง แต่นี่ไม่... ก็เลยเลี่ยงที่จะไม่พูดดีกว่า”

 

“แบบนี้ก็มีด้วยเหรอครับ?” เด็กหนุ่มหัวเราะเสริมให้อีก “สรุปเรื่องนี้คือพี่เตนล์น่ะชอบพี่แทยงมาก่อน แต่ตอนแรกพี่แทยงไม่ชอบ พี่แทยงชอบพี่ก็เลยเข้ามาคุยด้วย แล้วพี่ก็มาสนิทกับพี่เตนล์ ซึ่งตอนนั้นพี่ก็คุยอยู่กับพี่แทยงแต่พอรู้สึกว่าไม่ใช่ก็เลยเลิกไป หลังจากนั้นพอพี่แทยงเริ่มรู้จักพี่เตนล์มากขึ้นก็เลยเริ่มชอบพี่เตนล์ แต่ที่พี่เตนล์ไม่ยอมตอบรับพี่แทยงเสียทีทั้งที่ตัวเองก็ยังชอบพี่แทยงมาตลอดก็เพราะกลัวว่าพี่แทยงอาจจะยังเหลือใจให้พี่อยู่ ผมเข้าใจแบบนี้ถูกหรือเปล่าครับ”

 

“ฉันกับพี่แทยงไม่ได้คบกันเสียหน่อยจะเลิกกันได้ไงล่ะ” โดยองปฏิเสธด้วยคิ้วที่เริ่มขมวดเข้าหากัน ก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงต้องจริงจังขนาดนั้นเหมือนกัน

 

“โอเค” แจฮยอนหัวเราะให้กับนิสัยที่ดูเหมือนจะหงุดหงิดง่ายเสียเหลือเกินของโดยอง “เข้าใจแล้วครับ รู้แล้วครับว่าพี่น่ะไม่เคยชอบใครเลยนอกจากผม” พอได้ยินไอ้เด็กตรงหน้าพูดแบบนี้จึงได้แต่หันไปมองตาขวาง จองแจฮยอนนี่มันน่าหมั่นไส้มากจริงๆให้ตายเถอะ

 

“หลังจากนี้ถ้ามีคนเข้ามาอีกนะ ฉันจะคุยกับเขาเลยคอยดูสิ” แต่ก็ปฏิเสธอะไรไม่ได้มากเพราะสิ่งที่แจฮยอนพูดก็เป็นเรื่องจริง

 

“อย่าแม้แต่จะคิดเชียวนะครับ ถ้าเป็นแบบนั้นน่ะผมคงได้อกแตกตายแน่”

 

“ก็ไหนมั่นใจนักหนาไงว่าถึงยังไงฉันก็คงไม่เปลี่ยนใจไปจากนายแน่นอน”

 

“มันไม่เกี่ยวกับมั่นใจหรือไม่มั่นใจอะไรแล้วล่ะครับ แต่เพราะผมรู้สึกชอบพี่มากต่างหาก” พูดได้ถึงตรงนี้ก็เอาแขนสองข้างมาโอบรอบตัวเขาไว้ กระชับกอดแน่น เกยคางไว้บนไหล่ที่หวงแหนนักหวงแหนหนา “มันหึงนะครับ” ได้ยินน้ำเสียงแสนงอน มองใบหน้าที่สองข้างแก้มตุ่ยตูมก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ โดยองไม่ได้ว่าอะไรอีกฝ่ายที่ถือวิสาสะกอดกันไว้แบบนี้อีกแล้ว คนตัวบางปล่อยตัวตามสบายเพื่อรับไออุ่นจากอ้อมกอดของอีกคน

 

“ยังไม่ทันได้ทำอะไรเลย หึงอะไรอีกล่ะ ถ้างั้นจะให้ทำยังไงล่ะหืม? ลองพูดมาสิแจฮยอน”

 

