นักศึกษาที่รัก (คริส , แคล)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 9 Views

  • 0 Comments

  • 1 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    9

    Overall
    9

แนะนำเรื่องแบบย่อๆ
เรื่่องราวระหว่างนักศึกษากับอาจารย์เค้ามีความลับอะไรกันนะ


ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
แนะนำตัวละคร / ทักทายผู้อ่าน / เขียนตามใจชอบ พิมพ์ตรงนี้ได้เลย...

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 23 ก.ย. 59 / 15:14

บันทึกเป็น Favorite


กริ๊งงงงงงงงงงงงง

"อืม กี่โมงแล้วเนี้ย" แคลงัวเงียขึ้นมาดูนาฬิกาปลุก ทั้งหงุดหงิดในใจ "จะดังอะไรนักหนานะ"   
พอดูนาฬิกา เวลา 8:30 ก็เด้งตัวออกจากที่นอนทันที

" สายแล้วๆๆ จะทันไหมเนี้ย วันนี้เปิดเทอมวันแรกอีก อะไรจะซวยขนาดนี้นะ" 
แคทวิ่งเข้าห้องน้ำทันที ไม่สนอะไรทั้งนั้นแม้กระทั้งที่นอน 


มหาวิทยาลัย
9:00

แอลถึงมหาลัยเวลาเก้าโมง "เกือบไม่ทันซะเเล้ว" 
เจอแบมเพื่อนสนิทที่รออยู่แล้วที่ม้าหินอ่อนที่หน้าตึกคณะ " วันแรกก็เกือบสายเลยนะยัยแคล" แบมถาม

"ก็..ดูหนังดึกน่ะ เลยตื่นสาย" แคลตอบแบมไป แล้วเดินขึ้นห้องเรียนไปด้วยกัน ถามนั้นนี้ ปิดเทอม เป็นยังไงบ้าง


ห้องเรียน

"แคล ได้ยินข่าวว่าอาจารย์ที่มาสอนวิชาวิจัย อ่ะ หล่อมากเลยนะ" แบมถามเเคลด้วยความตื่นเต้นที่จะได้เห็นอาจารย์คนใหม่

" ไม่นิ " แคลก็ตอบไปแบบส่งๆ เพราะตอนนี้ง่วงมากเลย 

" อ้าวหรอ นึกว่าจะรู้ซะอีกนะเนี้ย" "ช่างเถอะน่าาเดี๋ยวก็เห็นแล้ว" แคลตอบแบม
 
ระหว่างนักศึกษาทั้งห้องรวมไปถึงทัั้งสองเพื่อนสนิทคุยกัน บุคคลที่เป็นอาจารย์ได้เดินเข้ามาในห้อง จากห้องที่โหวงเหวกโวยวายกลายเป็นห้องที่เงียบกริบภายในพริบตา ซึ่งทำให้แอลตกใจไม่น้อยกับบุคคลที่อยู่ตรงหน้า มหาลัยอื่นตั้งเยอะแยะทำไมมาสอนที่นี้นะ  หลังจากอึ้งได้ไม่นานก็ทำตัวเป็นปกติเหมือนเดิมเหมือนไม่มีไรเกิดขึ้น

"สวัสดีนักศึกษาปีสามทุกคน ผมชื่อคริส หรือเรียกอาจารย์คริส ผมจะมาสอนพวกคุณในวิชา วิจัย ในเทอมนี้นะครับ" พอเเนะนำตัวเสร็จเท่านั้นแหละเสียงกรี๊ดลั่นห้องไม่เว้นแม้แต่ยัยแบม
 
อ้ายยยยยยยอาจารย์หล่อมากเลยค่ะ
 
อาจารย์มีแฟนรึยังค่ะ

"อ้ายย ยัยแคลเขาหล่อมากเลยอ่"ยัยแบมกร๊ดแบบจะเป็นจะตายที่เห็นคนหล่อ

"ไม่เห็นจะหล่อตรงไหนเลย" พูดไปก็เบ้ปากไป หล่อตรงไหนกันชิ สะบัดหน้าหนีสะเลยหมั่นไส้ การกระทำของแอลทำให้คนที่ยืนอยู่หน้าห้องเรียนต้องยิ้มมุมปากมันยิ่งทำให้นักศึกษากรี๊ดกันเข้าไปใหญ่
 
