Fic Krisyeol ft. all member of exo

ตอนที่ 41 : Krisyeol Miniseries: Chanyeol’s story3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 127
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    15 มี.ค. 61

Krisyeolminiseries:Chanyeol’s story

Chanyeol at University.3

 


****เนื้อหามีถ้อยคำหยาบคาย เตือนแล้วนะจ๊ะJ****

 

 

 

 


ผมรู้สึกตัวอีกทีเมื่อตอนที่โดนพยุงลงมาข้างล่างหอ นี่ไม่ใช่ฟิควัยใสที่จะโดนอุ้มตามที่เคยลงหน้าแผงหนังสือ แต่มันคือเรื่องจริง เรื่องจริงที่ว่าขนาดตัวผมและคนอื่นๆนั้นมันไล่เลี่ยกัน จึงทำได้แค่หิ้วปีกพยุงกันลงมา แต่ด้วยความที่พี่คริสนั้นตัวใหญ่กว่าผมเล็กน้อยและอีกฝั่งคือไอ้เซฮุนที่ตัวเล็กกว่าผม ทำให้ผมต้องทิ้งตัวไปทางของพี่คนโต พี่มันก็สอดแขนประคองเอวผมไว้แล้วพยุงลงมาอย่างทุลักทุเล

 



เพิ่งรู้สึกว่าชั้นสามมันช่างยาวนานก็วันนี้นี่เอง....

 



ผมยังคงร้องไห้ต่อเพราะอาการเริ่มกำเริบเมื่อผมได้สติอีกครั้ง เสียงหวีดร้องไปทั่วตึกทำให้หลายๆคนสนใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

 


ชั้นล่างสุดมีพี่ผู้ชายสองคนตัวใหญ่ยืนอยู่ เห็นพี่คริสพูดอะไรซักอย่าง พี่คนตัวใหญ่ล่ำบึกคนหนึ่งก็เดินเข้ามาหาผม

 



“สภาพนี้เดินไปขึ้นรถไม่ไหวแน่ว่ะ”  เค้าหันไปพูดกับพี่คริส ก่อนจะมองหน้าผมอีกครั้ง

 


“พี่ขอโทษนะน้อง”  พูดจบ ร่างของผมก็ลอยหวือขึ้นสู่อ้อมแขนแกร่งของพี่คนนั้น โดยมีพี่คริสช่วยประคองหลังให้ เพราะตัวผมไม่ใช่เล็กๆ ผมที่ปวดหัวก็ทั้งดิ้นทั้งร้องลั่น กว่าจะถึงรถยนต์ของพี่เค้าก็เล่นพี่แกหอบใหญ่อยู่เหมือนกัน

 


“คริส มึงเข้าไปรับน้องข้างในรถดิ” พี่คนที่อุ้มผมสั่ง แล้วอุ้มผมเข้าไปข้างในรถ โดยมีพี่คริสประคองอยู่ข้างใน มือใหญ่พยายามปัดเส้นผมที่ปรกปิดหน้าของผมให้พ้นๆไปด้านข้าง แล้วช้อนหัวผมให้นอนพิงที่ไหล่กว้างนั้นไว้  แขนยาวอีกข้างตวัดโอบผม แล้วรถก็เคลื่อนตัวออกไป โดยพี่ผู้ชายอีกคนขับ แล้วคนที่อุ้มผมนั่งเบาะข้างหน้าคู่คนขับ


 

ไม่มีเสียงพูดใดๆ แข่งกับเสียงร้องไห้ของผม  ผมได้แต่นั่งสะอื้นจมอยู่ในอ้อมอกของคนที่ตัวโตกว่า พี่มันก็มีหน้าที่ลูบหัวปลอบประโลมไปตลอดทาง



 เมื่อถึงโรงพยาบาล ผมถูกส่งตัวเข้าห้องฉุกเฉินโดยที่คนอื่นๆนั่งรออยู่ด้านนอกเพื่อรอฟังผลอาการของผม


 

ผมถูกยึดด้วยบุรุษพยาบาลสองคนก่อนที่พยาบาลจะเอาเข็มฉีดยามาฉีดที่หัวไหล่ของผม ผมจึงสงบลงด้วยฤทธิ์ยา  ภาพรอบตัวเริ่มเลือนราง  สิ่งที่ผมเห็นครั้งสุดท้ายคือใบหน้าพี่คริสที่โผล่เข้ามาในห้องฉุกเฉิน แล้วทุกอย่างรอบตัวผมก็ดับมืดไป

 

 

 

 


“อึก...”



