Fic Krisyeol ft. all member of exo

ตอนที่ 21 : 18.New Neighbor Part 10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 291
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    8 มี.ค. 58

New  Neighbor Part 10.

Couple : KrisYeol

Author:  KC_NeNe’s

 

 

 

สองขายาวก้าวตามร่างเล็กที่เดินเหม่อขึ้นมายังชั้นบน  ร่างโปร่งทั้งเรียกทั้งตะโกน แต่คนข้างหน้ากลับไร้วี่แววว่าจะได้ยินมันสักนิด

 

 

“คยองซู!  นั่นนายจะไปไหน คยองซู! ” ชานยอลยังไม่หยุดความพยายามที่จะร้องเรียกคนข้างหน้า  เขาเริ่มรู้สึกว่า ทางเดินชั้นถัดขึ้นมาข้างบนนี้มันวังเวง จนขนแขนลุกตั้งอย่างช่วยไม่ได้   ร่างโปร่งที่วิ่งตามขึ้นมาก็เห็นว่าอีกคนนั้นหยุดยืนอยู่หน้าห้องๆหนึ่งทางปีกขวา มือเรียวเล็กของเพื่อนบ้านห้องตรงข้ามนั้นเอื้อมไปบิดประตูเปิดเข้าไปอย่างถือวิสาสะ จนชานยอลร้องเสียงหลง


“เฮ้ย! เดี๋ยว! คยองซู  รอฉันด้วย!” ขายาวรีบพาร่างโย่งๆของตัวเองวิ่งหายเข้าไปในห้องพร้อมๆกับสติของเขาโดยที่ไม่ทันได้เงยหน้าขึ้นไปมองว่าเป็นห้องหมายเลข



.....“6254 ......



.



.



.




คิ้วหนาขมวดมุ่นเข้าหากันทันทีที่ฟังเรื่องราวของหอพักแห่งนี้จากจงแดจบ  มือหนาประสานเข้าหากันก่อนจะบีบแน่นเพื่อพยายามควบคุมอารมณ์ให้สงบนิ่ง แต่เพราะคนที่หายไปนั้นดันเป็นคนที่เขาเพิ่งสารภาพไปว่ารักยิ่งทำให้จิตใจของร่างสูงว้าวุ่นเกินที่จะควบคุมอยู่ จนลู่หานที่เห็นสีหน้าเคร่งเครียดของพี่ชายจึงได้แค่เดินมาบีบบ่ากว้างเบาๆ ให้พี่ชายของเขานั้นผ่อนอารมณ์ตึงเครียดลง


“ ทำไมมึงไม่บอกพวกกูตั้งแต่แรก” จงอินที่เครียดไม่ต่างจากคริสก็เอ่ยถามขึ้น


“กูกะไอ้ชานยอลจะบอกพวกมึงตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว แต่แม่งมึงอ่ะ...ดันไม่ฟังไปตกลงเซ็นสัญญากับอากงเจ้าของหอเฉยเลย ”  จงแดว่าพลางตวัดสายตาไปมองคนที่พาดพึงถึง จนคนที่ถูกกล่าวหาถลึงตาใส่เท่าไข่ห่าน


“ แล้วกูจะรู้มั้ยล่ะ เห็นพวกมึงอยู่ดีมีสุข กูก็นึกว่าไม่มีปัญหาอะไรนี่หว่า ” เซฮุนพองแก้มอมลม ก่อนจะพรูลมออกมาเมื่อเห็นแววตากดดันจากเพื่อนร่างทะมึนที่นั่งข้างๆ

 


 

ตัวดำอยู่แล้ว ยังจะสร้างรังสีทะมึนใส่กูอีก ไอ้เวรรร!!!