"เอาละครับนักศึกษาช่วยอยู่ในความสงบด้วยครับ" หลังจากที่เขาพูดทำให้ห้องกลับมาเงียบอีกครั้ง

"เอาละครับ เราจะมาเริ่มเรียนกัน ผมบอกเลยว่าวิชานี้เป็นวิชาที่ยาก ถ้าพวกคุณไม่ตั้งใจคุณก็สามารถติดเอฟได้ และผมก็ไม่ช่วย เพราะพวกคุณต้องช่วยเหลือตัวเองนะครับ" 

จากนั้นเขาก็สอนไปตามปกติ แต่อาจจะมีอยู่คนหนึ่งที่เมื่อคืนแทบจะไม่ได้นอนเพราะใครบางคนทำให้เขาง่วงขนาดนี้ ก็เนียนนอนที่โต๊ะก็แล้วกันนะ หวังว่าคงจะไม่เห็นหรอกนะ พอนอนไปได้สักพัก ก็มีแรงสะกิดที่แขนทำให้แอลต้องตื่นขึ้นมา และต้องตื่นเต็มตาเพราะคนตรงหน้ายื่นหน้าเข้ามาจนจะเเตะกันอยู่ แล้วยังถามกวนประสาทอีก

"นักศึกษา คุณมาเรียนนะครับ ไม่ได้มานอน"เขาถามแถมยักคิ้มข้างเดียวอีกต่างหาก กวนประสาทชะมัด

" ขอโทษค่ะ ฉันจะไม่หลับอีกแล้วค่ะ" แอลตอบเขาไป

"ดีครับ หลังเลิกเรียนมาพบผมที่ห้องพักอาจารย์ด้วยนะครับ"

"ค่ะ"

แอลถอนหายใจอย่างโล่งอกที่เขาเดิมกลับไปสอนเหมือนเดิม แต่ก็หนักใจที่จะไปพบเขาที่ห้องพักอาจารย์อีก แล้วก็ต้องกลับมาตั้งใจเรียนเพราะใครบางคนถึงจะสอนไปแต่ตายังส่งแรงกดดันมาให้เป็นระยะๆ จนกระทั้งหมดคาบเรียน นักศึกษาแตกฮือเหมือนรังแตนออกจากห้อง
แอลและแบมมาที่โรงอาหารเพื่อมากินข้าว  พอซื้อข้าวเสร็จแบมขอตัวไปเข้าห้องน้ำทำให้แอลต้องนั่งอยู่คนเดียวก็มีเสียงไลน์เข้ามา


ติ๊ง
     แอลเอามือถือออกจากกระเป๋าแล้วก็เข้าไลน์เปิดดูทำให้เห็นข้อความของใครบางคนที่กำลังโกรธเคืองอยู่

"แอลครับเฮียขอโทษ"

"เฮียไม่ต้องพูดเลยนะ ว่าแอลแบบนั้นได้ยังไงแอลไม่ได้นอนที่งคืนเพราะใครกัน แล้วที่เฮียมาสอนที่นี้ทำไมไม่บอกแอล"

"คือ เฮียอยากเซอร์ไพร์แอลไงค่ะ อย่างอลเฮียเลยนะ"
"
ไม่รู้ละ หลังเลิกเรียน ถ้าไม่เหตุผลดีๆให้แอลฟัง เราได้เห็นดีกันแน่ เพราะแหวนในนิ้วนางของแอลอาจจะได้ไปอยู่กับเฮียก็ได้"


