{Special Project} ❤ YURI[EXO SNSD]

ตอนที่ 2 : แรงแค้น แฝงรัก △ {Chanyeol x Yuri} [1]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 744
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    22 ส.ค. 55

 
THE★ FARRY
 









 

รถคันหรูที่ขับเข้ามาในบ้านหลังใหญ่หลังหนึ่งอย่างรวดเร็ว ทั้งบ้านและรถคันนั้นซึ่งก็บอกถึงสถานะของคนที่เป็นเจ้าของอย่างดีว่ารวยมากแค่ไหน ซึ่งมันไม่แตกต่างอะไรจากคนที่ขับรถเข้ามาหมาดๆมากนักหรอก ร่างสูงก้าวลงมาจากรถคันนั้นแว่นตาดำเงามันทำให้เขาดูมีเสน่ห์มากขึ้น เขาปิดประตูรถไปก่อนจะมองเข้าไปในบ้านของตนเองอย่างเขม็งๆ และก้าวเดินเข้าไปข้างในทันที เขาเห็นร่างบางคนหนึ่งเข้า...




ผู้หญิงที่เขาคิดว่า เกลียดในโลกนี้ ซึ่งไม่เคยมีใครทำให้เขาเกลียดได้มากขนาดนี้มาก่อน เขาผู้แสนสนุกสนาน เป็นคนที่ยิ้มเก่งแต่พอเจอหน้าผู้หญิงคนนี้เขาไม่อยากที่จะมองเห็น เขาไม่อยากที่จะได้ยินเสียงเธอเลยสักนิดเดียว ไม่เคย....




พี่หายไปไหนมาเสียงหวานๆที่ทำให้เขาพะอืดพะอมเข้าไส้เขาเกลียดเสียงแบบนี้




หึ! เธอจะอยากรู้ไปทำไม มันใช่เรื่องของเธอรึเปล่า




คุณพ่อฝากมาถามนะ ฉันไม่ได้อยากจะรบกวนให้พี่ตอบเลย




งั้นก็ไม่ต้องมาถามสิ จะมาถามให้รบกวนฉันทำไม




แต่คุณพ่อฝากมะ..../มันเรื่องของฉันกับพ่อ มันไม่เกี่ยวกับเธอเขาพูดตัดบทของเธอก่อนจะเดินชนไหล่บางๆของเธอผ่านไปอย่างไม่มีอะไรเกิดขึ้น มันเปรียบเสมือนมีหนามเล็กๆที่เข้ามาแทนที่ความสุขของครอบครัวเขา มันเหมือนกับว่าเขากลายเป็นหมาหัวเน่าไปแล้ว




ฉันไม่สามารถทำให้พี่รักฉันได้เลยสักนิดเดียว...ไม่มีทาง!!




ปาร์ค ชานยอลเสียงทุ้มใหญ่ๆของผู้มีอายุแล้วเปร่งเสียงเรียกชื่อของเขา เขาหยุดชะงักไปก่อนจะหายใจลึกๆแล้วเอ่ยปากพูด




พ่อก็รู้ว่าผมไม่ชอบให้ใครมาเรียกชื่อเต็มของผม พ่อรู้ใช่ไหม




พ่อรู้ แต่พ่อไม่สามารถพูดได้เลยเหรอ




หึ! ไม่เลยครับผมยอมแค่แม่ของผมคนเดียวเท่านั้น




นี่แกเป็นประสาทอะไรของแกนักหนานะ แม่แกเขาตายไปหลายปีแล้วนะ แกจะไปยึดติดกับมันทำไมกัน มาสนใจแม่คนใหม่ของแกดีกว่านะชานยอล




คุณมันผู้ชายสกปรก...เฒ่าหัวงูตัวพ่อเลยสินะ




ผมไม่เหมือนพ่อนะ ผมมีแม่เพียงคนเดียวเท่านั้น ไม่มีใครแทนที่แม่ผมได้




ฉันรู้ว่ามันทำใจยาก แต่แกก็ต้องยอมรับมันบ้างนะ ถ้าแกไม่ชอบแม่เขาอย่างน้อยแกก็เป็นมิตรกับน้องยูริเขาบ้าง ไม่ใช่ไปทำนิสัยเสียกับเขาแบบนั้น




มิตร? ยัยนั่นนะเหรอจะมาเป็นมิตรกับผมได้ ไร้น้ำยาชำมัด




ไอ้ชานยอล!!”ร่างสูงเดินเข้ามาพร้อมกับฟาดหน้ามือเข้าไปที่ใบหน้าขาวหล่อของเขาจนเป็นรอยแดงๆปรากฏขึ้น ร่างสูงหนุ่มหันไปตามแรงตบอย่างแรงก่อนจะมีน้ำเหลวๆไหลออกมาที่ริมฝีปากหนาของเขา




........