 


 

ชายหนุ่มทำได้เพียงแค่กรีดร้องในใจ  เท่านั้น เพราะจู่ๆแบคฮยอนที่นั่งเงียบหน้าซีดหลังรู้เรื่องทั้งหมดก็โพล่งขึ้นมาไม่มีปี่มีขลุ่ย

 

 

“ พวกนายได้ยินเสียงอะไรมั้ย ” ปากบางเม้มเข้าหากันก่อนส่งสายตาเป็นคำถามให้กับพวกเซฮุนที่เอียงหูรอฟังเสียงแปลกๆตามคนตัวเล็ก


“ห๊ะ? เสียงจากไหนของนาย...หมาเตี้ย  นายหูฟาดไปเองป่าว ” จื่อเทาพูดกระแซะใส่ร่างเล็กให้ฉุนเล่นจนได้ศอกแหลมๆนั่นกระทุ้งสีข้างกลับมา


“ ใบไผ่ยัดรูหูหรือไงไอ้แพนด้า ฟังสิ...โอ๊ะ! นี่ไง!....ข้างบน!” แบคฮยอนเงี่ยหูตามหาที่มาของเสียง จนเจอต้นตอว่ามาจากห้องข้างบน

 

 

เมื่อได้ยินดังนั้น จงแดก็ถอยหลังกรูดรูดอิงเบาะโซฟาทันที ก่อนจะเอาแขนคนรักมากอดไว้แน่น

 

 

“ ข้างบนงั้นเหรอ ” เสียงครางถามตอบอยู่คนเดียวอย่างแผ่วเบาของร่างสูง เรียกให้สรรพชีวิตที่อยู่รวมในห้องหันมามองที่เป้าหมายอย่างร่างสูงสมส่วน โดยเฉพาะจงแดที่ทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก ยิ่งเห็นสีหน้ามุ่งมั่นของร่างสูงด้วยแล้ว...


....อย่าบอกนะว่า.......



.



.



.


แสงสว่างจ้าส่องเข้าตาของร่างโปร่งที่หลับอยู่จนต้องหยีตามอง  ภาพย้อนอดีตเหมือนถูกกลอเทปกลับกำลังเล่นซ้ำอีกครั้งในหัวของชานยอล  ภาพของหญิงสาวที่ใบหน้าสะสวยราวกับนางแบบ  กำลังยิ้มร่าอย่างมีความสุขกับชายหนุ่มที่มองดูแล้วน่าจะเป็นคนรักของเธอ แขนเรียวเกี่ยวคล้องลำแขนแกร่งของชายหนุ่มเอาไว้  ภาพที่เห็นนั้นชัดเจนจนทำให้รู้ว่าหญิงสาวคนนั้น คือ คิม ซอลลา นักศึกษานิเทศปีสามที่ฆ่าตัวตายเมื่อไม่นานมานี้  ส่วนชายหนุ่มที่เธอควงอยู่นั้นกลับเห็นใบหน้าไม่ชัดเจน  ภาพเหตุการณ์ต่างๆถูกฉายขึ้นและดำเนินไปเรื่อยๆจนถึงวันเกิดเหตุ  วันที่หญิงสาวตัดสินใจฆ่าตัวตายเพราะถูกคนรักหักหลัง เสียงเก้าอี้ที่หญิงสาวใช้เรี่ยวแรงเฮือกสุดท้ายถีบออกล้มดังตึง ก่อนจะตะเกียกตะกายร่างที่เริ่มจะขาดอากาศหายใจแกว่งไปมาอยู่บนเพดานของห้อง จนในที่สุดร่างบางของเธอก็หยุดแน่นิ่งพร้อมกับลมหายใจที่หยุดตามไป ภาพทุกอย่างกลับมาดำมืดอีกครั้ง ก่อนที่ภาพวันเวลาจะย้อนกลับไปตอนที่เธอพบรักกับชายหนุ่มคนแรก.....แอล...นักศึกษานิเทศน์ปีสี่ เจ้าของฉายาคาสโนว่าประจำมหาวิทยาลัย  แน่นอนว่าความรักของคนเจ้าชู้ประตูดินย่อมไม่มีทางสมหวัง และนั่นคือความผิดหวังครั้งแรกของซอลลา  เธอฟูมฟายอยู่พักนึงจนได้รุ่นน้องที่ชื่อ ลี  มินโฮนักศึกษานิเทศน์ปีหนึ่งเข้ามาช่วยเยียวยาให้ จนเธอมีใจและรักชายหนุ่มรุ่นน้องคนนี้ แต่เคราะห์ร้ายที่คนรักของเธอประสบอุบัติเหตุรถคว่ำจนพิการทางสมอง และเป็นเจ้าชายนิทราไปตลอดชีวิต  ช่วงนั้นซอลลาแทบสิ้นสติ เพราะเธอรักมินโฮมากพอๆกับที่มินโฮเองก็รักเธอเช่นกัน  แต่ความโชคร้ายของเธอยังไม่จบลงเพียงเท่านั้น  ช่วงที่เธออ่อนแอและสับสนในชีวิต มีใครคนหนึ่งยื่นมามาฉุดเธอขึ้นจากความเลวร้ายนี้  ชายคนนั้นคืออดีตคนที่เคยเช่าห้องอยู่ตรงข้ามกับชานยอลและเฉินมาก่อน.....



