ชายาตัวร้าย ชินอ๋องลวงรัก สนพ.Dbooks

ตอนที่ 10 : บทที่ ๕ นางคือสตรีของข้า ๑

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20,137
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 329 ครั้ง
    30 เม.ย. 63


บทที่ ๕ นางคือสตรีของข้า


ตอนที่ ๑


ไม่ใช่เรื่องง่ายที่เถียนชิงหรูจะบังคับเท้าทั้งสองให้เดินตรงทางโดยไร้เรื่องรบกวนจิตใจ กระทั่งสาวใช้ประคองขึ้นรถม้า ดวงตาของนางยังเหม่อลอยคล้ายตกอยู่ในห้วงความฝัน ความรู้สึกกระดากอายปลิดปลิวและถูกถาโถมกลบฝังด้วยความรู้สึกบางอย่างแล่นปราดเข้าสู่หัวใจดวงน้อย


นางยังจำแววตาของเขายามจับจ้องดวงหน้าของนางอย่างอ่อนโยน แม้ในยามร่างสูงโน้มใบหน้าลงครอบครองกลีบปากอิ่มแดงระเรื่อหัวสมองพลันขาวโพลนไปหมด จุมพิตของเขาราวกับมีแมลงนับพันกระพือปีกโบยบินอยู่ในช่องท้อง ชั่วขณะที่นางตกใจตื่นตระหนกหัวสมองมึนงง เขากลับฉวยโอกาสนั้นสอดปลายลิ้นร้อนร้ายไล่ต้อนปลายลิ้นเล็กขมวดปมไม่หยุด ปลายลิ้นของเขาอุ่นซานยามกวาดชิมดูดกลืนความหอมหวานในโพรงปากของนางทุกหยาดหยด


นางพยายามดิ้นรน แต่ดิ้นไม่หลุด ในเวลานั้นจิตใจทั้งสับสนวุ่นวายร่างกายก็พลันอ่อนยวบเหมือนดินเลน นางปิดเปลือกตาลงข่มกลั้นความรู้สึกรุ่มร้อนและอับอาย ถึงกระนั้น หัวสมองกลับยังจดจำรสสัมผัสอันแปลกใหม่ได้อย่างชัดเจน สัมผัสอันอ่อนโยนยามเขาประทับจุมพิตลงบนกลีบปากอิ่มของนางด้วยริมฝีปากอุ่น ส่งผลให้สองแก้มเห่อร้อนแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำ และพบว่าในยามนั้นนางมิได้ขัดขืน มิหนำซ้ำยังมีอารมณ์วูบไหวจนเผลอไผลคล้อยตาม รู้ตัวอีกทีคล้ายร่างกำลังล่องลอยเหมือนฟองอากาศ


จุมพิตดูดดื่มร้อนแรงประหนึ่งกดให้นางจมลงในห้วงเหวลึก หากมิใช่เพราะถ้อยคำของคนเผด็จการกระซิบชิดริมหูดึงรั้งสติเสี้ยวสุดท้ายของนางเอาไว้ เวลานี้คงได้แต่ก่นด่าตนเองที่เผลอไผลจนลืมสิ้นธรรมเนียมบุรุษสตรีไม่ควรใกล้ชิดกัน


ข้าจะถือว่าเป็นจุมพิตมัดจำ ส่วนที่เหลือไว้ข้าจะตามเก็บจากเจ้าจนครบไม่มีตกหล่นทีเดียว


เกินไปแล้ว หลิงชินอ๋องเจ้าคนสารเลว! จิ้งจอกขนฟูจอมเจ้าเล่ห์


เสี่ยวถงเห็นคุณหนูหน้าแดงก็คิดว่าเป็นเพราะอากาศหนาวเย็น จึงรีบส่งเตาพกให้คุณหนูแล้วกลอกตามองไปรอบ ๆ อย่างลุกลี้ลุกลน “เมื่อครู่บ่าวกลัวแทบตาย คุณหนูหายเข้าไปในจวนท่านอ๋องตั้งนานสองนาน”


เถียนชิงหรูเลิกคิ้วเรียวขึ้นเล็กน้อย ก่อนยื่นมือขาวปานหิมะรับเตาพกจากสาวใช้ กระตุกริมฝีปากยิ้มขำ “มีสิ่งใดน่ากลัวกัน หรือเจ้าเห็นท่านอ๋องมีเขี้ยวโง้งดุจปีศาจ ก็เห็นอยู่ว่าไม่”