“จะห้ามให้เข้าใกล้ใครก็คงจะเป็นไปไม่ได้ใช่ไหมครับ ...งั้นก็ไม่เป็นไรหรอก โดยองงี่ก็ทำตัวตามสบาย ทำเหมือนเดิม ผมเองก็อาจจะเป็นบ้าไปบ้าง แต่เดี๋ยวก็หาย ...ตราบใดที่ยังเชื่อมั่นว่าเรารู้สึกเหมือนกัน” ถึงตอนนี้แจฮยอนยิ่งรั้งร่างโดยองเข้าไปแนบกับตัวเองมากขึ้นอีก

 

โดยองแทบจะไม่ต้องตอบรับด้วยคำพูดอะไรเลย เพียงแค่เอาแขนทั้งสองข้างโอบรอบแขนแจฮยอนที่กอดเกี่ยวเขาเอาไว้อีกทีก็ดูเหมือนว่าจะสื่อความหมายอะไรต่างๆได้มากมายแล้ว พวกเขาไม่ได้ทำอะไรไปมากกว่ากอดกันโดยที่แจฮยอนวางคางไว้บนไหล่ของโดยอง

 

ดูเหมือนต่างฝ่ายก็ต่างพยายามซึบซับเก็บเกี่ยวความรู้สึกที่เนิ่นนานวันก็ยิ่งเพิ่มพูนขึ้นเรื่อยๆอย่างไม่อยากให้มันจางหายไปไหนนี้ไปให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้...

 

จนสักพักแจฮยอนถึงได้พูดบางประโยคขึ้นมา...

 

“แต่ตอนนี้ผมกำลังคิดอยู่เรื่องนึงครับ” โดยองสงสัยว่าจะเป็นเรื่องอะไรจนต้องหันไปเอาคำตอบ ไม่ให้รอนานมากนักเพราะหลังจากนั้นเพียงไม่กี่วินาทีแจฮยอนก็พูดต่อ “คืนนี้เราน่าจะชวนพี่แทอิลไปด้วยดีไหมครับ ขืนปล่อยให้พี่ยองโฮดำเนินเรื่องนี้เอง ก็คงได้เท่าที่เราเห็นนี่แหละครับพี่ว่าไหม?” เห็นแจฮยอนแหงนหน้าขึ้นมาถามเขาก็นึกมันเขี้ยวจนต้องยกมือหนึ่งขึ้นมายีหัวอีกฝ่าย

 

“เจ้ากี้เจ้าการจริงๆ”

 

“หรือพี่ไม่อยากช่วยให้พี่ยองโฮสมหวังล่ะครับ ไหนๆพี่ยองโฮเขาก็กะเอาเราทั้งคู่ตายเพราะเราดันไปเปิดโปงความลับของเขา ก็ขอให้คุ้มกับที่จะต้องตายหน่อยก็ดีเหมือนกัน”

 

“ถึงชวนไป แล้วพี่แทอิลจะยอมมาด้วยไหมล่ะ”

 

“ของอย่างงี้มันก็ต้องลองดูแหละครับ ...จะรู้ว่ามีใจหรือไม่มีใจก็วัดเอาจากตรงนี้แหละ”

 

 

TBC…

 

เรารู้สึกว่าพล๊อตเหมือนจะออกทะเลไปไกล แง้ เรื่องเตนล์กับแทยังไม่รู้ว่าจะงงหรือเปล่า เพราะเล่าจากมุมมองของคนนอก แต่เรางงเอง 5555 #ขอโทดค่ะถ้างง ส่วนเรื่องของจอห์นอิลก็คงมีนิดหน่อยพอกรุบกริบ  

แต่งตอนนี้จบแล้ว จะบอกว่าคงเหลืออีก 3 ตอนนะคะ ถ้าไม่หลุดพล๊อตจากที่คิดไว้ แง ใจหายๆ