ฉันว่าแกมากกว่านะที่ไร้น้ำยา นั่นเขาเป็นน้องแกนะชานยอล




........




เข้าใจที่ฉันพูดไหม หนูยูริเขารักแกมากแกดีแค่ไหนที่มีน้องสาวแบบเขานะรู้ไหม




แล้วไงครับ...ชานยอลหันกลับมาสบตากับร่างสูงแก่เต็มๆ น้ำใสๆที่เริ่มเอ่อล้นออกมานอกบริเวณขอบตาคมโตของเขา จนดวงตาที่ดูไร้ความรู้สึกใดๆทั้งนั้น




ต่อจากนี้แกห้ามออกจากบ้านเด็ดขาด ถ้าฉันยังได้ข่าวว่าแกไปเกรียนที่ไหนล่ะก็ ชานยอล...แกกับฉันคงจะไม่ใช่พ่อลูกกันอีก จำไว้ร่างสูงแก่พูดจบก็เดินกลับหลังหันไปโดยไม่สนใจร่างสูงที่ตอนนี้เจ็บทั้งกายและหัวใจมากน้อยแค่ไหน เขาไม่เคยรู้เลยใช่ไหมว่ามันเจ็บปวดเท่าใด เกิดเป็นลูกผู้ชายมันจำเป็นด้วยเหรอที่จะต้องเข้มแข็งเสมอไป จำเป็นด้วยเหรอ...




พี่ชานยอล...




อย่ามาเรียกชื่อฉัน ฮึ..สมใจเธอยัง




สมใจฉัน? เรื่องอะไรล่ะคะ




เธอได้ความรักจากพ่อฉันไปแล้วหนิ รู้ไหมว่าคนที่ขาดความรักจากพ่อและแม่นะมันเป็นยังไง เธอดีแค่ไหนที่พ่อฉันหันไปสนใจเธอ...มากกว่าฉันด้วยซ้ำไป




ฉันไม่เคยที่จะแย่งความรักคุณพ่อไปจากพี่เลย




แล้วถ้าเธอไม่ได้รับความรักจากพ่อฉันซะบ้างล่ะมันจะเป็นยังไง น่าสนุกเนาะชานยอลเช็ดเลือดจากริมฝีปากก่อนจะจับไปที่ข้อมือเล็กร่างบางอย่างว่องไว




พี่จะทำอะไรเขากลับไม่ตอบอะไรทั้งนั้น ก่อนจะลากร่างบางเดินออกไปจากบ้านหลังใหญ่ของเขาอย่างรวดเร็ว ยูริพยายามดิ้นและยั้งเขาเอาไว้แต่แรงที่แฝงไปด้วยความโกรธและโมโหของเขากลับเป็นเสมือนพายุที่พัดเข้ามาทำให้ไร้เรี่ยวแรง ช่วยด้วยคะ พ่อ คุณพ่อคะ!! พี่ชานยอลจะพาฉันไปไหน ปล่อยนะชานยอลจับร่างบางยัดเข้าไปในรถคันหรูของเขาก่อนจะเดินอ้อมไปด้านทางครขับ เขาเหลือบไปเจอร่างสูงแก่คนหนึ่งที่ยืนอยู่ตรงระเบียงข้างบนชั้นสอง




ชานยอล แกคิดจะทำอะไรของแกนะห๊ะ!!”




หึ....เขากระตุกยิ้มใส่ก่อนจะรีบเข้าไปนั่งในรถแล้วรีบขับรถออกจากบ้านไปอย่างรวดเร็ว ทำได้เพียงเท่านี้ไม่อยากจะเชื่อว่ามันก็มีความสุขขนาดนี้นะเนี่ย หึ!




