[FIC NCT] So long (JaeDo)

ตอนที่ 14 : CHAPTER 13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,038
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 64 ครั้ง
    15 ส.ค. 59

CHAPTER 13






.





.




หลังจากคืนนั้นที่คอนโดฯของยองโฮ... สายวันรุ่นขึ้นแจฮยอนก็ตื่นขึ้นมาด้วยอาการมึนหัวนิดหน่อย ไม่ต้องนึกดูนานเขาก็รู้สาเหตุที่ทำให้ตัวเองต้องรู้สึกแบบนั้น มันเป็นเพราะค่ำคืนที่ผ่านมาเขาดื่มเหล้าเข้าไปทั้งที่ปกติแทบจะไม่เคยแตะ



เด็กหนุ่มนอนนิ่งยังไม่ขยับตัวอยู่บนเตียงที่คาดว่าน่าจะเป็นของเจ้าของคอนโดฯที่พาเขามากินเหล้าจนเมามาย แจฮยอนไม่รู้ว่าตัวเองสลบไปตอนไหน แล้วมาโผล่อยู่บนเตียงนี้ได้อย่างไร แต่หลังจากรู้สึกตัวแจฮยอนกลับพบว่ามีเพียงแค่เขาคนเดียวภายในห้องที่ได้รับการตกแต่งอย่างเรียบหรู ล้อมรอบด้วยพื้นผนังสีอ่อนมองแล้วให้ความรู้สึกสบายตา



ใช้เวลาระลึกอยู่ไม่นานก็พอคลำทางได้ แม้จะไม่สามารถจำได้ทุกช่วงทุกตอน แต่ก็ยังพอรู้สึกคับคล้ายคับคลาอยู่บ้าง สิ่งที่ชัดเจนและดูเหมือนกำลังตอกย้ำกันอยู่ตอนนี้คือเสียงของตัวเองที่เขากำลังได้ยินอยู่ในหู น้ำเสียงเอะอะโวยวายและดังโผงผางนั้นล้วนมีหัวข้อเกี่ยวกับคิมโดยอง…



แล้ว….มันไม่ได้เป็นการเพ้อเจ้อพูดไปเรื่อยอยู่กับตัวเองด้วยสิ… เขาได้ยินเสียงตัวเองโต้ตอบอยู่กับพยานอีกสี่ชีวิตวกไปวนมาอยู่อย่างนั้นไม่หยุด…



จนถึงตอนนี้แจฮยอนก็ยังไม่อยากจะเชื่อเลยว่านั่นคือตัวเขาเอง...



โอย… พอนึกถึงตรงนั้นเด็กหนุ่มก็คว้าหมอนขึ้นมากดหน้าตัวเอง หลับตาแน่น ดิ้นพล่านกลิ้งไปกลิ้งมาบนเตียง



มันจะเป็นยังไงบ้างนะ แล้วเขาควรทำอย่างไรดี แกล้งทำเป็นจำความไม่ได้ดีไหม ปฏิเสธเสียงแข็งไปก่อนได้หรือเปล่า…   



แต่ก็ดูเหมือนจะคิดช้าไป... เพราะในตอนนั้นเขาก็ได้ยินเสียงเปิดประตูห้องเข้ามาจนทำให้ตกใจ เหมือนว่ามันเป็นเหตุการณ์ที่ไม่ได้เตรียมใจมาก่อนว่าจะเจอ แจฮยอนกระเด้งตัวลุกขึ้นแล้วเดินสวนออกไปก่อนบอกลากับพี่ชายตัวสูงเจ้าของพื้นที่ กระนั้นก็ไม่สามารถทำมันได้สำเร็จราบรื่นเมื่ออยู่ๆเขาก็โดนหิ้วปีกจนต้องกลับมานั่งอยู่บนเตียงเหมือนเดิม



และคำถามแรกที่ได้รับจากปากอีกฝ่ายก็คือ “มึงจำอะไรได้บ้าง”



ตอนนั้นเขารู้สึกว่าขนาดรู้อยู่กับตัวเองคนเดียวว่าพูดอะไรออกไปบ้างกับพี่ๆคนอื่น แจฮยอนยังรู้สึกอายขนาดนี้ นี่ถ้าลองยอมรับออกไปตรงๆ เขาก็ไม่รู้ว่าจะมองหน้าคนอื่นๆอีกต่อไปได้ยังไง ทั้งพฤติกรรมและคำพูดที่แสดงออกไปยามขาดสตินั้นแจฮยอนยังไม่อยากเชื่อเลยว่านั่นจะเป็นเขา ในตอนนั้นจึงเลือกที่จะยืนยันเสียงแข็งออกไปว่าจำเรื่องราวในค่ำคืนที่ผ่านมาไม่ได้เลย…



แล้วไหนจะเรื่องโดยองงี่อีก….  นึกได้แล้วก็อยากฆ่าตัวตายเสียให้รู้แล้วรู้รอดไปซะ...



แจฮยอนก็คิดว่ามันจะจบแค่นั้น หรือไม่อีกอย่าง ฝ่ายตรงข้ามก็คงจะด่าเขานิดหน่อย ช่วยเตือนความจำและเตือนสติให้ว่าเขาทำอะไรลงไปแล้วบ้าง แต่แล้วยังไงล่ะ... ลองถ้าเขายืนกรานไม่ยอมรับซะอย่างก็ไม่มีใครทำอะไรเขาได้หรอก



ก็จะให้ยอมรับออกไปได้ง่ายๆยังไงล่ะ...ก็คนมันอายนี่...



แต่ที่บอกไม่ได้หมายความว่าจะไม่ยอมรับในส่วนความรู้สึกที่มีต่อพี่ชายคนสนิทอย่างโดยอง… ตั้งแต่วินาทีแรกที่เขาสำนึกได้ว่าตัวเองพูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนั้นไปบ้างแล้ว ก็เลยมีโอกาสมานั่งคิดทบทวนและสำรวจตัวเองดูดีๆอีกครั้ง แล้วก็พบว่ามันจริง... ขนาดว่าคนที่เคยตกลงคบเป็นแฟนเขายังไม่เคยคิดถึงขั้นว่าจะจูบเลย…



แต่แล้วอยู่ๆเรื่องแบบนั้นก็ดันมาเกิดขึ้นกับพี่ชายคนที่ใกล้ชิดกับเขามาทั้งชีวิตเนี่ยอะนะ...   



ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ...และเขาก็รู้ดีว่าตัวเองไม่ได้มีจุดประสงค์ในเรื่องนั้นมาก่อน มันเกิดขึ้นมาเอง เพราะบางสิ่งบางอย่างมันล้นหัวใจในห้วงเวลานั้น เป็นเรื่องยากเกินจะอธิบาย อีกอย่างคงเพราะไม่เคยขึ้นมาก่อนเขาก็เลยไม่รู้จะเปรียบเทียบกับอะไร รู้เพียงว่ามันเป็นสิ่งที่อยู่เหนือการควบคุมทั้งปวง



คงเหมือนกับสิ่งเล็กๆต่างๆนาๆมากมายที่เกิดขึ้นก่อนหน้า ที่ผ่านมาที่เขาอยากอยู่ใกล้ ที่พอใกล้แล้วมันก็ตื่นเต้นแปลกใหม่หัวใจเต้นแรงไม่หยุด ที่อยากให้ใครคนนั้นอยู่ในสายตาตลอดเวลา อยากพูด อยากคุยด้วย อยากแกล้งแหย่ให้อีกฝ่ายฟึดฟัด ที่เมื่อมองใบหน้ายามที่ใครคนนั้นหงุดหงิดแล้วดันรู้สึกว่ามันเป็นความน่ารักน่าหมั่นเขี้ยวเสมอมา และที่ไม่พอใจเวลาใครก็ตามเข้ามาใกล้อีกฝ่าย ที่แท้คงเป็นเพราะว่าเขาคงชอบโดยองเอามากๆ…และคงชอบมาตลอด...



พอรู้อยู่กับตัวเองแบบนี้แล้ว… แจฮยอนที่ยังไม่รู้เลยว่าจะจัดการกับเรื่องระหว่างเขากับโดยองยังไงก็มีความคิดที่อยากจะดำเนินเรื่องนี้ตามลำพัง พวกรุ่นพี่รู้กันแค่นั้นก็มากเกินไปแล้ว กับยองโฮที่คุยกันในเช้าวันรุ่งขึ้นเขาก็ไม่อยากบอกหรือพูดอะไรไปมากกว่านั้น



มันควรจะจบตรงที่เขาไม่ยอมรับว่าจำได้ว่าพูดอะไรออกไปบ้างแล้ว… มันควรจะจบแค่ตรงนั้นแต่ไม่ใช่เลย... เพราะอยู่ๆซอยองโฮก็ยื่นโทรศัพท์ที่บันทึกเสียงสนทนาในตอนที่เขาเอะอะโวยไปในตอนนั้นให้ได้ฟัง...



ถึงขั้นบันทึกเสียงเอาไว้อะคิดดู… ต้องทำกันถึงขนาดนี้เลยเหรอ...



หมดกัน…



หลักฐานมัดตัวขนาดนี้จะแถต่อไปทั้งที่สีข้างถลอกปอกเปิกขนาดนี้ก็คงจะไม่ได้แล้ว…



ขนาดว่ายืนกราน โกหกออกไปหน้าด้านๆว่าจำอะไรไม่ได้ ไม่ได้รู้อะไรเลย รวมไปถึงเรื่องความรู้สึกที่มีต่อโดยองเองก็ด้วยที่บอกออกไปว่าไม่ได้มีอะไรก็ดันโดนเบรกหัวทิ่มเมื่อเจอเข้ากับคลิปเสียง



แต่ก็อย่างว่าแหละ... ถึงขั้นไปจูบเขาแล้ว โกหกยังไงก็คงจะไม่มีใครเชื่อหรอก…



นั่นสิ… แล้วที่ผ่านมาทำไมถึงคิดไม่ได้นะ โจทย์ง่ายๆแค่นี้เอง เขานี่มันซื่อบื้อจริงๆเลย





พอมาวันนี้… กับช่วงเวลานี้ที่เขานั่งอยู่ข้างโดยอง โดยที่อีกข้างของพี่ชายคนสนิทเขาเป็นเตนล์อีกที แล้วฝั่งตรงข้ามเป็นซอยองโฮ จีฮันซลและอีแทยงอีกคน คงไม่ต้องให้สาธยายให้ฟังหรอกนะว่าบรรยากาศเป็นยังไง …



สนุกสนานกันเชียวแหละ   



“จูบคุณคิดว่าไม่สำคัญ แต่เมื่อคุณจูบฉัน ทำไมฉันสั่นไปถึงหัวใจ คุณเป็นคนจูบ คุณรู้บ้างไหม ฉันหนาวฉันร้อนเหมือนดังเป็นไข้ทุกทีทุกที~” คนเริ่มร้องไอ้เพลงบ้านี่จริงๆน่ะคือยองโฮ พอร้องท่อนเดิมๆซ้ำไปซ้ำมาหลายๆรอบก็มีเสียงสอดประสานดังขึ้นมาให้ได้ยิน



“เพลงบ้าอะไรของพี่วะ!” และคนที่โวยวายขึ้นมาก็คือคนที่นั่งอยู่ข้างๆเขา ในขณะที่ตัวแจฮยอนเองได้แต่นั่งนิ่งก้มหน้าก้มตาลอกสมุดเลคเชอร์ที่เพิ่งได้มาจากเพื่อนเมื่อตอนกลางวัน ที่ต้องนั่งนิ่งไปเพราะเขารู้ไงว่าพวกรุ่นพี่ที่อยู่ต่อหน้าครวญเพลงที่มีเนื้อหาแบบนั้นไปเพื่ออะไร…



