Evil mission.ภารกิจป่วน ชวนรักยัยมหาโหด

ตอนที่ 4 : Evil 4: คู่บัดดี้คู่แรก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 357
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    3 มิ.ย. 55



 

3

บัดดี้คู่แรก

 

            [Odel’past]:

            =.,= จะให้ทักทายแบบไหน สวัสดีครับหรือว่าสวัสดี ^ ^’ ก็ไม่ต้องไปสน เพราะตอนนี้เรื่องใหญ่มันเกิดอยู่ตรงหน้า จู่ๆชีวิตผมที่ดีๆก็ตองมายุ่งเป็นปม และคนที่ต้องแก้ก็มีแค่ผมคนเดียว นั่นอาจเป็นปัญหาแรก แต่นี้สิ ปัญหาต่อไป

            “แกจะทำอะไรของแก”

            วิชั่นพูดพลางเดินเข้ามากระชากคอเสื้อผม เรื่องอะไรน่ะเหรอ ก็เรื่อง..

            “ตามที่แกได้ยินที่โรงอาหาร ฉันก็แค่รับคำท้า”

            แง T^T เพราะยัยเด็กบ้าๆนั่นคนเดียว ดูสิต้องมาทะเลาะกับวิชั่นเลย เรื่องมันเกิดขึ้นเพราะยัยนั่นโง่ลืมหนังสือภาษาไทย ส่วนผมแค่หัวเราะ ยัยนั่นก็สามารถเอาการหัวเราะของผมเป็นเครื่องมือในการต่อยปากผม T^T ใครผิดล่ะ?

            “แกไม่ใช่ลูกผู้ชาย”

            วิชั่นผลักผมออก

            “จะโมโหอะไรมากมายวะ ยัยนั่นคิดท้าฉันเอง”

ที่ผมพูดความจริงทุกอย่าง -_-

“แต่นายไปยั่วเธอ”

“ตอนนั้นฉันแค่ยิ้ม”

ใช่ตอนนั้นผมแค่ยิ้ม แต่ไม่รู้ว่ายัยโรคจิตคิดอะไร ผู้หญิงซะเปล่า หรือว่ายัยนั่นเป็นทอม!

“แต่ยิ้มนายมันยั่วว่าอยากโดนยัยนั่นต่อย”

ไปกันใหญ่ T^T

“ยัยนั่นโรคจิตชัดๆ แค่ยิ้มก็มีเรื่องได้ ยัยนั่นเป็นผู้หญิงแน่เหรอเนี่ย”

“ใช่ ยัยนั่นผู้หญิงแน่”

วิชั่นพูดแล้วเดินหนีไปดื้อๆ ผมยังไม่อยากทะเลาะกับเพื่อนเรื่องของผู้หญิงหรอกนะ แต่ถ้าไม่ใช่เพราะยังนั่นชอบทำตัวให้ผมอยากเห็นหน้าตลอด มันก็คงไม่มีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้น เอ๊ะ นี่ผมหรือยัยนั่นที่โรคจิต -_-^ แต่เพื่อนผมเองก็แปลกๆนะ เข้ามายุ่งเรื่องนี้ทำไม มันเป็นแค่เรื่องของผมกับยัยนั้น ไม่เกี่ยวกับมันสักหน่อย

 

[Airdream’part]

 

ตอนนี้ฉันเครียด เครียด และก็เครียด ฉันนั่งอยู่ในห้องเรียน เวลานี้เป็นคาบวิชาภาษาไทย ที่มีคุณครูแพรพลอยยืนเด่นสง่าอยู่หน้าห้องเพื่อคอยดูพฤติกรรมนักเรียนในเวลาสอบแง T^T ไม่อยากพูดคำนี้ออกมาเลย ฉันยังไม่ได้อ่านหนังสือสอบมาเลย ช่างเป็นช่วงเวลาที่ยาวนานเสียเหลือเกิน ยาวนานกว่าอายุของผีดูดเลือดอีก -_- (มั่วล่ะ) ฉันหันไปมองดูยัยแฟนซีที่นั่งหลับคาโต๊ะ ฉันอิจฉาเธอในเวลานี้เอามากๆเพราะวิชานี้เป็นวิชาที่เธอถนัดที่สุด เธอทำเสร็จภายในไม่กี่นาที แล้วย้อนกลับมาหาดูฉัน ที่ทำได้อย่างน้อยสาม ยังเหลืออีกสี่สิบเจ็ดข้อ มายก็อด! จะเสร็จมั้ยคาบนี้

