โซ่รักกำราบร้าย (E-book)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 328,596 Views

  • 269 Comments

  • 2,437 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    148

    Overall
    328,596

ตอนที่ 72 : บทที่ 17 [4]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้ถูกซ่อน
  • View : 9151
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 214 ครั้ง
    20 มี.ค. 62

ไม่สามารถเข้าถึงเนื้อหานิยายได้ เนื่องจากเจ้าของเรื่องปิดการเข้าถึง
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 214 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #260 Kritiya Worasri (@nidnui419) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 23:46
    ในสถานการณ์นี้ไม่น่าใช่คำว่า โกรธเหมือนเด็กแย่งของเล่นนะคะ น่าจะเปลี่ยนเป็น โกรธจนแทบควบคุมสติไม่ได้ มากกว่าค่ะ (หรืออาจใช้คำอื่น แต่ตอนนี้คิดไม่ออกค่ะ 555)
    #260
    0
  2. #258 NNNNB_NINJANORAH (@sakaodeoaun) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 11:21
    หน้ามึนจังผู้ชายคนนี้ ต่อให้ตอนนั้นปรางบอกทำอย่างตัวเองจะยินยอมรับเหอะ แก้ตัวนะสิ
    #258
    0
  3. #257 Arusabkk (@Arusabkk) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 11:17
    เป็นผู้ชายเห็นแก่ตัวมาก
    #257
    0
  4. #256 Cheeryblue (@Cheeryblue) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 10:22
    ผู้ชายคนนี้ใจร้ายเนอะ หลอกให้ปรางรัก หลอกฟันแล้วทิ้ง ปรางเสียศูนย์ระหกระเหินหอบลูกในท้องจากไป ต้องอดทนต้องแกร่งแค่ไหนที่กลายเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว ฟูมฟัก ดูแล หาเลี้ยงลูกเพียงลำพัง ผญ.คนหนึ่งที่เรียนไม่จบ มีเพียงสองมือ สองเท้าเล็กๆกว่าจะผ่านเวลายากลำบากตอนนั้นมาได้ ไม่ง่ายเลย จู่ๆวันหนึ่งก็มี ผู้ชายในอดีตคนนั้น มาเรียกร้องสิทธิ์ ก็ได้หรอ ง่ายไปไหม ช่างเห็นแก่ตัวและเลวได้ใจจริงๆ
    #256
    1
    • 20 มีนาคม 2562 / 18:43
      แม่เราก็เป็นแต่แม่เราไม่ได้เรียนมหาลัยต่อแม่ออกมาขายของส่งเราเรียนและยังส่งน้าเราเรียนจนจบ

      วันนึงเห็นคนอื่นมีพ่อก็ถามพ่ออยู่ไหนกับแม่แต่คำตอบที่ได้มาคือไม่มี

      พออยู่ ป.5 พ่อก็ติดต่อมาบอกอยากมาหาแต่เราไม่อยากเห็นหน้าเขาเลย

      เราไม่ดีใจที่ได้เจอพ่อเลยเมื่อนึกถึงเรื่องเก่าๆ

      แม่บอกเราเป็นเด็กที่ป่วยบ่อยจนวันนึงคือแม่ต้องหาเงินไปซื้อยาให้เราแต่คือไม่มีเงินแม่เราจนปัญญาโทรหาพ่อขอแค่ให้ช่วยแค่รักษาแต่พ่อเราตอบแม่ว่าตอนนี้ไม่มีเงินเลี้ยงหลานแล้ว

      สรุปคือไม่ได้แต่ยายทวดก็ให้แม่ยืมเงินไปซื้อยาให้เรา

      แล้วพอมาเจอหน้าตอนอายุ 11

      เราแทบไม่อยากเห็นหน้าพ่อหรือเรียกเขาว่าพ่อเลย

      แล้วจากนั้นเราก็ไม่เคยเห็นเขาอีกเลย

      //ขอโทษที่ดราม่าค่ะ
      #256-1