mariners apartment complex (linho)

ตอนที่ 2 : 2.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 170
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    25 ก.ย. 61

Mariners

Apartment

Complex.

Lai Kuanlin & Yoo Seonho

 

 




2.

ในหลายๆ ครั้ง หน้ากระดาษแผ่นสุดท้ายที่บรรยายตอนจบก็ไม่ใช่องค์ประกอบที่ทำให้คุณประทับใจหนังสือเล่มนั้นๆ มากที่สุด หากแต่เป็นองค์ประกอบอื่นระหว่างทางที่ทำให้เรื่องราวดำเนินมาถึงตอนจบต่างหากที่ทำให้คุณรู้สึกประทับใจ ราวกับว่าตัวอักษรเหล่านั้นได้ตราตรึงเศษเสี้ยวนึงของคุณเอาไว้ในหน้าหนังสือ ให้คุณได้มีโอกาสเจอตัวคุณเองคนเก่าในทุกครั้งที่คุณกลับมาอ่านมันใหม่


ซัมเมอร์ในลอนดอนที่เต็มไปด้วยกิจกรรมกลางแจ้งมากมายจะไม่น่าสนุกอีกต่อไป หากคุณเป็นช่างภาพที่ได้ทำงานกลางแจ้งอยู่แล้วทุกวันอย่างผม


แดดแรงๆ ยามบ่ายส่องสะท้อนกับน้ำในสระเป็นแสงระยิบระยับ ปาร์ตี้แบบงงๆ ถูกจัดขึ้นตั้งแต่หัววัน โดยมีผู้สนับสนุนหลักเป็นเจ้าของสตูดิโอที่อนุญาตให้ลูกน้องอย่างพวกผมยืมดาดฟ้าออฟฟิศใจกลางลอนดอนจัดปาร์ตี้ได้หนึ่งวัน และมีผู้สนับสนุนรองเป็นพี่คริสตัลที่อุตส่าห์ขนเครื่องเล่นแผ่นเสียงคลาสสิคมาเปิดเพลงคลาสสิคคลอบรรยากาศเบาๆ เพราะถึงจะพูดว่าเป็นปาร์ตี้ แต่สุดท้ายแล้วบนตักของทุกคนก็ยังมีแล็ปท็อปสำหรับทำงานวางอยู่กันทั้งนั้นอยู่ดี หนึ่งในไม่กี่อย่างที่ยังทำให้ปาร์ตี้นี้เป็นปาร์ตี้—นอกจากสระว่ายน้ำ และเพลงคลาสสิค—ก็คงจะเป็นแชมเปญในแก้วทรงสวยที่อยู่ในมือของแต่ละคนนี่แหละมั้ง


“ซอนโฮ มีคนส่งจดหมายมาให้นายด้วยแหนะ” พี่คริสตัลที่เพิ่งกลับขึ้นมาบนดาดฟ้า หลังจากขอตัวลงไปรับพัสดุตั้งแต่เมื่อสิบกว่านาทีที่แล้วว่าพลางยื่นซองจดหมายมาให้ผม “จากเวนิสล่ะ มาซะไกลเชียว”


“ขอบคุณครับ” ผมเอ่ยขอบคุณ พลางรับซองจอดมายที่มีขนาดใหญ่กว่าฝ่ามือผมนิดหน่อยมาถือไว้ในมือ


“ยินดีจ้ะ” ว่าจบแล้วพี่คริสตัลก็เดินกลับไปนั่งทำงานตรงที่ของเธอต่อ


ผมยกแล็ปท็อปออกจากตัก ก่อนจะวางมันไว้บนโต๊ะตัวเตี้ยตรงหน้า แล้วจัดการสำรวจซองจดหมายที่เพิ่งได้มา


มันเป็นซองสีน้ำตาลอ่อนเรียบๆ ที่มีแสตมป์ประทับตราจากประเทศอิตาลีติดไว้ตรงหัวมุม ตรงชื่อผู้ส่งมีเพียงอักษรย่อเขียนไว้ว่า ‘LKL’ กับที่อยู่ของอพาร์ทเม้นท์แห่งหนึ่งในเมืองเวนิส ส่วนตรงชื่อผู้รับก็มีชื่อเต็มๆ ของผมกับที่อยู่ของสตูดิโอแห่งนี้—ที่สามารถหาได้ทั่วไปในโลกอินเตอร์เน็ต เพียงแค่เสิร์จชื่อสตูดิโอแล้วกดค้นหา ฟังดูเหมือนไม่มีอะไรสลักสำคัญเป็นพิเศษ ทว่าลายมือบรรจงแสนคุ้นตาที่ไม่ได้เห็นมาเนิ่นนานก็กลับทำให้มันพิเศษได้ไม่ยาก