พี่ชานยอลอย่าขับรถเร็วนักสิ มันอันตรายนะ




หุบปากของเธอไปซะ ถ้าไม่อยากจะมีเรื่องกับฉันให้มากมาย




.......ร่างบางเก็บปากเงียบไม่โต้ตอบใดๆทั้งนั้นก่อนจะกลับไปนั่งรัดเข็มขัดนิรัตภัยอย่างรวดเร็ว ความเร็วของรถที่เข้าไปหนึ่งร้อยแล้ว ทำไมเขาต้องขับรถเร็วขนาดนี้นะมันอันตรายมากเลยรู้ไหม ผู้ชายคนนี้น่ากลัวจริงๆเลย พี่จะพาฉันไปไหน




ปล่อยไว้ที่ป่าช้าล่ะมั้งถ้าเธอยังไม่หุบปาก




............




คนใจร้ายพ่อคะแม่คะ ยูลกลัวจังเลย ยูลกลัวว่าพี่เขาจะทำร้ายยูล กลัวพี่เขาจะโกรธ







3 ชั่วโมงผ่านไป




หลังจากนั่งรถอยู่เนิ่นนานเป็นเวลาหลายชั่วโมง เขาเองก็ไม่รู้ว่าร่างบางเธอหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่ เขาที่ขับรถเร็วมากเป็นเวลานานหันไปมองร่างบางที่หลับไม่รู้เรื่องอะไร อยู่ๆมันก็ทำให้เขาอยากจะลดความเร็วของรถไปน้อยกว่าแปดสิบด้วยซ้ำ ก่อนจะปรับเบาะที่นั่งของเธอให้เอนลงเล็กน้อยเพื่อให้เธอนอนหลับได้สบายกว่านี้ จากที่มีอาการโมโหจนควบคุมสติไม่ได้ มันก็กลายเป็นอยากจะระงับมันไว้เพียงแค่นี้




ฉันเกลียดเธอ....ฉันเกลียดผู้หญิงคนนี้.....เกลียด!!




รถคันหรูชะลอความเร็วมาที่ริมชายหาดสวยที่หนึ่งซึ่งไกลออกมาจากกรุงโซลมากมาย เขาก้าวเท้าเดินออกมาจากรถก่อนจะมองไปที่พระอาทิตย์กลมโตที่กำลังจะตกดินลับฟ้าหายไป น้ำใสๆของทะเลประกายวาววับเข้าสู่ดวงตาคมโตของเขา




แม่ครับ...ตอนนี้ผมเหงาจังเลย...ผมอยากจะอยู่กับแม่ แต่ผมไม่สามารถให้แม่กลับมาได้เลย ทำไมถึงไม่เป็นผม ในอุบัติเหตุรถตอนนั้น ทำไมถึงไม่เป็นผมที่ควรตายไปซะ







แสงแดดอ่อนๆส่องผ่านเข้ามาภายในห้องนอนสีขาวเล็กๆ ร่างบางพยายามเบี่ยงตัวให้หนีพ้นไปจากแสงแดดพวกนั้น แต่เพราะว่ามันส่องเข้ามาบนเตียงนอนของเธอเยอะเกินไปพร้อมกับความร้อนเธอจึงรีบลุกขึ้นจากเตียงด้วยความที่ยังคงง่วงนอนและขี้เซาของเธอ เธอจึงเดินไปนอนที่โซฟาตัวยาวข้างๆเตียงทันที ร่างสูงในรูปที่เปื้อยอยู่ช่วงบน เขาใส่แค่เพียงกางเกงยีนส์ตัวยาวสีขาวตัวเดียว เดินออกมาจากห้องน้ำและเช็ดผมน้ำตาลอ่อนของเขาอยู่หันไปมองที่เตียงกลับไม่เห็นร่างบางนอนอยู่ แต่กลับเห็นเธอไปนอนอยู่ที่โซฟาตัวยาวตัวเดียวกลับที่เขานอนเมื่อคืนแล้ว เขาก็หัวเราะออกมาเพียงเบาๆ




ยัยเด็กบ้ามานอนตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่เขาส่ายหัวไปมาก่อนจะเดินหายตัวไปในห้องแต่งตัวทันที หลังจากที่ใส่เสื้อเสร็จแล้วเขาก็เดินออกมาที่ห้องนั่งเล่นก่อนจะมองไปรอบๆห้องอย่างอารมณ์ดี มันเคยเป็นที่ที่เขาและแม่เคยมาอยู่ด้วยกัน บ้านหลังนี้มีความทรงจำดีๆของแม่และเขาอยู่มากมาย เขาไม่เคยคิดจะลืมมันเลย




ตึง!




