ชายาตัวร้าย ชินอ๋องลวงรัก สนพ.Dbooks

ตอนที่ 8 : บทที่ ๔ จิ้งจอกขนฟูกับลูกแกะตัวอ้วน ๑

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,657
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 286 ครั้ง
    1 พ.ค. 63

บทที่ ๔ จิ้งจอกขนฟูกับลูกแกะตัวอ้วน


ตอนที่ ๑


นายอำเภอเถียนถูกควบคุมตัวมายังศาลาว่าการยุติธรรม แต่ยังไม่ทันไต่สวนก็ถูกสั่งให้ควบคุมตัวไปยังคุกหลวง


เว่ยซิ่นสือเป็นคนเช่นไรมีหรืออดีตพ่อตาเช่นเขาจะไม่รู้ เพียงแต่ไม่คิดว่าตนเองจะมองอะไรพลาดไป ในที่สุดก็เข้าใจความหมายของถ้อยคำประโยคนี้อย่างลึกซึ้ง


ใจคนนั้นดูยาก แต่ใช่ว่าไม่อาจหยั่งถึง


ชั่วเวลาต่อมา เจ้าเมืองเว่ยปรากฏตัวขึ้นในคุกหลวงพร้อมทั้งสั่งให้คนนำสุราอาหารอย่างดีจัดแจงให้อดีตว่าที่พ่อตาอย่างประจบเอาใจ ต่างจากนายอำเภอเถียนที่มิได้เหลือบแลมองเงาร่างสูงโปร่ง นอกจากถอนหายใจออกมาคำรบหนึ่ง สีหน้าแววตากลับสงบนิ่งดังเดิม


ข้าจำได้ว่าท่านลุงเถียนชอบดื่มน้ำแกงปลาเป็นที่สุด ข้าจึงสั่งให้คนตุ๋นน้ำแกงปลาเป็นพิเศษวันนี้เว่ยซิ่นสืออารมณ์ดี ใบหน้าจึงยิ้มแย้มแล้วเอ่ยอย่างเป็นมิตร


นายอำเภอเถียนแค่นเสียง ฮึในลำคอ แล้วเปิดเปลือกตาขึ้นมองจ้องอีกฝ่ายอย่างเต็มตา อย่าได้เสแสร้งอีกเลย มีสิ่งใดเอ่ยออกมาตามตรงเถอะ


ข้าก็แค่อยากแสดงความจริงใจต่อว่าที่พ่อตาก็เท่านั้นเว่ยซิ่นสือเอ่ยถ้อยคำที่แฝงความนัยออกมาอย่างไร้ความละอายใจ แน่นอนว่านายอำเภอเถียนย่อมมิใช่คนโง่ถึงกับเดาความหมายไม่ออก


ถุย! จับคน ยัดข้อหาแล้วบีบบังคับใจ ยังจะกล้าโขกศีรษะคำนับข้าเป็นพ่อตาอยู่อีกหรือ


ครั้นความอดทนถึงขีดสุด นายอำเภอเถียนก็นึกอยากสังหารเจ้าคนสารเลวขึ้นมาครามครัน


เว่ยซิ่นสือรู้สึกไม่พอใจที่อดีตพ่อตาเอ่ยปฏิเสธตัดรอนเขาอย่างไร้เยื่อใย สองมือที่ไพล่หลังเอาไว้หลวม ๆ ตอนนี้กำแน่นมีเส้นโลหิตปูดขึ้นอย่างชัดเจน แต่ก็เป็นสิ่งที่เขาได้คาดการณ์เอาไว้ตั้งแต่แรก


อย่าเพิ่งด่วนปฏิเสธข้าเร็วถึงเพียงนี้ ดีร้ายอย่างไรมิสู้ท่านว่าที่พ่อตาลองพิจารณาดูอีกทีเถิด


อย่ากล่อมข้าเสียให้ยาก" นายอำเภอเถียนเอ่ยน้ำเสียงเย็นชา สีหน้าแววตาแน่วแน่ไม่เปลี่ยน "ข้าไม่มีทางยอมให้หรูเอ๋อร์เป็นอนุคนสารเลวเช่นเจ้าแน่ เว้นก็เสียแต่ว่า ข้าจะตายไปแล้วเท่านั้น!