ไม่รู้ว่ารู้สึกไปเองหรือเปล่าว่าพอโดยองงี่กับลูกหมูเข้าใจกันแล้ว เหมือนจะไม่มีอะไรน่าสนใจเลย แง ล้องห้ายยยยยยยยยย

 

แต่ยังไงก็ขอบคุณคนอ่านทุกคนมากเลยค่า รักมากรุย~

#solongJD

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 46 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

636 ความคิดเห็น

  1. #627 Khymmie (@exkn72) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 23:48

    ชะตาขาดแล้วพี่ยองโฮ555555

    #627
    0
  2. #587 ploy wty (@ploy-orathai) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 21:36
    พี่-โดนเด็กเล่นแล้ว เหม็งฟามรวักกกกก
    #587
    0
  3. #559 🍋 (@hs-eun) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:50
    พี่ยองโฮตลกอ่ะ55555555 สู้ๆเว้ยพี่5555555
    #559
    0
  4. #528 da_ggsone (@da_ggsone) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2560 / 12:26
    พี่จยานี่คือไร ช่วยให้เค้าสมหวังแล้ว แต่ตัวเองกลับไม่กล้าเดินหน้า คือไร๊ 55555555
    #528
    0
  5. #505 Armi열 (@army-trustyeol) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:00
    สองคนนี้เป็นแฟนกันแล้วละมุนจริงๆ ส่วนพี่จ้อนก็สู้ๆนะพี่
    #505
    0
  6. #421 thatsanee-kjys (@thatsanee-kjys) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 กันยายน 2559 / 06:27
    พี่ยองโฮสู้ๆนะคะ พี่แทอิลเขาอาจจะมีใจก็ได้ #ทีมพี่ยองโฮ
    #421
    0
  7. #402 pippepor (@pippepor) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 กันยายน 2559 / 17:48
    พอเป็นแฟนกันแล้วอะไรก็ดีจังเลยนะคะ ชี้นกเป็นนก ชี้ไม้เป็ไม้เลยทีเดียว แงงงงงหมั่นไส้จรุม จะรักกันอะไรขนาดนี้อะ ฮื่อ คนพี่ก็น่ารักแลง คนน้องก็ชอบพี่เขาแลง ถ้าเป็นแจนี่คงดสียดายเวลาที่ไม่รู้ใจตัวเองมากๆ เลยค่ะ แบบถ้ารู้งี้น่าจะบอกรักไปนานแล้ว จะได้มีเวลาอยู่ด้วยกันเพิ่มขึ้นอีก ละนี่ยิ่งอยู่หอด้วยกันแล้วแบบ ฮื่อ อย่างที่พี่ยองโฮบอกเลยค่ะ ได้กันๆๆๆๆๆๆๆๆ /ทีมซื้อกล้องส่องทางไกลรอ 55555555555

    เข้าใจความรู้สึกโดยองมากๆ เลยค่ะ แบบได้เป็นแฟนกับคนที่เราชอบ รู้ว่าใจตรงกันแล้วมันแบบ โอ้โหยังกะฝันที่เป็นจริง หัวใจงี้พองฟูตลอดเวลา ฮื่ออออน่ารักจรุมๆๆๆๆ ?///////////?

    เรื่องเตนล์กับพี่แทยงนี่เหนือความคาดหมายหนุมากเลย เตนล์ดูเป็นคนแบบมั่นๆ ดูไม่น่าคิดเล็กคิดน้อย แต่พอรู้ว่าเป็นงี้แล้วกะแบบ ฮืออยากกอดปลอบ โอ๋เอ๋ๆ แต่สรุปแล้วก้ะใจตรงกันอะเนอะ ดีจังเลย น่ารักจังเลยยยย