จงใจแซวเรื่องจูบระหว่างเขากับโดยองล้วนๆ



“กูก็แค่ร้องเพลง แต่มึงน่ะหน้าแดงทำไม” พอได้ยินคำทักท้วงแบบนั้นจากใครคนใดคนหนึ่ง แจฮยอนก็หันใบหน้าเข้าหาคนที่นั่งข้างๆทันที เด็กหนุ่มใช้ตาสำรวจดูก็พบว่าใบหน้าที่เคยขาวออกจะซีดเซียวเริ่มดูมีเลือดฝาดขึ้นมาผิดหูผิดตา และสิ่งนั้นเองที่ทำให้เขาต้องยิ้มตามจนเมื่อยแก้มไปหมด



โดยองงี่ก็ยังเป็นคนที่มีปฏิกิริยาตอบสนองรวดเร็วแบบนี้เสมอมา… โดนล้อโดนแซวอะไรเข้าหน่อยก็เขินจนไปไม่เป็น แจฮยอนเชื่อว่าถึงไม่ใช่เรื่องที่มีเขาเข้าไปเกี่ยวข้อง หากถูกล้ออะไรขึ้นมาอีกฝ่ายก็คงจะมีอาการแบบนี้แหละ



โดยองก็คือโดยอง



“มั่ว หน้าแดงที่ไหนกันวะ!”



“ก็มึงเขินอะ อย่างมึงน่ะดูออกง่ายจะตายไป พวกกูก็ร้องเพลงปกติมะ แต่มึงน่ะเขินอะไรวะโดยอง มึงมีอะไรฝังใจเกี่ยวกับเรื่องจูบหรือไงวะ....?”



“เออ นั่นดิ… เล่นเอาอยากรู้เลยเนี่ย”



“เฮ้ยๆ เล่าหน่อย” เวลาอย่างนี้ล่ะเข้ากันได้ดีเป็นปี่เป็นขลุ่ยเชียว



“จ...จูบเจิบบ้าอะไร เป็นบ้าอะไรกันไปหมดแล้วเนี่ย!” ก็จริงอยู่ที่ว่าเรื่องที่กำลังถูกล้อถูกแซวอยู่เป็นเรื่องที่พ่วงเขาไปด้วยโดยตรงแต่แจฮยอนที่รู้อยู่แก่ใจกลับแสดงท่าทีเหมือนไม่เดือดร้อนอะไรเลยสักนิดเดียว



นึกดูแล้วก็ตลก ทั้งที่มันเป็นเพราะเขาแท้ๆที่ทำให้พี่ชายเขาต้องมาเผชิญกับเหตุการณ์ในตอนนี้ คิมโดยองที่โดยปกติก็เป็นคนน่าแกล้งเป็นอยู่แล้ว พอถึงจุดที่ร้อนรนแก้ต่างให้ตัวเองก็ยิ่งให้ความรู้สึกน่ารังแกเข้าไปใหญ่ ความจริงก็ดูน่าสงสารแหละ แต่ก็ให้ความรู้สึกน่ารังแกซ้ำไปพร้อมๆกัน จนไม่รู้จะรู้สึกยังไงดีเลย แจฮยอนได้แต่นั่งมองแล้วยิ้ม เพียงได้เห็นปฏิกิริยาของคนพี่ใกล้ๆ



น่ารัก…


น่ารักขนาดนี้ได้ยังไงนะคิมโดยอง...



พอเห็นว่าโดยองไม่คิดจะต่อกรกับบรรดารุ่นพี่ขี้ล้อขี้แซวพวกนั้นแล้วก้มหน้างุดหนีบทสนทนาลงไป แจฮยอนก็นึกอยากแกล้งบ้าง เด็กหนุ่มยื่นมือเข้าไปหาก่อนจะใช้หลังมือแตะเข้าที่แก้มนั้นแผ่วเบา



โดยองผงะถอยหนีไปนิดนึงเมื่อเจอเข้ากับสัมผัสนั้น อีกฝ่ายหันมามองด้วยดวงตาที่เหมือนกระต่ายตื่นตูม ในขณะที่ฝ่ายเขายังคงยิ้มอยู่เหมือนเดิมแล้วเลื่อนหลังมือเดิมนั้นขึ้นไปแตะหน้าผาก ก่อนบอกบางอย่างออกไปพร้อมสัมผัสนั้น “เห็นหน้าแดง ก็เลยนึกว่าไข้จะกลับ นี่พี่หายดีแล้วใช่ไหมครับ?”



เห็นว่าคนถูกถามอ้าปากค้างก่อนจะตอบกลับมาตะกุกตะกักแล้วก็นึกขันขึ้นมาอีก… คิมโดยองนี่น่าแกล้งให้ตกใจบ่อยๆจริงๆด้วย ให้ตายเถอะ



“ห...หายแล้ว...”



“แต่หน้ายังร้อนอยู่เลยนี่ครับ” แจฮยอนรู้ดีอยู่แล้วว่าอีกฝ่ายหายไข้ไปเมื่ออาทิตย์ก่อน  แล้วไหนจะคนอื่นที่ช่วยยืนยันอาการในตอนนี้ของโดยองให้อีกว่าคงไม่พ้นอาการของคนที่กำลังเขินอยู่เป็นแน่ แต่ทั้งๆที่รู้อย่างนั้นเขาก็ยังนึกอยากจะพูดอะไรที่กระตุ้นปฏิกิริยาคนพี่ซ้ำไปซ้ำมา



และแน่นอนว่ามันทำให้อีกฝ่ายอึกอัก ไปไม่เป็นเหมือนเดิม “ก็… อ...อากาศมันร้อนนี่...”



