BTS Y Short Fiction

ตอนที่ 4 : [BTS short fic AllJimin] All x Jimin : Heart breaking

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 189
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    28 มิ.ย. 58

ความรักที่ได้จากการเฝ้ามองคนที่รัก มันอาจจะเจ็บปวด 

“มองอะไรนะจีมิน” เจโฮป ฮยองผู้ร่าเริงถาม เมื่อเห็นน้องเกาะที่ขอบประตูห้องครัวและชะเง้อชะแง้เหมือนมองหาใครบางคน

“ไม่เสือกดิฮยอง” จีมินทำหน้านิ่งใส

“อย่ากวนฮยองนะเดี๋ยวตีตายเลย” พูดจบก็ตีจีมินไปแล้วสองผั่วะ “นึกว่านายจะหาใครเลยถาม เจ้าเด็กนี่นี่”

“น่ารักใช่ไหมล่ะครับผมเข้าใจ” จีมินแลบลิ้นใส่

“เล่นไรกันอะไรน่ะ” มินชูก้าฮยองที่เพิ่งตื่นเดินงัวเงียเข้ามาจากอีกฝั่งของห้องพลางทำหน้าย่นใส่สองคนที่กำลังเล่นไล่จับกันเป็นเด็ก “ฉันหิวข้าวแล้วมากินกันเถอะ”

“จะกินข้าวแล้วเหรอ ผมก็หิวแล้วเหมือนกัน” วีกอดคอจองกุกกันเข้ามาในห้องทำเอาห้องครัวครึกครื้นขึ้นอีกเป็นกอง

“ไปเรียกจินกับนัมจุนมาดิวี เดี๋ยวชั้นโทรสั่งไก่ให้ เอาอะไรอีกดีนะเจโฮป” ชูก้าบอก

ไม่นานห้องครัวก็เต็มไปด้วยอาหารหอมกรุ่นอวนไปหมด ฝนตกลงมาพรำ และอาหารที่อุ่นท้องทำให้ทุกคนรู้สึกสบายและเริ่มเกลือกกลิ้งไปตามพื้นบ้าง จองกุกกับวีเริ่มเอาดาบมาฟันกันเป็นเด็กๆ ขณะที่จินฮยองหัดทำของหวาน แรปมอนจมอยู่กับโลกเสียงเพลงอยู่มุมหนึ่ง 

“จีมินนายเป็นอะไรน่ะ” ชูก้าถามเด็กน้อยที่ล้างจานอยู่

“เปล่านี่ฮยอง” จีมินที่เหม่อลอยสะดุ้งขึ้นมา

“อย่าโกหกเลยน่า มีอะไรแน่ๆ”

“ไม่มีอะไรจริงๆ”

“เป็นไรจีมินนี่” เจโฮปถาม

“เปล่าซะหน่อย ฮ่าฮ่าฮ่า” เด็กน้อยที่พยายามกลบเกลื่อนหัวเราะฝืดๆ เล่นเอาพี่ๆ ขมวดคิ้วอย่างไม่เชื่อเข้าไปใหญ่แต่ก็ไม่ได้ซักไซ้อะไรต่อ
จองกุกกับวีหยุดเล่นแล้วหันมามอง

“หรือว่าจะนายจะอกหัก” แรปมอนฟังอยู่ตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่อาจรู้ได้โพล่งขึ้นมา 

“จริงเหรอ ใครอะใครอะ” เจโฮปถาม วีเองก็เข้ามานั่งฟัง

“ไหนพี่ว่าพี่สนิทกับผม ทำไมผมไม่รู้ล่ะ” จองกุกพ้อ ไหนจีมินว่าเวลาไม่สบายใจอยากอยู่กับเขาที่สุดไง ไหนว่าอยากไปเที่ยวกับเขา แล้วเรื่องสำคัญขนาดนี้ทำไมเขาไม่รู้ จองกุกคิด

“เฮ้ย ฉันเพื่อนนายนะ ไม่บอกเพื่อนเหรอ” วีถาม

“นายไม่เห็นพี่เป็นพี่เหรอเห้ย” เจโฮปถาม  ทำไมจีมินถึงไม่บอกเขากันนะ ทั้งที่เราก็สนิทกันมาก