“โธ่! คุณหนูเจ้าคะ”


เสี่ยวถงหน้าบึ้งยื่นปากย่นจมูก “ท่านอ๋องเป็นบุรุษรูปงามก็จริงแต่รู้จักทำดีกับผู้อื่นเสียที่ไหนกันเล่า แม้ผู้คนต่างกล่าวถึงความรูปงามผึ่งผาย อีกทั้งยังเชี่ยวชาญทั้งบุ๋นบู๊ เป็นเอกบุรุษผู้สง่างามสูงศักดิ์อายุย่างเข้าวัยฉกรรจ์แต่ยังไม่แต่งสตรีใดเป็นพระชายา แม้แต่ชายารองก็เห็นอยู่ว่าไม่มี แต่ที่เห็นจนชินตาก็มีแต่ชายหนุ่มร่างล่ำสันกำยำ ที่ว่ากันว่าท่านอ๋องเลี้ยงเอาไว้จนเต็มจวนอย่างไรเล่าเจ้าคะ”


“เสี่ยวถง! อย่าได้เอ่ยวาจาเลื่อนเปื้อน ระวังศีรษะเจ้าจะไร้ที่วางรู้หรือไม่” เถียนชิงหรูเอ่ยปรามสาวใช้คนสนิท แต่ลึก ๆ แล้วหัวใจของนางยังเต้นระส่ำไม่หาย นอกจากหลิงชินอ๋องคงมีเพียงนางที่รู้ดีกว่าผู้ใด เขาหาได้เป็น ต้วนซิ่ว[12] อย่างที่ผู้อื่นคิดไม่ ในทางกลับกัน เขาเจ้าเล่ห์กลิ้งกลอกถึงกับล่อลวงช่วงชิงจุมพิตแรกของนางไปอย่างไร้ความละอายใจ


เสี่ยวถงตัวสั่นรีบยกสองมือตะครุบปิดปาก ดวงตาเบิกโตละล่ำละลักเอ่ยน้ำเสียงอู้อี้แผ่วเบา “มะ...ไม่กล้าแล้ว บ่าวไม่กล้าแล้วเจ้าค่ะ”


เจ้านี่นะเถียนชิงหรูกลั้นขำ พลางส่ายศีรษะเบา


ทั้งที่เมื่อครู่เสี่ยวถงหวาดกลัวท่านอ๋องจนแทบจับไข้ แต่พอได้ยินเสียงหัวเราะกังวานใสของคุณหนู ก็โยนเรื่องที่ผู้อื่นกล่าวว่าท่านอ๋องเป็นต้วนซิ่วทิ้ง เอียงคอมองใบหน้าเล็กจิ้มลิ้มอย่างสงสัยใคร่รู้ พลางยื่นหน้าเข้าใกล้จับจ้องมองดวงหน้าเปื้อนยิ้ม กระทั่งสองแก้มขาวเกิดรอยบุ๋มเล็ก ๆ ยิ่งรู้สึกแปลกใจครามครัน หรือว่า...


“ท่านอ๋องยอมช่วยนายท่านแล้วใช่หรือไม่เจ้าคะ”


เถียนชิงหรูเพียงพยักหน้าเบา พลางใช้ปลายนิ้วเรียวเกี่ยวเปิดผ้าม่านหน้าต่างรถม้า ดวงตากลมโตทอดมองหิมะตกโปรยปรายคล้ายม่านฝน ด้านนอกอากาศหนาวเย็นเสียดลึกถึงกระดูก แต่นางกลับรู้สึกถึงไออุ่นอยู่จาง ๆ อันที่จริงนางไม่คิดพาตนเองเข้าไปใกล้ชิดหลิงชินอ๋องแม้แต่น้อย แต่ยามนี้แม้มิได้กินเนื้อแพะ แต่ก็ติดกลิ่นสาบแพะไปทั้งตัว[13]


คราแรกนางหวังใช้ประโยชน์จากหลิงชินอ๋องโดยไม่รู้ว่าเขาก็หมายจะใช้ประโยชน์จากนางไม่ต่างกัน


