เจียงเทียนชาวสวนไร้เทียมทาน

ตอนที่ 2 : ตอนที่ 2 ผูกสัญญา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,005
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 79 ครั้ง
    15 ก.ค. 63

 

          [ติ๊ง!]

          [ทำการผูกมัดกับผู้ถือครอง!]

          [ผูกมัดสำเร็จ!]

          [สวัสดีผู้ถือครองระบบฟาร์มเทวะ ได้โปรดเช็คค่าสถานะของท่าน]

          ชื่อ:เจียงเทียน

          อายุ:18

          ระดับชาวฟาร์ม:ไม่มี(พยายามหน่อยนะเด็กหนุ่ม พวกเราเกิดมาครั้งเดียวมีชีวิตครั้งเดียว เราต้องทุ่มให้สุดและไปให้ถึงจุดสูงสุดของการเป็นชาวฟาร์ม สู้!!!)

          พลังกาย:0.3(ร่างกายถูกพิษกัดกร่อน อยู่ในสภาพเลวร้าย)

          ระดับปราณ:ไม่มี

          ที่ดินถือครอง:ไม่มี

          เหรียญชาวฟาร์ม:ไม่มี

          อุปกรณ์ทำฟาร์ม:ไม่มี

          ฉายา:ไม่มี

          พรสวรรค์:ไม่มี

          

          

          

          

      

          เจียงเทียนเห็นภาพเบื้องหน้าก็อึ้งทันที นี่มันคืออะไร ทว่าหัวสมองของเขาที่ผ่านอะไรมามากในชีวิตก่อน ก็ค่อยๆวิเคราะห์ตาม

          [คุณได้รับของขวัญสำหรับเริ่มแรก จอบไม้ธรรมดาx1 บัวรดน้ำต้นไม้x1 อากาศเทวะ2x2เมตร 5 นาที ที่ดิน10x10 ตารางเมตร และหนังสือแนะนำสำหรับผู้เริ่มต้นx1]

          โดยเสียงใสในหัวของเจียงเทียนยังพูดต่อไปหยุด พร้อมด้วยสิ่งที่ปรากฎออกมาจากอากาศ เป็นจอบไม้ธรรมดาอันหนึ่ง บัวรดน้ำขนาดเท่าตัวคนอันหนึ่ง บัตรสีทอง และท้ายสุดเป็นหนังสือ

          " นี่มันอะไรกันแน่ "

          เจียงเทียนยิ่งดูยิ่งสงสัย เขาเดินไปด้านหน้าและหยิบสมุดขึ้นมาดู และปกมันก็เขียนไว้ว่า(สำหรับชาวฟาร์มที่เริ่มต้นใหม่)

          เขาเปิดอ่านดู ตอนนั้นเวลาผ่านไปไม่อาจรู้เท่าไหร่ได้ 

          ช่วงเที่ยงผ่านไป

          " เทียนเอ๋อ กินข้าวได้แล้วลูก "

          เสียงเปิดประตูออกมา พร้อมกับปรากฎตัวของเจียงหนิง ที่นางจ้องมองหาลูกตัวเองในห้อง

          " เสียงแม่มา.... ถ้าจำไม่ผิดหนังสือบอกให้เรากดปุ่มตรงด้านหน้าว่าออกสินะ "

          ฟุ่บบ!

          และปรากฎร่างของเจียงเทียนออกมาจากอากาศ หล่นตุบลงบนเตียงอย่างพอดิบพอดี

          " เทียนเอ๋อ เจ้าอยู่บนเตียงนี่เอง เมื่อกี้แม่มองหาเจ้าก็มองไม่เห็น สงสัยข้าชรามากแล้วล่ะมั้งเนี่ย "

          เจียงหนิงที่เดินไปตามลูกในห้องน้ำ เมื่อนางไม่เห็นก็เริ่มรู้สึกกังวลใจ ทว่าพอเดินกลับมา ก็เห็นเจียงเทียนที่นั่งอยู่บนเตียงพอดี

          " ขอรับท่านแม่ มีอะไรหรือ? "

