ชายาตัวร้าย ชินอ๋องลวงรัก สนพ.Dbooks

ตอนที่ 18 : บทที่ ๙ ความรู้สึกที่ซ่อนเร้น ๑

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,181
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 348 ครั้ง
    8 พ.ค. 63

บทที่ ๙ ความรู้สึกที่ซ่อนเร้น 

ตอนที่ ๑

เขาอุ้มนางไว้บนตักและเอาคางเกยบนศีรษะนางตลอดทางที่รถม้าแล่นผ่านถนนสายหลัก เถียนชิงหรูรู้ว่าต่อให้ดิ้นรนทุบตีไม่ต่างจากกำมือทุบลงบนกำแพงมนุษย์ นางคร้านจะประท้วงเมื่อมองไม่เห็นประโยชน์อันใด กอปรกับความหนาวเย็นจากอากาศจึงได้แต่ปล่อยให้ตนเองฝังร่างเล็กลงบนแผ่นอกกว้าง ซึมซับไออุ่นจาง ๆ ที่แผ่กำจายออกจากร่างสูงยามถูกเขาโอบรัดเอาไว้ในท่อนแขนแข็งแรง


ในยามนี้นางคล้ายลูกแมวเชื่องตัวหนึ่งเมื่อรู้สึกวางใจและปลอดภัย ก็ขดตัวซุกหน้าลงในอ้อมกอดอันอบอุ่นราวกับลูกนกที่หลบเร้นอยู่ภายใต้ปีกของมารดา


ดูเหมือนหลิงชินอ๋องจะพอใจอากัปกิริยาผ่อนคลายลงของคนตัวเล็กมากทีเดียว เขาก้มมองเสี้ยวหน้าของคนในอ้อมกอด เห็นนางปิดเปลือกตาหลับพริ้มฝังร่างลงบนแผ่นอกของเขาอย่างไร้การต่อต้านประท้วงอันใด ซ้ำยังใช้สองแขนเรียวเล็กโอบรัดรอบเอวสอบคล้ายเป็นที่พึ่งพิง


ความไร้เดียงสาทำให้เขากระตุกมุมปากยกขึ้นนิด ๆ แล้ววางปลายคางเหลี่ยมคมลงบนศีรษะทุยของนาง พลางยกมือใหญ่ข้างหนึ่งลูบไล้เรือนผมหอมกรุ่นแผ่วเบาราวปลอบประโลมลูกแมวขี้เซา โดยไม่รู้ว่าแววตาที่มองนางได้แปรเปลี่ยนเป็นความหวงแหนตั้งแต่เมื่อใด กระทั่งครึ่งชั่วยามต่อมารถม้าชะลอตัวและหยุดนิ่งลงหน้าศาลาว่าการเมืองหางโจว เขาจึงปลุกนางให้ตื่นด้วยจุมพิตอ่อนโยนประทับลงข้างขมับขาว


อื้อ...เสียงครางงึมงำในลำคอของคนตัวเล็กยามเปล่งออกมาชวนให้รู้สึกเอ็นดู ไม่ต่างจากลูกแมวเชื่องแลดูไร้พิษสงตัวหนึ่ง


นางมารน้อยน้ำเสียงของเขาแหบพร่า แววตาคู่คมเปี่ยมด้วยความปรารถนาแปรเปลี่ยนเป็นอ่อนโยนและเปล่งประกายประหนึ่งเสือร้ายหมายจ้องตะครุบเหยื่อ ขณะใช้ปลายนิ้วไล้แผ่วเบาลงบนกลีบปากแดงระเรื่อเหมือนผลอิงเถา ที่สุดก็อดใจมิได้ โน้มใบหน้าลงครอบครองริมฝีปากอิ่มที่เผยอขึ้นน้อย ๆ คล้ายกำลังรอคอยจุมพิตหวานล้ำ


