โซ่รักกำราบร้าย (E-book)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 328,602 Views

  • 269 Comments

  • 2,438 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    154

    Overall
    328,602

ตอนที่ 9 : บทที่ 3 [3]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15168
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 163 ครั้ง
    14 ม.ค. 62



“งานนี้ผมต้องรบกวนคุณมากหน่อยนะผู้จัดการณัฐนิชา ผมหวังว่าคุณจะทำให้เทโวทัยของพวกเราสมหวังอย่างที่ผ่านๆ มา”

ท่านประธานภัทร เทโวทัย กล่าวปิดการประชุมด้วยการหันมาเอ่ยกับผู้จัดการสาวที่เปี่ยมไปด้วยความสามารถ ซึ่งเขาเป็นคนจรดปากกาเซ็นรับรองให้เธอเป็นผู้จัดการฝ่ายดูแลลูกค้าด้วยตัวเองกับมือ

“ค่ะ ดิฉันจะไม่ทำให้ท่านประธานผิดหวัง”

คำตอบของณัฐนิชาถือเป็นการปิดการประชุมอันดุเดือดซึ่งกินเวลาจนเกือบจะเลยเที่ยงอยู่รอมร่อ เหลือเพียงห้านาทีไว้เป็นเศษเสี้ยวก่อนบ่าย ทุกคนยืนขึ้นพร้อมเพรียงเพื่อส่งท่านประธาน

ท่านประธานก้าวพ้นประตูก็เป็นคิวของคณะผู้บริหาร แล้วตามด้วยผู้จัดการฝ่ายต่างๆ รวมถึงผู้ช่วยและพนักงานระดับหัวหน้าที่เข้าร่วมประชุมครั้งใหญ่ในรอบเดือน ทุกๆ คนค่อยๆ ทยอยกันออกจากห้องตามลำดับจนหมดในเวลาอันรวดเร็ว

ณัฐนิชารวบรวมแฟ้มเอกสารที่นำมาและของใหม่ที่ได้มาเพิ่มจากฝ่ายอื่นๆ รวมถึงข้อมูลจำเป็นอีกปึกหนึ่งจากเลขานุการท่านประธาน เพื่อการดูแลลูกค้าคนสำคัญที่มีข้อมูลอย่างดูดีว่ารอบครอบและสนใจทุกรายละเอียด เนี้ยบในทุกขั้นตอน ห้ามให้มีข้อบกพร่องเป็นอันขาด หรือวงในเรียกกันว่า...เรื่องมากแบบสุดๆ ดีๆ นี่เอง แต่กลับไม่มีรูปให้เห็นเสียนี่

 เพล้ง!

มือเจ้ากรรมดันปัดโดนถ้วยกาแฟหล่นลงพื้นทั้งชุด ยังดีที่พื้นปูพรมจึงไม่ได้เกิดเสียงให้เป็นจุดสนใจมากนัก

“พี่ปรางเป็นอะไรรึเปล่าคะ” นิลกานต์รีบก้มลงเก็บชุดแก้วกาแฟขึ้นมาแทนหัวหน้า

“ไม่รู้เหมือนกัน ใจพี่มันหวิวขึ้นมาแปลกๆ” ไม่แค่ใจแต่มือบางยังสั่นเสียจนต้องวางแฟ้มทั้งหมดลง ณัฐนิชากำมือเข้าหากันเพื่อสะกดกั้น

“ไหวไหมคะ”

“ไหว...ไหว” ผู้จัดการสาวพยักหน้าไวๆ “สงสัยพี่จะหิว ไปกินข้าวกันเถอะ” ณัฐนิชาพยายามกดความรู้สึกผิดปกติลงไปสุดฤทธิ์รวบแฟ้มขึ้นมาอีกครั้ง แต่มือของเธอก็สั่นจนควบคุมไม่ได้

“ให้บีช่วยดีกว่าค่ะ” นิลกานต์รุกเข้ามาจะประคอง...

“ผมดีกว่า” เสียงนุ่มทุ่มลึกแทรกเข้ามาอาสาได้เหมาะแก่เวลา เจ้าของเสียงขยับวูบเดียวก็สอดแขนโอบเอวประคองร่างบางของผู้จัดการคนเก่งได้มั่น

“ผมช่วยนะ” ภักวินกระซิบกลางกระหม่อมซึ่งปากของเขาเกยไว้อย่างเหมาะเจอะ ก่อนมืออีกข้างจะรวบเอาแฟ้มทั้งหมดของเธอมาไว้ที่เขา...