......คิม  จุนมยอน......




.



.



.




“ เอาจริงป่ะ...ไหนตอนแรกนายบอกว่าไม่กลัวไง แล้วที่เกาะฉันแน่นนี่คือ? ” แขนเรียวแกล้งกระตุกเพื่อให้หลุดจากมือหนาที่เกาะติดอยู่  ทีตอนแรกอวดนักอวดหนาว่าไม่กลัว ทีตอนนี้เกาะเขาเป็นปลิงเชียว.....


“ ฉันไม่ชินกับทางในความมืด สายตาฉันไม่ดีต่างหาก ” จื่อเทาพยายามคุมเสียงให้ปกติที่สุดของที่สุดเท่าที่จะทำได้  ใจหนึ่งก็อยากปล่อยให้รู้แล้วรู้รอด แต่อีกใจก็สั่นจนกู่ร้องในใจว่า....


........อีโก้มึงอย่าสูงเลย  หัวใจมึงจะวายตายเสียก่อน...


แต่ใช่ว่าเค้าจะยอมเสียหน้าเกาะเฉยๆล่ะ  เนียนแถไปเรื่อยๆเพื่อรักษาฟอร์มหน่อยก็ดีนี่


“จ่ะๆ....ไม่เข้าใจเลยจริงๆว่าทำไม ฉันต้องมาเดินกับนาย ” ร่างเล็กส่ายหัวบ่นกับตนเองและคนข้างๆให้ได้ยินก่อนจะเดินตามคนที่เหลือข้างหน้า

 

 

แน่นอนว่าคนนำทัพจะต้องเป็นสองหนุ่มที่ตอนนี้ใจลอยไปหาสองคนที่หายตัวไปแล้ว ตามหลังมาด้วยจงแดที่กอดทั้งแขนทั้งเอวของแฟนตัวเองแน่น เดินตามหลังของร่างสูงทั้งสองเพื่อบอกทาง  โดยมีเซฮุนและลู่หานที่เดินเนียนจับมือกันขนาบข้างและปิดท้ายด้วยแบคฮยอนกับเทาเป็นคนสุดท้าย

 
 

มือหนากำกระบอกไฟฉายก่อนจะส่องไปตามทางเดินที่มืดและวังเวง จนไม่อยากจะเชื่อว่า นี่คือหอพักเดียวกันกับที่เขาพักอยู่



“ ห้อง 6254อ่ะพี่ เดินตรงไปเลย....อันที่จริงเราน่าจะบอกกับ...”




 

อ้ากกกกกกกก!!!

 


 

ยังไม่ทันที่จงแดจะแย้งจบ  เสียงทุ้มหวานก็ดังเรียกความสนใจของทุกคนไป

 
 

“ ชานยอล!!! ” ร่างสูงของคริสก็พุ่งเข้าหาประตูห้องเป้าหมายทันที

 

 

กึก! กึก!

 

 

“ ห้องล็อค!” คริสหันบอกทุกคนที่วิ่งตามมา ก่อนจะลงมือทุบประตูเรียกคนข้างใน

 

 

ปัง! ปัง!

