เจียงเทียนชาวสวนไร้เทียมทาน

ตอนที่ 11 : ช่วยเหลือ(2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 732
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 63 ครั้ง
    15 ก.ค. 63

 

          " แม่นางวู เป็นอะไรหรือไม่? "

          ไม่สนใจชายหน้าบาก เจียงเทียนหันไปถามหญิงสาวในอ้อมกอด เขาวางนางลง พลางใช้ผ้าคลุมจากเสื้อตัวเองคลุมปิดบังร่างอรชรนางไว้อย่างสุภาพบุรุษ

          " ขะ-ข้าขอบคุณท่านมาก "

          ตอนแรกยังกลัวและเศร้า ตอนนี้นางไม่รู้จะบรรยายอารมณ์ตัวเองยังไงดี ทุกอย่างมันเปลี่ยนไวมากด้วยความกลัวจากการถูกโจรฉุดคิดจะมาข่มขืน ต่อมาก็ได้รู้ว่าเป็นพี่ชายนางที่หักหลัง และต่อมาอีกก็มีคนมาช่วยนางสังหารคนชั่วไปทั้งหมด เวลานี้วูเหยียนไม่รู้จะทำยังไงต่อไปแล้ว

          " ข้าเพียงผ่านทางมาไม่ต้องเป็นห่วง "

          เจียงเทียนไม่รีบเร่งให้นางต้องรับรู้ และเดินไปหาโจรหน้าบากที่ลงไปนอนอยู่กับพื้นดิ้นทุรนทุรายอยู่

          " ไปสู่สุขตินะ "

          

          เจียงเทียนไม่กล่าวมาก ย่ำเท้าใหญ่เหยียบหัวโจรผู้นี้ตกตายลงไปในบัดดล

          หัวหน้าโจรที่มีกำลังยุทธอยู่ในขั้นบ่มเพาะระดับ 4 ที่พอจะดำรงตำแหน่งนายกองใหญ่จากแคว้น กลับมาตายอย่างน่าอนาถในป่าแห่งนี้

          

          " ต่อไปก็น้ำเต้า "

          เจียงเทียนพึมพัม และดูจะปล่อยให้หญิงสาวผู้แซ่จูนี้อยู่กับตัวเองไปก่อน 

          ด้านหน้าถ้ำของเจียงเทียนนั้นเป็นพื้นที่มืด ลึกและใช้เวลามากในการเดินทางเข้าไปสุดปลายถ้ำ ทว่าเจียงเทียนตอนนี้ไม่เหมือนคนที่อ่อนแอคนก่อน เขาไม่ต้องลำบากมากในการเดินเข้าไป ชั่วคราวกาน้ำเดือด เขาก็เข้าไปยังสุดขอบถ้ำ 

          และปรากฎเป็นหิ่งห้อยตัวเล็กๆมากมาย ส่องแสงสีเหลืองงดงาม ที่ตอนนี้พวกมันต่างเกาะเถาวัลย์และน้ำเต้าขนาดใหญ่เท่าหัวคนอยู่

          " นี่แหล่ะ...ใช่เลย และดูแล้วจำนวนน้ำเต้าพวกนี้เยอะกว่าที่เราคิดเอาไว้ซะอีก "

          เจียงเทียนนึกคิดขณะจ้องมองสมุนไพรวิเศษที่เคยช่วยชีวิตเขาไปแล้วหนึ่งครั้ง 

          โดยตอนนั้นเขายังไม่รู้มากและกินในสิ่งที่ให้มันพอประทังหิวได้

          ทว่าชีวิตนี้กลับไม่เจียงเทียนรู้แล้วว่านี่ไม่ใช่น้ำเต้าธรรมดา เพราะมันคือพืชระดับจิตวัญญาณขั้นสูงสุดนั่นเอง และพร้อมวิวัฒนาการข้ามขั้นไปอีกระดับ

          " ทั้งหมดมี 9 ลูก เก็บให้หมดล่ะนะ "