ยามนี้เหมือนลงเรือลำเดียวกัน พอถึงเวลาก็ได้แต่ร่วมล่มหัวจมท้าย แม้จะยังแยกแยะความรู้สึกบางอย่างไม่ออก แต่แววตาของหลิงชินอ๋องทำให้นางกล้าที่จะวางเดิมพัน อาจเพราะสิ่งที่ต้องคำนึงในเวลานี้มิใช่เพียงตนเองแต่เป็นผู้คนรอบกายรวมถึงบิดาที่ยังถูกควบคุมตัวอยู่ในคุกหลวง เช่นนั้นการเผชิญหน้ากับเจ้าเมืองเว่ยเป็นสิ่งที่ต้องไตร่ตรองเป็นอย่างดี เพราะทุกย่างก้าวคล้ายเดินเท้าเปล่าลงบนพรมเข็ม หากก้าวพลาดแม้แต่ก้าวเดียวย่อมหมายถึงความอัปยศที่จะเป็นรอยด่างแปดเปื้อนติดตามนางไปชั่วชีวิต ร้ายที่สุดตระกูลเถียนอาจไร้ที่ยืนและล่มสลายลงในที่สุด


ช่วงเหมันตฤดูท้องฟ้าจะมืดเร็ว พอเข้าช่วงเวลาบ่ายคล้อยบรรยากาศรอบ ๆ จึงดูขมุกขมัว ผ่านไปเกือบชั่วยาม เถียนชิงหรูยังจมอยู่ในห้วงความคิด โดยไม่รู้ว่ายามนี้รถม้าได้แล่นผ่านถนนสายหลักกระทั่งพ้นหัวถนนเข้าสู่ถนนดินเลียบลำธาร หากข้ามสะพานก็เข้าเขตอำเภอเสิ่นหยางแล้ว แต่จู่ ๆ รถม้าพลันเกิดกระตุกอย่างแรง เสี่ยวถงไม่ทันระวังจึงกลิ้งลงหกคะเมนหน้าคว่ำ ร้องโอดโอยเพราะความเจ็บปวดก่อนจะคลึงก้นกบเบา ๆ


บ่าวชายร่างกำยำทำหน้าที่สารถีรีบกระตุกเชือกบังคับม้าหยุดลงฉับพลัน เมื่อเห็นว่ามีชายฉกรรจ์ชุดดำปิดคลุมใบหน้ามิดชิดพรั่งพร้อมด้วยอาวุธครบมือ มากกว่าหนึ่งคนโรยตัวลงมาจากต้นไม้ดุจนกสยายปีกยืนปิดขวางเส้นทาง  


คุณหนู! ข้างหน้ามีคนร้ายขอรับ


เสี่ยวจูได้ยินดังนั้นก็ตกใจจนขวัญกระเจิง ละล่ำละลักเอ่ยเสียงสั่น “คะ...คุณหนู! พวกเราจะทำอย่างไรดีเจ้าคะ”


เถียนชิงหรูขมวดคิ้วครุ่นคิด พลางใช้ปลายนิ้วเรียวเกี่ยวผ้าม่านเปิดแง้ม แล้วกวาดตามองไปรอบ ๆ ครั้นเห็นกลุ่มชายฉกรรจ์ชุดดำรูปร่างสูงใหญ่มือถือกระบี่ สีหน้ามีความโหดเหี้ยมดูกระหายการเข่นฆ่าอย่างรุนแรงยืนเรียงรายเต็มไปหมด ดูจากสีหน้าท่าทางของแต่ละคนช่างดุร้ายเหมือนเสือที่เตรียมรอตะครุบเหยื่อไม่ผิด


ไม่มีเวลาให้ไตร่ตรองมากนัก ชั่วลมหายใจต่อมาด้านนอกรถม้าพลันเกิดโกลาหล ภาพตรงหน้าคือเงาร่างสูงใหญ่กำยำพลันโผพุ่งขึ้นเข้าจู่โจมกลุ่มชายฉกรรจ์ชุดดำนับสิบอย่างไม่ครั่นคร้าม มือยกกระบี่ขึ้นกวัดแกว่งพลันเกิดเสียงกระบี่กระทบกันคล้ายเสียงฟ้าร้องคำรามดังกึกก้อง