โอ๊ย!!”




เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดของใครคนหนึ่งดังขึ้นมา ชานยอลรีบก้าวขาเข้าไปที่ต้นเสียงอย่างรวดเร็ว เขาเห็นร่างบางที่นั่งมึนๆงงๆอยู่กับพื้น เธอมองไปทั่วร่างกายของเธอก่อนจะรีบเอามือไปร่างกายของเธอเอาไว้แล้วหันมามองเขาทันที




เจ็บตรงไหนหรือเปล่า




พี่ทำอะไรกับตัวฉันนะ.....




O_O!




พี่ชานยอล!!”ร่างบางรีบหยิบหมอนมาปาใส่เขาอย่างรวดเร็วก่อนจะลุกขึ้นไปหยิบหมอนที่เตียงมาปาใส่ตัวของเขาไม่ยั้ง




เฮ้! ทำอะไรของเธอเนี่ยมันเจ็บนะ




ไอ้คนบ้า! รู้ไหมว่าทำอะไรลงไปนะ ไอ้คนบ้า!”




ยัยลิงป่าเถื่อนหยุดก่อนสิ เฮ้!”ยูริหยุดปาหมอนเนื่องจากปาไปจนหมดแล้ว เธอทำได้เพียงจ้องมองเขาอย่างเคืองแค้น ส่วนเขาเองที่เป็นแพะรับบาปยังไม่รู้สาเหตุอะไรเลย




ทำไมต้องมาฉันแบบนั้นด้วย แล้วทำไมต้องปาหมอนใส่ฉัน




เมื่อคืน....พี่ไม่ได้เมาใช่ไหม




เมาอะไร ฉันยังไม่ได้กินอะไรเลยนะยัยบ้า




แล้วพี่ทำอะไรกับฉันล่ะ เสื้อผ้าตัวเก่าฉันอยู่ไหน




อ๋อ พอดีว่าฉะ..........จะให้บอกความจริงกับยัยนี่ คงรับความจริงไม่ได้แน่เลย แต่ว่า...ยังไงมันก็เห็นไปแล้วนี่นา จะให้ทำไงได้ล่ะวะ เวรกรรมจริงๆเลย...




.......พี่ทำอะไร




ฉะ.....ฉัน.....ฉันก็เปลี่ยนชุดให้เธอไงเล่า...เต็มปากเต็มคำเลยคราวนี้




คนโรคจิต!”




นี่! เธอจะมาว่าฉันไม่ได้นะ กะ..ก็เมื่อวานฉันปลุกเธอไม่ตื่นเอง ฉันก็เลยจัดการ.....เปลี่ยนมันให้ซะเลยไงล่ะ....




ฉันเกลียดพี่ได้ยินมั้ย....ออกไปจากห้องนี้เลยนะ




แต่ฉันอุส่าห์หวังดีกับเธอนะ.....




ฉันบอกให้พี่ออกไปอย่างไงเล่า อย่ามายุ่งกับฉัน!!”น้ำใสๆเริ่มเอ่อออกมารอบดวงตางามของเธอ มันทำให้เขารู้แล้วล่ะว่าเธอเสียใจกับมันมากแต่เขาทำไปเพื่อหวังดีกับเธอนะ เขาไม่ลามกอย่างที่เธอคิดเลยสักนิดเดียว





ไม่ได้ยินที่ฉันพูดเหรอ...ออกไป!”ชานยอลสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะเดินปิดประตูออกไปจากห้องนอนอย่างรวดเร็ว ยูริทรุดตัวลงไปนั่งกับพื้นก่อนจะดึงผ้าห่มมาโอบกอดรอบตัวของเธอเอาไว้ช้าๆ เกิดเป็นผู้หญิงมันไม่ใช่ว่าจะง่ายๆเลยนะ ฉันเองก็รักร่างกายของฉันเหมือนกัน




พ่อคะแม่คะ....ยูลทำอะไรลงไปเนี่ย.....ทำไมถึงเป็นอย่างนี้ได้ มันไม่ใช่เรื่องจริงนะ




ฮึก....พี่มันใจร้ายที่สุดเลย....