เช่นนั้นคงต้องขึ้นอยู่กับหรูเอ๋อร์แล้วเว่ยซิ่นสือเอ่ยพลางกดมุมปากลึก


นายอำเภอเถียนหลุบตาลงแล้วสงบใจเอ่ย ครั้งหนึ่งเจ้าเคยปล่อยให้ของล้ำค่าหลุดมือไปแล้ว ยังจะคาดหวังไปเพื่อสิ่งใดอีก ตอนนี้เจ้าเป็นถึงขุนนางใหญ่มันมิใช่สิ่งที่เจ้าต้องการอย่างนั้นหรือ


อย่าคิดมาสั่งสอนข้า!เว่ยซิ่นสือตวาดเสียงแข็งกร้าว แววตามีประกายดุดัน


ฮึ! เจ้ามันคนโฉดชั่ว พอข้ามฝั่งแล้วคิดรื้อสะพานทิ้ง


เว่ยซิ่นสือถูกด่ากระทบก็รู้สึกเจ็บแค้น ใบหน้าพลันกระด้างขึ้นมา ถลึงตาดุดันมองนายอำเภอเถียน แล้วเอ่ยน้ำเสียงเยียบเย็น สิ่งใดก็ตามแต่ หากข้าอยากได้ก็ต้องได้ ต่อให้ต้องสังหารท่าน หรือแม้แต่บังคับใจนางก็ตาม


ด้านหน้าประตูจวนชินอ๋องทั้งซ้ายและขวามีรูปปั้นพยัคฆ์แกะด้วยศิลาสีดำเด่นเป็นสง่า และยังแสดงถึงอำนาจอันน่าเกรงขามของผู้เป็นเจ้าของจวน เถียนชิงหรูยืนสงบนิ่งราวกับกำลังทำใจเผชิญหน้ากับมัจจุราชผู้ผลาญวิญญาณอย่างไรอย่างนั้น


คุณหนู จะเข้าไปข้างในแน่หรือเจ้าคะเสี่ยวถงร้อนใจอดเป็นห่วงคุณหนูมิได้ ผู้ใดไม่รู้หลิงชินอ๋องอารมณ์ปรวนแปรประเดี๋ยวดีประเดี๋ยวร้าย จิตใจไร้ปราณี ทั้งยังสังหารคนไม่กะพริบตา


ยังมีทางให้ถอยอยู่อีกหรือเถียนชิงหรูตัดสินใจเดินหน้าเพราะต่อให้อยากถอยหลังกลับก็คงไม่มีทางให้เดินแล้ว มือเรียวยกขึ้นหมายจะเคาะห่วงเหล็กหน้าประตูใหญ่ ทว่ามือยังไม่ทันได้สัมผัสถูกห่วงเหล็กประตูก็พลันเปิดออกปรากฏร่างสูงโปร่งของชายชราผู้มีเส้นผมสีดอกเลา แผ่นหลังงองุ้มเล็กน้อย


เถียนชิงหรูสังเกตเห็นสีหน้าอ่อนโยนต่างจากดวงตาอันเฉียบคม คาดว่าท่านลุงผู้นี้ย่อมมิใช่บ่าวธรรมดาแน่ นางจึงโน้มศีรษะลงเล็กน้อยแล้วเอ่ยอย่างมีมารยาทว่า ขออภัยเจ้าค่ะ เป็นเพราะข้ามีเรื่องร้อนใจจึงเสียมารยาทเดินทางมาพบท่านอ๋องโดยมิได้ส่งเทียบแจ้งล่วงหน้า


คุณหนูเถียนอย่าได้เกรงใจหวงชิงค้อมศีรษะลงเล็กน้อย สองมือยังประสานไว้เหนือเอว ท่านอ๋องรอพบคุณหนูอยู่ที่ห้องหนังสือแล้วขอรับ


เถียงชิงหรูขมวดคิ้วจ้องมองชายชราตรงหน้า แล้วเอ่ยว่า ท่านอ๋องรู้ว่าข้าจะต้องมา


เป็นเช่นที่คุณหนูคาดเดา ขอรับ


เถียนชิงหรูพยักหน้ารับ มิได้เอ่ยสิ่งใดอีกเพียงหันมาตบมือเรียวลงบนหลังมือสาวใช้เป็นเชิงบอกให้รอนางอยู่ตรงนี้ จากนั้นจึงเดินตามชายชราผู้นั้นไปอย่างเงียบ ๆ


หวงชิงติดตามรับใช้หลิงชินอ๋องมาตั้งแต่ครั้งยังอยู่ในวัง กระทั่งวันนี้เขาเป็นพ่อบ้านคอยจัดการความเรียบร้อยในจวนชินอ๋องไม่ขาดตกบกพร่อง กลับรู้สึกประหลาดใจที่ท่านอ๋องสั่งให้เขาคอยเปิดประตูต้อนรับสตรีธรรมดาผู้หนึ่ง แต่ความรู้สึกประหลาดใจถูกไขข้อสงสัยจนกระจ่างเมื่อได้พบนางแม่นางน้อยผู้นี้ 