“ผมยอมให้คุณปฏิเสธเฉพาะเวลาดีๆ เท่านั้น แต่เวลานี้คุณไม่สบาย ฉะนั้นห้ามปฏิเสธความช่วยเหลือของผมเด็ดขาด” ภักวินกระซิบอีกครั้งเมื่อเห็นริมฝีปากสีหวานพะงาบๆ ราวจะเอ่ยคำปฏิเสธ ถ้อยคำที่ออกมาจึงหนีไม่พ้นจะเป็นคำนี้

“ค่ะ” ณัฐนิชาจำยอมรับการช่วยเหลือโดยดุษณี

“ค่อยๆ เดินนะ”

นิลกานต์รีบหลบอย่างรู้งานให้หัวหน้าทั้งสองผ่านประตูออกไปอย่างฉลุยไม่มีสะดุด ริมฝีปากบางคลี่ยิ้มพอใจแฝงอิจฉาตาร้อนน้อยๆ เพราะก็นึกอยากจะมีผู้ชายหล่อๆ ดีๆ มาแอบรักอย่างหัวหน้าบ้าง แต่หัวหน้าเธอก็ใจแข็งชะมัดไม่รู้มองไม่ออกหรือไม่อยากมองออกกันแน่ แต่เธอก็อยากให้ทั้งสองคนนี้ได้กัน หัวหน้าเธอก็ทั้งสวยทั้งเก่ง ส่วนคุณภักวินก็ทั้งหล่อทั้งใจดี... ผู้ช่วยสาวบิดซ้ายบิดขวาฟินกับภาพที่ค่อยๆ ห่างไปก่อนจะรีบตัดใจ สะบัดก้นงอนๆ ตาม

“อีกไม่นานหรอกนังปราง แกจะต้องกระเด็นออกไปจากที่นี่” เสียงกัดฟันกรอดเกือบจะบดกระพุ้งแก้มตัวเองทันทีที่คล้อยหลังนิลกานต์ ฝ่ามือตบผนังก่อนเรียวเล็บสีแดงจะจิกลงไปกับพื้นผนังอย่างไม่ระคาย ส่วนอีกมือหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา...

“คืนนี้ออกมาเจอกันหน่อยนะ ฉันมีเรื่องจะปรึกษากับแก” ไม่มีใครรู้ว่าปลายสายคือใคร และในสมองภายใต้ใบหน้าอันสวยงามนี้มีแผนการอะไรซ่อนอยู่ นอกจากเจ้าตัวเพียงคนเดียวเท่านั้น

 

“เสียงโทรศัพท์พี่ปรางนี่คะ”

นิลกานต์เปรยขึ้นเมื่อทั้งสามเดินกันมาถึงแผนก ก่อนจะถือวิสาสะผลักเข้าไปเพื่อหยิบโทรศัพท์มาส่งให้หัวหน้าด้วยตัวเอง เพราะไม่อยากอยู่เป็นก้างขวางคอ แต่หัวหน้าของเธอก็มิวายออกฤทธิ์เบี่ยงตัวหลบจากอ้อมแขนคนช่วยทันทีที่มาถึง โดยที่ผู้บริหารหนุ่มยังไม่ทันวางแฟ้มของเธอลงเสียด้วยซ้ำ นิลกานต์แอบเคืองในอาการไม่สานต่อการทอดสะพานแถมด้วยบ้าน บริษัท และตำแหน่งภรรยาว่าที่ท่านประธานของหัวหน้า ถ้าเป็นเธอหน่อยนะ จะรีบวิ่งผ่านไปอย่างเร็วทีเดียว

ผู้ช่วยสาวเบ้ปากน้อยๆ ก่อนจะเอาโทรศัพท์ที่ร้องไม่หยุดยื่นให้หัวหน้า “น้องตาลค่ะ”

“ตาล...” หัวคิ้วณัฐนิชาผูกเป็นโบขณะรับมาดูหน้าจอแล้วกดรับ “ว่าไงจ๊ะตาล...ปะ... เป็นอะไร ร้องไห้ทำไม ค่อยๆ ใจเย็นๆ แล้วค่อยๆ บอกพี่” อาการหน้านิ่วคิ้วขมวดทำให้อีกสองคนนิ่งสงบรอฟังการโต้ตอบที่ณัฐนิชาจะตอบกลับไป

“ว่าไงนะ!” ภักวินกับนิลกานต์ถึงกับสะดุ้ง “อา...อามี่ ถูกรถชน!” 

___________________________



โหลดอีบุ๊คได้ที่ลิงค์ด้านล่างนี้นะคะ






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 163 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #154 ลายหมึก (@sunonwater) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:07

    ฉากรถชนเขียนได้ระทึกมาก อินตาม

    #154
    0
  2. #132 fahrugnam (@fahrugnam) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 09:59
    ว่าแล้วเชียวว่าไม่น่าปล่อยหลานไว้อย่างนั้น
    #132
    0
  3. #24 riy22268 (@riy22268) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 19:24
    E-BOOK  ออกวันไหนคะ
    #24
    0
  4. #23 Harleyquinn. (@fah-zagforever) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 17:37
    ยังรออยู่เสมอน่ะค่ะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #23
    0