“จีบกันอยู่ได้น่ารำคาญ จีบกันขนาดนี้ไปคบกันได้แล้วไป๊!” แต่แล้วก็มีเสียงที่สาม สี่ และห้าแทรกขึ้นมาอีกเป็นระยะๆ



“เพ้อเจ้อ! พี่น่ะเพ้อเจ้อใหญ่แล้ว” ให้ตาย… แล้วโดยองงี่ก็เดือดร้อนทุกครั้งเลยสิ ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมใครต่อใครถึงได้ชอบแกล้งกันนัก



กระนั้นก็ดูเหมือนว่าจะมีอยู่คนหนึ่งที่ไม่ได้สนใจเลยว่าบทสนทนาจะดำเนินไปเช่นไร รุ่นพี่ยองโฮคนดีคนเดิมก็ยังคงร้องเพลงเดิมๆอยู่...



“จูบอย่าคิดว่าไม่สำคัญ จูบเบาเบาเท่านั้น ยังทำฉันสั่นดังฟ้าสะเทือน คุณเป็นจูบ อย่าลืมอย่าเลือน รักไม่จริงก็อย่ามาเฉือน หัวใจฉันด้วยจูบเลย~”



“โอ้ย ไอ้พี่บ้านี่ก็หยุดร้องซะทีเหอะ รำคาญแล้วนะ”



แจฮยอนทำอะไรไม่ได้มากไปกว่าหัวเราะเบาๆให้ภาพตรงหน้า



พอรู้ตัวเองว่ารู้สึกอย่างไรมันก็ให้ความรู้สึกแปลกๆทำตัวไม่ถูกอยู่เหมือนกัน แต่เพราะเด็กหนุ่มรู้ว่ามีบางคนอาการหนักกว่า ยิ่งนั่งอยู่ในดงรุ่นพี่ปากเหยี่ยวปากกาพวกนี้ที่ห้ามให้ตายก็คงไม่มีใครฟังก็ยิ่งทำให้ลนลานหน้าแดงเข้าไปใหญ่ ส่วนเขาที่แกล้งไปบ้างให้พอได้เห็นปฏิกิริยาน่ารักบ้าง จนเมื่อพอใจแล้วเห็นว่าโดยองเริ่มมีอาการไปไม่เป็นจนอยู่ในระยะสาหัส ก็เลยนึกอยากจะย้ายฝั่งขึ้นมา



แล้วดูเหมือนว่าตอนนี้โชคจะกำลังเข้าข้างเขาเสียด้วยสิ



ทันทีที่ตาดันไปเห็นว่ารุ่นพี่ชมรมประธานชมรมขับร้องเดินผ่านมาทางนี้พอดีก็เกิดประกายบางอย่าง เด็กหนุ่มยกมือขึ้นโบกให้ฝ่ายนั้นที่อยู่ไกลออกไปได้เห็นและตะโกนเรียกชื่อออกไปพร้อมกัน



“พี่แทอิลครับ!” ทุกคนในที่นั้นหันไปมองตามแทบจะพร้อมกัน พอลดสายตากลับมามองคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามก็เห็นว่าซอยองโฮคนเก่งเมื่อครู่ก้มหน้านิ่ง ดวงตาหลุกหลิกกลอกไปมามีท่าทีหวาดหวั่น คงเป็นเพราะคนที่เขาเอ่ยปากตะโกนเรียกนั่นแน่ๆ



“โดยอง แจฮยอน เตนล์...อ๊ะ ยองโฮก็ด้วยนี่หวัดดี” ไม่แปลกที่คนที่เดินมาหยุดที่โต๊ะจะรู้จักอยู่แค่นั้น โดยองเป็นรุ่นน้องในชมรมเข้าไปที่ชมรมแทบจะทุกเย็นหลังเลิกเรียน เตนล์เองก็เคยไปนั่งที่นั่นอยู่บ้างในฐานะเพื่อนสนิทโดยอง ส่วนเขาเองก็มีโอกาสรู้จักก็ตอนไปซ้อมร้องเพลงเพื่อใช้ในการประกวดเดือนมหาฯลัย ในขณะที่ซอยองโฮน่ะเหรอ…



ก็อย่างที่โดยองเคยบอกให้ฟังคร่าวๆนั่นแหละ...



“พี่แทอิลรีบไปไหนหรือเปล่าครับ… พอดีว่าพี่ยองโฮเขามีเรื่องอยากจะคุยด้วยนิดนึงน่ะครับ” พอคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามได้ยินแบบนั้นก็เงยหน้าถลึงตามองเขา ยกมือขึ้นโบกปฏิเสธแต่ก็ดูเหมือนจะไม่ทันเมื่อคนมาใหม่เลิกคิ้วส่งคำถามตามไปแล้ว



“จริงเหรอยองโฮ” ตอนนี้ทุกคนที่นั่งล้อมโต๊ะดูเหมือนจะกำลังสังเกตการณ์กันอยู่เงียบๆ พ้นจากสถานการณ์ตอนนี้ไปเมื่อไร แจฮยอนเชื่อว่าคงจอกแจกไปด้วยเสียงถามอย่างอยากรู้อยากเห็นแน่นอน



“เอ่อ… ค...คือ...”



“พี่ยองโฮเขาก็บอกนะครับว่าถ้ามีเบอร์พี่แทอิลไว้ก็คงดีเพราะบางทีมีเรื่องที่อยากจะคุยด้วย แล้วกว่าจะได้เจอหน้ากันอีกก็ลืมไปหมดแล้วว่าจะพูดอะไร จริงๆแล้วเขาฝากพี่โดยองไปขอเบอร์พี่แทอิลด้วยนะครับ แต่สงสัยคนนี้จะลืม”



ไอ้แจฮยอน



แจฮยอนอ่านปากคนที่ขบกรามแน่นได้ว่ามันเป็นชื่อเขา กระนั้นเด็กหนุ่มก็ไม่ได้นึกกลัวในท่าทางนั้นของคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม



“อ...อย่างนั้นเองเหรอ...”



