Fic Krisyeol ft. all member of exo

ตอนที่ 40 : Krisyeol Miniseries: Chanyeol’s story2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 127
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    29 พ.ย. 59

Krisyeolminiseries:Chanyeol’s story


Chanyeol at University.2

 

 


****เนื้อหามีถ้อยคำหยาบคาย เตือนแล้วนะจ๊ะJ****

 

 

 

หลังจากวันนั้น ไอ้พี่คริสก็เริ่มเสนอหน้าแวะมาห้องผมบ่อยขึ้น บางทีก็ไปเล่นที่ห้องเพื่อนชั้นบน แต่ก็ไม่วายแวะเวียนมาทักทายผมอยู่บ่อยๆ บางทีก็ซื้อขนมมาฝาก บอกว่าถือว่าเป็นการเทคน้องต่างสาขาละกัน

 

 



ทุกวันดูผ่านไปเรื่อยๆเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น...

 



 

จนอาทิตย์ที่เด็กปีหนึ่งจะต้องเตรียมตัวเข้ารับเข็มประดับไทด์...

 




จู่ๆผมก็ไม่สบายก่อนวันงานจริงสองวัน...

 

 

 

“ กูว่ามึงนอนพักเหอะ ชิบหายล้มกลางงานไม่มีใครแบกมึงไหวหรอกนะ ตัวเท่าควาย”  จงแดเดินมาวางข้าวต้มกับยาให้กับผมที่นอนแผ่หลามีแผ่นคูลฟีเว่อร์แปะเด่นอยู่กลางหน้าผาก


 

“ เออหน่า กูหายทันพรุ่งนี้แน่นอน กูไม่ตายง่ายๆหรอก” ผมตอบไปด้วยน้ำเสียงแหบพร่า จริงๆผมมีเรื่องเล่านะ....

 

 

 



 

แต่ขี้เกียจ....

 

 

 

 


รู้ว่ากำลังด่าผมกันอยู่ล่ะสิ...งั้นเล่าก็ได้

 

 

 


 

ย้อนกลับไปเมื่อสามวันก่อน....

 


 

บอกก่อนว่าพื้นเพ ผมเป็นคนมีเซ้นส์ เซ็นส์อะไรก็น่าจะเดากันได้นะ...นั่นแหละเอาเป็นว่า ถ้าผมประสบหรือพบเจอเรื่องทำนองนั้นเมื่อไหร่ ผมจะไม่สบายทันที ก็อย่างว่าแหละเคมีคงไม่เข้ากัน ล่ะมั้ง....

 

ผมจำได้ว่าตอนที่พ่อกำลังขับรถมาส่งผมที่ท่ารถ ผมก็ดันเห็นในสิ่งที่ไม่ควรจะเห็นถึงสองครั้งติดกัน จะถามพ่อว่าเห็นเหมือนกันมั้ย ก็เกือบลืมเพราะคนโบราณเค้าถือว่าห้ามทัก ผมจึงได้แค่เงียบมาตลอดทาง พอกลับมาถึงมอก็เป็นอย่างที่เห็น ไข้แดกมาสามวันละ ยังไม่มีทีท่าว่าจะหายซักนิด แต่ด้วยความที่สปิริตสูงไง...พิธีนี้ก็เป็นพิธีที่ศักดิ์สิทธิ์ ครั้งนึงในชีวิตผมก็แค่อยากรับมันด้วยความภาคภูมิใจในมหาลัยของตัวเอง...และแล้วมันก็มาถึง

 

 


 

วันงานพิธีมอบไทด์ประดับเข็ม.....

 

 

 

 

“ ชานยอลมึงไหวแน่นะ...”

 

“หน้าซีดเลยมึง ไม่ไหวก็สะกิดกูละกัน...”

 

“กูสลับที่กับไอ้มยองซูละ เผื่อมึงหงายเงิบมาข้างหลังกูจะได้รับทัน..”

 

 

และอีกหลายประโยคของเพื่อนๆที่ถาโถมเข้ามา ซึ่งผมก็ได้แต่ยิ้มรับในความหวังดีของพวกมัน..