สตรีผู้มีดวงตาสีน้ำผึ้งเฉกเช่นเดียวกับพระสนมเกาเจาอี๋ แม้จะทรงเป็นพระสนมที่อดีตฮ่องเต้ทรงโปรดปราน แต่ก็เป็นเพียงสตรีสามัญชนที่มาจากชนเผ่าตงเซียง มากที่สุดจึงเป็นได้เพียงสนมชั้นกงผิน[11]เท่านั้น เรื่อราวในอดีตอันสลับซับซ้อนได้ผ่านล่วงเลยมานาน อดีตฮ่องเต้ทรงสิ้นพระชนม์ไปแล้ว เกาเจาอี๋ก็จากไปนานแล้วเช่นกัน


เถียนชิงหรูเดินตามหลังชายชราหลังงุ้มไปอย่างเงียบ ๆ ระหว่างเดินนางมิได้สอดส่ายสายตาอยากรู้อยากเห็นสิ่งใดในจวนชินอ๋องจนเกินกิริยาของสตรีที่ถูกอบรมมาเป็นอย่างดี แต่ก็มิได้ทำราวกับดวงตามืดบอดจนไม่เห็นว่าจวนชินอ๋องนั้นกว้างใหญ่หรูหราโอ่อ่าเพียงใด


ฝ่ายหวงชิงลอบชำเลืองตามองคุณหนูเถียน อาศัยช่วงเวลานี้คอยพิจารณาสตรีผู้นี้อยู่เงียบ ๆ ทว่าอากัปกิริยาของนางนิ่งสงบ การวางตัวเรียบง่ายกลับดูโดดเด่นงดงาม กอปรกับความงามประหนึ่งบุปผากลางวสันต์ ท่านอ๋องจะไม่รู้สึกพอใจได้อย่างไร


ร่างเล็กคล้ายจมอยู่ในห้วงความคิดจึงไม่รู้ว่าบัดนี้ได้เดินมาถึงหน้าห้องหนังสือแล้ว  หวงชิง หรือก็คือพ่อบ้านหวงหยุดยืนด้านหน้าประตู มือทั้งสองยังประสานไว้หลวม ๆ ขณะค้อมศีรษะลงเล็กน้อยแล้วเอ่ยเสียงเรียบ ท่านอ๋อง คุณหนูเถียนมาถึงแล้วพ่ะย่ะค่ะ


ชั่วลมหายใจต่อมา มีเสียงทุ้มต่ำดังขึ้นจากทางด้านใน พ่อบ้านหวงรับคำก่อนผลักประตูเปิดออก แล้วหันมาผายมือให้สตรีตรงหน้า พลางเอ่ยอย่างสำรวมว่า เชิญคุณหนูเถียนขอรับ


เถียนชิงหรูพยักหน้าเบาริมฝีปากคลี่ยิ้มนิด ๆ ตามมารยาทก่อนพาร่างบอบบางเดินผ่านธรณีประตูเข้ามาด้านใน แต่เพียงแค่ก้าวแรกที่ปลายเท้าสัมผัสพื้นเย็นเฉียบ ดวงตากลมโตพลันเบิกกว้างร่างบอบบางชะงักงันและถอยไปข้างหลังเล็กน้อยยามเห็นอักษรที่ปรากฏในภาพวาดบนผืนผ้า ซึ่งนางมั่นใจถึงแปดส่วนว่าเป็นภาษาของชนเผ่าตงเซียงไม่ผิดแน่!


เหตุใดจึงมาปรากฏที่จวนชินอ๋องได้เล่า...


เจ้ามาแล้วหลิงชินอ๋องเอ่ยพลางกระดกคิ้วเข้มขึ้น มือขาวเรียวยาวแต่ทรงพลังวางพู่กันขนจิ้งจอกลงบนแท่นวาง ก่อนผุดลุกขึ้นจัดชายอาภรณ์ที่ยับย่นแล้วสาวเท้าเดินตรงเข้าไปใกล้ร่างบาง พอเห็นนางมีสีหน้าสงสัยเคลือบแคลง ก็เลิกคิ้วเข้มขึ้นเป็นเชิงถาม


เถียนชิงหรูยอบตัวลงอย่างอ่อนช้อยแล้วเงยหน้าขึ้นสบประสานนัยน์ตาคู่คม ครั้นเห็นใบหน้าเสแสร้งราวกับไร้พิษสงของคนตรงหน้าก็อดที่จะขึงตามองอย่างไม่เชื่อ เพราะดูอย่างไรท่านอ๋องผู้นี้ย่อมไม่ต่างจากหมาป่าห่มหนังแกะ