“ยังไงก็คุยกับไปนะครับ เดี๋ยวผมกับพี่โดยองขอตัวก่อน” แล้วเขาก็ลุกขึ้นพรวดโดยไม่ลืมที่จะคว้าแขนคนข้างๆให้เดินตามออกมาด้วย ได้ยินเสียงยองโฮเรียกทั้งชื่อและสรรพนามที่ใช้เรียกเป็นประจำดังตามมาข้างหลังแต่ก็ไม่ได้มีคำพูดใดที่มากกว่านั้น เอาจริงๆถ้ามุนแทอิลไม่ยืนเก้กังอยู่ตรงนั้นมีหวังเขาคงได้โดนหักคอโชว์เป็นแน่



และเพราะรู้ไงว่ายองโฮคงไม่เอาทั้งเขาและโดยองไว้แน่ก็เลยรีบหนีออกมาจากตรงนั้น



พอพ้นออกมาได้ไม่ไกลนัก เขาก็โดนมือของคนที่เดินมาด้วยกันฟาดรัวเข้าที่ท่อนแขน



“โอ้ย โดยองงี่ตีผมทำไมเนี่ย!”



“ก็แล้วไปพูดอย่างนั้นทำไมล่ะ นายจงใจทำแบบนี้ก็เหมือนรู้นั่นแหละว่าไอ้พี่ยองโฮมันคิดยังไงกับพี่แทอิล แล้วไอ้เรื่องนั้นอะ ไอ้พี่ยองโฮมันบอกกับฉันแค่คนเดียว ขนาดพี่แทยงกับพี่ฮันซลมันยังไม่รู้เลย แล้วนี่นายดันรู้เรื่องนี้ มันก็รู้หมดน่ะสิว่าฉันเป็นคนบอก มันเอาฉันตายแน่ นายนี่มันจริงๆเลยนะแจฮยอน ทำแบบนี้ทำไม“ คนอายุมากกว่าบ่นกระปอดกระแปดให้ได้ยิน แต่อยู่ๆก็ทำตาโตเหมือนนึกอะไรขึ้นมาบางอย่างได้ “เอ๊ะ เดี๋ยวนะ ฉันพูดเรื่องพี่ยองโฮกับนายวันนั้น… จองแจฮยอนวันนั้นนายไม่ได้หลับเหรอ!?” เออ ...จริงสิ เขาแกล้งหลับไปในตอนนั้นนี่นา วันนั้นเขาไม่รู้ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองหงุดหงิดบึ้งตึงใส่โดยองเรื่องอะไร พอมาลองมองย้อนกลับในตอนนี้ถึงได้รู้ว่าความจริงแล้วเขาหึงที่ยองโฮเล่นกับโดยองแบบนั้น



สิ่งเหล่านั้นทำให้เขายิ้มกว้างขึ้นมาอีกครั้ง เด็กหนุ่มเลือกที่จะมองข้ามคำถามของอีกฝ่ายไป แล้วจงใจพูดบางอย่างออกมาแทน...



“ก็อยากแซวเราดีนักนี่ครับ โดนแบบนี้บ้างก็ดี” ในตอนแรกเลยนั้นก็พูดออกไปแบบไม่ได้คิดอะไร แต่พอรู้สึกว่าอีกฝ่ายแลจะเงียบผิดปกติก็เลยจะหันไปสังเกต ปรากฎว่าพอมองหาก็ไม่เห็นคนพี่เดินอยู่ข้างๆแล้ว เขาหันกลับไปมองทางเดิมที่เดินมา ก็เห็นว่าโดยองยืนขาตายอยู่ด้านหลัง



แจฮยอนพูดอะไรผิดไปหรือ… หรือจะเป็นเรื่องที่บอกว่าถูกแซวน่ะ ...ก็มันจริงนี่… ก็ซอยองโฮเอาแต่ร้องเพลงบ้าๆนั่นไม่หยุด



พอเห็นท่าทีแบบนั้นของโดยองเขาก็ส่ายหัวพลางยิ้มก่อนเรียกซ้ำ “โดยองงี่ทำไมไม่เดินล่ะครับ เดี๋ยวพี่ยองโฮก็ตามมาฆ่าเราทันเอาหรอก” ว่าแล้วก็เดินกลับไปคว้าแขนอีกคน พอสัมผัสอีกฝ่ายรอบนี้โดยไม่มีประเด็นก่อนหน้าอย่างเช่นตอนที่คิดจะหนียองโฮในตอนนั้นมาเกี่ยวข้องก็ดันรู้สึกตื่นเต้นแปลกๆ เด็กหนุ่มยืนนิ่งมองมือตัวเองที่จับแขนอีกฝ่ายอยู่อีกพักด้วยใจที่เต้นระทึก ก่อนจะตัดสินใจเลื่อนมือตัวเองลงไปที่มือบางของอีกคนแล้วกุมไว้




ปฏิกิริยาขัดขืนดึงดันจากโดยองแสดงออกมาทันที แต่แจฮยอนก็ไม่ได้สนใจ ยังคงยึดจับมือนั้นไว้แน่นแล้วออกเดิน เป็นการดึงรั้งให้ฝ่ายคนตัวผอมกว่าเดินตามมา แม้จะออกแรงขืนอยู่บ้างในตอนต้น แต่ที่สุดแล้วคิมโดยองก็ยอมให้เขาทำได้ตามอำเภอใจอยู่ดี…



กลายเป็นว่าพวกเขาเดินจับมือกันไปเรื่อยๆแบบนั้น...



ตลอดระยะทางกลับหอระหว่างพวกเขาแทบจะไม่มีคำพูดใดต่อกัน หากเป็นเมื่อก่อนแจฮยอนที่มือไวมาตั้งแต่ไหนแต่ไรก็คงจะเจื้อยแจ้วอะไรออกไปเรื่อยเปื่อยแล้ว ที่ผ่านมาคงเพราะเคยคิดว่าการเดินจับมือแตะตัวหรือแม้กระทั่งอะไรที่มันมากกว่านั้นเป็นเรื่องปกติในความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขา แต่พอมารู้ว่ามันไม่ใช่เรื่องราวทั่วๆไปก็คิดมากคิดซ้ำไปซ้ำมาจนไม่รู้จะพูดอะไรดีเลย



ไม่รู้ว่าพูดอะไรแล้วมันจะดี… ประมาณนั้น...