 

 

“ชานยอล! ชานยอล! ได้ยินพี่มั้ย ชานยอล!” เสียงทุ้มตะโกนเรียกอย่างบ้าคลั่ง แต่ก็ไร้วี่แววที่อีกคนจะตอบกลับมา

 


 

ปัง! ปัง! ปัง!

 

 

 “ชานยอล!!  ตอบหน่อย  ชานยอล! ฮึ่ย!!”  

 

 

ตึง! ตึง! ตึง!

 


 

ร่างสูงใช้ไหล่กระแทกประตูครั้งแล้วครั้งเล่า แต่บานประตูกลับไม่ขยับเลยสักนิด

 

 
 

บ้าเอ๊ย!!

 

 
 

รอก่อนนะชานยอล.....


.



.



.



ความเจ็บปวดแล่นเข้ามาในโสตประสาทของร่างโปร่งจนต้องหลุดปากร้องด้วยความทรมาน  ใบหน้าเรียวขาวซีดชุ่มไปด้วยเม็ดเหงื่อที่ผุดตามไรผม  ภาพร่างของคยองซูพร่าเลือนจนลายตา  ชานยอลพยายามคลานไปหาร่างไร้สติแต่กลับต้องชะงักเมื่อจู่ๆภาพในอดีตกลับย้อนเข้ามาในหัวเขาอีกครั้ง เหมือนจงใจจะให้เขารับรู้เรื่องราวของหญิงสาวผู้จากไป  ชานยอลที่ค่อยๆลุกขึ้นนั่งคุกเข่าตามแรงดึงบางอย่างมองภาพนั้นด้วยสติที่เหลือน้อยเต็มที  แต่ยังพอรับรู้ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเองบ้าง ดวงหน้าหวานซีดเซียวปรือตามองภาพข้างหน้าที่โลดแล่นดำเนินเรื่องของมันต่อไป จู่ๆน้ำตาก็ออหน่วยจนไหลรินเป็นทางอาบแก้มใส ทั้งที่เขาก็ไม่รู้ตัวว่าเป็นแบบนี้เพราะอะไร แค่รู้ว่าสงสารหญิงสาวคนนี้เหลือเกิน

 

“ช่วยพี่ด้วย ช่วยพี่หน่อยนะ นายเพียงคนเดียวที่จะช่วยพี่ได้...ชานยอล” เสียงหวานแต่กลับยะเยือกจนขนลุก ดังขึ้นข้างใบหูร่างโปร่ง


“พะ..พี่ซอลลา..ระ..เหรอครับ ” เสียงของชานยอลแหบพร่าและเหนื่อยอ่อนเกินทน ถามกลับไปยังเสียงปริศนาที่เขาพอจะรู้ว่าคือใครในตอนนี้


“ช่วยพี่หน่อยนะ ตามหาเขาให้พี่ที พี่มีเรื่องสำคัญต้องคุยกับเขา ” เสียงหวานเอ่ยอย่างเศร้าๆก่อนจะปรากฎร่างบางของหญิงสาวที่ได้ลาโลกแห่งนี้ไปแล้ว เธอนั่งพับเพียบตรงหน้าร่างโปร่งใบหน้าซีดเซียวฉายแววเศร้าหมองจนคนที่เห็นต้องหดหู่ตามไปด้วย


“พี่หมายถึง...พี่จุนมยอนเหรอครับ” ชานยอลใช้แขนยันพื้นก่อนจะนั่งพิงกำแพงอย่างคนหมดแรง


“...ฝากด้วยนะ...” ร่างบางค่อยๆจางและหายไปในความมืด  กลิ่นอับชื้นตีรวนจนทำให้ร่างโปร่งมึนหัวอีกครั้ง

 

 