“เปล่าซะหน่อย อย่าไปเชื่อพี่นัมจุนพูดมั่วๆ สิ” จีมินเถียงขึ้นมา

“อ่าว พูดงี้หาเรื่องเหรอ นายนั่งเหม่อประหลาดๆ มาหลายวันแล้ว แถมยังไอ้นั่นอีก” หลีดเดอร์พูด

ไอ้นั่น? จินเอาขนมน่ากินมาวางบนโต๊ะ วีหยิบเข้าปาก จองกุกก็ด้วย

“ไอ้นั่นบนโต๊ะนายไง ฉันเห็นนะ”

“ห้ะ ฮยองเห็นเหรอ” เด็กน้อยหน้าแดงเป็นสีชมพู

“ใช่”

“อะไรอะ” ใครซักสองสามคนถามพร้อมกันวุ่นวาย

“อะไรบางอย่างที่ของที่ทำให้แฟน เหมือนจะเป็นหัวใจสีชมพูในโหล”

“จีมินนี่แอบชอบใครบอกฮยองมานะ” 

“ไม่บอกหรอก อิอิ” จีมินนี่พูด “ผมอกหักจริงๆ แหละ แต่อย่าถามอะไรเลยนะ” พูดพลางทำหน้าเศร้าทำให้ทุกคนไม่กล้าซักไซ้อีกต่อไป
ทุกคนพยายามทำให้เขารู้สึกดีขึ้น

วีแกล้งจองกุกให้เขาหัวเราะ

แม้แต่พี่ชูก้าเองก็ยังทำเอคโย่ฮาๆ เล่นกับพี่โฮป  จนเขาเข้านอนไปด้วยการหัวเราะท้องคัดท้องแข็ง

แต่เขาก็ตื่นมาด้วยความเศร้าอยู่ดี

เขาหวังว่าวันหนึ่งเขาจะบอกออกไปได้ แต่อันที่จริงจีมินไม่อาจจะบอกไปได้ เพราะว่าคนที่เขาชอบอยู่ใกล้ตัวเกินไป ตอนเช้าเขาตาบวมเพราะร้องไห้ แต่มันคงเป็นการร้องไห้ครั้งสุดท้ายของจีมิน เขาเช็ดน้ำตาเป็นครั้งสุดท้าย

ความรักมันควรจะทำให้เขามีความสุขไม่ใช่เหรอ

ความรักที่ทำได้เพียงเฝ้ามองดูจะทำให้เขามีความสุขได้จริงๆ เหรอ

ความใกล้ชิดกับคนที่ชอบแต่บอกไม่ได้ทำให้บางทีก็ทำให้เหงาจนร้องไห้ออกมา

“อ้าวจีมิน ตื่นเช้าจัง ร้องไห้มาเหรอนั่นน่ะ” พูดจบชูก้าก็แทบจะตบปากตัวเองเมื่อพูดจบแล้วน้องน้ำตาไหลพรากๆ ให้ดู

“ชูก้าฮยอง”

“มานี่มา” ชูก้าดึงน้องตัวเล็กเข้ามากอดแล้วตบไหล่ส่วนจีมินก็เอาหน้าซุกเสื้อพี่ชาย

ชูก้ารู้สึกว่าเสื้อเปียก

“ไม่เป็นไรนะ พี่จะอยู่ข้างๆ นายเสมอ” คนที่ไม่ค่อยพูดจาซึ้งๆ อย่างชูก้าไม่รู้ว่าจะพูดอะไรแต่ก็ปลอบน้องแบบนั้นออกมา แม้ว่าจะดูเหมือนเย็นชาแต่เขาอ่านใจคนเก่งเสมอ จีมินชอบใครกันนะ ชูก้าอยากอ่านให้ออกแล้วไปบอกคนนั้นว่าพลาดสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตไปแล้ว

“ขอบคุณนะฮยอง”

“อืม” ชูก้าพูด จีมินกอดชูก้าแน่น วีที่เดินมาเข้าห้องน้ำเห็นเข้าก็จับไหล่จีมินแล้วดึงออกมาแรงๆ จีมินน้อยเซถลา

“เจ็บนะ”

“โอ๋เอ๋ ไม่ร้องนะไม่ร้องนะ” วีปลอบเพื่อนเหมือนปลอบเด็กซะอย่างนั้น เขาทำได้เพียงเท่านี้เอง ทำตัวแปลกๆ ให้อีกฝ่ายสบายใจขึ้นโดยไม่รู้ว่าเพื่อนเป็นอะไร