“เมสิยา เธอทำได้กี่ข้อแล้ว”

“สะ สามข้อค่ะ T^T

“หะ.. สี่สิบนาทีได้สามข้อ แย่จริงๆ -_-^

เวลาผ่านไปสี่สิบนาทีแล้วเหรอเนี่ย นี่ฉันกำลังนั่งทำอะไรอยู่กันแน่ นั่งจองข้อสอบให้มันท้อง หรือกำลังตั้งใจทำข้อสอบให้ได้คะแนนมากกว่าครึ่ง

“รีบๆเข้า จะหมดเวลาแล้ว”

“ค่ะ”

อีกแค่สิบนาที อัจฉริยะอย่างฉันต้องทำได้อยู่แล้ว ข้อสอบภาษาไทยจิบๆ(เหรอ) คิดไปแล้วก็สงสารตัวเอง ถ้าทำได้ไม่ถึงครึ่ง คะแนนอันทรงคุณค่า กับเกรดเฉลี่ยที่เก็บมามันต้องสูญหายไปแน่ๆเลย เพราะแค่วิชาที่ชอบแอบหลับในคาบแปบเดียวอย่างนี่เหรอ

ฉันนั่งจองข้อสอบแล้วก็ยังคงทำไม่ได้ เพราะฉันยังไม่ได้อ่านมันแม้แต่น้อย ตอนนี้เองที่สมองของฉันมันเริ่มทำงาน ฉันเริ่มอ่านข้อสอบอย่างรวดเร็ว และพยายามทำข้อที่ทำได้ ส่วนข้อที่ทำไม่ได้ก็ทำเหมือนคนส่วนใหญ่เขาทำกัน คือการมั่วซุ่ม แต่การมั่วซุ่มแบบนั้นมีหวังเสียกับเสีย ฉันมีหลักการนิดๆที่ชอบใช้เป็นประจำ คือการเลือกคำตอบที่ตัวเองแน่ใจที่สุดแล้วค่อยๆบรรจงเขียนลงไป

กริ้ง

            สิบนาทีผ่านไปเหมือนดาวหางพุ่งทะยานในอวกาศ ข้อสอบจากสามข้อก็กลายเป็นห้าสิบข้อไปในพริบตา ด้วยความเป็นอัจฉริยะของฉันเนี่ยแหละ ฮา ฮ่า ฉันยิ้มให้กับตัวเอง ช่วงเวลาต่อเป็นคือชั่วเวลาที่ดีที่สุดของวันนี้ ลั๊นลา  วันนี้เอาแต่เครียดๆกับการสอบ ไปต่อยคนคลายเครียดหน่อยดีกว่า

            “แอร์ดรีมด์”

            แฟนซีหันทีเก็บกระเป๋าหันมาทำหน้าบึ้งใส่ฉัน

            “อะไร ^__^

            “แกเป็นอะไรของแก ไม่เคยเห็นยิ้มหน้าบานเป็นดาวศุกร์ขนาดนี้”

            “อารมณ์ดี เพราะมีความสุข ลั๊นลา”

            ที่จะได้ต่อยคนปากเสีย ให้ปากแตก ไม่น่าเชื่อว่าฉันจะได้ต่อยกับอีกตาออเดล เพื่อนๆอาจจะยังไม่รู้เรื่องมาก เดี๋ยวเวลาผ่านไป อะไรๆก็จะคลี่คลายเอง เอาเป็นว่าตอนนี้ไปโรงยิมก่อนดีกว่า ลั๊นลา!~

            “แอร์ดรีมด์”

            มารมา!

            “อะไรค่ะ พี่วิชั่น  ^___^

            “ทำไมต้องยิ้มหน้าบานเป็นดาวพฤหัสฯอย่างนั้นด้วย”

            ดาวศุกร์ใหญ่ไม่พอ มาซะ ดาวพฤหัสฯ อีกหน่อยต้องมีดวงอาทิตย์แน่เลย แต่ไม่ถือสาๆ คนเขาอารมณ์ดี ลั๊นลา

            “รู้ทั้งรู้ ว่าดรีมด์จะได้ไปจัดการกับคนปากเสียแล้ว”

            “ใคร?”