ที่สุดแล้วก็เลยตัดสินใจถามบางอย่างที่มันคาใจเขามาตั้งแต่วันที่ยองโฮพาเข้าไปที่คอนโดคืนนั้น โดยขณะพูดก็พยายามทำเป็นแจฮยอนคนเดิมที่ยิ้มแย้มแจ่มใสทั้งที่ใจกลับกำลังรู้สึกขุ่นมัวเป็นบ้า แจฮยอนคิดเรื่องนี้คนเดียวมาหลายวันแล้วเหมือนกัน พยายามทำเป็นมองข้าม มองแค่โดยองที่อยู่ตรงหน้าด้วยความสดใส แต่คำถามนั้นก็ดันเด้งขึ้นในใจไม่หยุด บางทีนั่งอยู่เฉยๆคิ้วก็ดันขมวดขึ้นมาเสียอย่างนั้น



“ผมขอถามอะไรพี่โดยองอย่างหนึ่งได้ไหมครับ?” ในขณะที่เดินจูงมือกันไปเขาก็ถามขึ้น คงเพราะอยู่ๆก็พูดขึ้นมาโดยองก็เลยตาโตมองมาทางเขา



“อะไร?”



เขาสูดลมหายใจเข้าปอดราวกับกำลังรวบรวมกำลังใจ “พี่… พี่เคยมีแฟน… คือผมหมายถึงตอนเรียนอยู่มหาฯลัยนี่อะครับ คือเราคุยกันตลอดก็จริงแต่ก็ไม่เคยเห็นพี่พูดเรื่องนี้… บอกไม่ได้ก็ไม่เป็นไรคือผม… ผมแค่สงสัยเฉยๆ” แล้วทำไมหลังจากถามไปแล้วจองแจฮยอนถึงได้รู้สึกลุ้นระทึกอะไรขนาดนี้ด้วยเนี่ย



คนที่เดินอยู่ข้างๆเงยหน้าขึ้นสบตาก่อนจะหลุบต่ำลงไปเหมือนเดิม ทำเหมือนครุ่นคิดอยู่พักหนึ่งก่อนบอกกับเขาด้วยเสียงอ่อน



“ก...ก็...ไม่มีหรอก...” พอได้ยินแค่นั้นก็โล่งใจจนยิ้มออกมา แต่ว่าแต่คนในใจอย่างที่ซอยองโฮบอกนั่นล่ะ พอคิดได้ถึงตรงนั้นแจฮยอนก็หน้านิ่วคิ้วขมวดขึ้นมาอีก



“แล้วตอนที่พี่แทยงจีบล่ะครับ...มันไม่โอเคเหรอ? หรือว่าพี่มีคนที่ชอบอยู่แล้ว...” แจฮยอนเองก็อยากจะอ้อมค้อมให้มากกว่านี้ แต่ดูเหมือนว่าใจเขาจะร้อนแซงหน้าทุกสิ่งทุกอย่างไปแล้วถึงได้ถามเรื่องที่ตัวเองคาใจได้รวดเร็วปานนั้น



“อื้ม… ก็มีแหละ”



“แล้วตอนนี้ล่ะครับ มีไหม?” ไม่รู้ว่าคิมโดยองจะรู้สึกอะไรกับความกระตือรือร้นของเขาที่มีต่อเรื่องนี้ไหม แต่แจฮยอนเห็นว่าดวงตาคู่ตรงหน้าที่เขารอคอยอยู่ก็หันมามองสบตากันจนได้ คราวนี้ฝ่ายตรงข้ามไม่ยอมหลบตาเขาเหมือนคร่าวก่อนๆ ดวงตาคู่กลมใสจ้องลึกเข้ามานัยน์ตาเขา ไม่รู้ว่ามันมีความหมายว่าอย่างไร แต่แจฮยอนกลับรู้สึกว่าใจเขากำลังสั่นสะเทือนรุนแรงไปกับมัน



“ตอนนี้ก็ยังชอบคนๆเดิมอยู่” ไม่รู้ว่าทำไมถึงได้รูสึกใจแป่วอย่างนี้ อยากรู้ก็อยากรู้แต่ก็ดันกลัวคำตอบที่อาจจะได้ยินไปด้วย



“พี่ครับ เราสนิทกันถึงขั้นที่พี่จะบอกผมได้หรือเปล่าว่าเป็นใคร” พอถามไปรอบนี้ โดยองกลับหลบตาก่อนจะมองมาใหม่พร้อมกับรอยยิ้ม คล้ายกำลังหัวเราะเยาะตัวเองอยู่ก็ไม่ปาน



“อาจเพราะว่าเราสนิทกันเกินไปหรือเปล่านายถึงได้ไม่รู้น่ะแจฮยอน”




“....”




“แต่ช่างเถอะ ขนาดว่าเคยบอกชอบเขาไปแล้ว ก็ยังไม่เชื่อกันเลย ถึงบอกนายไปก็คงไม่มีประโยชน์อะไรหรอก”











คนนั้นที่โดยองงี่เคยบอกชอบไปแล้ว…



เป็นใครกันนะ...










TBC…








ทำไมจองแจฮยอนยังมีความพาโบยาไม่หยุดหย่อน 555555555555


ว่าแต่ตัดจบตอนกันแบบนี้เลย เห้อมมม ตอนหน้าก็อยากมาให้เร็วกว่านี้ เอาเป็นว่าจะแต่งทุกวันวันละนิดแล้วกันนะคะ ค่อยๆสะสมไปดั่งความฉลาดของนังลูกหมู #ผิด


โอเค สำหรับคนที่อ่านถึงตอนนี้ เราจะบอกว่ามันจบแน่นอน รู้สึกสะใจ #เดี๋ยว #ไม่ใช่ละ 55555555555 อีกสัก 6-7 ตอนหลังจากนี้ก็น่าจะจบ ไม่น่าจะเกินนี้มั้งคะ


ฮือ มีคนพูดถึงเรื่องร่วมเล่มเหมือนกันค่ะ ถามตรงนี้เลยว่ามีใครสนใจมั้ย 55555555555

แต่เดี๋ยวดูก่อนค่ะ ถ้าไม่ขี้เกียจเกินไปคงได้รวมแน่นอน



มาดึกตล๊อดดดได้ข่าวต้องตื่นเช้ามว้ากกก กิ้ดดด



ฮือ ขอบคุณค่ะ รักคนอ่านทุกคนรุยย จุ้บ <3


#solongJD








 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 64 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

636 ความคิดเห็น

  1. #624 Khymmie (@exkn72) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 22:53

    ลูกหมูเอ้ยยยยยย!!!!!