          ใบหน้าของเจียงเทียนยังแสดงความตื่นเต้นยังไม่หาย เกี่ยวกับสิ่งที่ตัวเองพบเจอ ตอนแรกก็ยังงงๆอยู่ ทว่าพอได้อ่านหนังสือคู่มือเมื่อกี้ไป ก็ทำให้เขาเริ่มเข้าใจว่าตนเจอของดีเข้าให้แล้ว

          ' ไม่คิดมาก่อน ว่าเราจะเจอสิ่งที่ดีขนาดนี้ ระบบสิ่งนี้สามารถทำให้เราเพาะปลูกพืชผลไม้ ที่มีอยู่ในขั้นระดับสูงได้แและถ้าเป็นอย่างนั้นเราจะสามารถฟื้นคืนพลังได้ไว และอย่างนั้นไอพวกคนที่ทำให้ครอบครัวเราเป็นอย่างนี้ มันต้องชดใช้!!! '

          เจียงเทียนนึกคิดในใจ ระหว่างที่ความแค้นของเขามันพุ่งพล่าน

          " ได้เวลากินข้าวเที่ยงแล้ว วันนี้แม่ทำข้าวต้มมาให้ เจ้าลองกิน "

          เจียงหนิงเห็นลูกตนเองมีรอยยิ้มปรากฎบนหน้าที่ดูแปลกๆ นางก็ยิ้มแย้มตาม พลางหยิบข้าวต้มมา เพื่อจะป้อนลูกของตัวเอง

          ซึ่งตอนแรกเจียงเทียนคิดจะปฎิเสธ แต่ว่าก็แพ้ความตั้งใจของแม่ตัวเองไปในท้ายสุด

          " ท่านแม่ หลังจากนี้เรื่องการเงินอย่าให้ใครในบ้านเรารู้เด็ดขาด แม้แต่หวงชิงก็ตาม  "

          หลังจากทานเสร็จ เจียงเทียนก็กล่าวเปิดประเด็นขึ้นมาทันที

          " หืม? เกิดอะไรขึ้นหรือลูกแม่ หวงเอ๋อทำอะไรเจ้าไว้หรือ? "

          ตอนนั้นเจียงหนิงหรี่ตามองชายหนุ่มเบื้องหน้าทันที

          " เห้อ....ความเป็นจริงเรื่องนี้้ข้าไม่อยากพูดมากนัก เพื่อให้ท่านแม่สบายใจ และตัวข้านั้นก็ทราบดีว่าตัวท่านก็เป็นสตรีเอกแห่งแคว้นผู้หนึ่ง ปัญญาท่านหาด้อยกว่าบุรุษผู้ใด....และมีเพียงท่านพ่อผู้เป็นเอกบุรุษถึงคู่ควรกับท่าน ดังนั้นเรื่องหลังจากนี้ข้าอยากให้ท่านเชื่อใจข้าก่อนซักครั้งนะ "

          ซึ่งตอนนั้นพอได้ยินคำชมของลูกตัวเอง เจียงหนิงก็ยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน และดูชอบใจยิ่งที่ลูกของตัวเองชื่นชมแม่ตัวเองขนาดนี้

          และความเป็นจริงตัวของเจียงหนิงก็ฉลาดถึงเพียงนั้น นางเคยเป็นสตรีเอกของแคว้นมาก่อน มีคุณชายจากต่างแคว้น หรือแคว้นเดียวกันมากหน้าหลายตาเข้ามาเกี้ยวนาง และมีเพียงเจียงเกา พ่อของเจียงเถียนเท่านั้นที่เป็นเอกบุรุษ ผู้อายุเพียงน้อยแต่สำเร็จเป็นแม่ทัพใหญ่ของแคว้นเหลียงได้ไวที่สุดในประวัติศาสตร์สามารถเข้าตานางได้

          และในเวลาเดียวกันด้วยความสำเร็จของเจียงเกา ก็นั่นแล นิสัยผู้คนย่อมมีอิจฉา โลภะ ด้วยเหตุนี้จากการยุแยงของขุนนางต่างๆ ทำให้ราชาตัดสินใจโยกย้ายให้เจียงเกามาดำรงตำแหน่งแถวชายแดน พร้อมกันนั้นความน่าเจ็บใจที่สุดคือราชามอบยาสลายปราณให้เจียงเกากิน เป็นการแสดงเป้าหมายชัดเจนว่าให้เจียงเกากลับไปใช้ชีวิตอยู่ชายแดน อย่ามายุ่งกับแคว้นภายในอีก

