คัดลอกลิงก์เเล้ว

Hormones Fic: LAST X'MAS (OIL X BOSS X PANG)

โดย PG25

วันคริสต์มาสได้มาบรรจบอีกครั้งกับเรื่องราวว้าวุ่นอีกครั้งในช่วงวันแสนวิเศษ ของ ออย บอส และ ขนมปัง

ยอดวิวรวม

230

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


230

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


2
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  26 ธ.ค. 59 / 23:07 น.
นิยาย Hormones Fic: LAST X'MAS (OIL X BOSS X PANG) Hormones Fic: LAST X'MAS (OIL X BOSS X PANG) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้



**Hormones Fic: X'MAS Day II (OIL X BOSS X PANG)**

     หลังจากทิ้งช่วงไปนาน หลังเขียนแฟนฟิคเรื่องราวของ ออย x ปัง ไปแล้วแต่หลังจากที่เรื่องราวในซีรีย์ฮอร์โมนได้ปิดฉากลง ซึ่งก็ยังมีบางตัวละครที่คิดถึงและเคยคิดเล่นๆว่า จากนี้จะเป็นอย่างไรต่อ (อารมณ์แบบคิดถึงเพื่อน ฮ่าๆ) ประกอบกับตอนที่ลงมือเขียนก็อยู่ในช่วงวันคริสต์มาส ก็เลยอยากลองเขียนอีกครั้ง ซึ่งคราวนี้อยากลองเล่าถึงออย ที่แม้จะมีบอสเหมือนคอยดูแล หากแต่ว่ายังมีสิ่งหนึ่งที่ออยอยากจะแก้ไข นั่นคือ ขนมปัง อดีตเพื่อนรัก

     เรื่องราวสุดว้าวุ่นในวันแห่งความสุขจะเกิดอะไรขึ้น???....

     ขอบคุณผู้อ่านทุกท่าน...

     Merry X'MAS

ตัวละคร



บอส-ปราชญ์ อรรถประจักษ์ น.ด.บ.54193




ออย-อรอมล สุวิสุทธโกมล น.ด.บ.54267




ขนมปัง-ภาณิน ชัยจินดาโชค น.ด.บ.54179




เนื้อเรื่อง อัปเดต 26 ธ.ค. 59 / 23:07








    
     20 ธันวาคม 25XX

     เสียงนาฬิกาปลุกจากโทรศัพท์ดังขึ้น ทำให้ออยรีบตื่นขึ้นทันที ก่อนจะหยิบโทรศัพท์มาดูแล้วลุกไปล้างหน้าแปรงฟันก่อนจะอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ซึ่งเป็นอีกวันที่เธอรู้สึกหลับไม่สนิทดีเพราะเหตุการณ์ที่ผ่านมายังคงหลอกหลอนเธอ แม้ว่าเธอจะเข้มแข็งและชินกับสิ่งที่เกิดขึ้นก็ตาม ซึ่งส่วนหนึ่งคือเธอยังคิดถึงเพื่อนสนิท

     ซึ่งเวลาเธอเลื่อนดูข้อความในเฟสบุ๊ก
    
     ขนมปัง  ซึ่งวันนี้คงไม่รู้สึกดีเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้วหลังเหตุการณ์ที่โรงอาหาร

     เสียงเคาะประตูดังขึ้น ทำให้ออยที่แต่งตัวเสร็จจึงหยิบกระเป๋าแล้วลงมาทานข้าวกับครอบครัวซึ่งบรรยากาศไม่รู้สึกเย็นชาเหมือนทุกวัน ก่อนจะทานข้าวพร้อมกับครอบครัว

     "ทานเยอะๆนะออย ม้าเขาทำให้เยอะๆเผื่อลูกเลยนะ"  พ่อออยยิ้มให้

     "ค่ะ"

     "แล้วเรื่องสอบเข้ามหาวิทยาลัยลูกจะเรียนอะไรต่อ?"  แม่ออยถามขณะตัก
หัวไชโป๊วผัดไข่