หลังจากคุยเสร็จแแอลเก็บโทรศัพท์ลงในกระเป๋าพอดีกับแบมออกมาจากห้องน้ำ แล้วกินข้าวกันตามปกติ พอกินข้าวเสร็จแอลกับแบมก็ขึ้นมาที่ตึกเรียนเพื่อรอเรียนคาบต่อไประหว่างทางเดินไปที่ห้องที่ต้องเดินผ่านหน้าห้องอาจารย์หรือห้องของใครบางคน มองแล้วไปในห้องนั้นทำให้แอลถึงกับเลือดขึ้นหน้า  คนบ้า คุยกับเราอยู่แท้ๆยังมาจีบสาวอยู่อีก  แอลโกรธเดินกระทืบเท้าเสียงดังขึ้นห้องไปทำให้คนที่อยู่ในห้องต้องออกมาดู เหลือแต่แบมที่เอ่ออยู่คนเดียว

"เกิดอะไรขึ้นนักศึกษาเมื่อกี้เสียงดังอะไรกันน่ะ"คริสถามแบม

"เ่อออ เมื่อกี้ยัยแอลเป็นอะไรไม่รู้ค่ะ อยู่ดีๆก้อเดินกระทืบเท้าเสียงดังขึ้นห้องไปค่ะ เหมือนโกรธใครมาก้อไม่รู้" คำตอบของแบมทำให้คริสรู้ว่าแอลต้องมาเห็นเขากับญาติที่คุยกันเมื่อกี้เเน่เลย แต่ต้องทำเป็นขรึมไว้

"อ่อครับ นี้จะบ่ายโมงแล้วขึ้นไปเรียนได้แล้วนักศึกษา แล้วอย่าลืมบอกเพื่อนคุณให้ไปพบผมด้วยนะตอนเลิกเรียน" คริสบอกแอล

"ค่ะ" แบมตอบคริส



ห้องเรียน

แบมเดินเข้ามาในห้องเรียนเห็นเพื่อนหน้าบูด อยู่คนเดียว

"เป็นอะไรยัยแอลไปโกรธใครมา" แบมถาม

"เปล่า" คำตอบขอลแอลทำให้แบมไม่ถามต่อ เพราะเมื่อถึงเวลาบอกเพื่อนเขาจะบอกเอง

" อืมๆ ไม่บอกก็ไม่เป็นไรพร้อมค่อยบอกแล้วกัน  เรียนเถอะอาจารย์มาแล้ว " แบมบอกพร้อมส่งยิ้มให้แอล แอลส่งยิ้ม

การเรียนคาบบ่ายทำให้แอลไม่มีสมาธิเอาสะเลย คิดถึงแต่ภาพที่ใครบางคนคุยกับใครก็ไม่รู้สวยอีกต่างหาก น่าจะเป็นอาจารย์ที่สอนที่นี้ด้วย
ได้แต่ถอนหายใจทิ้งจนหมดชั่วโมงเรียน

เลิกเรียนแอลแยกกับแบมเพื่อจะมาหาใครบางคน

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

 "เข้ามาครับ" แอลเดินมาหยุดที่หน้าโต๊ะทำงานทำให้คนที่ยุ่งอยู่กับเอกสารเงยหน้าขึ้นมาก็ต้องดีใจเพราะคนที่เขารอจะคุยด้วยตั้งแต่บ่ายแล้วแต่ไม่มีโอกาสสักที

"มีอะไรรึเปล่าค่ะ" แอลถามออกไปทำให้คนที่นั่งต้องรีบลุกออกมาคว้ามือของแคลไว้

"แอลกำลังเข้าใจเฮียผิดนะ คนที่แอลเห็นอ่ เป็นญาติเฮียเขามาถามเรื่องการทำงานของเฮียน่ะ ว่าเป็นยังงัยบ้าง" คำอธิบายของคริสทำให้แอลหายงอลนิดหน่อยที่รู้ว่าคนนั้นเป็นญาติกับเฮีย แต่ก้อต้องทำเป็นงอลต่อ

"แล้วเรื่องที่เฮียว่าแอลละ แอลงอลนะทำไม่ว่าแรงขนาดนั้นด้วย"แอลพูดไปทั้งน้ำตาไหล เขาไม่เคยโดนคริสว่าแรงขนาดนี้ ตั้งแต่คบกันมามา
 
