เจียงเทียนชาวสวนไร้เทียมทาน

ตอนที่ 25 : ตามกำลังเสริม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,093
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 76 ครั้ง
    16 ก.ค. 63

 

           ซึ่งหมินเหิงรู้สึกตัวเย็นหวิวๆก็ก้มมองดูท้องตัวเอง พบมีรูของกระบี่อยู่ 3 รูบนหัวใจ ท้อง และจุดเหนือสะดืออันเป็นพื้นที่จุดตัณเถียนของตัวเองกำลังมีเลือดไหลรินอยู่ ก่อนที่จะล้มลงไปนอนกองกับเก้าอี้

           " ที่จริงอยากจะทรมาณ แต่แค่หมากตัวเล็ก ข้าไม่อยากเสียเวลาด้วย "

           นักสู้หนุ่มกล่าวเบาๆ ก่อนจะหยิบแผ่นกระดาษรายงาน ที่อยู่บนโต๊ะขึ้นมาอ่านทีละอัน

           " ที่แท้เหมืองแร่หินปราณอันนี้ที่เราเคยเจอและถูกขุดออกไปหมด ก็เป็นฝีมือของตระกูลหมินนี่เอง.....แถมมันยังเกี่ยวข้องกับการล้างบางของเผ่าไทเจี่ย อาเด๋า ก็เป็นคนเผ่าไทเจี่ย หนึ่งในสหายรักของเรา แต่เราไม่รู้ความเป็นมา......แท้จริงแล้วที่มันเคยช่วยเรากวาดล้างตระกูลหมินในชีวิตที่แล้วก็เพราะเรื่องนี้นี่เอง "

           ด้วยสถานการณ์ในชีวิตที่แล้วเจียงเทียนไม่ได้รู้ทุกอย่าง เช่นเรื่องการสูญหายของเผ่าไทเจี่ย เผ่าเล็กๆแต่ผลิตนักสู้สายพันธ์พลังกาย แตกต่างจากคนในแคว้นอื่นๆที่เน้นไปทางพลังปราณ ซึ่งหายาก

           และอีกข้อมูลเกี่ยวกับเหมืองแร่หินปราณ เป็นหินที่มีมูลค่าสูงมาก และถูกใช้ในการเร่งรัดทดแทนปราณ หรือฝึกปราณ 

           " แต่เผ่าไทเจี่ยน่าสนใจกว่า......หากเราสามารถนำชาวบ้านที่นี่มาเป็นคนสวนเราได้ คงยอดเยี่ยมไม่น้อย.....แถมอาเด๋าก็อยู่ในเผ่านี้ด้วย ชีวิตที่แล้วเราอยากได้มันมาเป็นสหายเดินทางเพราะฝีมือพรสวรรค์มันไม่ธรรมดา แต่สุดท้ายมันยอมตกตายตามตระกูลไป เมื่อแก้แค้นสำเร็จ ถ้าชีวิตนี้เราช่วยเผ่านี้ก็เปรียบว่าได้ฟาดกระบี่หนึ่งที สังหารศัตรู 3ทาง เพราะตอนหลังเราก็ได้หินปราณ ได้อาเด๋า แถมได้คนเผ่านี้มาเป็นคนฟาร์มให้อีก ยอดเยี่ยมแท้ ในสถานการณ์คับคันนี้หากเราช่วยเหลือ จากความซื่อสัตว์และใจบริสุทธิของเผ่าย่อมไม่ปฎิเสธ เช่นนั้นต้องรีบไปตามพ่อแม่ และพวกจูเก้อมาช่วย "

           เจียงเทียนนึกคิดออกมาอย่างรอบคอบ ก่อนในท้ายสุดเขาจะตัดสินใจเรียกครอบครัวเขามาช่วย พร้อมกันนั้นก้าวแรกของการทำฟาร์ม ย่อมอาศัยคนมาก และสถานที่กว้าง แถบพื้นที่แถวนี้ก็น่าสนใจอยู่ไม่น้อย ส่วนเรื่องเงินทุนไม่ใช่ปัญหา เพราะเขารวยมากในตอนนี้ เจียงเทียนคิดพลางกำลังจะเดินออกไปนอกกระโจม

           " เจ้าคุยธุระกับท่านเหิงเสร็จแล้วหรือ "

           ตอนนั้นพอเจียงเทียนเดินออกมา มีนักสู้สองคนที่ยืนเฝ้าอยู่หน้ากระโจมถามด้วยรอยยิ้มเป็นกันเอง 

           ทว่าหากสังเกตุดีๆสายตานี้ก็ยังมีการจับผิดอยู่หลายส่วน เพราะพวกมันไม่เคยเห็นหน้าเจียงเทียนมาก่อน

           " ยังไม่อาจเสร็จ เมื่อกี้ท่านเหิงเรียกพวกท่านเข้าไปพูดคุยด้วย เชิญ "

           และหลังจากนั้นเสียงแทงของกระบี่ก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง และมีเสียงร่างกายกระทบพื้นก่อนที่จะเงียบไป

           " เปิดตัวซัก 3 ศพไปก่อนเบาๆ และต้องรีบไปเรียกกำลังเสริมมาด่วน "

           เจียงเทียนกล่าวเสร็จก็แสร้งออกมาจากกระโจมอีกที และเดินหายไปในป่า และมุ่งกลับบ้านทันที

           ซึ่งพอเขากลับมาก็เรียกประชุมบ้าน ทุกคนมารวมตัวก่อน

           โดยที่เจียงเทียนเจอกิจวัตรของแต่ละคนก็อดชื่นชมความขยันไม่ได้ ว่าจูเก้อ ที่เพิ่งได้วิชายุทธมาใหม่ๆ ก็ฝึกไม่หยุดยั้ง ร่างกายดูสมชายแข็งแรงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