ชั่วขณะที่ริมฝีปากของทั้งสองคลอเคลียกัน ความหอมหวานติดตรึงยามปลายลิ้นร้อนร้ายตวัดไล่ต้อนปลายลิ้นเล็กหมายช่วงชิมน้ำผึ้งหวานในโพรงปากอย่างหิวกระหาย กระทั่งได้ยินเสียงครางงึมงำประท้วงในลำคอของคนในอ้อมเขาจึงยอมถอนริมฝีปากออกจ้องมองใบหน้าหวาน ดวงตาฉ่ำปรือสะลึมสะลือขึ้นมองอย่างขัดใจ


“อะ...อื้อ...”


เถียนชิงหรูทั้งฉุนทั้งโมโหถลึงตาดุดัน กำมือคว้าอากาศกระหน่ำทุบตีลงบนแผ่นอกแกร่ง หลังถูกเขาจูบจนหายใจไม่ทันได้แต่ครางประท้วงในลำคอ ริมฝีปากประเดี๋ยวอ้าประเดี๋ยวหุบในใจเต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราด ทั้งโมโหทั้งเขินอายสะท้านอยู่ในโพรงอก ในใจนึกก่นด่าพลางถลึงตามองบุรุษสูงศักดิ์ที่ทำตัวไร้ยางอาย ประหนึ่งโจรเด็ดบุปผา


กี่ครั้งแล้วที่เขาหลอกกินเต้าหู้นาง และใช้เสน่ห์ยั่วยวนจนนางลุ่มหลง


เขารวบมือเล็กเอาไว้ด้วยมือข้างเดียว ดวงตาคมปลาบจ้องมองดวงหน้าแดงจัดด้วยความเขินอายและขุ่นเคือง พลางกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์ร้าย ร่างอรชรอ้อนแอ้นบอบบางของคนตัวเล็กยังอิงแอบแนบชิดซบใบหน้าแบนบนแผ่นอกแกร่งไม่ยอมขยับเขยื้อนกายแม้แต่น้อย เขาโน้มใบหน้าลงกดปลายจมูกลงบนพวงแก้มนวลเนียนอีกครั้ง กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากเรือนกายนางแทรกซึมเข้าไปในจิตใจจนยากจะระงับ


สองร่างเสียดสีผ่านเนื้อผ้าบาง ๆ หลิงชินอ๋องสีหน้าพลันเคร่งขรึม ดวงตาดำมืดดุจรัตติกาลจับจ้องมองดวงหน้างดงามแดงระเรื่อ ความปรารถนาในกายบุรุษพลุ่งพล่านก่อให้เกิดคลื่นอารมณ์รุนแรงไม่ต่างจากเปลวเพลิงลุกโชนเผาผลาญ ที่สุดเขาจำต้องสะกดอารมณ์หวั่นไหวก่อนจะจับนางมารน้อยกลืนลงท้อง ครั้นพอคลายท่อนแขนออกก็กดปลายจมูกลงข้างขมับของนางอีกครั้ง แล้วเคลื่อนมือใหญ่ลูบไล้แผ่นหลังของคนตัวเล็กเบา ๆ หมายปลอบประโลมลูกแมวน้อยยามนี้ได้กลายร่างเป็นแม่เสือร้ายไปแล้ว


ท่าทางดื้อรั้นของนางยิ่งทำให้คนชอบแกล้งรู้สึกขบขัน เขาใช้มือข้างหนึ่งกุมนิ้วมือเล็กทั้งห้าของนางสอดประสานนิ้วมือของเขาและนางเอาไว้ แล้วโน้มตัวลงประชิดกดริมฝีปากประทับจุมพิตลงบนเปลือกตาคู่งาม พลางเอ่ยกระซิบแนบชิดใบหูน้ำเสียงทุ้มต่ำแผ่วเบา เจ้าไม่ต้องเป็นกังวลอันใดทั้งนั้น