    อยากอ่านต่อไปมากค่ะ อยากรู้ว่าพิยองโฮจะช็อคแค่ไหนถ้ารู้ว่าพิแทอิลไปด้วย 5555555 เด็กแจนี่มันร้ายจริมๆ อยากเห็นนุ้งแจเมาด้วย ยังติดใจจากตอนที่แล้วไม่หาย ถ้าคราวนี้โดยองเมาด้วยกะดีค่ะ จะได้ง่ายๆ /เอ๊ะอะไรง่าย 55555555555 แงรอตอนต่อไปนะคะๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #402
    0
  8. #400 Rain'Run (@peemmoddang) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 กันยายน 2559 / 17:19
    พะฮืออออ เป็นเรื่องที่ละมุนมากกก มองความสัมพันธ์ของอูแจกับโดยองงี่มาตั้งแต่ยังเป็นแค่พี่น้องกันพอเลื่อนความสัมพันธ์แล้วมันก็รู้สึกอบอุ่นในหัวใจมากเลยค่ะ พอมองย้อนไปมันก็มีความทรงจำดีๆเยอะแยะเลย กว่าอูแจจะรู้ใจตัวเอง กว่าพี่โดยองงี่จะสารภาพออกไปเราลุ้นมากๆเลย มันมีแต่ความละมุนลอยคละคลุ้งไปหมดเลย ฮอลลล ;3;
    #400
    0
  9. #399 AIGA_sissie (@ag_ss) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 22:37
    อ่านมาถึงตอนนี้แล้ว อยากบอกในมุมของเราว่า
    แจแบบอะไรๆก็โดยอง เหมือนจะชอบโดยองมากกว่าที่โดยองชอบแจซะอีก
    ( ถ้าเทียบจากอ่านตอนก่อนๆ จนถึงตอนนี้ ) ไม่รู้ว่ารู้สึกไปเองหรือเปล่า
    555555555555555555555555555555
    อีกอย่างไม่รู้คนอื่นจะคิดเหมือนกันไหมนะ 
    /ในส่วนพาร์ทของอธิบายความสัมพันธ์ เตนล์ แทยง โดยอง
    คือไม่งงค่ะ เข้าใจๆ ฮ่าๆ ตลกเตนล์ที่แอบไม่มั่นใจแทยงแล้ว
    อิพี่ยังแอบหมั่นไส้แจที่หึงโดยองมากกว่าค่ะ 5555555
    อะไรจะขนาดนั้นคะ ตอนนี้ก็เป็นแฟนกันแล้วนี่
    /พิจ้อนควรเร่งเดินหน้าจีบแทอิลนะ โอ้ย จะได้สมหวังทุกคู่ ฮ่าๆ แอบลุ้น
     
    //
    ที่บอกว่าเหลืออีก 3 ตอน นี่จะจบจริงๆแล้วหรอคะ ฮือออ
    ไม่นะ ;___; อยากให้แต่งไปเรื่อยๆจัง
    รักเรื่องนี้ <มาก> เหมือนกัน เราไปหวีดในทวิตบ่อยอยู่นะ 
    (บ่อย..บ่อยอยู่มั้ง /ไปเสิร์ชแท็กในทวิตอีกครั้ง /ไหนชื่อตรูฟะ /ไหนใครหวีด อ้อๆ 5555555555)
    บ่อยจริงๆน้าาาา 
    เป็นฟิคที่แบบแอบชอบกันแล้ว เราชอบที่ไรท์เขียนตอนที่สารภาพว่าชอบนั่นเเหละ
    ติดใจไม่หาย /ไม่ได้อวยหนักนะ บอกตรง
    ฮือออออออออ ไม่อยากให้จบ ไม่นะ /งอแงอ่ะ
     