ชานยอลที่ยืนอยู่หน้าประตู เขาได้ยืนเสียงที่เธอพูดถึงเขาแล้วมันเหมือนกลับว่าเขาทำผิดร้ายแรงยังไงไม่รู้ เขาไม่คิดเลยว่าจะทำให้เธอเสยใจได้มากขนาดนี้ ชานยอลถอนหายใจดังๆใส่ประตูก่อนจะเดินออกมานั่งที่โซฟาแล้วกุมหัวตัวเองแน่น




ถึงจะเห็น ถึงจะไม่ได้ทำอะไรกับมัน แต่มันก็เหมือนเสียไปแล้วงั้นเหรอยูริ บอกพี่ทีสิ




ให้ตายสิ! มันหนักหนาขนาดนั้นเลยหรือไงว่ะเนี่ย เฮ่อ...




ผ่านไป 30 นาที




ยูริตัดสินใจเดินออกมาจากห้องนอนช้าๆ เธอมองไปรอบๆบ้านซึ่งไม่เห็นเขาเลย ตอนนี้เขาหายไปไหนของเขานะ อย่าให้เห็นว่ามาจ๊ะเอ๋ใส่แล้วกันนะ เรื่องนี้ฉันไม่มีวันยกโทษให้กับผู้ชายคนนั้นแน่นอน ถึงเขาจะเป็นพี่ชายคนหนึ่งที่ฉันรัก แต่ฉันไม่ได้หวังอยากจะให้เขาเห็นทุกอย่างในร่างกายของฉันเลยสักนิดเดียว




ยูริปิดประตูห้องนั้นแล้วเดินออกมาดูที่ห้องนั่งเล่นซึ่งโล่งว่างเปล่าไปเลยจริงๆ หรือว่าเขาจะทิ้งให้ฉันอยู่ที่นี่คนเดียวนะ ฉันไม่อยากให้เป็นแบบนั้นเลยนะ ผู้ชายที่ฉันเคยคิดว่าเป็นสุภาพบุรุษและใจดี ตอนนี้มันไม่ใช่ซะแล้วล่ะ ควอน ยูริ




............




ยูริและชานยอลจ้องกันอยู่อย่างตกใจ ชานยอลที่มองยูริพร้อมกับกลืนน้ำลายลงอย่างช้าๆ ส่วนยูริเองที่ยืนมองเขานิ่งๆโดยไม่อยากจะรับรู้อะไรเกี่ยวกับเขาทั้งนั้น




......กินข้าวได้แล้ว




......ฉันไม่กิน ฉันจะกลับบ้าน!”




ฝันไปเถอะว่าเธอจะได้กลับนะ ไม่มีทางที่ฉันจะให้เธอกลับไปรับความสุขจากพ่อฉัน




ตอนแรกฉันไม่เคยคิดที่จะแย่งความสุขไปจากพี่เลย แต่ว่าตอนนี้ฉันนะอยากจะแย่งทุกคนมาเป็นของฉันเพียงคนเดียวด้วยซ้ำ และปล่อยให้พี่ตายไปตามแม่พี่ซะไม่รู้ว่าเกิดอะไร อยู่ๆก็เกิดอาการโมโหเขาเข้าซะแล้วสิ นี่ฉันทำอะไรลงไปอีกแล้วนะ




ฝันไปเถอะ! ไปกินข้าว




ไม่! ฉันจะกลับบ้านฉันไม่ยอมอยู่กับผู้ชายเฮงซวยอย่างพี่หรอก




ยูริ!!”ฉันจ้องเขาอยู่แปบเดียวก่อนจะหันไปมองที่ประตูไม้บานหนึ่งแล้วรีบก้าวเท้าวิ่งไปอย่างรวดเร็ว ชานยอลเห็นท่าทีไม่อยดีเขารีบวิ่งตามยูริไปก่อนจะคว้าข้อมือเธอมาแล้วจับเอาไว้แน่นสุดๆแล้วโอบตัวเธอเอาไว้อย่างรวดเร็ว




ปล่อยฉัน ไอ้ผู้ชายสกปรก!”