หลิงชินอ๋องยกมุมปากสูงเมื่อไม่เห็นความหวาดหวั่นในดวงตาสีน้ำผึ้งยามเผชิญหน้ากับเขา อีกทั้งดวงตาสุกใสเปี่ยมไปด้วยไหวพริบแต่แฝงความดื้อรั้นและอวดดีอย่างไม่เก็บงำ ยิ่งทำให้รู้สึกสนใจจนอยากปราบพยศนางแมวป่า


เถียนชิงหรูจ้องมองภาพวาดอย่างไม่วางตา ขณะเดียวกันบางสิ่งบางอย่างเริ่มกระจ่างขึ้นในความคิด และเชื่อว่าหลิงชินอ๋องไม่มีทางเก็บหมากตัวที่ไร้ค่าไว้บนกระดานแน่ เช่นเดียวกับที่เขารู้ว่านางจะต้องเดินทางมาพบเขา


ภาพวาดนี้คือชนเผ่าตงเซียงใช่หรือไม่เพคะ


ไม่ผิด


ร่างสูงยืดแผ่นหลังเหยียดตรง ดวงตาที่เปี่ยมไปด้วยพลังจ้องมองอักษรที่เขียนเอาไว้บนภาพวาดท้องทุ่งกว้างที่มีกลุ่มคนร่ายระบำรอบกองไฟกองเล็ก ๆ ด้วยท่าทางแปลกตา


ว่ากันว่า ชนเผ่าตงเซียงสืบเชื้อสายมาจากชาวมองโกล แต่หลังจากลี้ภัยและรอนแรมอยู่ชายฝั่งทะเลดำนานหลายปี ก่อนจะเร่ร่อนไปทางใต้ที่สุดก็สร้างดินแดนปกครองตนเองขึ้นตรงเส้นแบ่งเขตแดนระหว่างแคว้นเสิ่นและแคว้นจ้าว แต่ความน่าสนใจมิใช่เพราะนัยน์ตาสีน้ำผึ้งของชนเผ่าตงเซียง หากแต่เป็นการรอบรู้เรื่องการปรุงกำยานรักษาและกำยานพิษจากยางไม้ที่ร่ำลือกันว่ามีพิษร้ายกาจยิ่งกว่าอสรพิษ ซึ่งครั้งหนึ่งชนเผ่าตงเซียงเคยใช้มันสังหารศัตรูในยามที่เผ่าถูกรุกราน


สังหารศัตรูได้หนึ่งพันกลับไม่เสียโลหิตแม้แต้หยดเดียวเถียนชิงหรูเอ่ยพลางขมวดคิ้วขึ้นเป็นปมแน่น แต่พอใบหน้าเรียวเล็กเงยขึ้น ก็ต้องชะงักงันเพราะใบหน้าอันหล่อเหลาของใครบางคนโน้มลงมาใกล้จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่น ๆ ที่เป่ารดปลายจมูกของนาง


มารดาเถอะ! เหตุใดหัวใจนางต้องเต้นรุนแรงเช่นนี้ด้วยเล่า...


*****************************
 ปลายนิ้วสะกิดหัวใจเป็นกำลังใจให้นักเขียน คอมเมนต์คุยกันค่า ^^

ติดตามมะปราง/ฟางซิน ผ่าน Facebook

https://www.facebook.com/maprangloykaew

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 286 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

566 ความคิดเห็น

  1. #544 1988yongsi (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 กันยายน 2563 / 19:59
    น้องมีสูตรกำยานสังหารไหม
    #544
    0
  2. #402 Viwkhittayarssv (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 01:38
    ชอบพระเอกร้ายๆ
    #402
    1
    • #402-1 YGtreasure(จากตอนที่ 8)
      28 พฤษภาคม 2563 / 22:21
      ร้ายแบบเจ้าเมืองเว่ยป้ะ 5555 หยอกๆ
      #402-1
  3. #392 Moo.chompoo (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 09:08
    รออ่านทุกวันเลยจ้ะ
    #392
    1
  4. #16 สู้ๆไรเตอร์ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2562 / 11:03

    เลวชาติจริงๆ ไออดีตคนรัก

    #16
    0
  5. #13 tidaratok (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2562 / 21:50
    รอค่ส

    มาต่อเร็วๆนะคะไรท์
    #13
    1
  6. #11 เทวฑูตแห่งความตาย (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2562 / 11:00
    สั้นจุง
    #11
    0