เถียนชิงหรูช้อนตาขึ้นมองเขาแล้วพยักหน้าเบา ก่อนหลุบตามองมือใหญ่สอดผสานนิ้วมือของนางแนบแน่น ราวกับความอุ่นซ่านที่ส่งผ่านฝ่ามือใหญ่ค่อย ๆ แทรกซึมเข้าสู่หัวใจดวงน้อยจนไม่อาจต้านทานได้ พลันเกิดความรู้สึกหวั่นไหวจนไม่อาจปฏิเสธได้ว่า ไออุ่นสายหนึ่งจากมือใหญ่คู่นี้ทำให้ความหวาดกลัวในใจของนางสลายหายไปในพริบตา


บางทีอาจเป็นเพราะนาง...เชื่อใจเขา...


อยากให้ข้าเข้าไปด้วยหรือไม่ สีหน้าหลิงชินอ๋องเรียบนิ่ง น้ำเสียงกลับแฝงอ่อนโยน


หม่อมฉันจะเข้าไปเองเพคะน้ำเสียงของนางหนักแน่นจริงจัง ขณะที่ดวงตาสองคู่สบประสานสื่อความหมายผ่านแววตาเนิ่นนาน ต่างฝ่ายต่างมิต้องเอ่ยถ้อยคำอันใด


หลิงชินอ๋องพยักหน้าเบา มุมปากมีรอยยิ้มบาง ๆ เพียงเท่านี้ก็คล้ายมีกระแสความอบอุ่นแล่นปราดเข้าในโพรงอก หัวใจดวงน้อยพองโตและอ่อนยวบราวกับดินโคลน เถียนชิงหรูเชื่อว่าเขาไม่มีทางปล่อยให้นางพบเจอกับอันตรายเพียงลำพังแน่ เพียงแต่การกระทำของเขามักสลับซับซ้อนจนยากจะคาดเดา หลายครั้งที่นางพยายามจ้องมองลึกลงในดวงตาคู่นี้อย่างสงสัยใคร่รู้ ทว่ากลับพบแต่ความว่างเปล่า


เช่นนั้นข้าจะรอเจ้าอยู่ตรงนี้เขาเอ่ยพลางก้มลงจุมพิตข้างขมับขาวแผ่วเบา มือหนาจับกระชับผ้าคลุมขนจิ้งจอกให้คนร่างเล็ก ทุกอากัปกิริยาที่ปฏิบัติต่อนางล้วนเป็นไปอย่างอ่อนโยน ต่างจากสีหน้าสุขุมเย็นชาไม่เปลี่ยน ถึงอย่างนั้น ยามทอดตามองร่างเล็กพลันฉายความอบอุ่นและอ่อนโยนสะท้อนเงาของนางในดวงตาคมปลาบคู่นี้


“นางมารน้อย บางทีเส้นทางในวันข้างหน้าอาจมิได้เป็นดังที่เจ้าคาดหวังเอาไว้ ดังนั้นข้าอยากให้เจ้าเข้มแข็งและกล้าหาญพอที่จะยืนหยัดเคียงข้างข้าไปได้ตลอด เพราะต่อให้ท้องฟ้ากระจ่างใสเพียงใดย่อมมีสายหมอกจาง ๆ แม้จะรอบรู้ไปทุกเรื่องก็ใช่ว่าจะไม่พานพบความผิดหวัง การที่คนผู้หนึ่งแข็งแกร่งหนักแน่นดังขุนเขาได้นั้น ล้วนผ่านความผิดหวังมาแล้วทั้งสิ้น อดีตจะทำให้เจ้าเกิดความกล้าแกร่ง ขณะเดียวกันวิกฤตเป็นบ่อเกิดของผู้กล้าอย่างแท้จริง”