    #624
    0
  2. #604 np__punch (@np__punch) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 16:17
    โอ้ย จองเเจฮยอน!! ขอด่าหน่อยเถอะ พาโบย่าาา
    #604
    0
  3. #599 Panda (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 13:13

    โอ๊ยยย แจฮยอนนนนน ทำไมซื้อขนาดนี้ คือเหมือนคนทั้งโลกรู้หมดละ เหลือโดยองที่มองแจฮยอนไม่ออกและแจฮยอนที่ซื่อนี้แหล่ะ แต่ก็นะ ถ้าแจฮยอนไม่ซื่อเรื่องคงไม่ยาวมาถึงขนาดนี้ ฮ่าๆๆ

    #599
    0
  4. #584 ploy wty (@ploy-orathai) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 19:54
    หมูซื่อบื้อ อ่านเรื่องแล้วขำแจฮยอน ไหนแจฟิลเตอร์หลัว นี่ฟิลเตอร์ลูก เพลงคือเก่าอะพี่ยองโฮ
    #584
    0
  5. #566 newkn (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 13:54
    โอ้ย!!!!!! ยัยลูกหมูทำไมหนูซื่อบื่อแบบนี้
    #566
    0
  6. #556 🍋 (@hs-eun) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:09
    ก็คนที่พี่โดยองเคยบอกคือแจฮยอนไงคะะะะะ
    #556
    0
  7. #525 da_ggsone (@da_ggsone) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2560 / 11:52
    อยากจะบอกว่า ???? มากๆค่ะหมูแจ 555555555
    #525
    0
  8. #502 Armi열 (@army-trustyeol) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:22
    แจจจ ทำไมเป็นแบบเน้้้้้้
    #502
    0
  9. #455 mummimm (@akakakakakakakak) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 กันยายน 2559 / 17:33
    โอ๊ยไอหมูแจ พาโบจริงๆเลย อะไรจะพาโบขนาดนี้ห๊ะ
    #455
    0
  10. #338 eunne's oppa (@loveyoupop27) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 22:42
    โอ๊ยอีแจอ้วนอีหมูโอ๊ยยยยยย แกไงๆๆที่โดยิงชอบอหหหแฟตาซีมั๊ยละโอ๊ยยยยพี่เค้าชอบแกไง โวะขัดใจ
    #338
    0
  11. #336 Klumsy_JM (@Klumsy_JM) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 01:07
    นังหมู~~~พาโบ!!!
    #336
    0
  12. #335 noeyystp (@noeyystp) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2559 / 20:36
    แจฮยอน......เห้อม555555
    #335
    0
  13. #334 강유 (@aziia) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2559 / 13:52
    เกิน ไปอะ จองแจ 555555
    #334
    0
  14. #333 momi (@morgan) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2559 / 06:13
    โถ่.. แจฮยอน55555555
    #333
    0
  15. #332 pollyloveu (@pollyloveu) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2559 / 04:09
    โดยองงี่ไม่ได้ยิ้มอยู่คนเดียว นี่ก็ยิ้มเหมือนกัน เขินแทน 5555 คือบับ ใบ้ขนาดนี้ยังไม่รู้อีกเหรอออ โอ้ยย ถ้าแจฮยอนจะซื้อบื้อขนาดนี้ คู่จอห์นอิลจะแซงหน้าไปก่อนมั้ย โดยองบอกมันไปตรงๆด้วยความเกรี้ยวกราดเถอะว่า "เด็กโง่! พี่ชอบนายไงล่ะ จองแจฮยอน ชอบมานานแล้ว ชอบมาก ไม่นอกใจด้วย" 555555
    #332
    0
  16. #331 admonGiiz (@admongiiz) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 23:06
    โอ้ยยยยยยย อ่านถึงตอนจบแล้วก็อยากจะตะโกนดังๆใส่หน้าแจฮยอนไปเลยว่า บื้อเอ้ยยยยย
    ฮืออ มันจะอะไรขนาดนี้อ่ะคนเราาาาา ก็แกไง แกๆๆๆๆๆ โอ้ยหงุดหงิดอ่ะ เด็กโง่
    เอาจริง ในตอนนี้แบบเขินมุดผ้าห่มหลายรอบมากๆๆ จะบ้าตาย
    ยิ่งตอนที่โดยองโดนล้อเรื่องจูบ แล้วคนน้องเอามือไปแตะแก้มคนพี่ จะบ้าหรือหืออออ ไม่ไหวแล้ว ระเบิดตัววว
    แต่ยิ่งเขินหนัก + ขำ ตอนแจฮยอนเรียกพี่แทลให้เดินมาอ่ะ ฮือออ สงสารยองโฮ555555554 แต่ก็สมควรโดนแล้ว เป็นไงล่ะ ทำเป็นเก่งดีนัก แล้วพอโดนเอง ตัวแข็งเป็นหินเลย55555555
    รวมเล่มๆๆๆ รวมเล่มน้าาา อยากได้มาก แงงงงง
    #331
    0
  17. #330 olenji (@olenji) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 21:55
    โอ้ยแจฮยอนนนนนนนนน อยากเอาขนมปังทุบหัว55555 สู้ๆนะลูกก
    #330
    0
  18. #329 Fluffy_Bunny (@GxxAraya) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 21:03
    ความซื่อบื้อของแจฮยอนนี่มัน5555555555 ขอซื้อได้ไหมลูกหมูตุ่ยเค้าชอบแกวุ้ย!
    #329
    0
  19. #328 idekmeng (@idekmeng) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 20:12
    อ่านแล้วยิ้มทั้งตอนเลย มีความน่ารักแรงมากอ่ะ ง่อวววว แจฮยอนอาาาา เกือบฉลาดเต็มร้อยแล้วนะ 555555