          เจียงเทียนไม่รีรอเดินหน้าคว้ามีดข้างกาย ตัดเอาน้ำเต้าวิเศษนี้มา แล้วใส่เข้าไปในฟาร์มเทวะของเขาทันที

          พร้อมกันนั้นเขาก็ยังสำรวจรอบข้าง ก็ไม่พบอะไรที่น่าสนใจอีก 

          " เอ....หิงห้อยพวกนี้ก็น่าสนใจ เอาไปด้วยดีกว่า "

          เจียงเทียนไม่รอช้าเห็นหิงห้อยก็กวาดมือใหญ่นำเอามันใส่ไปในฟาร์มเทวะทั้งหมด แล้วเดินออกจากถ้ำทันที 

          และตอนนั้นเขาก็พบว่าหญิงสาวแซ่จูยืนเรียบร้อยอยู่ตรงทางออกปากถ้ำเหมือนรอเขาอยู่ 

          " ขอบคุณ คุณชายมากนะเจ้าคะที่ได้ช่วยเหลือข้า และดูท่านจะรู้จักข้าจูเหยียน ไม่ทราบว่าท่านมีนามว่าอย่างไรหรือเจ้าคะ? "

          ใบหน้าที่แม้จะไมได้กลับมาสดชื่น แต่ก็ยังดีกว่าเดิมหลายส่วน นางก้มคำนับให้กับเจียงเทียนก่อนหนึ่งครั้ง ก่อนดวงตากลมของนางจะจ้องมาที่เขาถามออกมาอย่างสงสัยและดูเคารพยำเกรง

          เพราะเมื่อตอนที่เขาเข้ามา ก็เหมือนรู้จักกับตัวนางดีเป็นพิเศษ และจากฝีมือเมื่อกี้นางก็มั่นใจชายร่างอ้วนผู้นี้มีนามดังทั่วยุทธจักรแน่นอน

          " ข้าเจียงเทียน บุตรของเจียงเกา ข้าว่าองค์หญิงจูพอได้ยินอยู่กระมัง นามบิดาข้า "

          เจียงเทียนกล่าวพลางเดินไปนำศพของพวกโจรมากองรวมกันในถ้ำ และเริ่มกองสุมไม้จุดเผารวมกันทีเดียว เพื่อที่ซากเหล่านี้จะไม่ก่อสิ่งสกปรกต่อถ้ำสวยงามอันนี้และคนที่จะมาอยู่ต่อในอนาคต

          " ที่แท้เป็นคุณชายเจียงนั่นเอง บุตรของวีรบุรุษเจียงเกา นามนี้้ข้าได้ยินมานานแล้ว "

          ตอนนั้นจากดวงตาแอบเศร้า ก็แปรเปลี่ยนเป็นแปลกใจ ชายผู้นี้เป็นบุตรของมังกรเหนือคน คนนั้นนี่เอง ทว่าพอนางคิดมาถึงตรงนี้ใบหน้าของจู่เหยียนก็แสดงออกมาแปลกๆ

          " มีอะไรอยากจะพูดหรอ ถามได้เลยนะ ข้าไม่กัดหรอก เดินไปคุยไปเถอะ ด้านข้างมีสระน้ำ ข้าอยากล้างมือ "

          หลังจากเผาศพโจรแล้ว เจียงเทียนก็นำดาบของหนึ่งในโจร และแอบรวบรวมเงินทอง ที่มีหลายโขอยู่จากโจรไปใส่ในกระเป๋าเดินผายมือเชิญให้หญิงสาวผู้นี้เดินตามเขาระหว่างถามและพูดคุย

          ซึ่งจูเหยียนเห็นอย่างนี้ก็พูดแทบไม่ออก ชายผู้นี้กลับขโมยเงินโจร และขโมยสิ่งของจากศพ ดูแล้วไม่น่าพิศมัย แต่นางรู้ดีตัวเองไม่ได้อยู่ในตำแหน่งจะพูดกล่าวอะไร จึงเมินเรื่องนี้และกล่าวในสิ่งที่สงสัย 