    #399
    0
  10. #398 noeyystp (@noeyystp) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 21:11
    รอค้าาา
    #398
    0
  11. #397 Cho_WM (@Cho_WM) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 18:00
    เเจโดเค้าสารภาพรักกันเเล้ว คบกันเเล้วไม่ลุ้นเเระ ขอหวีดกับการสวีทหวานของพวกเค้าเเค่นั้นตอนนี้ เเต่เปลี่ยนมาลุ้นคู่จอห์นอิลเเทนเเล้วกัน (นี่ฟิคเเจโดค่ะอย่าผิดคู่) อิอิ
    #397
    0
  12. #396 Papangg (@strawblack) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 17:48
    น่ารักกกกก
    #396
    0
  13. #395 pollyloveu (@pollyloveu) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 15:36
    เอ้า ตุ่ยอ่านหนังสือสิลูก 555555 สู้ๆนะจ้ะยองโฮ
    #395
    0
  14. #394 9621DY (@9621DY) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 10:50
    คู่แจโดก็สมหวังไปแล้วเรามารอดูคู่จอห์นอิลกันบ้างดีกว่า ดูซิว่าคราวนี้พี่จ้อนของเราจะนกมั๊ย 555555
    #394
    0
  15. วันที่ 5 กันยายน 2559 / 09:53
    555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555

    เรื่องพี่แทยงไม่ต้องห่วงค่ะ น้องเข้าใจดีย์ คิคิ ส่วนเรื่องพี่ยองโฮ เอาไว้ก่อนค่ะ ตอนต่อไปน่าจะได้ยำใหญ่ใส่สารพัดอยู่

    ส่วนเเจโด ไม่น่าสนใจแล้วค่ะ เรื่องนี้พี่โดยองมีพี่ชายมั้ยนะคะ? เอ...เอาเข้ามาดีมั้ย?!! #หลอกๆ ไม่ดีๆ ไม่ต้องเอาเข้ามานะคะ ล้อเล่น! จัดเต็มให้พี่เค้าเรื่องนึงเลยค่ะ

    มามาเม้นจริง!
    อ้ะหอวววว์ พอเป็นแฟนกันเเล้ว พ่อแม่แซวแล้วเพื่อนพี่น้องแซวแล้ว จะทำอัลลัยก้ะได้หรอ?!!! ฮือออ เอาดีๆ ก้ะทำเหมือนเดิมเนอะ เพิ่มเติมคืออิคนน้องรู้ตัวแล้วก้ะเป็นแฟนกัน แงง เขินนนนนนน~~~ อยากเอามือผลักหัวคนน้องออกตลอดเวลา หมั่นไส้! น่ามคาน! แต่ยังหยุดยิ้มไม่ได้เลย ฮื้อฮือ หนังสือจะได้อ่านต่อมะ? สอบเสดแล้วค่อยมาอ้อนกันมะ?!

    เรื่องหึง จะมาหึงเหิงอัลลัยอี๊กก บ้าบอจริง! ทั้งเรื่องก้ะหึงมาตลอดมะ?! 555555555555 นัลลัค จัลจบแล้วหรา? เอาจิงดิ?! ฮือออ จบแล้วรวมเล่มมะ? ซื้อนะ 5555555555555 เอาสเปด้วย สเปพี่แทยงกับเรา 55555555

    ท่ดค่ะ ขอบคุณน้าค้า
    #393
    0
  16. #392 ติ๋มๆไง (@abbitzz) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 09:51
    งื้ออออออออ น่ารักไม่ไหวแล้ว โอ้ยมอร์นิ่งคิส โอ้ยยยยใจสั่นหมดแล้วงือออออออ น้องแจทำไมตะมุนขนาดเน้ คลบร้าาาาาาาาาา /มโนว่าตัวเองเป็นโดยองได้มั้ยคะ ผิดๆ