     "ยังเลยค่ะ" เธอตอบเสียงเรียบๆ

     "ถ้าเป็นไปได้อยากให้ออยเริ่มคิดได้แล้วนะ เพราะหมายถึงอนาคตของลูก เตี่ยกับม้าจะไม่บังคับลูกแล้วกัน เลือกคณะที่เราชอบแล้วมันต่อยอดกับชีวิตเราได้ก็โอเคล่ะ"

     "ค่ะม้า"  ก่อนจะทานข้าวเสร็จแล้วไปโรงเรียนทันที

- - - - - - - - - -

     ที่โรงเรียนนาดาวบางกอก บรรยากาศในวันนี้คึกครื้นกว่าทุกครั้ง โดยเฉพาะสัปดาห์เทศกาลวันคริสต์มาสที่กำลังใกล้เข้ามาทำให้บรรยากาศรอบๆโรงเรียนเต็มไปด้วยความสนุกสนาน มีจัดนิทรรศการเล็กๆทั่วโรงเรียน หลายๆคนก้พูดถึงวันนี้อย่างใจจดใจจ่อรอให้ถึงวันนั้น

     แต่สำหรับออย มันก็คืออีกวันที่ผ่านไปเท่านั้นเอง

     เมื่อเธอมาถึงโรงเรียนเธอก็เดินเข้าไป แต่สิ่งที่เห็นภาพก็คือ ขนมปัง เจน และเพื่อนๆในกลุ่ม See Scape เดินทางมาด้วยกันผ่านออยพอดี ก่อนที่จะไปที่ม้านั่งใต้อาคารเรียนซักพักเสียงอันคุ้นเคยดังขึ้น

     "ออย...เอ้า แม่เราทำเผื่อมาให้แก"

     "บอส"  เด็กหนุ่มที่ดูเคร่งขรึมในสายตาคนอื่น มาถึงก็นั่งโต๊ะทันที ก่อนจะยื่นกล่องที่ใส่แซนด์วิซสลัดไข่กับหมูหยองน้ำพริกเผา ก่อนที่ออยจะหยิบแล้วทาน

     "สีหน้ายังดูไม่ดีเหมือนทุกวันเลย"

     "ก็คงงั้นแหละ" ออยตอบแบบยิ้มเจื่อนๆขณะกัดแซนด์วิซ

     "อย่าบอกนะว่ายังกังวลเรื่องที่ผ่านมา ต้องให้ฉันบอกกี่รอบ ก็เหมือนที่แม่ฉันบอกแหละ บางครั้งถ้าลืมได้ก็ลืมแล้วทำปัจจุบันให้ดี"

     "ฉันพยายามแล้ว แต่มันยังวนเวียนหาฉันนะสิ"

     "เรื่องขนมปังใช่ไหม?"

     "ออย เราพูดตรงๆนะ ต่อให้คิดไปมากน้อยแค่ไหน แกก็ไม่สามารถทำให้เขากลับมาคืนดีกันได้แม้แกจะทำกับเขาไว้ก็ตาม มันก็เป็นการตัดสินใจของเขา"

     "แล้วมันไม่มีโอกาสเลยหรือบอส?"

     "ถ้าเป็นฉันก็คงไม่ยุ่งแล้วล่ะ ตอนนี้เธอเองก็ดีขึ้นกว่าปีที่แล้วเอาเวลาไปคิดอย่างอื่นมันอย่างดีกว่า เดียวเราไปห้องเรียนก่อนนะ"  แล้วบอสก็ขอตัวซึ่งออยก็ไม่พอใจที่บอสพูดแบบนั้น แต่เรื่องจริงหลังจากที่ออยได้ปรึกษากับแม่ของบอส ซึ่งเป็นจิตแพทย์ ทำให้จิตใจออยเริ่มดีขึ้น แต่เรื่องของขนมปังกลายเป็นเรื่องเดียวที่ยังหลอกหลอนเธอมาตลอด 