ใช่แล้วละ แอลกับคริสคบกันมาได้5 ปีแล้วและยังเป็นคู่หมั่นกันอีกต่างหาก ตั้งแต่คบกันมาคริสไม่เคยว่าแอลเคยสักครั้ง ดูแลอย่างดีมาตลอด และไอ้ที่สาเหตุที่ทำให้แอลมาเรียนสายและหลับในห้องเรียนจนโดนว่าจะเป็นเพราะใครถ้าไม่ใช่คริส ก่อกวนเขาตั้งแต่สี่ทุ้มยันตีสอง แล้วใครละจะไม่ตื่นสาย มาเรียนได้ก็ถือว่าบุญแล้ว จะไม่ให้งอลได้ไง แคลจะงอลเฮียแล้ว งอล งอล งอล

"เฮียขอโทษครับทีหลังเฮียจะไม่ทำให้โกรธอีกแล้วครับ"คริสรีบง้อคนต่อหน้าทันทีเพราะเมื่อคืนเขาก้อทำเกินไปจริงๆ จะไม่เกินไปได้ยังงัย แฟนสวยขนาดนี้ดีเท่าไหร่แล้วที่ไม่ยันเช้า

"แล้วที่เฮียมาสอนที่นี้แล้วทำไมไม่บอกแอลละ" พอถึงเรื่องนี้คริสก็ไปไม่เป็นทันที
 
"ว่ายังงัยค่ะเฮีย ตอบมาตามความจริง"

"คคคือว่า  ก็มีคนมาจีบแฟนเฮียเยอะนิ เฮียก็หวงนิ เฮียมีแฟนคนเดียวนะ เฮียก็เลยมาสอนที่นี้" คริสตอบไปตามความจริง ก็มันจริงไหมละมีแต่คนมาจีบแฟนเขาไม่หวงไดอย่างไง

"เฮียก็น่าจะบอกแอลก่อนสิ แอลตกใจหมดเลยนะที่เห็นเฮียที่ห้องเรียนอ่" แอลทั้งเขินทั้งอายที่เฮียพูดออกมาแบบนั้น 

"ถ้าบอกก็ไม่เซอร์ไพร์นะสิ"

คริสบอกพร้อมเกี่ยวเอวอีกคนเข้ามาใกล้ๆ จบลงที่ปากบางๆนั้นอย่างนุ่มนวล คิดถึงเหลือเหลือทั้งอยากเห็นหน้าแต่ก็ที่ยังไม่ว่างเอาสะเลย ทั้งที่เมื่อคืนก็ตักตวงเอาจนเต็มที่แล้วก็ยังไม่อิ่มสักที ก่อนจะสอดลิ้นเข้าไปชิมความหวานของอีกคนที่ใหความร่วมมืออย่างดี

"อื้มมมม เฮีย "  แอลทวงคริสทันทีที่จะหมดลมหายใจ

คริสเปลี่ยนจากปากสวยลงมาที่ซอกคอขาวแล้วทำรอยกุหลาบไว้ ให้โดยแอลไม่รู้ตัว โดยที่ไม่รู้ว่าบุคคลที่สามกำลังเดินทางมาที่ห้อง

ผลัก

แบมเปิดประตูเข้ามาเห็นแอลกับอาจารย์คริสยืนจูบกันอยู่ พอแอลเห็นเพื่อนเข้ามาในห้องก็รีบผลักคริสออก

"อ อ แอลเมื่อกี้มันคืออะไรหรอ" แบมถามเพื่อนอยากตะกุตะกะไม่คิดว่าจะเห็นอะไรแบบนี้ ทำให้แอลไม่กล้าแม้แต่จะมองหน้าเพื่อนซ้ำยังจะร้องไห้อีกต่างหาก
ซึ่งทำให้คริสที่ยืนอยู่ต้องเป็นคนพูดเอง