    มีความหวานละมุนเบอร์ล้าน ฮรึก
    แล้วเรื่องของนุ้งเตนล์นี่อ่านไปอ
    ช็อคไปนะคะ เพิ่งรู้ว่านังก็มีใจแต่กลัวเค้ายังตัดใจจากเพื่อนไม่ได้ เจ็บไปอีกอ่ะ งือออออ ดีแล้วค่ะดีแล้วที่เข้าใจกัน รอตอนต่อไปไม่ไหวแล้วค่ะ อยากให้พี่ฝรั่งเค้าลงเอยกับแม่แต้วเร็วๆ ฮี่ๆ
    #392
    0
  17. #391 admonGiiz (@admongiiz) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 09:03
    คือทำไมมันน่ารักกกก แบบบอ่านบน รฟฟ อีกละ แล้วก็ยิ้มเป็นบ้า แงงงงงงง
    ตลกทุกฉากที่มีพี่ยองโฮโผล่มาเลยอ่ะ555555555 ทำไมคนอะไรจะมีมุมให้ตลกได้ขนาดนี้อ่ะ
    ตอนพูดถึงเรื่องพี่แทล แล้วงงๆ ว่าอีกคนจะคิดยังไงตอนนั้นตลกมาก คือพี่จอห์นเหมือนพวกไม่มีความมั่นใจในเรื่องพี่แทลเลยอ่ะ แบบไม่มีความกล้าอะไรทั้งนั้น
    ส่วนเรื่องแทเตนล์ ไม่งงเลยอ่ะ55555555
    เข้าใจกระจ่างมาก5555555 โดยองนี่เล่าจนแบบหนังสงหนังสือไม่ต้องอ่านแล้วมั้ง
    เออนี่ชอบตอนที่แจฮยอนบอกว่าหึง แล้วโดยองถามว่าต้องทำยังไง แล้วแจฮยอนบอกไม่ต้องทำ เด่วผมก็หายเอง เพราะเชื่อใจกัน ฮือออ ประโยคนี้ดีมากกก สาดตอนต่อไปมาเด่วนี้น้าาา รอไม่ไหวล้าววว
    อีก 3 ตอนจะจบแล้วด้วย ร้งห้ายยย ต่อไปนี้จะรออ่านแจโดน่ารักๆแบบนี้จากไหนอ่ะ ฮืออออ ; ^ ;
    #391
    0
  18. #390 Baby turn it on (@maymildyimyim556) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 01:40
    น่าร้ากกก
    #390
    0
  19. #389 kanise (@kpunyanuch) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 01:15
    น่ารักตลอดเลยยยย จะจบแล้วจริงๆหรอคะ ชอบตอนที่เขาสองคนอยู่ด้วยกัน ใจลึกๆอยากแอบเห็นลูกหมูหึงหวงพี่เขาตอนเป็นแฟนกันแล้ว จัดมาสักคนสองคนได้มั้ยคะไรท์ ไม่ต้องดราม่าหนัก เอาแค่พอกรุบกริบ ฮือออออออ เรื่องแทเตนล์เราเข้าใจค่าาาา เคยเป็นๆ เห็นเขาเคยชอบคนอื่นมาก่อนก็กลัวเขายังชอบอยู่ คิดมากไปหมด กังวลเยอะมากกก แต่เป็นแฟนกันแล้วก็ดีจังเลยนะคะ สาวนพี่ยองโฮถ้าเจอพี่แทอิลจะเป็นแค่หมีหน้าเหวอที่ทำตัวไม่ถูกรึเปล่าคะ แค่คิดก็สนุกแล้ว 55555555 ขอบคุณสำหรับฟิตน่ารักนะคะ
    #389
    0
  20. #388 HOYAHUHH (@nun112) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 00:03
    โดยองงี่กับอูแจเข้ากันได้ก็จัดความหวามเต็มๆเลยซิค่ะ อยากเห็นความหวานของคู่นี้ตอนเป็นแฟนบ้างงง แล้วก็อยากเห็นตอนยองโฮโดนแอ๊คแท๊คจากแทอิลด้วยเช่นกัน 55555 ไรเตอร์สู้ๆค่ะ
    #388
    0
  21. #387 thunyaluk_p (@thunyalukpuriwat) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 23:46
    ใจหายจริงๆ
    #387
    0