     เมื่อมาถึงห้องเรียน ความสนุกในห้องก็ยังมีต่อ ออยจึงเดินไปแบบปกติแต่สายตาก็จ้องกับอดีตเพื่อนที่นั่งอยู่แต่สิ่งที่ทำได้คือส่งยิ้มแล้วไม่ได้คุยอะไรอีกเลย 

"เรื่องที่ผ่านมาทั้งหมด เราขอโทษนะ แล้วก็ขอบคุณมาก แต่เราคงจะไม่ยุ่งกับแกอีกแล้ว” 

     เมื่อถึงเวลาพักเที่ยง ในขณะที่คนอื่นๆออกไปทานข้าวเที่ยงที่โรงอาหาร ออย กลับนั่งร้องให้เพียงลำพัง แล้วคิดแต่เรื่องเก่าๆระหว่างเธอกับอดีตเพื่อนรัก เธอรู้ว่ามันงี่เง่าที่ทำแบบนั้นไป ถ้าไม่ทำก็คงไม่เกิดเรื่องแบบนี้ แต่เธอก็เจ็บพอสมควรกับเหตุการณ์ที่ผ่านมา 

     เธอร้องให้อยู่คนเดียวหลังจากที่อัดอั้นมานาน ก่อนจะไปล้างหน้าล้างตาแล้วยืนอยู่ระเบียงหน้าห้องเรียน แต่มันก็ไม่พ้น เพราะเธอเห็นกลุ่มขนมปังกับเพื่อน หัวเราะอย่างสนุกสนาน  เธอจึงนั่งลงแล้วเหมือนจะร้องให้อีกครั้ง

     "เอ้า ไม่กินข้าวเที่ยงเดี่ยวก็น็อคหรอก อ่ะ...เหลือจากเมื่อเช้าเรารู้แล้วว่าเวลาคิดเรื่องนี้จะไม่ไปไหนฉันเลยเผื่อไว้ให้แก"

     "ขอบใจนะบอส"

     "เราก็ขอโทษที่พูดไปไม่คิด แต่เราก็เป็นห่วงแกนะ ถึงฉันจะพูดแบบนั้นก็เหอะ"

     "ช่างมันเหอะบอส เราก็งี่เง่าไปเอง" 

     "อ่ะ ผ้าเช็ดหน้า" แล้วบอสก็ยื่นผ้าเช็ดหน้าให้ ก่อนที่ออยจะเปลี่ยนเรื่อง

     "บอส คริสต์มาสนี้แกไปไหนหรือเปล่า?" 

     "ไม่เลย...ทำไมหรือ?"

     "คือวันศุกร์มันวันคริสต์มาส จะว่าอะไรไหมถ้าเราจะชวนบอสไปเที่ยวด้วยกัน"

     "ชวนฉัน??? ออยคิดอะไรหรือเปล่าเนี่ย"

     "ไม่ใช่แบบนั้น แต่ฉันอยากชวนไปเที่ยวขอบคุณที่ช่วยฉันมาตลอด"

     "ออ ไม่เป็นไรหรอกเรื่องแค่นี้  เราว่าโอเคนะถ้าออยชวนเราอย่างน้อยออยจะได้รู้สึกดี  เอาอย่างนั้นก็ได้"

     "งั้นเลิกเรียน วันศุกร์เจอกันที่หน้าโรงเรียนนะ"

     "อื้อ แล้วก็เลิกร้องให้ได้แล้ว"  ออยยิ้มก่อนจะเช็ดน้ำตา ก่อนที่บอสจะกลับไปห้องเรียน

     สิ่งที่เธอชวนบอส (ออกปากชวนไปได้ยังไง ฮ่า) หวังว่าอย่างน้อยก็น่าจะช่วยทำให้เธอลืมเรื่องร้ายๆได้ทั้งหมดอย่างแน่นอน


- - - - - - - - - -


          25 ธันวาคม 25XX







    
     ช่วงเลิกเรียนวันที่ทุกคนที่รอคอยวันนี้มานานแม้วันนี้จะเป็น ทุกคนจึงรีบไปฉลองกันนับตั้งแต่ยามเปิดประตู รวมถึงออยที่วันนี้จะชวนบอสไปเที่ยวซึ่งตอนนี้ ออยนั่งรออยู่ที่ใต้อาคาร ซักพักหนึ่งบอสก็มาหาทันที

     "โทษที รอนานไหม?"