 

แสบตา.........

 



“ตื่นละเหรอมึงอ่ะ ชิบหายหลับเหี้ยไรวันนึงเต็มๆ กูนึกว่าจะต้องไปจับกบจับเขียดมาจุมพิตมึงซะละ” เสียงบ่นของรูมเมทผมดังขึ้น ไอ้จงแดเดินมายืนข้างเตียง ก่อนจะส่งน้ำมาให้ผมจิบอย่างรู้งาน



“กูจะได้ออกจากโรงบาลเมื่อไหร่”

 



“ถ้าวันนี้มึงดีขึ้นแล้วน้ำเกลือหมดก็กลับได้แล้ว”

 



“แล้ว...”

 



ก๊อกๆ

 



ยังไม่ทันได้ถามอะไรต่อ เสียงเคาะประตูแรกของวันก็ดังขึ้น ผมขมุบขมิบปากแบบไม่มีเสียงถามไอ้จงแดว่าใครมันก็ส่ายหัวกลับมาเป็นคำตอบก่อนจะเดินไปเปิดประตู

 

 


“อ้าว ฟื้นละเหรอ เป็นไงบ้าง” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นนำก่อนจะตามมาด้วยร่างสูงในชุดสบายๆธรรมดาแต่ดันดูดีเมื่ออยู่บนเรือนร่างสูงสง่านั่น

 



คนบ้าไรวะแค่เสื้อยืดก็ยังดูดี

 



“ก็ดีขึ้นแล้วครับ” ตอบปัดๆแล้วหันข้างมาบึนปากอย่างหมั่นไส้

 



คิดว่าหล่อแล้วจะทำให้คนอื่นใจสั่นเล่นได้ง่ายๆแบบนี้หรือไง บ้าไปแล้ว เฮอะ!

 

 


“เอ้อ มึงต้องไปเรียนหนิ ยังไงทางนี้กูดูต่อเอง มึงไปเถอะ” คริสหันไปคุยกับจงแดเป็นนัยๆ เพื่อให้อีกคนรู้ตัว ซึ่งอีกคนก็ตอบรับได้ทันควัน

 


“ครับเฮีย ผมฝากมันด้วยนะ กูไปก่อนนะมึงตอนเย็นๆกูจะเข้ามาพร้อมกับพวกไอ้ฮุนนะ” ไอ้จงแดหันมายิ้มหวายหยดก่อนจะสะบัดตูดชิ่งออกไป

 



“อ่าวเฮ้ย! เดี๋ยวดิ...”

 


 

ปึง!

 



 

ไปแล้ว....

 



มันทิ้งกูไปแล้ว....

 

 


แล้วทิ้งให้กูอยู่กับไอ้พี่หน้าหล่อนี่สองคนเนี่ยนะ  มันกำลังคิดอะไรอยู่ ไปไว้ใจเขาได้ไง

 


“ไงเราอ่ะ คิดอะไรอยู่หน้านิ่วเชียว กินไรหน่อยมั้ย พี่ซื้อข้าวต้มมา” พี่มันเดินเข้ามายืนข้างเตียงพร้อมชูถุงข้าวต้มที่ซื้อติดมาขึ้นให้ดู

 



 

แต่ขอโทษนะ....

 

 


“ผมไม่ชอบกินข้าวต้ม”

 


 “ทำไมล่ะ คนป่วยก็ต้องกินข้าวต้มสิ” พี่มันเลิกคิ้วสูงขึ้น

 

 

“แล้วไงก็ผมไม่ชอบ” เออ คนไม่ชอบกินนี่ก็บังคับจังวะ

 


“ไม่ชอบเพราะพี่เป็นคนซื้อมาหรือเปล่า...”ใบหน้าหล่อหลาหม่นลงพร้อมกับลดมือที่ถือถุงข้าวต้มนั่นลงด้วย

 

 

“เฮ้ย! เปล่าพี่ผม...”