            พี่วิชั่นยังทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้

            “นายออเดลไง หมอนั่นรับปากแล้ว แถมตอนนี้ดรีมด์เองก็เครียด อยากหาคนต่อยอยู่พอดีเลย ^___^”        

            “นายออเดล? หมอนั่นกลับไปแล้ว”

            “หมายความว่ายังไง จะกลับไปได้ไง ในเมื่อพี่เองก็รู้ว่าวันนี้เรามีสงครามกัน!

            ฉันตะโกนเสียงหลง โชคดีที่นักเรียนส่วนมากกลับบ้านกันไปหมดแล้ว

            “ใครบอก ว่าฉันกลับบ้านไปแล้ว ^_^

            นายออเดลปรากฎตัวขึ้นอย่างกับวิญญาณที่ลอยไปทุกที่ มาแบบเงียบๆจากทางข้างหลังของพี่วิชั่น พี่วิชั่นเองก็สะดุ้งเมื่อนายออเดลมาจับไหล่พี่วิชั่นเบาๆ

            “ไป ได้เวลาแล้วเดี๋ยวเย็น ยัยโรคจิต ^____^

อ้าย! มาหาว่าฉันโรคจิต นายน่ะสิ มายั่วกันก่อนแข่ง อย่างนี้ต้องเอาให้หัวแตกด้วยเลย จะเล่นให้สลบ พวกปากร้ายๆอย่างนี้

พวกเรามาถึงโรงยิมก็พบว่ายังมีนักเรียนเล่นกีฬากันอยู่ ฉันกับออเดล รวมถึงพี่วิชั่นและแฟนซี (ที่ไม่ยอมกลับบ้าน) ก็มาที่สวนหลังโรงเรียนเป็นสถานที่เงียบๆ และเป็นมุมที่ลับตาคนมากๆ ส่วนมากแล้วมักจะมีคู่รักมานั่งมากกว่า และส่วนน้อยที่คุณครูเวรจะมาตรวจที่นี่ เพราะคิดว่าเป็นที่ที่ไม่ค่อยหน้าเดินผ่าน เป็นแค่ช่องแคบๆระหว่างตึกกับรั้วโรงเรียน

“เริ่มเลยมั้ย”

ฉันหันหน้าไปถามออเดล วันนี้ต้องรีบกลับบ้านไปอ่านหนังสือวิทยาศาสตร์ ต้องรีบเป็นพิเศษ แล้วอีกอย่างอิมเมจน้องชายฉันอยากแนะนำแฟนให้รู้จัก ตอนแรกลืม เพิ่งนึกได้เมื่อกี้เอง T^T

“รีบไปไหน ฉันอย่างให้เธอมีเวลาเตรียมตัว.. เตรียมใจ”

“ไม่ วันนี้ฉันรีบ นัดน้องชายเอาไว้”

“งั้นก็มาแข่งกันพรุ่งนี้สิ ไม่ก็ไม่ต้องแข่ง จะได้ไม่มีฝ่ายไหนเจ็บตัวด้วยไง ^__^

เสียงพี่วิชั่นดังขึ้นมาแทรก ฉันรู้ว่าพี่เขาเป็นห่วงเราสองคนว่าจะบาดเจ็บ แต่ฉันต้องต่อยปากหมอนี่ โทษฐานปากเสียกับฉันก่อน

“มา เริ่มก็ได้ ^__^

นายออเดลหันมายิ้มใส่อย่างมั่นใจว่าจะเอาชนะคนหมัดหนักๆอย่างฉันได้

“ฉันให้นายเริ่มก่อน ^__^

ฉันหันไปบอกนายออเดลที่ตั้งท่ารอไว้แล้ว

“ฉันเป็นผู้ชาย มันจะไม่ดีเอานะ เธอนั่นแหละ เริ่มก่อนเลย ^__^

“เอ่อ มันจะดีเหรอ พี่ออเดล”

แฟนซีที่ยืนดูเหตุการณ์เงียบๆก็กล่าวขึ้นมา

“ดีสิ พี่เป็นผู้ชายนะ พี่ต้องเสียสละให้ผู้หญิงถูกมั้ย ^__^

“คะ..ค่ะ”

“มาเริ่มได้แล้ว”

นายออเดลพูด ฉันยิ้มที่มุมปากนิดๆเพื่อเป็นการเยาะ ฉันชูกำปั้นเล็กๆขึ้นมา แล้วทะยานเข้าหานายออเดล และจังหวะนี้เองก็มีเสียงแทรกขึ้นมา

“หยุดนะ เมสิยา”