     "ไม่อ่ะ ไปกันเถอะ"

     แล้วทั้งสองคนก็นั่งรถไฟฟ้ามุ่งหน้าไปสยามสแควร์ ซึ่งวันนี้มีงานคริสต์มาสเต็มไปหมด

     "ออย อยากไปไหนหรือ?"

     "มีอยู่ที่ๆหนึ่งน่ะ..."

     เมื่อมาถึงสยามทั้งคู่จึงเดินไปยังสวนสาธารณะ ซึ่งบรรยากาศเต็มไปด้วยกลิ่นอายในวันคริสต์มาส มีการประดับประดาไปด้วยแสงไฟ มีกิจกรรมและบู๊ธของกินรวมถึ
กิ๊ฟช็อป แถมมีลานคอนเสิร์ต ซึ่งมีวงดนตรีเล่นสลับหมุนเวียนกันไป  ทั้งคู่แม้จะออกอาการเคอะเขินในบางครั้ง โดยเฉพาะบอสที่ไม่เคยเดทกับใครก็ออกจะดูเกร็งๆ จนออยถามแต่เขาก็ตอบว่า

     "ไม่มีอะไร...แล้วทำไมต้องยิ้มแบบนั้น" 

     "เปล่าไม่มีอะไร?"

     เวลาสองทุ่ม ซักพักพิธีกรของงานก็มีเรื่องประกาศ

     "ขอบคุณทุกคนที่มาร่วมงานวันนี้ ซึ่งลำดับต่อไปขอเชิญพบกับวงดนตรีมาแรงแซงทางโค้ง ถ้าอยากพบตอนนี้ งั้นขอเสียงปรบมือให้กับวง See Scape คร้าบบบบ"

     ซักพักวง See Scape ที่มี ซัน, เอ, ริว, เภา ก่อนที่นักร้องนำสุดหล่อจะกล่าวทักทายเรียกเสียงกรี๊ดให้กับผู้ชมในงาน

     "ก็ขอบคุณทุกคนมาก สำหรับพวกเราปกติจะเล่นที่โรงเรียนแต่วันนี้ได้มาเล่นเวทีนี้ก็ขอให้ทุกนสนุกสนานกันได้เต็มที่ครับ วันนี้ไหนๆก็เป็นวันคริสต์มาสเราก็จัดเพลงเพิ่องานนี้โดยเฉพาะ ถ้าพร้อมแล้วก็มาสนุกด้วยกันครับ"

     แล้วเพลงแรกก็เริ่มเล่น คือ Last Christmas

    

Last Christmas
I gave you my heart
But the very next day you gave it away
This year
To save me from tears
I’ll give it to someone special


Once bitten and twice shy
I keep my distance
But you still catch my eye.
Tell me, baby,
Do you recognize me?
Well,
It's been a year,
It doesn't surprise me
(Merry Christmas)

I wrapped it up and sent it
With a note saying, "I love you,"
I meant it
Now I know what a fool I've been.
But if you kissed me now
I know you'd fool me again.

    
(Wham- Last Christmas Originally written and produced by George Michael)



     แค่เพลงแรกกับน้ำเสียงเสน่ห์กระชากใจสาวๆของซัน จากที่ร้องแบบต้นฉบับก็พลิคมากลายเป็นเวอร์ชั่นร็อคที่สนุกสนาน จนทำให้บรรยากาศในงานครื้นเครงไม่น้อย ยกเว้นบอสออยที่ได้แต่ฟังเฉยๆ 

     "จริงๆมันน่าจะเป็นเพลงเศร้ามากกว่าเพลงสนุกด้วยซ้ำ" บอสบ่นขึ้นมา

     "มันหมายถึงอะไรหรือ?" ออยถาม

     "จริงๆ มันเป็นเพลงเศร้านะ เหมือนถูกทิ้งในวันคริสต์มาส ยิ่งนึกถึงทีไรก็เจ็บที่นึกถึง อะไรประมาณนี้."