หนึ่งในชายชุดดำเห็นร่างสูงพุ่งปราดเข้ามาดุจวิหกเหิน ในใจทั้งตื่นตระหนกทั้งเดือดดาล ตวาดไล่สมุนชายชุดดำปิดคลุมหน้ามิดชิดพากันพุ่งเข้ารายล้อมเงาร่างสูงใหญ่ผู้มีนัยน์ตาสีดำสนิทดุจรัตติกาล แต่พริบตาเดียวดวงตาคู่นั้นพลันเปลี่ยนเป็นแดงเพลิงด้วยโทสะ รอบกายแผ่ไอสังหารการเข่นฆ่าเข้มขึ้นและรุนแรง


คนผู้นี้เป็นใครกัน?


การปรากฏกายของบุรุษปริศนาทำให้เถียนชิงหรูจ้องมองเงาร่างสูงอย่างไม่กะพริบตา ทันใดนั้น เกิดแสงสะท้อนประกายสีเงินดุจมัจจุราชหมายจะผลาญวิญญาณสายหนึ่งพุ่งวาบตรงมายังร่างของนางรวดเร็วปานพายุ หากแต่ปลายกระบี่คมกริบยังไม่ทันถึงตัว ต้าเฟิ่งบ่าวร่างใหญ่พลันยกกระบี่ขึ้นตวัดผ่านแยกร่างชายชุดดำจนศีรษะขาดกระเด็นไปคนละทิศทาง


“คุณหนู รีบหนีไปขอรับ”


เถียนชิงหรูพยักหน้า เหลือบตามองร่างชายชุดดำที่ถูกบั่นคอกระเด็นไปคนละทิศทาง แม้ในใจยังรู้สึกตื่นตระหนกแต่ก็สงบใจได้อย่างรวดเร็ว ต่างจากเสี่ยวถงที่กรีดร้องจนหมดสติล้มพับไปแล้ว นางตั้งสติก่อนจะวิ่งหนีตายไปข้างหน้า แต่เสียงไล่ล่าของชายชุดดำยังไล่ตามมาอย่างไม่ลดละ ต่อให้ฝืนใจเข้มแข็งปานใดนางก็เป็นเพียงสตรีบอบบางผู้หนึ่งย่อมต้องตื่นตระหนกหวาดกลัว


เถียนชิงหรูวิ่งเตลิดอย่างไร้ทิศทาง แต่ไม่ว่านางจะวิ่งไปทางไหนหูยังได้ยินเสียงร้องตะโกนไล่ล่าดังสะท้อนอยู่ทางด้านหลัง


เวลานี้นางรู้สึกหวาดกลัวจับขั้วหัวใจ!



*****************************
 ปลายนิ้วสะกิดหัวใจเป็นกำลังใจให้นักเขียน คอมเมนต์คุยกันค่า ^^

ติดตามมะปราง/ฟางซิน ผ่าน Facebook

https://www.facebook.com/maprangloykaew

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 329 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

566 ความคิดเห็น

  1. #403 Viwkhittayarssv (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 01:51
    ชอบมากเลย~>
    #403
    0
  2. #400 mano26282331 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 18:17
    อ่านอย่างใจเต้นระทึก

    ลุ้น.....
    #400
    0
  3. #399 MonthikanPookpha (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 12:42

    รอออออ่านตอนต่อไปอยู่นะคะอัพไวๆ
    #399
    0
  4. #398 _Aya_ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 09:27
    สนุกมากค่ะ รอตอนต่อไปค่า
    #398
    0
  5. #397 Taksina_Tangkwa (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 09:14
    อ่านครั้งที่สอง สนุกดีค่ะ
    #397
    0
  6. #363 Joob-Thidathip (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:02
    อิอ๋อง ตื่นง่ายไปนะ
    #363
    0
  7. #24 Annabell010705 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2562 / 17:13
    อย่าให้รอนานเน้อ
    #24
    0
  8. #23 bppokky (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2562 / 12:14

    เริ่มเรื่องก็สนุกมากๆแล้ว
    #23
    1
  9. #22 สู้ๆไรเตอร์ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2562 / 11:14

    หลงรักแล้วสิ

    #22
    1
  10. #21 young Lady (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2562 / 10:29

    ท่านอ๋องชอบฉวยโอกาสกับลูกแกะอยู่เรื่อยเลย
    #21
    1