 

 


ชิบหายละไง กูไม่แดกอ่ะเข้าใจป่ะ?

 

 


 กูแดกข้าวต้มไม่เป็นโว้ยยย!!

 



“เอาเถอะ พี่คงจะวุ่นวายกะเรามากเกินไปพี่ขอโทษนะที่..”

 

 



ประชัดนักใช่มั้ย..

 



“เออกินก็ได้วะ!  หลับหูหลับตาตะโกนปัดๆไป  หันมามองหน้าที่ตอนแรกจะเบะปากเป็นเด็กอนุบาลสามขวบเปลี่ยนเป็นยิ้มแฉ่งในพริบตา

 

 


ชั่วร้ายจริงๆ

 

 


“ยิ้มอะไรเล่า เทใส่ถ้วยดิจะให้เอาหลอดเจาะดูดหรือไง” จะยิ้มจะเงิงแห้งหรือไง จะโชว์เหงือกสีชมพูสุขภาพดีให้ดูว่างั้นเถอะ

 


“ครับๆจะทำให้เดี๋ยวนี้แหละครับ”


 

พูดเสร็จร่างสูงก็ลุกขึ้นไปจัดแจงเอาข้าวต้มใส่ถ้วย รินน้ำใส่แก้ว พร้อมกับเลื่อนโต๊ะเลื่อนสำหรับวางอาหารมาให้  ผมนั่งชั่งใจนิ่งๆ เกิดมาชีวิตนี้บอกกับตัวเองไว้ว่าจะไม่กินข้าวต้มหรือโจ๊กอีก ผมไม่ชอบกินข้าวแฉะๆหรืออะไรเหลวๆเละๆแบบนี้ ผมกินไม่ได้ กินทีไรผมจะอ้วกออกมาทุกที

 



“ ต้องป้อนด้วยป่ะ” คงเห็นผมนั่งนิ่งนานเกินไป พี่คริสเลยพูดแซวขึ้นมา ผมสะดุ้งหันมาอีกทีก็เห็นพี่มันนั่งเท้าคางอยู่ข้างเตียง รอผมยื่นมือไปหยิบช้อน

 


“ตลกละ มือมีกินเองได้เหอะ” ผมกลืนน้ำลายเหนียวๆลงคอ

 

 



กูจะอ้วกอีกมั้ยวะ......

 



 

ขอบคุณข้าวต้มที่พี่มันซื้อมามันยังเป็นรูปเป็นร่างของเมล็ดข้าวที่สวยงาม ผมจึงใช้ช้อนซาวๆเอาแค่เม็ดข้าวตักเข้าปาก...

 

 


อร่อย....

 

 


เออ...อร่อยว่ะ

 

 


“ นิ่งทำไมอ่ะ  ไม่อร่อยเหรอ” พี่คริสหน้าถอดสีเมื่อเห็นผมนิ่งไป

 

 


“ป่าว ก็อร่อยดีหนิ”

 

 

“จริงหรอ ฮ้า~~ ชื่นใจจัง ไม่เสียแรงที่ตื่นขึ้นมาทำ” สีหน้ากับคำพูดที่ดูโล่งใจแสดงออกมาอย่างลืมตัว

 



“ไหนบอกว่าซื้อมา..”

 

 


มึงโกหกกูเหรอ ไอ้พี่คริส!!!


 

 

“เฮ้ย อะไรพี่ไม่ได้ตั้งใจจะโกหกนะ ถ้าพี่บอกว่าพี่ทำเอง เราจะกล้ากินของพี่เหรอ”

 



 

ไม่ต้องทำตาปริบๆ!

 

 



มันไม่แมน!.....

 

 

 

“รู้งี้แล้วยังจะกินต่อมั้ยอ่ะ”

 

 

 

“ก็ไม่ได้แย่ซักหน่อย...”

 

 

 

ใช่... กูเนี่ยแหละ ดูแด๊ดแด๋ไม่แมนเลย!!!

 

 


ยิ้มทำไม....

 

 

 

กูเนี่ยจะยิ้มทำไม!!!

                                                                                  

.



.



.