     "อือ" แต่ออยก็รู้สึกน้ำตาไหลตอนที่ฟังเพลงนี้ ซึ่งแตกต่างจากคนอื่นๆที่กำลังสนุกสนาน

     "เป็นอะไรเปล่า?"

     "ฝุ่นเข้าตาน่ะ"   ออยตอบแบบแก้ตัว

     "หรือจะไปห้างแล้วค่อยกลับ?"

     "ไม่เป็นไร ดูต่อเถอะ" 

     หลังจากที่เพลงจบเสียงปรบมือดังกึกก้อง

     "ขอบคุณทุกคนมากครับ และเพลงต่อไปนี้ผมมีแขกพิเศษจะมาร่วมร้องเพลงกับเราด้วยครับ ปรบมือต้อนรับ ขนมปัง ภาณิน ชัยจินดาโชค!!!"

     ออยต้องอึ้งเมื่อเจอเพื่อนรักที่วันนี้มาขึ้นร้องเพลงในวันนี้แบบคาดไม่ถึง 

     "เดียวเพลงต่อไป เตรียมขยับแขนขาใครอยากเต้นเต็นให้เต็มที่เลยครับ ปัง! จัดไปอย่าให้เสีย"

     แล้วเพลงต่อมาก็เริ่มเล่น ขนมปังและวง See Scape ก็ใส่พลังเต็มที่ทำให้คนในงานสนุกสนาน แต่ท้ายสุดออยจึงเลือกที่จะเดินออกไป พอบอสเห็นความรู้สึกจึงเดินตามไป

    
    


     พอถึงบอสถามทันที

     "ตกลงเธอโอเคหรือเปล่า?" ท้ายสุดออยจึงพูดในสิ่งที่อัดอั้นใจมานาน

     "บอส พูดจริงๆนะฉันไม่อยากจะจบความรู้สึกแบบนี้กับขนมปัง ถึงจะลืมได้แต่มันคาใจที่ฉันจะไม่ทำอะไรเลย"

     "ออย ต้องให้ฉันบอกซักกี่รอบกันแน่ว่ามันทำอะไรไม่ได้แล้ว อีกอย่างที่ขนมปังเลิกยุ่งก็เพราะตัวแก แกคิดหรือว่าจะกลับไปคุยกันแล้วมันเหมือนเดิมมันเป็นไปไม่ได้ ก็เหมือนของที่แตกแล้วซ่อมไม่ได้ แกตาสว่างซะทีเถอะ"

     "ทำไมบอสต้องพูดแบบนี้ด้วย!"

     "ฉันพูดก็เพราะหวังดีนะออย อีกอย่างฉีันไม่อยากให้แกต้องมามีสภาพเหมือนคราวก่อน ขอร้องเถอะอย่าคิดอะไรให้มันงี่เง่าไปมากกว่านี้เลย"

     "มันจะเกินไปแล้วนะบอส"  ออยตะคอกกลับก่อนที่จะตบหน้าบอสไปเต็มๆ

     "ก็ได้ ถ้าแกคิดว่าอดีตเพื่อนเขาจะกลับมาคุยก็ตามใจ แต่ขอบอกนะว่ามันไม่มีความหมายหรอก"  ก่อนที่บอสจะกลับบ้านไปด้วยความไม่พอใจ

     ออยจึงไปล้างหน้าที่ห้องน้ำ ก่อนที่จะตัดสินใจกลับบ้านเพราะดึกมากแล้ว แต่พอเดินไปที่ร้านไอติมก็เห็นขนมปังที่กำลังร่ำลาเพื่อนๆ เหลือขนมปังที่กำลังนั่งรอครอบครัว  ออยจึงตัดสินใจว่าจะไม่ยอมจบแบบคาใจ แม้ว่าเพื่อนรักจะไม่ขอยุ่งอีกต่อไป