          แน่นอนเจียงเกาเป็นคนตัดสินใจเด็ดขาด ความภักดีต่อราชา วันนั้นได้คืนไปทั้งหมด พร้อมกับกินยา และครอบครัวตระกูลเจียงที่ยังไม่ได้สร้างก่อตัวดี กลับถูกถีบออก และกลายมาอยู่ในสภาพดั่งทุกวันนี้

          และความเป็นจริงถ้าไม่ใช่สหายของเจียงเกา ที่รบเคียงบ่าเคียงไหล่กันมาประกาศกร้าวว่าหากใครคิดลอบโจมตีเจียงเกาลับหลัง จะยกพลไปกวาดล้างตระกูลนั้น ป่านนี้ตระกูลเจียงและคนอื่นๆคงเป็นปุ๋ยอยู่ในป่าแล้ว

          " ครอบครัวเราไม่รู้ไปทำกรรมกับใครไว้ ถึงได้โดนคนอื่นกระทำซ้ำเติมถึงเยี่ยมนี้ "

          พอพูดถึงตอนนี้เจียงหนิงก็ตัดพ้อเบาๆ ซึ่งนานๆครั้งนางจะพูดเช่นนี้ ด้วยว่าความรู้ของนางก็เข้าใจเกมการเมืองดี ว่าหากพวกไม่พอ ฉลาดไม่ทัน ก็รอการเป็นเหยื่อเท่านั้น

          " ท่านแม่ข้าไว้ใจท่านกับท่านพ่อมากที่สุด ท่านรู้ใช่ไหม? "

          แต่ว่าเจียงเทียนไม่นำพาอดีต ความแค้นย่อมต้องชำระ แต่ตอนนี้จัดการปัญหาตรงหน้าก่อน

          " ข้าย่อมรู้ ครอบครัวเรามีกันอยู่ 3 คน ทำไมหรือ? "

          เจียงเทียนได้ยินแม่ตอบ ก็หันกลับไปมองตรงขอบประตู 

          ซึ่งเจียงหนิงเห็นอย่างนั้นก็รู้ทันที นางเดินย่องด้วยฝีเท้าอันเบา ที่คนธรรมดาไม่อาจได้ยินได้เลย 

          แต่ว่าเจียงเทียนรู้ว่าแม่ตัวเองนั้นเป็นผู้ฝึกยุทธระดับบ่มเพาะขั้น 6

          ซึ่งขั้นนี้หากมองทั่วแคว้น ก็มีเพียงนักสู้ระดับผู้นำตระกูล หรือแม่ทัพเท่านั้นจะเทียบเคียง นี่คือสตรีเอกแห่งแคว้นผู้เป็นยอดฝีมือเร้นกาย

          ฟุ่บบบ! ตับบบ!

          ตอนนั้นเสียงดังของการเคลื่อนเท้าของเจียงหนิงที่พุ่งออกเข้าไปจัดการเงาของผู้แอบฟัง 

          แต่ว่าผู้แอบฟังผู้นี้มีฝีมือไม่ได้หยาบ ตอบโต้ทันควันต่อเจียงหนิงอย่างสูสี

          " บัดซบ นางรู้ตัวแล้ว "

          และผู้ที่แอบฟังนั่นคือหวงชิงนั่นเอง นางผู้นี้มือเป็นพัลวันขณะตอบรับป้องกันการโจมตีของเจียงหนิงอยู่

(จบ)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 79 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

25 ความคิดเห็น

  1. #14 Nidmitsu789 (@Nidmitsu789) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กันยายน 2563 / 22:52

    มันแปลกดีนะ มีปัญญากันทั้งสามคน พ่อแม่ลูก แต่ให้คนรับใช้หลอกเอาเงิน และวางยาพิษได้เรื่อยๆน่ะ

    #14
    0