เถียนชิงหรูพยักหน้า ริมฝีปากแย้มยิ้ม ข้างแก้มนวลเนียนพลันเกิดรอยบุ๋มเล็ก ๆ ทันใดนั้นเองสรรพสิ่งรอบกายคล้ายหยุดนิ่งราวกับตกอยู่ภายใต้มนต์สะกด ดวงตากระจ่างใสดุจดวงจันทราฉายแสงจ้องมองมือใหญ่ของเขากุมมือเล็กของนางเอาไว้ เมื่อคิดว่าการเผชิญหน้ากับความอ่อนแอและหวาดกลัวไม่ต่างจากย่ำเท้าเปล่าอยู่บนพรมเข็ม น่าแปลกที่นางกลับไม่รู้สึกหวาดกลัว หรืออาจเพราะมีมือใหญ่คู่นี้คอยประคอง


หม่อมฉันจะระวังตัวเพคะนางเอ่ยพลางลุกขึ้นจัดชายเสื้อที่ยับย่นก่อนกระชับผ้าคลุมกันลมหนาว ทันทีที่ม่านประตูรถม้าถูกเปิดออกองครักษ์ผู้หนึ่งนามว่าโม่ฮวนค้อมศีรษะก่อนจะผายมือไปข้างหน้า นางจึงพยักหน้าตอบรับแล้วก้าวลงจากรถม้าอย่างไม่ลังเล


*****************************

 ปลายนิ้วสะกิดหัวใจเป็นกำลังใจให้นักเขียน คอมเมนต์คุยกันค่า ^^

ติดตามมะปราง/ฟางซิน ผ่าน Facebook

https://www.facebook.com/maprangloykaew

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 348 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

566 ความคิดเห็น

  1. #553 1988yongsi (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 กันยายน 2563 / 21:47
    หวานมากกกกก
    #553
    0
  2. #532 150221 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 22:07
    หวานกันจังตอนนี้
    #532
    0
  3. #442 _Aya_ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 07:38
    ฟินมากค่ะ ท่านอ๋องหลงน้องเเล้ว/////
    #442
    0
  4. #441 Bee_Bee_1225 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 03:28
    เฮียคือผู้ชายที่อบอุ่น อ่อนโยนมากกกก แต่ก็แค่กับคนที่รักเท่านั้นแหละ คนอื่นอย่าหวังเลย น่าร๊ากกก
    #441
    0
  5. #440 Taksina_Tangkwa (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 00:38
    เฮียจะกินน้องลงท้องแล้ว
    #440
    0
  6. #439 Viwkhittayarssv (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 13:13
    พระเอกหลงนางเอกหัวปักหัวปำแล้ว>=<
    #439
    0
  7. #438 MonthikanPookpha (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 10:12

    รออ่านตอนต่อไปสนุกรอออแแ
    #438
    0
  8. #93 Taksina_Tangkwa (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 มกราคม 2563 / 21:33
    555 ตอนนี้มันสั้นไปนิด สะกิดต่อมอยากรู้ตอนต่อไปมาก
    #93
    1
  9. #92 Punpun31 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 มกราคม 2563 / 21:08
    อ่านเพลินจนคิดว่ามันสั้นเกินไแ
    #92
    1
  10. #91 Phasuk Nyffenegger (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 มกราคม 2563 / 20:47

    สนุกคะ..หรูเอ๋อร์มีท่านอ๋องช่วยแล้ว ค่อยยังชั่ว..
    #91
    1
  11. #90 068981 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 มกราคม 2563 / 20:45

    ไม่เงียบนะ อัพมาก็อ่าน รอๆจ้า

    #90
    1
  12. #89 Kanok4740 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 มกราคม 2563 / 20:43

    ติดตามตลอดค่ะ

    #89
    1
  13. #88 Jirapanonpitak (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 มกราคม 2563 / 20:29
    ต่อเลยได้ใหมค่ะ
    #88
    0
  14. #87 สายลมยามเย็น (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 มกราคม 2563 / 19:54

    เอามาอีกตอนเลยยยย

    #87
    1