เสียงของอาจารย์แพรพลอยที่สุดของอาจารย์ทั้งมวลดังขึ้น มือของฉันชะงักอยู่ตรงหน้าออเดลสามนิ้ว ก็ต้องเลื่อนกลับมาที่เดิมอย่างช้าๆ

“คะ..ค่ะ”

“พวกเธอสองคนมาพบครูหน่อยสิ ส่วน ชราทิพย์ และ  รัตติกาล พวกเธอกลับบ้านไปได้แล้ว”

ครูแพรพลอยบอกและเดินไปยังโรงยิม ก่อนที่ฉันและนายออเดลจะเดินตามไปติดๆ เวรกรรมจะเป็นไงต่อล่ะทีนี้ กลับบ้านก็ไม่ได้กลับ มีหวังอิมเมจรอแย่เลย แล้วถ้าเรื่องนี้รู้ถึงพ่อล่ะก็ตาย!

“ภูริพงศ์ เมสิยา พวกเธอจะทำอะไรกันหะ!

ซวยๆ งานเข้าแล้วฉัน

“พวกเราท้าต่อยกันครับ บังเอิญก่อนหน้านี้มีเรื่องกันนิดหน่อย เลยไม่มีวิธีแก้ปัญหาที่ดีกว่านี้ เอาเป็นว่าคราวหลังพวกเราจะหาวิธีที่ไม่สร้างความวุ่นวายแล้วกันครับ”

นายออเดลพูดอย่างสำนึกผิด ฉันคิดว่าหมอนี่ไม่เคยมีคำว่า สำนึกอยู่ในสมองนะ

“เอาเป็นว่าก็ดีแล้ว แล้วเธอเมสิยา”

“ค่ะ คราวหลังจะไม่สร้างความวุ่นวายแล้ว”

แต่จะสร้างความวายวุ่นให้นะค่ะคุณครุสุดที่รัก ^__^

“ก็ดี แต่พวกเธอต้องโดนลงโทษเล็กๆน้อยๆ ^__^

ครูแพรพลอยยิ้มหน้าบานเป็นอะไรดี(ตอนนี้มีแต่คนยิ้มหน้าบาน =_=)

“อะไรค่ะ/ครับ”

“เอาเป็นว่าบทลงโทษนี้มันจะดีสำหรับตัวของพวกเธอเอง เธอรู้ใช่มั้ยว่าที่โรงเรียนมีการจัดกิจกรรมการเข้าค่ายครั้งยิ่งใหญ่ตั้งแต่ที่จัดสร้างโรงเรียนนี้ขึ้นมา”

พูดซะเว่อร์ แต่มันก็จริงเพราะการเข้าค่ายเกาะร้าง(หมายถึงเกาะที่ไม่ค่อยมีคนอยู่)ยังไม่เคยมีประธานนักเรียนคนไหนกล้าทำเพราะเป็นห่วงนักเรียน แต่รุ่นนี้เป็นพวกพิลึก อยากทำอะไรก็ทำ

            “ค่ะ”

ฉันตอบไป แต่..

“พวกเธอ ฉันของประกาศไว้ที่นี้เลยนะ..

โห เรื่องใหญ่ขนาดนั้นเชียว

“พวกเธอคือผู้โชคดีที่ได้เป็นบัดดี้คู่แรก”

“แต่..

“ไม่ต้องแต่ เพราะว่าห้องของภูริพงศ์ได้มาเป็นห้องบัดดี้กับห้องเธอ ฉันไปดูรายละเอียดมาแล้ว”

ไม่ใช่อย่างนั้น แต่มันยากนะ ยากกว่าสอบวิชาภาษาไทยอีก คู่กับใครไม่คู่ต้องมาคู่กับนายออเดล และฉันเองก็ไม่มีทางเลือกซะด้วยสิ นี่มันเวรของฉันแท้ๆเลย ที่ต้องมาคู่กับหมอนี่ แง T^T

52 ความคิดเห็น

  1. #52 ฺBeautiful (@btlovetm) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2556 / 12:01
    สนุกดีค่ะ -0-
    #52
    0
  2. #22 นู๋ปลาทู (@2810) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2554 / 17:56

    ฮ่าๆๆ โดนจับคู้บัดดี้เลย

    #22
    0
  3. #17 Now (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2554 / 14:40
    นางเอกซวยซะแล้วววว
    #17
    0
  4. #12 หมูน้อย (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2554 / 22:32
    อัพลงเร็วๆนะอยากอ่าน
    #12
    0