เสียงทุบประตูจากข้างนอกเรียกให้สติชานยอลกลับมา    ร่างโปร่งค่อยๆคลานไปตามเสียงโครมครามข้างนอกเพื่อขอความช่วยเหลือ แสงไฟส่องเข้าที่ใบหน้าขาว ก่อนจะมีเสียงตึงตังของอีกคนที่วิ่งเข้ามาพยุงร่างโปร่งที่นอนฟุบลงไปให้มาอยู่ในอ้อมอกแกร่ง

 
 

“ ชานยอล! ชานยอลตั้งสติไว้ เดี๋ยวพี่พาไปโรงพยาบาลนะ ” ร่างสูงของคริสกอดปลอบคนในอ้อมกอดแน่นจนทำให้อีกคนได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นรัวและดังจากข้างในชัดเจน

 

 

หัวใจของคริสกระตุกวูบเมื่อเปิดประตูเข้ามาแล้วเห็นคนคนนี้นอนฟุบอยู่ตรงหน้า  เขากลัวเหลือเกิน กลัวว่าคนตรงหน้าจะเป็นอะไรไป



“ ผม..ผมไม่เป็นไรพี่...พาผมกลับห้องที ” แขนเรียวยกขึ้นอย่างอ่อนแรง เพื่อที่จะมารั้งแขนหนาไว้ แต่กลับตกลงข้างลำตัวตามเดิมพร้อมกับสติที่ดับวูบไป....


.


.


.


TBC


Talk: ชะแว๊บบบบ!!! กลับมาแว้วววว หลังจากที่หายหน้าไปนานพอควร  สอบเสร็จเน่ก็รีบมาปั่นฟิคต่อทันที กลัวว่ารีดจะรอนาน ตอนแรกกะว่าจะจบภายในตอนนี้ แต่มันกลับไม่จบซะงั้น?  เอาเป็นว่าเอาใจช่วยชานยอลต่อไปละกันน้า  ตอนหน้ามาตามดูกันว่าพี่จุนมาเกี่ยวไรด้วย ฝากติดตามตอนต่อไป!!! อย่าลืมคอมเม้นต์นะจ้าาาาา

291 ความคิดเห็น

  1. #284 Look Pear Meigeni (@lookpear90) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 01:22
    แอบกลัวเหมือนกัน แต่พี่ซอลลาคงอยากเจอจุมเนอะ
    #284
    0
  2. #243 NAMA_II (@jajamy) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 19:55
    พี่จุ๋มอะไรอ่ะ งื้ออออออออ พี่ซอลลาทำไมความรักแลดูโหดร้ายเหลือเกิน
    #243
    0
  3. #212 Printhida Klinkaewnarong (@rainbowky) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2558 / 09:10
    โหย พี่คริสใจจะขาดอยู่แล้วง่ะ ชานยอลไม่เป็นอะไรนะลูกนะ
    #212
    0
  4. #103 KrisYeol xx (@vipexotic) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 มีนาคม 2558 / 02:20
    ชานยอลยังประคองสติได้ดีมากอ่ะ นี่ถ้าเป็นเรานี่คงสลบเหมือด โอ้ยพี่ซอลลาอ่า สงสารพี่จัง พี่จุมจะมาเกี่ยวอะไรด้วยนะ แล้วทำไมต้องเรียกคยองซูไปก่อนอ่ะ เพื่อเป็นตัวล่อชานยอลหรอ นี่ตอนแรกตกใจนะ แบบกลัวจะมาแบบร่างที่กำลังห้อย แล้วก็หวีดร้อง คือนี่จินตนาการไปก่อนแล้วไง กลัวเลย
    #103
    0
  5. #88 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2558 / 16:33
    จุนมยอนหนีไปทำไมอ่ะ ดีนะที่ชานยอลไม่เป็นไร หรือเปล่า เหอ ๆ
    #88
    0
  6. #57 FanXChan (@myungxyeol) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2557 / 14:37
    เห ฆ่าตัวตายเพราะพี่จุนหรอ ทำไมอ่ะ เกิดอะไรขึ้น แล้วคยองอยู่ไหน ทำไมเหลือแต่ชานยอล พี่ฟ่านดูแลน้องดีๆนะเว้ย
    #57
    0