ฉันหรือเธอกันแน่ที่สกปรกนะ หึ! รู้ไหมว่าเมื่อคืนฉันทำอะไรกับเธอไปแล้วบ้าง




หมายความว่าไง....




ก็หมายความอย่างที่เธอคิดนั่นแหละ แล้วคราวนี้เธอหรือฉันกันแน่ที่สกปรกนะ




....พี่....ปล่อยฉันนะ ฉันจะกลับบ้านฉันจะไปหาคุณพ่อยูริพยายามดันร่างสูงออกไปไกลๆ ทั้งเยียบเท้าของเขา แต่เขากลับบีบข้อมือของเธอจนเห็นรอยแดงๆได้ทันที รู้ทั้งรู้ว่าเจ็บแต่ก็ยังฝืนสู้ไปอยู่อย่างนั้น มันจะไปมีประโยชน์อะไรมากมายกันนะ อยู่กับพี่ต่อเถอะนะ...




โอ๊ย! นี่ฉันเจ็บนะ ปล่อย!”




อยากดิ้นก็ดิ้นต่อไปสิ ฉันก็จะบีบข้อมือของเธอให้มันเจ็บแบบนี้แหละ




ฉันเจ็บนะ...ปล่อยน้ำตาเริ่มเอ่อออกมาอีกครั้ง ความเจ็บครั้งนี้จะเป็นความเจ็บที่ฉันไม่อยากจะจำมันอีก มันเจ็บมากจนมือด้านชาไปหมดแล้ว มันเริ่มไม่รู้สึกอะไรแล้วนะ ฉันควรจะทำยังไงดี....ไอ้ผู้ชายบ้า!




พี่ชานยอล...ฉันเจ็บนะ ฮึก....พี่ชานยอล...ฮึก...ฮือ....ชานยอลมองใบหน้าหญิงสาวคนข้างหน้า ใบหน้าของเธอแฝงไปด้วยความเจ็บมากมายน้ำตาที่หลั่งไหลออกมาแทบจะเป็นเลือด เขาค่อยๆคลายมือออกก่อนจะมองไปที่ข้อมือของเธอที่เป็นรอยแดงๆ สุดแดงมากมาย เขานึกไม่ถึงเลยว่าเขาจะบีบข้อมือของเธอได้แรงขนาดนี้




ฮึก.....ฮึก......ฉันยอมแล้ว.....




........พะ....พี่ขอโทษ




....ฮึก....ฉันกลัวแล้ว.....ชานยอลรีบคว้าเอวบางเข้ามากอดอย่างรวดเร็วทันที เขาโอบเธอแน่นมากจนรู้สึกได้ถึงการปวดอีกครั้ง




อยู่ที่นี่แหละ อยู่กับพะ....ฉันไม่ต้องกลับไปหาคนที่เธอเรียกว่าพ่อหรอก เพราะเขาจะทำร้ายเธออย่างที่เคยทำร้ายฉันมาก่อน อยู่กับฉันตรงนี้แหละนะรู้ทั้งรู้ว่าห้ามใจไม่ได้ แต่ก็พยายามห้ามมันให้ได้ แค่ผู้หญิงคนนี้ที่ทำให้รู้สึกว่า คนที่เกลียดที่สุดกลายเป็นคนที่รักที่สุดภายในเสี่ยววินาทีแบบนี้ได้




....ฮึก.........














ฮัลโหล
! คอมเม้นส์หาย!! ไม่นะไม่!! ถ้าจะน้ำเน่าบวกซาดิสต์
ไรท์เตอร์นี่ก็ทำให้ปวดตับ ไรท์เตอร์อ่านเองแล้วยังมึนงงเลย ฮ่าๆๆๆ
นี่จบไปแค่ตอนนึงอยู่นะคะ ยังไม่จบสมบูรณ์ เอามาฝากแค่นี้ก่อนนะ ^^