 

ผมเห็นพี่คริสอะไรนั่นมองมาทางผมอยู่เป็นระยะ แต่ไม่ได้เข้ามาทักทายหรือถามไถ่อะไรมาก เพราะพี่มันเป็นประธาน เลยวุ่นวายอยู่กับงานในพิธี

 


พิธีดำเนินไปเรื่อยๆ ความศักดิ์สิทธิ์ ความขลังของพิธีที่ผมได้สัมผัสทำให้ผมขนลุกซู่  ไอร้อนจากภายในกระจุกกองรวมกันอยู่ตรงใบหน้า ทั้งที่เหงื่อออกแต่ร่างกายผมสั่นสะท้านราวกับว่าผมยืนท่ามกลางฤดูหนาวที่ปารีสโดยใส่แค่เสื้อกล้ามตัวเดียว  ดวงตาที่พร่ามัวและหูที่เริ่มอื้ออึง ทำให้โฟกัสสิ่งต่างๆรอบตัวไม่ชัดเจน รู้ตัวอีกทีคือร่างกายผมกองไปอยู่บนพื้นสนามหญ้าเรียบร้อยแล้ว...

 

.


 

.

 


.

 


“ ดีขึ้นมั้ยคะ”

 


“ครับ”

 


“ ปากยังสั่นอยู่เลย ไปโรงพยาบาลกับพี่มั้ยหรือจะกลับหอ”

 


“ กะ...กลับหอครับ”

 


“งั้นรอเพื่อนมารับเนอะ”

 


“ ฮะ”

 



ผมนอนรอพวกจงแดมารับที่ห้องพยาบาลซักพัก พวกมันก็แห่เข้ามาจนห้องพยาบาลแออัดไปเลยทีเดียว



 

“ เห็นมั้ยกูบอกแล้วว่ามึงไม่ไหว ยังจะเสือกมาอีก”ไอ้จงแดที่ถึงเตียงผมก่อนก็เปิดปากด่าคนแรก


 

“กูบอกมึงให้ล้มมาข้างหลังๆ กูจะได้รับได้ เสือกล้มเหี้ยอะไรเอนไปข้างหน้า” ตามมาด้วยไอ้เซฮุน



 

..แต่เดี๋ยวนะ

 



คนจะล้มนี่บังคับทิศทางได้เหรอวะไอ้ห่านี่....

 



ผมเพลียเกินกว่าจะเถียงพวกมัน ไอ้ไคโทรตามรุ่นพี่ที่ชื่อคยองซูเพื่อขอยืมรถไปส่งผมที่หอพัก ก่อนที่ทุกคนจะแยกย้ายกลับไปห้องของตัวเอง ภายในห้องจึงเหลือแค่ผมกับรูมเมทอย่างไอ้จงแดสองคนเท่านั้น

 


 

 

สี่ทุ่มห้าสิบนาที.......

 

 

 

ผมที่นอนพักอยู่บนเตียงก็รู้สึกเวียนหัวจะอาเจียน กำลังจะอ้าปากบอกไอ้จงแดที่นอนอยู่ข้างๆก็ไม่ทัน

 

 



เหมือนมีน้ำเหม็นๆบางอย่างเอ่อขึ้นมาจนถึงคอ....

 

 



ผมรีบพุ่งตรงไปที่ชักโครก ก่อนจะอ้วกออกมาไม่ขาดสาย

 

 



“ เชี่ย! เป็นไรวะมึง” ไอ้จงแดที่ได้ยินเสียงผมอ้วกลั่นห้องน้ำเลยวิ่งตามมาดู ก่อนจะใช้มือลูบหลังผมไปด้วย

 


“ กู อ่อก! อ้วกก!!

 

 

ยังไม่ทันที่ผมจะได้พูดอะไร ก็หันกลับมาอ้วกอีกครั้ง ทุกอย่างดูเลวร้ายไปหมด ผมปวดหัวหนักมากราวกับว่ามีคนใช้คีมเหล็กอันใหญ่บีบหัวผมเอาไว้ ผมผละออกจากโถชักโครก ก็เอามือกดหัวทั้งสองข้างก่อนจะร้องออกมาอย่างทรมาน

 

 

“ไอ้เหี้ย!! โอ๊ย!! ช่วยกูด้วย กูไม่ไหวแล้ว!” ผมนั่งลงพิงกำแพงห้องน้ำ สองมือทึ้งอยู่ที่หัวพยายามบีบเพื่อให้มันคลายความเจ็บปวดได้บ้าง น้ำตาแห่งความทรมานไหลเต็มสองแก้ม จงแดที่ยืนอยู่ก็ลนลานหาโทรศัพท์ติดต่อคนอื่นเพื่อให้มาช่วยผม ผมร้องไห้ไปปากก็ร้องเรียกถึงป๊ากับม๊าราวกับคนเพ้อละเมออยู่  วินาทีต่อมานอกเหนือจากปวดหัวแล้ว มีเสียงเล็กแหลมคล้ายเสียงเครื่องวัดชีพจรเมื่อคนสิ้นลมจะเป็นเสียงตี๊ดยาวๆสอดแทรกเข้ามาในหูจนผมต้องเอามือมาทาบทับไว้เพื่อไม่ให้ได้ยินเสียงบ้าๆพวกนั้น