           ส่วนทางด้านจูเหยียน หญิงสาวผู้นี้ใบหน้าสะคราญของนางยังอาบไปด้วยเหงื่อ เสื้อยุทธของนางที่รัดรูปขัดความงามของนางให้น่าค้นหามากกว่าเดิม ทว่านางยังไม่หยุดฝึกแสดงถึงความเอาจริงมุ่งมัน และท้ายสุดซุงเฉาก็ฝึกหนักอยู่เช่นเดียวกัน ชายผู้นี้มีความสามารถไม่ธรรมดา ความเร็วก้าวหน้าเหนือกว่าแต่ก่อนมากทีเดียว

           และดูแล้วพรสวรรค์ของแม่ทัพวัยกลางคนผู้นี้คงถูกกดไว้ด้วยวิชายุทธระดับต่ำ ที่ดูน่าแปลกใจว่าเขาต้องฝึกหนักขนาดไหนถึงจะได้ขั้นพ่มเพาะระดับ 5 นี้

           พอเห็นทุกคนมารวมกันที่ลานหลังบ้านแล้ว เจียงเทียนก็เริ่มเล่าทันที

            " ข้าเจอคนงานของเราแล้ว แต่ปัญหามีนิดหน่อย "

           และหลังจากนั้นพอได้ฟังเรื่องราวที่เจียงเทียนพูด พร้อมกันนั้นเขายังแอบเอาจดหมาดการวางแผนหลายอย่าง ไม่ว่าจะเป็นการขุดเหมือง หรือการใช้แรงงานคนเผ่าไทเจี่ย และดูแล้วมันคิดจะกวาดต้อนชาวบ้านที่อยู่ใกล้เคียงไม่ขึ้นตรงกับแคว้นใดมาเป็นเชลยในการขุดเหมืองด้วย

            " บัดซบ!!! ไอพวกตระกูลหมินมันจะอำมหิตเกินมนุษย์ไปแล้ว.....หากเราสามารถซื้อใจคนเผ่าไทเจี่ยได้คงดีไม่น้อย ที่สำคัญเรายังได้แร่หินนี้มาอีก ยอดเยี่ยมยิ่ง "

           ซุงเฉาสบถด่า ทว่าอีกใจหนึ่งก็คิดลอบชมความฉลาดของชายหนุ่มตรงหน้าไม่ได้ ที่สำคัญดวงของเขาดียิ่ง คิดจะออกไปหาคนงาน ออกไปได้ไม่ถึง 3 วันกลับมามีข่าวดีเช่นนี้

           ส่วนเรื่องความลับของฟาร์มเทวะ แน่นอนตัวเขา พวกพี่น้องแซ่จูยังไม่รู้ ทำให้คิดว่าพวกตนจะได้คนไปทำฟาร์มแบบธรรมดาๆเท่านั้น

           " ใช่ ถ้างั้นอย่ารีรอเลย ออกเดินทางกันเถอะ "

           เจียงหนิงกล่าวพลางเร่ง ตัวนางได้ยินคำบอกเล่าจากลูกชายตนเกี่ยวกับชะตากรรมของคนเผ่านี้ก็รู้สึกสงสารจับใจคิดอยากช่วยเหลือเดี๋ยวนี้

           

           " ตกลง แต่พวกท่านต้องถือคำนึงความปลอดภัยของตัวเองเป็นที่ตั้งก่อนอันดับแรก อย่าทำอะไรผลีผลามโดยเด็ดขาด ตกลงหรือไม่? "

           เจียงเทียนกล่าวกำชับ และจ้องเล็งไปทางพ่อและแม่ตัวเองเป็นพิเศษ

            " เจ้าวางใจเถอะ เห็นอย่างนี้พ่อเจ้าเองก็ออกรบตั้งแต่เจ้ายังไม่ลืมตาดูโลกด้วยซ้ำ "

           เจียงเกากล่าวมั่นใจต่อลูกตัวเอง ส่วนทางเจียงหนิงก็พยักหน้าเป็นเชิงเห็นด้วยกับคำพูดของสามี

             " งั้นก็ดี เตรียมตัวให้ดี กินข้าว อาบน้ำล้างตัวให้พร้อม วันนี้เราจะไปล้างบางนักสู้ตระกูลหมิน เปิดแผลให้ตระกูลมันซักหน่อย เพื่อเป็นการประกาศศักดิดาว่าคนแซ่เจียงกลับมาเอาคืนแล้ว.... "

           เจียงเทียนกล่าวด้วยรอยยิ้มอำมหิต คิดวางแผนว่าจะเริ่มไปทิศทางใดก่อนเป็นอันดับแรก

(จบ)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 76 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

25 ความคิดเห็น

  1. #24 Nidmitsu789 (@Nidmitsu789) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 กันยายน 2563 / 02:11

    เออคือว่า พวกท่านไม่คิดที่จะพรางตัวสักนิดบ้างเลยเหรอคะ

    #24
    0
  2. #12 Amnkw (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 กันยายน 2563 / 23:35

    ดำเนินเรื่องเร็วดี ไม่เยิ่นเย้อ เนื้อเรื่องสนุก

    #12
    0
  3. #7 สะดุดโต๊ะ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 17:27

    สนุกมากเลยค่ะ ไรต์สู้ๆน๊า รีดคนนี้รออ่านอยู่ค่ะ

    #7
    0
  4. #5 Chulala (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2563 / 11:35

    สนุกมากๆเลยค่ะ อย่าหายไปนะคะ

    #5
    0
  5. #4 somponoyaem (@somponoyaem) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2563 / 20:17

    อ่านสนุกมากๆครับมาแต่งต่อเร็วๆรออ่านอยู่ครับ

    #4
    0