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

37 ความคิดเห็น

  1. #37 onphima (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2557 / 15:28
    รออ่านนะค่ะ
    #37
    0
  2. #36 sweethana (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 เมษายน 2557 / 20:10
    ไรท์อย่าขี้เกียจสิมาแต่งต่อไวๆน้าา เค้าอยากรู้ว่ามันจะเป็นไงต่อ ToT
    #36
    0
  3. #35 sweethana (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 เมษายน 2557 / 13:04
    มาต่อเถอะค่ะอยาอ่าน
    #35
    0
  4. #34 kwonyuri6212 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 มีนาคม 2557 / 21:49
    รออยู่นะไรท์มาอัพต่อไวๆนะ
    #34
    0
  5. #32 kimtim (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2557 / 12:40
    มาต่อเถอะนะ อยากอ่านใจจะขาดดดดดดด
    #32
    0
  6. #31 ยอลยูล คริสยูล ฮุนริ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2556 / 12:22
    รออยู้นะค่ะ ยอลยูล

    ไรเตอร์สู้สู้ ต่อจากยอลยูลของ คริสยูลนะค่ะไรเตอร์



    #31
    0
  7. #30 เซฮุนน่า (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2555 / 17:41
    โธ่ ยอลก็เป็นห่วงยูลเหมือนกัน

    แต่เป็นคนใจร้อน ขี้โมโหเท่านั้นเอง

    สงสารทั้งคู่มากมายเลยอ่า TT
    #30
    0
  8. #29 meena265 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2555 / 21:26
    สงสารทั้งสองคนเลย TT
    ชานยอลเรากะเข้าใจนะ ^^
    กลับมาอัพไวไวนะคะ รอๆ :")
    #29
    0
  9. #28 krisme (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2555 / 13:39
    สงสารทั้งยอลทั้งยูลเลยอ่า อินเลย T^T
    #28
    0
  10. #27 airzallsvka (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2555 / 15:51
    555555 +
    ยูลเด็กน้อย ขี้งอแง -*-
    #27
    0
  11. #26 ing260639 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 กันยายน 2555 / 17:18
    อะลมแปลปรวน
    ยูลเด็กน้อย โอ๋เอ๋ไม่เป็นไรน้าาาา
    #26
    0
  12. #24 Yul (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 กันยายน 2555 / 01:45
    ชอบโครดดด like like like like
    #24
    0
  13. #23 piraya (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 กันยายน 2555 / 20:18
    สงสารยูล ชานยอลจะเข้มไปไหน
    #23
    0
  14. #22 ข้าวฝ้าย (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2555 / 18:18
    บักตาหยอยไม่ได้ร้ายกาจเลย T^T

    หนูยูลช่วยเข้าใจพี่เขาด้วยนะ สงสารอ่ะ
    #22
    0
  15. #21 kyuri (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2555 / 22:25
    รอๆๆ ยอลยูล ^^
    #21
    0
  16. #20 loveyul (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2555 / 18:13
    ติดตามและรอคอยย อิอิ
    #20
    0
  17. #19 loveyul (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2555 / 18:12
    ติดตามและรอคอยย อิอิ
    #19
    0
  18. #18 frict (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2555 / 19:19
    ดราม่า มากก อ่ะ ติดตามนะคะ
    #18
    0
  19. #17 pinmook-exo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2555 / 18:01
    จริงๆแล้วยอลไม่ได้เป็นคนเกเรเลย TT
    ยอลก็รักยูลไม่ใช่น้อยเลยนะ ติดตามจ้าาาา
    #17
    0
  20. #14 love-yul-oh (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2555 / 21:10
    ชายไม่ได้เลวร้ายอย่างที่คิด ดราม่าสงสารทั้งคู่
    #14
    0
  21. #13 M&M (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2555 / 18:48
    ดราม่าาาาาาาาาาา TT
    #13
    0
  22. #12 kimtim (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2555 / 15:49
    แอบเศร้าเล็กๆ
    #12
    0
  23. #10 fk-fangkhaw (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2555 / 14:34
    ยูล โดนเห็นหมดซะแล้ว T^T
    #10
    0
  24. #8 er-fon (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2555 / 06:55
    สงสารทั้งยอลทั้งยูลเลย T^T อินจัด!!!
    เหมือนจะรักกัน แต่มันแฝงไปด้วยความแค้นอีก
    เฮ่อ..เศร้า เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #8
    0
  25. #6 chanri (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2555 / 23:46
    ดราม่าได้อีกT^T
    #6
    0