BTS x BLACKPINK : THE Hunter WAR [สงครามนักล่า]

ตอนที่ 2 : THE HUNTER WAR : เริ่มต้น [REWRITE]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,532
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 114 ครั้ง
    14 พ.ย. 62


THE HUNTER WAR : เริ่มต้น




          “ น้องกูอยู่ไหน!! “ น้ำเสียงแสดงถึงความโมโหสุดขีด ที่ถูกเปล่งออกมาจากเด็กสาวตัวเล็กที่มีอายุเพียง 7 ขวบ แต่สามารถสร้างความตกใจให้กับเหล่าผู้ดูแลเธอได้ไม่น้อย ไม่สิ.. คุมขังเธอมากกว่า 

          ภายในห้องสี่เหลี่ยมเล็กๆ ที่มีเพียงเตียงนอนสีขาวสำหรับนอนสองคน ตู้หนังสือ และตุ๊กตาเท่านั้น ไม่มีหน้าต่างให้เธอได้ชมแสงดาว หรือพระจันทร์ ก่อนหน้านี้เธออยู่กับน้องสองคน ถามว่าทำไมถึงอยู่ในสภาพนี้ได้ เธอเองก็ไม่รู้เหมือนกัน เธอเป็นลูกมีพ่อมีแม่ แต่..ทำไมถึงต้องมาเป็นนักโทษให้กับไอพวกนักวิทยาศาสตร์งี่เง่านี่ด้วย!

         ถ้าพวกนั้นจับเธอมาแค่คนเดียว ตัวเธอก็อาจจะไม่มีปัญหาอะไรมาก แต่พวกมันจับน้องชายเธอมาด้วย น้องชายเธอยังเล็ก ยังไม่รู้ประสีประสา จะจับน้องเธอมาซากอะไรวะ!

         “ กูถามว่าน้องกูอยู่ไหน ปากไม่มีพูดกันรึไงวะ! ” ตอนนี้อารมณ์ของเธอเดือดสุดๆ แต่กลับไม่มีใครกล้าตอบเธอแม้แต่คนเดียว นั่นยิ่งทำให้เธออารมณ์เสียมากกว่าเดิมเป็นเท่าตัว

         “ ได้! งั้นมึงเจอนี่หน่อยเป็นไง “ ว่าแล้วเธอก็หยิบแจกัน ของที่ใกล้มือที่สุดก่อนที่จะ…


เพล้ง!!!


         “ เฮ้ย! ทำบ้าอะไรของเธอเนี่ย! “ ผู้ดูแลรีบเปิดประตูเข้ามาในห้องที่เด็กสาวอยู่อย่างเร่งรีบ แล้วก้มมองเศษแจกันที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้นแต่ก็ต้องทำหน้าเอือมระอากับการเรียกร้องความสนใจของเด็กสาวคนนี้จริงๆ เธอเบื่อกับการต้องคอยดูแลยัยเด็กบ้าคนนี้เต็มทน    

         “ ก็ถามแล้วไม่มีใครตอบ ช่วยไม่ได้ “ เด็กสาวปรับสีหน้าให้เรียบนิ่งมากที่สุดเพื่อระงับอารมณ์ที่จะประทุออกมา เธอไม่อยากจะทำร้ายใคร เพราะถ้าหากเธอเป็นเรื่องใหญ่ เดี๋ยวไอ๊พวกนักวิทยาศาตร์บ้าพวกนั้นก็จะจับเธอที่ห้องนั่นอีก เธอเกลียดห้องนั้น ห้องทรมาณ เธอไม่อยากจะพูดถึงสิ่งที่เธอต้องเจอที่นั่น

         “ จะถามอะไรอีก “

         “ น้องฉันอยูที่ไหน “

         “ ฉันจะรู้ไหม? ฉันไม่ใช่คนขี้เสือกที่ต้องรู้ทุกเรื่องหรอกนะ แล้วก็ไม่ใช่ธุระกงการอะไรที่ฉันต้องบอกเธอซักหน่อยนี่ยัยเด็กน้อย “

         “ นี่ฉันถามเธอดีๆนะ!! “

         “ เลิกเรียกร้องความสนใจซักทีเหอะ! คิดว่ามีคนสนใจหน่อยแล้วคิดว่าใหญ่หรอ! “















“ ก็แค่เด็กไม่มีพ่อไม่มีแม่ “
















LALISA Past :

         “ ห้ะ.. “ ยัยผู้หญิงคนนี้พูดอะไร ไม่มีพ่อไม่มีแม่งั้นหรอ ยัยนี้เป็นใครถึงกล้าพูดแบบนี้กับฉัน ฉันก็แค่ถูกลักพาตัวมา..ท่านพ่อกับท่านแม่ต้องกำลังตามหาฉันกับน้องอยู่แน่