TBC

 

Talk: ขอตัดจบเพื่อให้ลูกสาวกลับไปพักหาสติสตังก่อนละกันนะ

 

ก่อนอื่นเราต้องขอโทษด้วยนะคะที่หายไปนานมากๆๆ ไม่ได้ตั้งใจจะทิ้งช่วงให้นานขนาดนั้น พูดตรงๆเลยคือ เราติดเอฟวิชาหลัก เรามีปัญหาเรื่องการเรียนจนเราต้องตัดสินใจซิ่วเข้าเรียนใหม่ ทำให้อะไรหลายๆอย่างยังไม่ค่อยลงตัว ไม่มีเวลามาอัพฟิคเลย ขอโทษจากใจจริงนะทุกคน เราพยายามที่สุดแล้ว ช่วงนี้จึงเป็นช่วงที่เราต้องพิสูจน์ตัวเองให้ครอบครัวเห็นถึงความพยายามเรื่องเรียนของเรามากขึ้น แต่เราสัญญาเลยว่าจะไม่หายไปนานขนาดนี้อีกแล้ว ขอบคุณที่ยังไม่ทิ้งกันนะ ^3^



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

291 ความคิดเห็น

  1. #266 Prae'w (@fanchan_ky) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:58
    ฮ่อยยยย พี่คริสน่ารักกกกกกกกก
    #266
    0
  2. #265 Mermaidtears (@scopianking) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 26 มกราคม 2560 / 23:02
    รอนะคะ ตั้งใจเรียนดวยนะคะ
    #265
    0
  3. #264 *KCY*lover (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 26 มกราคม 2560 / 04:59
    รออ่านจ้า...

    พยายามมุ่งมั่นทำตามความตั้งใจให้สำเร็จนะคะ ไม่ใช่เพื่อใครเลยเพื่อตัวเองล้วนๆ

    แต่ความสุขใจของครอบครัวจะเป็นผลพลอยได้ สู้ สู้!!! นะคะไรต์
    #264
    0
  4. #263 Look Pear Meigeni (@lookpear90) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 มกราคม 2560 / 23:42
    สู้ๆน๊าาไรท์
    ใจอ่อนแล้วอะดิชานยอลล
    #263
    0
  5. #261 RainbowKrisYeol (@rainbowky) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 มกราคม 2560 / 01:25
    งู้ยยยยบ มีความทำข้าวต้มมาให้น้องกินด้วย น่าร๊ากกกกก
    ไรท์สู้ๆ นะลูก
    #261
    0
  6. #260 So Cool So Poo (@fttpun) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 20:04
    ควิซพาไรต์ไปไหนอีกคะ ป่านนี้พี่ยังทำไม่เสร็จอีกหรอ ไม่เห็นมาต่อเลย
    #260
    0
  7. #259 Prae'w (@fanchan_ky) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 17 กันยายน 2559 / 09:35
    รอนะไรต์ต๋าาาาา งื้อออออพี่คริสละมุนอ่ะ คือดี
    #259
    0
  8. #258 wufam_ (@xxkxirxne) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 15 กันยายน 2559 / 00:05
    พี่คริสคืองานดี งืออออ
    #258
    0
  9. #255 Printhida Klinkaewnarong (@rainbowky) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 6 กันยายน 2559 / 22:39
    พี่คริสดีงามมาก งื้ออออออ อยากมีแบบนี้
    #255
    0
  10. #254 ShorthairDobby (@sasiwimol5145) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 6 กันยายน 2559 / 22:02
    ใครอ่ะ ชานยอลเป็นไรลูก อาการน่ากลัวจัง._.?
    #254
    0
  11. #253 ♀ Park MisTeaRs ♂ (@pijita-pinny) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 6 กันยายน 2559 / 21:36
    อีกคนนี่คือใคร ทำไมชานยอลถึงร้องไห้อะ อะไรยังไงว้อททท รีบมาต่อด้วยเยยยยยย
    #253
    0
  12. #252 Peace-_-Peach (@Peace-_-Peach) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 6 กันยายน 2559 / 21:02
    เหมือนคุณแม่ใกล้คลอดที่สามีรีบพาไปโรงบาล 555 พี่ตัวใหญ่กับพี่คนขับเป็นใครน้ออออ
    #252
    0