“พวกฮยองพวกนี้นี่ เราต้องรีบไปนะ” จองกุกวิ่งมาเรียก ทั้งหมดรีบเดินไป  วันนี้มีคิวไปรายการเพลงสองรายการ

ทั้งหมดจึงรีบขึ้นรถตู้

ระหว่างนั่งรถ จองกุกเอนลงแล้วซบไหล่ เขาไม่เคยทำแบบนี้มาก่อน ปกติเขาไม่ใช่มักเน่น่ารักที่อ้อนพี่ชาย แต่วันนี้เขาใช้น้ำเสียงออดอ้อนกับจีมิน

“ถ้าพี่ไม่ไว้ใจใคร ผมไว้ใจได้นะ ผมเก็บความลับของพี่เสมอ” แถมเรียกว่าพี่อีกต่างหาก จีมินรู้สึกตกใจ

“ขอโทษนะที่ยังบอกไม่ได้”

“ไม่เป็นไร” จองกุกบอกแต่เขาก็รู้สึกเศร้าเล็กน้อย จีมินรู้สึกแย่ที่ทำให้น้องต้องคิดมากจึงจับมือจองกุกเอาไว้

“นี่จีมิน พี่ทำมาให้” จินจากเบาหลังยื่นมาให้ ข้างในมีคุกกี้ที่เพิ่งอบใหม่หอมกรุ่น ยังอุ่นๆ อยู่ จีมินหยิบมากินหนึ่งคำ พี่จินคงตื่นมาทำให้แต่เช้า แถมยังใช้แต่ของ lowfat เพื่อให้เขากินได้เต็มที่อีก รู้สึกได้ถึงความใส่ใจของพี่ชายคนนี้เลย

“จีมินนี่ พี่ก็มีของให้นะ ความรักไงล่ะ คิคิ ปิ้วปิ้ว” เจโฮปทำหัวใจและทำท่ายิงใส่จีมิน

“ไม่เอาอะ” จีมินทำหน้านิ่งใส่ แต่แล้วก็ทนไม่ไหวขำออกมา

หลักการแสดงจบ แรปม่อนเดินมาตบไหล่จีมินเบาๆ เป็นการแสดงความเป็นห่วงแบบของเขา

เขารู้สึกผิดที่ทำให้ทุกคนเป็นห่วงขนาดนี้

แม้ว่ามันจะเหนื่อยที่ต้องอยู่ข้างกายคนที่ชอบแต่ไม่อาจบอกเขาได้

แต่นั่นก็เพียงพอแล้วไม่ใช่เหรอ

มีผู้คนมากมายที่ได้เพียงแต่หลงรัก บ้างก็ไม่มีสิทธิ์แม้จะได้เอ่ยคำ ต่อผู้ที่ตนเองหลงรัก

ดังนั้นสำหรับคนคนหนึ่งที่มีสิทธิผูกพันกับใครอีกคนหนึ่ง ถึงเป็นเพียงการหลงรักแต่เพียงหนึ่งฝ่าย นั่นก็มากล้นแล้ว
สำหรับการได้รัก 

แม้อาจแน่ใจว่าไม่ถูกรักตอบ 

และบางครั้งความผูกพันก็ยืนยาวเสียยิ่งกว่าความรัก

เขาจะเข้มแข็งมากขึ้นอีกในที่สุด พร้อมๆ กับบังทัน จีมินคิด


ไรต์เตอร์ talk 

คิดว่าให้ทุกคนไปจิ้นกันดีกว่าว่าจีมินชอบใครเนอะ ถ้าชอบช่วยเม้นก็ดีเน้อ อิิอิ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

12 ความคิดเห็น

  1. #3 Chimtwo (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2558 / 22:11
    จีมินชอบอาร์มี่ไง หุหุหุ .. ไม่ใช่ละ เอาหน่าๆไม่ต้องเศร้านะจีมินนี่ยังมีอีกตั้งหกคนที่พร้อมให้ความรักนายเสมอ
    #3
    0
  2. #2 melody-m (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2558 / 01:07
    ทุกคนดูเป็นห่วงจีมิน ดูอบอุ่น
    แต่แบบเหมือจี้ชอบพี่จินเลย ชะเง้อมองแถวครัว5555555
    #2
    0