ผมค่อยๆ แกะซองจดหมายออกด้วยความระมัดระวัง พยายามจะไม่ให้เกิดความเสียหายใดๆ ก่อนจะหยิบโปสการ์ดที่เป็นรูปถ่ายทางเดินเท้าติดคลองที่มีเรือกอนโดล่าจอดเทียบออกมาดู ท้องฟ้าในภาพเป็นสีฟ้าสว่างสดใส ตัดกันกับสีตึกอาคารที่เป็นสีอิฐสลับน้ำตาลเข้มและอ่อน


ชื่นชมความสวยงามของรูปจนพอใจ แล้วก็ได้เวลาอ่านข้อความที่ถูกเขียนไว้ที่ด้านหลังของโปสการ์ด

 

 


Accidentally saw this postcard at the coffee shop here in venice and it’s the first photo I got paid, maybe seven or six years ago, that time before I first met you in rome, you owe this photo a cup of americano.

 

Already left venice,

LKL

 


 


ผมไล่สายตาอ่านข้อความนั้นซ้ำๆ ก่อนจะเม้มริมฝีปากแน่น แล้วระบายรอยยิ้มบาง พลันในหัวก็มีภาพในอดีตเมื่อหกเจ็ดปีที่แล้วเด้งขึ้นมา มันเป็นช่วงที่ผมเพิ่งมีโอกาสได้ไปโรมครั้งแรก และอากาศช่วงหน้าหนาวในโรมก็ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ ร้านกาแฟที่ผมตั้งใจจะไปสั่งกาแฟร้อนๆ ทานสักแก้วมีคนต่อแถวรอซื้อยาวเหยียด แต่ก็มีใครบางคนใจดีซื้ออเมริกาโน่ร้อนมาตั้งสองแก้ว เขาเป็นคนแปลกหน้าที่สั่งกาแฟมาเกินแล้วหาเพื่อนตัวเองที่หน้าร้านกาแฟไม่เจอ อเมริกาโน่ร้อนแก้วนั้นก็เลยตกเป็นของผม เพราะนัยน์ตาคู่คมดันหันมาสบตากับผมเข้าพอดี


ภาพแรกของควานลินที่ถูกบันทึกไว้ในความทรงจำของผมยังคงชัดเจนเสมอ


เขาค่อนข้างจะแตกต่างกับควานลินในปัจจุบันที่ผมเพิ่งจะไปเจอมาเมื่อสองอาทิตย์ก่อนเล็กน้อย แต่โดยรวมๆ มองไปแล้วก็ยังเหมือนกัน แล้วก็ยังเหมือนเดิม ทั้งหน้าตาที่หล่อเหลา ผิวขาวจนเกือบซีด ดวงตาโตที่แฝงแววดุเวลาเขาทำหน้านิ่งๆ เสียงทุ้มที่หาใครเลียนแบบได้ยาก เขามีพรสวรรค์ในสิ่งที่เขาชอบทำ กับความคิดและความมุ่งมั่นบางอย่างที่ไม่ค่อยมีใครเข้าใจ ไม่มีใครรู้ว่าเขากำลังคิดอะไร หรือกำลังทำอะไรอยู่ที่ไหนในตอนนี้


เป็นคนที่เก่งในทุกๆ เรื่องจนน่าอิจฉา


เป็นคนที่มีอิสระเยอะจนน่าตกใจ


เขาเป็นแบบนั้นตลอดมา แล้วก็คงจะเป็นแบบนั้นตลอดไป

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

To be continued,

 

Thanks Lana for always making the song that can inspire me.

Lana Del Rey - Venice x https://youtu.be/Qg3DxELVPj4

 

h a s h t a g : #maclh (MACLH)

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11 ความคิดเห็น

  1. #11 zowelln (@ploy-10) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 09:52
    คิดถึง
    #11
    0
  2. #10 คุณชิกกี้ (@Jwnnpkss) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 20:45
    ชอบโทนเรื่องจังเลย ชอบแบบอธิบายไม่ถูกอะ55555
    #10
    0
  3. #9 aalisn (@karnkan32) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 กันยายน 2561 / 19:25
    ชอบมากค่ะ รอติดตามนะคะ
    #9
    0
  4. #7 โยไง (@chonthicha_yo) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กันยายน 2561 / 11:07
    ชอบซอนโฮมากเลยดูยินดีกับควานลินมากอ่ะ
    แต่เรื่องดูเหมือนจะเศร้ารึเปล่า ฮือออ
    #7
    0
  5. #6 Cnxxly (@0532064654) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กันยายน 2561 / 10:35

    น่าติดตามมากค่ะ รอนะคะ
    #6
    0
  6. #5 MBKY;LH (@withmbky) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 22:31
    ซอนโฮนี้ดูชื่นชมควานลินมากเลยอะ งื้ออออ
    #5
    0