     แต่ถ้าให้เป็นแบบนี้ ไม่ยอมแน่ๆ ออยจึงตัดสินใจเดินเข้าไปร้าน ก่อนที่จะนั่งตรงที่เดียวกับขนมปังถึงกับเจ้าตัวตกใจเล้กน้อย แต่ทั้งคู่ก็ยิ้มกันเหมือนทุกครั้ง

     "หวัดดีปัง"  แต่ขนมปังก็ยิ้มตอบแต่ไม่ได้พูดอะไร ก่อนที่ออยจะสั่งไอติมกิน

     "นานแล้วเนาะที่ไม่ได้คุยกัน"  ขนมปังพูดไปตามมารยาท

     "ร้องเพราะนะวันนี้" ออยชมกลับ

     "มาดูด้วยหรือ?"

     "อือ...มากับบอส"

     "ออ"

     แต่ทั้งสองคนก็ก้มหน้าก้มตาไม่ได้คุยอะไรอีกเลย ก่อนที่ขนมปังจะพูดขึ้น

     "ออย...จำที่เราบอกได้ใช่ไหมว่าเราจะไม่ยุ่งกับแกอีกแล้ว....."

     "ปัง...ถ้างั้นช่วยฟังฉันพูดก่อนได้ไหม ฉันรู้ว่าเธอยังเกลียดฉันและไม่มีทางให้อภัยกับสิ่งที่เกิดขึ้น ฉันรู้มาตลอดว่าฉันผิด ฉันไม่อยากจะจบโดยที่ต้องคาใจแบบนี้เลย ฉันรู็ว่าสิ่งที่ฉันทำมันงี่เง่า ที่จริงฉันไม่ยากทำกับเธอแบบนี้ เธอเป็นคนที่ทำให้ฉันรู้สึกดี ฉันขอโทษที่โกหก ฉันขอโทษที่งี่เง่ากับเธอ ไม่ว่าเธอจะเกลียดฉันวันนี้วันหน้า วันนี้ฉันพูดไปหมดแล้ว ฉันไม่อยากจะเสียใจแบบนี้อีกแล้วปัง ถึงเธอจะเกลียดแต่ฉันก็ยังคิดเสมอว่าแกเป็นเพื่อน เพราะยังไงฉันก็ยังรักปังนะ!!!"

     ถูกอย่างเงียบสงบไปหมด ขนมปังกลั้นน้ำตาไว้ได้แต่พูดสั้นๆ

     "แค่นี้ใช่ไหม ที่พูด แต่ฉันคงยืนกรานในสิ่งที่ฉันพูดไป"

         ออยที่ได้ยินแบบนั้นจึงตัดสินใจวางเงินค่าไอติม ก่อนที่จะเดินโดยไม่พูดอะไรอีก แต่แล้วออยหยิบของจากกระเป๋าแล้ววางไว้ที่โต๊ะขนมปัง

      "ฉันให้เธอก็แล้วกัน"

     มันคือนกแม่เหล็กที่เคยเป็นของขวัญคริสต์มาสเมื่อตอนม.4 ที่ออยซื้อให้ แล้วเธอเดินจากไปขณะที่ขนมปังก็น้ำตาไหลร้องให้โดยที่ไม่มีใครสังเกต....... 

     คริสต์มาสปีนี้ถึงจะไม่สนุกเหมือนก่อน แต่ออยได้แก้ไขในสิ่งที่ผิดไปต่ออดีตเพื่อนรัก....



ภาพประกอบ

- ภาพจากซีรีส์ Hormones The Series , GTH
- คำแปลเพลง Last Christmas วงWham
http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=lantombythesea&month=03-01-2011&group=1&gblog=6


         



    
 

     .   

    

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ PG25 จากทั้งหมด 5 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น