         “ เสียสติจนรับไม่ได้หรอ? จะบอกอะไรให้นะต่อให้แกรอจนตาย พ่อแม่ก็ไม่มารับแกหรอก “

         “ ท่านพ่อท่านแม่ต้องมารับฉันอยู่แล้ว พวกท่านเก่งจ-“

         “ แล้วไหนล่ะ พ่อแม่ของเธอ “ ฉันรู้สึกจุกกับคำคำนี้อย่างบอกไม่ถูก นั่นสิ..นี่ก็ผ่านมาเกือบ 1 ปีแล้ว ฉันยังไม่เห็นวี่แววของท่านพ่อกับท่านแม่เลย หรือพวกท่านกำลังคิดแผนจะบุกมาที่นี่หรือเปล่า? หรือต้องไปเตรียมตัวเพื่อจะรับมือเจ้าพวกนี้? ใช่..ไม่เห็นมีอะไรต้องห่วงเลยหนิ ยัยผู้หญิงคนนี้มันก็แค่คนคุมขังที่ปากสุนัขไปวันๆก็เท่านั้น

         “ เหอะ! คิดจะเป่าหูฉันอีกแล้วสินะ มันไม่ได้ผลหรอก! บอกมาว่าน้องฉันอยู่ที่ไหน “

         “ ไม่รู้สินะ เห็นคนเขาก็พูดกันว่าจะเอาไปกำจัดทิ้ง "

         “ กำจัดทิ้ง? พวกมันจะ ฆ่า น้องฉันหรอ “

         “ ก็ไม่มีประโยชน์อะไรหนิ จะเก็บไว้ทำไมล่ะ? เหมือนพ่อแม่เธอไง “ ยัยนั่นยิ้มเยาะเย้ยฉันอย่างน่าขัน สมเพศฉันขนาดนั้นเลยงั้นหรอ ฉันพอจะเข้าใจที่ยัยนี่พูดแล้วหล่ะ พ่อแม่ของฉัน..ตายแล้วสินะ 

          อ่า.. นี่ฉันเป็นอะไรไปนะ 1 ปีที่ผ่านมาฉันรออะไรอยู่กันแน่ นั่นสิ.. ฉันควรจะเอะใจได้ตั้งนานแล้วว่าฉันไม่มีทางกลับไปได้อีกแล้ว ฉันควรที่จะดิ้นรนออกไปจากที่นี่เอง ไม่ใช่รอให้ท่านพ่อท่านแม่มาช่วยจนเวลาล่วงเลยมาถึง 1 ปีโดยที่ต้องโดนทรมานทุกวันแบบนี้ ก็ดี! ฉันจะได้ไม่ต้องหวังอะไรลมๆแล้งๆอีกแล้ว

         “ จะบอกว่าท่านพ่อท่านแม่ของฉันตายแล้วสินะ “

         “แน่นอนสิ เพราะฉันก็เป็นหนึ่งในนั้นที่เป็นพยานในการตายของราชาไฮบริดผู้น่าสงสารกับมนุษย์ผู้โง่เขลานั้นไงล่ะ พวกมันตายด้วยน้ำมือของท่าน ลูซิเฟอร์ ที่รักของพวกเราอย่างน่าอนาถเลยนะ เสียดายแทนเธอจริงๆที่ไม่ได้เห็นฉากที่แสนสำคัญแบบนี้ “
















อ่า..คงไม่ต้องบรรยายอะไรแล้วสินะ
















         “ มึงคิดว่าชีวิตมึงสำคัญแค่ไหน? “

         “ โห! นี่กล้าขึ้นมึงกับกูเลยหรอ เด็กตัวกระเปี๊ยกแค่นี่ทำเป็นซ่า มึงอยากถูกจับเข้าห้องทรมาณอีกใช่มั้ย!? “

         “ ถ้าคิดว่าทำได้ก็ลองดู

    END Lalisa past


         “ ได้มึงอยากลองดีกับกูใช่มั้ย! “

         “ … “

         “ กูถามก็ตอบดิ ! “

         เด็กสาวยังคงยืนนิ่งอยู่กับที่และไม่มีท่าทีว่าจะโต้ตอบพนักงานคุมขังเลยแม้แต่น้อย และด้วยเหตุนั้นจึงทำให้พนักงานสาวเริ่มหมดความอดทน

         “ ไปแดกยาแล้วไปนอนซะ อิเด็กบ้า! “

         พนักงานสาวที่หมดความอดทนเดินไปกระชากผมของเด็กสาวอย่างแรง แต่ก็ต้องชะงัก เพราะแรงที่เธอดึงเมื่อกี้ก็ไม่ใช่น้อยๆแต่เด็กสาวคนนี้กลับไม่ขยับเลยแม้แต่ปลายขน พนักงานสาวเปลี่ยนจากการดึงผมข้างเดียวมาใช้กำลังทั้งสองแขนของเธอแต่ก็ไม่ได้ผล ขณะดึงอยู่นั้นเธอก็ได้เหลือบไปเห็นแววตาของเด็กสาวที่เปลี่ยนไปอย่างกับคนละคน จากตอนแรกที่มาที่นี่ใหม่ มันเป็นแววตาของความหวาดกลัว เศร้าหมอง ต่อมาน้องชายของเธอหายไป แววตาของเธอก็เปลี่ยนเป็นแข็งกระด้าง โกรธแค้น แต่ตอนนี้มันต่างไป แววตาของเด็กสาวที่มองมาที่เธอ มันคือสายตา เยือกเย็น เรียบนิ่ง อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