 

 

 


ผมไม่รู้เรื่องอะไรทั้งนั้น

 

 

 

 

เหมือนผมหลุดออกจากโลกรอบตัวแล้วถูกกลืนเข้ามาอยู่ในห้วงแห่งความทรามาน ทั้งปวดหัว ทั้งแสบแก้วหูไปหมด น้ำตาผมไหลพรากราวกับว่าไม่กลัวมันจะแห้งเหือดไป

 


จงแดกับเซฮุนช่วยกันพยุงผมขึ้นมานอนบนเตียง ส่วนไคก็กำลังโทรศัพท์อยู่

 

 

ทุกอย่างดูวุ่นวาย....

 

 

ผมใช้หมอนอุดใบหน้ารวมทั้งหู เพื่อหลบหนีจากความทรมาน ผมไม่รู้ว่าภายในห้องตอนนี้มีใครอยู่บ้าง เสียงทุกคนดูเครียดและกำลังตกลงเรื่องจะพาผมไปโรงพยาบาลอย่างไร

 


ผมดิ้นทุรนทุราย ร้องไห้อย่างไม่อายสายตาใครๆ ทั้งผ้าห่มทั้งหมอนถูกผมยกขึ้นมาอุดหน้าและหูของตัวเอง

 


ในตอนนั้นมีมือคู่หนึ่งจับขาผมไว้เพื่อให้หยุดดิ้น เสียงของใครคนหนึ่งที่หลุดเข้ามาโสตประสาทพร้อมกับฝ่ามือที่พยายามแย่งหมอนออกจากใบหน้าของผม



“ ชานยอล...ชานยอลได้ยินพี่มั้ย อย่าเอาหมอนปิดแบบนั้นเดี๋ยวหายใจไม่ออกนะ ชานยอลใจเย็นๆนะพี่อยู่ตรงนี้นะครับ” 

 

 


น้ำเสียงที่อ่อนโยน

 

 


เสียงของพี่คริส.....

 

 


นั่นคือเสียงที่ผมได้ยินก่อนที่ทุกอย่างจะวูบดับไป.....

 


.

 


.

 


.

 

TBC.



Talk:  เมื่อยตัวมาก นั่งแช่นานเกิน555555555555 อยากรู้ฟีดแบ็คของเรื่องอ่ะ คือ..คือนี่คือฟิคไงไปๆมาๆทำไมกลายเป็นระทึกขวัญแทน55555555555 ก็บอกแล้วว่าเอามาจากเรื่องจริง แต่ละตอนจะเป็นพาร์ทแต่ละช่วงเวลาที่เกิดขึ้นของไรท์เอง ถ่ายทอดผ่านตัวละคร หากไม่ถูกใจก็บอกได้ ถ้าเนื้อเรื่องมันน่าเบื่อไปก็ติชมกันได้นะครับผม ละจะรับกลับมาต่อนะครัช//ปาใจไปรัวๆๆ

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

291 ความคิดเห็น

  1. #272 Look Pear Meigeni (@lookpear90) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 01:01
    พี่คริสมาช่วยแล้วนะชานยอล
    #272
    0
  2. #251 Printhida Klinkaewnarong (@rainbowky) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2559 / 08:01
    ชานยอลทำไมเป็นหนักขนาดนั้นลูก เหมือนโดนเล่นของ พี่คริสละมุนจังงงงง
    #251
    0
  3. #250 Me_Penguin (@mediizam) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2559 / 07:49
    ตอนแรกก็ว่ามันใสๆนะ ตอนนี้มันเป็นแบบไสยๆไปแล้วอ่ะ 55555555
    #250
    0
  4. #249 *KCY*lover (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2559 / 07:09
    หืมมม! อ่านตอนที่แล้วกับตอนนี้มันคนละฟิลเลย หรือมันคนละเรื่องฟ่ะ /กลับไปอ่านใหม่ เออ! ก็เรื่องเดียวกันหนิ

    เรื่องนี้แนวไหนต้องติดตามกันต่อไป ฮ่า!

    #249
    0
  5. #248 pzikbac (@naal) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2559 / 03:08
    เขินยุดีๆ หลอนซะงั้น 5555 รีบๆมาต่อเลยค่ะไรต์ อยากรุแล้วว่าชานยอลจะเปนยังไงต่อ
    #248
    0
  6. #247 iStyle~* (@neple) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2559 / 02:53
    ตอนแรกนึกว่าจะใสใส ไปๆมาๆกลายเป็นสยองขวัญอ่าาา 555555555
    #247
    0