    ขอบคุณสำหรับฟิคนะคะ ไรท์สู้ๆ
    #328
    0
  20. #327 Rain'Run (@peemmoddang) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 18:30
    ลูกหมูเอ้ยนนย หนูใสซื่อไปแล้วนะ พี่เขาชอบหนูรู้ตัวสักทีนะลูก ;-; มี๊จะระเบิดตัวเองต่ยแล้วว ฮือรวมเล่มเลยค่ะไรท์เราอยากดั้ยย
    #327
    0
  21. #326 AIGA_sissie (@ag_ss) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 16:59
    ทำไม ทำไม ทำไม ทำไม ทำไม ทำไม ไอพี่ยองโฮก็ลงทุนขนาดทำให้แกรู้ใจไปเปาะหนึ่งแล้วนะ นี่ยัง ยังไม่รู้อีก โอ้ยยยยยยยยยน อูแจ อยากดีดหน้าผากแรงๆ 555555555
    #326
    0
  22. #325 Baby turn it on (@maymildyimyim556) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 16:08
    โอ้ยอีบ้าาาา ยัยหมูจองแจ ก้แกนั่นแหละว้อยยยย อ้ากกกกกกดด อินเว่อวัง 55555555 หมันไส้ในความใสซื่อของแกจริงๆ เดี๋ยวได้นกหรอกคอยดูววววว แต่ฉันอยากฟินแล้ว ช่วยได้ๆกันสักที อุ้บบบส์
    #325
    0
  23. #319 kim.soojinrr (@googlelove) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 14:56
    แจฮยอนอา...เป็นนายนั่นแหละ
    กรี๊ดดังมากอ่ะ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดๆๆๆๆๆๆๆ
    ทำไมโง่อย่างงี้ลูกแม่55555 
    พี่โดยองเขาบอกเราทุกอย่างแล้วนะ
    บอกทุกการกระทำ บอกทุกทาง
    บอกทางสายตา บอกทางการกระทำ บอกทางคำพูด 
    เขาบอกทุกอย่างว่าเป็นเราอ่ะแจฮยอน..
    ทำไมโจทย์ข้อนี้ยากมากเลยหรอ แค่นี้ก็แก้ไม่ได้
    ถ้าเป็นเพื่อนเราจะตบหัวไปแล้ว โมโห555555 
    นี่อ่านไปก็บิดไป ลุ้นในความพาโบของน้องเค้า Y Y 

    เป็นกำลังใจให้ไรท์นะคะ♥อยากอ่านต่อไปแล้ว ^ ^ 
    #319
    0
  24. #312 9621DY (@9621DY) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 13:00
    แจฮยอนเค้าบอกแกอยู่อ่ะ รู้ตัวซักทีสิ
    #312
    0
  25. วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 10:21
    5555555555555555555555555555555
    ที่เคยบอกว่าอยากเข้าแก๊งค์ด้วยขอถอนคำพูดนะคะ กะโหลกกะลากันมาก จะต้องร้องเพลงจูบของคุณนิตยา บุญสูงเนินกันอีกนานแค่ไหน??!! ถามใจดูวว 555555555 เพราะงั้นขอเปลี่ยนเป็นแฟนคนในแก๊งค์ดีกว่า เย้ยยย...อุ๊อิ๊โอ๊ะ~ พี่ตะยงไม่ว่าง ขอเป็นยูจังก้ะได้ค่ะ ถ้ายังไม่ได้ขอโดยองงี่โอปป้าค่ะ หว่ายยยยย~

    และพี่ยองโฮคะ? ทำไมป๊อดคะ? อิเรื่องนี้คือพระเอกต้องป๊อดสินะ ต้องซึนให้สุดสินะ ต้องให้สาวๆ(?)เค้าวิ่งสู้วฟัดตล้อดดๆ ถถถถถ

    มาค่ะ มาต่อกันที่โดยองงี่ อ้ะหอววว์ มาหาพี่ค่ะ มาค่ะ มองตาบอกความนัยเค้าขนาดนั้นแล้ว บอกชอบก้ะบอกแล้ว ยอมให้เค้าจูบก้ะแล้ว ยอมให้เค้าจับมือก้ะตลอด เลิกชอบไม่ได้แต่ว่าไม่ได้แปลว่าจะชอบหรือคบคนอื่นไม่ได้นะคะ!!! มานี่ค่ะ มาคบกับพี่! พี่มีเวลา! พี่มีทุกอย่างที่โดยองงี่ต้องการ จะเอาจองแจฮยอนพี่ก้ะจะเอามาให้!! 55555555555 แต่ต้องมาอยู่กับพี่ก่อนนะคะ ช่วงนี้พี่เหงาและพี่ชอบน้องมาก << 555555555555 ทำไมดูหื่นและน่ากัวมาก ,_, ฮืออออ พี่ขอโทด แต่พี่อยากได้~~

    และตอนนี้จะไม่ขอกล่าวถึงจองแจฮยอนค่ะ ไปไหนก้ะไปค่ะ โนแคร์โนสน บายย


    เอนี่เวย์ โดยองงี่ไม่ต้องเลิกชอบ แต่เลิกตามใจอิเด็กนี่มันได้เเล้วค่ะ ฮือออ มาหาเค้าาาาาาาาา มา!!!!!

    *รำถวายตัว*
    5555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555
    ปล.รวมเล่มนัดรับเท่านั้นนะคะ จะขับรถไฟฟ้าไปหา~ หรือไม่ก้ะไปรับที่บ้านน้องครอท!
    #311
    0