         “ … “

         “ ม..มึงมันเป็นตัวอะไรกันแน่ “ พนักงานสาวพูดด้วยเสียงสั่นๆ ใจเต้นระรัวด้วยความหวาดกลัว ถึงเธอจะผ่านสงครามหรือสนามรบมาโชกโชน แต่เธอไม่เคยเจอใครที่ทำให้เธอเสียวสันหลังได้มากขนาดนี้มาก่อน อีกทั้งจิตสังหารที่มากเกินกว่าเด็กคนหนึ่งจะทำได้

         “ ท่านพ่อกับท่านแม่จะต้องทรมาณมากแน่ๆเลย ไม่ต้องห่วงนะคะ หนูจะแก้แค้นให้ท่านเอง “

         “ อ..อะไรนะ หึ! กูไม่อยู่แม่งละ มึงแดกยาแล้วก็นอนซะ แล้วไม่ต้องมาทำเป็นเก่งแถวนี้ด้วย! “ เธอไม่รอช้ารีบเร่งฝีเท้าออกจากห้องนี้ให้เร็วที่สุด เธอไม่อยากจะเอาชีวิตของเธอมายุ่งกับเด็กสกปรกที่มีพ่อแม่เป็นเผ่าพันธุ์ที่น่ารังเกียจเด็ดขาด เธอพยายามก้าวให้เร็วที่สุด แต่ยิ่งก้าวเร็วเท่าไหร่ เหมือนมันยิ่งช้าลงเท่านั้น ราวกับสวรรค์ไม่เข้าข้างเธอ และก็ใช่อย่างที่เธอคิด..รอบนี้สวรรค์กำลังลงทัณฑ์พวกเธอ













“ ……ให้หมด “

“ อะไรของแกอีก!! กูบอกให้มึงไปแดกยา ไม่งั้นกูจะเรียกด็อกเตอร์มาทรมาณมึงแน่ “





เปรี๊ยะ!




“ ….ฆ่าให้หมด “
“ ห๊ะ! พูดเหี้ยอะไรของมึง “




เปรี๊ยะ!  เปรี๊ยะ!

























ลิซ่า..จะฆ่าพวกมันให้หมด

















         พนักงานสาวเพิ่งรู้ตัวว่านี่เป็นครั้งสุดท้ายที่เธอจะได้มีชีวิตอยู่ และเธอไม่เคยคิดเลยว่า เธอและคนอื่นๆจะต้องมาจบชีวิตลงด้วยฝีมือของเด็กที่เกิดจากเผ่าพันธุ์ที่แสนจะน่ารังเกียจ ที่ชื่อ..คิม ลิซ่า






















TALK :
เปิดมาตอนแรกก็ดราม่าแล้วง่าาา ขอโทษที่ให้รอนานนะคะ คิดนานไปนี๊ดดด(นั่นนิดหรอ) เอาเป็นว่ามาอัพแล้วเนอะ แล้วก็มีเรื่องจะแจ้งเพิ่มนั่นคือ จะมีตัวละครพิเศษมาเพิ่มอีก ไว้รอตอนหน้านะคะ หากผิดพลาดประการใด ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ

♡อย่าลืมนะคะ ทุกคอมเมนต์คือกำลังใจของไรท์ และพวกคุณคือ ผู้กำหนด



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 114 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

254 ความคิดเห็น

  1. #250 TL.alalali_srarin (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 16:18

    โคตรสนุกเลยอ่ะ เปิดเรื่องมาดุเดือดซะแล้ว ชักจะอยากรู้แล้วสิ ว่าเนื้อหาตอนต่อไปจะเข้มข้นแค่ไหนกัน สู้ๆค่ะ

    #250
    0
  2. #196 MERY_9119 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 14:03
    เเต่งดีมาก
    #196
    0
  3. #37 Dai2kness (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 19:56
    มาต่อไวๆนะคะ
    #37
    0
  4. #23 k pop (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 12:27
    ลิซ่ามีความน่ากลัว
    #23
    0
  5. #15 Kaew_Kr3 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 15:34
    รอน้าค่ะสนุกมากๆ รอ
    #15
    0
  6. #13 ufapichsinee (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 20:18
    ลุ้นนต่อไปปปปปป
    #13
    0
  7. #12 pond30756 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 21:09
    สนุกมากค่ะ
    #12
    0
  8. #11 a0950269928 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 19:53
    ฆ่ามันไปเลยยยย ʕ•ﻌ•ʔ
    #11
    0