"ผมกับแอลเราคบกัน และก็เป็นคู่หมั่นกันมานานแล้ว"

"จริงหรอแอล" คำถามของแบบทำให้แอลพยักหน้ารับอยากเลี่ยงไม่ได้

"แบบอย่าโกรธเลยยนะ ฉันก็ไม่อย่างปิดปังหรอกนะ แต่ฉันกลัวว่าคนอื่นจะมองไม่ดี"แอลขอร้องแบมทั้งน้ำตาคลอ ทำให้แบมถอนหายใจอย่างเหนื่อยใจ

"นี่  ฉันก็ไม่ได้ว่าอะไรนิ ฉันดีใจด้วยซ้ำที่เพื่อนฉันขายออก555"

"ยัยนี่นิ แต่ยังงัยก็ขอบใจนะที่เข้าใจ" แอลกอดแบม แบมเป็นเพื่อที่ดีที่สุด

 คริสที่ยืนอยู่นานแล้วจึงพูดขึ้น

"ผมขอบคุณมากที่เข้าใจเราสองคนนะครับ"คริสพูดกับแบบ

"ไม่เป็นไรค่ะ"

"ผมว่านี้ก็จะค่ำแล้วกลับบ้านกันเถอะ"คริสพูดขึ้น

"ดีเหมือนกันงั้นไปก่อนนะแอล ไปก่อนนะค่ะอาจารย์"แบบลาคริสกับแอล

"เราก็กลับกันเถอะ"คริสหันมาพูดกับแอล วันนี้เขาเหนื่่อยมาก ทั้งสอน ทั้งเครียร์เรื่องอื่นๆอีกมากมาย

"ค่ะ"


ตลอดการเดินทางมาที่คอนโดภายในรถมีแต่เสียงเพลงคลอเบาๆ ไม่มีเสียงพูดคุยแต่เพียงมือที่จับกับไว้ตลอดทาง เพียงแค่นั้นก็ทำให้แอลยิ้มได้แล้วเขาไม่รู้ว่า ทำไมถึงได้คบกันมานานขนาดนี้  ทำไมถึงรักคนๆนี้มากจัง ถึงจะทะเลาะกันแต่เฮียก็ไม่เคยทำอะไรรุนแรง จะใช้แค่เหตุผลคุย อาจจะเป็นข้อนี้ที่ทำให้เราคบกันได้นาน

"เฮียรักแอลนะครับ"


"แอลก็รักเฮียเหมือนกันค่ะ"


คอนโด


เมื่อมาถึงห้องเฮียก็ทำหน้าที่เป็นเชฟ ทำอาหารให้ทานเป็นอะไรที่ดีมากๆเลย

"ไปอาบน้ำได้แล้วครับเดี๋ยวอาหารเสร็จเฮียเรียก"


"ค่ะ" แอลตอบรับแล้วเดินเข้ามาจุ๊บปากตัวโตของเค้าแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป ทำให้คนที่ยืนค้างเขินหน้าเเดง



พอแอลเดินมาเข้าห้องน้ำ จัดการถอดเสื้อผ้าเพื่ออาบน้ำ เดินไปส่องกระจกก็ต้องร้องเสียงดังลั่น


กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด


คนที่ทำอาหารอยู่ต้องปิดแก๊สแล้ววิ่งเปิดประตูเข้ามาดู ก็เจอแอลที่ยืนหน้าบึ่ง


"เฮียยย แอลบอกว่าอย่าทำรอยไง"  แอลบอกคริสอย่างเหลืออด


"โอ๋ๆๆๆ  อย่างอลนะ"


"เฮียอ่"


"ครับ"

"อยากให้หายงอลไหม"


"อยากครับ"


"จูบแอลซิ"


คิดว่าจะจบแค่จูบหรอครับ 
  

ไม่   มี  ทาง




END


























 




























ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ pirawan2504 จากทั้งหมด 1 บทความ

บทวิจารณ์

เขียนบทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

เขียนคำนิยม

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น

พิมพ์เลขที่เห็น