          " โลกใบนี้น่ะอยู่ในด้วยกฎแห่งป่า แข็งแกร่งรอด อ่อนแอตาย ไม่มีความเห็นใจ ไม่มีปราณี องค์หญิงก็โดนกับตัวเองเมื่อกี้นี้น่าจะรู้ดี ดังนั้นตัวข้าที่เป็นผู้ชนะย่อมสามารถได้รับทุกอย่าง ส่วนไอสิ่งที่เรียกว่าศักดิศรี หากมันมีจริงตัวท่านไม่โดนพี่ชายหลอกมาโดนพวกโจรป่ามาจับยี่ยำหรอก "

          ทว่าก่อนนางจะเอ่ยปากเจียงเทียนก็กล่าวดักมาก่อน และคำพูดดักของเขาเหมือนเนื้อเฉือนหัวใจของจูเหยียนอย่างเจ็บแสบ 

          จูเหยียนแอบกัดฟัน และคิดว่าชายผู้นี้พูดจาไม่ถนอมน้ำใจเลย แต่นางก็รู้ดีว่าเขาพูดเป็นความจริง ทำให้มุมมองเกี่ยวกับโลก ที่นางคิดว่าตัวเองรู้ดีกลับต้องเปลี่ยนไปอีกครั้งก่อนจะเริ่มกล่าว

          " ขะ-ข้ารู้มาว่าบุตรของมังกรเหนือคนเจียงเกา มีลูกที่ไม่....ไม่...เอ่อ... "

          ทว่าเสียงของจูเหยียนตะกุกตะกัก เพราะนางไม่กล้าพูดต่อว่าเขาเป็นยังไงตามข่าวลือ

          " ไม่สมบูรณ์และฝึกยุทธไม่ได้ นอนติดเตียงเจ้าหมายถึงเรื่องพวกนี้ใช่ไหม? ข้าอยากบอกว่าใช่แต่ก่อนข้าเป็นอย่างนั้น ข้าถูกพิษจากคนรับใช้ไป มันเป็นพิษสลายกระดูก ออกฤทธิ์ช้า แต่มั่นคง ความเป็นจริงหากข้าไม่ได้การถอนพิษคงตายไปแล้ว ส่วนสถานการณ์ครอบครัวของข้าตอนนี้ก็อยู่ในจุดหัวเลี้ยวหัวต่อ "

          เหมือนไม่ใช่ความลับที่ตัวเองแก้พิษได้ เจียงเทียนไว้ใจหญิงสาวผู้นี้และบอกไปแบบไม่ปิดบัง

          " เป็นเช่นนั้น.... "

          ซึ่งจูเหยียนนางก็พยักหน้ารับคำ แต่ในเวลาเดียวกันนางก็รู้สึกแปลกๆว่าทำไมเสียงชายผู้นี้ถึงใสและดูเข้ม นุ่มนวลสบายหู ทว่าหน้าตาของเขากลับดูแปลกๆ มันดูบวมแบบที่ไม่ใช่คนอ้วนธรรมดาเป็น

(จบ)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 63 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

25 ความคิดเห็น

  1. #21 Nidmitsu789 (@Nidmitsu789) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 กันยายน 2563 / 00:15

    เจ้าตัวบวมเป็นคนช่วยนางจากพวกโจรป่า ที่กำลังจะข่มขืนนางนะคะ ยังจะมาทำปากดีอีกนะเนี่ย

    #21
    0
  2. #10 0897375544 (@0897375544) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2563 / 04:42
    ตกลงแซ่อะไรกันแน่ ตอนที่แล้ว แซ่วู ตอนนี้ แซ่จู
    #10
    0
  3. #2 CreamPKC (@CreamPKC) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2563 / 07:46
    ใช่นางเอกป่ะ
    #2
    0